Dit nummer bestaat uit TWEE BLADEN. EERSTE BLAD. KENNISGEVINGEN. Couponbladen. De Gemeente-ontvanger maakt bekend, dat van 1 April te zijnen kantore verkrijgbaar zijn nieuwe couponbladen van de leening ten behoeve van den Schouwburg en van de 5 pCt. leening van 1874, groot f250.000, on verzoekt den houders van obligatiën, te gelijk met de aanbieding van hun coupons de talons in te leveren. --- Gevonden voorwerpen. Aan het commissariaat van politie, Alexan dorsplein, zijn als gevonden aangegeven: een brief; een zwart kanten dames fichu ; een rood lederen portemonnaie met f 1.95'. ; een portefeuille met papieren; een pakje met worst; een bruine hond; een zilveren armband; een zwart en wit gevlekte hond; 2 beleenbriefjes ; een bordje waterleiding; een wit hondje; een zwart met wit gevlekt lang harig hondje; en in de trams : 2 paren handschoenen ; 2 zakdoeken ; een hondehalsband ; een kinderpistooltje; een damesparapluie; een schrift Inlichtingen op werkdagen, van 12'/a —2 uur. --- Wat is er gaande ? Aan het antirev. blad „Ons Zuiden" schrijft men van hier: „In sommige, gewoonlijk goed ingelichte kringen loopt het gerucht, dat, met net oog op bet ontwerp der Kieswet, thans in de Tweede Kamer aanhangig, bezwaren zijn ge - rozen, die eene vervanging van twee ministers zouden kunnen tengevolge hebben." En het Amsterdamsche „Nbl. v. Nederl. ° bevat het volgende, dat wel iets van een officieuze mededeeling heeft, juist omdat er — blijkbaar met opzet — iets in is dat niet precies zoo kan wezen als 't er staat: „Er wordt in de hofkringen op 't oogenblik op zoo onaangename wijze tegen het ministerie geïntrigeerd, dat men er zich op voorbereid kan houden, dat de Regeering de eerste de beste gelegenheid gretig zal aangrijpen om het veld te ruimen. Zij heeft er meer dan genoeg van. „De Kieswet is, naar wij vernemen, reeds een paar weken van den Raad van State terugontvangen. De Regeering aarzelt echter, het oordeel van den Raad openbaar te maken, wegens de vernietigende kritiek, die er in wordt uitgesproken. De kritiek moet het werk van den oud-minister Heemskerk zijn." Zou 't werkelijk waar zijn ? Zou indordaad de partij der „Haagsche heeren" c. a. intrigeeren en er in slagen, om den minister Tak — want die zal wel een van de twee zijn — den voet zoodanig dwars to zetten, dat hij er over struikelt? Wij kunnen het al evenmin gelooven, als dat de heer Tak in staat zoa zijn om daarvoor to wijken. Een Tak glijdt niet uit op den parketvloer van een liof-antichambre ; hij staat te hoog, om door hofkabaaltjes bereikt te kunnen worden. Als hij valt, dan doet hij 't na een worsteling op zijn terrein; en dat is de Kamer. En bovendien, wie durft de ministers Pierson en van Tienhoven beleedigen met de onderstelling, dat zij, na al wat er gebeurd is, nu een of meer hunner collegas door hofintriges zouden laten verdrijven? Maar wat is er dan gaande ? Want men denke ook aan het geheimzinnig bericht, dat de Belgische „Indépendance" dezer dagen bracht. --- FEUILLETON. HET HUIS ALTENBRAK. ii) Donkere gestalten doorzoeken het slagveld : het zijn de dienaren der barmhartigheid, die de gewonden opzoeken, ze met de meeste zorg opnemen en naar het lazereth dragen, waar de geneesheeren hun treurigen plicht vervollen. Hoe menig jong loven zien zij gebroken, hoeveel hoop is dien dag geknakt — de jammer daarvan wordt duizendmaal gevoeld in het vaderland, dat zij hielpen beschermen. Somber zwijgend zitten d.