EERSTE BLAD. BUITENLAND. In de Italiaansche troonrede wordt uitbreiding der bewapening aangekondigd; voor de oplossing der herstelkwestie is Italië tot opofferingen bereid. Amerika zal zijn vloot op gelijke sterkte brengen als die van Engeland. OVERZICHT. T Tribune" meldt daaromtrent: Indien het Dawes-plan in werking treedt, en het Congres aanvaardt de wet, die de Amerikaansche vloot op gelijke hoogte brengt met de Britscihe vloot, dan is president Coolidge van plan de groote mogendheden op te roepen om een verdrag te sluiten, waarbij alle vethtschepen beperkt zouden worden tot schepen van hoogstens 10.000 ton, en kleine schepen. Hoe vreemd het moge klinken, de Yankees willen, voordat zij overgaan tot een congres voor vloot-beperking, eerst. . . bun vloot nog wat uitbreiden en de bestaande slagschepen vechtwaardiger maken. De Miarine-minister Wilbur, de opvolger van Denby — heeft, zooals gemeld, de vloot in onvoldoenden toestand verklaard. De verhouding van de vloot-sterkten van Engeland, Amerika en Japan is op dit oogenblik 5—4—3, zegt de minister, en in het parlement worden maatregelen voorbereid om de verhouding te brengen op 5—5—3. Amerika op de 2" plaats van de groote zee varende mogendheden ? Er gingen zelfs stemmen op, dat het achter Japan aanhuppelde. Maar minister Wilbur ontkende dit en hij verklaarde, dat met den aanbouw van een 8-tal kruisers van 10.000 ton, een stuk of wat duikbooten en de volledige moderniseering van de slagschepen, de minderwaardigheid van de Yankee-vloot zou zijn verholpen. Alleen dit moderniseeren, o.a. het stoken van olie in plaats van steenkolen, kost het bagatel van 30 millioen dollars. Te Londen meent men, dat de premier MacDonald feitelijk de man is, die door bemiddeling van den Amerikaanschen gezant Kellogg, president Coolidge heeft aangespoord tot het bijeenroepen van de nieuwe vloot-conferentie. Minder zijn de Engelsohen te spreken over het plan van senator Pepper, om een nieuw wereld-gerechtshof te stichten, blijkbaar met het doel, dat Amerika daarin de eerste viool zal spelen. De Eingelscihen zijn natuurlijk tegen elk plan, dat den Volkenbond — waarin Engeland de lakensi uitdeelt — concurrentie aandoet of wil overvleugelen. Waartoe een nieuwe bond of wereldhof, zoo vragen de Eingelscihen, nu, naar hun meening, de machinerie van den Volkenbond heel bevredigend werkt ? Maar heit zal met dit Amerikaansche wereldhof zoo'n vaart niet loopen. Voorloopig is er niet vee l kans, dat er in deze Congre-szitting iets van terecht zal komen. De leden van de buitenlandsohe Congres-commissie verschillen onderling en met president Coolidge rog te veel van meening, om spoedig samenwerking te kunnen verwachten. Zoowel het ontwapeningsplan als het Amerikaansche wereldhof-ideaal hangen nog in de ruimte. Amerika stelt de voorwaarde van aanvaarding van het Dawes-plan door Europa. Maar dat ligt nog in de windselen en vóór de installatie van het nieuwe Fransche kabinet zal het er wel niet uitkomen. Voordat de opvolger van Poincaré met MaoDonald gesproken heeft en men het aan weerszijden van het Kanaal over het nieuwe herstel-plan eens is, zullen er ook nog wel enkele maanden verloopen. frankrijk;. VERKLARINGEN VAN HERRIOT. In een interview verklaarde Herriot, die als opvolger van Poincaré wordt beschouwd, te Lyon, dat, naar zijn overtuiging, de meeste moeilijkheden met Elngeland door de nieuwe democratische atmosfeer uit den weg zullen worden geruimd. Wat de betrekkingen met Duitsohland aangaat, wensoht niemand meer dan hij het herstel van normale betrekkingen met Duitsohland. Indien echter het Duitsdhe volk den imperialistischen kant opgaat en indien het weigert Frankrijk de schade te vergoeden, dan zijn alle pogingen om den vrede tot stand te brengen, onmogelijk. Herriot's politiek tegenover Duitechland zal een politiek