TWEEDE BLAD. Indisch nieuws. Uit Batavia werd aan „het N. v. d. D." geseind, dat de Rus Maligan ontvlucht is. Het blad voegt daaraan toe: ,Men zal zich herinneren, dat de Rus Maligan — beschuldigd van invoer van wapens in het gebied van Karang Asem op Baii (waar Djilantik zetelt) en later op Lombo j Ci — met zijn handlangers Prince en Paige, voor den raad van justitie te Soerabaja terecht stond, en toen bij vonnis ontslagen werd van rechtsvervolging. Het Openbaar Ministerie ging toen in hooger beroep, waarop het Hooggerechtshof Maligan veroordeelde tot een boete van f 1000. „Wij meenen te weten, dat Maligan volgens het laatste bericht, dat in de Indische bladen voorkwam, te Soerabaja in het hospitaal werd verpleegd. Wellicht is hij nu van daar ontsnapt. „Het komt ons niet waarschijnlijk voor, dat deze ontvluchting eenige politieke verwikkeling ten gevolge zal hebben. Op Lombok behoeft hij zich niet meer te vertoonen, en in Karang Asem zal hij evenmin met open armen worden ontvangen, omdat onze goede vriend Djilantik zich niet graag zou compromitteeren. Als men dus nog ooit van den veelbesproken smokkelaar hoort, dan zal het wel uit Singapore zijn." — De „Deli-Ct." schrijft: Uit Belawan meldt men ons, dat daar op 21 en 27 Januari en 1 Februari drie tongkans uit China zijn aangekomen, waarvan de passagiers (resp. 240, 240 en 178 in getal) door de machthebbenden aan boord van die schepen verhinderd werden, aan land te gaan, voordat zij werk voor heu hadden gevonden in Deli, hetzij op ondernemingen, hetzij bij werkbazen. De reden voor dit verbod is, dat die koelies in China voorschot hebben ontvangen van deze makelaars in werkkrachten, welke dus bij ontvluchting van die luidjes het kapitaal, dat zij in dezen handel staken, kwijt zouden zijn. Zooals een ander atap of timmerhout aanvoert, importeeren zij koelies, welke zij aan de werkgevers trachten te slijten, — met winst natuurlijk op iietaalde passage en voorschot. Nu mochten den 5n een honderdtal debarkeeren, omdat zij geplaatst waren; maar daar de controleur toen geen gelegenheid meer had, de noodige paperassen voor hen gereed te maken, werden zij in een kleine kedei te Belawan onder dak gebracht — en daar brak nu de cholera onder hen uit. De bijzonderheden van een verblijf van 103 personen in een gebouw, waar plaats is voor misschien 40, en waaronder een ziekte als cholera uitbreekt, zullen wij onzen lezers sparen; men kan zich met eenigo verbeeldingskracht wel voorstellen, welken toestand de officier van gezondheid daar vond, toen hij op het bericht van cholera de zaak kwam onderzoeken. Gezonden, zieken, stervenden en lijken, als haring in een ton gepakt! De kedei werd ontruimd en gedesinfecteerd, de dooden begraven en de zieken in de cholera-barak onder dak gebracht. Er zijn tot dusver reeds 51 koelies overleden, terwijl 27 onder behandeling bleven en 4 herstellen. Aan boord van de tonglcangs heerschte intusschen de grootste ellende; de arme kerels zaten mannetje aan mannetje opeengepakt, hadden geen beschutting tegen de zonnestralen en — ontvingen geen voedsel! Klagen was hun door de koeliehandelaars verboden! Die drie heeren werden dan ook onmiddellijk gearresteerd, en er werd door het bestuur voor zonnetenten, drinkwater ïn voedsel gezorgd. Er bestaat alle reden om te vermoeden, dat reeds ettelijke opvarenden aan cholera of ellende waren overleden, vóór de 103 en anderen (waarvan er o. a. hier 3 en op Loboq 20 geplaatst werden) aan land mochten gaan; want ettelijke lijken dreven bij laagwater de rivier af. — De „Deli Ct." geeft het volgende oogst- en weerbericht over Januari: Met uitzondering van enkele hoog gelegen ondernemingen was 't gedurende de geheele afgeloopen maand overal in Deli zeer droog, hetgeen hier en daar wel minder gunstig was