- garde-dragonders bij de bivouac-vuren. Hoevelen van hunne kameraden liggen nu koud en stijf daarginds op het slagveld ! Een der dragonders richt zich op en fluistert een kameraad eenige woorden toe. — Ja, ga maar heen, Hendrik, antwoordt deze; hij heeft naar je verlangd. Hij zal den dag van morgen niet beleven. En Hendrik richt zijn schreden naar het veldlazareth, dat aan het uiterste eind van het bivouac is opgericht. Hier liggen de zwaargewonden op veldbedden ; de lichtgewonden zijn reeds vervoerd naar plaatsen, die verder van de vechtlinie verwijderd zijn; hier ligt een Fransch grenadier mot grijzen baard naast een jong Pruisisch officier van de garde, ginds een bruine Afrikaansche jager naast een Pruisisch dragonder. Er wordt geen woord gesproken ; nauwelijks komt een smartkreet over de vast samengeperste lippen der gewonden. In koortsachtigen spoed helpen de geneesheeren en ziekenverplegers de ongelukkige krijgslieden. Doch menigmaal is alle hulp vergeefsch. Hier en daar buigt de dokter zich over een, wiens oogen reeds v ooiimmer gesloten zijn. — Wat verlangt ge, dragonder ? vraagt een dokter aan Hendrik, die juist binnentreedt. — Neem mij niet kwalijk, dokter, ik wou gaarne eens naar mijn ritmeester zien: ritmeester von Altenbrak — ik ben zijn oppasser. — Daar ligt hij — hij zal wel gauw sterven. Doodsbleek en met gesloten oogen ligt Eduard von Altenbrak daar neder. Zijn ademhaling is buitengewoon versneld, en telkens vertoont zich bloedig schuim op zijn lippen. Weenend knielt Hendrik bij de legerstede van zijn heer neder en vat zijn kille hand. — Ritmeester — ach, mijnheer — Do gewonde opent langzaam de oogen en ziet den trouwen oppasser niet zonder eenige verwondering aan. — Zijt ge daar, Hendrik? zegt hij met groote inspanning. — Ach, ik droomde — mijn kinderen — mijn zoon. — Hendrik, ga naar mijn vrouw — verlaat mijn zoon niet — hem dreigt gevaar — ik gevoel het — O, mijn God — laat mij niet sterven !... Een vreeselijke aanval van kramp doet den gewonde kermen; de dokter komt toegesneld. — Richt hem een beetje op; hij stikt. Te laat! Een stroom van bloed golft uit den mond van den ongelukkige — een trilling — het hoofd zinkt op de borst — Eduard von Altenbrak is dood. Langzaam legt de trouwe dienaar hem op zijn legerstede en bedekt zijn gelaat met zijn handen. Met erustig gelaat staat de dokter naast hem. — Ge ïjjt een brave borst! Raak no maar niet zoo van streek, hij laat tenminste geen huishouden na. — Geen huishouden! — Hendrik springt op. Die laatste hartverscheurende woorden van zijn heer klinken hem nog in de ooren; hij legt de hand op zjjn hart en fluistert: — Ik zal ze niet verlaten — die arme vrouw en die arme, ongelukkige kinderen! Daar klinkt door den nacht het verzamelsignaal der dragonders; nog eenmaal legt Hendrik zijn hand op de gebroken oogen van zijn beer — en nu snelt hij weg — ook hem roept de plicht. ACHTSTE HOOFDSTUK. Onder het woelige rumoer van den krijg is het Duitsche keizerrijk als herboren opgestaan, en nu is Berlijn, de keizerstad, in feestdos. Van alle huizen wapperen de vlaggen met de kleuren van het nieuwe rijk; in vele straten ziet men ze in rijen langs de huizen. Korven met bloemen ziet men bij de geopende vensters staan, en van geluk stralende gezichten zien de straat langs en luisteren, of ze de muziek nog niet hooren, Vandaag keeren de gardetroepen in Berlijn terug, de dappere krijgers, die de hoogten van Saint-Privat bestormen, bij Sedan keizer Napoleon gevangen namen en bij Le Bonrget den overmachtigeu vijand terugdreven. Aan de spits ziet men den eersten keizer van het nieuwe rijk, den grijzen held. Kanonschoten dreunden, de klokken luidden, de intocht begon. Het gejubel van het volk vereenigde zich met het hoera der terugkeerende krijgslieden. Nu waren de zware offers vergeten, ieder dacht slechts aan de roemrijke daden van het Duitsche leger en aan hetgeen door den oorlog tot stand gekomen was; de