Gevonder voorwerpen. Aan hetboofdcominissariaat van politie, Alexandorsplein, zjjn als gevonden aangegeven : Een portemonnaieme , f 3.05; een blauw koralen kettinkje met gouden slot; een zilveren dameshorloge; 2 dassen; een Duitnch woordenboek; een koperen muilkorf met slot; een stuk wasdoek; een paardenwagen; een zwarte poedel met witte borst en een witten poot. Als gevonden in de tram : een blauw jasje; een schaar; een bos sleutels; ;en stok met zilveren knop; een koker met cigarettei; een stalen beursje met f0.43"s; eenige handschoenen. Als gevonden aar. de Ascastaal: een zilveren theelepeltje (terug te bekomen bureau Openbare Reiniging, Varkenmarkt). Inlichtingen worden verjtrekt op werkdagen van 12'it —2 uren. --- OFFICIEELE BERICHTEN. Bij Kon. besluit zijn benoemd bjj de cavalerie: bij het 1ste reg. huzaren, tot ritmeester, de le-luit. C. H. Van der Merscb, van het 3e reg. huzaren; bij het 2e reg. huzaren, tot le-luitenant, de 2e-luit. J. Staats Boonen van het korps ; zijn benoemd : tot lid en voorzitter der commissie voor dn practische examens van apotheker, dr. ft. S. Tjaden Modderman, hoogleeraar te Groniwgen ; 'tot secretaris, dr. H. G. De Zaajjer, apothekor te Groningen ; tot leden, dr. P. De Bont er. 4r. P. 0. Plugge, hoogleeraren te Gronngen, lot plaatsv. leden, dr. J. W. Gunning, hooglooraar te Amsterdam, dr. W. F. B. Suringar en di. E. A. Van der Burg, id. te Leiden, en dr. P. J. P. Van Calker, id. te Groningen ; is benoemd: tot commies der posterijen 4ekl. C. Wiliinek, thans surnumerair; en zijn bevorderd: tot hoofdcommies C. M. Hennequin, J. A. Teljer en J. Hoefhamer, thans commiezen le kl.; tot commies le kl. H. A. Hoxel, thans 2e kl.; tot 2e kl. J. Schadée, thans 3e kl., en tot 3e kl. D. J. G. Belmer, thans 4e kl. Het schroefstoomscbip 3de kl. .Alkmaar" wordt 1 Juli buiten dienst gesteld en de kapitein luit. t. z. H. G. Hildebrandt eervol van het over dien bodem gevoerd'.) bevel ontheven. Bjj beschikking van den Minister van Binn. Zaken is H. P. J. Kalff benoemd tot expediteur bjj de comptabiliteit voor de „Ned. Staatscourant" en het „Staatsblad". De Minister van Marine zal Vrjjdag 28 Juni geen audientie geven. --- FEUILLETON. DE GEVLOEKTE. L'OOB PONSON DU TERRAIL. 41) — V aarwei, Cerise! zei sir Williams, — ik moet weg eu wil niet, dat Jeamie mij ziet. — Mijnheer, vroeg Cerise, wantte er zal ik Léon terugzien? — Dat weefc ik nog niet.... docli wees gerust en vertrouw op mij. Ik zweer u, dat gij binnen veertien dagen zijne vrouw zult zijn! Eu Cerise aldus geruststellende, spoedde sir Williams zicli naar zijn tilbury, waarvan Col.ar de teugels vasthield. — Ik geloof, dat de zaak beklonken is. Ik héb meer gedaan dan Arniand zijn vrouw te ontrooven. Laten wij ons nu weer bezig houden met de millioenen van dien sul De Kermarouet. — De millioenen, zei Colar op begeerigen toon, ja, dat is de hoofdzaak. — Zoo denk ik er ook over. eti daarom vertrek ik nog heden-avond naar Bretagne, waar ik mejuffrouw Hermine De Beaupréau gtt huwen. 4 ••••••*«•••••*• Aldus zegevierde de gevloekte Andréa in alles. Fernand was gevangen, Jeanne en Cerise onder bewaring gesteld en Baccarat in het krankzinnigengesticht. Op denzelfden dag dat Cerise, door den zonderlingen brief van Baccarat misleid, naar de straat Serpente gegaan was, had zij tegen den middag, het magazijn van den heer Gros voorbijgaande, Léon zien staan. Deze was dadelijk buiten gekomen. — Dag Cerise, zei hjj, hare hand nemende. — Dag Léon, antwoordde Cerise glimlachend. — Beste Cerise, vervolgde de werkman ernstig, ik ben zoo gedrukt. — Hoe dat! hebt ge dan verdriet? — O, zei hij glimlachende, ik heb geen reden tot klagen.... maar ik ben er zoo aan gewoon, u alle dagen eenige oogenblikken te zien, dat ik er met schrik aan denk, dat ik u morgen niet zal kunnen bezoeken. -- En waarom niet? vroeg zij bewogen. — De patroon zendt mij naar Montmorency, om daar eenige meubelen af te leveren. De geheeie dag zal er wel mee heengaan. — Och, dat is vervelend, zei Cerise. — Ik had wel lust om den patroon te vragen, er zelf heen te gaan.... maar ik durf niet.... men moet zijn patroon te vriend houden. — Daarin hebt gij gelijk, Léon. — Met dat al spijt het mij. — Gij komt dus overmorgen-avond terug? — Ja. — WehiUj zei Cerise glimlachend, dan komt ge bij me, en wij brengen den geheelen avond