LORD NORTHCLIFFE. † --- EERSTE BLAD. BUITENLAND. Rijkskanselier Wirth verklaarde dat Duitschland niet lang meer tot herstelbetaling in staat zal zijn. Er heerscht nog onzekerheid of de commissie van herstel een moratorium aan Duitschland zal toestaan. Overzicht. De mislukking der Londensche conferentie, .waarover velen m de Entente-landen op hun neus stonden te kijken, wordt te Berlijn . . . levendig betreurd, zoo zegt de Berlijnsche berichtgever van de ,,Köln. Ztg.". Men is in Duitschland teruggekomen van het idee dat een breuk der Entente gunstig voor Duitschland zou werken en men had in den lateren tijd meer vertrouwen in. de vooruitzicht-en, die dcor den Engelschen premier en andere En«reJsche ministers, o.a. Horne, waren geopend over de oplossing van het herstel-vraagstuk door geheele of gedeeltelijke kwijtschelding der oorlogssohuld. Het viel daarom te Berlijn tegen, dat het gezonde verstand ditmaal te Londen niet kon zegevieren, dat de oplossing hangende bleef en daarmee de heele nasleep van benauwde finajicieele en economische omstandigheden, valuta-misère, hoogere staatsuitgaven e.d.g. Onomwonden heeft dan ook de Duitsche rijkskanselier Wirth in een persgesprek als zijn meening te kennen gegeven dat de Londensche besprekingen den toestand nog onzekerder'hebber gemaakt. Eluropa is alweer dieper in het moeras der na-oorlogsche nooden verzeild. Is Duitschland daarvan de schuld, zooals Poincaré beweert? Wirth betuigde het tegendeel. Poincgré probeerde het idee ingang te doen vinden," dat Duitschland, o.a. door hét drukken van bankpapier, zonder goudreserve, zelf oorzaak was dat de mark zoo diep kelderde. Deze bewering heeft, volgens Wirth buiten Frankrijk niet veel geloof gevonden en zelfs in Fransche bankierskringen begint men er aai} te twijfelen. Intusschen verwacht de rijkskanselier onverkwikkelijke gevolgen van de markdaling, ZooaJs verarming der bevolking, stijging van prijzen der grondstoffen, waardoor de industrie benadeeld zal worden. [Verschillende beweringen van Poincaré, zooals het verschaffen van een leening door Duitschland aan Tsjecho -Slowakije, het oprichten van banken, in Denemarken, Nederland en Roemenië, werden door Winth naar het rijk der fabelen verwezen. Wirth bleef bij zijn bekende verklaring, dat Duitschland bereid is te betalen naar de mate van zijn kracht. Maar deze kracht vermindert met den dag. „Tn de komende maanden zullen wij, zei de kanselier, onze verplichtingen slechts in zoover nakomen, als de brood verzorging voor het physieke bestaan van het volk toelaat: Éérst brood voor het volk, dan herstel-betaling. Wat economisch onmogelijk is, zal vanzelf bezwijken. Wij zijn van goeden wille, maar onze kracht loopt ten einde. Op zuiver menschelijke gronden jnoeten wij ons volk den waarborg geven dat er brood zal zijn om te verhinderen dat het tot ellende en vertwijfeling vervalt. De levensstrijd is voor het volk al zwaar genoeg. Onze moeilijkheden worden nog vergroot door handelingen, zooals in ElzasLotharingen hebben plaats gevonden. Het uitstel van betaling moest, indien, het praktische waarde zou hebben, vele maanden bedragen, maar nu de mark gezakt is, zou 6maanden alweer te kort zijn. Ook .ter bestrijding van de kapitaalsvlucht is heptel van den markenkoers de beste remedie. Ein de marken-kwestie zit vast aan de definitieve oplossing van het herstel-vraagstuk. „Wat wij noodig hebben, is vertrouwen. De huidige mark-catastrofe, die een nieuwe kolossale stijging der prijzen en een beweging tot loonsverhooging beteekent, is voornamelijk te wijten aan het verdwijnen van het vertrouwen, veroorzaakt door de vrees dat