REGAL
RECLAMES. 90 cent per regel. 2694 2nómkuaA..:r\ #cwana | REGAL SIGAREN
---

ONDERWIJS EN KERK.
— De heer K. Holwerda, ber. pred. te V e ^J; er ] lee, is na peremptoir-examen door de classis "inschoten tot de Evangeliebediening in de Gerei. Kerk toegelaten. — Ned. Herv. Kerk. _ , ua „ Beroe pen te Zuid-Beijerland, ds. F. F. Jde Plassche Izn. te Krimpen a/d. Lek. Aangenomen het beroep naar Terhorne, do ds. J. C. M. Jansen te Made. , Bedankt voor het beroep naar Hykersmilde do i. J. Hengeveld te Schipluiden. — Geref. Kerk. Beroepen t3 Appelscha, de heer D. J. Y , ' cand. te Kampen ; — te Boombergum, de ne L. ten Kate, rand. te Kampen; — te Broun e haven, de heer C. Meuleman, cand. te zwolle. EXAMENS. — Universiteit te Leiden. ^ Doctoraal examen rechtswetenschap, mej. A. • Verhoeven en de heeren A. S. Chabot en <!• 'aar. , : A # Candidantsexamen Germaansche taal, m e JW. Leopold. - Artsexamen eerste gedeelte, de heeren J. ! Bosch en J. G. J. van Douver; bevorderd arts, de heer P. H. Kampfraath. — Universiteit te Utrecht. Bevord erd tot arts, de heer F. J. Hoorn» tot semi-arts de heeren H. E Hazewinkel ei A. 't Hoen. — Stuurlieden examens. Geslaagd voor eerste stuurman (groote vn ' de heeren J. J. Violvoye, J. Aarents, JonZwanenburg en P. G. Striensn.
---

STADSNIEUWS. Een geheimzinnig sterfgeval.
i^cord of zelfmoord? Arrestatie van een verdachte. De commissaris van politie Kramer heeft een uiterst précaire zaak in handen gekregen, een geval waarbij de politie na een minitieus onderzoek van ruim een week nog nieft weet_ of daarbij sprake is van zelfmoord dan Wel, dat een onschuldig man het slachtoffer van een lagen aanslag geworden is. De weinige mededeelingen aangaande deze zaak, welke de politie zoo vriendelijk was aan de pers te verstrekken, en de vele gegevens, welke wij na een grondig onderzoek ons zelf hebben verschaft — niet dan na de Vele moeilijkheden te hebben overwonnen, die van politioneele zijde ons in den weg gelegd waren — stellen nochtans ons niet in staat, een zoo duidelijk beeld van wat er gebeurd is te geven, dat men hieruit tot de schuld of onschuld van iemand zou kunnen concludeeren. Bovendien: vele bij^ondarheden, welke ons ter oore zijn gekomen, laten wij voorshands, om de politie in haar onderzoek, dat nog steeds gaande is, niet te bemoeilijken, achterwege. Eén correctie op het communiqué dat aan de pers verstrekt is, moet ons even uit de pen : de persoon, die door de politie in deze zaak gearresteerd werd, is géén drogist. De man noemt zichzelf koopman en is houder van een winkel, waarin, behalve chemicaliën en enkele drogerijen, voornamelijk een omzet van zoogenaamde gummiwaren en dergelijk plaats heeft. De toedracht van de zaak. De diep-treurige zaak heeft zich als volgt toegedragen: Eenigen tijd geleden plaatste de bovenbedoelde winkelier een advertentie in een blad, waarin hij voor zijn zaak een filiaalhouder vroeg. De winkelier kreeg op zijn annonos'pl.m. tachtig brieven waarna hij met een der reflectanten, een werkloos kelner, in onderhandeling trad. De besprekingen hadden tengevolge, dat de reflectant, ongehuwd en ongeveer 45 jaar oud, zich verbond om in dienst van den winkelier te treden.