lang gewenschte éénheid van het Duitsche vaderland. Juichend klonk den grijzen keizer dan ook van alle zijden het „Heil Dir ira Siegerkranz" tegen. Het gelaat van hen, die dierbare dooden betreurden, klaarde op bij de gedachte, dat hun dood niet te vergeefs was. Ook het dorpje Friedrichshaven was feestelijk getooid, maar de straten waren eenzaam en ledig. Bijna alle inwoners waren naar Berlijn getogen. Voor het huis bij den oever van het meer zat een bleeke jonge vrouw in rouwgewaad. Margherita was alleen; zij had Dorothea met de kinderen naar het bosch gezonden, het dienstmeisje was naar Berlijn, en zoo zat de jonge vrouw daar eenzaam, verdiept in haar droevige gedachten. Hoe was zij veranderd in het laatst verloopen jaar! Vroeger was zij niet forsch van gestalte, neen, maar haar wangen hadden een gezonde kleur, haar lippen waren frisch rood, haar zwarte oogen schitterden met een zacht vuur. En nu ? — Haar wangen waren vaal geel, haar lippen flets, haar oogen hadden hun vuur verloren en haar gestalte was gebogen. Margherita had sedert weinige weken het ziekbed verlaten, waarop Eduards doodstijding haar had neergeworpen. In slechts weinige regelen had de brave dienaar, Hendrik, haar de ontzettende gebeurtenis gemeld. Van geen andere personen had zij eenig bericht ontvangen. Aan niemand had zij haar leed kunnen klagen, aan niemand dan aan Dorothea, die dan ook werkelijk deelnam in haar smart. De eerste dagen was zij als een waanzinnige in huis en hof rondgevlogen; toen had een hevige zenuwkoorts haar op het ziekbed geworpen, en eerst met de lente was zq daarvan opgestaan. Maar de kracht van haar lichaam en geest was gebroken; zij kon aan niets anders meer denken dan aan het nootlottig einde van haar echtgenoot; wat van haar en haar kinderen zou worden, was haar onverschillig. Zij leefde alleen nog voort in de hoop, dat de dood haar spoedig met haar man zou hereenigen. Als de oude Dorothea er niet geweest was, zouden de kinderen alle verzorging gemist hebben; maar de oude getrouwe ziel zorgde voor den geregelden loop van het huishouden en voor de kinderen. Nood en gebrek kwamen de woning niet binnen. Eduard von Altenbrak had vóór zijn vertrek een groot® som gelds bij een bankier in bewaring gegeven, op naam van Margherita, en van dit kapitaal bestreed de oude Dorothea de uitgaven voor het huishouden. Onbewegelijk stil zat Margherita daar neer. Zelfs in den warmen zonneschijn rilde het verzwakte lichaam als van koude. Zij trok haar doek dichter om haar hals en sloot de oogen. Plotseling schrikte zij op. Het tuinhek knarste in de hengsels, en toen zij langzaam het oog daarheen richtte, zag ze een man, die op krukken in don tuin voortstrompelde. De man had een houten been; hij was in burgerkleeding, maar zjjn borst was versierd met eereteekenen voor krijgsbedrijven. Even als immer, wanneer zij door het een of ander herinnerd werd aan de gebeurtenissen van het laatste jaar, werd ook nu Margherita's hart pijnlijk getroffen. Zij keek schuw achter zich, als wilde zij in huis vluchten; doch daar stond de man reeds voor haar. Hij stak haar zyn breede hand toe en sprak met bevende stem: — Kent u mij niet meer mevrouw ? Ik ben het — Hendrik Tiedemann — da oppasser van mijnheer. (Wordt vervolgd.) --- Nog iets over 't adres der Haagsche heeren. K. R. schrijft ons : Vergun mij voor het onderstaande eenige plaatsruimte in uw blad. Nadat het veelbesproken adres der „ Haagsche heeren" huis aan huis was rondgedragen, om inteekenaren tegen Tak's Kieswet te verkrijgen, is het nu ook verschenen aan de „Brood- en Meelfabriek" alhier, vergezeld van een lijst voor de verwachte önderteekenaren. Hierin nu zie ik een groot kwaad. Onderstel