Frankrijk Dyitschland naar hot leven staat. Zou Duitschland niet mogen leven ? Dat is de groote vraag en een Daniocles-zwaard', dat boven ons hoofd hangt. Gaan wij deui .ve§ op van Rusland ? Rusland is groot^ndeëls een landbouwland, Duitschland een industrie-land. De ineenstorting van Duitschland zou zonder weerga zijn. Maar wanneer slechts goede wil voorhanden is, dan kunnen Europa en Duitschland, zoo besloot Wirt, nog gered worden." De broodverzorging van Duitschland hangt in zoover samen met den markenkoers, dat 38 pCt. van het benoodigd© graan door Duitschland moet worden ingevoerd. De Fransche kabinetsraad heeft het niet noodig geacht 'het parlement bijeen te roepen voor een uitspraak in den verwarden toestand, die dcor de mislukking dor Londensche samensprékingen is veroorzaakt. De openbare meening in Frankrijk"ie ontegenzeggelijk op Poincaré's hand en de Kamer zou hem slechts een ruggesteun kunnen geven... welke hij niet noodig heeft. Ook zouden opvliegende Kamerleden de crisis in de betrekkingen met Engeland aangrijpen om tegen den bondgenoot op felle wijze uit te pakken, hetgeen onder de huidige omstandigheden maar beter te vermijden was. De uitslag van den ministerraad te Rambouillet was op verra na niet zoo sensationeel als verwacht werd De houding van Poincaré werd goedgekeurd, de instructies aan Dubois, den Franschen gedelegeerde in de commissie van herstel werden vastgesteld. Ook werd besloten laags diplomatieken weg over de te Londen besproken punten verder te onderhandelen en ook de kleine geallieerden aan te sporen er voor te zorgen dat Frankrijk niet alleen komt te staan. Voorts werd een afwachtende houding aangenomen ten aanzien van de beslissing van de commissie van herstel. In de Fransche bladen worden vele gissingen en berekeningen gewaagd over de stemming der herstel-commissie. Zal zij het moratorium goedkeuren of verwerpen? In het eerste geval behoudt Frankrijk zich voor afzonderlijk tegen Duitschland op te treden en zich de waarborgen te verschaffen, die het noodig acht. Of er dan ook militaire maatregelen. zullen vólgen, is niet te zeggen, maar dit lijkt niet waarschijnlijk. De meest gangbare opinie te Parijs is dat de herstel-commissie het moratorium zal verwerpen. Men rekent zóó: De Amerikaansche „toehoorder" en ook de Japansche gedelegeerde zullen wegblijven. Het gaat alleen tusschen Frankrijk, Engeland, België en Italië. De stemmen zullen vermoedelijk ,,staken", 2 tegen 2, en dan beslist de voorzitter, de Franschman Dubois. Natuurlijk beteekent dit dan verwerping van het moratorium. Zelfs verluidde, dat Italië met Frankrijk en België zou meestemmen, waardoor dan Engeland heelemaal alleen zou komen te staan. Gister-avond hield Poincaré een bespreking met Dubois en met de Italiaansche regeeringsvertegenwoordige;s Schanzer en Sforza. Het heette, dat de herstel-commissie vandaag te Parijs bijeen zou komen. ENGELAND. De begrafenis van Griffith. Gister werd te Dublin het stoffelijk overschot van den president Griffith ter aarde besteld. Alle regeerings- en zakenkantoren hadden hun deuren gesloten. Duizenden sloegen den lijkstoet gade, die uit hooge regeeringsambtenaren, militairen, geestelijken, vertegenwoordigers van gemeentelijke lichamen uit geheel Ierland bestond. Ce burgerstrijd in Ierland. Londensche bladen zien den toestand voor de rebellen in Ierlapd duister in en beweren, dat de Valera, de leider van het verzet teg/sn den Vrijstaat, er genoeg van heeft. Eenigszins in tegenspraak met het bericht, 'dat de Valera aan den strijd bij Cork deelnam en de vermoeienissen van den strijd te velde meemaakte, weet ,,Daily Mail" te