PASSAGIERSSCHEPEN PASSAGIERSSCHEPEN Bonaire, 22 mei te Trinïdad; Groote Beer, 23 mei te Montreal; Nieuw Amsterdam p. 23 mei Lands End n. New York; Oranjestad, 23 mei te Trinidad; Ruys, 21 mei van Durban n. Mauritius; Waterman,- 22 mei van Kaapstad n. Rotterdam; Willem Ruys, p. 23 mei Madeira n. Rotterdam. VRACHTSCHEPEN OP INDONESIË Enggano, 22 mei te Penang; Java, 22 mei te Colombo; Langkoeas, p. 22 mei Finisterre n. Rotterdam; Laertes, 22 mei te Penang; Mataram, p. 22 mei Gibraltar n. Port Said; Modjokerto, 24 mei te Belawan verw.; Phrontis, p. 23 mei Djeddah n. Suez. GROENTEN- EN FRUITVEILING Zwolle. 22 mei. Per 100 kg: Andijvie f 43—f 58; spitskool f 20—f 35; postelein f 41—f 59; raapstelen f 30—f 32; rabarber f 50—f 58; stoofsla f 10—f 12; spinazie f 31 —f 49; prei f 15—f 23; Appels: Jonathan St. f 65—f 84; HH. f 39—f 58; Aardappelen: Eigenheimers f 11.80—f 12; per 100 bos: bospeen f 40—f 53; raapstelen f 9.60; radijs f 6.40—f 10.10; peterselie f 4.10—f 6.20; sjalotten f 2.40—f 6; selderij f 8.40—f 11.80; per 100 stuks: komkommer f 27—f 38; --- Advertentie in tal van modellen en kleuren TfIHSE \-^--'ZWOU.E --- Advertentie ' DELANA Omdat bij Wieringa alleen de beste kleding voor de jeugd net goed genoeg is, koopt U natuurlijk daar Delana een uitgebreide collectie fe. vindt U bij «gg| --- Advertentie bruingebrand.... op AMELAND vraagt gratis uitv. dienstregeling bij WAGENBORG'. PASSAGIERSDIENSTEAF. DELFZIJL --- Advertentie Steeds ziet men ze meer op de weg Garage LE LOUX Vechtstraat 58, Zwolle Telefoon 5067 KÖHLER GRITZNER .. ..... -.. NAUMANN V°or NAAI- EN HAID en NEU BREIMACHINES 7RIDOR met wereldrepufatie het PASSAP . . . oudste en vertrouwde adres 17 SB 111117«T DIEZERSTRAAT 122 * «*• MMIhJ * TELEF. 7226 – ZWOLLE WIJ ZOEKEN beschaafde winkeljuffrouw Verkoopervaring strekt tot aanbeveling Fa. F. van der Wal „DE ZAAK WAAR MUZIEK IN ZIT” Diezerstraat 37 Zwolle Telef. 6629 (05200) GEVRAAGD in klein gezin per 1 juni of eerder HULP IN DE HUISHOUDING Intern. Van goede getuigen voorzien. Werkster aanwezig. Loon tot f 150. per maand. Adres mevrouw WIJNBERG, Meentweg 59, Bussum, telefoon K 2959—7791. --- Advertentie TE HUUR een FABRIEKSGEBOUW groot 300 m2, elektrisch licht. Gunstig gelegen aan prov.weg én vaarwater. Brieven onder no. 3794. Internaat ..Duodecimo” (voor jongens), Hilversum Vaartweg 89, Telef. 6994, vraagt voor spoedig ASSISTENTE inde HUISHOUDING Brieven aan de Directie. --- Nederlanders in Indonesië (II) Flink werken, wel te harden maar wat brengt de toekomst? De employé: „Zijn er nog kansen in Nederland of ben ik al te oud?” (Van onze reisredacteur) DJAKARTA, mei. Terwijl ik inde gloeiend hete auto al lang mijn boordje had losgemaakt en de transpiratie de plooi uit mijn broekspijpen dreef, bleven witte lange broek en wit overhemd, met das, van mijn metgezel voldoen aan het decorum, dat van de Nederlandse employé in Indonesië vereist wordt. Hij transpireerde alleen een beetje aan de slapen en wiste dat ineen gewoontegebaar met de rug van zijn hand af. Er was trouwens al véél gewoonte geworden; hij was nu vijf jaar in Indonesië, een flinke eenvoudige jongen, nog geen dertig, die vroeger snel carrière zou hebben gemaakt. Hoe het nu was? „Hard werken, een hoop verantwoordelijkheid, een hoop gedo , maar het is wel te harden. We vermaken ons wel zo’n beetje. En