KENNISGEVINGEN. Personeele belasting. De Burgemeester brengt ter kennis, dat aan den ontvanger der directe belastingen verzonden zijn twee kohieren der Personeele belasting, dienst 1890/91, voor de le at'd. van 's-Gravenhage, en dat de termijn van drie maanden is ingegaan, binnen welken de bezwaarschriften behooren te worden ingediend. --- Patentrecht. De Burgemeester brengt ter kennis, dat aan den ontvanger der directe belastingen verzonden is één kohier van het Patentrecht, dienst 1890/91, voor de 2e afd. van 's-Gravenhage, en dat de termijn van drie maanden is ingegaan, binnen welken de bezwaarschriften behooren te worden ingediend. --- Mazelen. De Burgemeester maakt bekend, dat van Zondag 27 Juli tot en met Zaterdag 2 Augustus acht personen zijn aangegeven als overleden aan de mazelen. --- Gevonden voorwerpen. Aan liet hoofdcommissariaat van politie, Alexandersplein, zijn als gevonden aangegeven: Een duimstok ; een klein zwart hondje , een een roeiboot; een gouden armband ; een zilveren armband; een briet aan het adres Naaldwijksclie straat 62 (boven); een rechtskundig boek ; een groen geverfde roeiboot; een nickelen lorgnet; een strandschopje; een witte kinderzak, waarin zakdoek met blauwen rand, gemerkt L.; een hondje; een zilveren oorknopje; een kinderschoentje; catalogus van het Panopticum ; een gids van het Rijks-Museum ; een blauw kinder-armbandje met gouden slot; een fanny-hondje ; een huissleutel; een nieuwe schaar; een gouden oorbelletje ; een tijgerhond met nickelen halsband om, gemerkt D. E. P.; een portemonnaie. waarin een dubbeltje en 5 centen ; een zak met gras (vermoedelijk van een koetsier); een portefeuille, waarin eenige schrijfbehoeften. En als gevonden in trams: een portemonnaie, waarin f 0.60 ; een idem, waarin f 0.92; 4 paar handschoenen ; 5 enkele handschoenen; een lioedenborsteltje; een visiteboekje, ten name van J. P. Th. Van Nunen, lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal; een doos, waarin houten vormpjes ; een portemonnaie, waarin 2 sleuteltjes; een potloothouder (nickel); een schildpadden lorgnet; 3 sleutels aan een touwtje ; een pakje waarin kousen; een fantaisie-armband ; een parapluie ; een gele enveloppe, waarin thee; een boek, getiteld „Lavoro Manuele Education" ; een doos, waarin 2 poppen. Inlichtingen worden verstrekt op werkdagen, van 12'/a—2 uren. --- OFFICIEELE BERICHTEN. Bij Kon. besluit is aan H. N. Boddaert, op zijn verzoek, eervol ontslag verleend als commies der posterijen 2e kl. ; is aan jhr. W. A. Baud, consul van Rusland te Batavia, vergunning verleend tot het aannemen der 3e kl. van de orde van St. Anna ; is pensioen verleend aan: F. J Mulder, rijksveldwachter, f 121; B. Strobos, id. f200; K. Vlietstra, id. f367; J. Danielse, id. f256; A. Couwenberg, id. f174; is benoemd tot hoogleeraar in de wis- en natuurkunde aan de universiteit te Leiden, om onderwijs te geven in de artsenijbereidkunde en de toxicologie, J. F. Eykman, voormalig hoogleeraar te Tokio, Door den minister van Koloniën zijn de heeren A. P. Berlijn en W. De Jong gesteld ter besch. van den Gouverneur-Generaal van Ned.-Indië, om te worden benoemd tot 3destuurman. --- De Congo. Het „Hbl." geeft een becijfering van het aandeel van Nederland in den uitvoer uit het Congo-gebied, Op de uitvoerwaarde uit den Congo, zoowel de onafhankelijke Staat als de Fransche en Portugeesche bezittingen, fr. 8,572,579,19, komt op Nederland fr. 6,127,551,79; op België fr. 556,489,50; op Engeland fr. 556,949,70; op Duitschland fr. 324,289,05; op Portugal fr. 446,780,70; op Frankrijk fr. 70,578.36. Uitvoer van den afhankeljjken Staat naar de Portugeesche bezittingen aan den Congo, zeekust, fr. 482,364,45; aan den Congo-oever fr. 75,515,65. „Is van die welsprekende cijfers wel genoeg gebruik gemaakt door de Nederlandsche legatie te Brussel? vraagt het blad. «Gewapend met zulke argumenten moest het zeer aangenaam zijn een klein land van flinke, ondernemende handelaars op een congres te vertegenwoordigen". --- FEUILLETON. Het Roode Testament. Roman van XAV1ER DE MOJITÉPIÏ. 