vertellen, dat hij vertoeft op zijn weelderig landhuis bij Fermoy. De Valera zou ieder idee laten varen om den opmarsch van het Vrijstaatsleger van O'Duffy ernstig te betwisten. Hij zal slechts door het leggen van hinderlagen en het verstoren van het vreedzame leven het verzet pogen vol te houden. Zoo hebben de rebellen verscheidene bruggen over de Shannon, in Carrick, opgeblazen. Het binnenhalen van den oogst in een uitgestrekt gebied werd daardoor belemmerd. Bij Tralee hielden de rebellen een trein aan en dwongen het personeel hem in brand te steken. Daarna zetten zij de locomotief op vollen stoom en stuurden den trein mat een vaart van zestig mijl per uur naar het station van Tralee. De trein bracht het station zware schade toe, doch menschenlevens gingen niet verloren. Reuter meldt een nieuw succesje der rebellen : Een groote troep republikeinen van Dundalk rukjte Greenore, in het graafschap Louth, binnen èn bezette de stad zonder tegenstand te ondervinden. Gemeld wordt, dat de republikeinen in de haven van Greenore mijnen hebben gelegd, ten einde een landing van Vrijstaattroepen te beletten. De Vrijstaters hebben 68 rebellen gevangen genomen in een reeks gevechten bij Navan, in het graafschap Meath. Uit het leven van lord Northcliffe. Koning Georgs en de leden der koninklijke familie hebben aan lady Northcliffe hun deelneming betuigd bij den dood van den stichter van de „Daily Mail". Ook president Harding en president Millerand, de onderkoning van Indië, en andere békende persoonlijkheden gaven blijken van deelneming. Uit het leven van lord Northcliffe vertellen Engelsche bladen, dat hij als oudste van een gezin van 14 kinderen, waarvan er nog 10 in leven zijn, op 15 Juli 1865 te Chapelizod, bij Dublin, werd geboren. Op de Henley House School — waar hij meer gaf om spel dan om werk — debuteerde hij, in 1878, in de journalistiek door een schooltijdschrift op touw te zetten; het blad werd eerst gedreven, later gedrukt en dan vaak in zijn vrijen tijd door hem zelf gezet. Tijdens den oorlog gaf lord Northcliffe de volle maat van zijn werkkracht. Zijn bladen stonden aan de zijde van Frankrijk en spoorden de Engelsche regeering aan beter aan te pakken met het oorlogswerk. Begin 1915 oefende hij stoutmoedig kritiek op lord Kitchener wegens het tekort aan schietvoorraad en het ontbreken van groote granaten. Daarbij liep hij veel risico; exemplaren van zijn bladen werden in het openbaar verbrand en zij werden uit tal van openbare instellingen gebannen; maar hij hield vol, ofschoon hem advertenties werden onthouden en de oplaag zijner -bladen daalde. ,,Liever oplaag verliezen, dan het Britsche rijk verliezen", waren woorden op zijn lippen ; en toen ontdekt werd, dat hij met volledige kennis van zaken had gehandeld, namen zijn invloed en zijn populariteit toe. Bekend is zijn werkzaamheid als „directeur van propaganda", in 1918, nadat hem in November 1917 door Lloyd George de functie van , ,lucht-minister'' was aangeboden, waarvoor hij bedankte. Lord Northcliffe schreef zelden minder dan 1000 woorden per dag en vaak meer. Gewoonlijk was hij al 's morgens om 6 uur aan het werk, al eindigde hij zijn werkdag niet voor 9 uur 's avonds. Hij las verbazend veel in het Engelsch en het Fransch, en had' steeds secretarissen bij zich, die Duitsch kenden en hem op de hoogte hielden van de Duitsche pers en de Duitsche letterkunde. Golf en autorijden waren zijn voornaamste ontspanningen. Een lid van zijn persoonlijken staf, Hands, schetste hem als „the Chief", de man met den ijzeren wil, die niets wilde weten van „het kan niet", maar wiens lijfspreuk was „het moet