dat de bestuurders van genoemde fabriek met het adres meegingen, dan zou het immers niet onmogelijk zijn, dat de lijst aan den werkman werd gepresenteerd met eenige aanmoedigende woorden om te teekenen, in welk geval waarschijnlijk onder dien invloed door menigeen zoa zijn geteekend. Hier is dit niet gebeurd. De lijst is zonder eenige op- of aanmerking neergelegd, zoo dat wij het stuk wel allen gelezen hebben, maar volkomen vrij bleven en niet één er op geteekend heeft. Maar als men deze handelwijze der colporteurs met het adres ziet, dan kan men toch in 't algemeen gerust zeggen, dat er vele handteekeningen op voorkomen, die niet op zuivere manier zijn verkregen. Wautniet alle patroons zullen de zaak zoo eerlijk hebben behandeld als de directie der „B.en M.-fabriek". Het deed mij evenwel groot genoegen, dat geen der werklieden van die fabriek geneigd was om te teekenen: — wel een bewijs dat de werklieden het uitgebreid kiesrecht verlangen en er volstrekt niet tegen zijn, zooals van zekere zijde valschelijk wordt beweerd. --- BINNENLAND. DEN IIAAG, 21 Maart. In de Italiaansche Kamer begon een debat over het bankschandaal. In het Hongaarsche parlement, waar do temperatuur door de kerkelijk-politieke quaestie tot 't kookpunt is gestegen, kwam het gister bijna tot een vechtpartij. Gladstone heeft verzekerd, dat Engeland geen inlijving van Oeganda bedoelt. Ahlwardt hernieuwde in den Duitschen Rijksdag nog eens zijn beschuldigingen tegen Löwe, maar vond bij niemand steun. Om weer wac nieuwe agitatie te hebben, houdt de Franscbe pers zich druk bezig met Dahomey. — HH. MM. hebben een groote en een zilveren medaille geschonken aan de Haagsche afdeeling der „Maatschappij voor Tuinbouw en Plantkunde" voor de in Juli te houden rozententoonstelling. — Alweer een voorloopige liberale candidaat voor den Kamerzetel van Harlingen: — te Hindeloopen heeft men den hoofdonderwijzer T. Heiner, aldaar, gesteld. — De Haagsche correspondent der „Zutph. Ct." deelt het gerucht mede, dat de Tweede Kamer reeds tegen 11 April weer bijeengeroepen zal worden en dan onmiddellijk de wet op het faillissement aan de orde zal worden gesteld. — Zaterdag vergaderde de „Partij van orde", thans genaamd „Bond van orde door hervorming", te Winschoten, tot vaststelling van de statuten. Eenige heeren uit Utrecht, die ook statuten van een „Bond van orde" hadden ontworpen, verspreidden deze onder de aanwezigen en wenschten ook die in discussie te brengen. Dit gaf aanleiding tot vrij rumoerige beraadslagingen; men wenschte den bond in het Noorden nl. niet in den Utrechtschen op te lossen, daar eerstgenoemde op meer demokratischen grondslag staat, waartegenover werd aangevoerd, dat hetgeen op initiatief van mr. Koning tot starïd is gekomen, voor bet geheele vaderland bestemd is. Pogingen om met Utrecht overeenstemming te krijgen waren door den heer B. L. Tijdens aangewend; maar de wijze van handelen van de (Jtrechtsohe heeren en hun houding heeft alles bedorven. Een zonderling verschijnsel is dat de heer Koning, de president van den „Bond van orde door hervorming", zelf ook lid is van het hoofdbestuur van den Utrechtschen ordebond. Het resultaat was intusschen de aanneming bij acclamatie der ontwerpstatuten, zoo als die door de Winschoter commissie waren voorgesteld. Natuurlijk krijgt de bond ook een eigen orgaan. Tot voorzitter werd met algemeene stemmen gekozen de heer Koning, te Finsterwold, wien de vrijheid werd gegeven, zich leden in het hoofdbestuur toe te voegen. — Zondag vergaderde te Leeuwarden, onder voorzitting van dr. Vitus Bruinsma, het Friesch comité voor de Volkspartij. Aange nomen werden de door het bestuur voorgestelde motiën: lo. De