KENNISGEVINGEN. Gevonden goederen. Aanwezig aan het hoofdcommissariaat van politie en te zien e? alle werkdagen, tusschen lè 1 /» en 2 uur : een zilveren haarspeld; een zilveren armband ; een beleenbriefje ; een pianostemsleutel; een ceintuur; een portemonnaie met f0.50; een notitieboekje ; eon sleutel. Aanwezig en le bevragen bij de volgende ingezetenen: een gouden medaillon bij Kruiswijk, PrinsHendrikstraat 157 ; een hond bij v. Leeuwen, Zorgvlietstraat 109; een bloedkoralen armband bij Korst, Veen kade 118; een tijgerhond bij v. d. Kooij, Veenliade 46m ; een gouden ring met Btoentje bij Duiser, N. W. Binnensingel 45a; een gouden horloge met zilveren kotting bij Langeveld, Prins -ITendrikstraat 55" ; een beleenbriefje bij van Aken, ZuiMngstraat 44; een hazewindhond bij Schoor, Javalaan 161k ; een rtjtuigkussen bij Korenhof, St.-Jacobstraat,31; een portemonnaie met f0.88 bij Saschioni, N. Haven 4; een zilveren armband bij Voorham, Xaveristraat 48; een gouden horloge bij Nortier, Willemstraat 32 ; een gouden horloge bij Hahn, Wateringscliestraat 39 ; een paar handschoenen bij de Haas, Bankastraat 83: een zwarte gladharige hond bij Denzier, Willemstraat 21; een paar gouden oorbelletjes bij Essenberg, Z.-O.-Buisensingel, hofje van Sas 68; een ring met twee sleutels bij Alink, Froderikstraat 89e; een gouden horloge met fantasieketting bij Zalme, Prinsestraat 96. --- Evenredig schoolgeld. Het Rotterdamsche raadslid van Staveren diende onlangs een voorstel in tot verhooging Tan de schoolgelden, als bron van inkomsten voor de Gemeente. Dit voorstel, waarop B. en W. thans, in overeenstemming met al de betrokken autoriteiten, afwijzend praeadviseerden, heeft aanleiding gegeven tot zeer belangwekkende beschouwingen over de evenredige schoolgeldheffing. De Raadscommissie voor het Onderwijs bericht daaromtrent in haar advies: „Evenredig schoolgeld te heffen op de Icholen voor middelbaar, uitgebreid lager en meer uitgebreid lager onderwijs, dit heeft bij de Commissie reeds herhaaldelijk een punt van overweging uitgemaakt. Zij heeft selfs reeds een uitgewerkt plan tot invoering van dat stelsel, als proef, op de H. B. S. voor meisjes, in overweging genomen, en zij 18 eenparig van oordeel, dat de wettigheid van eene dergelijke heffing vaststaat; faaar omtrent de billijkheid van het stelsel waren de meeningen verdeeld. D e m eerderheid echter erkende naast de wettigheid, althans in theorie, de billijkheid. Zonder nog in allen deele tot Overeenstemming gekomen te zijn omtrent alle détails, is de Commissie tot de overtuiging gekomen, dat de invoering van evenredig schoolgeld op de scholen voor middelbaar, uitgebreid lager en meer uitgebreid lager onderwijs technisch uitvoerbaar is, en het mogelijk zal zijn, de schaal der beffing zoodanig te ontwerpen, dat van verdrijving van leerlingen nagenoeg geen sprake lal zijn". De toepassing zou echter bij het L. O., naar hare meening, aanvankelijk bezwaren inhebben, en het onderzoek van de waarschijnlijke gevolgen heeft er haar ten slotte toe geleid, allereerst de invoering bij het middelbaar onderwijs te overwegen. „De Commissie is daaromtrent niet tot een eenstemmig oordeel kunnen komen. Werd algemeen erkend, dat het maximum moet bljven beneden of even beneden den kostprijs, omtrent het minimum golden zeer tegenovergestelde meeningen. Ook omtrent de wenschelijkheid om thans met invoering van evenredig schoolgeld