BINNENLAND. DEN HAAG, 30 April. — Da Nederlandsche Bank heeft haar Wief verhoogd; sedert lang had meu hier een tarief, dat aanzienlijk lager was dan dat der centrale kredietinstellingen in verschillende landen, en zelfs na de verhooging van haar disconto in November 1905 met y a pCt-., bleef dit aanmerkelijk beneden dat der Duitecho Rijksbank en beneden hot officieelo disconto dat to Londen gold. Het had toen den koers, welken de tiank van Frankrijk sedert 24 Mei 19D0 berekende. Door de verhooging is het disconto hier nu gelijk geworden aan dat der Bank van Engeland, dio onlangs haar tarief met y 2 pCfc. verlaagde. Ondanks dezo verhooging is het tarief der Nederlanclsche Bank in vergelijking met dat van haar zusterinstellingen in andere landon nog laag. Deze verhooging is het gevolg van den geldenden wisselkoers en dient tot bewaring van den goudvoorraad der Bank, die daardoor bedreigd werd. — Aan de vereenigingen, bij den Bond van Kath. Kiesvereenigingeu aangesloten, is do vraag gedaan, of zij eenig punt wenschen te zien gebracht op de agenda voor de bondsvergadering van 28 Mei. De negen vereenigingen te Amsterdam hebben nu voorgesteld: aan een commissie op te dragen, de kwestie van het Kiesrecht aan een nauwkeurige studie to onderwerpen en er een uitvoerig rapport over uit te brengen, binnen ze3 maanden, en dat rapport ter bespreking too te zenden aan de algemeene vergadering der Kath. Kiesvereenigingen in Nederland. Tegelijk hiermede is verzonden de volgende toelichting: „Wat voorgesteld wordt, is duidelijk genoeg. Opgemerkt dient echter te worden, dat de voorstellers nog niet wenschen uit to spreken, uit hoeveel leden de commissie zal moeten bestaan, wie die leden kiezen zal, do vergadering of het bestuur; ook niet., of het bestuur het rapport al dan niet zal hebben te voorzien van zijn opmerkingen, voordat het naar de vereenigingen gezonden zal worden; of het bestuur daartoe verplicht zal zijn, of bevoegd of niet bevoegd; tijdsbepaling voor het verzenden aan de vereenigingen geschiedt in dit voorstel evenmin. „Ten-slotte moet worden overwogen, of het rapport zal worden gezonden aan de vereenigingen, die bij den Bond zijn aangesloten, of ook aan andere, om het gehééle kath. kiezersvolk to hooren. Later zullen de afgevaardigden der kiesvereenigingen in een vergadering van den bond tot een uitspraak kunnen komen. „Op al de hier aangestipte vragen, alsook op die, of uitsluitend leden van den Bond zitting zullen hebben in de commissie en of al dan niet uitdrukkelijk Kamerleden zullen worden geweerd of uitgonoodigd deel er van uit te maken, wenschen de voorstellers geen antwoord te geven, voordat zij de discussie zullen hebben gehoord." — Aan do volgende personen is vergunning verleend tot het aannemen der onderscheidingen, achter hun namen vermeld: den heer D. L. Graadt van Roggen, hoofdingenieur in Perzischen staatsdienst, te Teheran, ridder 2° kl. der orde van den Leeuw en do Zon, en den heer F. Stokvis, vice-consnl van Spanje te Rotterdam, ridder 1® kl. der orde voor Maritieme Verdiensten van Spanje. — Ter beschikking van den Gouverneurgeneraal van Ned.-Indië kunnen worden gosteld, om benoemd te worden tot opzichter 3e kl. by den Waterstaat, twee personen, dia met voldoenden uitslag hebben afgelegd het examen voor opzichter bij den Rijkswaterstaat in Nederland en praktisch ontwikkeld zijn. (Zie verder de „St Ct.")n°. 