vergadering betreurt dat, terwijl in Juni van het vorig jaar door de KoninginRegentes aan de verschillende arbeidersgroepen persoonlek is verzekerd, dat zij de regeering zou verzoeken, maatregelen te nemen tegen de armoede en werkloosheid in Friesland, er van regeeringswege vóór of gedurende dezen winter niets van dien aard is gedaan, zoodat dan ook de ellende der arbeidersbevolking grooter dan ooit is geweest. Tevens spreekt de vergadering hare verontwaardiging uit over de houding der overheid en der justitie, die door het laten optreden van eene macht van politie en militairen, en door het in hechtenis nemon en streng straffen van verscheidene partijgenooten, tengevolge van enkele door hen gesproken woorden, het volk in hooge mate verbitterd hebben. 2o. De vergadering spreekt hare verontwaardiging uit over de bekende circulaire van de schoolopzieners uit het district Leeuwarden waarbij de vrijheid van spreken der onderwijzers door eene op geen enkel wetsartikel rustende bedreiging met ontslag wordt aangerand, en vertrouwt, dat de onderwijzeres, die tot op dit oogenblik flinke krachten in onze bewoning zijn geweest, even waardig en nog krachtiger voor de volksklassen zullen strijden. De eerste motie zal aan de Regentes, de tweede aan den minister van Binnenlandsche Zaken worden gezonden. Verder werd besloten, een adres te richten aan de Tweede Kamer, waarbij er krachtig op wordt aangedrongen, de kiesreclitontwerpen onverwijld in behandeling en zonder eenige beknibbeling aan te nemen, met eenige wijzigingen, o. a. om te doen bepalen, dat voor kenteeken van geschiktheid wordt gehouden de bekwaamheid om het stembiljet in te vullen; dat ook militairen beneden den rang van officier het kiesrecht hebben; dat do uitbreiding van het kiesrecht ook toepasselijk worde verklaard op de verkiezingen voor de gemeenteraden, en dat aan ieder candidaat ten minste eenmaal van gemeentewege een lokaal worde verstrekt, waarin hij zijn candidatuur voor de kiezers kan verdedigen. — De „Nieuw-Amsterdamscben Courant" komt op tegen het hooren van verslaggevers als getuigen, vooral bij politieke overtredingen, zooals dezer dagen te Amsterdam geschiedde. Zij acht dit tegen den geest van onze Grondwet en meent, dat de justitie het moreele recht niet heeft, verslaggevers als getuigen te roepen. „Ons komt het althans voor, — zegt het blad, — dat dit vrijwel gelijkstaat met het plegen van een sluipmoord. De verslaggevers komen toch alleen ambtshalve in die kringen en hiervan raaakt de overheid gebruik of miebraik, om hen verklaringen te laten afleggen. Men zal dan voortaan de journalisten gebruiken als openbare spionnen. Men zal dan in 't vervolg angstvallig moeten omzien, of er geen dienaar der pers tegenwoordig is om later tegen u te getuigen. Men zal dan in het openbare leven geen woord meer kunnen spreken, zonder hiervoor grootelijks gevaar te loopen. Tegen dit in zwang komend gebruik moeten zich de verslaggevers als één man verzetten; zij hebben recht, dat hun eigenaardige positie onaangetast blijft; dat zij zich vrij en ongehinderd overal kunnen ver toon en." — De heer J. B. Verhey, kapitein der mariniers, zal morgen te Hellevoet eene redevoering houden naar aanleiding der volgende stellingen : I. De oorlog, gevolg van het element van strijd, hangt samen met de natuur van volken en staten. II. De eeuwige vrede is een ideaal ; met ernst in de richting daarvan te streven de plicht der menschheid. III. Beperking van den oorlog zal kunnen worden verkregen door abritage, door ontwikkeling van het algemeen rechtsgevoel, codificatie van het volkenrecht en vermindering der krijgstoerustingen. — De hoofdbepalingen van de thans door de Tweede Kamer