FEUILLETON. In liefde één. ROMAN DOOR If. TOM E§(JHSTRUTH. 83) (Slot.) — Nu geen woord meer, oude! Line kan nog niet ver weg zijn. Laat dadelijk inspannen ! Hier .. . reisgeld ! Olily wierp zijn gevulde beurs op tafel, —en haast je nu en haal de vluchtelinge naar huis! Mignon had zich haastig opgericht en ijlde de trappen van het terras af. Cyprian wisselde een paar woorden met de barones, stond toen ook op en volgde haar langzaam. Ver weg, op de kleine bank, waar roode appelbloesem tusschen jasmijn en vliertakken te voorschijn komt, en waarover de bloeiende roode doorn zijn heerlijk dak welft, vond hij ze. Ze had het hoofd achter de beide handjes verborgen en weende bitter. Langzaam kwam hij naderbij. Haar gouden haarvlechten hingen over haren rug ; hij greep ze en gaf er een licht rukje aan. Zij schrok op en staarde hem aan ; toen vloeiden de tranen nog rijkelijker. — Mignon, mijne paarden wachten; ik moet henen! Met afgewend gelaat reikte zij hem hare hand. — Adieu! zucht ze. — Zijt ge nog boos op mij, Mignon ? Zwijgend schudt zij het blonde hoofd. ' — Hebt ge mij alles vergeven? Zij knikte. — Ook dien kus van vroeger? Eerst bleef ze onbewegelijk; toen maakte het hoofdje eene onbesliste beweging; 't kon evengoed ja als neen beteekenen. Maar Juvivallera nam het voor ja. — Uitstekend! Dan is alles in orde! Wees nu verstandig, kindlief, en zie mij eens aan. Zoo'n onbeleefde manier van spreken was ongehoord. Geheel onwillekeurig kijkt ze op, en vóór ze er op verdacht is — Heer in den Hemel — daar kust hij haar weer. Zij is zoo ademloos van schrik, dat ze geen geluid kan geven. Opeens trekt hij haar aan zijn borst, ziet haar vroolijk in de oogen en zegt, zonder een zweem van pedanterie: — Beste kind, zou je werkelijk niet mijn hartediefje willen wezen ? Mij zoo mooi verklaren als neef Sven, dat kan ik niet; maar zooveel te eerlijker spreekt mijn mond, en des te trouwer klopt mijn hart! Mignon, mijn lieve engel, wil je mij hebben? Toen moest ze lachen, door hare tranen heen, luide en zalig lachen. Zij slaat jubelend de armen om zijnen hals en drukt haar gezichtje aan zijn borst. Dat was weder geheel Juvivallera! En deze liefdesverklaring was, evenals vroeger, bruisend als champagne! Maar Mignon schatte hem thans naar waarde; ze had er den juistea smaak van gekregen. Arm in arm, stralend van geluk en schertsend, wandelden zij naar het slot terug. — Ons nieuw rijk tusschen onze vier muren vormen we natuurlijk geheel volgens het voorbeeld van den toekomst-staat, zegt hij, met een knipoogje. — Natuurlijk! Gelijk recht voor allen! lacht ze. — Algemeen stemrecht! — Waarlijk? Mag ik meestemmen? — Ja, maar dan betaalt ge, wat billijk is, ook zeer hooge belasting. — In klinkende munt? — Ja!... zoo! in klinkende munt! en hij neemt haar hoofdje tusschen de beide handen en ku3t haar, dat het klapt. — Maar toch om de drie maanden ? lacht ze, als ze weer op adem komt. — Neen, iemand, die zoo over alles den baas speelt, als gij, betaalt permanent. — We zijn zoo gelukkig! Cyprian kijkt op zijn horloge. — Wij hebbert nog een half uur den tijd, en mama verwacht ons niet vroeger, zegt hij, eensklaps ernstig wordend, — wilt gij mij een genoegen doen, lieve? Hare stralende oogen stemmen toe. — Begeleid mij nog eenmaal naar tante Claudine's graf, zegt hij langzaam, — het is mij, alsof zij een bijzonder aandeel moet nemen in ons geluk. Hoe vroolijk ziet Mignon tot hem op! Nu eerst trilt haar hart in de volle aandoening van haar groot geluk. Neen, Cyprian kan meer dan schertsen en lachen. Met bevende handen plukt zij een ruiker geurige bloemen en dan schrijden zij, vast en innig aaneengesmeed, naar den stillen groenen heuvel, om daar op het hen toelachend heerlijk levensgeluk eerst den zegen eener doode te gaan vragen. Geen ongelijker paar menschen heeft ooit naast elkaar gestaan, en toch heeft de liefde het verbonden in de waarste, volkomenste harmonie. Toen zij op het slot terugkwamen, was Mignon niet weinig verbaasd, twee reiswagens voor de deur te zien. Barones Ohly trad hen in een elegant reiscostuum tegemoet, en de bedienden brachten twee koffers naar beneden. Mignon vloog hare moeder om den hals, terwijl een blos hare wangen verfde. — Mama! lief, lief mamaatje! Zij sloot de verloofden met eene mengeling van ontroering en tevredenheid in de armen. — Wel kinderen! 