van vertrouwen zijn, die echter slechts vrucht kan dragen, indien zij in gelijken geest wordt beantwoord. Wat sovjet-Rusland betreft, verklaarde Herriot zich geneigd betrekkingen aan te knoopen, doch hij weigert zioh te onderwerpen aan de edsahen der Moskousahe Internationale. De Parijscihe correspondent van de „Timee" meldt, dat Herriot ten opzichte van Rusland het v&lgende verklaarde: In plaats van de betrekking van Rusland afhankelijk te maken van het tot stand komen eener handelsovereenkomst, zou het thans zijn bedoeling zijn, sovjet-Rusland terstond na vorming van het nieuwe ministerie te erkennen. Intussohen zijn talrijke radicalen het met deze politiek niet eens, daar zij dit als een te groote concessie tegenover de socialisten beschouwen. De oorrespondent gelooft echter, dat de nieuwe Fransche regeering Rusland uiterlijk 10 Juni zal hebben erkend. De Fransdhe regeering zal dan terstond een missie naar Moekou zenden, terwijl een missie uit Rusland te Parijs zal komen en daar de diplomatieke vertegenwoordiging op zioh zal nemen. Daarna zou een Russisch-Fransche conferentie plaats vinden tot regeling der hangende vraagstukken. DE SOCIALISTEN EN HET NIEUWE KABINET. Een groot aantal socialistische vereenigingem in de provincie heeft gister plaatselijke congressen gehouden om het vraagstuk der deelneming aan de regeering te bespreken. Vóór deelneming verklaarden zioh de departementen •' Rhóne, Vaucluse, Tarn en Boudhesdu-Rhóne. Voor het steunen van een homogeen socrialistisch-radicaal ministerie verklaarden zioh de departementen Herault en Haut-Rhin, terwijl het departement Var een door Renaudel ingediende motie tegen deelneming aannam en Renaudel, opdracht gaf deze motie, waarin ook het aftreden van Millerand wordt geei scht op het algemeene congres der sociaal-democraten, op 1 Juni te houden, in te dienen. CAILLAUX WIL REVISIE VAN ZIJN VONNIS. Het ,,Journal" meldt, dat Caillaux dezer dagen een brief aan Herriot heeft gericht, waarin hij zegt, dat hij geen amnestie kan aanvaarden, welke nog twijfel laat bestaan dat het door het Staatsgerechtshof tegen bem uitgesproken vonnis, ongegrond was. Indien zijn vrienden hem recht willen laten wedervaren, dan moeten zij revisie van het vonnis gelasten. WEYGAND WEER NAAR SYRIË. Generaal Weygand, ihooge commissaris in Syrië (welk gebied indertijd door den Volkenbond onder Fransch mandaat is gesteld), heeft zich Zaterdag te Miarseille ingescheept om naar Beyrouth te vertrekken. Aan de „Maltin" verklaarde hij, dat er geen verband beslaat tusscheo zijn terugkeer en de overvallen aan de Syrische grens. Op 6 Juni zal Weygand een sportfeest te Beyrouth bijwonen. De generaal weerlegde de tendentieuze berichten van Turkschen en Engelsohen oorsprong. De Franschen leden lang niet zooveel verliezen als daarin opgegeven werd, maar erkend werd toch, dat er al te veel aanvallen van „Turksche roovers" op de Fransche voorposten plaats hadden. De ratificatie van het verdrag van Lausanne zal het mogelijk maken, na definitieve bepaling van de grens tusschen Syrië en Turkije, opbouwend te werken. De generaal deelde mee, dat de karavanen ongehinderd rondtrekken tusschen Beyrouth, Aleppo, Mosoel en Bagdad. duitsohland. ONTHULLING VAN EEN OORLOGSMONUMENT TE POTSDAM. Zaterdag had te Potsdam vóór de kazerne der gardetroepen de onthulling van een gedenkteeken voor de gesneuvelde leden yan de garde-du-corps plaats. De vroegere commandant, frhr. von Richthoven, verklaarde het zeer te betreuren, dat de kroonprins niet in staat- was aan deze plechtigheid deel te nemen. Het was zijn innige wensch geweest, maar de Pruisische regeering had het hem verboden. De nlechtigheid werd o.a. bijgewoond door de prinsen Oscar en August Wilhelm. De hofpredikant Vogel, een katholiek geestelijke, en de burgemeester van Potsdam hielden toespraken. De