we verdienen niet zo slecht”. Elij werd er warempel nog een beetje geestdriftig over „van moeilijkheden overwinnen leer je wat” vergat in het vuur van zijn betoog haast een ander gewoontegebaar, de omzichtige boog om een onverhoeds afzwaaiende betjah „Nooit een betjah aanrijden, krijgt je de grootste ellende mee, ze springen je met z’n allen op je nek”. Hij zei ook: „Waar krijgt ik ergens anders een baan, waar ik zo veel zelf mag beslissen en waar niet een of andere baas de hele dag in mijn nek staat te ademen”. Toen keek hij enige minuten stil voor zich uit. Daarna: „Hoe is het nou in Nederland? Zijn daar nu nog kansen? En wanneer vinden ze je te oud? Weet je, het is hier allemaal wel heel aardig, maar hoelang nog? Dat is het onzekere. Als ze over vijf of tien jaar de maatschappij hier definitief de hals omdraaien, dan ben ik te oud, dan 'komen ze ineens allemaal. En dan zijn er ook nog de kinderen. Als ik straks met verlof ga, wil ik toch eens rondkijken in Nederland naar wat anders. Alleen zal ik er misschien niet meer kunnen wennen”. Ziedaar ineen notedop de Nederlandse employé in Indonesië. Het hun vrouwen en kinderen vormen zij een groep van omstreeks 18.000 zielen. Zij zitten er bij de olie, inde handel, de cultures of de scheepvaart. Er zijn ook nog 2500 (families inbegrepen) in dienst van de republiek. Zij wonen en werken in Djakarta, Soerabaja, Makassar, Medan, Padang of Palembang of op de ondernemingen. In het laatste geval hebben zij het niet zo gemakkelijk. Er zitten nog altijd planters in gebieden in West-Java waar de Daroel Islam oppermachtig heerst en waar het Indonesscbe leger voor geen geld ter wereld durft te komen. Niet dat door groot lijfsgevaar bestaat voor de eenzame administrateur en zijn vrouw, die haar kinderen zo goed en zo kwaad als dat gaat een beetje onderwijs geeft, maarde „D. I.” komt wel op gezette tijden eten, geld en kleren eisen. Onder bedreiging met wapens natuurlijk. Er wordt daar trouwens zowat iedere nacht geschoten. Men went eraan, maar het blijft vervelend. Huisje in Loosdrccht Er zijn onder de Nederlandse employé’s de „ouden” en de „nieuwen”. De eersten hebben „tempo doeloe”, de oude tijd, nog meegemaakt. Hun aanpassing aan de nieuwe is vaak van licht-ironische aard. Al houden zij natuurlijk wel van het land. De onzekerheid over de toekomst raakt hen ook minder, zij dienen de tijd uit, die hen scheidt van het pensioen en het huisje in Loosdrecht waar zij inde trage hitte van dromen. Het zal die tijd nog wel duren. Voor de nieuwen ligt het net andersom. Zij zijn na de. oorlog gekomen, met de beste bedoelingen en met veel energie, zij hoefden zich niet om te schakelen, accepteren nu de dagelijkse moeilijkheden als haast vanzelfsprekend. Maar hun grote zorg betreft de toekomst, hun pensioen is nog ver weg, een heel werkzaam leven lang. En als zij zien hoe de activiteit van de buitenlandse bedrijven steeds verder wordt af gekneld, rijst bij hen de knellende vraag of zij niet op drijfzand bouwen. Zodat inde ochtendschemering op Kemajoran voor het vertrek van de dagelijkse KLM-Connie of wanneer de Oranje de waarschuwing „wegbrengers van boord” over de haven van Priok doet loeien, men van de vrienden en kennissen die verlofgangers gaan „afdouwen” altijd wel weer hoort: „Dag mensen. Veel plezier. Zien we jullie nog terug?” Onzekerheid