en het zal gedaan worden." Hiertegenover stond dat er in zijn omgang geen atmosfeer was van „meester en bediende". Zijn personeel noemde hem gaarne „chief", en hij sprak er altijd mee als vriend en collega. Zijn gebruikelijke onderteekoning was „your affectionate Chief." Hands roemt dan nog zijn gave van inspiratie, waardoor hij de menschen in zijn omgeving vervulde van iets van zijn eigen geestdrift, energie, vertrouwen en zelfbeheersching. Om geld gaf hij weinig; soms had hij in het geheel geen geld bij zich en moest hij een paar shillings van een metgezel leenen. Een lid van het teehnisohe personeel, Isaacs, schrijft, dat lord Northcliffe steeds er op uit was de positie van allen, die met het dagbladbedrijf in verbinding stonden, te verbeteren. Zijn oprecht verlangen was dat zijn personeel onder de best mogelijke condities zou werken. Vandaag zal een plechtige lijkdienst worden gehouden in de Westminster Abdij te Londen. Brand in een weeshuis. Volgens schatting zijn een tiental personen omgekomen bij een brand, die gister-avond heeft gewoed in een Joodsch jongensweeshuis te Shawbridje, in Quebec (Canada). De weezen werden snel naar de bovenste verdieping van het gebouw gebracht, waar de oudere jongens van beddelakens touwladders maakten. Zij lieten de kleine jongens van een balcon omlaag zakken en daalden daarna zelf af. DUITSCHLAND. De moord op Rathenau. Het verzoek van de verdedigers om de wegens begunstiging van den moord op Rathenau gearresteerde personen in vrijheid te stellen, is afgewezen. Alle aangehoudenen blijven in hechtenis. De akte van beschuldiging zal hun dezer dagen ter hand worden gesteld. Zij zullen acht dagen tijd krijgen om er op te antwoorden. Techow, een der daders, heeft verklaard, dat reeds 3 maanden geleden tot den aanslag was besloten. Rathenau moest uit den weg vjprden geruimd, omdat hij het Duitsche volk door het Jodendom wilde laten onderdrukken. De gearresteerde gymnasiast Stubenrauch heeft nog voor het eigenlijk komplot werd gesmeed, met het plan rondgeloopen dr. Rathenau bij gelegenheid van zijn bezoek aan den handelsraad Mamroth, dood te schieten. Diefstal in de Berlijnsche staatsbibliotheek. De onlangs in de Berlijnsche Staatsbibliotheek ontdekte, op groote schaal gepleegde, diefstallen van boeken enz., heeft het bestuur doen besluiten de inrichting, behalve de leeszalen, geruimen tijd voor het publiek te sluiten na 26 Augustus, ten einde een grondig onderzoek in te stellen naar den omvang van den. geroofden boekenschat. De arrestatie van den dief, den legatie-secretaris Georg de Greiff, heeft licht gebracht in de geheimzinnige geschiedenis. Thans blijkt, dat de eerste diefstallen minstens twee jaar geleden zijn gepleegd. De legatie-secretaris heeft een medeplichtige gevonden in een zaalbediende, wien hij groote fooien gaf, zoodat deze een oogje dicht deed, als de heer de Greiff met volgeladen portefeuille de bibliotheek verliet. De schade is nog niet te bepalen. Naar sohatting kceft de dief zich voor eenige millioenen aan kostbare oude boeken toegeëigend, die echter voor drie-vierde weer aan de bibliotheek konden worden teruggegeven door de antiquiteiten-handelaars, wien de Greiff ze verkocht heeft. Een goed-afgeloopen trein-ontsporing. Dinsdag-morgen ontspoorde bij Spandau de uit Berlijn vertrokken D-trein naar Keulen. Hoewel onder de reizigers een paniek uitbrak, liep het ongeval zonder groote persoonlijke onheilen af. Er waren een paar lichtgewonden. De materieele schade is groot. In den trein zat ook de Russische minister van Binnenlandsche Zaken Bevering. De oorzaak van het ongeval was het volgende : De