samen door; op die wijze halen we den verloren tijd weer in. En Cerise gaf daarbij haar schoousten glimlach ten beste en drukte hem tot afscheid de hand. — Tot overmorgen, zei ze. Den volgenden dag ging Léon werkelijk naar Montmorency, bracht er den dag door en bleef er slapen; den tweeden dag was hij tegen den middag in Parijs terug, spoedde zich naar zijne werkplaats en wachtte met ongduld het uur af, waarop hij Cerise zou bezoeken. Tegen acht uur klom hij vlug de trap op, die naar het kamertje van de bloemenmaakster voerde, en ofschoon hij geen licht door de tamelijk wijde naden van de deur zag schemeren, klopte liij aan. Cerise gaf geen antwoord. Léon klopte opnieuw; dezelfde stilte. Hij dacht, dat het meisje misschien uitgegaan was, om hout of olie of iets anders te halen, en bleef op den bovensten trap zitten wachten. Er was een uur verloopen.... en Cerise kwam niet terug. Toen was zijn geduld ten einde; hij ging naar beneden en informeerde bij de portierster. — Is juffrouw Cerise niet thuis ? — Juffrouw Cerise ? zei de portierster. O, zijt gij het, mijnheer Léon ? — Ja, juffrouw! — Welnu, 't is al twee dagen, dat ik Cerise niet gezien heb. —- Hoe, iu geen twee dagen ? riep Léon, wat vertelt ge mij daar, moedertje! — Drommels, mijnheer Léon, ik zeg u de oprechte waarheid. Eergisteren heb ik Fanny bij haar zien ingaan... gij weet wel, de kamenier van mevrouw Baccarat. — Welnu ? vroeg Léon, die zich angstig gevoelde, alleen op het hooren van dien naam. -- Ik geloof, vervolgde de portierster, die geheel op de hoogte der familiezaken van Cerise was, dat er het een of ander met die schoone dame gebeurd is; want Fanny zag er vreeseiijk opgewonden uit, en juffrouw Cerise is dadeljjk daarop met een verdrietig gelaat de deur uitgegaan. En sedert heb ik haar niet teruggezien. Léon luisterde reeds niet meer; hij liep al wat hij loopen kou naar de straat Moncey, naar het hotel van Baccarat. Maar daar wachtte hem een nieuwe teleurstelling. Het hek, de deuren, de ramen van het hotel, alles was gesloten. Hij schelde herhaalde malen... doch men deed niet open. Eindelijk stond een kruier, die op den hoek der straat lag uit te rusten, en dien het hinderde den jongeling te vergeefs te zien schellen, op en ging uaar hem toe. — Er is niemand in, zei lijj. — Hoe, niemand ? — Neen, de dame die hier woonde, — ik ken haar zeer goed, en heb menige boodschap voor haar gedaan.. — Welnu? — Ze is vertrokken. — Vertrokken? riep Léon. — Ja, gistermorgen. En de moeder, de dienstboden, alles is vandaag heengegaan. — Maar dat is onmogelijk! riep Léon buiten zich zeiven. Eu waar is zij heen gegaan ? — Dat weet ik niet, zei de kruier. Léon verloor zijne zinnen; hjj verbeeldde zich dat Baccarat hare zuster iiad weggevoerd. Hij stiet een wild gebrul uit, en niet meer wetende wat hij de«d, liep hg werktuigelijk naar zjjn woning, hopende dat zjjne moeder misschien iets van Cerise aou weten. De boerin had Cerise in geen twee dagen gezien. Van zijne moeder liep Léon weder naar den Fauburg du Temple. Cerise was nog niet komen opdagen. Toen liep hij naar zijne werkplaats en wendde zich tot zijn patroou, die juist op het punt was naai bed te gaan, en vroeg hem om raad. De kastenmaker, die een bedaard en ver - standig man was, zette zijn knecht een weinig ter neder, bracht hem aan liet verstand dat zijn verloofde zeker met hare zuster naar buiten was gesrr.nn en beloofde hem ten overvloede, dat hij d - n volgenden morgen met hem naar den commissaris van politie zou gaan, waar hij met hem de verklaring van het verdwijnen van Cerise zou afleggen, zoo zij in dien tusschentijd nog niet was teruggekeerd. Léon Rolland begaf zich geheel gekleed! ter ruste en bracht een onrustigen nacht door. Bij het aanbreken van den dag ging hjj opnieuw naar de woning van de bloemenmaakster. Men had er geen tijding van Cerise. Toen ijlde hij naar zijn patroon. Deze vergezelde hem naar den commissaris, die hunne verklaring bedaard aanhoorde en daarop zei: — De jonge meisjes, die in Parijs geschaaktwórden, worden het meestal met haar wil gedaan. Doch we zullen er onderzoek naar doen. Kom over twee dagen terug. — Twee dagen! Dat was om van onzekerheid te sterven. Toen niet meer wetende, waarheen hij zou gaan, kwam Léon op de gedachte, naar mejuffrouw De Balder te gaan en haar te vragen, of zij ook iets