Hij stelde in handen van dezen een waarborgsom van ƒ 1000, de spaarduiten van zijn zuster, een weduwe, die met hem — de zuster voor de vrouwelijke clientèle — de zaak zou gaan beheeren tegen een gering weekloon en een gering percentage van den omzet. De filiaalhouder trad omstreeks de helft van de rorige maand bij den winkelier in dienst, van 's ochtends tot sluitingstijd was hij in de zaak werkzaam, onder toezicht van den winkelier, die hem met een en ander op de hoogte bracht. De winkelier had nl. zelf het voornemen, met de hem in handen gestelde waarborgsom van duizend gulden een bloemen-exportzaak op Engeland te beginnen, in combinatie met iemand alhier woonachtig. Het is een feit, dat de winkelier, die meende, zijn positie te ikunnen verbeteren, de duizend gulden a tout prix noodig had. Nadrukkelijk werd ons dit gistermiddag door de echtgenoote van den filiaalhouder bevestigd. Nadat de filiaalhouder eenigen tijd in de zaak had gewerkt, beduidde op zekeren dag de winkelier hem, dat hij het beter voor de zaa<k vond, als de filiaalhouder er 's nachts in een aangrenzend kamertje bleef slapen. Een bange nacht. Den eersten nacht dat de man, die er noode in had toegestemd — hij woonde met zijn zuster, die ziek was geworden en zijn hulp kon behoeven, samen — in het kamertje achter den winkel overnachtte, ontwaakte hij in het holst van den nacht, door een hevige benauwdheid bevangen en opstaande ontdekte hij, dat de kraan van het gascomfoor in zijn kamertje wijd open stond en het gas hem al vrij erg had bedwelmd. Hij kleedde zich snel aan en verliet het vertrek, dat hem bijna noodlottig was geworden, om zich naar het huis van zijn zuster te begeyen. Daar aangekomen en nog geheel van streek, vertelde hij, wat er gebeurd.was en zeide te gelooven, dat men hem had willen vermoorden. De zuster, die een sterke gaslucht aan de kleeren van den man opmerkte, praatts hem dit uit het hoofd. Het was toch heel goed mogelijk, dat hij zelf per ongeluk het gaskraantje open gestooten had. Wie ter wereld had belang bij zijn dood ? Hierbij valt te vermelden, dat, behalve de filiaalhouder, ook de winkelier een sleutel van de winkeldeur had; dat de filiaalhouder 's nachts geen knip op de buitendeur gedaan zou hebben; dat bij het openen dezer deur een bel, welke moeilijk af te zetten is, overgaat en dat onder de etalage zich de hoofdkraan van de gasleiding bevindt. Den volgenden ochtend was de filiaalhouder weer in de zaak en hij moet, volgens de verklaring van de echtgenoote van den win keiier, over zijn wedervaren in dein afgeloopen nacht niet gerept hebben. Hij zou wel gezegd hebben, dat hij zich zeer zenuwachtig over zijn zuster maakte, dat hij bang was, dat zij dood zou gaan en dat hij 's nachts, in plaats van te slapen, naar zijn zuster was geweest. Den heelen dag bleef hij nerveus. Tegen den avond kookte de echtgenoote van den» winkelier eenige soep, die door beide man nen genuttigd werd. Dien nacht en den daaropvolgende^ Zondag gebeurde er niets. De filiaalhouder bracht den vrijen Zondag bij familie door, waar thans ook zijn zuster logeerde, en hij vertrok in den avond weer monter en opgewekt naar de zaak om er te overnachten. Het drama voltrekt zich. Welk drama zich dien nacht in dat kleine kamertje, achter den winkel heeft afgespeeld, wat in dat kleine, armelijk gemeubelde vertrekje van ternauwernood eenige vierkante meters groot, tijdens de rampzalige