Dit nummer bestaat uit VIER BLADEN, het Zondagsblad „KIKERIKI" en No. 12 van „DE NIEUWSTE MODE". VIERDE BLAD. KENNISGEVINGEN. Gevonden voorwerpen. Aanwezig aan het Hoofdbureau van Po. lilde Alexanderplein 17 en te bevragen op werkdagen tusschen 1 en 3 uur: twee petten, eon rood kralen armbandje, jinnea zakje met geld, een aanhanger, , m bonboekje (zonder naam), een zak„sie een zilveren' rokspeld, een njtuig: ru k 'twee portemonnaies met geld, een kindermutsje, een speelgoedhondje. Bij de volgende ingezetenen: een manchetknoop met portret. Bergervoet Twentstraat 206; een portemonnaie, Fïorn v. Ostadewoningen 65/29; een zilveren Armbandje, Tap, Hoefkade 643; een „gel kinderhoedje, de Vos, Fischerstraat 144- een broche met medailon, Vendeloo, Honsholredijkstraat 144; een heerenporteinonnaie met inhoud, Brants, van Dijckstr. '>32; een heerenportemonnaie met inh., Slferendrecht, Kempstraat 165; een kinderkousje, Petersen, P. Potterstraat 251; een bos sleutels, Steunebrink, Rembrandtstraat 418 ; eenig ondergoed, Tenierstraat •26 • een notitieboekje met 4 portretten, Scheerders, Jacob Catsstraat 185; een verm zilveren bril, Ouwerkerk, J. van Campenplein 21; een rijzweep, Heins, Wol. meranstraat 4; een bril in étui, Kagie, de j a Reijkade 12; een vulpenhouder, Schipperoord, Honthorststraat 18; een grijze kat Boon, C. Speelmnnstraat 4; een huissleutel, de Groot, Schenkweg 286: een beursje met ƒ0.14, van Raam, W. de Withstraat 93; een zak met hout, Moot, Bijswijkscheweg 90; een zakje gummiblokjes voor rijwielremmèn, Koopman, van Leeuwenhoekstraat 37; een gedeelte van een gouden oorbelletje, Kulk, Reepstraat 51; een portefeuille inh. beleen.br., sleutels en tramkaartje, v. d. Eijkel, Koningstraat 454; een hondenpenning 1569—1913, van Oosten, Wouwermanstraat 10; een gouden schakelvingerring, Lublink—Meddel, Laan van N. O.-Indië 220; een sleutel 10302 IJ en T, Schultink, Middelburgsche. Straat 4; een zilveren rozenkrans in étui,Baron van Asbeck, Gentschestraat 97; een zilveren broche (Zeeuwsch), Zuster Schuit-inga, Belgisch plein 1; een Holl. herdershond, teef, Toorenbergen, Malakkastraat 145; een bruin kinderschoentje, van Rijn, Trompstraat 192; een paar zwarte dameskousen, Busing, Kerkstraat 19; een broodrooster, Postkantoor,' Prinsestraat; een zilveren heerenhorloge met ketting, Popuiierstraat 25; een verm. gouden dasspeld 1 , Euijsdaelstraat 118;'een damesportemonn. inh. zilverbon en medaillon, Wolmaranstr. 46; een zilveren dameshorloge met vergulden geslepen xand, Kanaalweg 21; een portemonnaie met inhoud, v. Dièpeningen, Nassau Odijckstraat 14; een deksel van een melkbus, van Dam, v. Ostadestr. 313. --- Een jubileum. In de afgeloopen week is een wel merkwaardig jubileum nagenoeg onopgemerkt voorbij gegaan: den 31 n Mei was het. 70 jaren geleden, dat de spoorweg den Haag—Rotterdam feestelijk werd geopend, de zg. 4° sectie van den Hollandsch IJzeren Spoorweg. Het lijkt ons, kinderen van dea modernen tijd, iets heel gewoons, dat deze beide groote en welvarende steden, betrekkelijk zoo dicht bij elkaar gelegen in het hart des lands, verbonden zijn door het vervoermiddel voor groote afstanden; maar vóór 70 jaren moest men zich op dat traject nog behelpen met de ouderwetsche middelen van vervoer, die wij nu schier niet meer kennen. (Al zou het wel eens kunnen zijn, dat de kennismaking