Wereldkampioenschap voetbal • Wereldkampioenschap voetbal • Wereldkampioenschap voe In 1954 werd Duitsland verrassend „Weltmeister” Vier jaar later vierde achter Brazilië, Zweden, Frankrijk DE VERGELIJKING is misschien niet zo erg passend, maar nooit inde geschiedenis, zelfs niet inde dagen, dat zij tot Hitler’s favoriete stad was geproclameerd, heeft de Beierse hoofdstad Miinchen een spektakel beleefd als op 6 juli 1954. Begroet door het lawaai van honderden lokomotieffluiten, sirenes en claxons werd toen het Westduitse voetbalelftal ingehaald, dat twee dagen eerder in het grauwe stadion van Bern het wereldkampioenschap had veroverd. Een mensenlawine brak door de geimproviseerde barrières bij het station en „rolde” naar het perron waar de trein met voetballers arriveerde. Maarde ontvangst in München, zo’n kleine 24 uur van voortdurend toasten, handen schudden, speechen, lawaai van koeiebellen en handtekeningen geven, was nog rustig vergeleken bij wat de plattelanders ten beste gaven op en bij alle stations waardoor de „voetbalexpress” zich een weg baande vanuit Lindau aan de Zwitsers-Duitse grens. Beddelakens werden tot overwinningsvlaggen en wapperden van geïmproviseerde vlaggestokken op de schuren. In Kempten daalde een regen van rozen op de trein neer en honderden jongens, die met koeiebellen werkten, klommen op het dak van het station om maar niets te missen. Flessen wijn werden in dit Zuidduitse stadje door de ramen naar binnen gegooid en tientallen bloemboeketten werden inde trein geslingerd, zodat de totaal verblufte spelers niet meer wisten wat zij het eerste of het laatste moesten doen. EN ondertussen moest aanvoerder Fritz Walter telkens weer de Jules Rimet-beker aan het publiek tonen, dat bü het zien van de trofee als een razende begon te juichen, te schreeuwen en te applaudiseren. Het is moeilijk een beeld te geven van de stemming, die er in Duitsland heerste in die eerste weken van de julimaand 1954, een stemming vaneen onoverwinnelijk „Weltmeister” te zijn. De Westduitse ploeg, die zes minuten voor het einde van de finale tegen Hongarije in het Bernsr Wankeldorfstadion door zijn snelle rechtsbuiten Helmut Rahn een succesvolle greep naar de wereldtitel deed, was dé grote verrassing van het toernooi. Het was eigenlijk voor het eerst sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog, dat de Duitsers weer ineen voetbaltoernooi van groot formaat waren vertegenwoordigd. De wereldpers had in zijn voorbeschouwingen Hongarije dat dus tweede werd als de grote favoriet aangewezen. Dat lag ook wel voor de hand, nadat de Hongaren in Helsinki Olympisch voetbalkampioen waren geworden en daarna twee keiharde overwinningen hadden behaald op Engeland. De eerste maal was in november 1953, .toen de Britten voor het eerst op eigen heilige Wembley-bodem met 6-3 ten onder gingen. Daarnaast werden Brazilië en toen nog bekerhouder Uruguay (1950) als kanshebbers getipt en dan pas, gelijk met Oostenrijk, Duitsland. YEEMD SYSTEEM De Duitsers hadden zich overigens niet erg populair gemaakt bij het Zwitserse publiek en de vele duizenden anderen die uit de hele wereld de reis naar Helvetia hadden gemaakt. Wat gebeurde er namelijk? In 1954 werd een ander systeem gevolgd dan thans het geval is. Daarin speelden de zogenaamde „geplaatste” landen tegen de niet-geplaatste. In zijn groep had Duitsland gewonnen van Turkije, Duitsland