BINNENLAND. DEN HAAG, 17 Juni. Onder de reizigers, die gisteren middag per exprestrein uit Duitschland te Vlissingen aankwamen, bevond zich ook Z. D. H. deerfgroothertog van Saksen-Weimar met gevolg, die zich met de dag-mailboot „Duitschland" der Maatschappij „Zeeland" naar Londen begaf'voor het jubilaeum van Koningin-Victoria. — Het gister ingekomen ontwerp tot wijziging van Hoofdstuk VI (Marine) der Staatsbegrooting voor 1886 strekt, om den post van kosten buitenslands gevorderd tot herstelling van schepen, te verhoogen met f76,000, en den post kosten der actieve zeemacht met f200,000. Deze verhoogingen worden opgewogen door verminderingen op andere artikelen. —■ In verband met het aangenomen beginsel van verkiesbaarheid, ook van niet-hoogstaangeslagenen, tot leden der Eerste Kamer, heeft de regeering nader de volgende wijziging voorgesteld, in te lasschen in de additioneele artikelen: De tot lid der Eerste Kamer benoemde legt, indien hij voorkomt op de ljjsten der hoogstaangeslagenen, nevens zijnen geloofsbrief, aan de Kamer over een uittreksel, voor zooveel zijnen persoon betreft, van de provinciale lijst van hoogstaangeslagenen, waarop hij gebracht is en eene door hem zeiven af te geven verklaring, vermeldende alle openbare betrekkingen die hij bekleedt. Indien hij niet voorkomt op de ljjsten der hoogstaangeslagenen, legt hij nevens zijnen geloofsbrief en de verklaring, vermeldende alle openbare betrekkingen die hjj bekleedt, over een uittreksel uit de geboorteregisters, of bij gemis daarvan eene akte van bekendheid, waaruit de tijd en plaats zijner geboorte blijken en eene verklaring, vermeldende welke der hooge en gewichtige openbare betrekkingen, bedoeld in art. 71, hij bekleed heeft. •— Thans hebben de heeren Van Kerkwijk en Yan Delden als amendement op de aanhangige kiestabel voorgesteld, te bepalen: „De herziening dezer tabel wordt, voor zooveel betreft de districten, waar twee of meer afgevaardigden voor de Tweede Kamer worden gekozen, binnen twee jaren na het in werking treden der veranderingen in de Grondwet in overweging genomen". — Te Utrecht werd gisteren eene vergadering gehouden van protectionistisch gezinde industrieelen, daartoe bijeengeroepen door de Vereeniging van en voor Nederlandsche industrieelen. De vergadering was zeer druk bezocht. De heer J. C. Van Marken van Delft leidde de vergadering. De meeste sprekers spraken ten gunste van protectie, slechts twee, de heeren Stork van Hengelo en Van Beuningen van Utrecht, verdedigden het stelsel van vrjjen handel. Vele moties werden voorgesteld. Ten slotte werd die van het comité aangenomen. Zij luidt aldus: De vergadering, gehoord de mededeelingen van vertegenwoordigers uit verschillende takken van nijverheid, van oordeel dat de Nederlandsche nijverheid in ernstig gevaar is gebracht door de handelspolitiek, die in het buitenland wordt gevolgd, besluit: aan eene commissie van industriëelen op te dragen: 1. Voor eiken bedreigden tak van nijverheid in het bijzonder de gegevens te verzamelen, '3ie dat gevaar duidelijk in het licht stellen; 2o. Deze gegevens openbaar te maken; 3o. In eene volgende openbare bijeenkomst, te houden voor 1 September a. s., maatregelen voor te stellen, die door de Nederlandsche industriëelen kunnen genomen of bevorderd worden, ten einde in het algemeen nationaal belang het dreigende gevaar af