eenen aanvang te maken, Waren de meeningen verdeeld. Mocht echter de meerdere opbrengst, die door evenredig schoolgeld zou kunnen worden verkregen, den Gemeenteraad nopen, althans iets in die richting te beproeven, dan adviseert de Commissie, af te zien van evenredig schoolgeld bij het lager onderwijs, doch haar uit te noodigen, hetzij voor de drie hoogere-burgerscholen, hetzij nog liever voor één, als proef, bepaalde voorstellen ter invoering van dat stelsel in te dienen." De Commissie van toezicht op het L. O. verklaarde, zich met bovenstaande beschouwingen te vereenigen. De schoolopzieners gaven te kennen, dat zij meenden, zich van advies omtrent eventueele invoering van evenredig schoolgeld voor één of meer scholen voor meer uitgebreid lager onderwijs te knnnen onthouden, zoolang niet concrete voorstellen in die richting aanhangig zijn gemaakt. De Commissie van toezicht op het M. O. deelde mede: „Ten aanzien van proportioneele verhooging bestaat er in de Commissie eene meerderheid en een minderheid. Terwijl de meerderheid, met het oog op hetgeen thans iedere leerling aan de gemeente kost, en wegens de groote diensten, die de gemeente aan de leerlingen door het onverplicht geven van middelbaar onderwijs toch reeds bewijst, het zeer billijk acht, dat zij veel meer dan thans en in verhouding hunner meer ot mindere gegoedheid in die kosten bijdragen, acht de minderheid eene verhooging, zij het ook een proportioneele, niet gewenscht, o. a. met het oog op het groote nut der hoogere-bir^erscholen voor de gemeenschap, op de onbillijkheid die tegenover de mingegoeden wordt begaan, waardoor de mogelijkheid geboren wordt dat sommigen, die niet meer betalen kunnen, dan van het middelbaar onderwijs zouden moeten verstoken blijven. Naar de meening dier minderheid zouden bij de bestaande stedelijke inkomstenbelasting de daarin nu reeds hoog-aangeslagenen opnieuw als het ware door een schoolbelasting worden getroffen. „Eenparig meent de Commissie het thans geëischte schoolgeld als minimum te moeten behouden en alzoo geen degressie te moeten voorstellen. Als maximum voor het schoolgeld op de hoogere-burgerscholen met 5jarigen cursus zou zij casu quo voorstellen f100 en voor die met Sjarigen cursus f 60. Bij de meerderheid der Commissie zou zelfs geen bezwaar bestaan, deze maxima veel hooger te stellen, — echter steeds beneden den kostenden prijs blijvende, — indien het schoolgeld, voor het gymnasiaal onderwijs geheven, kon worden verhoogd. Werd nu het maximum hooger dan f 100 gesteld, dan zou de kans bestaan, dat vele ouders hunne kinderen,in plaats van naar de hoogereburgerscholen, naar het gymnasium zouden zenden, waardoor het middelbaar onderwijs zeer zou lijden en de kosten van onderwijs in het algemeen verhoogd worden." Na kennisneming van deze stukken concludeerde de Raadscommissie voor het Onderwijs, dat zij, alvorens een schema te maken voor evenredig schoolgeld, wenscht af te wachten, in welke richting zich de beraadslagingen van den Gemeenteraad in zake schoolgeldheffing zullen bewegen. Ten slotte praeadviseerende tot verwerping der voorstellen van den heer van Staveren, verklaren B. en W.: „B. en W. aarzelen niet, in overeenstemming met al de uitgebrachte adviezen, te ontraden, op die voorstellen in te gaan. Maar dan blyft do vraag, of niet ten aanzien van enkele scholen tot wijziging van schoolgeldheffing zou kannen worden overgegaan, zonder