KENNISGEVINGEN. Gevonden voorwerpen. Aan bet commissariaat van politie, Alexandersplein, zijn als gevonden aangegeven: een vrouwezak, waarin een ring met drie sleutels ; een stuk ijzer; een paar gedragen mansschoenen ; sleutels ; een knipmes ; een armband ; een blauw duffelsche winterjas; een tijgerhond ; een bril in étui; 2 grijs geverfde banken; een zak, waarin 1 KG nootmuskaat; een gouden kruisje ; een gouden dameshorloge piet fantasie ketting; een portemonnaie met f3.48''a ; een hondje; een portemonnaie niet i 1.36 1 .» ; een lederen geldzak ; een bruin paard; ®en sigarenpijpje; een gedenkpenning. Inlichtingen op werkdagen, rail 12%— 2 uur. --- IN- EN UITVALLEN naar aanleiding van de Raadszitting. „De verslagen omtrent den toestand van ,het voorbereidend Hooger, Middelbaar en ,Lager onderwijs in 1891." Deze kleinigheid was het laatste onderwerp op de agenda der Raadzitting, die, nominaal om 3 u. 30 begonnen, reeds ongeveer al den gewoonlijk beschikbaren tijd yereischte voor de benoemingen, vier in getal. Maar de onderstelling van B. en W., dat niemand iets over het voorbereidend hooger, het middelbaar of het lager onderwijs «ou hebben te zeggen, of hun poging om, dooide eigenaardige tijdsbepaling, een debat over die verslagen af' te snijden, mislukte, 't Was wel wat laat, en menigeen maakte zich al gereed om zijne papieren bij elkaar te pakken ; maar toch stonden achtereenvolgens de heeren Van Kempen en Evers op, om dat punt der agenda ernstig op te nemen. Eerstgenoemde deed in de eerste plaats opmerken, dat acht maanden geleden, bij het begrootingsonderzoek, door enkele leden de wenschelijkheid was betoogd, om op de burgerscholen eeii evenredig schoolgeld in te voeren of, bleek dit practisch onuitvoerbaar, alsdan op sommige scholen het schoolgeld alsnog te verboogen, — waarop B. en W. destijds antwoordden : „Daar de verhooging van het schoolgeld, waartoe besloten werd bij Raadsbesluit? van 11 November 1890, eerst sedert acht maanden werkt, en hooger schoolgeld dus nog «lechts voor de leerlingen der twee laagste klassen van de burgerscholen wordt betaald, komt het B. en W. niet geraden voor. reeds thans een andere wijze van heffing voor te dragen, noch het schoolgeld in het algemeen te verhoogen. „In hoeverre het heffen van evenredig tchoolgeld in beginsel aanbevelenswaardig en practisch uitvoerbaar is, zullen B. en W. gaarne onderzoeken." Acht de wethouder van Onderwijs thans het oogenblik reeds gekomen — vroeg nu de heer Van Kempen — om ten aanzien dier twee punten de uitkomsten van het nader overleg mede te deelen ? Op de eerste vraag kreeg hij het antwoord, dat voor de hand lag: de regeling is thans wel zestien, in plaats van acht maanden in werking; maar ook zestien maanden vormen een te kort tijdsverloop om te beooideelen of men goed regelde. Inderdaad wordt dan ook, dankt mij, de geheele quaestie beheerscht door de tweede vraag, omtrent het evenredig schoolgeld. Want gewoon verhoogen, zonder meer, kan men heel gemakkelijk ; er zullen dan alleen wat meer kinderen van het m. u. 1. o. uitgesloten worden, en daarmee uit; zelfs zou men kunnen beweren, ,auïl n'y a pas de raison que (ia linisse". Maar wanneer men zich de vraag stelt, of niet sommigen te weinig en anderen te veel betalen, dan moet men het middel zoeken om door die bevoorrechten meer te doen opbrengen en de anderen te ontlasten : en dat is, als men niet telkens in nieuwe onbillijkheden wil vervallen, alléén te doen door de heffing van evenredig schoolgeld of — zcoals „Volksonderwijs" wenscht — door algemeen kosteloos onderwijs. Wat nu dat onderzoek van het beginsel en van de practische uitvoerbaarheid der evenredige heffing aangaat, daaromtrent kregen we weer een inzicht in den dwaaltuin onzer administratie. De zaak is inderdaad, zei dr. Mouten, in behandeling genomen; maar ze bracht "t nog niet verder dan de Commissie van Bijstand. En dan volgen nog de schoolcommissie en B. en W., en misschien nog andere autoriteiten; dus als ieder er acht maanden over doet, dan De heer Evers deed een goed woord voor de „restanten" en — hij had de voldoening, daarmee de verklaring uit te lokken, dat niet alleen dr. Mouton (dat wist iedereen wel), maar ook het college van B. en W. 