van Cerise wist. De afstand tussehen het commissariaat en dé straat^ Meslay wcr] door Leun in eert oogenblik afgelegd. In de woning van Jeanne had intusschen een ander, even wanhopend tooneel plaats gegrepen. Hjj vonu Gcrtrude in tranen badend. Deze was den vorigen avond op een stoel in slaap geval* len en werd op haar bed liggende wafefos,. zonder dat zij zich rekenschap kon geven van wat er gebeurd was. Gertrude stond op en klopte bij Jeanne aan. Jeanne antwoordde niet. Toen trad zij binnen, denkende dat het meisje nog sliep. De kamer was ledig en het bed niet beslapen. Jeanne was verdwenen. Op den kleinen leseeuaar, waar Jeanne gewoonlijk schreef, lag een geopende bxief. Gertrude las dien bevende en uitte een kreet. — Lieve God! mompelde zij handenwringend, mijn kind is verloren ! Zie hier wat de brief bevatte, die door Jeanne geteekend was, en wier schrift zóó meesterlijk was nagamaakt,dat het sprekend de hand van het meisje was. .Goede Gertrude! „Als gij ontwaakt, is uwe kleine Jeanne niet meer bij u.... ik zal dan vertrokken zijn.... vertrokken voor een tijd, dien ik niet juist weet te bepalen en naar een plaats, welke ik u niet kan noemen. „Doch weet gij waarom ik vertrek? Ik vertrek, om dien man te ontvluchten, dien ik dacht te beminnen, en dien ik niet bemin, mijnheer den graaf De Kergaz; ik vertrek, om een ander man te volgen, dien iic bemiu, en dien ik u niet kan noemen. „Vergeef uw kleine Jeanne, die u bemint en met den rouw in het hart u verlaat. „Jeanne." Bij het lezen yan dien zonderlingen brief had de oude dienstmaagd een soort van duizeling gekregen en zich afgevraagd, of zij niet droomde of krankzinnig was. Maar 't was wel degelijk de hand van Jeanne, en hoe kon zij vooronderstel"*'f. dat zy geschaakt, of dat die brief niet door haar geschreven was? Gertrude had er zelfs niet eens aan gedacht, het gedrag harer meesteres te onderzoeken; zij had zich niet afgevraagd, of het niet onwaarschijnlijk was, dat Jeanne voorgaf een ander dan den graaf De Kergaz te beminnen. daar zij den vorigen avond nog neergeknield was, om voor hem te bidden. De oude dienstmaagd had niet anders gezien of begrepen, dan dat Jeanne vertrokken v.as, en dat zij haar misschien niet zou weerzien. Eu daar Jeanne als het ware haar kind was, en zij niet anders ter wereld liefhad, weende Gertrude bitter, toen Léon, zelf geheel in de war, binnentrad. De smart van de oude dienstmaagd, die hij geheel alleen te huis vond, dwong den jongeling, een oogenblik zijn eigene te vergeten. — Mijn God! wat scheelt u, juffrouw Gertrude, en waar is juffrouw Jeanne? — Zij is vertrokken! antwoorde Gertrude weenende. — Vertrokken, waarheen . .wanneer? . . . met wien ? . . . — Ik weet het niet, zei Gertrude, hem den brief, dien zij op de tafel gevonden had, overreikende. De kastenmaker las die weinige regels met verbazing en de brief ontviel aan zijne handen. — Dat is om gek te worden! mompelde liij met een verwezen gelaat. Ook Cerise is vertrokken. — Is Cerise ook vertrokken ? vroeg Gertrude. — Ja, met hare zuster, antwoordde Léon, die op zijn beenen stond te draaien, alsöf hij dronken was. Terwijl liij deze woorden sprak, hoorde men snelle schreden op de trap. en een oogenblik daarna zagen Lóón en Gertrude in de deur, die open was blijven staan, eea grijsaard en een jongeliug verschijnen. — Mijnheer De Kergaz! riep Gertrude. — De man van Bellerille! riep Léon, die geheel bedremmeld terugweek, toen hij in den graaf De Kergaz den niau herkende, die hem zoo moedig ter hulp gesneld was, en dien hij „kameraad" had genoemd. Het waren inderdaad Bastiaan en Armand, die we aan de barrière Maillot in gezelschap van de getuigeu van sir Williams verlaten hebben. Deze laatste had bij het wegrijden den graaf zulk een .snijdenden en spottenden lach toegeworpen, dat De Kergaz Andréa daarin geheel meende te herkennen. Toen had hij aan Jeanne gedacht .... aan Jeanne, die hij beminde ; toen dacht hij aan de woorden die de baronet hein bjj 't afscheid had toegevoegd: „men moet zijn beminde met de waakzaamheid van een draak bewaren!" Armand was geheel in gedachten verdiept in het rijtuig gestegen, den koetsier bevelende, in gestrekten draf te rijden; hij had de beide edellieden op den boulevard afgezet, en altijd vervolgd doordien schellen schaterlach, die somber in zijn hart weerklonk, zei hij