schade voor het onderwijs. Met verwijzing naar hetgeen do Raadscommissie in haar advies zegt omtrent evenredige schoolgeldheffing en omtrent de mogelijkheid om op enkele der scholen voor U. L. O. het schoolgeld hooger te stellen, achten B. en W. het van genoeg belang, die beide punten aan een nader onderzoek te onderwerpen. „Zij behouden zich voor, daarop later terug te komen". --- FEUILLETON. DE VERBORGEN HAND. DOOtt EMILE DE RICHEB0URG. 140) Zij had niet de minnares willen wezen van mijnheer Joramie. Door hem er toe te brengen, haar zijn naam en fortuin aan te bieden, viel zij zelf in den strik, dien zij gespannen had. De dood der ware Césarine Leverdier had die ontknooping uitgelokt. 't Is waar, Raymonde waande niets meer te duchten te hebben van den graaf de Soleure. De inlichtingen, die zij ingewonnen had, stelden haar gerust. En voorts, was Raymonde Duchemin niet dood! Was zij niet Césarine Leverdier? De heer Joramie stelde zijn vertrek eenige dagen uit en nam Raymonde, die hij niet te Napels wilcle achterlaten, mede naar Parijs. Twee maanden later heette zij mevrouw Joramie. In tegenwoordigheid van den maire met zijn driekleurige sjerp om, had men haar eensklaps zien verbleeken. Een laatste waarschuwing zonder twijfel Tan de een of andere geheimzinnige stem. "loen sprak Raymonde lachend haar „ja" uit, dat op haar voorhoofd het brandmerk groefde: ,De vrouw van twee mannen 1" XXVI. Het wederzien. Zoodra Georges Ramel en zijn leerling te Parijs terugwaren, des avonds om halfacht, begaven zij zich onmiddellijk naar de woning van Alexis Mollin. Zij hadden het geluk, hom thuis te treffen, maar in de grootste ongerustheid over hetgeen er op het kasteel te Lamballe mocht gebeuren. Hij hunkerde naar eenig bericht van daar. Het uitblijven van alle tijding wekte in hooge mate zijne bezorgdheid. Men begrijpt dus zijn vreugde, toen hij de beide reizigers zag binnentreden. — Wij zijn zoo juist aangekomen, sprak Georges na de eerste begroeting, — en ik wilde niet wachten tot morgen, om je te zeggen ... — Wat te zeggen? Je hebt me niets te zeggen. Je tegenwoordigheid meldt me alles. Ditmaal ben je gered, en ik heb thans geen angst meer voor je. Wat een schoone overwinning! Die vrouw zal je vijandin worden. Om het even! Laat ons niet meer over haar praten. Je bent aan haar strikken ontkomen. Dat is het voornaamste. Alexis keerde zich tot Lucien en gaf hem de hand, zeggende: — Flink gemanoeuvreerd, beste jongen! — Heb je geen nieuws? vroeg Georges Ramel. — Ja, er is een brief van Etienne Renaudin. Hij deelt mij mee, dat hij spoedig ons te Parijs hoopt op te zoeken. — Die beite Etienne! Ik verlang erg naar hem. Maar ben jij niet eens naar juffrouw Laurence gegaan? — Neen, maar ik heb wel berichten ingewonnen. Zij is altoos treurig, doch anders maakt zij het goed. Mina is haar een paar malen gaan zien. Die meisjes houden veel van elkander. Dat belooft wat voor de toekomst. Heeft Lucien je gezegd, dat hjj rence kent? — Neen. — Braaf, jongen! 