trein passeerde 3 minuten te vroeg de plaats waar herstellingen aan de lijn werden uitgevoerd. De arbeiders, die ter plaatse de herstellingswerken uitvoerden, moesten dientengevolge van de spoorbaan vluchten en een hunner kon, wilde hij zijn eigen leven niet in gevaar brengen, een schroef niet meer vastdraaien. Dit heeft de ontsporing van den trein ten gevolge gehad. Russisch monarchisten-congres. Te Wiesbaden zal dezer dagen een congres van Russische monarchisten worden gehouden, waarop de vooruitzichten der Russische monarchistische beweging zullen worden besproken. De film-keuringscommissie te Berlijn heeft de film Fridericus rex (Frederik de Groote), die aanvankelijk verboden was wegens de monarchistische strekking, weer toegelaten. De commissie oordeelde, dat de film, die al honderden malen te Berlijn en elders is opgevoerd, niet de openbare orde in gevaar bracht. Het „Berl. Tbl." meldt: In de kerk van Schape bij Potsdam, werden onder den vloer van het altaar 2 groote ' kisten njet munitie gevonden, benevens ruim 3000 scherpe patronen. De vondst werd in beslag genomen. D0NAU LANDEN. De Oostenrijksche financieele nood. Het besluit der Londensche conferentie, Oostenrijk voorloopig niet te helpen, doch het resultaat van het onderzoek van den Volkenbond af te wachten, geeft aanleiding tot bittere commentaren in de Oostenrijksche pers. De „Arbeiterztg." verbaast zich, dat de groote mogendheden niet inzien hoezeer het lot van geheel Midden-Europa is samengewe­ ven met dat van Oostenrijk en dat de uitvoerige plannen tot verbetering van den economischen toeerand, door do regeering van Seipel ontworpen, niet zullen kunnen worden uitgevoerd, als de kredieten niet worden verstrekt. Een begrooting van 2500 mifliard kronen. Tusschen 15 Juli en 14 Augustus zijn de Kosten van levensonderhoud in Oostenrijk met 124 pCt. gestegen. Dit beteekent dat de relil geering de traktementen der staatsambtenaren ' moet verdubbelen. Ij De jaarlijksche uitgaven der regeering zijn nu gestegen tot 2500 milliard kronen. RUSLAND. De „Newyork Herald" verneemt, dat de auti-bolsjewistische strijdkrachten van Petroff de beide oevers van den Wol ga hebben bezet, zoodat de toegangen naar Nisjni Nowgorod zijn af gesneden. VEREENIGDE STATEN. De mijnwerkers hervatten gedeeltelijk het werk. In zeven staten is last, gegeven tot onverwijlde hervatting van het werk in de koleni mijnen. In verscheidene andere staten hebben de mijnwerkers eveneens het voornemen te kennen gegeven de nieuwe regeling onverwijld te aanvaarden. De spoorwegstaking. President Harding zal xijti voorstellen tot beëindiging der spoorwegstaking nu aan het Congres voorleggen. De bekendmaking op het \Vitte Huis van het besluit om óch tot het Congres te wenden, had plaats nadat de stakingsleiders het laatste door Harding voorgestelde compromis hadden afgewezen. Ofschoon de leiders der niet-stakende organisaties hun bemiddelingspogingen voorteelten, wordt door iiofficieels personen gezegd, dat de president bij den tegenwoordigen stand van zaken geen mogelijkheid zag voor een nieuw ooinpromis-voorstel. Het zou niet in de bedoeling van den president liggen om een aanbeveling te doen voor een of anderen wettelijke» maatregel, ilooh eenvoudig om mede te deelen, wat hij had gedaan en den maatschappijen de verzekering te geven dat zij zouden kunnen rekenen ,,p volledige bescherming van pogingen om het Ipubliek te dienen door het herstel van het normale verkeer. L)e voorzitter van don machimstenbond heelt den leden, die op de lijn van Santa ié /.onder machtiging het werk hebben neergelegd, aangezegd dat zij, op straffe van