99. — Uit Lisse schrijft men aan 't „Nieuws": Wanneer do geruchten waarheid bevatten, is de concessie der stoomtram Haarlem -Leiden, welke over eenigen tijd afloopt, door de Regeering we8r voor 20 jaren verlengd op do oude voorwaarden. Voor de bewoners van dezo streek, met haar vele en bloeiondo dorpen, zou dit een grooto teleurstelling zijn, wijl aan de steeds toenemende klachten omtrent langzaam, ongeregeld en duur vervoer door de directie niet wordt tegemoetgekomen. Deze tram met haar verouderd systeem voldoet te eenomale niet meer aan de eischeu van don tegenwoordigen tijd, on men hoopte, dat met het eindigen der conces3ia de Rogeering aan de maatschappij eischen zou stellen en haar noodzaken, aan de klachten tegemoet te komen. — De gebouwen en torreinen dor meelfabriek aan den Rotterdamschen weg bjj Delft zijn voor ƒ 48.000 in eigendom overgegaan aan do naaml. vennootschap „de Porceleine Fles", die er een fabriek zal inrichten meer bepaald voor do vervaardiging van sectiel-tegelwerk. --- GEMENGD NIEUWS. Ineenschr ij vonin„deT ij d" erkent dr. Zuidema eenigermate, dat 't een onbehoorljjko daad van hem was, naar kapelaan Orie in het voorbijgaan to spuwen; en hij vraagt hem daarvoor vergeving, omdat de geestelijke geen vervolging heeft gewild. Woensdag zal de heer H. A. Holtkamp 25 jaren dienst herdenken bij de Engelsche Stoomwa3scherij van den heer 0, W. A. do Jongh, aan deu Trekweg. Bou wbedr\j ven. De Amsterdamsche Alg. Patroons-vereeniging tot vaststelling en .''andhaving van Arbeidsvoorwaarden voor de Bouvvbadryven heeft als leden van het bestuur herkozen de heeren W. de Vlugt en J. Th. Peters en gekozen den heer P. van Exter. Als leden dor commissie van advies werden herkozen de heeren H. E. J. Terlingen, W. 0. Deenik, G. Prast en U. J. Rynierse, en gekozen de heeren W. van der Vliet, J. Wittebol en W. H. Elzinga. Het bestuur werd gemachtigd tot het sluiten van collectieve arbeidsovereenkomsten met do timmerlieden-, metselaars- en opperlieden-organisaties, naar aanleiding van ae door die organisaties ingediende, reeds in de vergadering van 30 Maart behandelde voorstollen, en de bestaande arbeidsvoorwaarden voor bouwvak-sjouwerlieden voor den tyd van een jaar to contiuueeren. Een wys besluit. Nu door de Haarlemmermeer eon spoor zal worden aangelegd stijgen natuurlek de prijzen van den nog aanwezigen bouwgrond. Op verzoeken om bouwterrein te Hoofddorp van de gemeente Haarlemmermeer te koopen is daarom door den raad afwijzend beschikt. Te Rotterdam is de centrale stierenkeuring gehouden, in verband met de provinciale en Rijkskeuringen in Zuid-Holland in veertien plaatsen. De centrale keuring mag buitengewoon geslaagd genoemd worden. Er waren 100 stieren aan de lyn, meerendeels prachtexemplaren, en de landbouwers gaven in grooten getale van hun belangstelling blijk. Het miskleurige was zoo goed als verdwenen. Er waren uitgeloofd: 2 premiën van/"40 voor bonto stieren boven 2% jaar; 1 van ƒ 40 voor blaar- of witkopstiereu (Groninger slag) boven 2% jaar;. 2 van ƒ40 en 2 van ƒ 20 voor bonte van 1% tot 2% jaar; 1 van ƒ 40 en 1 van ƒ 20 voor blaar- of witkopstieren van 1 y 2 tot 2% jaar; 2 van ƒ 30 en 1 van ƒ 15 voor bonte beneden 1% jaar: 1 van ƒ 30 en 1 van ƒ 16 voor blaar- oi witkopstieren beneden 1% jaar. Da prijzen werden toegekend als volgt: Premiën van ƒ 40; „Gerrit", van P. Rijlaarsdam te Barwoutswaarder; „Jacob", van P. Tol te Simonshaven; „Balt", van'H. Veldhoen to IJsselmonde; „Cesar", van P. Lammerse te Zuidland; „Hendrik", van A. Veelenturf te Bodegraven; „David", van G. Hartveld to Warmond. Premiën van ƒ30: „Prins", van N. W. Kastelein te Vlist; „Johanues", van G. Kranendonk te Ridderkerk; „Cesar", van L. van Galen te Hazerswoude. Promiën van ƒ20: „Hermau", van A. Eykeihof te Zwammerdam; „Karei", vanW. F. Bruat ta Bodegraven j „Frita", van L. Schepp te Groot-Ammers. Premiën van ƒ15: „Jan", van J. A. Rooken te Vlist; „Janus", van D. Dekker te Barendrecht; „Frederik", van M. van Breemen te Bodegraven. Bel e enen van gastolon fi etsen ^ In hot „Wbl. v. h. R." n°. 