aangenomen mail-contracten zijn, dat voor een tijdvak van vijftien jaren verzekerd zal wezen een geregelde achtdaagsche gemeenschap tusschen Nederland en Nederlandsch-Indië door Nederlandsche stoombootondernemingen met Nederlandsche sche pen. De booten van de maatschappij „Nederland" zullen steeds de reis maken van Amsterdam via Genua en de booten van de „Rotterdamsche Lloyd" van Rotterdam via Marseille. Met die booten zullen de Nederlandsche en Indische mails worden vervoerd en tevens de gouvernementspassagiers, waaronder begrepen zijn de troepen voor het Indisch leger. Gedurende do eerste vijf jaren van het contract moeten de reizen van hier volbracht worden in 29 è, 30 dagen en terug in 30 31 dagen, niet medegerekend de reis van en naar Genua of Marseille, waarvoor 12 dagen zijn toegestaan. De Staat betaalt aan de maatschappij en gedurende dien tijd f2400 per reis. Na verloop van vijf jaren moeten de reizen met 2 & 3 dagen worden verkort en ontvangen de maatschappijen alsdan f 4000 per reis. De nieuwe schepen van beide maatschappijen moeten bij voorkeur in Nederland worden gebouwd. Ten aanzien van het vervoer van gouvernementsgoederen en producten is de Regeering vrjj, al of niet van de diensten der genoemde maatschappijen gebruik to maken. Evenwel is met haar reeds voor een jaar nopens dat vervoer een overeenkomst aangegaan. — Blijkens een telegram van den Gouverneur-Generaal, wordt de gouvernements-koffieoogst op Java voor dit jaar thans geraamd op 154,531 pikols. Het Februari-telegram gaf een raming van 154,506 pikols. — Het saldo van 's Rijks schatkist bedroeg op 18 dezer : bij de Ned. Bank f 8,310,699.60 ; bij de betaalmeesters f 1,517,248.32 ; tezamen f 9,S27,938.91. — Jhr. mr. H. L. N. Teding van Berkhout heeft om redenen van gezondheid ontslag aangevraagd als rechter in de rechtbank te Amsterdam. — De Duitsche directeur-generaal der posterijen Stephan zond op het bericht van het overlijden van den heer Hofstede een telegram, waarin hij den overledene huldigde als den waardigen deken van zoovele internationale congressen en den onvermoeiden bevorderaar van vele belangrijke maatregelen van vooruitgang. — Bij de posterijen zijn verplaatst: met 1 April, de commios 4e kl. Hotfman van spoorwegkantoor No. 1 (Amsterdam) naar Bergen-op-Zoom, en de commies 4e kl. Nagel van Bergen-op-Zoom naar spoorwegkantoor No. 1; met 1 Mei, de commies 2e kl. Voet, van spoorwegkantoor No. 1 naar het postkantoor te Amsterdam : en de idem 2e kl. Sinnighe van postkantoor Amsterdam naar spoorwegkantoor No. 1. Bij de telegrafie zijn benoemd : tot klerk 2e kl., de klerk der posterijen 2e kl. mej. W. G. Aalders, met verplaatsing van Rijsen naar Venloo; C. van Meeuwen, J. C. Sonneborn, mej. M. G. Adelink, A. J. Polak, J. H. van Schoonhoven, mej. J. H. Brinkman, mej. J. A. Nijbnrg, C. Pel, P. J. Weber (geagreëerd klerk te Boxtel) en C. J. Korteweg, allen met plaatsing te Amsterdam ; moj. A. C. M. Bente, mej. J. S. Baerents, mej. M. E. van Meeckeren, F. J. Kleine, met plaating te Rotterdam en H. H. Fikkers te Groningen (geagreëerd klerk te Hoogezand; — tot telegrafist: de klerken 2e kl. A. van der Ham te Amsterdam, mej. J. Lindner te Rotterdam en J. Hoogerduyn te Nieuwediep ; — en verplaatst de klerken 2e kl. J. O. Wolthuis en A. M. A. Gijzen, van Amsterdam naar hier. Benoemd tot klerk 2e klasse der posterijen: mej. C. M. Dolk te Enschedé, H. Ruijgh te Terschelling, thans geagr. klerk aldaar, en mej. J. Aalders te Rijssen; tot klerk der telegrafie te Hillegom. de geagr. klerk A. van der Voo te Hellevoet. Verplaatst: de klerken der posterijen mej. Prak, van Veendam naar Oldenzaal; van Gend, van Franeker naar Zwijndrecht; Oosterhaven, van Harlingen naar Franeker. Eervol ontslagen : de klerk der telegrafie 2e kl. mej. J. J. ten Cate, te Hillegom. — De ingenieur van den waterstaat Pier son, met verlof uit Ned.