't zeer betreurt, dat er voortdurend „restanten" zijn, die niet aan plaats op een school kunnen worden geholpen. Dat is althans één belangrijke schrede voorwaarts. Want hoe moeilijk de oplossing ook zij, — en de bezwaren, die de wethouder uiteenzette, zal niemand licht schatten, — als de wil bestaat om den misstand uit de wereld te helpen, dan is er ook wel een weg op te vinden. Mij dunkt, als B. en W. eenige jaren vroeger tot de overtuiging waren gekomen, dat 't inderdaad een allerbetreurenswaardigste en allererbarmelijk.ste toestand is, voortdurend eenige honderden arme kinderen — 't zij dan 500 of 700 —verstoken te moeten laten van hun eenig wapen in den strijd om 't bestaan, dan zouden we nu al wel een heel eind verder zijn. Om eens iets te noemen : — het bezwaar tegen het inrichten van hulpscholen (in huurhuizen) is, dat men geen goede tijdelijke hoofden krijgen kan, zeide dr. Mouton. Maaier zullen wel altijd, zoolang onze bevolking blijft toenemen, nieuwe scholen moeten komen; waarom zou men 't er dan niet op kunnen wagen, hoofden aan te stellen, die eerst die tijdelijke scholen bebeeren. om dan later naaide definitieve over te gaan ? En als men weet, dat er een paar jaren gemoeid zijn met den bouw van een school, waarom begint men dan in 1892 niet te rekenen ook op 1894'? Maar er is nog een andere opmerking te maken. B. en W. zijn blijkbaar van oordeel, dat de nieuwe scholen , excentrisch" moeten worden geplaatst, in nieuwe wijken, telkens naar den buitenkant. En dan kan men inderdaad niet altijd tijdig een keus doen. Maar is dat wel 't meest gewenseht ? Zou 't niet dikwijls veel beter zijn, de scholen te plaatsen aan den b i n n e nkant der betrokken wijk, meer naar het centrum der stad? En zou : t dan inderdaad zooveel meer kosten, daarvoor — als de gelegenheid zich aanbiedt — in openbare veiling hier en daar een paar huizen aan te koopen, die toch vaak vrij goedkoop worden verkocht ? Doch hoe men 't dan ook moge doen, een oplossing moet er worden gevonden; en zal er gevonden worden ook, nu ook B. en W. den bestaanden toestand zijn gaan betreuren. Met nog een paar jaren zal, vertrouw ik, het leed hu wel geleden en de schande der „restanten" van Deii Haag afgewenteld zijn. Aan den heer Evers de eer, daartoe weer iets te hebben bijgedragen. Dat hij in de verklaring omtrent de Atjehschool thans geen reden vond om daarover een principieel debat te openen, is alleszins verklaarbaar ; om over half 5 pakt men zulk een quaestie niet aan. Maar uitstel zal hier. vertrouw 'k, geen afstel zjjn. Want de Raad moge indertijd besloten hebben, die meisjesschool te stichten als modelschool, — gaandeweg is er zooveel behoefte aan zulk onderwijs ook voor meisjes tegen matigen prijs ontstaan, dat 't tijd wordt, van dat „beginsel" af te stappen en ook voor de vrouwelijke jeugd naar behooren in de behoefte te gaan voorzien. Aan 't slot van het praatje over het onderwijs kreeg de heer Van Kempen een zachte terechtwijzing van den heer Mouton, die „suaviter in modo",maar „fortiter in re" was. In den goeden ouden tijd — zei eerstgenoemde — waren de vruchten van het onderwijs veel beter, 't Kan zijn — antwoordde dr. Mouton — dat de heer Van Kempen en zijne vrienden, evenals ik ook al, in de periode beginnen te komen, waarin men zich verbeeldt dat alles in