't Is een bewijs, datje kunt zwijgen. Welnu, Georges, door hem ken ik thans Lauronce's geheim. Ik zal je dat alles wel eens een anderen keer vertellen. Maar zij is bang voor een hersenschim. De hinderpaal, die, naar zij meende, zich verzette tegen onze vereeniging, bestaat slechts in haar verbeelding. Ik zal dien uit den weg ruimen. Maar ik wil niet volkomen gelukkig zijn, zonder dat jij bet ook bent en wil wachten, totdat papa Mourillon op zijn weigering terugkomt. Dit moet hij doen, goed- of kwaadschiks. — Hij zal het doen, Alexis! Hier heb ik een brief van Mientje. Lees dien maar even. — Flink. Dat geeft den burger moed, niet waar Georges? Maar wie zou die vriend, die beschermer wezen, van wien Mina spreekt? — Raad eens. — Hoe wil ik het raden? — Lucien heeft mij zijn naam gezegd: Florentin Broussel. — Ah, zoo! sprak Alexis op een vreemden toon. — Zooals je ziet, hernam Georges, is hij te Parijs terug. — Zou je dat denken? — Ja, want hij is bij Mientje geweest. — Welnu, Georges, ik geloof, dat, daar hij Parijs niet verlaten heeft, hij niet de moeite heeft behoeven te doen, er terug te keeren. — Toch heeft hij ons gezegd... — Nu ja, dat hij een lange reis ging ondernemen, nietwaar? Maar hij zei slechts, wat hij wilde. Geen van beiden kennen wij dien geheimzinnigeu man, die zoo onverwacht en op zulk een zonderlinge wijze een warme vriendschap voor ons heeft opgevat. Nu hjj ook Mina onder zijne bescherming heeft genomen, hebben wij ons slechts te verblijden. Hij is veelvermogend. Al wat hij wil, vermag hij. En daarop wees Alexis op de verandering, die in hunne omstandiheden gekomen was, van het oogenblik af, dat zij mijnheer Broussel hadden ontmoet, en herinnerde zijn vriend, hoe het scheen, dat een goede genius over hen waakte. Alle omstandigheden riep hij in diens geheugen terug en verklaarde de vaste overtuiging te koesteren, dat die goede genius, die zich van allerlei tusschenpersonen bediende om zijn plannen uit te voeren, die Georges schilderijen, ook die van het Salon, gekocht had, Alexis' stukken had doen vertoonen, gelijk deze later vernomen bad, en voor diens gedichten een uitgever had gezocht, door zich borg te stellen voor alle geldelijke schade, aan Etienne eene schoone toekomst geopend en zijn beschermende hand over Laurence en thans ook over Mina uitgestrekt had, — dat die goede genius niemand anders was dan Florentin Broussel. — In plaats van zijn beurs voor ons te openen, dus ging Alexis voort, om ons er uit te laten putten, heeft hij bij zichzelven gezegd: — Ik wil hun beschermer worden, maar zonder dat zij het weten. In hun eigen belang en om bun niets van hun zelfvertrouwen te ontnemen, moeten zij in de meening verkeeren, dat zij aan niemand iets verplicht zijn, maar alles aan hun talent, aan hun inspanning, hun arbeid. — Maar dat is prachtig! riep Georges uit. — Had het ons aan moed en wilskracht gefaald, aan talent, bezieling, geloof, waren wij niet geslaagd ondanks de verborgen hand, die ons leven leidde, dan zou mijnbeer Florentin, terwijl hij ons aan ons lot overliet, hebben gezegd: — Ik heb mij bedrogen. Ik heb mijn tijd en myn geld verloren. Maar alle drie zijn wij geslaagd, beter nog misschien dan onze weldoener verwachtte. Ongetwijfeld moet hij, na al wat hij voor ons deed, trotsch op ons zijn.'t Is alles zijn werk. — Maar wie is hij? Waarom houdt hij zich schuil? — Dat is een geheim, vriendlief! Hij zal daarvoor zijn reden hebben. Wij hebben plichten jegens hem te vervullen, en do eerste is: zijn plannen en wil te eerbiedigen. Hij heeft ons gezegd: Op een goeden dag zult gij mij terugzien. Laat ons wachten, Georges I Iets in mij zegt, dat onze weldoener ons eon nieuwe verrassing bereidt. En kijk, Etienne komt eerstdaags terug. Misschien is het op verlangen van mijnheer Broussel, dat Etienne zulk een verre reis gaat