't Werd tijd, dat ge het eens werdt; over een huif uur vertrekt de trein ! zei ze op haar drogen toon, die iedere lyrische stemming den oorlog aandeed. — O, mama! Ik ben zoo vreeselijk gelukkig ! — Zoo! Nu dat geluk had ge al een tijd geleden kunnen hebben! —Apropos, heer schoonzoon, wie zou er ook weer binnen tien minuten terug zijn ? Cyprian kuste nogmaals het kleine, mollige handje en zag zeer schalks op. —• Schoonmoeder, weet ge dan niet, dat de weg naar de hel met goede voornemens geplaveid is? Goddank, nu was men weer in de oude stemming! Florence haalde verlicht adem; ze was al bang geweest, dat het geluk eener verloving zelfs een Juvivallera vervelend gemaakt had. Toen de baron verscheen, vond hij alle familie-aangelegenheden reeds op de beste wijze geschikt. — En we gaan dus dadelijk mee terug naar de residentie? juichte Mignon. — Natuurlijk, Denkt ge, dat ik bij Cyrill's verloving mankeeren wil? Hij lachte vroolijk. — Ik moet toch zien, hoe mijn duifje zich als aanstaande schoonmoeder gedragen zal. Mevrouw Florence koesterde zich nu reeds in het geluk, dat haar huis wedervaren was, en terwijl ze zich, in een gemakkelijk hoekje van den wagen gezeten, op duizelingwekkende hoogte droomde, kende Mignon in den arm van haar geliefde geen andere zaligheid, dan hem toe te behooren. De opwinding over Juvivallera's verloving was groot, en de ongeluksraven krasten, dat zulk een ongelijk paar nu niet en nooit bij elkaar zou passen. Hoezeer men zich daarin vergiste, leerde de toekomst; want zelden heeft de residentie een duurzamer huwelijksgeluk aanschouwd, dan dat van Juvivallera. De zomerrozen gloeiden als purperen liefdesfakkelen in het slotpark en de kanonnen donderden de blijde mare door 't land, dat het vorstenpaar een prinsesje was geboren. Rafaela heeft de kleine troonopvolgster bevend van geluk ten doop gehouden, en drie dagen later trad ze aan de zijde van haar geliefden man zelve voor het altaar. Het was een eenvoudig feest in een kleinen hofkring, maar nooit heeft de zon zoo stralend door de vensters der kapel gelachen als op dezen dag. Hertog Heinrich kon den blik van de betooverend» verschijning der bruid niet afwenden. Heden kwam geen droevige gedachte in zijn hart; hij zond een dankgebed ten hemel. Ongelijk! Ook heden is het paar, dat voor zijne oogen staat, volkomen ongelijk, maar de liefde verbindt zegenend hunne harten. Cyrill en Rafaela hebben lange jaren, van de wereld afgezonderd, alleen met hun geluk op het slot Soltau geleefd, en toen eens hertogin Renée vroeg: — Hoe is het mogelijk, dat Rafaela's eerste huwelijk zoo treurig, haar tweede zoo gezegend was? antwoordde de hertog lachend: — Waarom? Wat niet tezamen stemt, vereent zich tocli in liefde! --- BINNENLAND. DEN HAAG, 19 Blaart. De Engelsch-Egyptische expeditie geeft aanleiding tot nieuwe beschouwingen over de internationale politiek. Het Drievoudigverbond is op de hand van het Vereenigd Koninkrijk, en de verhouding met Frankrijk, respectievelijk Rusland, blijkt nog steeds minder hartelijk te zijn. Bij de verdediging van de krediet-aanvragen tot uitbreiding der marine, heeft de Duitsche minister van Buitenlandsche zaken uitdrukkelijk betoogd, dat het Duitschlands taak blijft, voor handhaving van den vrede te zorgen. Op Cuba wordt de oorlog, blijkens de jongste berichten, op denzelfden voet voortgezet. Ook