zijne jeugd beter was; maar toch, 't is waar dat de vruchten van het onderwijs nog beter konden en moesten rijn dan het geval is: doch daartoe moesten we, evenals op de burgerscholen en het gymnasium, niet 48, maar een 24-tal kinderen per klasse kunnen hebben, — wat eigenlijk voor de slecht ontwikkelde kinderen der minvermogenden nog meer noodig zou zijn dan voor het kroost der meervermogehden, — en moesten we hen in elk geval van hun 6e jaar af op de school kunnen plaatsen en ze niet tot hun 8e bij de „restanten" hebben te laten; maar aan dat alles ontbreekt nog veel, omdat.... wij zuinig moeten zijn (ter wille van de vrienden der heeren Van Kempen en andere tegenstanders van het openbaar onderwijs.) De heer Van Kempen deed er wijselijk het zwijgen toe. Belangstelling voor de vruchten van het onderwijs is moeilijk vereenigbaar met de oppositie, door- zijne partij sinds jaar en dag tegen uitgaven voor het onderwijs gevoerd, 't Is, — zooals men van ouds weet, — een quaestie van de dubbeltjes ook in dit opzicht. Met de mededeelingen en benoemingen gaat 't alweer den ouden weg op: totaal onverstaanbaar, zoowel voor de pers als voor de leden, die verondersteld worden een aantal beslissingen te nemen, waarvan niemand een syllabe verstaat. De Burgemeester zon hen hun eigen doodvonnis kunien doen onderschrijven, als hij wilde. Zoo kras was 't, dat de benoeming van een 1 eeraar in 't Engelseh aan het gymnasium een stem werd uitgebracht op een der candidaten voor de betrekking van leeraar in wiskunde aan de H. B. S.; men wist evenmin vooraf, over wien men ging stemmen, als achteraf, wie benoemd was geworden. Wat de benoeming van dien wiskundige betreft, deze bewijst al dadelijk de doeltreffendheid der jaarwedden-regeling. Naar ik vernam, toch, meldden zich een 15-tal liefhebbers voor de betrekking aan, d. i. aanmerkelijk meer dan ooit te voren het geval was, en waren deze sollicitanten meerendeels zoo uitstekend, dat men — wat óók te voren in onze gemeente nog niet „dagewesen" was — wel een zestal had kunnen opmaken van personen, die allen even aanbevelenswaardig waren. Mij dunkt, dat is een resultaat, dat voor onze stad iets waard is. En een groote voldoening voor de heeren Evers en Leesberg. Misschien zullen B. en W., door zulke bewijzen overtuigd, nu ook wel langzamerhand willen gaan meewerken tot de uitvoering -van de verordening van 24 November 1891 en van de belofte des Burgemeesters, voorkomende op bl. 177 der „Handelingen". --- FEUILLETON. AMATA'S ZOON. 2) — Een dringend geval dwong mij, u reeds zoo vroeg lastig te vallen, sprak hij. Er is hier waarschijnlijk een moord gepleegd. Een moord in een graf! Het is verschrikkelijk! — Is de deur gesloten ? vroeg de commissaris. — Ja, maar ik heb reeds om een slotentenmaker gezonden, — daar komt hij reeds. — 0! Ferrand! sprak de commissaris vriendelijk. Goeden morgen, Ferrand. Maak de deur van dit grafmonument eens voor mij open! Perrand maakte zich gereed om te gehoorzamen, doch hij kon geen enkelen van zijn •leutels in het slot krijgen. — De sleutel moet Tan binnen in het slot zitten, verklaarde hij. — Van binnen! riep de commissaris uit. Dan hebben wij zeker niet met een misdaad, maar met een zelfmoord te doen. — Neen, neen, er steekt geen sleutel in. Kr moet een vreemd voorwerp in het slot gestoken zijn, zeid« Perrand plotseling. Een «teentje of zoo iets 1 Maar zeker is het intusschen, dat ik hier met mijn sleutels niets kan uitvoeren 1 — Maak de deur dan met geweld open ! beval de commissaris. Alleen met de hulp der vjjf handwerkslieden kon Ferrand hier•u voldoen, en toch duurde het nog tien Minuten, voor het sloi bezweek en de toegang tot het binnenste van het grafmonument FÖ was. Ondanks het strenge stilzwijgen der opzichters," had toch de