voor het tjankollen van den dikwijls steenharden grond, maar daarentegen het wegbranden van het gekapte bosch zeer bevorderde, zoodat de werkzaamheden voor den oogst van 1896 met bekwamen spoed konden worden voortgezet. De koelies waren ultimo Januari bijna overal in de velden en het tjankollen was voor een groot gedeelte afgeloopen. Op vele estates is men reeds begonnen met het aanleggen van de eerste zaadbeddingen, welke zich, op een paar estates na, waar men last heeft van het niet-opkomen of weer sterven van bibit onder verschijnselen, welke echter niet aan de gewone ziekte kunnen doen denken, voorloopig zeer voordeelig ontwikkelen. Op nagenoeg alle ondernemingen is men druk bezig met het afpakken cn verschepen van den 95er oogst, zoodat bij eenige maatschappijen reeds een vierde a de helft verzonden is en medio of einde Maart wel alles in zee zal zijn. Slechts twee maatschappijen doen aan die snelle expeditie niet mede. De gezondheidstoestand van de Europeanen is goed, maar onder het inlandsche werkvolk kwamen hier en daar nog al gevallen van dysenterie, beri-beri en malaria, en de laatste dagen ook van cholera voor onder pas aangekomen Chineesche koelies, zoodat het aantal zieken in de hospitalen over 't algemeen grooter was dan gewoonlijk. Van ziekten onder het vee wordt geen melding gemaakt. --- FEUILLETON. In liefde één. ROMAN DOOR ar. voir esciistrtth. 70) Met gedempt licht brandt de lamp — alles is stil, doodstil; slechts het tikken van de klok gelijkt den moeden hartslag eens stervenden. Ja, nu is alles, alles uit. Zijn hart '9 heden opgevlogen naar den wijden he®el, en nu de aarde geen geluk meer brenSen kan voor den man, die prinses Rafa. e ! a beipint en „Madame Potifar" geschreheqft, is het maar boter, dat dit arme se<e^de hart voor eeuwig in den hemel 'blijft, ■■— Wat rest hem trouwens op aarde ? Ue angst en vrees te lijden, dat zijn onzalig geheim ontdekt zal worden ? — Nooit tot rust te komen in die noodlottige onzekerheid, en ten slotte nog voor Rafaela ' e staan als de man, die haar in het leven grootste smart aandeed ? Neen, hij kan laa r toorn, haar verachting, haar ongenade öiet dragen, na vandaag niet meer.... «ever wil hij sterven. Sterven! Sterven! klaagt langzaam de «lok. . Wat is het verward, duister, gloeiend in l| jn hoofd! Voor hem staat een liooge, Kauwe muur; hij kan niet verder. Wet bevende hand grijpt hij naar pen inkt. Papier en enveloppen liggen door■ Hij schrijft aan prinses Rafaela een a 'st, kort afscheidswoord ; een wilde kreet aa wanhopige liefde, die zich tot aan den dood opgewonden heeft. Hij sluit het couvert, legt het op de tafel en haalt dan zijn pistoolkist voor den dag. Het eene kleine wapen, een kostbaar geschenk van den hertog, is geladen. Met bevende hand grijpt Cyrill het; zijne vingers zijn killer dan het staal. Een kort, krampachtig vermannen; dan brengt hij het doodend wapen aan den mond. Tegelijk grijpt een hand de zijne en drukt die krachtig neer. — Lafaard! donderde een stem, — heeft u uw God, uw geweten en uwe eer verlaten ? Cyrill kruipt ineen van schrik; zijn hoofd zinkt zwaar op de borst. Het is de stem zijns vaders. De ritmeester ontwringt hem het wapen en werpt het in de kist. Dan legt hij de hand zwaar op den schouder zijns zoons. — Cyrill! Daar richt de jonge man het wasbleeke gelaat op en staart hem met verdwaasden blik aan. — Welk recht hebt gij, den eerlijken naam uwer voorouders door 't slijk te sleuren? Hebt gij een eerlooze daad bedreven, waarvan de schande alleen door bloed kan worden uitgewisclit? — Eerloos ? Eerloos ? mompelt Cyrill, als in een droom. — Neen, eerloos was ze niet. —• Des te ellendiger, als een man om een kleinigheid misdadig tegenover zichzelf en zijne familie kan worden! Verdedig u! Wat bracht u dit pistool