was een niet-geplaatst land en moest nu uitkomen tegen (het wel geplaatste) Hongarije dat met hoge cijfers van Korea (!) had gewonnen. Turkije deed hetzelfde (7-0). En omdat Hongarije dus wel van Duitsland zou winnen schreef het systeem voor, dat Duitsland en Turkije, die dus elk twee punten hadden, een beslissingswedstrijd moesten spelen om uitte maken wie van beide landen met de Hongaren naar de achtste finales zou gaan. Maar, zo zal elke gezond denkende voetbalorganisator zeggen, waarom moet Duitsland dan opnieuw bewijzen sterker te zijn dan Turkije? Het heeft toch enkele dagen eerder reeds met 4-1 van de Turken gewonnen? Daarom was het ook zeer logisch, dat Sepp Herberger tegen de Hongaren met een verzwakte ploeg aantrad. Waarom, zo redeneerden de slimme Duitsers, zou men de beste krachten Inzetten tegen het land waarvan men toch al bij voorbaat wist te zullen verliezen, terwijl de twee dagen later te spelen wedstrijd tegen Turkije eigenlijk veel belangrijker was. Maar nog nimmer zullen de 55.000 toeschouwers in Bazel zich meer bekocht gevoeld hebben als toen tien minuten voor het begin van de wedstrijd de Duitse ploeg, die tegen Puskas en de zijnen zou aantreden, werd bekend gemaakt. Doelman Turek, de vleugelspelers Schaeffer sn Klodt, Othmar Walter, de binnenspeler Morlock en nog twee andere vaste spelers waren uit het elftal gelaten. Na een 3-1 ruststand voor de Hongaren verlieten duizenden mensen reeds het stadion, lang voordat de 8-3 eindstand was bereikt. ONVERKWIKKELIJK Duitsland won later de beslissende strijd tegen Turkije met nog betere cijfers dan de eerste keer: 7-2. Gezegd dient evenwel te worden, dat de Turken door een blessure van hun doelman en het uitvallen van hun stopper na de rust slechts met negen-en-eenhalve man speelden. Duitsland kwam dus inde kwartfinales. Daarin ontmoette men Zuidslavië, dat met 2-0 werd verslagen. De door velen met spanning verwachte finale Hongarije-Brazilië bleef uit doordat beide landen tegen elkaar lootten voor de achtste finales. Het werd de meest onverkwikkelijke vertoning, die de internationale voetbalwereld ooit beleefde. De Engelse scheidsrechter Ellis zag zich genoodzaakt twee Brazilianen en een Hongaar (Boszik) uit het veld te sturen. De Magyaren wonnen evenwel met 4-2, dezelfde cijfers, die zij vier dagen later inde halve eindstrijd bereikten tegen Uruguay, dat er dus ook niet in slaagde de Hongaarse zegetocht te stuiten. En aangezien Duitsland een sensationele 6-1 overwinning op Oostenrijk behaalde werd de finale. . Hongarije-Duitsland. Voor de tweede maal. ... Door de Hongaren te beletten hun gewone precisiespel te ontplooien, door zware dekking in een consequent toegepast stopperspilsysteem, dooreen groot uithoudingsvermogen en een zeer goede techniek, maar bovenal door een niet aflatende geestdrift en een betonnen moreel slaagden de Duitsers erin _ een inde zesde en achtste minuut door doelpunten van Puskas en Czibor opgelopen 2-0 achterstand in te halen. Terwijl op de tribunes, waarop voortdurend zware regens neerstriemden, reeds werd gemompeld, dat de strijd wel was gestreden, schoot Max Morlock nu nóg een uitblinker bij FC Nürnberg inde tiende minuut langs doelman Grosics, terwijl Fritz Walter nog voor de rust gelijk maakte. Zes minuten voor het laatste signaal van scheidsrechter Ling boorde een oerhard schot van Rahn door de Hongaarse defensie en