doen. — O, beste Alexis, ik had niet het minste vermoeden van dit alles en ben nog geheel onder den indruk van mijne ontroering en verbazing. Nooit, nooit zullen wij onze schuld aan onzen weldoener kunnen afdoen. — Wie weet? Misschien zal hij ons ook wel eens een dienst vragen. Die man, Georges, die ons geen zijner geheimen heeft toevertrouwd en voor ons tot zelfs zijn naam verborgen hield, — want Florentin Broussel is zijn ware naam niet, geloof dit vrij, — is niet alleen onze beschermer, hij is onze vader geworden. Wat hij ons ook gelast, moeten wij volbrengen. Het was bijna middernacht, toen de vrienden scheidden. Lucien ging naar een hotel, waar hij een week zou blijven, totdat zijn meester voor hem in de rue Véron een karnat zou laten in orde brengen. {Wordt vervolgd} --- BINNENLAND. DEN HAAG, 19 Juli. De Fransche Kamer is gister overgegaan tot behandeling der artikelen van de anarchistenwet. De radicalen stemden tegen. In Korea wordt de toestand verwikkelder, daar de Britsche consul-generaal door Japansche soldaten is aangevallen. Op de Sandwich-eilanden is nu de republiek gevestigd. De werkstaking in Noord-Amerika wordt nog gedeeltelijk voortgezet. Debs en een paar andere leiders zijn in hechtenis. — Op 5 dezer is te Lissabon, in afwachting der sluiting van een handels- en scheepvaartverdrag op breedere grondslagen tusschen Nederland en Portugal, eene verklaring geteekend houdende voorloopige regeling van de handelsbetrekkingen en de scheepvaart. — Inderdaad nog niet. Ons vermoeden, dat „men" hel „N. v. d. D.* onjuist inlichtte ten aanzien van de eensgezindheid der ministers, wordt heden door de „N. R. Ct." bevestigd met de volgende mededeeling : „Merkwaardig is het, hoeveel „on dit's" godurende den korten tijd dat het tegenwoordig Ministerie aan het bewind is, door sommige bladen worden verspreid. Nu eens heette het, dat aan een nieuwe onteigeningswet gewerkt werd, dan weer dat een wetsontwerp op de lijkverbranding werd ontworpen, vervolgens weer dat de Vermogens-en Bedrijfsbelastingen tot een algemeene inkomstenbelasting zouden worden omgewerkt. Het laatste nieuwtje, dat thans in sommige bladen wordt aangetroffen, i3 dat het Ministerie het niet eens zou zijn over het invoeren van een nieuw systeem geweer bij het leger, en dat de minister van Oorlog er eene portefeuille-quaestie alle zou maken. „Van dit jongste bericht is evenmin iets waar, als van alle vorige." — De antirevolutionaire kiesvereeniging te Scheveningen heeft in hare jongste vergadering de volgende motie aangenomen: „De kiesvereeniging, dankbaar erkennende wat God de Heere tot uitbreiding van Zijn Koninkrijk in den leider en de voorgangers van de antirevolutionaire partij aan het Nederlandscbe volk geschonken heeft, „spreekt haar diep leedwezen uit, dat bet verschil van inzicht, gerezen tusschen de broeders Kuyper en de Savornin Lohman omtrent de wetten van het aardsche koninkrijk, oorzaak van scheiding en scheuring is geworden in de antirevolutionaire partij, die met hen, in gehoorzaamheid aan Jezus Christus, voor alle dingen het Koninkrijk Gods zoekt. .Daarom voegt zij hieraan de bede toe, dat het Gode moge behagen, deze mannen weder tot elkander te brengen, om hen, geleid door den H. Geest, wederzijds te bewegen tot vernieuwd onderzoek naar de waarheid van elkanders overtuiging, opdat hun verschil van inzicht niet langer een oorzaak blijve van twist en verwarring, maar, aldus geheiligd, een bron moge worden van vrede en orde, tot verheerlijking van Gods Naam en tot zegen van het vaderland. „Tevens drukt de kiesvereeniging den wensch uit, dat van uit alle antirevolutionaire kiesvereenigingen van Nederland gelijke drang tot hereeniging uitgeoefend worde op de broeders Kuyper en de Savornin Lohman." — Blijkens een telegram van den Gouverneur-Generaal van Ned.