tot Bastiaan: — Ik heb een vreeselijk voorgevoel laat ons naar de straat Meslay gaan! Op het zien van den ontstelden Léon en de schreiende Gertrude, begreep De Kergaz dat er een onheil voorgevallen was. — Jeanne! zei liij. waar n Jeanne ? Léon gaf hem zwijgend dea brief over. Armand las en herlas dien, en moest zich aau deu muur vasthouden om niet neer te vallen. — Andréa! mompelde hii, dat alles is bepaald het werk van dien gevloekte! vul Het kasteel. Tiet wordt hoog tijd, dat wij mevrouw De Beaupréau en Hermine weer eens opzoeken, die wij onder de verpletterende uitwerking van dien brief van Baccarat aan Pernand verlieten. Mevrouw zag hare dochter met de angstige zorg van een moeder aau, die haar kind ziot wegsterven, en zij had niets, geen woord, geen kreet, kunnen vinden om haar te troosten. Eindelijk stond zij langhaam op en sloot haar dochter zwijgend in hare armen. — Moeder! zei Hermine toen, ik wil in een klooster gaan.... Ik zal nimmer trouwen. — In een klooster.... gij wilt me dus verlaten, mjj, uwe moeder? Hermine siaakte een kreet. — Neen, neen, zei ze, vergeef het mij, ik beu waanzinnig. Neen, ik zal u niet verlaten, beste moeder! Toen barstte Hermine in tranen los en weende langen tijd aan de borst harer moeder, die haar met liefkozingen overlaadde. Gedurende verscheiden uren bléven beide vrouwen in hoogst treurigen toestand. Eindelijk verhief Hermine zich weder; sterk en besloten zei ze: — Uwe tante, mevrouw De Kermadec, heeft er al la,n<* naar verlangd, ons hij haar te zien. Willen we er heengaan ? Ik kan niet te Parijs blijven; ik zou er sterven, Mevrouw De Beaupréau voua da *.uor goed. Do heer De Beaupréau kwam tegen middernacht thuis; hjj zag er eenigszins bleek uit, heel natuurlijk na zijn eerste onderhoud met sir Williams in de straat Serpente, waar deze hem met Cerise had gestoord. Mevrouw De Beaupréau en Hermine waren echter zeiven te veel ontroerd, om zijne verwarring op te merken. — De deugniet is onzichtbaar, zei de bureauchef, daarmee Feinaud bedoelende, —ik heb hem overal op het bal gezocht, doch niet gevonden. Hij was zonder twijfel bij juffrouw Baccarat. Maar morgen aan het ministerie.,.. — Mijnheer! viel mevrouw De Beaupréau haar man in de rede, mijn dochter beminde dien jongeling, beminde hem hartstochtelijk, het kon haar den dood aandoen ; we moeten haar verstrooiing bezorgen. — Dat ben ik met u eens, maar wat te doen? — Haar uit Parjjs verwijderen. — Maar waarheen ? — Ik zal met haar naar mijne tante, mevrouw De Kermadec gaan. — Naar het kasteel der Kermadecs ? — Ja, mijnheer! — O. dat '3 een heerlijk denkbeeld! riep De Beauprésa. die er dadelijk sas aacbr, dat hij vrij sou zijn .... via, voor eenige dagen, en dus in staat, tm poging te doen om Cerise weer te vinden. — Zoo gij het goedvindt, vervolgde Thérèse, konden wij morgen vertrekken. — Hoe eer hoe beter, antwoordde de bureauchef. --- BERICHT. Zij die zich van af heden abonneeven, ontvangen de Haagsehe Courant tot l Juli g'i'ilÜS* --- BINNENLAND. DEN HAAG, 26 Juni. In de Fransche Kamer hebben rechteren linkerzijde elkaar gister hevig uitgescholden en raakten bijna handgemeen. Graaf Kalnoky heeft een zeer vredelievende rede gehouden in de delegatiën. De „Norddeutsche" gaat nogmaals Zwitserland te lijf in een artikel. Er loopen geruchten over een opstand in Bosnië. Volgens gerucht is generaal Hippolyte met zijn troepen voor Port-au-Prince, en weigert Légititne te kapituleeren. — De Regeering heeft een wetsontwerp ingediend tot wijziging van de wet op de inkwartiering, enz., voornamelijk strekkende om : lo. te voorzien in eene behoorlijke regeling der huisvesting van krjjgsvoik, dat gevorderd is tot handhaving of herstel van de openbare orde, en 2o. eene eventueele vordering van paarden op doelmatige wijze voor te bereiden. De bestaande regeling der inkwartiering is bij de in vorige jaren plaats gehad hebbende vorderingen van krijgsvolk tothandhahaving of herstel der openbare orde gebleken tot groote bezwaren aanleiding te geven. De militairen worden in eene uitgebreide gemeente te veel verspreid en, bij uitbesteding der inkwartiering, soms op grooten afstand van de alarmplaatsen onder dak gebracht. Die verspreide inkwartiering kan een vereenigd, krachtig optreden van het detachement op elk oogenblik zeer belemmeren, terwijl de aanvoerder moeilijk alsdan