langs de uitgestrekte armen van Crosics suisde de bal m het slap neerhangende net. Een doelpunt, dat Puskas daarna nog scoorde, werd afgekeurd wegens buitenspel op advies van grensrechter Griffith. ERG MOEILIJK Vier jaar later het Nederlands elftal behaalde in die periode in Keulen nog een 2-1 zege op de wereldkampioen! moest Duitsland de titel verdedigen in Zweden. Eerst behaalde de ploeg, die slechts twee nieuwelingen telde (de amateur Schnellioger en Sturm, beiden hadden daarvoor nog maar één interland gespeeld) een verrassende 3-1 overwinning op Argentinië. Daarna ging het Deze foto hangt in vele Duitse huiskamers. Het Westduitse elftal, dat op 4 juli 1954 in Bern wereldkampioen werd. Van links naar rechts: Fritz Walter, Toni Turek, Horst Eckel, Helmut Rahn, Othmar Walter, Werner Liebrich, Jupp Posipal, Hans Schaefffer, Werner Kohlmeyer, Karl Max en Max Morlock allemaal erg moeilijk. Een 2-0 achterstand tegen Tsjechoslowakije bij de rust werd nog juist een 2-2 gelijkspel, tegen Noordlerlamd moest tweemaal een doelpunt verschil worden goed gemaakt; het werd weer 2-2. Inde kwartfinales speelde de Duitse ploeg, evenals in 1054, tegen Zuidslavië. Nu werd het een 1-0 zege, maar inde daaropvolgende halve eindstrijd schakelde gastheer Zweden de Duitsers met 2-1 uit. In deze wedstrijd werd back Juskowiak».uit het vel gestuurd. Het wereldkampioenschap ging nu naar Brazilië, dat inde finale met 5-1 van Zweden won, terwijl Duitsland ook de derde plaats niet kon bemachtigen want het verloor met 6-3 van Frankrijk. De Franse aanvalsleider Just Fontaine maakte in deze wedstrijd vier doelpunten en werd daarmee recordhouder van de wereldkampioenschappen. De Hongaar Kocsis ha.d in Zwitserland elf goals gemaakt, Fontaine bracht het in Zweden tot dertien. Rahn’s befaamde schoten troffen zesmaal doel. KRITIEK OP SEPP En nu gaat Duitsland naar Zuid-Amerika om in Chili een nieuwe gooi naar de wereldtitel te doen. De loting is voqr de Duitsers niet ongunstig zo luidde de algemene reactie. Samen met het organiserende land Chili en de Europese buurlanden Zwitserland en Italië werd de ploeg van Herberger in groep B geplaatst. De wedstrijden daarvoor worden inde hoofdstad Santiago gespeeld, ook al een gunstige factor dus. Maar met samenstellen van het elftal is het bepaald niet zo voorspoedig gegaan. Het feit, dat men op het laatste moment nog een beroep heeft gedaan op veteraan Hans Schaefer overigens in glanzende vorm zegt voldoende, terwijl het passeren van Tilkowski in het doel door de jonge Fahrian ook al een onbegrepen manoeuvre van de Duitse bondscoach is. Er is dan ook nogal wat kritiek geleverd op Herberger, van wie men zegt, dat hij tot ’s werelds beste voetbalpsychologen behoort. Hem wordt verweten, dat hij met de kandidaten voor Chili solt. En inderdaad heeft Herberger het in het verleden al aan de stok gehad met de voormalige nationale doelman Herkenrath en met de Hamburgse binnenspeler Stürmer, die sl-ecihte met zeer veel moeite toestemming kreeg om in Zwitsérland als prof te gaan spelen. Dan is er het afzien van mogelijke uitzending naar Chili door de doelman van Hamburger SV, Schnoor en onlangs weer het besluit van de rechtsbuiten van Stuttgart, Geiger, die Herberger meedeelde: ik ga in geen geval mee. Geiger speelde al in 1956 te Melbourne in het Westduitse amateure-lftal. Daarna maakte hij de grote sprong naar de nationale