te weren. Op voorstel van den heer Janssen van Schiedam werd ook de landbouw hierbij opgenomen. De motie werd aangenomen met algemeene stemmen, op die van den heer Stork na. — De heer Jhr. J. R. T. Ortt, oud-hoofdinspecteur van den waterstaat, is op 70-jarigen leeftijd alhier overleden. — De feesteljjke opening der stoomtramlijn Reenen—Wageningen zal nu stellig den 27en Juni plaats hebben. — Het in gebruik stellen der nieuwe schutsluizen te Leidschendam had zonder plechtigheid of feestelijkheid plaats. Men verbaast zich algemeen over de vlugge bewegingen der deuren en de snelheid, waarmee de schuttingen plaats hadden. — De heer P. J. De Fremery te Leiden heeft wegens hoogen leeftijd bedankt als wethouder en lid van den gemeenteraad aldaar. — Het Portugeesch Israël. Kerkgenootschap te Rotterdam, dat slechts weinig leden telt, zal worden opgeheven. De leden zullen zich bij de Ned. Israëlietische gemeente aansluiten. — Te Terschelling zijn de werkzaamheden op de „Lutine" weder begonnen. Men heeft door 4 boeien een vierkant afgebakend van 40 meter in de zijde, en zal eerst dat terrein schoon zuigen en onderzoeken. Bij peiling bleek de toestand zeer verbeterd; waar vroeger 5 a 6 voet water stond, heeft men thans 20 voet gepeild, zoodat men ruimte heeft, om het opgezogen zand weg te werpen, zonder gevaar er zelf op vast te raken. — In de gisteren gehouden gemeenteraadszitting te Leiden werd, naar aanleiding van den stadhuistoren, besloten om dit werk in eigen beheer te doen uitvoeren, omdat de inschrijvingen bij de aanbesteding ongeveer 50 pCt. boven de raming waren. — Te Middelburg had de zevende jaarvergadering der Vrije Universiteit plaats. Ook werd daar tegelijkertijd een openbare meeting gehouden van wege de vereeniging voorhooger onderwijs op gereformeerden grondslag. — Zondag zal de Noordbrabantsche Bond der oudstrijders van 1830 te Oosterwijk zijn jaarlijksche feestelijke bijeenkomst houden. — Op het examen voor surnumerair bij de Exploitatie-maatschappjj zjjn gister geslaagd de heeren: H. J. Haverkate te Olst, J. J. Heijnen te Venloo, P. C. De Jongh te Hedel, H. U. Kamminga te Utrecht, II. tf. Liuskens te Reuver, B. Mellema te Zutfen, M. Rooskens te Helenaveen en H. J. Van der Zedde te Waspik. --- FEUILLETON. DE GEBOCHELDE. Bewerkt naar de nieuwste Fransche uitgave van F. FÉVAL. 78) Gonzaga reikte hem het ontrolde papier, dat Peyrolles gretig las. Dat papier bevatte een lijst, die aldus luidde: — De kapitein Lorrain — Napels; — Staupitz -- Neurenberg; — Pinto — Turijn; — El Matador — Glasgow; — Joël de Jugan — Morlaix; — Faënza — Parjjs; — Saldagne — Parijs; — Peyrolles — ... — Filips van Mantua, prins van Gonzaga. . .. Deze twee laatste namen waren geschreven met rooden inkt of met bloed. De naam eener stad volgde er niet op, wijl de wreker nog niet wist, waar hij hen moest straffen. De eerste zeven, met zwarten inktgeschreven namen waren met een rood kruis gemerkt. Gonzaga en Peyrolles konden niet onwetend zijn, watT dit merk beteekende. Peyrolles had het papier in zijn handen en beefde als een riet. — Wanneer hebt ge dat papier ontvangen ? stamelde hij. — Heden morgen vroeg, maar niet voordat de deuren geopend waren; want ik hoorde reeds bet helsch geraas, dat al deze zinneloozen binnen e o buiten maakten. Inderdaad, het was een oorverdoovend geraas. Allen schreeuwden te gelijk, en