nachtelijke uren is voorgevallen, zal wel vooi altijd een raadsel blijven. De winkelier verklaart, dat hij 's ochtends, dit was op Maandag 3 Maart, om kwart voor acht, in de zaak kwam, en zijn filiaalhouder nog te bed vond. Hij trachtte hem te wekken, doch de man stiet rochelende geluiden uit en viel, nadat de winkelier hem overeind had getrokken, bewusteloos in de kussens terug. De winkelier heeft daarop de zuster zijner vrouw, dje juist den winkel passeerde, verteld, dat de filiaalhouder ziek was. Hij verzocht haar even in den winkel te blijven, omdat • hij een zakenvriend, dien hij in de ochtenduren ontmoeten zou, wilde afschrijven. Hij schijnt tegelijkertijd een boodschap naar het huis van zijn echtgenoote gezonden te hebben en naar de familie van den bewusteloozen man. Een nichtje van den filiaalhouder kwam omstreeks 10 uur en op haar advies werd dadelijk de Geneeskundige Dienst gewaarschuwd, die, naar het schijnt, door een onduidelijke adresopgave eerst na eenigen tijd verscheen. De ambtenaren van dezen dienst onderzochten in tegenwoordigheid van de nicht den bewustel'oozen man en adviseerden om den huisdokter te laten roepen. Eerst in den namiddag werd de zieke naar een der gasthuizen vervoerd, waar hij den volgenden dag, zonder tot bewustzijn te zijn gekomen, overleed. Denzelfden avond vertrok de winkelier met de nachtboot naar Engeland, waar hij ruim eer, week verbleef. In het gasthuis had men op den overledene inmiddels autopsie verricht en in het lichaam de aanwezigheid van vergift geconstateerd. J.I. Vrijdag kwam de winkelier uit Engeland terug en na aankomst werd hij gearresteerd. Zie hier de feiten, onopgesmukt, zooals zij zich volgens onze informaties hebben voorgedaan. Wij schreven reeds, dat vele bijzonderheden die ons bij ons onderzoek werden medegedeeld, en de conclusies welke wij daaruit getrokken hebben, voorloopig niet door ons zullen worden gepubliceerd, om het onderzoek der politie niet te bemoeilijken.
Scala. „Prinses Carnaval", — dit is wel de allerbeste operette, welke wij in jaren hebben gezien. En het verheugt ons, dit oordeel te kunnen neerschrijven, wijl het hier geldt een oorspronkelijk werk. Oorspronkelijk in elk cpzócht ? Deze vraag zouden wij in haar algemeenheid niet gaarne bevestigend beantwoorden ; in de muziek van Hubert Cuypers toch troffen ons accenten, welke aan een Franz Léhar, een Oscar Strauss, een Jean Gi'bert niet vreemd waren. Maar — in trouwe — hoeveel hebben deze componisten onderling weer niet van elkander geleend, om tóch met een opus voor den dag te komen, waarop het etiquet „originaliteit" prijken
mocht, zonder dat er van oneerlijke concurrentie sprake kon zijn ? Hubert Cuypers heeft, bij ons weten, met zijn „Prinses Carnaval" zich voor het eerst bewogen op het gebied der luchtige, lichte kunst, en dit staat vast: over zijn debuut kan niet alleen hij zelf tevreden zijn, doch ook het uitgaand publiek, dat in operettes behagen schept. Hetgeen Cuypers aan oorspronkelijkheid in zijn „Prinses Carnaval" heeft geschonken, doet ons dit werk prefereeren boven een dozijn Berlijnsche en Weensche „Schlagers" van den laateten tijd bij elkaar. Men behoeft geen door-gefourneerd chauvinist te zijn, om dit feit met de grootste ingenomenheid te constateer eai. De handeling van „Prinses Carnaval" verplaatst ons in Venetië — wat wil men meer? In hoeveel opera's en operette® speelt deze