ploeg. Later kwam evenwel aan het licht, dat Geiger al in Melbourne geen amateur meer was geweest, waarop hij voor negen maanden werd geschorst. Toch kwam de nu 27-jarige weer terug en in maart was zijn spel een openbaring inde oefenwedstrijd West-Zuid. BERUCHT ANTWOORD Maar voor de interland Duitsland-Uruguay liet Herberger de Stuttgarter thuis en stelde Willy Koslowski van Schalke op, die voldeed zonder een perfecte indruk te maken. Herberger weigerde daarna Geiger de absolute zekerheid te geven, dat hij hem zou aanwijzen voor uitzending naar Chili. Geiger zou tot afgelopen zondag hebben moeten wachten voor hij zekerheid zou hebben. Maar op 2 mei begon zijn club Vfß Stuttgart een reis door India, Ceylon en andere landen in het Verre Oosten en omdat Geiger vreesde zowel voor Chili als voor de andere trip niet in aanmerking te komen bedankte hij voor de eer, toen Herberger zijn vraag: „Ga ik nu mee naar Chili of niet”, het berucht geworden antwoord gaf: „ledereen heeft tot de laatste dag van het vertrek een kans”. En zo zit Herberger dus met de nodige problemen. Vandaag vliegt hij echter met een équipe van 22 spelers naar Santiago: drie doelverdedigers, tien achter- en halfspelers, onder wie Horst Szymaniak, die werd vrijgegeven door zijn Italiaanse vereniging Catania, en negen aanvallers. ■ Duitsland bereikte ditmaal het eindtoernooi door vier overwinningen inde voorronde groep 3. Van Noord-lerland werd met 3-4 (26 okt. 1960) en met 2-1 (10 mei ’6l gewonnen, terwijl Griekenland met 0-3 (20 nov. 1960) en met 2-1 (22 okt. 1961) werd verslagen. Tegen de toekomstige tegenstanders werd als volgt gespeeld: in maart van het vorig jaar maakte de Duitse ploeg de verre reis naar Zuid-Amerika voor een wedstrijd tegen Chili, die met 3-1 werd verloren. Later werd in Europa revanche genomen (2-1). Tegen Zwitserland werd in het verleden 33 keer gespeeld, 21 keer gewonnen, vier keer gelijk gespeeld en acht keer verloren. Deelcijfers 90-50. Italië won acht van de elf tot nu toe gespeelde landenwedstrijden. Een eindigde gelijk en slechts tweemaal won Duitsland. Doelcijfers: 17-24. De Duitse aanvoerder Fritz Walter nam de Jules Rimet-beker in ontvangst na de sensationele overwinning op Hongarije in 1954 SEPP HERBERGER .. moeilijkheden .. --- Hans Schaefer voor derde maal naar wereldtoernooi QP DE LIJST van spelers, die vandaag voor West-Duitsland de reis naar Chili hebben ondernomen, komt de naam van één speler voor, die zowel in 1954 ■— toen de Duitse ploeg wereldkampioen werd als in 1958 heeft meegespeeld. Dat is de aanvoerder van het vorige week zaterdag Duits kampioen geworden FC Köln, Hans Schaefer. Ook Erhardt behoorde in 1954 tot de Duitse équipe, maar hij speelde niet mee. Twee jaar geleden zond Schaefer de Duitse voetbalbond (Herberger) een schriftelijke verklaring, dat hij zich officieel uit het interlandvoetbal terugtrok. En hoewel Herberger de 35 jaar oude Köln-speler aanvankelijk dus niet voor zijn sëlectieploeg had aangewezen, er ook, niet over dacht om dat te doen, kwam deze er toch weer in. Eigenlijk werd Schaefer pas herontdekt op 23 maart, toen in Saarbrücken twee selectieleams tegen elkaar speelden, waarvoor hij ook was uitgenodigd als gevolg van de goede vorm die hij daarvoor had gedemonstreerd. Het voetbalweekblad „Der Kicker” zei later: „De kring van Chili-kandidaten is in Saarbrucken kleiner geworden. Eén