in de hand? Met een zucht slaat Cyrill de handen voor het gelaat. — Ge hebt mij het leven gegeven, vader; maar ge hebt het recht niet, 't mij op te dwingen, als 't mij onverdragelijk geworden is. Cyprian schuift zijn zetel dicht bij dien van zijn zoon. — Dat ontken ik. Hij vat een zijner ijskoude handen en drukt die vast in de zijne. — Ge zijt ziek, boy; zeg mij wat je scheelt, opdat ik je gezond kan inaken. Cyrill's hoofd zinkt op zijn schouder. — Ge zult dat gewaar worden, vader, eer dan u lief is! mompelt hij. De blik van den ritmeester onderzoekt de kamer. — Ge zijt bestolen ? Een stomme knik. — Uw vermogen is veilig belegd; het kan dus alleen een geheim schriftuur betreffen ? Een rilling gaat Cyrill door de leden ; wederom een stomme knik met het hoofd. — Vertrouw je aan inij toe, Cyrill! Daar richt hij zich eensklaps op, en als met waanzinnigen blik zegt hij: — Ik ben de schrijver van „Madame Potifar" . . . on het manuscript is mij ontstolen ! De ritmeester deinst terug. — Gij? Gij de schrijver van „Madame Potifar"? Cyrill lacht met een grijns. —• Nietwaar ? Dat is geheel onmogelijk! roept hij bitter. — Waarom ? Ge zijt een knappe, geestige kop, en ge hebt Rafaela nooit mogen lijden. — Nooit mogen lijden! O God! De blik van den ritmeester staart plotseling doordringend op de verwrongen trekken van zijn zoon. Als een oogenblikkelijk begrip van de toedracht der zaak komt het in hem. — Ten minste vroeger niet, gaat hij met klem voort, — maar nu ... — Spreek het niet uit! — Maar nu bemint gij haar! Wederom een half waanzinnig lachen. — Ja, ik bemin haar! Ik bemia haar! — en binnen weinige uren weet zo het misschien reeds, dat ik eens onder 't oog van de gansche wereld de vierschaar over haar gespannen heb — en ze zal mij vol afschuw van zich stooten! Begrijpt ge nu, dat ik niet meer leven kan en mag ? Cyprian leunt achterover in zijn zetel. — Neen, volstrekt niet! hij schudde op zijn oude, langzame manier het hoofd. — Rafaela is eene vrouw, en geen vrouw is onverbiddelijk, als ze zelf bemint. Cyrill schudt het hoofd. — Gelooft u, dat zij den zoon om des vaders wil vergeven zal ? mompelde hij bitter. — Om mijnentwil ? Juvivallera lacht. — O, heilige onschuld ! Wat heb ik nog met de prinses uit te staan ? — Ge houdt van elkaar — en gij wilt haar trouwen! —• Daar denken we heelemaal niet aan. Papa is om der wille van zoonlief te vinden voor eene schikking. Daar men echter met Rafaela nooit weet, of hare complimenten werkelijk uit het hart voortkomen, wil ik niet al te veel hoop bij u opwekken — voorloopig zijn er gewichtiger zaker aan de orde, Cyrill! Jij hebt „Madame Potifar" geschreven! Alle duivels, dat is eene kapitale ontdekking! — en de ritmeester springt op en loopt een paar malen de kamer op en neer. Op eenmaal blijft hij voor Cyrill staan. — Geloof je inderdaad, dat men het manuscript of de dieven zal vinden? — Ja! Ik ben voor het ongeluk geboren! — Staat uw naam er voluit op als schrijver ? Cyrill strijkt zich over het voorhoofd, als dwong hij zijne gedachten tot stilstand. Dan 3chudt hij het hoofd. — Neen, slechts mijne initialen Q. L. Maar het schrift verraadt mij volkomen ! De ritmeester wrijft zich plotseling de handen, als in groot pleizier, en slaat dan den arm om den hals van zijn zoon. — Jongen! Ik heb een brillant idee! Cyrill staart hem met ongeloovige blikken aan. — Wij tweeën hebben altijd bij elkaar gepast als water en vuur! lacht Cyprian ; alleen onze handschriften geleken op elkaar als twee druppelen waters ! We heeten beiden C. L. — ergo — als ge wilt m'n jongen, leg dan gerust uw geesteskind „Potifar" bij mij in 't nest, en het zal mij groot genoegen doen, mezelf als auteur ervan uit te geven! — Vader !... als een kreet klinkt het yan de lippen van den jongen man;; zijne