Nu, met dat plezier schikt het nog wel, al gaat er veel kostbare verloftijd verloren met dat „toch eens rondkijken in Nederland”. En het terugzien? De KLM-machines van Djakarta lijken altijd voller dan die naar Djakarta, het personeelsverloop baart de maatschappijen grote zorg, het eindeloos geharrewar met entry en re-entry visa doet daar nog een schepje bij. Dat was dus de onzekerheid waarvan die doorsnee-employé mij sprak. „Hard werken”, zei hij verder. Nu, dat gebeurt, de lange lieve hete dag lang voortploeteren over de onwaarschijnlijkste obstakels. Over niet zo slecht verdienen had hij het ook. Daar moet men zich geen overdreven voorstellingen van maken. In luxe baden doet vrijwel niemand zich, de pas uitgezondenen moeten zich uitgesproken beknibbelen, want Indonesië is een duur land geworden. Wonen is het grootste probleem. Er zitten jonge employé’s al jaren op een hotelkamer die zij met anderen moeten delen, geen onverdeeld genoegen inde hitte. En er zijn jonge echtparen die in zij het dan aardig ingerichte en nogal ruime garages wonen. De laatste tijd worden er door de maatschappijen overigens wei huizen en flatgebouwen neergezet. Uiterst comfortabel. Maar toch een teken aan de wand. Er hangt in het buitenlandse bedrijfsleven een zekere liquidatie-mentaliteit, een fiks deel van de winst die niet getransfereerd mag worden, wordt niet meer produktief belegd maar in objecten die gemakkelijk van de hand gedaan kunnen worden, als Waarheen uitgaan? De duurte van het leven beknot ook de bescheiden vermaaksmogelijkheden. Ik heb eens ineen Nederlands weekblad over slemppartijen en bandeloosheid gelezen. De auteur van dat stuk moet wel zwaar door de muskieten gebeten zijn. Ja, inde hitte brengt een fles koud bier vaak soelaas en het „splitje” een vinger whisky en een plens soda valt er na acht uur transpireren op kantoor mooi in. Maar een biertje kost 8 roepiah als men uitgaat en dus gaat men niet veel uit. Waarheen trouwens? In Djakarta ritselt het echt niet van de nachtclubs. Er is de Britse „Box club”, innemende schoolfeestatmosfeer onder een portret van koningin Elizabeth, en de golfclub. Voor de weekends de „Jachtclub” in Priok waar het echt waait en men Zich een heel klein beetje op Kaag of Westeinder kan wanen. En dan, iets plechtiger, de „Djakarta club”. Vroeger was dat de sociëteit „De Harmonie” die in honderd jaar nimmer haar poorten sloot. Nu staat er bij de wc een bordje „gentlemen” en de bibliotheek heet „library”, hetgeen iets internationaal neutraler klinkt. Op de buitenplaatsen rest slechts de „soos”, waar de tijd van rumoerige feesten en grote rijsttafels voorbij is. Wel wordt het kringetje aldoor kleiner, steeds minder dezelfde gezichten. De gesprekken variëren nauwelijk: „Ja, met Kees heb ik nog school gezeten, die Kees je boft als je naar Padang wordt overgeplaatst, lekker klimaat gaan jullie nu al met verlof we moeten opstappen, baboe heeft vrij nou, nog een laatste biertje dan”. Geen politiek' Eén ding raken die gesprekken nooit: de politiek. Met een zo uiterste angstvalligheid mijden de Nederlanders de interne politieke aangelegenheden van hun gastland, dat zelfs sommige grotere Nederlandse maatschappijen politiek verbazend slecht geïnformeerd blijken. Zelfs de politieke processen hebben bij de Nederlandse gemeenschap in Indonesië een veel