komst van de politie reeds eenige leegloopers op het kerkhof gelokt, die elkander rondom het monument verdrongen en den commissaris in de kapel wilden volgen. Een wenk van zijn hand was intusschen voldoende om twee politieagenten aan den ingang te posteeron. Alleen de man in zijn pels had even een blik op de doode vrouw kunnen werpen, en daarbij had hij krampachtig de hand tegen de borst gedrukt, alsof hij daardoor een kreet van ontzetting bedwong. De commissaris boog over het reeds verstijfde lijk. — De ongelukkige is dood; zij is ongetwijfeld vermoord! zeide hij na een kort onderzoek. Kijk maar eens, mijnheer de directeur ! en hij wees naar een diepe wond in den hals. Zij is met een dolk gedood. De moordenaar heeft haar meermalen getroffen. Hier aan de slaap is nog een andere wond. Er is een misdaad gepleegd, waarvan ik de rechtbank onmiddellijk kennis moet geven, om de zaak door den directeur van politie en een rechter van instructie te laten onderzoeken. Aangezien hier geen geneeskundige hulp iets kan uitrichten, kan het lijk big ven liggen, zooals wij het gevonden hebben. Daar zal de rechter van instructie mij dankbaar voor zijn. — Moet de deur gesloten worden? vroeg de directeur. — Zeker! zeker! En bovendien verzoek ik u een paar oppassers, om met mijne agenten den ingang te bewaken. Onder geen enkel voorwendsel mag iemand er in, voordat de directeur van politie hier is. — Zeer goed, mijnheer de commissaris! ik zal de noodige maatregelen nemen. — Nog wat, zeide commissaris. Ferrand en jelui, vrienden, die de misdaad ontdekt heb", ik verzoek u vriendelijk, hier te biijven, totdat de rechter van instructie komt. Dan kan hij dadelijk het eerste getuigenverhoor houden. Voor uw tijdverlies zal u schadevergoeding worden gegeven! — Wij kunnen vandaag bij zoo'n kou toch niet werken, mijnheer! sprak Cabirol beleefd. Wij zijn slechts hier gekomen om ons werk met stroo te dekken, en- dat zullen we doen, voordat de heeren van het gerecht hier zijn. — Zeer goed! zeide de commissaris en groette daarop beleefd. — Komaan, mijnheer de directeur, ik verzoek u, mij naar uw kantoor te vergezellen. Ik wensch daar een rapport aan de rechtbank op te stellen. Gij, brigadier Lanney, volgt ons; ge moet den brief naar de stad brengen. De commissaris ging heen met den directeur en den brigadier. Het graf zonder naam bleef onder bewaking achter, omringd door een steeds aangroeiende massa menschen. Onder hen stond nog altijd de man in zijn pels. H. In het midden van de rue Ernestine woonde reeds langer dan twintig jaar mijnheer Louis Binet; hij was eigenaar van een groot aantal huurkoetsen, een brave, eerlijke man, die in zijn wijk te goeder naam en faam bekend stond. Slechts zelden werd een bruiloft gevierd of een kind gedoopt, zonder dat Binet's nette en zindelijke rijtuigen daarbij gebruikt werden. In de vroege morgenschemering van den dag, dat de moord op het kerkhof ontdekt werd, was Binet's stalknecht bezig met het reinigen van de rijtuigen, welke de koetsiers in den nacht thuisgebracht hadden. Daarbij keek hij ook in de rijtuigen, om de kussens te recht te leggen en het stof weg te vegen. Daar het aanbrekende daglicht nog niet helder genoeg was om in de koetshuizen goed te kunnen zien, gebruikte hij bij zijn werk een stallantaarn. De gereinigde rijtuigen bracht de knecht onder eeil afdak, waar de koetsiers dadelijk konden inspannen. Hij moe|t nog drie rijtuigen doen. Hij trok een ervan bij de pomp en begon zijn werk weer. — De Kadet was zeker gisteren weer dronken, mompelde hij, anders had hij niet vergeten het voetkleed uit het rijtuig te nemen, om het te laten drogen, en hij opende het portier om den misslag goed te maken van den koetsier, dien hij den Kadet had genoemd. Doch verschrikt deinsde hij