verantwoordelijk kan gesteld worden voor de tucht en goede orde. Ten einde eene vereenigde huisvesting mogelijk te maken, wordt thans voorgesteld te bepalen, dat in dergelijke gevallen het krijgsvolk door de zorg van den burgemeester, in overleg met den commandant van den troep, zooveel mogelijk in openbare of andere gebouwen wordt ondergebracht. De kosten dezer huisvesting worden door het Rijk vergoed. Wat de vordering van paarden betreft, die thans veelte omslachtig is geregeld, stelt de Regeermg voor, machtiging te verieenen dat bij bestuursmaatregel iu vredestijd zal bepaald worden het aantal door alle gemeenten te leveren paarden, de voorloopige keuring en aanwijzing van de paarden en het vaststellen van den prijs bij eventueele overname. Bij mobilisatie zullen dan de aangewezen paarden, voor zoover zij nog voorhanden en geschikt zijn, alleen behoeven overgenomen te worden en naar de korpsen overgebracht. Zoo noodig zal jaarlijks, doch in elk geval éénmaal in de drie jaren, een paardentelling worden uitgeschreven ; de eigenaars van paarden zullen dan opgaaf moeten doen van hun paarden tussehen 6 en 11 jaar. Bij loting worden die op lijsten gebracht, waarna de Minister de benoodigde aantallen over de verschillende provinciën verdeelt en de Commissarissen des Konings ditzelfde doen voor de gemeenten. Dan heeft een keuring plaats door beëedigdc burger-taxateurs, die den prijs bepalen bij eventueele requisitie, welke prijs enkel aan den eigenaar wordt medegedeeld. — Bjj ontwerp tot verliooging van de Indische begrooting, met f125.000, heeft de Regeering voorgesteld te besluiten tot den bouw van twee nieuwe oorlogsschepen van het kleinste type („Ceram" en „Flores"), waarvan de kosten op f300.000 worden geraamd, ter vervanging van het raderstoomschip „Bromo", dat tot wachtschip te Soerabaja, en van het schroefstoomschip „Banda", dat tot opnemingsvaartuig zal worden ingericht, waardoor anders noodzakelijke, zeer aanzienlijke herstellingen zullen worden ontgaan. Het tegenwoordig wachtschip te Soerabaja en het opnemingsvaartuig „Hydrogr'aaf" zullen in 1890 aan den dienst ontvallen, daar zij niet meer zijn te gebruiken en geen herstellingen meer waard zijn. — Op de agenda voor de zomervergaring der Staten van Zuid-Holland zijn nog gebracht: 1 o. een adres van A. Kaptijn, te Gouda, om subsidie voor een stoomtramweg tussehen Gouda en Schoonhoven ; 2o. een nader adres van den Raad der gemeente Schoonhoven, iti verband met de aanvrage om verhooging van het provinciaal subsidie ten behoeve van den aanleg van een spoorweg tussehen Gouda en Schoonhoven, van f127.500 tot f325.000, welk bedrag nog ontbreekt aan het benoodigde kapitaal van f700.000, en 3o. een adres van het gemeentebestuur van Leiderdorp om subsidie in de kosten van bestrating van een gedeelte van den Lagen Rijndijk, met voorstel van Gedep. Staten om dat subsidie te verieenen, en wel hoogstens f 6000. — Ter voorlgezttte uitvoering van het besluit der Prov. Staten, tot verbetering van de waterguneenschap tussehen Rijn en Schie, zijn — zoo deelen Gedeputeerden aan de Staten mede — voor de onteigening de staten van waardeering, voor zooveel aangaat de perceelen onder Zoeterwoude, Stompwijk, Veur, Voorburg en Rijswijk vastgesteld, en in overeenstemming daarmede reeds onderscheiden perceelen onder Zoeterwoude aangekocht. De ontwerpstaten voor de gemeenten Vrijenban, Hofvan-Delft eu Delft worden spoedig van de deskundigen te gemoet gezien. Voorts ziju de grondboringen ten behoeve der kunstwerken ten einde gebracht. De aard van den ondergrond bleek daaruit zeer verschillend te ziju. De hoofdafmetingen en situatiën der kunstwerken zijn allen ontworpen en voorloopig vastgesteld. Die kunstwerken zijn: lo. de draaibrug met keersluis in den Hoogen Rijndijk of Rijksweg nabij Leiden ;2o. de Wouterenbrug; 3o. de drie bruggen onder Voorburg; 4o. de jaagbrug nabij ,Hoekenburg"ter vervanging van de Nieuwe Tol brug, die komt te vervallen; 5o, de Hoornbrug; 6o. de draaibrug over de coupure bezuiden de Brasserskade; 7o. de Koepoortsbrug te Delft; 8o. de draaibrug bij de Oostpoort te Delft, eu 9o. de draaibrug bij de Rotterdamsche poort te Delft. Voor eerstgenoemd werk zijn op de hoofdafmetingen en situatiën reeds de instemming van het Rijk, van dijkgraaf en hoogheemraden van Rijnland en van het