was er, die zich op sensationele wijze als een „nieuweling” in de rij schaarde, dat was „veteraan” Hans Schaefer, die tot voor kort niet eens voorkwam op de lijst van 50 (!) voorlopigen. In Saarbrücken was hij de grote man op het middenveld”. Het gevolg, was, dat Schaefer onmiddellijk als linksbuiten werd gekozen voor de interland (zijn 35e) tégen Uruguay, hoewel hij ook een voortreffelijk linksbinnen is. Fritz Walter, die Schaefer in 1954 naast zich had, uitte zijn bewondering voor de wijze waarop deze tegen Uruguay (het werd een. 3-0 zege voor de Duitse ploeg) het tempo aangaf en het tweede doelpunt scoorde,. Rahn niet Ook tegen Sportclub Enschede had Schaefer reeds getoond in voortreffelijke conditie te zijn. Het was ook in die wedstrijd, dat Rahn heeft geprobeerd zijn kandidatuur voor Chili te stellen, maar de Sportclubspeler maakte op Herberger toch niet voldoende indruk. De verschillende blessures zouden hem waarschijnlijk toch niet in staat hebben gesteld eventueel in Chili te spelen. Ook „der Boss” was in 1954 en 1958 van de partij. Na Zwitserland steeg de triomfale terugkeer der helden velen naar het hoofd. Rahn verloor vorm, uithoudings- en reactievermogen en de voetbalexperts schreven hem af. Maar toen Zweden naderde kwam de als een bezetene trainende Rahn na een ernstig gesprek met Herberger terug inde Duitse ploeg. Hoewel men er niet in slaagde het succes van 1954 te herhalen liet Rahn toch weer van zich spreken door de prachtige doelpunten die hij scoorde. Vorige week zaterdag veroverde FC Köln het Westduitse kampioenschap door FC Nürnberg met 4—o te verslaan. Op de foto de Keulse aanvoerder Hans Schaeffer met de kampioenstrofee tegen de achtergrond van het volgepakte Olympisch Stadion in Berlijn --- Problemen voor Winterbottom WALTER WINTERBOTTOM, de leider van het Engelse voetbalelftal, is eendoor zorgen gekweld man. Een oefenwedstrijd die de Engelse Aploeg deze week in het kader van de voorbereidingen voor het eindtoernooi om het wereldkampioenschap te Roehampton speelde tegen het B-team, is daar de oorzaak van. Het Aelftal moest namelijk ineen tijdsbestek van twintig minuten niet minder dan vijf doelpunten incasseren, waarna Winterbottom de wedstrijd onderbrak om een aantal wijzigingen 1 aan te brengen inde opstellingen. Van de A-spelers werden spil Peter Swan, rechtshalf Bobby Robson, rechtsbuiten John Connelly en merkwaardigerwijs ook „golden boy” Jimmy Greaves (rechtsbinnen) vervangen door respectievelijk Maurice Norman (Tottenham Hotspur), Bobby Moore (West Ham United), Bryan Douglas (Blackburn Rovers) en Roger Hunt (Liverpool). Het gevolg van dit alleswas, dat de aanval van de A-ploeg veel beter liep en binnen korte tijd viermaal scoorde. Bobby Charlton nam drie treffers voor zijn rekening, de vierde kwam op naam van Douglas, die tevoren in het B-team reeds tweemaal succes had gehad. Na de wedstrijd verklaarde Winterbottom, dat de wijzigingen slechts dienden om andere spelers te proberen. Niettemin blijft het een feit, dat het juist die plaatsen betrof, die de meeste aanleiding tot zorgen geven. Het moet dan ook niet uitgesloten worden geacht, dat inde Engelse selectieploeg voor Chili alsnog enkele andere spelers worden opgenomen. --- Mysterieuze figuur gisteren op Waarbeekterrein Oefende geroyeerde voetballer Ten Berge Hengelo-junioren? Voor de ongelovige blikken vaneen wel zeer wantrouwig