plechtigheid had een rustig verloop. Volgens het ,,Berl. Tbl." zijn Vrijdagnacht te Potsdam 8 communisten gearresteerd, op wie men ontplofbare stoffen, handgranaten en pistolen heeft gevonden. Uit het ingestelde onderzoek zou zijn gebleken, dat zij van het centraal-bureau opdracht hadden gedurende het herdenkingsfeest een aanslag te plegen. DE „VOLKISCHE" PARTIJ. De nationaal socialistische vrijheidspartij, zooals de Deutsch-völkischen zich thans noemen, heeft Zaterdag te Berlijn haar eerste fractievergadering gehouden, waaraan ook Ludendorff deelnam. De generaal verscheen in burgerkleeding, vergezeld door den völkischen leider, majoor Henning. Tot voorzitter der fractie werd von Grate gekozien, tot lid van het fractiebestuur generaal Ludendorff. De fractie publiceerde een verklaring, welke eigenaardigerwijze met de woorden begint: ,,Het is de wensch van onze völkische leiders, generaal Ludendorff, Hitier en von Grafe, dat de verschillende tot dusver organisatorisch gescheiden groepen, de Duitschnationaal-sooialisten in het Zuiden en de andere völkische groepen zich tot één organisatie onder den naam nationaal- socialistische vrijheidspartij aaneensluiten.'> Ook in het verdere verloop van deze verklaring werd nog bij herhaling gesproken van de aanwijzingen der leiders, zoodat het stuk bijna den indruk van een militair bevel maakt. OPZIENWEKKENDE ARRESTATIE. Naar Wolff meedeelt, werd Woensdagmiddag te Keulen de „ministerialrat" dr. Schneider, door de Britsche militaire autoriten in hechtenis genomen. De motieven dezer arrestatie zijn nog niet volledig bekend. Volgens de „Echo du Rhin" is Schneider betrokken bij het vervaardigen en in het verkeer brengen van valsch rege©ringsgeld. Deze bewering berust alleen op de verklaring van een onder verdenking van valsche munterij gearresteerden persoon. DE TOESTAND IN DE RUHR. De mijnwerkersbonden hebben bij de te Essen zonder resultaat verloopen onderhandelingen, zich tot den 8-urigen werktijd onder den grond (inplaats van 7 uren) slechts willen bereid verklaren op voorwaarde, dat het tot dusver betaalde loon als basis zal gelden en dat hun bovendien voor het uur overwerk (in het bovengrondsch bedrijf twfet uren) die toeslag voor overwerk volgens tarief betaald wordt en dat ten slotte de aldus vastgestelde Iconen, waarbij de van 1 Mei af geldende 15 pCt. loonsverhooging is inbegrepen, nog met JO pCt. vermeerderd worden. Te Bochum belegerden 500 mijnwerkers Vrijdagavond de mijn C onstan tin. De politie werd met steenen ontvangen. Toen deze daarop in de lucht vuurde, stoof de menigte uiteen. Er hebben arrestaties plaats gehad. Uit Essen wordt gemeld: Het verdrag der chemische industrie in bezet gebied met de Micum was 20 Juni afgeloopen. Nieuwe besprekingen hebben tot het resultaat geleid, die het verdrag op den huidigen grondslag voorloopig verlengd zal worden. ENGELAND. DE ONDERHANDELINGEN MET TURKIJE. Naar de „Times" uit Konstantinopel verneemt, zijn de onderhandelingen tusschen Engeland en Turkije omtrent Mosoel in een kritiek stadium gekomen en kan het licht tot een breuk komen. De Turksche bladen gaan hevig tegen Engeland te keer. DE HERSTEt-CORRESfr)NtiENTIÉ. MacDonaldieeft ia een nieuw schrijven aap. Poincaré verzocht de onlangs gewissejde correspondentie te laten publiceeren. Poincaré heeft daarin toegestemd. De documenten zullen nu onverwijld tegelijk te Londen en te P?.rijs bekendgemaakt woraen. Bij de tus&chentijdsöhé LagértiuistféfrMeteing voor Kelviagrove (Giasgöw) fre'rd d% conservatief gekozen met 15.488 stSmihen. Dfc Labo urman behaalde 11.167 e~n de liberaal 1372 stemmen. In het aantal zetels brengt dit geen verandering, maar de conservatieve meerderheid over de Labourpartij is verviervoudigd, terwijl de liberalen 3290 «temmen minder kregen dan bij de algemeen© verkiezingen. RUSLAND. COMMUNISTISCH