gemeentebestuur van Leiden verkregen, zoodat men zich met de uitwerking bezig houdt. Die, welke de werken sub 5o. en 6o. vermeld betreffen, ziju, als deel uitmakende van den Rijksweg, thans bij het Rijk in onderzoek, terwijl de hoofdafmetingen en situatiën der werken sub 3—9, benevens de ontwerpen tot kadeverlegging tussehen den Leidschendam en de Schie, wegens de aanraking met de boezem- en kadebelangen van Delfland, aan het oordeel van dijkgraaf eu hoogheemraden van dat hoogheemraadschap onderworpen zijn. — Zooals men weet, besloten Prov. Staten, tegen de lloll. IJ/.. Spoonveg-Maatsehappjj eene rechtsvordering in te stellen tot betaling van de kosten der opruiming van de onvoltooide brugwerken in de Zijl. Van den Landsadvocaat mr. W. Thorbecke, die in deze voor de Provincie het geding zal voeren, is nu bericht ontvangen, dat de schriftelijke instructie der zaak is afgeloopen en de pleidooien, die eerst zouden aanvangen op 30 April jl., tengevolge eener ongesteldheid van den raadsman der spoorweg-maatschappij zijn uitgesteld tot 10 September. — De volgende studenten der Polytechnische School zijn tot hun praktische vorming gedurende de zomermaanden door den Minister van Waterstaat, als buitengewoon opzichter aangesteld: G. J. Van Swaaij, bij de werken der Zuid-Willemsvaart in Noord-Brabant; T. J. H. M. Thijs, bij die werken in Limburg; J. W. Nierstrasz, bij de uitbreiding der haven- en sluiswerken te IJ turnden; A. A. W. König, bij de normaliseeringswerken van de rivier de Waal onder Valburg; S. P. F. Lehmkuhl, bij het uitvoeren der werken op den Neder Rijn onder Doorwerth en Driel; G. W. Van Heukelom, bij het maken van dwarskribben op de Lek onder Schalkwijk; A. Brusse jr., bij de werken op het bovendeel der Nieuwe Merwede; K. Heunges, bij het doen van peilingen op de Maas en het riviervak Lith-Hedikliuizen; A. Ph. K. D. Van Malsen, bij de werken van den Rotterdamschen Waterweg; J. De Jong en H. Ch. H. Hennus, bij den aanleg vau het kanaalgedeelte St. Anthoniedijk-Nigtevecht; J.J, F. C. Visser en H. Thorn Prikker, bij de nabij den St. Anthoniedijk te bouwen schutsluis; D. H. S. Ten Cate en P. C. Swemer bij den bouw van den syphon nabij Zeeburg; J. J. Braam bij. den aanleg van het noordelijk deel der werken te Gorinchem; W. F. Stoel en J. H. Faber bij den aanleg van het zuidelijk deel der werken binnen den Merwedijk te Gorinchem; A. A- Vau Anr ooy en W. F. Drujjvensteyn bij den aanleg van het kanaalgedeelte Nigtevecht-Huarrijn; F. Baucke bij het maken van den onderbouw der brug over de poldervaart in den spoorweg van Rotterdam naar den Hoek van Holland; J. Homan van der Heide bij de werken voor de verbinding van het stationsemplacement met de haven te Delfzijl. -- Het jaar 1888 was — zoo leest men in het 3e jaarverslag -- ?oor het Kinderziekenhuis alhier zeer gunstig, wat betreft: het ledental, de geldelijke fresuRafcet; en hee aantal iu de inrichting en iu depolikltnicir verpleegden ; de uitkomsten waren gun-lig. Van 1 Mei 1888 tot 30 April 1889 wetdiüt in het gesticht 142 kinderen verple«£.l (93 jongens en 49 meisjes), waarvan de leeftijd afwisselde tussehen minder dae 1 tot en met 12 jaren; 77 werden genezen, 23 verbeterd ontslagen en 2 onger.ezen, 3 teruggenomen, en 21 kinderen stierven. Van de polikliniek maakten in hetzelfde tijdvak 1802 kinderen gebruik. De ondervinding leerde den geneesheer-directeur, dr. Van Wely, dat vele dier kinderen hun ongesteldheden hadden te wijten aan slechte voeding of gebrek aan reinheid. Hjj heeft daarom aan de moeders dier kinderen in een gedrukte handleiding eenige nuttige wenken uitgereikt. In het afgeloopen jaar werden 1200 baden verstrekt. Dankbaar herdenkt de directeur de hulp en den bijstand, ondervonden van de doctoren L. Van der Hoeven, A. Korteweg, C. L. G. Becht en M. J. Bouvin, alsmede van den apotheker Borst-Pauwels. Aan de directrice, mej. Van Deime, de pleeg- en hulpzusters wordt in het veralag de hulde gebracht, die haar voor hare trouwe, liefdevolle toewijding rechtmatig toekomt. Daar het ziekenhuis te klein wordt, vooral voor de polikliniek, heeft htt bestuur stappen gedaan om tot een oplossing te geraken. Een zeer geschikt terrein en belangrijke bijdragen voor den bouw vn?i een nieuw ziekenhuis zjjn reeds toegezegd., en men hoopt met de uitvoering in het volgend jaar te beginnen. Daarvoor