8358 is een vonnis opgenomen, door de rechtbank te Amsterdam gewezen op 5 April 1905, betreffende oen rijwiel, dat den eischet was ontstolen en op naam van „Jansen" voor ƒ 50 bij de Bank van Leening was verpand, waarna het beleenbriefjo door B., koopman in rijwielen, voor f 12.50 werd verkocht aan H., wien hei rijwiel, na betaling van de ƒ 50 en 40 cent kosten, werd afgegeven, waarna hij het zelf weder bij de' bank beleende. Daar legde de eischer, op grond van een strafvonnis, beslag op het rijwiel en stelde een vordering in tegen den burgemeester tot afgifte en tegen den laateten beleener om die afgifte te gedoogen. H. antwoordde in rechte, dat hij bereid was, in de afgifte toe to stemmen, tegen vergoeding van de ƒ 62.90, door hem voor het rijwiel in het geheel uitgegeven, na aftrek van hetgeen de Bank van Leening van hem aan hoofdsom, rente en kosten had te vorderen. Hij had het briefje gekocht van een koopmaa in rijwielen en kon zich dus z. i beroepen op art. 637 B. W., bepalende dat bij gestolen roerend goed degeen, die het gekocht hoeft var. een koopman, die bekend staat in dergelijke voorwerpen gewoonlijk handel te drijven, teruggaaf van den besteden koopprijs kan vorderen, als de zaak door den bestolene wordt opgevorderd. De rechtbank heeft echter anders beslist, en wel omdat koop van een beleenbriefje niet gelijk staat met koop van het beleende voorwerp. Zij oordeelde dat H. door*het koopen van het briefje niets andera kocht dan een recht om het in dat briefje aangeduide voorwerp tegen betaling van zeker bedrag in eigendom te verkrijgen, en dit briefje geenszins het daarin genoemde voorwerp vertegenwoordigt of daarvoor in de plaats treedt, hetgeen reeds hieruit volgt, dat de kooDeivan het briefje zich niet tegen het enkel overgeven daarvan zonder meer in het bezit van dat voorwerp kan 6tellen, daar hij bovendien nog een zeker bedrag had te betalen om tegen afgifte daarvan èn van het briefje het voorwerp in zijn bezit te krijgen. Uit de tusschen H. en den verkooper van het briefje gesloten overeenkomst volgt dan ook, dat laatstgenoemde zich niet verbond tot levering van het rijwiel, maar eerstgenoemde zich — mits aan zekere verplichtingen voldoende — in het bezit van dat rijwiel zou kunnen stellen, zoodat van een koop en verkoop geen sprake kan zijn, omdat een der elementen, blijkens art. 1493 B. W. noodig voor het tot-stand-komen van een overeenkomst van koop en verkoop, ten-opzichte van bedoeld rijwiel ontbrak. Omtrent den eersten gedaagde, die in zijn kwaliteit tot afgifte van het rijwiel werd veroordeeld, besliste de rechtbank, dat ook hij in de koeten moest worden voroordeld, omdat hij de vordering had tegengesproken. De raadsman der gemeente had nl. bij pleidooi te kennen gegeven, dat hij, met het oog op het veelvuldig voorkomen van dergelijke gevallen bij do Bank van Leening, een rechterlijke beslissing in deze wenechte. De burgemeester had zich daarom niet bepaald tot een enkele referte aan het oordeel dor rechtbank, maar gesteld dat hij niet wist öf, en daarom voorshands niet erkennen kon dat de eischer eigenaar was van het rijwiel, en evenmin of dat het gestoleno wan, en ook, met het oog op de evtntueele rechten van den beleener en de aansprakelijkheid tegenover dezen, niet gerechtigd was, zonder veroordeeling of toestemming over te gaan tot afgifte. Hij meende daarom ook niet in de kasten te kunnen worden veroordeeld. De rechtbank dacht er anders over. Wel waren