dat concert klonk als het gerommel van een oproer. Maar Peyrolles dacht aan geheel iets anders. — Hoe hebt ge het ontvangen? vroeg hij weder. Gonzaga wees op het venster tegenover zijn bed; een der glasruiten was er van gebroken. Peyrolles begreep en zocht met zjjn blik op het tapijt, waar hjj spoedig een kei onder de glasscherven zag. — Dat heelt mij gewekt, zei Gonzaga. Ik heb het gelezen, en de gedachte kwam bij mij op, dat Lagardère zich gered kon hebben. Peyrolles boog het hoofd. — Tenzij deze vermetele daad gepleegd is door een handlanger, die met het lot zijns meesters onbekend is, hernam Gonzaga. — Hopen wjj het. zei Peyrolles. — In allen geval iieb ik dadelijk Oriol en Montaubert ontboden... Ik veinste niets te weten... ik schertste, en hoorde hen uit, tot zij mij eindelijk bekenden, dat zjj het lijk op een vuilnishoop in de straat Lescot hadden nedergelegd. Peyrolles sloeg met zijn gebalde vuist op zjjn knie. — Dit is voldoende! riep hij, een gekwetste kan in het leven terug komen. — Spoedig zullen wij het ware van de zaak weten... Cocardasse en Passepoil zjjn er voor uitgezonden. — Vertrouwt ge deze twee afvalligen, monseigneur ? — Ik vertrouw niemand, vriend Peyrolles, zelfs u niet... Zoo ik alles alleen kon doen, zou ik mjj van niemand bedienen... Zij zjjn van nacht dronken geweest... dat was verkeerd; zjj weten het, en dit is voor hen een reden te meer om behoorlijk te handelen Ik heb ze laten komen en hen bevolen de twee dapperen te zoeken, die hedennacht de jonge avonturierster hebben verdedigd, welke den naam van Aurora van Ne vers aanneemt. Hij kon zich niet beletten te glimlachen, toen hij de laatste woorden sprak. Peyrolles bleef ernstig. — En hemel en aarde te bewegen, vulde Gonzaga aan, om te weten, of hij die ons verontrust, ons andermaal ontsnapt is. Hjj schelde en zeide tot den binnenkomenden knecht: — Laat men mijn draagkoets gereed houden! Gij, vriend Peyrolles, begeeft u tot mevrouw de prinses, om haar volgens gewoonte de verzekering van mijn diepen eerbied te brengen. Tracht goed uit uw oogen te zien; ge zult mij zeggen, hoe het in de antichambre van mevrouw de prinses gesteld is, en op welken toon haar kamenier u geantwoord heeft. — Waar zal ik monseigneur wedervinden ? — Ik ca eerst naar het paviljoen... ik ben verlangend onze jonge avonturierster te zien. Het schjjnt dat zij en de dwaze Dona Cruz een paar vriendinnen zijn Vervolgens begeef ik mij naar het hotel van Mr. Law, dan naar het Palais Royal, waar mijn afwezigheid geen goed zal doen ... Wie weet, welken laster men nopens j my kan verspreiden. — Uat zal lang aanhouden. — Het zal kort zjjn.... Ik moet onze vrien- j den, onze goede vrienden zien.... Deze dag zal j niet werkeloos voorbij gaan. Hjj naderde het venster en raapte het keisteentje op, dat op den vloer lag. — Monseigneur, zei Peyrolles, veroorloof mij, voordat ge u verwijdert, u te waarschuwen tegen deze twee fielten. — Cocardasse en Passepoil?.... Ik weet dat zij u mishandeld hebben, mijn arme Peyrolles. — Hiervan is geen sprake.... Iets zegt mij, dat zjj verraden .... En zoo er een bewijs noodig was . . . Zij waren bjj het gevecht in de gracht van Caylus, en evenwel heb ik ze niet op de doodenlijst gezien. Gonzaga, die peinzend het keisteentje bekeek, opende schielijk het papier, dat hij weder had opgenomen. — 't Is waar, bromde hjj, hun