bestuur van de voetbalvereniging Hengelo heeft gisteravond op het Waarbeekterrein een slanke, reeds kalende, in trainingspak gestoken man, Ten Berge geheten, een groep junioren „bij wijze van proef” geoefend. Het wantrouwen van het Hengelo-bestuur sproot voornamelijk voort uit de volkomen overeenkomst tussen het verhaal, waarmee deze Ten Berge zich als trainer-speler bij Hengelo kwam aanbieden en het begin van de onverkwikkelijke geschiedenis bij Dinxperlo, waar een voor het leven geroyeerde Geert ten Berge kans zag acht wedstrijden mee te spelen en daardoor de club nu aan de rand van de degradatie heeft gebracht. Voor het begin van de proeftraining werd Ten Berge op de man af gevraagd of hij de geroyeerde speler was, maar hij antwoordde, dat hij een jongere, 35-jarige broer van deze bedrieger was. Het Hengelo-bestuur, dat deze bewering niet onmiddellijk op haar waarheid kon toetsen, liet Ten Berge zoals afgesproken een proeftraining verzorgen. Telefoontje aan verkeerd adres Enkele bestuursleden konden niet geloven, dat iemand, na nog geen maand geleden te zijn ontmaskerd, zo brutaal durft te zjjn om bij een club, die in dezelfde afdeling speelt, een nieuwe poging tot indringen onder valse voorwendsels te doen. Voorzitter C. W. van Tilburg was er evenwel van overtuigd, dat deze Ten Berge de beruchte ex-prof is, die bij de afdeling strafzaken van de K.N.V.B. ineen wel heel zwart blaadje staat. Het contact tussen Ten Berge en Hengelo werd reeds vorige week gelegd dooreen telefoontje aan een verkeerd adres. Ten Berge belde namelijk mevrouw Schikker, echtgenote van de vroegere secretaris van Hengelo, op met een heel verhaal. Evenals hij vorig jaar november aan de voorzitter van Dinxperlo had verteld, gaf hij thans voor, dat hij als ambenaar van de Rijkswaterstaat te Assen binnenkort overgeplaatst zou worden naar Hengelo. Hij wilde graag voetballen bij Hengelo, informeerde naar de trainingsavonden en verklaarde bovendien in het bezit vaneen oefenmeesterdiploma te zijn en de jeugd en het eerste elftal wel belangeloos te willen trainen. Nadat hij nog als leeftijd 35 jaar opgegeven had, maakte hij met mevrouw Schikker de afspraak, dat zij zijn aanbod zou overbrengen en dat een bestuurslid van Hengelo hem terug zou bellen. Te mooi Het verslag, dat mevrouw Schikker over dit telefoongesprek aan voorzitter Van Tilburg deed, klonk te mooi om waar te kunnen zijn De huidige trainer, de heer Vervloet uit Apeldoorn, heeft namelijk de wens te kennen gegeven met het oefene» van het eerste elftal cn de jeugd te willen stoppen zodra er een opvolger voor hem gevonden ts. Het bestuur van Hengelo, nog onkundig van de toedracht van de affaire Dinxperlo-Ten Berge, zoals die gisteren in deze krant uitvoerig stond beschreven, vond het wei aantrekkelijk in contact te komen met een man, die niet alleen voorgaf een trainersdiploma te hebben, maar daarbij direct liet dóórschemeren, dat hij eventueel bereid was spelers te oefenen zonder vergoeding. Penningmeester Eijsink belde dus jongstleden maandag met Ten Berge op Rijkswaterstaat te Assen en sprak met hem af, dat hij tegen reiskostenvergoeding vrijdagavond bij Hengelo zou komen proeftrainen. Ten Berge vertelde de penningmeester van Hengelo ongeveer hetzelfde verhaal als hij mevrouw Schikker (en vóór haar de voorzitter van Dinxperlo) gedaan had, waarbij hij ook verklaarde als prof te hebben