gematigder en ook geheel andere reactie ondervonden dan in Nederland zelf. Dat de Nederlander in Indonesië zich nochtans niet onder druk laten zetten, hebben prof. Drost en de zich journalist noemende Willem Oltmans met hun onbezonnen, ja uiterst kwalijk adres inzake Nieuw-Guinea ondervonden. Dat er weinig regelmatig vriendschappelijk contact met Indonesiërs is, weinig belangstelling voor de Indonesische cultuur kan men betreuren maar ook begrijpen. Dat echter een van de Nederlandse professorale initiatiefnemers van het Nieuw Guinea-adres jegens mij de houding van zijn landgenoten in Indonesië als „massale hysterie” wilde kenschetsen, doet ernstige twijfel rijzen aan zijn waarnemingsvermogen en menselijk inzicht. Inde hitte van de dag onder moeilijke omstandigheden en met een onzekere toekomst in het verschiet, doet het overgrote deel van de Nederlanders in Indonesië gestaag en opnopvallend zijn werk. Wat wil men meer van hen verlangen? Pasar Baroe, een van Djakarta’s drukste winkelstraten: modemagazijn Liberty, Bata, de Snoeper, de Bijenkorf het lijkt zo Nederlands. Aan weerszijden van zo’n tropisch silhouet ligt het heimwee van de Nederlander in Indonesië besloten. Hij verlangt naar Nederland en als hij daar is, verlangt hij naar Indonesië terug. --- Advertentie Dat neemt U natuurlijk ook! In zes tellen uw koffie gemalen met de nieuwste Tornado elektr. koffiemolen 23.50 Reeds van morgen af verkrijgbaar bij MMÜfc – DIEZERSTRAAT 50-52 – ZWOLLE – TEL. 3341 GEVRAAGD 1 of 2 metselaars Firma RIEZEBOS en VAN DE POL NIJSTAD 6 TELEFOON 527 en 426 GENEMUIDEN --- Advertentie Voor terstond gevraagd een tweede monteur Garage LE LOUX Vechtstraat 58 Zwolle Telefoon 5067 GEVRAAGD Chef Herenkledingmagazijn in bezit van de vereiste diploma’s. Bekend zowel met inkoop als verkoop. Ruime woning disponibel. Brieven met opgave van verlangd salarig, referenties, vorige werkkring enz. mz. aan Koopmans Kledinghuis Oosterstraat 2, Steenwijl* --- Proeven met radiotelex in vliegtuigen SCHIPHOL, 22 mei. De KLM heeft belangstelling voor proeven, welke gedurende enige tijd reeds worden genomen met ontvangstmachines in vliegtuigen, die weerberichten per radiotelex kunnen opnemen. Behalve de KLM zijn ook de S--'issair, de SAS. de Pan American, de Trans Canada Airlines, de Air Franco en de BOAC geïnteresseerd in de'"» nroeven. welke uitgaan van de „North Atlantic Radiotelephone Committee”. Weerberichten op de Noordatlantische route worden door de stations New Brunswick en aan Europese zijde door Galdenoch (Schotland) uitgezonden en per radiotelex op kleinere apparaten dan dein ’t gewone telexverkeer gebruikelijke, ontvangen. De snelheid is 60 woorden per minuut. De telexontvangstmachine in het vliegtuig weegt ongeveer 15 kg. De machine start automatisch en stopt onmiddellijk na het geven vaneen bepaald signaal van de zender. De resultaten van de nroeven zullen moeten uitwijzen of dit nieuwe communicatiemiddel ten behoeve van de navigatie van de vliegtuigen door de KLM en de andere luchtvaartmaatschappijen inde toekomst op de geregelde lijndiensten zal worden toëgepast. --- Fransen trekken steun aan Tunesië in PARIJS, 23 mei. Frankrijk heeft woensdag de financiële hulp aan Tunesië opgeschort wegens de houding, die de Tunesische regering aanneemt ten aanzien van de Algerijnse kwestie. Deze opschorting