namen ontbreken hier . . . Maar zoo net Lagardère is, die deze lijst heeft geschreven, en zoo onze twee schelmen aan Lagardère behooren, zou hjj hun namen het eerst geplaatst hebben, om hun bedrog te bedekken. , — Dit is te spitsvondig, monseigneur. Men mag niets veronachtzamen in een gevecht op dood en leven. Sedert gisteren tast ge in het onbekende. Het zonderlinge wezen, deze bultenaar die, tegen uw wil, zich in uw zaken heeft gemengd. —■ Ge doet er mij aan denken, viel Gonzaga hem in de rede; deze moet berichten al wat hjj weet, Hjj zag door het venster. De bultenaar stond even voor zijn hok en richtte een doordringenden blik op Gonzaga's vensters. Gonzaga bekeek wederom den keisteen, — Wjj zullen dit alles vernemen, mompelde hjj. Ik verbeeld mij dat de dag den verstreken nacht zal evonaren. Ga, mijn vriend Peyrolles zie hier mijn draagstoel... Tot straks ! Peyrolles gehoorzaamde. Mijnheer van Gonzaga nam plaats in den draagstoel en liet zich naar het paviljoen van Dona Cruz voeren. Toen Peyrolles de gang doorging om zich tot mevrouw van Gonzaga te begeven, zeide hij voor zich: — Ik heb niet voor Frankrijk, mijn fraai vaderland, die dwaze liefde, welke ik vaak gezien heb ... Met geld vindt men overal een vader­ land. Mijn spaarpot is bijkans vol, en in vier en twintig uur kan ik nog een goeden greep in de geldkist van den prins doen ... Het schijnt dat de prins aan 't dalen is ... Als de zaken tussc'nen vandaag en morgen niet beter gaan, dan pak ik mijn koffer en ga een luchtsteek zoeken, die beter voor mijn zwakke gezondheid is. Wat drommel, tusschen vandaag en morgen zal de mijn toch niet springen! Cocardasse en Passepoil hadden beloofd alles te zullen aanwenden om aan de onzekerheid van mijnheer de Gonzaga een einde te maken. Zij waren mannen van hun woord. Wij vinden hen weder, niet ver van daar in een gemeene kroeg van de straat Aubry-le Boucher, bezig met te eten en te drinken. Vreugde schitterde op hun gezichten. — Hij is niet dood! zei Cocardasse aan zijn beker ruikende. Passepoil vulde hem en herhaalde: — Hij. is niet dood! En beiden klonken op de gezondheid van den ridder Henri de Lagardère. — Capedebiou! hernam Cocardasse, hoeveel stagen met het plat zijns degens is hjj ons schuldig voor al de dwaasheden, welke wij uitvoerden sedert gisteravond! — Wij waren dronken, mijn edele vriend, antwoordde Passepoil; dronkenschap is lichtgeloovig. Overigens hebben wij hem in een zeer neteligen toestand achtergelaten. — Kan de schelm in een neteligen toestand komen? riep Cocardasse met geestdrift; voorwaar, mocht ik hem nu zien gelardeerd als een haas, ik zou nog zeggen: Sandiou, hij zal zich er uit redden. — Inderdaad, mompelde Passepoil, bedaard drinkende, 't is een lieve jongen! liet verheft ons niet weinig, hem een goede opvoeding te hebben gegeven. — Mijn beste, ge hebt de gevoelens van mijn hart uitgedrukt... Hij moge ons zooveel klingslagen geven als hij wil, ik behoor hem met ziel en lichaam. Passepoil zette zijn ledigen beker op de tafel. — Mgn edele vriend, hernam hij, zoo het mij geoorloofd is een aanmerking te maken, wil ik u zeggen, dat uw bedoelingen goed zijn... maar uw noodlottige neiging voor den wijn... — Mordioux! viel de Gaskonjer hem in de rede, ge waart driemaal meer dronken dan ik. — Nu, nu, als ge het zoo opneemt... Hei, meisje, een andere kan. Toen zij