79) — Ja, u kunt altijd op mg rekenen, als ik u helpen kan. — Je moet daarginds doorgaan voor ambtenaren, die hun verloftijd, buiten komen doorbrengen, vervolgde Raymond tot de agenten. — En mogen wij elkander kennen ? vroeg Pradier. — Neen, maar je maakt als bij toeval kennis met elkander. — Moeten wij ons ook aan uwe huishoudster bekend maken? — Voor haar zal ik u een briefje meegeven ter inlichting. — Heeft u gedacht om het noodige geld voor ons logies te Créteil, mijnheer Fromental ? vroeg Pradier. •— Den prefect zal ik verzoeken u ieder tweehonderd francs te geven; hebt ge meer noodig, dan schrijft ge mij. — Moeten wij ons ook op plotselinge aanvallen van de zijde der moordenaars voorbereiden? vroeg Vernier. — Ja, zorgt er voor, dat ge altijd gewapend zijt, zei Raymond. — Goed, dan zullen we elk een revolver en een degenstok meenemen. De vier mannen scheidden daarna weldra van elkander. De twee agenten begaven zich naar de prefectuur om hun geld te halen, en daarna af te reizen. De Bunsing wandelde tevreden naar Créteil terug. Raymond ging nu naar de gevangenis van Mazas, waar Jérome Villard nog altijd was opgesloten. LI. De arme, trouwe kamerdienaar had niet langer dan zes weken gevangen gezeten. Toch was hij in dien tijd wel twaalf jaren verouderd. De beambten der gevangenis kenden Raymond en lieten hem zonder verdenking in de cel van den gevangene. Jéróme kende Raymond ook; want hij had hem meermalen bij zjjn meester aangediend. — Mijnheer Fromental, het doet mij goed u te zien, zeide de gevangene, toen liij met Raymond alleen was.— Uw gelaat herinnert mij aan betere dagen, toen mijn goede meester nog leefde; toen ik nog voor een eerlijk man gehouden werd. Raymond was geroerd door het uiterlijk van den ouden dienaar. — Houdt moed, Jéróme, Iaat het hoofd niet hangen! Wie weet, hoe spoedig uwe onschuld blijken zal! — Heeft men dan den dief van het testament ontdekt? — Nog niet, anders zou je reeds op vrije voeten zijn, maar ik zoek hem, en ik verzeker je dat ik hem vinden zal. Aan uwe schuld heb ik nooit geloofd, hoewel de schijn tegen je was. Je kunt mij helpen om den dief op te sporen. — U behulpzaam zijn; maar hoe kan ik dat, ik, een arme gevangen man? vroeg Jéróme verbaasd. — Door mij openhartig te antwoorden op mijne vragen. Ik ben van je onschuld overtuigd en de vragen, welke ik aan je doen zal, hebben alleen ten doel, den waren dief op te sporen. Eén ding staat vast, namelijk dat de dief het hotel van den graaf kende, van den zolder tot den kelder. — Dat is zoo, daar heb ik ook meermalen over nagedacht. — Ook ben ik zeker dat de diefstal na de begrafenis van den graaf moet hebben plaats gehad. — Dat is onmogelijk! — Waarom? — Omdat ik alle deuren zelf gesloten en de sleutels bij mij gehouden heb. — Was je alleen in het bezit der sleutels ? — Ja! Niemand anders, zoover ik weet. — Maar hoe is men dan de kamers kunnen binnendringen ? _ — Dat heb ik mij al honderden malen afgevraagd, maar het blijft mij nog altijd een ondoorgrondelijk raadsel. — De graaf ontving slechts weinige menschen, nietwaar ? — Sedert den dood van mevrouw de gravin en hare dochter waren u en uw zoon, zoomede de gravin De Chatelux en haarjlzoon Fabien bijna, de eenige bezoekers van den graaf. — Heeft hjj nooit een secretaris gehad, zoolang je heugt ? — Jawel, vroeger had de graaf een tijdlang een secretaris. — Pascal Saunier! riep Raymond eensklaps uit. — Juist, zoo heette hij. Hij was een jongmensch, in wien de graat veel \ -ouwen stelde, maar die zijn vertrouwen schandelijk misbruikt heeft, — En wat was daarvan het gevolg voor dien secretaris? — Dat hij tot drie jaren gevangenisstraf veroordeeld werd, wegens het plegen van valschheid in geschrifte en in het tuchthuis te Nimes is opgesloten. — Ik herinner mij dien Pascal wel eens