-Indië van 18 dezer, wordt de Gouvernements-koffieoogst op Java voor dit jaar thans geraamd op 312.910 pikols. De raming is dus nu weer bijna 8500 pikols hooger dan een maand geleden en gestegen tot boven die van Januari, toen men 311.140 pikols raamde. — Dr. Halbertsma, hoogleeraar in het Grieksch aan de universiteit te Groningen, is plotseling, te Antwerpen, overleden. Hij bereikte den leeftijd van 65 jaren. De heer A. van Tonderen, oud-hoofdambtenaar der Holl. IJz. Spw.-Mij., is in den ouderdom van 69 jaar te Groningen overleden. Te Brouwershaven overleed, bijna 79 jaar oud, de heer C. van den Berge, agent der Ned. Handelmaatschappij. En te Prinsenbage stierf do gepens. kapitein der inf. F. H. Gerritsen. — Aan het departement van Buitenlandsche Zaken kan een tweede-klerk geplaatst worden op een jaarwedde van f400. De „St.-Ct." no. 166 bevat bijzonderheden, — De klerk der post. en telegr. L. J. N. Bruinier wordt verplaatst van Kuilenburg naar Sittard en de klerk W. H. van Ittersnm van het hoofdbestuur naar Kuilenburg. — Het telegraafkantoor te Soestdijk wordt beden heropend. — De „St.-Ct." no. 166 bevat de aanwijzing der ta onteigenen perceelen voor de demping van de Elandstraat en verbetering van de verkeerswegen in dat gedeelte der stad. (In deze lijst vinden wij naast den naam onzer gemeente bij herhaling „'sHage". Wij wisten niét, dat dit bastaardwoord tegenwoordig oflücieele beteekenis had.) — De Burgemeester gaat tot herstel van gezondheid naar Mariënbad. — De Deensche prins, die met de „Helgoland" te Rotterdam aankwam, bezocht heden den Haag, vergezeld door twee officieren en den heer C. M. Viruly, consul-generaal van Denemarken te Rotterdam. In een open rijtuig maakten de heeren een toer door de stad en hot Bosch. De prins, die den rang heeft van luitenant, legde een officieel bezoek af bij den minister van Marine. Na afloop van het onderhoud, dat eon kwartier duurde, dejeuneerden de heeren in het „Restaurant van der Pijl", waarna zij per rijtuig naar Delft reden, waar zij de fabriek van 't Hooft en Labouchère bezichtigden. — Ter gelegenheid van het vijfjarig bestaan van den „Oranjebond" heeft de eeresecretaris, de heer R. H. Driessen, een verslag opgesteld over genoemd tijdvak, waaruit blijkt, dat de vereeniging, die werd opgericht als een bolwerk tegen bet socialisme, aanvankelijk met veel moeilijkheden en tegenspoeden te kampen had, maar meer en moer in bloei is toegenomen, sedert op 2 Juli 1889 C. W. E. C. baron de Geer het eere-voorzitterschap aanvaardde, waarna verscheidene hooggeplaatste personen als eer» leden toetraden. Nadat in 1892 de heer de Geer benoemt was tot beschermheer, ging het eere-voor zitterschap over op den heer J. Hujjgen» Het ledental is thans tot 170 gestegen De vele ondersteuningen, die in de laatst, twee jaren aan tal van hulpbehoevende ledei moesten worden uitgekeerd, werden met glan* uit de kas bestreden. Op de Rijks-postspaarbank is f325 belegd en het Weduwenfond* bezit eveneens een niet onbelangrijk