des morgens van dien dag bij Gonzaga kwamen, waren zij des te meer verzekerd van Lagardère's geweldadigen dood, wijl zij zich met den dageraad begeven hadden naar het huis in de straat du Chantre, welks deuren zij opengebroken vonden. De benedenwoning was ledig: de buren wisten niet wat van het schoone meisje geworden was, en van Fran9oise en Jean Marie Berrichon. Op de eerste verdieping, bij de opengebroken kist, lag een plas bloed. Het was gedaan; de schurken die heden nacht den rose domino waren aangevallen, welken zij moesten verdedigen, hadden de waarheid gezegd: Lagardère was dood. Maar Gonzaga zelf had hun de hoop weder gegeven door de boodschap, welke hij hun opdroeg. Gonzaga twijfelde; Gonzaga wilde, dat zij het lijk van zijn doodelijken vijand zouden wedervinden. Gonzaga had hier waarschijnlijk reden voor. Eu er was voor onze twee dapperen niets meer noodig om vroolijk op Lagardère's gezondheid te drinken. Wat het tweede gedeelte van de zending betrof van de twee moedigen, die Aurora hadden verdedigd, dit was verricht. Cocardasse schonk zijn beker vol en zeide: — Wij moeten een historie verzinnen. — Twee histories, antwoordde Passepoil, een voor u, een voor mij. — O! ik ben Gasconjer: histories te verzinnen kost mij niets. — Ik ben Normandiër, pardienne! Wij zullen zien, welke historie de beste is. Het was nog te vroeg om naar 't hotel terug te keeren. Cocardasse en Passepoil begonnen ieder voor zich een historie te verzinnen. Wij zullen zien, wie van, beiden de beste verhaler was. Ondertusschen vielen zij in slaap met het hoofd op de tafel. II. Een beurscrisis onder het regentschap. De bultenaar was een der eersten, die het hotel Gonzaga binnentrad, en bij het openen der deuren had men hem zien aankomen met een kleinen kruier, die een stoel, een koffer, een oorkussen en een matras droeg. De bultenaar meubelde zijn hok en wilde er blijkbaar zijn woning van maken, waartoe hjj krachtens huurcedel het recht had. De huurders der kantoortjes van Gonzaga wenschten dagen van vier en twintig uur te hebben, om hun handelsdrift te bevredigen. De fondsen stegen. Bestendig brachten kruiers en voerlieden hoopen goederen, die in de kantoortjes of daarbuiten opgestapeld werden. Het vrachtloon was ontzettend hoog. Het zou slechts te vergelijken zijn met hetgeen indertijd in San Francisco, de stad der goudkoorts, voor de minste werkzaamheid werd betaald, bij voorbeeld twee dollars voor het poetsen van een paar laarzen. Maar het was noch goud noch zilver, evenmin goederen, die men zocht: men begeerde niets anders dan papier, wit, geel, hemelsblauw papier. Dit vroeg men van alle kanten met luid geschreeuw, en dit was het werkelijk, dat allen tot waanzin bracht! Weg met de zware, oude, harde munt; leve het luchtige papier! Esopus II, anders genoemd Jonas, leende zonder vermoeid te worden zijn rug als een lessenaar. In weerwil dat het geld regende in zijn lederen buidel, was hij heden morgen niet vroolijk, en scheen ongesteld. Hun, die hem te dier zake ondervroegen, antwoordde hij: — Ik heb mij hedennacht een weinig te veel vermoeid. — Waar, vriend Jonas? — Bij mijnheer den regent, die mij op zijn feest genoodigd had. Men lachte, onderteekende en betaalde. Tegei tien ure 's morgens deed een vreeselijk getier de vensters van het hotel Gonzaga dreunen. Men klapte in de handen, brulde, de hoeden werden