gezien te hebben. Wanneer werd hij veroordeeld? Weetje dat ook? — Dat zal ongeveer drie en een halfjaar geleden zijn. — Hij is dus weer op vije voeten ? — Dat denk ik wel! — En hij bezat het volle vertrouwen van den graaf, niet waar ? — Ja, mijn meester liet al zijne zaken door hem behandelen en prees herhaalde malen zijn bekwaamheid en helder doorzicht. Het is wel jammer, dat zulk een jongmensch een schelm moet zjjn. — Dan kende hij ook zeker wel den inhoud van het testament? — Dat geloof ik wel! — Had hij ook sleutels van het hotel in zijn bezit? — Ja, verscheidene, o. a. een van de kleine tuindeur. — Wanneer gebruikte hij dien sleutel? — Meermalen 's nachts, wanneer hjj nog Iaat had zitten werken, en de graaf wilde dat zijn secretaris kon komen en gaan zonder den. portier te wekken. Raymond dacht even na; toen riep hij eensklaps uit: — Nu is het mij duidelijk, wie het testament heeft gestolen! Ik ben zoo goed als zeker, dat Pascal de diefis. Jéróme Villard zuchtte. — Moge nog eenmaal mijne onschuld blijken! sprak hij. — Weldra zijt gij vrij; houd moed,mijn vriend, en nu, vaarwel, ik moet aan het werk voor u. Raymond verwijderde zich en gaf den prefect verslag van zjjn onderhoud. Men besloot een telegram te zenden aan den directeur der gevangenis te Nimes. De directeur der gevangenis antwoordde: „Pascal Saunier is den 23n Mei ontslagen, tegelijk met zekeren Jacques Lagarde, geneeskundige, geboren te Joigny. Men heeft beiden op den dag van hun ontslag te Nimes gezien. Zjj zjjn per spoor vertrokken. Morgen zal ik waarschijnlijk kunnen berichten, waarheen zij gegaan zjjn." — Dan zullen wjj tot morgen wachten, zeide Raymond, toen hjj dit gelezen had. Keeren wjj nu naar de misdadigers terug. Toen Jacques en Pascal van „Le Petit Castel" terugkeerden, waar zij Fabien De Chatelux hadden opgesloten, besloten zij, dat de eerste zich zou bezighouden met den gevangene, terwijl de laatste naar Joigny zou gaan om de medaile uit de bank van leening te lossen. Den volgenden morgen vertrok Pascal naar Joigny. Hij wandelde naar het logement „De Visscher Martin." De waard herkende hem terstond en was zeer hartelijk, toen hij Pascal zag binnenkomen en reikte hem de hand. — Wel drommels, mijnheer Rambert! riep hij, — dat noem ik eene verrassing. Welke goed# wiad TO«t u naar Joigny? {Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. DEN HAAG, 4 Aug. De Duitsche Keizer is bij zijn kort bezoek te Ostende zeer hartelijk ontvangen. Bijzondere incidenten worden niet gemeld In Italië is de beweging der irredentisten weer «terk, tengevolge der in Oostenrijk tegen de irredenta genomen maatregelen. Te Buenos-Ayres is de zaak nog alles behalve m orde. Te San-Salvador heeft generaal Ezeta naar het schijnt zijn gezag bevestigd door een overwinning op Rivas, die hem wilde overrompelen. — Op „het Loo" werd een kinderpartij gegeven ter gelegenheid van den verjaardag der Koningin. Ókhuysen kweet zich van de opdracht, de Prinses en hare gasten te amuseeren. 's Avonds werd een fraai vuurwerk afgestoken voor het Paleis. In de slotdecoratie prijkte het ,Oranje boven!" De Koningin en de Prinses verschenen op het balkon en werden levendig toegejuicht. Te Apeldoorn werd Zaterdag een bloemententoonstelling geopend ; men zong een cantate van Laurillard op de wijs van den „Einzugsmarsch" uit .Tannhauser." De Koningin woonde de opening met bij; wel deed H. M. met de Prinses een i gtoerdoor bet dorp. Van verschillende plaatsen wordt bericht, dat de 2e Augustus op de gebruikelijke wijze met parades, mtfeiekuitvoering enz. is gevierd. Ouder de talrijke gelukwenschen, naar „het Loo" gezonden, behoorde <>ok een adres van de Alg. Synode d«r Ned. Herr. kerk. In de kapel van het paleis ™«rd /-ondag ■woor de Koningin en de Prinses, bmievens een aantal genoodigden. «ene godsdienstoefening gehouden. Als voorganger trad op de Fransche predikant ds. Bourlier, alhier. — De „Arnli. Crt." verneemt.