CONGRES. Zaterdag werd te Moskou het 13de congres der communistische partij geopend. Er waren 1100 gedelegeerden. In zijn op het congres voorgelezen rapport over den politieken toestand, constateert Zinovjef, dat de partij alleszins gerechtigd is, den binnenlandschen en buitenla.ndschen toestond van de Unie van de sovjetrepublieken met optimisme te beschouwetn. Voorts wordt in het rapport geconstateerd, dat het verzet, dat aan het sevjet-regiïSfe ge* boden wwdt en dat berust op eo& verkeerde interpretatie van den economischen en politikem toestand vain Rusland, ten. eenenmale gefaald. heeft. Van de 45 beschuldigden in het omköopiingsproces te Petersburg, zijn 17 dóór bét gerechtshof ter dood veroordeeld, terwijl 9 beklaagden zijn Vrijgesproken. De overigen werden tot kortér of langer gevftngönisstftiffen veroordeeld. VEREENIGDE STATEN. DE V LOOT-U ITB REI DING, De Congrescommissie voor mariüe-zaken heeft een rapport behandeld Over de verbetering der vloot. Dit rapport éischt ten eerste den bouw van 8 nifeuwe kruisers en 3 duikbooten-mijnehleggers, ten tweede: moderniseerihg van 13 oorlogsschepen en omvorming van 6 slagschepen in olie-stokers. GEEN GIFGASSEN-FABRIEK IN AMERIKA. Een Engelsch blad had beweerd, dat die regeering der Vereenigde Starten zich fabrieken had aangeschaft om op groötê schaal gifgassen te vervaardigen. De minister Van oorlog Weeks liet een formeel© tegenspraak op dat bericht leveren. De Vereenigde Staten hebben een kleine hoeveelheid gifgas gefabriceerd in de jaren 1918 tot 1921, maar sedert is elke fabrioatie va®, dien aard, stopgezet. VERSPREIDE BERICHTEN. — Het restauratie-spoorweg-rijtuig, Waarin maarschalk Foch ein Erzberger öp 11 November 1918 in het boech van Compiègne de wipènstilstandaovereènkomst teekenden, eaï dat als oorlogs-monument op het binnenhof dèr Invalides te Parijs werd geplaatst, verkeerde geducht in verval. De wagen ia vervelooa, de ruiten zijn hier en daar kapot, het inwendige zit dik onder de stof. Op de klachten der Parijnen aars werd de wagen opgeknapt. Men denkt er over om hem een andere plaats te geVen, hétzij bij Rethondes, op de plek waar hij destijds stohd, hetzij in het fort van Vincennes. Er doet ziöh echter een eigenaardige moeilijkheid voor. De wagem kan nl. de binnenplaats der Invalides niet meer verlaten. Toeai hij destijds met veel moeite tot vóór de oude poort was gebracht, bleek, dat het gewelf bovenaan juist 4 cM. te smal was om. hem door te laten. De militaire autoriteiten lieten aan elke zijde twee oM, steen van den boog weghakken, en zoodra de wagen er door was, werden de open plekken met oement aangevuld. Men ziet er echter tegen op, deze operatie nogmaals toe te passen om den wagen weer weg te krijgen. — Volgens dé „Daily Express" hééft Marconi een nieuw (systeem voor draadloos SëirféA met korte golven uitgevonden, dat hét. mogfelijk maakt voor eén tiende dér tegenwoordige kosten berichten van de groote radio-fetatiois naar ieder deel Van de wereld té Zenden. — Een bende eomitadji's is in het Turksche dorp Kaintkoèkhoer öp 10 K. Si. afstand van het station Narlikeuy in Öóst-Thracie (Turkije) binnen gedrongen. De bénde verm'oorddie 12 mannen en 4 vrouwen, terwijl vier andere personen nog door hen werden gewond. Daarna verdwenen de bandieten in onbekende richting. Een troepen-afdeeling doet nasporingen. — In de Zuid-Afrikaansche verkiezingscampagne, waarbij de partijen elkaar fel bestrijden, speelt ook mevrouw Smuls, dé vrouw van den premier een rol, die vergaderingen van de Zuid-Afrikaansché partij toespreekt. Zij waarschuwt voor de gevaren van de politiek van afscheiding der nationalisten én betoogt, dat generaal Botha's politiek juist is gebleken. Engelschen en Hollanders moesten de handen inéénslaan. Géhéraal Smüts ls oandidaat té Pretoria. Vfor candidaten