in de lucht geworpen, men was uitgelaten van vreugd. De blauwe aandeelen, anders geheeten de „jonge dochters", hadden het licht gezien. Zij kwamen geheel versch en ongeschonden van de persen der koninklijke drukkerjj. De hoogste prijzen, de kostbaarste koopwaar, werd er voor geboden om ze te bezitten. Men drong elkander schier dood om in 't bereik te komen van hen, die te koop aanboden. Oriol en Montaubert stegen het bordes af van het hotel. Zij hadden een samenkomst gehad met Gonzaga, die hen geducht onderhanden had genomen. Ze waren stil en keken op hun neus. — 't Is niet meer een beschermer, zei Montaubert, in den tuin komende. — 't Is een meester! bromde Oriol, die ons drijft waarheen wij niet gaan willen... ik heb veel lust... — En ik, viel Montaubert hem in de rede.. • (Wordt vervolgd). --- LEGER EN MARINE. De kapt. C. J. P. Kaub, van het 3e re£. veld. art. te Breda in garnizoen, is overgeplaatst bij de 2e afd. van dit reg. te Bergen-op Zoom, ter vervanging van den kapt. M. L. C. Staring die eervol ontslag uit den militairen dienst heeft aangevraagd. Om het Oost. Indisch officiersweduwen en weezenfonds uit zjjn toestand van verval op te heffen, is advies gevraagd aan Mr. N. P. van den Berg. Deze moet verklaard hebben, dat er te veel studie vereischt wordt om zich op de hoogte te stellen van deze aangelegenheid, en het hem op de hem verstrekte gegevens niet mogelijk was een afdoend oordeel uit te spreken. Intusschen wordt een verhooging der contributie bij het aangaan van een huwelijk overwogen. Ingevolge het bepaalde bjj Zr. Ms. besluit ran 14 dezer no. 34 zal de commissie bedoeld bij art. 36 van het reglement voor de opleiding van adspirant-administrateur bij de zeemacht, dit jaar bestaan uit: den hoofdinspecteur van administratie J. C. L. K. van Wely, als president, de officieren van administratie le kl. D. A. van der Laan en J. C. Kluit en de oif. van admin. 2e kl. S. J. A. Deyll, als leden. De 2e luitenant Van Lookhorst van het 4e regiment infanterie, thans gedetacheerd bij de Normaal-schietschool, wordt gedetacheerd voor den tijd van 5 jaren bjj het O. I. leger. Zs. Mr. ramschip „Stier" onder commando van kapt.luit. ter zee O. C. A. J. Moreau, werd gister morgen aan 's rijks werf te Willemsoord buiten dienst gesteld en in conservatie opgenomen. In de legerplaats bij Oldebroek kwamen gister de 4e, 5e en 6e serie vesting artillerie aan, om onder de leiding, respectievelijk van de majoors L . E. W. de Munninck, W. Irish Stephenson en J. B adon Ghyben tot den 28 Juni a. s. practische oefeningen te houden. De oefeningen de^er seriën zullen tevens worden bijgewoond door den kapitein van den generalen stafW F. ridder Van Rappard. --- GEMENGD NIEUWS. Tijdens de werkstaking zijn drie visschers uit Scheveningen naar Lowestoft vertrokken, waar zij vaart op de visschersschepen hebben gevonden. In een brief berichten zij, dat zij terstond ter makreelvangst zijn uitgevaren en 400 ton buit maakten, en dat zij over een maand ter haringvisscherjj zouden vertrekken. Voorts melden zjj, dat aldaar elke maand de equipage uitbetaald wordt. Daar er vermoeden bestond, dat de dezer dagen te Almeloo verdronken fabrieksarbeider G. met opzet in het water was gestooten of geworpen, heeft de rechter-commissaris, vergezeld van den officier van justitie en den subst. griffier, zich naar het kerkhof