later bij pleidooi de feiten erkend, maiar dit kon het oorspronkelijk niet-erkennen niet goedmaken, omdat aldus noodeloos kosten waren veroorzaakt, die voor rekening moesten blijven van degeen, die ze veroorzaakt had. Ook de bewering, dat de burgemeester wel genoodzaakt was, te beginnen met de feiten niet te erkennen, omdat hij niet wist wolkk/de houding van den pandgever zou zijn, ging volgens de rechtbank niet op, omdat de pandgever mede als gedaagde in het geding was geroepen en zelf alle verweringen kon voeren die hij noodig zou achten. Wilde Je gemeente aldus over dergelijke veel voorkomende gevallen een rechterlijke beslissing inroepen, dan had zij hiorvan ook de gevolgen te dragen. Terwyl do familie U. te Sneek aan 't verhuizen was, wist hot eenigo kind, een jongetje van 2 jaar, in een onbewaakt «ogenblik van de waschtafel een zakje met vergift te bemachtigen. Toen men 't ontdekte, had het knaapje reeda zoovel er van gebruikt, dat geneeskundige hulp te laat kwam. De ramp van Sa n-F rancisco. Omtrent de door do verschillende maatschappijen van brandverzekering te lijden verliezen is met zekerheid nog niets te zeggen. Er werken te San-Francisco 70 Amerikaansche, 2 Canadeesche, 19 Engelsche, 7 Duitscho en een Zweedsche maatschappij. Van de Amerikaansche hebben 3 haar zetel te San-Francisco. De totale tegen brandschade verzekerde som verdeelt zich in tweo ongeveer gelijke helften over de gezamenlijk© Amerikaansche en de gezamenlijke Europeesche maatschappijen; van deze laatste hebben le Engelsche maatschappijen het leeuwenaandeel. Volgens „lArgus" zijn de Fransche alleen door herverzekering bij de ramp geïnteresseerd, elke voor ten-hoogste frs. 20.000. In hoeverre Nederlandsche maatschappijen er bij betrokken zijn, is ons niet bekend, zegt „de Verz.-bode"j naar wij vernomen, heeft ,,de Nederlanden" van 1845 geen zaken meer aan de Pacific-kust en is dus bij deze ramp niet betrokken. Het totale verzekerde bedrag zou ongeveer 575 miliioen beloopen, waarvan dua ongeveer de helft voor rekening van Europeesche maatschappijen zou komen. De aandeelen der Britsche maatschappijen daalden terstond na 't bekend worden van de ramp belangrijk. Zoo zijn de aandeelen der „Commercial Union" gevallen van 99J op 83, „Liverpool London & Globe" van 53 op 44, „London assurance" van 74 op 61. „Royal Exchange" van 321i op 305 (Die Britsche aandeelen zijn moerendeela klein papier: aa ndeeltjes van f3h,f 60.) --- DERDE BLAD. Celebes. De correspondent der „N. R. Ct." te Batavia seinde: „Bij Boentoe-Batoe is een kolonne van liet 6' bataljon onder kapitein de Bruyn gestooten op een sterke bergstelling, dio kort geleden geslecht, doch daarna hersteld was. Do stelling was sterker dan Kautoe. Een bestorming in den nacht van 25 dezer was vruchteloos. ,,Luitenant van Mourik werd zwaar, luitenant Berckenhoff licht gewond. „Gesneuveld en gewond zijn 33 minderen van den troep, die uit 230 bajonetten bestond. ,,De aanval zal spoedig krachtig hervat worden." ,,Bergartillerio cn springmiddelen zijn aangevraagd. ,,De aanvoerder van den vijand was vermoedelijk de pabitjaran van Enrekang". Het blad teekent er bij aan: Den 20® Maart werd uit Weltevreden aan de ,,Sumatra Post" geseind, dat in Enrekang krachtig optreden noodig was. De maréchaussee en een Timoreesche koinpagnie werden in verband hiermedo derwaarts gezonden, terwijl de geweeteliik-militaire kommandant (overste Michielsen) en de chef van den staf mede naar Enrekang vertrokken. Dit telegram werd bevestigd door een op denzelfden datum aan de Regeering gericht telegram, waarin nog vermeld stond, dat de kompagnie van het 6 S bataljon, tot