zijn zonder stemming herkozen, vaft wie 3 behoörén tot ds nationalisten. Het aantal zetels in den Volksraad bedraagt 135, Er zullen, 267 candidaten strijden om 131 zetels. Achttien ledetn van den ontbonden Volksraad hebben zich niet weer candidaat gesteld. — De mijnwerkersvereenijingen ia het Rührgèbied hebben zich accoord verklaard mét 't bêginnen van nieuwe onderh &ndelingen tot bemiddeling in- hét geschil ovér de verlenging van den werktijd. --- FEUILLETON. (Nadruk verboden.) HET GESTOLEN KIND. 83) ~~ Ik betwijfel, of zij er in toestemt, in uw salons^te gaan zingen. Het zou werkelijk te 0In z 'j n van haar kant. t T ^ aarom zoudt ge haar niet vragen, hier 0 ^omen, bij u? Zij zou niet kunnen weigeren > v ooral wanneer Selim er haar om bad. ~~ u zou dien avond tegenwoordig zijn? ~~ Waarom niet? mar antwoordde niet. Hij dacht na. Het kj^t, de beide mededingsters bij el, r te zien in denzelfden salon, vermaakte aem Z eer. ®oe+ v aar ' zei '^ e hij eindelijk, — Espéranza en .. l jna alle avonden in de opera zingen ®ebru a Z ^ n ^ et vr y zij n voor het einde van ( ji^'^ e "'". maa nden wachten!" dacht Huberte, gev 0 ln ^ °ogenblk een laaghartig plan had wa K ,!". "^ier maanden geduld oefenen. . . Zii Za ' S^uldig zijn." *«de glimlachende' zij n zou mij werkelijk zeer aangenaam tot 'j,!" 9 vrouw van nabij te leeren kennen; Jl6 ^ > ^ ^ aar slechts op de planken liöh ^hoo'ren^^ 0 een welbekende stap liet Selim, sprak zij zenuwachtig. — Kijk nu is u geheel en al ontroerd, zeide Omar. .bedaar, bid ik u. . . de prins zal niet verrast zijn, u te zien. Hij verwacht u. Nu stond zij van aangezicht tot aangezicht tegenover Selim, die haar plechtstatig groette als een koningin, en wist niet meer, wat te zeggen. Maar tiaar vurige blikken konden zich niet losmaken van dezen man, die haar met een glimlach op de lippen begroette. Een oogenblik had zij een opwelling, om den prins in haar armen te sluiten. Nooit had zij hem zoo aantrekkelijk gevonden. — Ik wilde je terugzien, zeide Selim, — daarom heb ik mijn vriend Omar-Paciha verzocht, 'je uit te aeodigen tot een maaltijd. En hij voegde er glimlachende bij: — Ik deed zooveel dingen, die mij vergeven moeten worden! — Die dingen ken ik, sprak Huberte. Zij waren alleen in de vestibule — Omar had zioh verwijderd — alleen te midden van kostbaar marmer en tropische bloemen. Zonder een woord te zeggen nam Selim Huberte mede naar een groot venster, dat uitzicht gaf op de Champs-Elyséesi. Er viel een fijne regen. Eënige sterren, meestal door wolken verdonkerd, schenen van afstand tot afstand aan den donkeren hemel. — Ben je boos op mij ? zeide Selim, terwijl hij Huberte's hand vatte. — Ik weet, dat ik je een groot verdriet heb veroorzaakt, door meer dan twee maanden van je verwijderd te blijven. Nauwelijks had hij deze woorden gesproken, of het schelletje kondigde een bezoek aan. — Dat is de vierde gast, zeide Selim. Abel Dickson was juist uit zijn rijtuig gestapt. — U zult één der rijkste bankiers uit Indië zien, sprak Omar, die naar de vestibule was gesneld, om den nieuwen bezoeker te ontvangen. Huberte verliet haar observatiepost voor het raam niet en zij keerde zioh eerst om op het oogenblik, dat belim haar aan Abel Dickson voorstelde Toen hij haar naam hoorde uitspreken, kreeg Abel een schok en verbleekte, maar hij slaagde er in, zich yan deze hevige ontroering te herstellen. Toen zij Abel Dickson zag, kon Huberte niet zeggen, of hij oud of jong was. Tot Omar, die hem hartelijk de hand drukte, zeide hij: — Je hebt mij gezegd, dat het een vrijgezellenmaaltijd was, ik ben dan ook waarlijk verlegen, mij niet in avondtoilet te hebben gestoken. Bij den klank dezer stem keerde Huberte zich om ... en beefde. Waar had zij dit geluid reeds gehoord? Zijn ontroering kwam weer heftiger boven dan ooit, toen de vier gasten