doffe oogen lichten op, en een roode gloed bedekt zijn aangezicht. Zoo grijpt een drenkeling naar het redding brengend stuk hout. — Vader .. . dat... dat wilt gij doea I — Of ik het doen wil ? — Ha, ha! Vandaag het manuscript in den zak en morgen reeds erfgenaam van tante Claudine's millioenen. Ik zal praktischer zijn dan gij, dweepziek menschenkind ! Almachtige Hemel ! De jongen heeft een millioenencrfenis in zijn schrijftafel liggen, en laat haar ongebruikt! Daarenboven zal het mij groote eer aandoen, zulk een geestig boek geschreven te hebben. Ik de schrijver van „Madame Potifar"! Ik krijg waarlijk ontzag voor mezelf! — en Juvivallera was weer geheel de oude; hij sprong op en ging voor den spiegel staan, trotsch den knevel opstrijkend, (Wordt vervolgd.) --- GEMENGD NIEUWS. Dr. L. Mulder deelt in „De Nijverheid" het volgende mede over een nieuwe broodsoort, die een vereeniging wil vervaardigen, welke spoedig haar arbeid in Berlijn aanvangt. De voedzaamheid van dit brood, dat, onder uitsluiting van de tot heden gebruikelijke wijze van inden, rechtstreeks uit rogge bereid wordt — Gelinck's patent — zou, volgens analyse van den gerechtelijken scheikundige dr. Bischoff, het dubbel van die van meelbrood zijn, en werkelijk goedkooper aan de consumenten geleverd kunnen worden. Daar ook elke andere graansoort, derhalve ook tarwe, volgens deze methode verwerkt kan worden, heeft men ook plan een tarwebaksel te bereiden, 'dat alle bekende broodsoorten (in het Hoogduitsch „Schrippen", „Semmelen" en „Stollen") verre in voedzaamheid en smakelijkheid zou overtreffen. Van welken ingrijpenden invloed deze onderneming voor onze huishoudkunde is, zal iedereen duidelijk zijn, die verneemt, dat het product aan voedend vermogen en gemakkelijke verteerbaarheid alle tot heden bekende baksels overtreft, en door de hoogst goedkoope en eenvoudige bereidingswijze inderdaad tegen lager prijs in den handel gebracht kan worden dan het meelbrood. Ook voor den landbouw kan de vinding Yan groot belang zijn, daar zij een hoogere waarde-opbrengst van den graanoogst moet veroorzaken, zonder voor de consumenten het brood duurder te maken ; want het kilo brood kan van 1.8 tot 2.4 ct. goedkooper geleverd worden en zou bovendien nog een hoogere voedingswaarde hebben. De ondernemers, uitsluitend landbouwers, die de vereeniging hebben gesticht, zijn van plan, de voordeelen, die de zaak afwerpt, den landbouw zooveel mogelijk ten goede te doen komen. Na gereedkoming van de eerste op groote schaal ontwox-pen bakkerij te Berlijn, zullen ook in andere daartoe geschikte plaatsen dergelijke inrichtingen tot stand gebracht worden. Een rijksontvanger in Limburg schrijft aan de „N. R. Ct." : Aanslagen in de grondbelasting ad 1 ct. zijn in Limburg geen zeldzaamheden. Onder mijn ontvangkantoor heb ik er 74 van 1 ct., 59 ad 2 ct., 58 ad 3 ct., 63 ad 4 ct., 66 ad 5 ct., enz. Zondag-avond ontstond te Hengelo twist tusschen eenige jongelui, die zoo hoog liep, dat een hunner een ernstigen messteek in den rug bekwam, die waarschijnlijk doodclijk zal zijn. De vermoedelijke dader is gevankelijk naar Almelo gebracht. Bij Kamperduin strandde Zaterdag-ochtend een Noorsehe schoener, van Christiania, tusschen twee hoofden der zeewering, zoodat, daar de zee zeer onstuimig was, de reddingboot niet9 kon uitrichten; zij liep toch groot gevaar, op de bazalthoofden te worden verbrijzeld. Daarom werd het vuurpijltoestel in werking gesteld, en inet succes. De lijn vloog over het schip en er werd gemeenschap met den wal verkregen, door twee sterkere lijnen en een tros met het touw, dat over het vaartuig geschoten was, van het strand naar liet schip te trekken. Toen de tros stevig in den mast was vastgemaakt en op den wal door eene menigte mensehen strak werd gehouden, takelde