bekoorlijke, Italdaansohe stad niet een rol ? Direct al weten componist en librettist de juiste accoorden aan te slaan; wij moeten vèr in ons geheugen teruggaan, om een zóó geslaagd entrée als het „koor van gemaskerden" ons te kunnen herinneren. Dit brengt ook aan de aindere zijde van het voetlicht de stemming er onmiddellijk in. En de aandacht op de handeling blijft voortdurend gespannen. Het gaat ten slotte om de leefde van de schoone en rijke Claudia (Stophie Kohier—van Dijk) en den kunstschilder Olaf Englind (Jeain Jan&sens); vóór deze beiden. elkander in de armen vallen, zijn vele ©ni velerlei beproevingen hun deel geweest — gelijk zulks in een rechtgeaarde operette behoort. Doch om de tragiek en erotiek niet alleen aan het woord (gesproken en gezongen) te laten, zijn voor „Prinses Carnaval" eem aantal bijfiguren gerequireerd, die in de handeling een werkzaam aandeel nemen: de duivenfokker Antonio Sulviccio (Johan Boskamp), diens dochter Marietta (Bertha Verzwijfer), Antanio''s huishoudster Armen ia (Marie van Westerhoven) en Guiis«ppe Bartolo, een modern schiikler, tot over de ooren verliefd op Marietta (Kalman Knaack). Dit viertal heeft de noodige aandacht van dein librettist gehad en brengt in de operette, om zoo te zeggen, een tweede handeling, 'welke het geheel slechts ten goede is gekomen. Ook Hubert Cuypers heeft dit kwartet niet veronachtzaamd en heel wat gelukkige scènes zijn daarvan het gevoOg geweest. Wij behoeven alleen maar te herinneren aan het bijzonder bekoorlijke nachtegalen-duet (Marietta en Guiseppe) in het tweede bedrijf; aan het geestige kwartet, eveneens in II, waarin ook Antonio en Armenia huin deel hadden. Beide, zoowel duet als kwartet, moesten op aandrang van het publiek worden herhaald. Wat Hubert Cuypers als operette-componist echter vermag — daArvan geeft hij eerst recht blijk in het schitterend geslaagde leed van Vitelly (Emile van Bosch), een compositie, als men tevergeefs zal zoeken in de geïmporteerde operettes der laatste tien jaren. Het zou onbillijk wezen', als wij hier tevens niet dankbaar herdachten den schrijver der zangteksten, dr. J. A. van den Broecke. Voor ons is het lied van Vitelly het hoogtepunt geweest van „Prinses Carnaval". En de enthousiaste massa, welke Scala vulde, hield niet op, of Emile van Bosch moest dit even schitterend door hem gezongen lied herhalen. Zou het nu inderdaad nog noodig zijn, de Hagenaars op te wekken, naar Scala te gaan 1 Er schuilt geen schijn of schaduw van overdrijving in de woorden, waarmede wij deze recensie aanvingen: „Prinses Carnaval" is de allerbeste operette, welke wij in jaren hebben gezien. Een tot in de kleinste kleinigheden uitnemend verzorgde tekst; een partituur, waarop wij trotsch mogen zijn, niet in het minst, wijl zij van eem Nederlander is. En een opvoering door Bouwmeesters voortreffelijk ensemble „De Haghezangers", waaraan geen buiteinlandseh gezelschap, dat in den laatsten tijd ten onzent optrad, ook maar éven kan tippen. Sophie Kohier—vain Dijk is in de rol van Claudia op haar best, en menige Duitsche of Oostenrijkscbe ster, met veel ophef aangekondigd, verbleekt bij haar geheel. Welk buitenlandsch gezelschap beschikt over krachten als Emile van Bosch en Jean Janssens (wat verstaat, tusschen twee haakjes, deze artist de kunst van grimeeren!) — over komische talenten als dat van Kalman Knaack (die, dit blijkt nu, niet „dik" behoeft te doen, om