vereenigd waren in de groote eetzaal. Tegenover Huberte gezeten, kon Abel, zooveel hij wilde, die vrouw aanzien, die hij zoozeer had lief gehad, voor wie hij een misdadiger geworden was. — O! dacht hij, — zij is niet veranderd! Het schitterende leven, de weelde, die haar omringt, hebben haar beschermd tegen de verwoestingen van den tijd, en onder dit licht, beladen met diamanten en parelen, is zij werkelijk nog prachtig! Selim scheen gelukkig, haar 'terug te zien. Van tijd tot tijd mompelde de prins, tot haar overgebogem: — Je bent niet al te boos op mij, nietwaar? Zie je, Huberte, je moet me nemen zooals ik ben, mij mijn grillen vergeven. Na al die stormen komt de rust heel spoedig terug . . . dat is nu gebeurd. fcielim glimlachte. Toen vestigde de jonge vrouw, zonder dan prins te antwoorden, die van tijd tot tijd tot tiaar sprak, al haar aandacht op dien onbekenden man, die, tegenover haar gezeten, haar met de oogen niet verliet. Zij had bem nog niet herkend, maar niettemin voelde zij zich zenuwachtig en ongerust. Onder de blauwe brilleglazen zag zij twee vurige oogen schitteren en over het geheele gelaat, ten slotte, bemerkte zij een uitdrukking van spot, die haar kwetste. — Die man noemt zich Abel Dickson, dacht zij, — maar heet hij werkelijk zoo? Dit gelaat met de oogen, verdonkerd door dikke brilleglazen, maakte een vreemden indruk op gravin de Preuil. Hoe meer zij het onderzoekt, hoe meer het haar toeschijnt, dat zij de gelaatstrekken van Abel de Burue herkent. De lange en fijne handen zijn even mooi gebleven als vroeger en aan den ringvinger schittert nog de groote diamant, dien hij vroeger droeg te Ville-franche, toen hij een jong marine-officier was. Dien ring had zijn vader hem nagelaten, en Abel had hem altijd eerbiedig behouden. In een oogenblik ziet Huberte, wie het bloed naar het gelaat stijgt, al haar twijfel verdwijnen: Het was Abel de Burue, die zij voor zich had! Hij nam geen deel aan het gesprek, dat gevoerd werd tusschen den prins en Omar-Pacha. Aanhoudend keek hij met zijn ongedwongen en uitvorschenden blik de jonge vrouw aan. Huberte verlangde naar het einde! Een oogenblik kwam de gedachte bij haar op, te vluchten, Parijs te verlaten, tusschen dien man en haar mijlen, duizenden mijlen te stellen; zoo ver, zoo ver te gaan, dat hij haar nooit kan bereiken, nooit haar vervolgen met zijn onverzoenlijken en woesten haat. En alsof hij de vrees dier vrouw had begrepen, glimlachte Abel, oneindig gelukkig, nu ho liaar zag beven. Thans was men aan de koffie. De mokka was in de kopjes en de fijne likeuren schitterden in de flacons, die met ouderwetsch zilver versierd waren. Het was het uur van vertrouwelijke gesprekken en grapjes. Selim, die verscheidene glazen champagne had gedronken, was zeer opgewekt, en caarne vei telde hij, zonder zioh om Huberte te bekommeren, het geheele verloop van zijn laatste reis, langen tijd sprekende over zijn uitstapjes in Zwitserland, over zijn ziekte in een hotel te Zermatt. Omar-Pacha lachte, terwijl hij naar deze vertrouwelijke mededeelingen luisterde, en van tijd tot tijd wierp hij op Huberte een blik, die zeggen wilde: „Wijd geen aandacht aan die vertelsels . .. Abel Dickson scheen zich zeer te vermaken. Terwijl hij de jonge vrouw doordringend aanzag, zeide Abel op zeer kalmen toon: — TJ moet niet te veel gewicht toekennen aan de dwaasheden, die u juist gehoord hebt. De prins, het is vaar, verandert spoedig van smaak. Daar weet u zelf wel veel meer van, mevrouw. (W ordt ■ vervolgd.) --- Schermwedstrijden van den Koninklijken Officieren Schermbond in den Dierentuin. De beide kampioenen kapitein A. E. W. de Jong (links) sabel, kapitein Wynoldy Daniels (midden) degen, die, evenals kapitein-luitenant-ter-zee M. H. van Duim bij de schermwedstrijden te Parijs ons land zullen vertegenwoordigen. ---