men de „broek" met een der lijnen langs den tros naar het schip. Die „broek" is eene soort van zak, van boven bevestigd aan eene reddingboei en van onderen voorzien van twee gaten, om er de beenen door te steken. Spoedig nam nu een der schipbreukelingen plaats in de „broek", en met vereende krachten trok men dezen langs don tros naar land. Met een daverend hoezee werd de geredde begroet. Nog zevenmaal hadden de Petteners het genoegen, dit te kunnen doen, en daarmede waren allen in veiligheid, In een tapijtweverij te Neuville, bij Rijssel, is een vijftienjarige knaap van eene hoogte van 5 meters op een ijzeren pin gevallen, die hem het lichaam doorboorde. Met moeite kon men het lichaam bevrijden. Zijn toestand is hopeloos. --- ONDERWIJS EN KERK. — Er is in den boezem der Theologische School te Kampen een ernstig geschil gerezen. In „de Bazuin" is door prof. Lindeboom aan de kerkraden der Geref. kerken zijn bezwaar kenbaar gemaakt tegen de nieuwe regeling van het litterarisch en theologisch onderwijs aan de school, welke door dr. Bavinck ontworpen en door curatoren aangenomen is en door hen ter Synodo zal worden gebracht. De heeren Noordtzij, Wieling», Bavinck en Biesterveld achten daarmede het oogenblik gekomen, ook hunnorzyds hun gevoelen openlijk mede te deelen. Want al ia de nieuwe regeling feitelijk een voorstel van curatoren geworden, en het schrijven van prof. Lindeboom in de eerste plaats dus tegen dat college gericht, toch zijn zij mede aansprakelijk voor het voorstel, dat op de curatoren vergadering werd aangenomen. Het is in hoofdzaak door een hunner ontworpen; het werd door hen allen gesteund; het is op hun advies en met hun medewerking door het college, na eenigo wijzigingen, goedgekeurd en overgenomen. Daarop wordt verklaard; lo, dat zij bezwaren hebben over de wijze, waarop prof, Lindeboom voor zijne opvatting stoun zocht in de Geref. kerken; 2o, dat zij opkomen tegen de bezwaren zclven, en 8o. dat zij het politiek optreden van prof. Lindeboom betreuren, wijl daardoor do verbetering van de school wordt tegengehouden. Er wordt in de vierde plaats nog het volgende aan toegevoerd: „Van verschillende zijden is tot ondergeteekenden hot gerucht doorgedrongen, dat zeer velen in de Geref. kerken in de meening verkeeren, alsof prof. Lindeboom in zijn aanval op do Encyclopaedio van dr. Kuyper en in zijne denkbeelden over theologie, wedergeboorte en doop, rechtvaardigmaking. behoudenis van het menscheiijk geslacht, enz., uit hun naam schrijven en hun gevoelen vertolken zou. „Daartegenover stellen ondergeteekenden er prijs op te verklaren, dat dit ingeenen deele het go val is. „Veeleer zijn zij van oordeel, dat er geen oorzaak is, om dr. Kuyper van allerlei dwalingen en ketterijen, zelts van pantheïsme en phiiosofische vervalsching der theologie aan te klagen, cn deze beschuldigingen telken male in publieke geschriften, buiten den kerkelijken weg om, tegen hem in te brengen. In allo bovengenoemde kwestiën staan zij principieel aan de zijde van den aangevallene. „Voor licn bestaat cr in dezen zin geen tegenstelling tusschen Kampen en Amsterdam. En zij betreuren de heftige en ongegronde oppositie tegen dr. Kuyper te meer, wijl zij de broeders verdeelt, de kerken in spanning houdt, do insmelting der plaatselijke kerken belommert en alzoo niet bevorderlijk is aan den bloei dor gemeento van Christus." --- VEREENIGINGEN. Ned. Schermbond. Zondag werd alhier de alg. vergadering gehouden van den Ned. Schermbond, onder leiding van don heer D. L. Wolfson. Aanwezig waren 81 stemgerechtigde leden. Uit het jaarverslag bleek, dat het ledental in het afgeloopen jaar met ruim 60 was vermeerderd. Een nadeelig saldo is het gevolg van het tekort; dat het in December jl. gehouden vrapenfeest heeft opgeleverd. De