succes te hebben), Johan Boskamp, Marie van Westerhoven, de laatste behoorend tot de beroemde garde, die weet te sterven, maar zich nooit overgeeft ? In welk ensemble vindt men een zóó charmante soubrette als Bertha Verzwijfer en wordt een bediende-rol zóó dóór en dóór artistiek vervuld als die van Giovanni door Raaf Bouwmeester? En dain.... de koren ! Hubert Cuypers heeft er héél wat van gevergd, maar hij kan tevreden zijn : ze klonken frisch en beschaafd. Het orkest, door den componist zelf aangevoerd en aangevuurd, deed de mooie partituur alle recht wedervaren. Ten slotte: de eminente regisseur. die Louis Bouwmeester jr. is, vond gelegenheid, zijn vele gaven in vollen rijkdom te ontplooien. Componist, regisseur, artisten werden bebloemd
en bekranst, — zoo ooit, dan ditmaal ten volle verdiend 1 Neen, inderdaad, het i s niet noodig, de Hagenaars op te wekken, naar ScaJa te gaan. Een dergelijk superieur werk, in zulk een superieure vertooning, is voor zichzelf al aanbeveling genoeg. Louis Bouwmeester jr. zijn wij van ganscher harte dankbaar, dat hij ons dit spus heeft gebracht. Het is een daad geweest. Aan het publiek van residentie en omgeving, die daad op prijs te stellen. Vijf jaren daadwerkelijke dierenbescherming. De bond van Daadwerkelijke Dierenbescherming heeft Vrijdagavond zijn 5-jarig bestaan gevierd met een feestavond in een der zalen van het café „Riche" aan het Buitenhof. De t belangstelling van de leden voor deze feestvergadering was zoodanig, dat het wel wat kleine zaaltje de bezoekers nauwelijks kon bevatten. De voorzitter van den bond, mr. van Waveren, sprak de feestrede uit, waarin hij de geschiedenis der vereeniging sinds haar oprichting releveerde. De bond, zeide spreker voorzag in een behoefte en dit verklaart tevens zijn bloei. Ook buiten de grenspalen onzier Gemeente reikt zijn invloedssfeer, hetgeen blijkt uit de oprichting van soortgelijke lichamen in Rotterdam en Alfen aan den Rijn, in welke laatste plaats vooral een bloeiend vereenigingsleven t3 bespeuren is. Spreker legde den nadruk op het eigenaardige karakter van den bond, welke in onderscheiding met zooveel andere geen geld in de eerste plaats vordert van de leden of de gemeenschap, maar de daad. De naam duidt daar reeds voldoende op. Eendrachtig samenwerken, zooals steeds geschiedde, waarborgt een groote mate van moreele kracht, welke in het doel, dat de bond nastreeft,' van de allergrootste waarde is. De heer van Waveren bracht hulde aan sommige uitstekende leden van den bond en noemde als zoodanig den heer Solleveld, mej. van der Kloot, de secretaresse, en dr Monné Daarna verzocht hij de vergadering een oogenblik in de gedachte te willen verwijlen bij het overlijden van den heer dr. Esser. Ondertusschen speelde mevr. Slicher-Hoyer het Largo van Handel op de piano. Na de feestrede van den voorzitter bracht mej. van der Kloot hem hulde voor zijn werken en vereerde hem namens de vergadering een fraaie gravure ; a.an mevr. van Waveren bood zij een bloemenmand aan. Hierna volgde de afwerking van het feestprogramma, dat zang en muziek bevatte, benevens een aardige verloting. De mengieh voor 100.000 jaren. Of het verhandelde van den bekenden physicus Joachim Bellachini, Vrijdagavond in „Pulchri Studio" is meegevallen,"kunnen wij niet direct beamen. Handig was de voordracht zeer zeker in elkaar gezet en er zat wel lijn in ook. Daarbij was het betoog rustig