vertrouwt men echter op Uen onmisbaren geldelijken en zedelijken steun van zeer velen. — Er zal hier ter stede een ooglijdersgesticht worden opgericht. De commissie bestaat uit de heeren: dr. Bouvin, dr. F. H. Blom Coster, mr. E. E. graaf Van Bylandt, dr. J. Coert, W. Van Marken, jhr. mr. A. L. Melvill van Carnbee, mr. L. I\ M. H. baron Michiels van Verduynen, dr. H. F. Van Praag Heijmans, jhr. mr. O. J. Repelaer van Molenaarsgraaf, jhr. rnr. Röell, mr. J. J. A. Schill, mr. W. .1. Snottclc Hurgronje, mr. O. W. Star Numan en dr. H. L. Vinkhuizen. Het grondt de oproeping tot deelneming o. a. daarop, dat door dr. Bouvin reeds aan 7708 verschillende onvermogende personen kosteloos hulp werd verstrekt. II et aantal patienten, dat zich dagelijks bij h?m voor hulp aanmeldt, is minstens 25 en stijgt enkele dagen tot 70. De behandeling geschiedt thans in de De-Ruyterstraat, terwijl ooglijders, die opneming in een ziekenhuis behoeven, door dr. Bouvin in het Diaconessenhuis of in het R.-Kath. ziekenhuis worden behandeld. Ten einde in de noodige verpleging te voorzien, is echter oprichting van een eigen gasthuis voor minvermogende oogljjders gewenscht, zooals er te Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Groningen reeds bestaan. — Op Vrijdag 19 Juli zal aan liet depir- tem ent van Waterstaat enz. worden aanbesteed: het herstellen en verbeteren van de Rijkstelegraaflijnen tusschen Haarlem en Rotterdam (raming f 1950). Eetbestek ligt ter lezing aan het departeu "ut en bij de provinciale besturen, en is te bekomen bij Gebr. "Van Cleef, alhier. Inlichtingen geven de inspecteur, chef van het technisch beheer der Rijkstelegraaf alhier, en de inspecteur te Rotterdam. — Het Rijks Ethnographisch Museum ontving geschenken van de heeren W. A, Pickering, D. E. E. Wolterbeek Muller en H. P. Kelder. — De tramweg Beek—Nijmegen—Neerbosch wordt, indien de betrokken gemeentebesturen daaraan hun goedkeuring hechten, Zondag geopend. — Over de Londensche zuivel markt m de vorige week schrijft men aan het „HbL" : Over het algemeen was de botermarkt in de afgeloopen week beter, en niet alleen was de verkoop gemakkeljjker, maar ook de prijzen toonden een geringe verbetering. Decnsche was schaarsch en werd betaald met 102 a 106 s., in sommige gevallen zelfs met 108. Te Kopenhagen rees de prijs vier kronen, en men vraagt nu voor Deensche, leverbaar einde der week 108 a 112 s. Friesche werd met 88 a 92 en soms 94 sh. betaald, en de goede qualiteiten gingen vlug van de hand, terwijl natuurboter uit de fabrieken 90 a 98 voor eerste (blauw merk), 90 a 92 voor tweede (rood merk) en 82 a 86 voor de derde qual. (zwart merk) besoiude. De aandacht verdient, dat de „fabrieksboter" uit Nederland steeds aanzienlijk hoogere prijzen besomt dan die, welke volgens de gewone methode werd bereid. Het seizoen in aanmerking genomen, worden er in margarine nogal veel zaken gedaan; en hoewel er natuurboter in overvloed is, wordt er nogal mixture gebruikt, Normandische gold 64 a 80 sb. Kaas. Men zegt dat dit product in overvloed uit Nederland op onze markt zal komen, omdat de aanmaak groot is, en daar de qualiteit niets te wcnscheu laat, mag men een goeden omzet in dit artikel verwachten, tegen matige prijzen. Verschillende zendingen waren reeds vóór hare aankomst verkocht tegen de volgende prijzen: fijnste Edammer 48 a 52, goede 40 a 46, Goudsche 34 a 40 en Friesche 20 a 31 sh., alles nieuwe melksche. De bovenstaande prijzen zijn per 50 K. G. — De Minister van Buiteniandsche Zaken vestigt de aandacht op het onderstaande bericht van den consul generaal in Zwitserland. Evenals in het jaar 1880 is, door den buitengewoon lagen waterstand van dea Rijn, de typhus te Basel uitgebroken. De officieele opgaven over de week van 26 Mei tot 1 Juni maakten gewag van 12 gevallen, zonder vermelding van doodelijken afloop; in de week 2—8 Juni kwamen 58 gcvallën voor, waarvan 1 met doodelijken afloop. In de dagbladen van 20 dezer wordt gemeld, dat de typhus zich iu alle gedeelten der stad Basel epidemisch vertoont en dat in de twee weken 2 — 15 dezer 162gevaiien aangegeven zijn. Deze laatste berichten kunnen echter nog niet als officieel aangemerkt worden. Het roodvonk is heerscliende in het kanton Schaffhausen en in de .steden Ziirieh en Basel. De officieele berichten dienaangaande vermelden de volgende cijfers : van 26 Mei tot 1 Juni, kanton Schaffhausen 36 aang. 1 sterfgev. Zürich en buitengemeenten .... 