ontzag, onverwijld weer aan het werk moeten :_'aan. Beschuldigingen tegen een senator. De „Chicago Tribune" meldt, dat senator ;{eed Smoot uit Utah dooi- den Cubaajischen suikerplanter Hcnry Kubino er vaa\ beschuldigd wordt, zijn ambt le gebiaikej, ton voorlecJe van zijn particuliere belanden. De senator zou beloofd hebben het Americaansche tarief op suiker te verladen, indien 3uba zijn productie tou bcperke-n. De hierdoor ontata.no «chuArschte aan suiLinding met president Zayae vjun Cuba en be,-ofde dat, indien Cuba zijn suikerproductie -ou beperken tot 2J. millioen V otl, bel. Amerikaansche congres het suikerta-rier wro vorla;en. Cuba wees echter het voorstel af ph laarop werd het invoerrecht, op Ccbn-suikoi erhoogd van 1 .6() dollar tot 1 .64 per 60 kilo Ivubino beweert verder, dat Smoot handellr, rnet medeweten van generaal Eïioch Crowler, president Harding's persoonlijken vertegenwoordiger op Cuba. Senator Smoot verklaarde, dat Rubino en ijri handlangers er op uit zijn, Amorikaanu:he producten van de marlet te verdringen, /ij zouden er zelfs een revolutie op touw zeti:n om de Vereeinigde Staten te dwingen, Cuia in te lijven en op die wijze de invoerrechen op suiker op te heffen. Kubino is een der grootste suikerplanters an Cuba en zijn beschuldiging heeft in de ■Haten veel bespreking uitgelokt. Verspreide berichten. — D'Annunzio's toestand blijft ernstig. De loor zijn val veroorzaakte hoofdwond zit juist >ij het rechteroog, de plaats waar hij tijdens len oorlog reeds een operatie onderging. Het jevaar, dat de dichter, bij herstel, blind zou jlijven, schijnt echter niet ernstig. Omtrent het ongeval zelf wordt gemeld : Het chijnt, dat D'Axuiunzio, na tafel zioli minder vel gevoelend, zich naar zijn tuin wilde be;even. Hij moet toen van het ongeveer 10 'oet hooge balkon van zijn eetkamer aan den uinkatit gevallen zijn. Het ongeval werd eerst pruimen tijd later ontdekt, toen eenige dieiareu van den dichter, opmerkzaam gemaakt loor het gekreun in den tuin, hun meester fingen zoeken. Vier bekwame doktoren, na het ongeval uit lome, Milaan en Padua ontboden, verblijven oortdurend in de onmiddellijke n&hijheid van ien lijder. Een bericht uit Gardone van 16 dezer zegt, at d'Annunzio aan het opknappen is. — Uit verzegelde postzakken, uit Canada 1'komstig, bleken bij aankomst aan het Euson-station te Londen meer dan 100 aangerekende stukken ontvreemd te zijn. De diefta.1 zou zijn gepleegd tusschen Liverpool en .o n den. — Bijna alle steenkolenmijnen in Kieuwichotland {Canada) zijn gister gesloten teiu evolge van een staking, 12.000 mijnwerkers mvattend, die hooger loon eischen. — In Zuid-Itaiië heeft de groote hitte van eu laatsten tijd boschbranden doen onttaan, die verscheidene dorpen verwoest hebeu. Honderdon soldaten en een deel van de randrweer uit Napels zijn bezig met het beerken van den brand, die reeds de graanelden bereikt heeft. Vele personen zijn tenevolge van den brand zonder dak en eten. — Op 10 September zal men in Frankrijk en dag herdenken, waarop S jaar geleden de anval der Duitechers aan de Marne werd at staan gebracht. Te Meaux zal een speiale plechtigheid plaats vinden, waarbij miister Poinoaré hert woord zal voeren. --- FEUILLETON. (Nadruk verboden.) DE ROTHERSTEINS ERICH EBENSTEIN. 