terug. Had de Kadet in zijn dronkenschap het rijtuig dan voor een slaapkamer aangezien en daarin den nacht doorgebracht? De knecht nam de lantaarn, om de zaak nader te onderzoeken. Het volgendo oogenblik stiet hij een kreet uit en snelde naar het woonhuis. Op de binnenplaats trof hij Binet aan, die volgens gewoonte 's morgens vroegtijdig naar zijn zaken kwam zien. — Wel, wat is er, Framjois ? vroeg hij, verbaasd over het ontstelde gelaat van zijn stalknecht, die zoo hard liep. Heb je spoken gezien ? Of komt ge misschien nu reeds uit de herberg? Dat zou toch wel wat vroeg zijn, man! Fran^ois kon geen woord spreken; hij nam Binet bij de hand en trok hem bijna met geweld naar het open rijtuig. — O God! riep Binet, zie ik goed of niet? Daar zit een doode man, vol bloed! Op dat oogenblik kwam Binet's vrouw op de binnenplaats, gevolgd door twee koetsiers, die een vrachtje hadden naar den eersten trein en daarom kwamen inspannen. Zij hoorden de laatste woorden van Binet. — Een doode man ! riepen allen drie bijna te gelijk en kwamen naar het rijtuig, waar Binet bleek van ontsteltenis nog met gevouwen handen voor stond. Ja, er was geen twijfel mogelijk. Daar lag op de kussens een lichaam, geheel met bloed bevlekt. Het hoofd was in een hoek van het rijtuig gedrukt — de stijve houding der armen verried, dat het lijk reeds verstijfd was. — Gauw, Framjois, loop gauw naar de politie! sprak Binet plotseling. Als er nog geen commissaris is, laat dan een brigadier met eenige agenten meekomen. Ik wil niet alleen in huis blijven met het lijk van iemand, die waarschijnlijk vermoord is! — Het is wat moois, zeide Binet tot zijn vrouw, toen de kneeht vertrokken was. Nu krijgen wij de politie in huis en verder de mooie gevolgen daarvan, zooals gerechtelijk onderzoek, verhoor en God weet wat nog meer. Ik zal eens zien wie met dat rijtuig gereden heeft. Nonuner 15830; dus de Kadet! De man is zoo eerlijk als goud, al kijkt hij graag wat te diep in het glas. Ik begrijp er niets van, niemendal! — Wij moeten ons in het onvermijdelijke schikken, troostte zijn vrouw. Het zal zoo'n vaart niet loopen. Ge hebt immers nergens schuld aan, — o, daar komen al menschen. Een brigadier met eenige politieagenten. — Is het werkelijk waar, wat uw kneeht mij verteld heeft ? vroeg do brigadier. Hebt ge een man vermoord in een rijtuig gevonden ? Of was het misschien een zelfmoordenaar ? (Wordt vervolgd.) --- Indisch nieuws. „De Locomotief" deelt mede, dat de heeren Deykerhof eii Scberer in commissie zijn gesteld om het plan te ontwerpen voor een scheepvaartregeling, aanvankelijk ter Oostkust van A t j e h in te voeren, waarbij zij inzonderheid hebben te letten op de volgende punten: 1. Herziening, waar noodig, van de regeling dei verhouding van de zelfbesturende radjas tot het Gouvernement en tot elkander en vaststelling — met het doel om willekeur en knevelarij der hoofden te keeren — van een zooveel mogelijk uniform tarief van in- en uitvoerrechten en van de wjjze van heffing daarvan; een en ander als voorwaarde voor opheffing van de kustsluiting of toelating van de kustvaart; voorts zoo daartegen geen bezwaar bestaat, inning van genoemde rechten door het bestuur voor rekening van de hoofden, onder bepaling, voor zooveel noodig, dat van de opbrengst der rechten een aandeel aan het Gouvernement toekomt, als vergoeding voor de kosten van inning; 2. Vermijding in alles van noodelooze inmenging in de inlandsche huishouding en regeling van de bestuurshandelingen voor de belangen van het Gouvernement en van de inlandsche zelfbesturen, onafhankelijk van de quaestie van al of niet herstel van het sultanaat ; 3. Overweging van wat zal zijn te doen, ingeval de pretendent-sultan in onderwerping mocht wenschen te komen, onder inachtneming van