vergadering was van oordeel, dat dit tekort kan worden gedekt, door over het nieuwe vereenigingsjaar de contributie voor de gewone leden a f 1 en voor de buitengewone leden a f 1.50 te bestendigen. De heeren Ch. F. Kok en J. van Kerokhof, uit Amsterdam, werden resp. als secretaris ca penningmeester herkozen. Als plaats voor de volgende jaarvergadering werd Amsterdam aangewezen. Nadat Haarlem zijn voorstel om in 1S96 den bondswedstrijd aldaar te houden — om redenen van financieel belang — had ingetrokken, besloot do vergadering het bestuur, in do eerste plaats daarvoor het oog te vestigen op Arnhem. Een voorstel tot het invoeren van een bondsinsigne werd — de stand der kas in aanmerking genomen — tot een volgond jaar aangehouden. Aan art. 3 dor statuten werd toegevoegd: „Buitenlanders, al of niet lid eener Nederlandsehe vereeniging zijnde, kunnen niet deelnemen aan de wedstrijden in do nationale afdeeling van den Bond". De vergadering verwierp een voorstel van luitenant Perk, te Amsterdam, om het bestuur, uit 7 leden bestaande, mot 2 to vermeerderen en dezen te doen kiezen uit de officierenledon, welke twee leden dan speciaal het onderdeel Militaire wedstrijden tot het onderwerp van hunne benoemingen konden maken. Eveneens werd verworpen het voorstel om het wedstrijdreglement zoodanig te wijzigen, dat voortaan bij de wedstrijden ieder, die door den eersten prijswinner is afgemaakt, nog kans heeft op don tweeden prijs, tot de laatsto partij is beslist, daar men de verliezers uit de eerste seriën nu onherroepelijk uitsluit. Een voorstel van het bestuur tot benoeming van vijf eeroleden word door de vergadering niet aanvaard. --- Advertentie ADVERTENTIËN. Door ziekte der tegenwoordige wordt terstond gevraagd, eene 7908 Dienstbode als Meid-Alleen, in een gezin zonder kinderen. Loon f 80, in de wasch en verval. Goede getuigen worden vereisclit. Adres: Zuidwal 4b. GEVRAAGD een flinke Loopjongen. Adres: MICIIELS & Co., WilhelminaGalerij. 687 öe¥raagsl eene DIENSTBODE, m. 1., die goed lcau koken en flink werken. Goede getuigen vereischt. Adres: Obrechtstraat 146. 679 LOOPMEISJE GEVRAAGD, voor eenig Loopwerk, in een Wasch- en Strijkinrichting. Adres: Paramaribostraat 13. 7904 MOBEST GEVRAAGD in eene fijne Zaak Dames-Hoeden, eene bekwame 2e Xttodiste en nette JufFroiiwen-Xieerliiigeii. Brieven onder No. 689, aan het bureau van dit blad. Mhangeiis; Bekwame Werklieden kunnen geplaatst worden, bekendheid met de Stoffeerderij verdient de voorkeur. Adres : G. TONNON, Pieterstraat 14 a. 7909 Terstond gevraagd | een nette Barbiersbediende, goed kunnende scheren en Haarsnijden. Aan hetzelfde adres een nette Leerling gevraagd. Adres: H. GAILLARD, Loosduinsche weg 25. Een Bouwkundige, practiscli en theoretisch, zag zich gaarne weder geplaatst als Opzichter, Teekenaar of Uitvoerder, ook niet ongenegen als Chef in eene Industrieele Zaak op te treden. Goede referentiën. Brieven onder No. 988, aan den Boekh. A, P. WITMAAR & ZOON, Spui 265. 690 jftjl. ^Kleermakers. Een bekwaam Coupeur heeft nog eenigen tijd disponibel tot het geven van Les in een moderne Fransche Coupe, (systeem R oussel), billijke conditiën. Brieven onder No. 9581, aan het bureau van dit blad. Behangersknecht goed op de hoogte van zijn vak, kan geplaatst worden bij J. C. HAAN, Bartiljorisstraat No. 39, Haarlem. Aanbiedingen met opgave van leeftijd en waar en hoe lang het laatst gewerkt. 5551 Te Huur voor f 250 's jaars, omtrek Staatsspoor, een BENEDENHUIS, bevattende 2 Kamers en Suite, ruime Serre, 4 kleinere Kamers, Keuken, vele kasten, gas- en waterleiding enz. Direct te aanvaarden. Brieven onder No. 5490, aan het bureau van dit blad. Te huur gevraagd twee gemeub. Kamers met Kabinetje of Keuken. Brieven onder No. 5443, aan het bureau van dit blad. ---