25) — Neen, neen, duizendmaal neen! riep Do hartstochtelijk. —'Nooit heb ik mij met deze familie, ook niet zelfs met een druppel bloed verwant gevoeld. Geen diepere krenking zou ja mij kunnen aandoen, dan door mij naar die zijde te verwijzen. Grootpapa heeft nooit va n mij gehouden, ik heb geen vonkje liefde van hem ontvangen en velo vernederingen moeten ondergaan. Maar hij was een edelman van top tot teen. Hij heeft mij niet verstootem, hoewel ik het kind was van de vrouw, die al Z1 jn verwachtingen verstoorde, hij heeft nooit Ver geten, dat ik ook het kind was van zijn zoon. Daarom had ik eerbied voor hem, 011anks alles. Van hem ondervond ik niets dan eemoediging, en zonder dat hij het vermoedc e > leerde ik denken in zijn geest. Hij heeft ftooit tiM.r het geld van de Troli's gevraagd en ?° mijn moeder deed het niet. Zij heeft zich ^gescheurd van de haren en zelfs niet voor i aar kind verlangd, wat hebzucht en hardheid !; aar onthielden. Hoe zou ik anders kunnen afdelen ? Hoe nog wagen, den naam Rotber^ te dragen, als ik mij dien. zoo weinig Wa |?üg betoonde? **eeg ©n keek hem met hoogrood gelaat • Rüdigor voelde zich diep getroffen. Begöle' ain f dacht hij aan. Anneliese, die bij elke S e nlioid,«.v 'orklaarde. Jt Niemand van ons zal de chocoladeprinses ooit voor vol rekenen." Hij dacht ook aan zijn vader, die in financieelen nood niét had gevraagd, of het den naam Rotherstein waardig was-, zich door een twijfelachtig proces geld te willen verschaffen, nog daarenboven van menschen die het met eerlijken arbeid verdienden en geenerlei verplichtingen jegens hem hadden. Dacht Dorothea niet veel edeler dan zij allen? Was zij niet in haar opvatting een echte Rotherstein, meer dan Anneliese, die zich er steeds zoo op beroemde? Toch waagde hij uit plichtsgevoel nog een poging, om haar van opvatting te doen veranderen. — Je opvatting doet je alle eer aan, Dorothea, maar ik meet je toch op één ding opmerkzaam maken: Als jij je rechtmatig erfdeel van de Troll's opvordert, kun je Monrepos waarschijnlijk behoud en, terwijl dit anders zoover ik thans kan beoordeelen, nauwelijks mogelijk zal zijn. — Dan offer ik het liever. Als dat de prijs is, waarvoor ik het alleen behouden kan, stem ik toe in alles, zelfs in den verkoop, antwoordde Do zonder aarzeling. — Ben je zeker, dat dit besluit je niet zal berouwen ? — Stellig, zeker. O, Rüdiger, begrijp je mij dan werkelijk niet? —• Toch wel, mijn kind. Ik begrijp je maar al te goed, want ik geloof, dat ik in jouw plaats evenzoo zou handelen. Een warme straal schitterde uit Do's oogen. ■— Maar dan is immers alles in orde. Dan behoef je mijn verzoek van straks slechts te vervullen en op Monrepos alles bij het oude te laten, tot ik later zelf weer daar zal wonen. Reis er toch spoedig eens heen en zie het eens aan. Ja zult zien, het is yolstrekt niet-zoo ' - - — Daarvoor heb ik de eerste maanden geen tijd. In een dag is dat niet af te doen. Dat moet grondig onderzocht worden en zorgvuldig overlegd . . . ook, wat er van de boerderij te maken zal zijn. De huur loopt nog tot het aanstaande voorjaar Vópr dien tijd heeft het geen zin, plannen te maken. Eén ding staat helaas toch. nu al vast: je blijft dan altoos een arm freuletje. Of dat zich jouw romantische idee liet verwezenlijken, wat ik bepaald betwijfel, of dat Monrepos verko3ht wordt, in bedde gevallen. Het is immers mogelijk, dat zich een liefhebber voordoet als kooper, die meer betaalt, dan de boel waard is, maar ook dan zal het niet veel zijn. In geen geval genoeg om jou 'n onafhankelijk bestaan te verzekeren.; Do keek bedrukt voor zich. Vol medelijden vatte hij haar hand. — Maar daarover behoef jij je geen zorgen te maken, beste Do, zei hij teer. —• Het spreekt vanzelf, dat je dan bij ons op Grafenegg blijft en dit jouw tehuis is. Tot zijn verwondering wierp zij plotseling het hoofd in den nek en zei beslist: — Neen, dat zou ik nooit doen. Liever. .. — Ik meende, dat jij je thuis gevoelde bij ons? —i Ja, voor thans ..maar steeds bier bjijven ... als men mij niet meer noodig heeft. a ^ Hij meende haar te begrijpen. — Je meent, dat er een tijd kan komen., dat papa je niet meer noodig heeft ? Maar ben ik er dan niet meer ? Geloof je, dat ik thans, waar ik je eerst heb leeren kennen zooals je werkelijk bent, niet ook alles zou doen, om je het leven op Grafenegg zoo aangenaam mogelijk te maken en je bescherming te verleenen, wanneer je die ook noodig mocht hebben? Do zweeg. Eeni oerustige uitdrukking, die" hij niet begreopj lag oj> haar gelaat. - — Wat zou je dan ook beginnen, kleine Do, vervolgde hij glimlachend, — waar je nu eenmaal niet in het klooster wilt gaan? Ergens moet je toch wonen ? — In dat geval zou ik er de voorkeur aan geven, mijn brood zelf te verdienen, fluisterde zij schuw, en trok haar hand terug. — O .»« jij. Die te trotsch is, geld van de Troll's te nemen, jij zoudt bij vreemde menschen gaan dienen? Wat een inval!, riep hij half verreist, half vroolijk. : Do bleef echter ernstig. t — Ik zou dan natuurlijk den adel afleggen. Werken, om onafhankelijk te zijn, is stellig eervoller, dan tegen mijn overtuiging te handelen of. a i, genadebrood te eten, zei ze trotsch. Het was zijn eigen meening, die zij daar uitte. Bil toch verbaasde hij er zich over. Hoe kwam dit kind tot zulke gedachten? Daarop ergerde hij zich plotseling. Waarom wilde zij dan bepaald weg? Juist nu,-waar hij haar had getoond, dat hij haar opvatting achtte en tot alle inschikkelijkheden bereid was? Ziji moest toch bemerken, dat zijn oordeel over haar grondig veranderd was, en dat hiji voortaan voor haar- een oprecht vriend wilde zijn, niet alleen als voogd. Neen, juist nu had zij zulke gedachten niet mogen hebben.. «, ■— Dat zijn overspannen ideeën; zei hij geprikkeld. — Je hebt missohien ook niets geleerd, waarmee je den kost kunt verdienen. Wil ie misschien als kindermeisje of huishoudster fungeeren ? Maar ook voor het laatste zouden je alle bekwaamheden ontbreken. Een verstolen glimlach vlopg over Do's gezicht! Als hij eens wist, dacht zij, hoeveel ik al gedeerd heb. . . voor huishoudster. En hoeveel moeite ik mij geef, eiken dag nog meer j» leereafe, Maar zij zweeg. Rüdiger stond op. De wonderlijke stemming, die hem sedert een uur gevangen hield, was geweken, en een zonderlinge onrust, die hij niet kon verklaren, kwam er voor in de plaats. •—• Wij zullen nu naar huis gaan, zei. hij ■kortaf. —• Ik geloof, het is spoedig tijd voor het eten. Ook zijn wij het immers over do hoofdzaak eens. Vóór het voorjaar zal ik wel niet naar Monrepos kunnen g§an, en tot zoo lang moet jij je er in elk geval in schikken, hier op Grafenegg te blijven. Ook nu zweeg Do. Zij was verschrikt over zijn veranderden toon, dien zij niet wist te verklaren. Zwijgend gingen zij naast elkander door het park. HOOFDSTUK XVI. De zonderling® onrust, die Rüdiger aan het eind van hun onderhoud had gevoeld, wilde ook later niet wijken. Elk oogenblik betrapte hij zich op de gedachte: Waarom wil zij eigenlijk weg van hier, waar ik haar voor altoos een tehuis aanbood i Ook de geheimzinnige toespelingen van Hertha, dat hij Do, als hij haar thans dwong, Grafenegg te verlaten, den weg naar geluk kon afsnijden, gingen hem door het hoofd. Zij waren slechts op één wijze te verklaren: Do had heimelijk iemand lief, en Hertha hoopte, dat deze zich op zekeren dag zou verklaren. Maar wie kon dat zijn ? Rüdiger liet in zijn gedachten alle mannelijke bezoekers uit de buurt de revue passeeren, maar vond niemand, die zich bijzonder om Do had bekommerd, dit immers ook zelden voor den dag kwam, als ei bezoek was, (Wordt vervolgd.) ---