in Nicaragua is men nog aan 't vechten; de regeeringstroepen zouden daar een groote overwinning op de opstandelingen hebben behaald. — Ds. Gildemeester, door 't „Vad." gevraagd naar de juistheid van wat de „Amst. Ct." aangaande zijne preek in de Kloosterkerk schreef, antwoordde daarop: „Het „feit" kon aan de Haagsche bladen niet ontgaan, eenvoudig omdat het niet bestond. Het is een gerucht, een misverstand ; zooals het meer gaat: „fama crescit eundo". En de menschen, die het niet gehoord hebben, oordeelen het hardst. „Waarheid is dat ik met geen enkel woord heb gesproken over de koninklijke goedkeuring van den „N. M. Bond"; dat ik er ook niet op heb gezinspeeld en niet heb bedoeld dit te doen. Ik heb over den „N. M. Bond" zeiven gesproken én dien zedenbedervend genoemd." De „Amst. Ct.", aan welker hoofd sedert eenigen tijd een Hagenaar staat, sprak zoo stellig over het beweerde feit, dat wij geen reden vonden, om nog eens bij ds. Gildemeester te gaan vragen of 't wel een feit was. Dit doet ons thang leed; want zóó toegelicht als het „feit" thans is, zou er inderdaad geen reden hebben bestaan om er melding van te maken, veel minder een grief. De predikant was volkomen in zijn recht, over de zedelijke beteekenis van het vraagstuk te spreken; deze zijde der zaak behoort zelfs eigenaardig op den kansel thuis. — De heer Neujean, directeur van het postkantoor alhier, heeft, naar men meldt, liet voornemen te kennen gegeven, binnenkort pensioen aan te vragen. De heer Neujean is de oudste postambtenaar in Nederland en heeft den lande bijna 50 jaren gediend. — Mr. Asser, lid van den Raad van State, vertrekt dezer dagen naar Parijs, om als afgevaardigde van Nederland deel te nemen aan de conferentie der gedelegeerden van de Staten, die toegetreden zijn tot de overeenkomst van Bern voor het goederenvervoer op de spoorwegen. — Naar men verneemt zal de heer Havelaar, directeur-generaal der posterijen en telegrafie, Nederland vertegenwoordigen op het in Juni te Budapest te houden internationaal telegraafcongres en zal de inspecteur der telegrafie A. Kruijt aan hem worden toegevoegd. Als vertegenwoordiger van Ned.-Indië op dat congres is bestemd de heer Perk, referendaris aan het departement van Koloniën. — De „N. R. Ct." meldt nu, dat met 1 Januari 1897 de exploitatie der intercommunale telefoonlijnen in handen van de telegraaf-administratie zal overgaan. — Met den trein van 6 u. 10 nam. uit Amsterdam naar Antwerpen zullen, tot nadere aankondiging, op 20 Maart en verder op evene datums brieven en andere stukken worden verzonden aan het oorlogsschip „Kortenaer", te Algiers. — In den ouderdom van 24 jaar overleed te Davos jhr. A, W. P. Stoop, le-luitenant der genie op non-activiteit. In 1890 benoemd tot 2e-luitenant, moest hij drie jaren later om gezondheidsredenen aanvragen om op non-activiteit te worden gesteld. — Te Zeerijp (Gr.) is in 86-jarigen ouderdom de Metalen-Kruiser R. Kok overleden. — Aan de rijksveldwachters P. H. A. van der Plaat, brigadier te Zaamslag, en J. Janse, brigadier-tit. te Alkmaar, is tegen 1 April op verzoek ontslag verleend. De brigadiers-majoor tit. C. Kloet, te Haarlem, en G. Schuitema, te Zuidbroek, zijn bevorderd tot brigadier-majoor. Tot rijksveldwachter is benoemd B. Marinus, gemeenteveldwachter te Purmenend, ter standplaats Alkmaar. Op 1 Mei wordt de rijksveldwachter W. Taatgen van Noordwijk verplaatst naar Noorddijk. — Door de chefs van brandweer en politie — de heeren de Wijs, van Schermbeek, Vernée, de Klopper, Dietz en Olivier — is het volgende schrijven verspreid, dat, naar wij verwachten, veler instemming zal vinden: „Een verzoek aan den Gemeenteraad, van een groot aantal ambtenaren en beambten van deze gemeente, om, in navolging van hetgeen in verscheidene groote en kleinere gemeenten van ons land is geschied, de toekomst der weduwen en