het standpunt, dat van de zijde van het bestuur geen aanbiedingen gedaan of aanrakingen gezocht behooren te worden, met het doel om die onderwerping uit te lokken, en dat bij eventueele onderwerping de pretendent van bemoeienis met de onderhoorighedén. althans buiten tusschenkomst van het Europeesch bestuur, worde uitgesloten; 4. Regeling van het bestuurspersoneel in het gouvernement Atjeh en overweging van het denkbeeld om in dat gouvernement een bureau in het leven te roepen, waar met het noodige beleid voortdurend en consequent de noodige gegevens omtrent land en volk worden verzameld, bij welk bureau het bestuur de noodige voorlichting zou vinden omtrent alles wat de Atjehsche maatschappij betreft, de elementen waaruit zij bestaat, omtrent onderlinge verhoudingen, de plaats die verschillende personen en familiën innemen, den inhoud en de beteekenis van belangrijke brieven van inlandsche zjjde, enz. Daarbij is de aanschrijving gevoegd om nopens de vragen, óf voor de toepassing der scheepvaartregeling over recherchevaartuigen behoort te worden beschikt, en aan welke eischen c. q. die vaartuigen behooren te beantwoorden, in overleg met den commandant der vereenigde scheepsmacht op Atjeh te dienen van consideratie en advies. Aan den resident Scherer wordt, behalve overtocht voor rekening van den lande en tiansportkosten op den voet van de bestaande bepalingen, voor den duur zijner commissie, boven de aan zijne betrekking verbonden inkomsten, toegekend een daggeld van f 30, ingaande met den dag van zijn vertrek vaii Port de Koek en eindigende met den dag van zijne terugkomst aldaar. — In de „ Sum. Ct." van 30 April leest men : De luit.-kolonel chef van den staf te Atjeh W. C. N i e n w e n h u y z e n, onlangs wegens ziekte naar Fadang geëvacueerd, is thans weder geschikt verklaard voor den dienst op Noordelijk-Sumatra, op grond waarvan deze hoofdofficier overmorgen naar Atjeh vertrekt. — Naar de „Deli.-Ct." verneemt, is het lijk van den bij Boekit Mas verdronken le-luitenant Postma voorbij Boekit Koeboe door een inlander in de rivier gevonden, en met militaire honneurs in tegenwoordigheid van vele Europeanen in de benting ter aarde besteld. — De legercommandant heeft opnieuw een circulaire aan de militaire bureaux gezonden, om geheimhouding te bevelen van hetgeen daar behandeld wordt. — Volgens „de Locom." heeft de Go u v ern eu r-G ener aal, toen hij onlangs de chefs, der departementen één voor één bij zich ontbood, hun de reden gevraagd van het elk jaar te laat verschijnen van hun bijdragen voor het Koloniaal verslag, en met hen gesproken over de beste wijze om de bezwaren tegen een tijdige indiening weg te nemen, — In te Djokjokarta verschijnende „Mataram" van 9 Mei leest men het volgende bericht: Optocht. De rondgang door de piekeniers van Z. H. den sultan, de hadjis en de Inlandsche hoofden tot het bezweren van tegenwoordig heerschende ziekten zal heden Maandag-avond om 1 uur van uit den aloon-aloon plaats hebben en den geheelen nacht duren. — Volgens telegrafisch bericht is, op vordering van de factory dor Ned. Handel-maatschappij, do heer W. B. P e a r s o n, koopman te P adang, bij vonnis van den raad van justitie aldaar verklaard te verkeeren in staat van faillissement, terwijl hij datzelfde vonnis is bevolen, dat hij in verzekerde bewaring zal worden gesteld. — De zaak van A. Holst c. s. zou voor den raad van justitie te Batavia behandeld worden op Dinsdag 7 Juni. In deze zaak zouden 30 getuigen worden gehoord. --- BINNENLAND. DEN HAAG, 15 Juni. De overwinning der liberalen bij de verkiezingen in België is het feit van don dag. Het triomfeeren der liberale candidaten te Brussel geeft den doorslag. Te Barcelona is het rustiger geworden; toch is de kalmte er niet geheel