en duidelijk, zoodat het populair-wetenschappelijke nimmer te hoog ging en het publiek van het begin tot het einde boeide. Voor het meerendeel was het verhandelde overbekend, moeilijk viel er iets nieuws uit te putten. Dit nu viel ons na de snorkende reclame, welke voor de voordracht gemaakt was, wel wat tegen En toch was een en ander niet van interesse ontbloot. Het eerste gedeelte doet de vraag stellen: Wat was voor het leven ? Wij krijgen de planeten op het doek te zien, spr. slaagde er zelfs in de relativiteit van den tijd duidelijk te maken. Op aarde, zei spr., is overal leven; zelfs in de (kale rotsen en de woeste steengebergten, hiermede verklaarde spr. de wordingsgeschiedenis der aarde. De kalkgebergten zijn de graftomben der voorwereldlijke dieren. Wij krijgen daarna die voorwereldlijke dieren op 't doek te zien en vervolgens verklaart spr. de ontwikkelingsgeschiedenis van den mensch van de amoebe tot den pithecanthropos erectus toe. Den mensch noemt spreker het nieuwste zoogdier. Na de pauze doet spreker een ernstig waarschuwend woord hooren, hetwelk door hem geput is uit de geschiedenis der voorwereld. Het menschelijk ras ikan alleen dan blijven bestaan, indien het voldoende waakt voor zijn vermenigvuldiging. De mensch stamt uit de natuur; uit het ei. V olgens de wetenschap is de mensch eens een visoh geweest. Voor 100.000 jaar was er de mensch zonder spraak uit het krijttijdperk. Gaandeweg ontwikkelde zich de mensch en kwam tot de hoogte, waarop hij thans staat. Ver boven het dier wat intellect betreft. Tal van duidelijke lantaarnplaatjes lichtten de voordracht toe. Wij kunnen niet nalaten, den heer Bellachini een woord van lof toe te zwaaien voor de uiterst bevattelijke wijze, waarop hij zijn voordracht had ingekleed. Tot slot zeide hij, dat hij a.s. Dinsdag in Diligentia nogmaals over dit onderwerp spreken zou. Die zaal leent er zich inderdaad beter voor, want 't was gisteravond in „Pulchri niet te harden van de hitte.
Uitlokken beslissing in hoogste instantie. In de Raadsvergadering van 27 Aug. 1923 werd besloten te weigeren de door het R.-K. kerkbestuur der Parochie van de H. Liduina, krachtens art. 72 der Lager Onderwijswet 1920, gevraagde medewerking tot het vervangen van de bestaande kachelverwarming in het schoolgebouw aan de Amalia-van-Solmsstraat 151 door een centrale verwarming. Naar aanleiding van het door gemeld kerkbestuur tegen dit besluit bij Gedep. Staten ingestelde beroep, heeft dit college, met vernietiging van gemeld Raadsbesluit, bepaald, dat de gevraagde medewerking alsnog moet worden verleend. B. en W., die zich met de beslissing van de Gedep. Staten niet kunnen vereenigen, achten deze aangelegenheid van zoodanige principieele beteekenis, dat het naar hun meening gewenscht is in dezen een beslissing in hoogste instantie uit te lokken. Ter voorkoming van verlies van recht, hebben B. en W. zich inmiddels tot de Koningin gewend. Zij stellen den Raad daarom voor, daaraan zijn goedkeuring te hechten. B. en W. stellen den Raad voor, op verzoek eervol ontslag te verleenen aan mej. B. L. J. Caviët als onderwijzeres aan
de openbare lagere school aan de HooeJ Prins-Willemstraat 14 (school B) en aan m e . C. M. Krols als onderwijzeres bij het ope 5 , baar lager onderwijs en als leerares in ^ vrouwelijke handwerken bij het avondnijvet! heidsonderwijs voor meisjes.
---

GEMENGD NIEUWS. Een landing op één wiel.