vroeger* of later plaats had indien de kolennood • tot het uiterste mocht stijgen en wij — wie weet] — ons weer heel kalmpjes-aan roet trekschuit of diligence moesten verplaatsen ! Maar zóó ver is het gelukkig Wg niet en zal het, hopen wij, ook niet komen.) Welk een gebeurtenis was dat, op Maandag den 31" Mei 1847! Een gebeurtenis vooral voor Rotterdam, want deze zich ontwikkelende koopstad werd daar op eenfaal nauw verbonden niet alleen met de residentie- en regeeringsstad, maar óók met het op handelsgebied zoo belangrijke Amsterdam, en daarenboven met de steden Haarlem, Leiden, Delft en Schiedam, terwijl ook het onderling verkeer tusschen deze steden en de kleinere tussenliggende plaatsen en plaatsjes aanmerkelijk werd verbeterd. In drie uren 'Uds kon men nu een weg afleggen, waarvoor vroeger ruim 14 uren noodig waren! '-fheen het niet een wonder? &eze dag ging dan ook geenszins „onopgemerkt voorbij", zooals men dat öoemt. s Morgens om 8 uur vertrok uit Ani® ter dam een trein, die de directie der Poorwcgmaatschappij en de genoodigden liit : Amsterdam, Haarlem en Leiden te num 10 uur in den Haag aanbracht. En ',: en elf uur vertrok men met de genoo'gden uit den Haag in twee feesttreinen jiaar Rotterdam. Voorop ging de lokomol6£ ,,Amsterdam" als „éclaireur", dan °lgde do eerste feesttrein, zes wagens, «^trokken door de lokomotief „ Ro t teran *\ dan kwam de lokomotief ,,'s -Gra^fflhage" a l s „éclaireur", gevolgd door i ® tw eeden feesttrein, zeven wagens geo .en door de lokomotief „Haarlem". r ail " eur s, lokomotieven en wagens waalle rijk met vlaggen versierd. vei-f ? 1 " genoodigdern, die uit den Haag de r i T0 en > w-aren prins Hendrik der Neren anc ' en > verscheidene hooge ambtenaVan Staat, provinciale autoriteiten van Zuid- en Noord-Holland, burgemeesters of leden van het bestuur van Amsterdam, Haarlem, Leiden en den Haag, do voorzitter der Eerste Kamer, de griffier der Tweede Kaïner, de secretarissengeneraal van de ministeries van Binnenlandsche en van Buitenlandsche Zaken, ingenieurs van den Waterstaat, ambtenaren enz. Onnoodig te zeggen, dat bij het vertrek van de treinen een talrijke menigte belangstellenden aan het station was. Do ontvangst te Rotterdam was bij uitstek feestelijk. Het hulpstationsgebouw, waarmee men zich daar toen nog moest behelpen, was • rijk versierd en muziek hield bij de wachtende menigte de geestdriftige stemming er in. B. en W. en een commissie uit den Raad waren met andere autoriteiten aanwezig voor de plechtige ontvangst der gasten. Om 12 uur kwamen de treinen aan, warm toegejuicht door de wachtenden; een receptie had plaats en prins Hendrik inspecteerde de spoorwegwerken. Hoofdnummer van het program was het dejeuner in de societeit „Harmonie", aangeboden door het gemeentebestuur van Rotterdam en waaraan ruim 250 genoodigden deelnamen. Dat er aan tafel braaf getoast werd, spreekt vanzelf; o. m. werd warme hulde gebracht aan den ingenieur-hoofddirecteur der H. IJ. S. M., den beer F. W. Canrad, aan wien de totstand-koming van den spoorweg vooral te danken is. Was deze nieuw© ijzeren weg vooral van beteekenis voor Rotterdam, ook voor onze stad was zij natuurlijk van niet te onderschatten belang en niet minder voor de tussichenliggende plaatsen, die uit liun betrekkelijk isolement werden verlost. In Delft en Schiedam was men dan ook feestelijk