-Indië, zal voor rekening van het Gouvernement een technische reis naar Engeland maken. — De civiel-ingenieur L. van Krimpen, tijdelijk adjunct-ingenieur bij de voltooiing van den Waterweg van Rotterdam naar zee, is benoomd tot tijdeljjk ingenieur bij de gemeentewerken te Leeuwarden. — Door B. en W. is aan W. G. Feenstra vergunning verleend tot het oprichten van eene smederij Sumatrastraat 81. — De Cholera-commissie hield gister een vergadering, waarin door den penningmeester, mr. J. G. Patijn, werd medegedeeld, dat van de f5000 gemeentesubsidie f4853.82 was uitgegeven ; het saldo was in de kas van den gemeente-ontvanger teruggestort. De uitgaven waren ongeveer de volgende : algemeene kosten, drak- en schrijf! oonen enz. f283, quarantaine-huizen f900, barakken f 885, voeding f 445, kleederen, onteigening enz. f 1375, schadevergoeding voor onteigende goederen f452, idem in geld f334, desinfectie-maatregelen f122. Aan den heer Patijn, die om bijzondere redenen van het penningmeesterschap ontslagen wenschte te worden, werd door den voorzitter hulde gebracht. De heeren Pape, Hijmans van Wadenoijen, Bolderman, K. Enthoven, dr. de Ligt, dr. van Wely, dr. Reeling Brouwer en van Stralen bedankten schriftelijk of mondeling voor hun functiën in 't algemeen bestuur of als leden der commissie. De waarn. voorzitter, de heer Beelaerts van Blokland, werd, onder luide toejuiching, gemachtigd, den bijzonderen dank der vergadering te brengen aan den aftredenden algemeenen voorzitter, den heer van Stralen. De lieer Hijmans, daartoe aangezocht, verklaarde zich bereid, bet secretariaat te blijven waarnemen tot een opvolger zou zijn verkozen. Er werd nog niet tot verkiezing van nieuwe bestuursleden overgegaan, maar besloten, dat de overgebleven voorzitters en secretarissen der afdeelingen buiten hun kring de noodige titularissen zonden aanwijzen. Aan 't slot der vergadering bracht de hoer Beelaerts dank aan allen, die aan de commissie steun en sympathie hadden geschonken. Alvorens men tot de bespreking der vacatures overging, was voorlezing gedaan van een schrijven van 13. en W. van 27 Februari jl., waarin, naar aanleiding van de tusschen 13 October en 22 Februari tu3Schen de commissie en hot gemeentebestuur gevoerde briefwisseling, de vraag wordt gesteld, of het Dagelijksck Bestuur ook voor het vervolg, bij de mogelijkheid van terugkeer der choleia asiatica, op den gewaardeerden bijstand der commissie zou kunnon rekenen, verleend op den voet van de volgende (kortelijk saamgevatte) grondslagen: a. dat de commissie lijders aan cholera tracht te nopen, zich uaar de barakken der femeente te doen overbrengen, desnoods oor aanbieding van geldelijke vergoeding; b. dat de commissie de omgeving van overgebrachte lijders op gelijke wijze zoeke te bewegen, zich in een quarantainehuis te doen opnemen ; c. dat de commissie de volledige (behalve geneeskundige) verzorging van patiënten op zich neme, des gevorderd in overleg mot B. en W., door ten laste der gemeente aan te stellen verplegers; d. dat de commissie trachte, met uitzondering van de volgens de wet verplichte onteigeningen, afgifte te erlangen van alle goederen en meubelen, waarvan de vernietiging wenschelijk is, zoo noodig tegen vergoeding; een en ander met de minst mogelijke kosten; e. dat de commissie voor de ontsmetting en vernietiging van goederen zoo noodig gebruik make van de ontsmetters der gemeente, onder voorbehoud van alle vrijheid om die hulp te weigeren en van overleg met den cholera-inspecteur der