Van een toestel van de K. L. M., dat eergisteren onder besturing van den vlieg ej Scholten van Londen naar, Rotterdam vet. trok, liep, zooals wij reeds meldden, bij het starten op het vliegveld Croydon een wiel los. De gronddienst van het Londensch e vliegkamp, waar men het ongeval had be merkt, deed hiervan direct draadloos mede! deeling aan het Waalhaven-vliegveld te Rot. terdam. Toen Scholten de Maasstad naderde, wenj hij tegemoet gevlogen door den stationschef van de K. L. M., den gewezen marinevlieg ef Nieuwenhuis, die hem door gebaren beduid, de, dat zijn machine een wiel minder rij^ was. Bovendien werd den verkeersvlieger oofc op het vliegkamp zelf door het toonen van een wiel op de opgeloopen averij opmerkzaam gemaakt. Scholten, aldus gewaarschuwd, voerde hierop een keurige één-wielsche landing uit waarbij het toestel geen andere schade op! liep, dan dat het op den neus kwam te staan Knaapje verdronken. Een achtjarig jongetje te Zaltbommel speelde aan den kant der binnengracht bij deo Oranjewal en sloeg voorover in het moddei. water. Het 10-jarige broertje greep hem bij een been, doch kon hem niet boven water krijgen. Twee heeren snelden te hulp, brach ten den kleine op den kant, waarna onder medisch toezicht, ruim een uur kunstmatige ademhaling werd toegepast. Het knaapje was echter dood. Gladde jongens. Te Rotterdam trachten Duitschers zoo goed als waardelooze markbiljetten uit te geven als rentemarkbiljetten en vertellen, dat hun in Duitschland is meegedeeld, dat men in Nederland voor een rentenmarkbiljet van 10 mark ƒ 12 a / 10 betaalt en voor een rentemarkbiljet van 100 mark wel ƒ 95. Een winkelier van de Kruiskade aldaar, heeft een mark. biljet van 10 mark van 1921 in betaling aangenomen tegen f 12 van een Duitscher, die bij hem een portemonnaie kocht. Een andere Duitscher, opvarende van een Duitsch schip, liggende in de Maashaven, die met een rentenmarkbiljet van 100 mark wilde werken, ving bot. Op vrije voeten gesteld. Reeds meldden wij de arrestatie te Rotter, dam van een handelsreiziger terzake van ver. duistering van ƒ 11.000 aan effecten. Daat nader gebleken is, dat het een civiel-rechtelijke kwestie betrof, in verband met een familie-aangelegenheid, is de arrestant weder op vrije voeten gesteld. Petroleum in Duitschland. In de provincie Hannover is een bron van aardolie aangeboord. De dagelijksche productie wordt op 300.000 K.G. geschat. Heidebrand. Tusschen Blerick en Horst (Peel) nabij den spoorweg, heeft een hevige heidebrand gewoed.
---

RECHTZAKEN. Een kostbaar beestje.
De advocaat-generaal bij den Hoogen Raad, mr. Ledeboer, heeft geconcludeerd tot verwerping van het cassatieberoep van de Hengsten-associatie „de Eendracht" tegen een arrest van het Hof alhier, waarbij in deze door den Hoogen Raad verwezen zaak de vordering van de associatie tot uitbetaling van ƒ110.000, voor welk bedrag de hengst „Artist de Laboureur" was verzekerd bij de Eerste Ned. Onderlinge Paarden- en Veeverzekerings-maatschappij, was ontzegd. De uitspraak is bepaald op 25 April a .s. De auto-aanrijding te Tilburg. De rechtbank te Breda veroordeelde F. W. baron van Hugenpoth tot Aerde, student in de rechten te den Bosch, tot drie maanden hechtenis wegens de auto-aanrijding te Tilburg, waardoor een wielrijder zoodanig getroffen werd, dat hij vijf dagen later aan de verwondingen overleed. De eisch was negen maanden gevangenisstraf. Valsche munter». De Dordtsche rechtbank heeft de drie gebroeders van der W. aldaar wegens het namaken van rijksdaalders en het uitgeven van valsch geld veroordeeld tot resp. 1 jaar, 8 maanden en 6 maanden gevangenisstrafCornelia v. d. B., vrouw van P. M. R., die een van de gebroeders van der W. ten g®" schenke ontvangen rijksdaalder had uitgegeven, is veroordeeld tot 4 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf, met een proeftijd van 3 jaar.
---