dusver te Sawietto gelegerd, naar Enrekang was vertrokken. Boentoe-Batoe ligt aan de westelijke helling van het Latimodjong-gebergte en werd in October van het vorige jaar door de 1' kompagnie van het 6" bataljon bezocht. Wij zijn trouwens in Enrekang nog lang niet waar we wezen moeten; in een correspondentie uit Makassar, gedateerd 27 Maart, opgenomen in „do Locom.", staat, dat er tal van bentings in de bergen zijn aangelegd. De pabitjaran is een van de rijksgrooten. De in het telegram genoemde officieren zijn kapitein R. de Bruyn, die kapitein jhr. Goldman eerst onlangs verving, l'-luitenant M. J. Berckenhoff en 2Muitenant R. M. van Mourik, die allen eerst kort geleden naar Celebes werden overgeplaatst. Zoowel het aanvragen van bergartillerie en springmiddelen als het ongewoon groote verliescijfer aan onzen kant wiist er op, dat wij hier met een bijzonder sterke stelling te doen hebben, waarvan de verdedigers besloten zijn, zich hardnekkig te verdedigen. Met de springmiddelen zal wel in hoofdzaak bedoeld worden dynamietpatronen, die achter de borstwering worden geworpen en reeds vaak (o. a. in de Gajoelanden) een uitstekend hulpmiddel zijn gebleken. De artillerie moét dienen om de taak voor de infanterie te verlichten. --- SPELEN, WEDSTRIJDEN ENZ. Voetbal. België—Holland, 5—0. Door oen groot getal supporters vergezeld kwam het Hollandsohe elftal, met KossIct voor van Renterghem, te Antwerpen aau. Do uitslag ia zeker een onaangename verrassing. Nahetgoedo spel tegen de Corinthians werd vrij zeker aan een overwinning geloofd. Immers de Hollanders verloren met 2—1, de Belgen met 12—0, dus.. . De nederlaag was echter volkomen verdiend. De lichte voorhoede bleek een te zware taak te hebben. Precees half 3 vangt de wedstrijd onder Ilarrower aan. Dyxhoorn vóór de rust, Willing na de rust is Hollands grenswachter. Power dio der Belgen. Het begin is onstuimig en hebben do Hollanders eenig overwPcht, maar do weinige kansen worden door de Belgische achtermenschea steeds goed onderschept. Allengs nemen do Belgen, dio den geheelen wedstrijd door een verbazend vlug spel lieten zien, het overwicht, wat noodig zou blijken voor hun overwinning. Zij combineeren fraai en telkens en telkens weten zij do Hollandscho helft te bereiken. Dat dit tot doelpunten moo3t komen, was aan f;een twijfel onderhevig, te meer daar de Holandsche middenmoot, waaria Lens nog de beste was, den voortdurenden aanval niet kon weerstaan. De zege der Belgen is alleen hieraan toe to schryven, want het zij gezegd, behalve de doelverdediger, waren èn achterspelers èn voorhoedespelers bepaald niet slecht. Kessler, Stom en Muller, hiermedo noemen wij de drie besto spelers. Vooral eerstgenoemde, die nog wel als Invaller fungeerde, speeldo een voetbal om van to watertanden. Gaan wij na, dat bij dezen wedstrijd alles en alles van do voorhoede gevergd werd, het halen zoowel als het opbrengen van den bal, dan mooton wij het uithoudingsvermogen dezer vijf nog loven. Vóór de rust heeft België met 2 —0 do leiding. Het einde kwam met 5—0. Feith schoot een strafschop er naast. Schoemaker had drie van do vijf doelpunten kunnen voorkomen. Ka afloop van den wedstrijd werd do Abeelecup aan den Belgischen Voetbalbond overhandigd. Toespraken werden gehouden door do heeren Ilavenith, voorzitter der Beerschot, C. W. van Hasselt en don Engelschen scheidsrechter, een on ander besloten met de gebruikelijke cheers. Dat er aan hot souper, dat volgde in hotel „Metropool", nog een hartig woordje gesproken word, dat is wel duidelijk en daar den Belgen verteld werd, dat zij den „Rotterdamsch-Nieuwsblad"-beker op II! Mei nog niet bemachtigd hebben, dat is een feit. Op 13 Mei, returnmatch op het Schuttersveld to Botterdam. --- FEUILLETON. ONTGOOCHELD DOOR M. E. BRADDON. 