weezen dier ambtenaren, na hun dood, op bescheiden wijze te verzekeren, door, met behulp van een subsidie uit de Gemeentekas, een weduwen* en weezenfonds te stichten, werd met een kleine meerderheid afgewezen; en de gelegenheid is vooralsnog niet gunstig, met kans op beteren uitslag op dat billijk verzoek terug te komen. „Hoewel het, naar onze stellige overtuiging, de plicht is van onze gehuwde ondergeschikten, tijdens hun leven eenige zorg te dragen voor de toekomst van hunne gezinnen na hun overlijden, hebben de besprekingen met directeuren van levensverzekerings-maatschappijen ons de overtuiging geschonken, dat de premiën voor verzekering dier gezinnen onmogelijk kunnen gemist worden van do looneu en wij derhalve geen pressie mogen uitoefenen op onze ondergeschikten om tot het sluiten van dergelijke verzekering over te gaan. „Sterft tegenwoordig een der politieagenten, dan wordt 8 maal f0.25 op het weekloon van alle anderen gekort en het daardoor verkregen bedrag aan de weduwe van den overledene uitgekeerd; doch het behoeft geen betoog, dat bij vele sterfgevallen in het korps die gedwongen korting, tot welke allen zich hebben verbonden, uiterst bezwaarlijk wordt, zoodat reeds lang de vraag rees, of die wijze van verzekering niet moest worden losgelaten. „Met behulp van den directeur eener levensverzekerings-maatsehappij hier ter stede is berekend, welk bedrag jaarlijks moet gestort worden, om bij het overlijden van een der beambten van politie en brandweer aan hunne weduwen en weezen f 200 te kunnen uitkeeren. Uit deze berekening blijkt, dat daarvoor noodig is f2359.48 per jaar, welke som, bij algemeene deelneming van de beambten, in verhouding tot de loonen verdeeld, premiën zouden vorderen, die onmogelijk van de loonen kunnen worden gemist. „Ware het echter mogelijk met behulp van vermogende stadgenooten jaarlijks bijv. f 1000 bijeen te brengen, dan zouden die kortingen o. a. worden voor hoofdagenten 9, 8 en 7 ets. per wee!c, voor agenten 7 ets., voor brandwachts 7 en 6 ets. per week: eene korting, die de belanghebbenden zich voor het voorgestelde doel zeker zullen laten welgevallen. „Te Rotterdam bestaat o. a. zulk een Politiefonds. In 1894 bedroegen aldaar de giften in eens f 535 en de giften per jaar van de ingezetenen f 981, terwijl de renten van het reeds gevormde kapitaal f 343 bedroegen, en in het verslag leest men: „De „uitkeering bij overlijden van deelnemers „(die maandelijks eene contributie van 50 „cents in de kas van het fonds storten) aan „hunne weduwen en nagelaten betrekkingen, die successievelijk van f 150 op f200 „was gebracht, konden wij, dank den vooruitgang onzer middelen, na ingewonnen „advies van een wiskundigen raadsman, in ,onze bestuursvergadering van 9 Maart „1894 met f25 verhoogen, en wij hebben nu „weder, na ingewonnen deskundig advies, „vrijheid gevonden om, met ingang van 1 „Januari 1895, die uitkeering f25 hooger „te stellen en alzoo te brengen op f250." „Wij meenen hierbij niet onvermeld to mogen laten, dat II. M. de Koningin-Regentes, bij zeer gewaardeerd schrijven van 31 December, uit eigen beweging, ter beschikking heeft gesteld de som van f 200, om dit bedrag aan te wenden ten behoeve van de weduwen en weezen van politieagenten, op de wijze die in het belang van de betrokken personen de meest wensclielijke zal toeschijnen. „In het vertrouwen dat ook u zult willen helpen, om in het belang van hen, die, dikwerf onder zeer moeilijke en met groot gevaar voor het leven of de gezondheid gepaard gaande omstandigheden, voor de orde, de rust en de veiligheid der ingezetenen moeten waken, eene verzekering hunner gezinnen mogelijk te maken, nemen wij de vrijheid u te verzoeken, aan een der ondergeteekenden het hierbijgaande inteekenbiljet ingevuld terug te zenden." —■ Tot kamerbewaarder en concierge aan het gebouw van het Provinciaal