gemeente; f. dat geen bepaald subsidie, noch blanco crediet aan de commissie wordt toegezegd, maar telkens bepaald, welkefmancieele steun voor een en ander noodig zal zijn. B. en W. vragen, indien de commissie deze grondslagen goedkeurt, voorloopig te vernemen, wolk bedrag zij noodig acht. Op voorstel des voorzitters werd besloten, dit schrijven ter behandeling te stellen in handen van het nieuw te benoemen bestuur. — Donderdag-middag zullen de officieren der schutterij aan den nieuwbenoemden majoor-commandant der artillerie-compagnieën worden voorgesteld. De demissionaire artillerie-officieren hebben, om deze presentatie te ontgaan, aan den kolonel verlof gevraagd, in afwachting van de beschikking op hun aanvraag om ontslag; maar dit verlof is hun niet toegestaan. Men verwacht nu een nieuw verzoek dier officieren, om de beschikking op hun aanvraag te bespoedigen. Middelerwijl staan de oefeningen der artillerie-schutterij stil. — De schrijver der „brieven uit de hofstad" in de „Arnk. Ct." deelt, na vermeld te hebben wat geschied is met het verzoekschrift aan de trammaatschappij om een nieuwe lijn, het volgende mede: „De zaak is — schrijft hij — eene nieuwe phase ingetreden : de liuizenbouwers, de verhuurders „op teekening" in de nieuwe straten (in het noordwesten der stad) hebben zich de zaak aangetrokken en trachten de belangen van hun toekomstige huurders met die van de trammaatschappij in overeenstemming te brengen op den trant van Basilio, „par 1'accord parfait de 1'or". Er is nu al door hen, naar ik vernoem, een som van f2000 gobodon, — ik weet niet of't per jaar of voor ééns is, — wanneer de directie uitbreiden wil; en de zaak, die door het publiek belang moest beheerscht worden, en die een actief gemeentebestuur stellig zou regelen door de noodige uitbividing te gelasten of de concurrentie te hulp te roepen, ontaardt nu in eene quaestie van guldens en dubbeltjes. Want eenmaal uitbreiding tegen betaling aangenomen bobbende, komt men ook tot bepaling van de richting naar hetzelfde motief. De huizenverhuurder die 't meeste biedt, krijgt do tramlijn natuurlijk door zijne straat, ook al is een ander tracé in 't gemeen belang meer geivenscht. Hij kan veilig veel uitloven en gorust veel betalen ook, want hij verhaalt de kosten op de gelukkige huurders. Ziet u, de tram vlak langs de deur ; dat is wel een f200 meer huur in 't jaar waard." — Gister herdacht de heer 0. P. van den Broek, technisch ambtenaar bij de Ijzergieterij „de Prins van Oranje", zijne 25-jarige ambtsvervulling. Do directeur vereerde hem bij c : ie gelegenheid een bewijs van waardeering, onder een hartelijke toespraak, terwijl hem b'j monde van don hoofdingenieur namens de ambtenaren en werkbazen der fabriek een prachtig gouden remontoir werd overhandigd als bl,;.k van achting en sympathie. — Generaal Dumonceau is door Z. H. den Paus benoemd tot grootkruis in de orde van Gregorius den Grootcn. De beer C. Gebel kreeg de Portugeesche Christus-orde. — Gister hebben bij H. M. gedineerd graaf Dnmooccan, chef van het Militaire lluis, jhr. Teding van Berkhout, kolonel der huzaren, en jhr. Hoeufï't, kamerheer. — In een te 's-Gravenzande gehouden vergadering van afgevaardigden der liberalo kiesverenigingen in het kiesdistrict Vlaardingon is de heer P. F. L. Waldeck, te Loosduinen, definitief candidaat gesteld voor Prov. Staten. — Te Kampen wordt de oprichting van een kamer van arbeid overwogen, door de antirevolutionaire en katholieke kiesvereenigingen. — Dè aandeelhouders dor „Noord-Borneo Tabakmaatschappij" in liquidatie vernamen gister, dat alles schoon op is en er voor hen van de bezittingen der onderneming niets ter verdeeling is overgeschoten. ---