begeven, ten einde het lijk te doen schouwen door de doctoren Salomonson en Middendorp. Van den uitslag van die schouwing is nog niets bekend. De van kindermoord verdachte V., uit Heinkenszand, is zwaar geboeid naar het huis van bewaring te Middelburg overgebracht. Een stoker van de mailboot „ Wi 1lem, Prins van Oranje" werd een paar dagen geleden door de douanen te Vlissingen wegens smokkelen van suiker aangehouden. Hij had eene boete van 20 gulden te betalen. Den dag daarna werd op dezelfde plaats een kok van de „Prins Hendrik", ook bij het smokkelen van suikerwerk, chocolaad en ingelegde vruchten, betrapt; hij moest ongeveer f35 boete betalen. De persoon F. v.V. te Kaatsheuvel, die in de vorige week op eene in vollen gang zijnde tram wilde springen en toen deerlijk aan de voeten werd gekwetst, is gister ochtend overleden. De ooievaarsdieven schijnen hun bedrjjf weder ter hand te hebben genomen; althans te Zuilichem zijn de jonge eibertjes spoorloos verdwenen. Te Hoogeveen is bij den ontslagen armenvader in het armenwerkhuis een onderzoek ingesteld naar eenige vermiste goederen, aan dat armengesticht behoorende. De goederen zjjn aldaar teruggevonden, doch de ex-armenvader is intusschen in stilte verdwenen, de aanduiding per brief achterlatende, dat hij Noord-Amerika tot zijn toevluchtsoord zal kiezen. Gisteren morgen zjjn op denHeuvel, te Gemert, 16 arbeiderswoningen in de asch gelegd. Een geduchte brand woedde te Botuschani (in het Noordwesten, van Rumenië) en legde de geheele stad in de asch. Achthonderd huizen, alsmede de hoofdkerk, zijn vernield. De schade is aanzienlijk, en zeven personen verloren het leven. --- BUITENLAND. HET OOSTEN. De Russische regeering heeft, naar aan Engelsche bladen wordt medegedeeld, officieus verklaard, dat Kerki door Russische troepen is bezet, ter bescherming van den Transkaspischen spoorweg. „Daily News" verneemt, dat er steeds groote hoeveelheden krijgsbehoeften naar Midden-Azië en Siberië worden verscheept. — Uit Afghanistan zijn via Simla weer slechte tijdingen ontvangen. Er moet n. 1. 9 dezer een oproer zijn ontstaan te Herat. Het aantal oproerigen bedroeg naar gissing 500. Bjj de pogingen, om^ het oproer te bedwingen sneuvelden 30 soldaten en 50 der rebellen. Velen werden gevangen genomen, en de aanvoerders van den opstand zijn naar Kabul gezonden. — Naar uit Konstantinopel aan de „Daily News" gemeld wordt, moeten er tusschen Engeland en Frankrijk onderhandelingen geopend zjjn over eene wijziging van het vijfde artikel der Engelsch-Turksche conventie over Egypte. Oostenrijk alleen protesteert tegen de bepalingen betreffende den gezondheidsdienst, bewerende dat de conventie de internationale sanitaire controle in Egypte vernietigt. De Russische protesten tegen de conventie duren voort. Nelidoff verklaarde dat de ratificatie den oorlog tengevolge zal hebben. Deze dreigementen oefenen geen invloed op de Porte. §ir Henry Drummond Wolff heeft eene conferentie gehad met den Grootvizier en den Turkschen minister van buitenlandsche zaken, nadat de ratificatie der conventie door Engeland ontvangen was. Van Turksche zijde werd opnieuw aangevoerd, dat de wijziging der conventie in den vroeger vermelden zin gewenscht is. Zij onderwierpen aan Wolff het ontwerp eener additioheele verklaring betreffende de bepalingen over eene mogeljjke nieuwe Engelsche bezetting