gevoet. bald. Nu wilde gisteravond het geval, dat alle bestuursleden van Hengelo het artikel over het bedrog van Dinxperlo door Ten Berge in ons blad gelezen hadden. Hengelo is ten nauwste bij deze zaak betrokken, omdat het in dezelfde afdeling uitkomt en bovendien één van de acht tegenstanders van Dinxperlo is geweest, waartegen deze club met de ongerechtigde speler Ten Berge is uitgekomen. Zo deed zich het vreemde geval voor, dat iedereen, behalve de betrokken Ten Berge, gisteravond op de hoogte was, dat er een uitvoerige beschrijving over diens wandaden inde krant had gestaan. Gymnastiek Het 'bestuur van Hengelo zat met deze proeftraining wel wat inde maag. Er werd, toen Ten Berge ontkende de geroyeerde speler, maar één van diens zeven broers te zijn, niet veel meer gepraat. Ten Berge kreeg een groep junioren onder zijn hoede, die hij onder de waakzame ogen van de bestuursleden van Hengelo op eenvoudige maar toch geroutineerde manier liet oefenen. Nadat zowel de jongens als de met veel ijver inde weer zijnde trainer zich in het zweet hadden gewerkt, werd tegen het vallen van de duisternis de training gestaakt. Er bleef toen weinig tijd over om na het douchen nog te praten. Ten Berge gaf zijn visie over voetbaltraining in het algemeen en zei deze keer, dat hij een diploma „gymnastiek” had. Hij bood de bestuurders van Hengelo aan hun club te komen versterken als trainer/speler en was bereid eerst een oefenwedstrijd mee te spelen. Hij liet zijn adres achter om nader contact te kunnen opnemen. Hoewel voorzitter Van Tilburg er absoluut van overtuigd is met een nieuwe „stunt” van de geroyeerde Ten Ber. ge te maken te hebben, was er gisteravond niemand op het Hengeloveld aanwezig, die dit voor honderd procent kon bevestigen. Eerst contact Voor alle zekerheid zal Hengelo echter contact opnemen met de zusterverenigingen Dinxperlo en ZAC (de voorzitter van laatstgenoemde club herkende op Paasmaandag de onder valse naam spelende Ten Berge en ZAC komt morgen in Hengelo spelen), met. Rijkswaterstaat en indien nodig met de strafcommissie van de K.N.V.8., voordat nader met deze Ten Berge gesproken wordt. --- WIELRENNEN Zeven etappes; totaal 1.130 km. Volgende week vrijdag start van elfde Olympia ’s Tour De beste Nederlandse amateurs en onafhankeljjken alsmede een vijftal Belgen, zullen volgende week vrijdag (25 mei) starten in de elfde Olympia’s Tour door Nederland, die tot en met 31 mei zal duren. Het uit 72 vooraanstaande coureurs bestaande veld staat ook dit jaar borg voor een interessante strijd, waarvan de winnaar met geen mogelijkheid kan worden voorspeld. Tot de grote favorieten behoren o.a. Mik Snijder, de winnaar van het vorig jaar, Gerard Wesseling triomfator in 1960, Jos Linders, Jan Pietersen, Cees van Espen, Jan Janssen,Henk Nijdam en Jaap de Waard. Het behoort overigens geenszins tot de onmogelijkheden, dat een der andere deelnemers de eindzege voor zich zal opeisen. De ronde telt ditmaal zeven etappes, waarbij een individuele en ploegentijdrit. Start en finish zijn in Amsterdam, etappeplaatsen zijn zoals op bijgaand kaartje staat aangegeven Zundert, Roosendaal, Veldhoven, Heerlen, Deventer en Grouw .Zowel de tweede etappe (een individuele tijdrit over 30 km. en een rit over 115 km. van Zundert naar Roosendaal) als de derde etappe (een rit van Roosendaal naar Veldhoven over 107 km. en een ploegentijdrit over 24 km.) bestaat