teruggekeerd. De buitenlandsche fondsenhouders zullen bij de Portugeesche regeeving protesteeren tegen de renteverlaging. — Alweer een Kamer-candidaat te Maastricht : mr. G. D. Fran quinet, schoolopziener. — Men bericht van hier aan „de Amsterd.", van doorgaans goed onderrichte zijde, dat aan het departement van Koloniën het ontwerp gereed is eener nieuwe comptabiliteitswet. — „De Standaard* schrijft : De Ned. Visscherij-vereeniging stelt zich voor, in den loop van 1893 te Amsterdam een internationale visscherij tentoonstelling te doen houden. De concept-begrooting voor deze tentoonstelling ziet er uit als volgt: de ontvangsten geraamd op f 560,000 en de uitgaven op f464,000, zoodat vermoedelijk een voordeelig saldo ad f96,000 zal overblijven. Voor gebouwen en installatie is uitgetrokken f225,000. voor diploma's en medailles f47,000 en voor aankoop van prijzen voor een verloting f 10,000. Men stelt zich voor te zullen ontvangen : aan entrées f 400, 000, aan{opbrengst van concessiën f50,000 en aan de loten f 10,000 terwijl aan den Staat reeds een subsidie van f 100,000 is gevraagd! Wat zegt men van zulk een begrooting? De heeren rekenen f96,000 over te houden, en vragen f 100,000 cadeau. Is't heusch of bij zulke zaken tegenwoordig alles on derste boven staat; maar hier toch al te erg. Hadden de heeren f4000 gevraagd, wel, die zouden ze juist tekort zijn gekomen, en daar ware wat voor te zeggen geweest. Maar f 100,000 ! — De adspirant-ingenieur van den Rijkswaterstaat Druvvesteyn zal met 1 Juni worden gesteld onder de bevelen van den hoofdingenieur voor de rivieren, ten einde te worden toegevoegd aan den ingenieur in het 6e arrondissement, standplaats Rotterdam. — Bij de posterijen worden met 1 Juli Terplaatst de commiezen Rommel, van Arnhem naar Maastricht, Hofmann, van spoorwegkantoor IV (Arnhem) naar spoorwegkantoor I (Amsterdam), Truffino, van 's-Hertogenbosch naar Arnhem, en Büchli Pest van llillegom naar spoorwegkantoor IV (Arnhem), terwijl is ingetrokken de verwisseling van standplaats der commiezen Hofmann te Arnhem en Hoefer te Maastricht. — Heden herdacht de heer A. v. d. Harst zijn 80-jarigen dienst als telegrambesteller alhier, tlians aan bet kantoor in de VanGalenstraat. — Het telegraafkantoor aan 't „Kurhaus" te Scheveningen aal van 16 Juni tot 30 September open zijn van 6 Va uur voor- tot 8'/s namiddag. Op Zon- en feestdagen zal de dienst echter slechts duren van 8Va—4', en van ö'/s—8V s ; verder is de ambtenaar dan den lï&elen Zondag vrjj! Men moet erkennen, dat er een kolossale conoessie is gedaan aan de Zondagrust 1 — Op de in aanbouw zijnde burgerschool in de Van-Merlen straat wd waarschijnlijk 1 40 schoolgeld worden geheven. (Wij zouden gaarne aan onze lezers meedeeien, waar die straat ligt, maar moeten onze onkunde belijden ; 't moet in de buurt van de dichters zijn, maar meer weten we er niet van.) — Met het vernieuwen van den stoomtramweg Den Haag—Loosduinen is men thans reeds tot aan den Loosduinsche brng gekomen, zoodat binnen een paar dagen de geheele weg gereed zal zijn. — Ten behoeve van den aardappelen- en vrachtenliandel zijn de diensturen op werkdagen der volgende telegraafkantoren uitgebreid : van 23 Juni tot en met 29 Augustus, te s-Gravenzande, Monster en Naaldwijk, van 6 1 / a uur voor- tot 8 Va uur namiddags ; te Poeldijk van 6'4 tot 9V«, 10'/a tot 11 Va, 2V S tot 5Va en 7 V b tot 8V j uur; van 30 Juni tot en met 29 Augustus te Honselerdijk, van 6 Va tot 11 '/a, 12 Va tot 4 Va en 6 Vs tot 8 Va uur. De diensturen op Zon- en feestdagen blijven onveranderd. — De gemeenteraad van Schiedam besloot gister, met 10 tegen 8 stemmen, het bestaan van „openbare huizen" te verbieden. — De Groothertogin van Saksen schonk f500 aan de , Prins-llendrikstichting" te Egmond. ---