gestemd op den grooten dag. De stationsgebouwen waren er versierd en in Schiedam was de schutterij aan het station opgesteld, — met de muziek! Zeventig jaren geleden . . . Ho© luttel tijds eigenlijk! En toch: hoe lang schijnt het, als wij- er n u aan terugdenken hoe men toen juichte bij het verschijnen van den éérsten trein op den weg den Haag— Rotterdam . . . Hoeveel treinen zouden er sedert dien feestdag al over de spoorstaven tusschen beide steden hebben gedaverd? --- STADSNIEUWS. Onze brandweer in Drente aan het werk. De l e -brandmeester, de heer Spoelstra, met de onder zijn bevelen staande manschappen, die bij het blusschingswork In Drente hun diensten bewezen, zijn gisteravond te 7 uur 45 per Staatsspoor in onze stad teruggekeerd. Bij hun aankomst in de brandweerkazerne aan de Prinsestraat werden zij door den kommandant, den heer Tückermann, verwelkomd. Wij hebben brandmeester Spoelstra verzocht, ons wat van zijn bevindingen te vertellen, en met de hem eigen onopgesmukte welwillendheid heeft hij dat gedaan. Zooa-ls men weet, was onze wakkere brandweer Donderdagmorgen vóór Pinkster te 11 uur 35 vertrokken . . . ten strijde tegen de vlammen, 's Avonds te 12 uur kwam men te Emmen aan. Het brandweerpersoneel was 19 man" sterk; op de stoomspuit waren 8 man en werd het bevel gevoerd door hoofdmachinisit Wiersma en de hoofdbrandwachts Groen en Bakker. Op de motorspuit zaten 11 man; onder hen was de ^-brandmeester Spoelstra met brandmeester Otten, die hem ter zijd© stond. De ontvangst, die onzen luitjes van de zijde van den roemruchten burgemeester van Emmen te beurt viel, is bekend ©n behoeven we niet over te vertellen. Een dergelijke „receptie" na zulk een vermoeiende reis werkt begrijpelijkerwijs aanvankelijk de vriendelijke gezindheid der brandweermenschen niet itn de hand! Men wist, toen Zijn Edelachtbare niet in zijn nachtrust wenschbe te worden * gestoord, niets beters te doen dan 's nachts te 1 uur door te stoomen naar Weerding© en hier den nacht zoo goed' esn zoo kwaad als 't ging door te brengen. Wat moest men in het pikdonker ia deze onbekende streek aanvangen? Doch den volgenden morgen toog men alras aan den slag. Gelukkig heeft men ©r ook energieker menschen dan den burgemeester ontmoet: de geniesoldaten, onder kommando van de luitenants Huurman en Kiers, mitsgaders de vrijwillige brandweer deden met onze brandweer hun uiterste best, het vuur meester te worden. Men moest hard werken, want van andere zijde werd geen hulp geboden. De burgemeester van Emmen had order gegeven, dat, zoolang de brand duurde, door de veenarbeiders niet mocht worden gewerkt. Het doel van dit verbod was natuurlijk, dat de veenarbeiders beschikbaar zouden komen voor de brandbestrijding, maar desondanks besloten 800 veenarbeiders na langdurige beraadslagingen in een vergadering niets te doen, omdat zij 't loon voor het blusschingswerk, 40 cents per uur, te laag vonden ! — Tot den tweeden Pinksterdag, vertelde de heer Spoelstra, bleven we in Weerdinge. Toen werden we, op herhaald verzoek van den burgemeester, en op verzoek van den , brandmeester van EmmerCompascuum, naar Emmer-Compascmim gedirigeerd. Hier kwamen we Maandagmiddag half drie aan. Oh . . . dat was een opluchting voor den brandmeester van 't dorp, toen hij ons zag. De man had met zijn armzalige emmertjesbrandspuit gewerkt wat hij kon