saldo. — Onze Amsterdamsche correspondent meldde ons dezer dagen, dat op de Bakkerijtentoonstelling te Amsterdam o. a. door do firma G. Barger alhier een gasmotor van 1 P.K. wordt geëxposeerd. Dit was eene vergissing. Genoemde heer exposeert nl. een gasmotor van 14 P.K. tot het drijven van een dynamo voor elektrisch licht, een petroleummotor van 6'/» P.K. tot het drijven van eene maalinrichting, en nog twee gasmotoren van 2 en 1 P.K. voor diverse doeleinden. — Op de bloembollen beurs te Poeldijk werd Woensdag, evenals op die te 's-Gravenzande, nog niet veel verhandeld; de prijzen waren niet hoog, doch in vergelijking met die, welke op de groene veilingen zijn besteed, niet togen verwachting. — Het bestuur der afdeeling Zuid-Holland van den „Alg. Ned. Politiebond" heeft, nadat verscheidene anderen waren aangezocht, maar hadden bedankt, ter benoeming van leden van het hoofdbestuur als voorloopige candidaten voorgesteld de heeren Voormolen, hoofdcommissaris te Rotterdam, Vernée, commissaris te Scheveningen, van Goor, idem te Haarlem, de Graaf, idem te Vlissingen, With, idem te Nijmegen, de Fouw, idem te Zaltbommel, Rauch, idem te 's-Hertogenbosch, Noorduin, burgemeester van Naaldwijk, Doorman, commissaris te Zaandam, van Waning, burgemeester van Ouderkerk, Doijer, commissaris te Groningen, en van den Broek, inspecteur te Rotterdam. — De herkiezing van de leden van den gemeenteraad van Wateringen, die ontslag namen als protest tegen het optreden van den burgemeester in de zaak van den tweeden veldwachter, is geschied met 69 & 73 van de 123 stemmen. De burgemeester, jhr. F. van der Does do Willebois, die bekend had gemaakt dat hij niet voor een verkiezing in aanmerking wenschte te komen, kreeg ruim 40 stemmen. — Tot dijkgraaf van den Haarlemmermeerpolder is met 10 van 12 stemmen benoemd mr. G. C. Everwijn Lange, secretarig van dat waterschap. Eerst was met algemeene stemmen d* hoer H. van Wickevoort Crommelin, to Heemstede, benoemd ; maar deze bedankte. — Te Arnhem zijn als apothekersbediende toegelaten de dames L. C. van Gulden, geb. te Aarlanderveen, E. J. E. Tweedy, geb. te 's-Gravenhage, en R. de Groot, geb. te Rotterdam. --- LEGER EN MARINE. De le-luitenant der art. G. C. E. van Daalon, van het O.-I. leger, gedetacheerd aan de Krijgsschool, is bevorderd tot kapitein. Examen voor het le studiejaar van den cursus: 4e reg. inf. te Leiden, de sergeanten P. H. F. Staff, A. Kaptein en H. W. J. Bentfort vanValkenburg;7ereg. te Amsterdam, de sergeanten Boon, Berkhout en Weddelink; 8e reg. te Arnhem, de sergeanten J. S. A. Bergacker, P. L. H. Roskes, B. D. Erkelens, C. C. Stael van Holstein van Vloten en J. H. Delgorge. Aan den sergeant Baretta, van de grenadiers en jagers, is de bronzen medaille voor 12-jarigen dienst uitgereikt, --- Indisch nieuws. Met leedwezen verneemt het „Bat. Nbl.", dat de luitenant Liefrinck, die onlangs te Atjeh een lichte schotwond in het been bekwam en wiens toestand zich reeds zoo bevredigend liet aanzien, een amputatie heeft moeten ondergaan, waardoor deze veelbelovende officier op 23-jarigen leeftijd zijne carrière gebroken ziet. — Aan den resident van T e rn a t e is door de Regeering opgedragen, nieuwe overeenkomsten te sluiten mot den zelf besturenden vorst van Ternate, strekkende om de contractaeole bepalingen nopens de rechtspraak in dat landschap in overeenstemming te bren« gen met het nieuwe contract met Tidore. ---