van de Nijldelta. Deze verklaring zoude feitelijk het doel der conventie te niet doen. Wolff zeide dat de aanneming van eene zoodanige declaratie ondenkbaar^ was, doch dat de Engelsche regeering vermoedelijk geen bezwaar zou maken tegen een toevoegsel aan de conventie, ten einde zekere teergevoeligheden weg te nemen, mits de Turksche regeering de conventie dadelijk ratificeert. De Porte is zeer ongerust over het bijeenroepen der Bulgaarsche Sobranje tegen 21 dezer. EXGELASD. De „Central News" verklaart, uit officieele bron te hebben vernomen, dat door de regeering mededeelingen zijn ontvangen, welke bevestigen, dat een complot bestaat, hetwelk ten doel heeft, een reeks van dynamiet-aanslagen te beproeven op den 21 Juni, den dag van het jubileum. De autoriteiten zijn echter zoo goed ingelicht over deze misdadige plannen, dat zij zich in staat achten, deze te verijdelen. Sedert vele weken worden in alle havens van het Vereenigde Koninkryk, alsook in den vreemde (voornamelijk te Parijs) de gangen der Fenians en andere verdachte personen nagegaan. Men surveilleert bizonder Patrick Carey, het hoofd der uitgeweken Ieren te Parijs, wiens bewegingen zeer verdacht zijn. Ook te New-York en Chicago wordt een scherp toezicht uitgeoefend. DOTSCHLAini. Gister heeft de Rijksdag bij tweede lezing het wetsontwerp aangenomen betreffende de benoeming van burgemeesters in het Rijkstand. De Elzasser afgevaardigden en de heer Windthorst bestreden het ontwerp. De heer Carolath hoopte, dat de Regeering zou voortgaan met het nemen van maatregelen, die strekken tot bevrediging der Duitschers in het Rijkstand, niet tot die der notabelen. De heer Miquel wenschte, dat het Rijkstand behandeld werd als Duitschland, dat eenmaal verloren, maar herwonnen was. Indien de afgevaardigden uit Elzas-Lotharingen wenschten, dat de bezwaren welwillend werden opgenomen, dan behoorden zij eerst vertrouwen in te boezemen en openbaar te bewijzen dat zij zich oprecht met het „status quo" vereenigen. De spreker waarschuwde dringend tegen misbruik in de toepassing der wet. Op eene vraag van den heer Windthorst of het voornemen bestaat Elzas-Lotharingen tot eene Pruisische provincie te maken, antwoordde de bondsgevolmachtigde Lerchenfeld, dat de Bondsraad zich door geene provocatie uit zijne kalmte zal laten brengen. Daarop is het wetsontwerp, betreffende toepassing van de gewijzigde rijkswet op zaken, welke de inwendige aangelegenheden van ElzasLotharingen betreffen, bij tweede- lezing aangenomen. VEREEXIGDE STATES. De rechtbank te New-York heeft een belangrijk vonnis geveld in zake de landverhuizingen, naar aanleiding van het beroep der Inmanstoomvaartmaatschappij tegen de beslissing van de commissie voor de landverhuizing, welke de landing van een honderdtal Ieren verbood, dewijl zij waren overgebracht op staatskosten. Zooals men weet, strekt de Britsche regeering haar moederlijke zorgen voor de vanhuis en hof verdreven Ieren zoo ver uit, dat ze gratis naar Amerika worden geëxpedieerd. De rechtbank heeft uitgemaakt dat de landverhuizerscommissie wederrechtelijk gehandeld heeft, daar de wetgeving der Unie het tanden van met geld ondersteunde immigranten, die jong, gezond zijn en bekwaam om in hun levensonderhoud te voorzien, volstrekt niet verbiedt. Yele belanghebbenden woonden de terechtzitting bij en j uichten de beslissing toe. ---