35 „ 0 „ Basél 17 . 0 „ van 2—8 Juni. kanton Schaffhausen 2,2 , Zürich en buitengemeenten . ... 69 „ 0 „ Basel 13 „ 0 „ — De Zuidafrikaansche „beursjongelui* zullen eerstdaags naar Doeticliem vertrekken, waar zij hunne studiën aau het gymnasium zullen voortzetten. — Mr. II. W. J. Van Marle heeft verzocht, niet weder in aanmerking te komen voor lid van Gedep. Staten van Overijssel, welke betrekking hij sedert 18G4 waarnam. — In de kiesvereeuiging .Grondwet* te Amsterdam, gister-avond vergaderd tot het stellen van raadseandidaten, liep de quaestie over de vraag, of een politieke vereen iging ï5ij verkiezingen voor den gemeenteraad onpartijdig behoort te zijn, wat door prof. Asser werd voorgestaan, — of consequent, wat de heer Lieftinck aanbeval, op dezen grond èn den katholieken heer Van Ogtrop èn den radicalen heer Gerritsen verwerpende. Nadat het bestuursvoorstel, om die twee heeren niet tot candidaten te kiezen, maar er ook niemand tegenover te stellen, was verworpen, werd tot stemming overgegaan. Door 26 mannen werd hier over het welzijn der stad beslist. De meeste aftredenden kregen 25 of 26 stemmen; alleen mr. Van Ogtrop werd met slechts 18 stemmen ingekozen, terwijl de heer Gerritsen heeleraaal werd uitgeworpen in de buitenste duisternis, want slechts 4 man waagden 't, zich voor hem te verklaren. Als nieuwe candidaten werden gekozen de heeren A. Van Linden van den Heuvell met 22 en dr. A. W. C. Berns met 21 stemmen. --- KENNISGEVINGEN. Atsluiting van den openbaren weg. B. en W. maken bekend, dat de Zwarteweg, Insschen de lleerengracht en de Muzensfcraat, en de Mamitskade tussehen do brug over de Hooigracht en den Dennenweg, van 27 Juni tot nadere aankondiging voor het verkeer met rij- en voertuigen zullen zjjn afgesloten. --- Aanbesteding. B. en W. zullen Vrjjdag 5 Juli, te één en een kwart uur. in het Raadhuis aanbesteden: het herstellen en onderhouden van het kanaal der Waterverversehing van 's-Gravenhago met de daarbij behooreode werken, van den dag der aanbesteding tot 1 Januari 1890. Aauwjjzing Dinsdag 2 Juli om 10 uur, bijeen t« komen aan de zeesluis. De voorwaarden ziju tegen f 0.15 verkrijgbaar ter secretarie, 3e afd. --- Suikerbakkerij. Bjj besluit van li. en W. is aan de firma Van Cortenberghe en Co. vergunning verleend tot het oprichten van eene suikerbakkerjj, Laan van Roos on Doorn 9. --- Sigarenfabriek. Bjj besluit van B. en W. is aan C. Boer vergunning verleend tot het oprichten van eene sigaren fabriek met droogkamer, Noordwestbinnensingei 46/46a. --- Raadsverkiezingen. De Haagsehe liberale kiesvereeniging „de Grondwet" vergaderde gister-avond. Er waren een 40tal leden tegenwoordig. Ook zij stelde de aftredende raadsleden Van Berckel, Van Geuns, Hanlo, Mouton en De Vries candidaat; maar daarnevens óók de heeren Gevaerts, Michiels, Du Tour en Van Zuylen. Vier nieuwe candidaten waren daar dus te stellen, en daarvoor verkregen de heeren H. J. C. De Charro, P. C. Evers, M. Hijmans van Wadeuoijen en mr. J. P. Vaillant de meerderheid. Wat wij dezer dagen voorspelden, is dus geschied: er is strijrl tussehen de twee vereenigingen, die — op politiek terrein — dezelfde richting zijn toegedaan. Bovenstaand lijstje beschouwende, komt er intusschen bij ons een vraag op, die wij niet kunnen terughouden. Wat heeft toch de heer Scheltus misdaan, dat men in „de Grondwet" hem alléén uitstoot? Hij vervulde zijn mandaat eerlijk en trouw, was altijd op zijn post en stemde niet slechter dan een der andere aftredenden. Dat hij zelden of nooit spreekt, is een grief, die men ook tegen een tiental andere leden kan aanvoeren; en zijn zwijgen is nog beter dan het gepraat van sommige anderen. Het eenige wat (tegen hem ?) ware te opperen, is, dat zijne onhandige reclamemakers hem in 1887 als een celebriteit aanprezen ; maar kan hij dat helpen ? In het lijstje der „Vrijzinnige" is ten minste een stelsel. Maar in het conservatief systeem van ,Grondwet" is de uitstooting van den heer Scheltus een totaal ongemotiveerde inconsequentie. En onpolitiek ook, omdat men, door dien gekozene van 1887 te behouden, het bewijs had kunnen leveren voor destelling, dat met de candidatuur der heeren Evers en Vaillant geen reactie tegen 1887 wordt beoogd. ---