uit twee gedeelten. Beide malen zal alleen bonificatie worden toegekend aan diegenen, die in het totaalklassement over de beide gedeelten de beste tijd heeft gemaakt. Niet alleen individueel, maar ook tussen de ploegen kan een zeer felle strijd worden verwacht. Favoriet zijn op papier de formaties van Wim van Beek (met o.a. Snijder, Boom en Wesseling), Toon Simoons (met Snepvangers, Linders en Vander Kloot), Henk Lakeman (Cornelisse, Pietersen en Verstraete), Sjefke Jansen (Jan Janssen, Beckers en Gysel) en Klaas Buchli (De Waard en Walravens). De totale lengte van Olympia’s Tour 1962 bedraagt 1130 km. --- Etappezege voor De Haan Stolker nog eerste in Midi Libre Michel Stolker heeft op de tweede dag zijn eerste plaats inde algemene rangschikking van de Grote Prijs van de Midi Libre met succes verdedigd. Inde tweede etappe werd zijn positie in gevaar gebracht door de Fransman Delberghe, die er na 60 km met een groepje renners vandoor ging en zich als enige wist te handhaven tegenover het jagende peloton. De tijdwinst van 2 min. 9 sec., die de Fransman behaalde, was echter niet genoeg om Stolker van de eerste plaatste verdrijven. Inde derde rit verdedigde Stolker zich als een leeuw. Hij ging direct mee toen Christiaens, Otano en Rosa Gomez een ontsnappingspoging ondernamen. Het peloton liet dat natuurlijk niet op zich zitten en haalde het viertal terug. Er volgden nog enkele aanvallen van renners, die minder hoog geklasseerd stonden, maar ook zij kwamen niet uit de greep van het peloton, zodat een massasprint de beslissing moest brengen. Hierin was Jo de Haan de snelste. Hij zegevierde met een voorsprong van vier lengten op Fransman Mahé. Stolker, die met de hoofdgroep aankwam, behield daardoor de leiderstrui. 1. Stolker (N) 11.07.06, 2. Delberghe (Fr) 11.07.58, 3. Groussard (Fr) 11.10.07, 4. Mahé (Fr) 11.10.07, 5. Rosa Gomez (S) 11.10.07. 17. Geldermans (N) 11.10.07, 22. Enthoven (N) 11.13.51, 30. Rentmeester (N) 11.23.00, 33. De Roo (N) zt. --- ERELIJST De erelijst van winnaars van Olympia’s Tour ziet er als volgt uit: 1909 Chris Kalkman 1910 Adri Bellersen 1927 Rudolf Wolke 1955 Piet Kooyman 1956 Kees van der Zande 1957 Adri Roks 1958 Ab van Egmond 1959 Huub Zilverberg 1960 Gerard Wesseling 1961 Mik Snijder --- Turndag Op de laatstgehouden vergadering van de Turnkring Twente-Noord van het N.C.G.V. heeft de gymnastiekvereniging „Kracht en Vriendschap” te Vriezenveen zich bereid verklaard een kringdag te organiseren op 30 juni. Dan zullen des middags wedstrijden plaats vinden, waar aan alle aangesloten verenigingen, oi. Achilles, W.1.L.: Almelo; V.E.K. te Rijssen, O.K.K. te Nijverdal O.K.K. te Ommen, D.O.S. te Hardenberg, Lova te Vroomshoop en K.E.V. te Vriezenveen zullen deelnemen. In totaal zullen ongeveer 1000 gymnasten naar Vriezenveen komen.. Be wedstrijden worden gehouden op het terrein DOS. Des avonds zullen de verenigingen een mars maken door Vriezenveen. --- De vereniging van katholieke De vereniging van katholieke ziekenhuizen beeft bekendgemaakt, dat als opvolger van de heer J. H. Manen, die ruim elf jaar het voorzitterschap heeft bekleed, tot voorzitter is benoemd mr. T. de Vreeze, lid van de Tweede Kamer en sinds 1935 secretaris-generaal van de nationale federatie het wit-gele kruis. Op diens verzoek heeft het bestuur van de federatie, mr. De Vreeze eervol ontslag verleend als secretaris-generaal. ---