35) Ze keek hem een oogenblik verwonderd en vragend aan. Gouvernante, lessen, .. . Üat wna immers iets voor andere kinderen geweest, maar niet voor haar. Hij scheen alles wai, lady Beauminster hem had verteld to hebben vergeten en aan haar te denken als aan iemand, dio een gewone jeugd had gehad, zooals die van andere gelukkige kinderen van rechtschapen ouders. Hij nam do courant op ©n zij ging ongemerkt, de ebeenen trap af en den tuin in. En daar wandelde zij ge ruimen tijd te midden van al de pracht van bloemen en bloeiende vruchtboomen; en naarmate de zon daalde en haar gloed fantastischer en onwerkelijker werd kwam over Helen een onbestemd, weemoedig gevoel, . . . een angst, uat haar geluk niet zou voo.rfcdur.cn. En naar oogen vulden zich plotseling met tranen. ï>o sporen hiervan waren nog niet verdwenen, toen Malcolm zich weer bij haar voegde. Waarom heeft mijn vrouwtje gesc raid ? vroeg hij. — Voelt ze zich dan niet gelukkig J , ^^n, ik vreesde alleen, dat ik te geu i eig was, Malcolm. Drie maanden gelc' , ' !1 waa slechts de hondengouvernante. Niemand ter wereld hield van mij. En nu ben ik je vrouw . . . heb ik je liefde gewonnen. — Dat had je al voordat je het vermoedde. Toen je jezelf voor een armelijk, nietig persoontje hieldt, waar niemand naar omkeek, lag ik al a.an je voeten. Maar ik hield me op den achtergrond. Ik was bang dat ik te oud voor je was. Een verschil van dertig jaar! 't Is geen kleinigheid. Ik maakte den grooten marsch met Roberts mee, toen jij nog in do wieg lag. Maar de liefde heeft de kloof gedempt, nietwaar Helen? Den volgenden dag redien zij naar Bignasco. 't Was een prachtige, wolkelooze dag in 't midden van September. De weg steeg geleidelijk. Aan den eenen kant. verhieven de met kastanjewouden begroeide bergen hun toppen tot hoog in de lucht, aan den anderen kant helde de grond af naar een rotsachtige borgkloof, waardoor een blauw bergstroompje zijn schuimend water stuwde. Hier en daar groepeerden ach eenige kleine, witte huisjes om een slank kerktorentje. Men bevond zich hier in een wereld van licht, cn zonneschijn, en kleuren, en bloemen, en blauwe meren en Helen staarde er naar met opgetogen gelaat. Zij had vroeger al meer zulk oen goddelijke natuur aanschouwd, ... in Monte Oarlo. Maar hoe geheel anders was haar leven toon geweest.. Toen was 't voorjaar . . . een grillig voorjaar, dan weer mooie, zoele, zonnige dagen, dan weer kil, regenachtig weer. En voor haar lag er toen, over de geheele wereld, het sombere floers van haar eigen ellende. En nu was 't zomer, en was ze gelukkig en werd bemind. Bowonderend liet zij haar blik waren over de rivier en de heuveien en zag toon lachend tot haar echtgenoot op. — O, wat ben ik gelukkig hier te kunnen zijn met jou, zei ze. — Wat ben ik dankbaar voor je liefde. Zij droeg een eenvoudig, wit wandelpakje en do rose voering van haar groote, witte parasol wierp een zac-htrose schijnsel op haar gelaat en gestalte. — Lieveling, 't is aan mij om dankbaar te zijn. Aan weinig mannen van mijn leeftijd valt zulk een zeldzaam geluk te beurt als aan mij. Want ik wcot dat je mij werkelijk liefhebt en zonder eenige nevenbedoelingen mijn vrouw bent geworden. En daar ben ik dankbaar voor. — Is jeugd dan zoo'n verdienste? vroeg zij. — Ik geloof, dat als je in de harten der jonge meisjes kon lezen, je zou zien dat velen trotsoher en gelukkiger zouden zijn als zij hun hand kondon schenken aan een man, dae gewerkt heeft-, die getoond heeft, wat te kunnon, die wat