bestuur van Zuid-Holland is aangesteld P. van Eelvelt, bode bij dat bestuur. — De „Vereeniging van en voor Nederlandsche industrieelen" zal op 26 dezer hare 137e vergadering houden. Op de agenda staan o. a. de kamers van arbeid en de vakvereenigingen, de middelen om den landbouw uit zijn nood te redden, de gevolgen voor de Nederlandsche meel-industrie van de inkomende rechten in België en van het misbruik der uitvoerpremie in Frankrijk, en de visschershaven te Scheveningen. — De „Maatschappij t. b. v. Nij verheid" zal hare algemeene vergadering dit jaar te Haarlem houden, op 13 Juli. Het bestuur der afdeeling is voornemens, bij die gelegenheid een waterfeest op het Spaarne te organiseeren, waartoe de „Vereeniging tot verfraaiing van Haarlem en omstreken" en de roeivereeniging „Spaarne" denkelijk liare medewerking verleenen zullen. — De „Maatschappij van Weldadigheid" te Fredriksoord ontving van de Koninginnen f500. —■ B. en W. van Amsterdam hebben het voorstel ingediend om den Parktuin niet meer te verhuren, maar tot bouwterrein te bestemmen. Blijkens het plan van bebouwing is de bedoeling, een deel van het terrein te bestemmen voor openbare wandelplaats. — De uitvoer van vee uit Nederland was Dinsdag weer zeer belangrijk. Twee extra veetreinen, bestaande uit 112 waggons, werden langs Roosendaal naar liet buitenland verzonden, met eene waarde aan vee van f 1.360.000; 81 wagens waren bestemd voor België en 31 voor Frankrijk. — Door de ingenieurs Gauverik en de Kanter, te Amsterdam, is concessie gevraagd voor een elektrische tram van Gouda over Boskoop naar Alfen, in verband met hun concessie-aanvraag tot elektrische verlichting in die gemeenten. — Te Kampen is bij herstemming de heer R. C. C. van Hasselt (lib.) tot raadslid gekozen, met 443 stemmen, tegen 354 op den heer H. de Groot (antir.) Te Groningen is eene vacature in den raad ontstaan door het overlijden van den heer C. van Heel C.Jzn. --- De Raadsverkiezing. De „Res.-bode" juicht — alleszins verklaarbaar — over den uitslag der Raadsverkiezing van Dinsdag en wijst er met ingenomenheid op, dat de Katholieken nu, en in eens, den 9n zetel veroverden, dien zij in Juli eigenlijk al hadden moeten verkrijgen. Na er op gewezen te hebben, dat er ditmaal, behoudens de kleine bijkomende omstandigheden, zeer zuiver naar de beginselen is gestemd, kondigt het blad verder aan, dat de Katholieken nu ook op 31 Maart den heer Seret trouw zullen helpen en deze er dus ook in komt. Wij, die overigens den heer Seret zeer waardeeren, als een antirevolutionnair die zeer dicht bij de vrijzinnig-demokratischen staat, hopen en vertrouwen nochtans, dat de vrijzinnigen op die oproeping van het R.-K. blad zullen antwoorden met een zeer talrijke opkomst ten behoeve van mr. Zillesen. Er bleven ruim 5000 kiezers thuis. Daaronder zijn naar verhouding zeer zeker Yeel meer vrijzinnigen dan aanhangers van de andere partijen. En wij rekenen er op, dat van dezen nu een paar duizend zullen laten zien, dat zij er ook nog zijn. Maar daartoe moet men dan nu al beginnen, de onverschilligen op te wekken. Want eergister is van den vrijzinnigen kant geen vinger uitgestoken. --- Aan den Burgemeester zijn we, in verband met ons artikel van 7 dezer, nog de vermelding schuldig van de officieele bewoordingen, waarin hij in de Raadszitting van 27 Februari de mededeeling van B. en W. deed „naar aanleiding van het door den heer J. C. van Hattum van Ellewoutsdijk gesprokene in de Raadsvergadering van 21 Januari". Gister-avond verscheen die officieele tekst in 't licht. Zij volgt hier: „De heer van Hattum van Ellewoutsdijk heeft in de vergadering dd. 21 Januari: lo. de vrees te kennen gegeven, dat hij van de zijde van het Dagelijksch Bestuur „minder juiste mededeelingen" ontvangen heeft; 2o. twijfel geopperd of de „mededeelingen, ook betreffende belangrijke