heeft betrekking op een bedrag van twee miljard franc, dat deze week als eerste deel vaneen Frans krediet van 12 miljard franc beschikbaar gesteld zou worden voor het Tunesische investeringsprogram. De Franse ambassadeur in Tunis, Gorse, heeft de Tunesische premier, Boerguiba, woensdag van dit besluit op de hoogte gebracht. Hij protesteerde tevens tegen recente verklaringen van Boerguiba ten aanzien van de Algerijnse kwestie en tegen wapensmokkelarij aan de Algerijns-Tunesische grens. Uit gewoonlijk goedingelichte kringen is woensdag in Tunis vernomen, dat premier Boerguiba plannen zou hebben voor een conferentie van Middellandse Zee-landen voor oplossing van het Algerijnse vraagstuk. Libië en Marokko zouden bereid zijn aan de conferentie deel te nemen en generaal Franco van Spanje zou belangstelling voor de plannen hebben. --- KERKNIEUWS Ncd. Herv. Kerk. Beroepen te ’s-Gravenmoer E. R. Damsté te IJsselstein. Aangenomen naar Domburg (toez.) J. van Vliet te Maasdam. Bedankt voor Blauwkapel-Groenekan H. Hariema te Zeist. Benoemd tot vicaris te Oost- en West-Souburg W. S. Duvekot, kandidaat te Goes. Gcref. Kerken. Tweetal te Apeldoorn (vac. J. R. GoriS) C. Klapwijk te Bennebroek en L. G. Pleysant te Leeuwarden. Beroepen te Workum Joh. Dijkstra te Schermerhorn. Aangenomen naar Een (Dr.) K. L. van Stegeren, kandidaat t« Amsterdam. De classis Meppel heeft praep. geëxamineerd en beroepbaar verklaard de heer J. W. de Roo te Ruinerwold, kandidaat aan de Theologische Hogeschool te Kampen. Chr. Geref. Kerken. Tweetal te Doesburg G. J. Buys te Papendrecht en S. Wijnsma te Broek op Langendijk. Beroepen te Tholen—Oud-Vossemeer G. Blom te Meerkerk. --- Ds. J.v.d. Zwaag met emeritaat Ds. J. v.d. Zwaag, Geref. predikant onderh. art. 31 K.O. te Blij a-Holwerd, heeft om gezondheidsredenen eervol emeritaat aangevraagd tegen oktober a.s. Ds. v.d. Zwaag werd op 9 februari 1916 geboren en studeerde aan de theologische hogeschool te Kampen. Nadat hij enige tijd hulpprediker was geweest, werd hij op 23 mei 1943 te Ambt-Vollenhove-Kadoelen in het predikambt bevestigd. In 1946 vertrok hij naar Buitenpost en 1 mei 1950 verbond hij zich aan de kerken van Blija en Holwerd. --- Ds. mr. H. van Ewijck 25 jaar predikant Gisteren was het vijfentwintig jaar geleden dat ds. mr. H. van Ewijck van IJhorst-de Wijk (classis Meppel) werd bevestigd als voorganger van de afdeling van de Vereniging van Vrijzinnig Hervormden te Hillegersberg. Ds. mr. Van Ewijck werd in 1897 geboren. Na eerst ruim twee jaar voorganger te zijn geweest van de afdeling van de Vereniging van Vrijzinnig Hervormden werd hij op 25 november 1934 te KediChem inde classis Gorinchem bevestigd als predikant inde Ned. Herv. Kerk. Toen een jaar later Kedichem met Arkel werd gecombineerd bleef de jubilaris nog twee jaren predikant van de hervormde gemeente van Arkel en Kedichem. Daarna stond hij te Terwolde inde classis Apeldoorn (1937 1941); Poortugaal inde classis Botterdam-Zuid (1941-1944); Stolwijk inde classis Gouda (1944-1950) en ruim vier jaar te Gorinchem, vanwaar hij op 9 januari 1955 naar IJhorst-de Wijk vertrok. Daar het, in verband met zijn gezondheidstoestand, de uitdrukkelijke wens van ds. mr. Van Ewijck was, dat de dag van 22 mei onopgemerkt zou voorbij gaan, maken wij pas vandaag melding van zijn zilveren ambtsjubileum. ---