presteert, — Dan trouwen ze met hem om zijn carrière, maar niet om zijn persoon. Dan trouwen ze den naam, en den titel, en de schitterende reputatie en dan nemen ze den man, dio over eenige jaren een wrak zal zijn, op den koop' toe. — Zeg dat niet, Malcolm. Er zijn mannen, die nooit oud worden. Ik heb er gekend, die krachtig en flink bloven tot 't laatst toe en dan plotseling stierven, als een eik, die wordt geveld. — Kortom, er zijn geen oud» mannen meer, lachte Belford. — En er zouden ook geen oude vrouwen zijn, als zij niet, zoodra ze den middelbaren leeftijd naderden, haar gezicht bedierven door zich te blanketen, en te vorven, en op tc maken. Nu, we zullen do dertig jaar, die er tusschen ons liggen, zien te vergeten en, om jou, hoop ik dat ik zoo oud als Methusalem zal worden . . . maar geen wrak. Het kleine Italiaansche koetsiertje liet don landauer stilhouden voor het logement in de hoofdstraat van een hooggelegen, klein dorpje, dait zich aan de steile berghelling scheen vaat te klampen. Toch wa3 men nog niet op de halve hoogte van Bignasco. — De paarden moeten wat rust hebben, zei Belford. — Arme Helen, ik vrees, dat je rammelt van den honger. Zij gebruikten hun middagmaal in het kleine, landelijke logement je en wandelden toen samen den hellenden weg op. — 't Hindert je toch niet als ik rook? — Hoe kun je dat vragen? 't Herinnert me aan den tijd, toen je m het Park wandelde en ik den geur van je sigaar inademde als ik met mijn hondjes je voorbijging. — Verwonderde 't je nooit, dat je me zoo dikwijls op hetzelfde pad tegenkwam? — Neen, ik dacht dat je van dat rustige plekje hieldt, zooals ik en de honden cr ook van hielden. — Ik hield ook van dat plekje . . , behalve op den Zondag. Want dan was jij er niet. En op één eilendigen Vrijdag ben je ook niet gekomen. Ik bleef maar heen en weer loopen, tot het laatste kindermeisje met haar wagentje den aftocht blies. En toen ging ik in doffe wanhoop heen, met een gevoel alsof 't einde van alles nabij was. — Ohang was ziek en ik bleef thuis om hem op te passen en liet Ling en Ohing hun middagwandelingetje maken met den knecht. — Ik was bang, dat jij ziek vu en voelde me diep ellendig. — En je wist nog niet eens wie ik was. — Neen, niettegenstaande ik er links en rechts naar had geïnformeerd. Ik behoef je niet te zeggen wat ik voelde, toen ik Ching's stem opeens boven aan lady Beauminster's trap hoorde. Ik zou dien blaf zelfs midden in het rumoer van een liondententoonstelling hebben herkend. En daar stapte je opeens binnen — heel ernstig, en heel stil, en heel bescheiden. Maar toch geloof ik heusch, dat je bloosde toen je je ouden vriend van het Park herkende. — Nu, ik wist ook niet wat ik opeena zag. En toen maakte lady Beauminster een handgebaar in mijn richting en stelde mij zoo'n beetje spottend voor als „de gouvernante van haar hondjes". Zo deed me niet do eer aan mijn naam te zeggen. — Die lady Beauminster.... Ik mag haar graag. Maar ik begrijp niet waarom ze wilde dat in ons engagement alles zoo vormelijk en stijf toe moest gaan. Als je een prinsesje van den bloede was geweest, of een jenge Frangaise, de kersversch van de kloosterschool kwam, dan had de étiquette niet strenger kunnen worden gehandhaafd. — Toch ben ik haar veel dank verschuldigd. — Zeker, ze is heel goed en lief. Maar R5 had ons toch wel een beetje meer met elkaar alleen kunnen laten. Altijd moest Daniël of zijn vrouw er bij zijn. Dank zij haar bezorgdheid, waren we elkaar bijna nog vreemd, toen wo samen voor het altaar neerknielden. Het eenige wat ik van mijn Helen wist, was dat ze even rein en onschuldig als mooi is. (Wordt vervolgd.) ---