zaken verstrekt", „wel volkomen juist zijn"; 3o. gewaagd van de mogelijkheid, dat een „slotantwoord de Raadsleden" zou hebben „op een dwaalspoor gebracht". „Het is B. en W. bij nauwgezette overweging van de onderscheiden redevoeringen van den heer van Hattum en van de gedane mededeelingen niet gelukt, te bevroeden wat den spreker tot een en ander heeft geleid. „Zij zijn dus niet in de mogelijkheid, het te beoordeelen of te beantwoorden. „Aangezien slechts door vergelijking van de toedracht eener zaak met eene dienaangaande gedane mededeeling van het aanwezig zijn van onjuistheid kan blijken, zullen B. en W. in die mogelijkheid eerst geraken, als de heer van Hattum zal hebben cathegorisch verklaard: „welke bewoordingen in gedane mededeelingen hij op het oog heeft, „en welke ten aanzien van iedere der door hem bedoelde min juiste mededeeling de toedracht der zaak volgens hem is geweest. „Ten aanzien van vragen om inlichting, den 21n Januari door den heer van Hattum gesteld, meenen B. en W. zich van beantwoording te moeten onthouden, zoolang het verlof der vergadering tot het vragen van do bedoelde inlichtingen niet zal zijn verzocht en verkregen." Men ziet: misverstaan of onjuist weergegeven werd de strekking der „mededeeling" volstrekt niet. Maar de Burgemeester had toch recht om letterlijk geciteerd te worden. --- Dit nummer bestaat uit TWEE BLADEN. EERSTE BLAD. KENNISGEVINGEN. Gevonden goederen. Aanwezig aan het Hoofdcommissariaat van politie aan het Alexandersplein 15b en te zien op alle werkdagen tusschen 12'/» en 2 uur: een gouden broche met zwarten steen; een lederen halsband met nikkelen montuur; een zweep ; ben sleutel, waaraan een kaartje, waarop „Bodekamer 193"; huissleutels; twee elastieke ballen. Aanwezig en te bevragen bij de volgende ingezetenen : een bos sleutels (3 groote en 3 kleine) bij Broers, Koningstraat 36; een bruine jachthond met halsband en ketting bij Korpes, Molenslop 260; een zwarte rozenkrans bij Westerbeek, Lange Lombardgtraat 27; een roode dameshalsdoek bij van Putten, van-der-Duynstraat 138; een damesparapluie bij Grootmeijer, Lange Poten 7; een puckhondje bij Bijhouwer, Bierkade 3; een rijtuigkruk bij Gerritsen, Sirtemastraat 8; een kleine zilveren ketting bij de Gruyter, Obreclitstraat 196 ; een zilveren broche bij Leeuwens, Chasséstraat 86; een zakje, inhoudende f2.95, bij Wiesner, Sirtemastraat 192; een geel hondje met langen staart bij Götz v. d. Vet, Regentesselaan 2; een bril met goud bij van Altena, Malakkastraat 48. --- Onmogelijk met eenige zekerheid! Wij namen gister eenige becijferingen over, in Lohman's „Nederlander" gegeven ten aanzien van de vermoedelijke uitkomsten der nieuwe Personeele belasting. De juistheid der gegevens is natuurlijk boven twijfel, en de daaruit opgemaakte gevolgtrekkingen zou dat dus ook zijn, indien niet.... de nieuwe aanslagen naar geheel nieuwe en andere schattingen geschiedden. En daar nu dit het geval zal zijn, beteekenen ook de berekeningen op grond der oude schattingen niets. In de Kamerzitting van 28 Februari zeide dan ook de heer de Beaufort: Ten-einde de onbillijkheden te verhelpen, die zich zullen voordoen, „is het vooral „noodzakelijk, dat de Regeering die onbillijkheden kenne; en om tot de kennis •„daarvan te komen, is 't noodzakelijk dat „deze wet op het Personeel wordt ingevoerd; want wat betreft den eersten en „don derden grondslag (huurwaarde en „mobilair) is het onmogelijk, met „eenige zekerheid vooruit te zeg„gen, in hoeverre de kohieren volgens de „nieuwe wet zullen verschillen van die „volgens de bestaande." Daar nu de lieer de Beaufort natuurlijk ook do door „de Nederlander" toegepaste methode wel kende, volgt uit de aangehaalde woorden van dien rapporteur over de wet, dat men aan de cijfers, nu door des heeren Lohman's orgaan gegeven, geen beteekenis heeft te hechten. ---