GEMENGD NIEUWS. Het tap ij t in het vertrek van hot Raadhuis naast de kamer van den burgemeester moet door een nieuw worden vervangen. In dat vertrek wensehen B. en W. voorts eernigo der uit den Schouwburg afkomstige antieke EftoeJen, nadat die in orde gebracht en voor zooveel noodig hersteld zijn, "te plaatsen. Voor een en ander is de beschikking gevraagd over f 1800. Daar kan jé wat moois voor heibben ! De kamer zal. schatten we, een 40 M 2 . groot y.ijn. De onaanzienlijke hofieshuisjes aan het begin dor Prins-Willemstraat te Scbetvenin,gen, eigendom van de melkinrichting „de Landbouw", worden ontruimd en afgebroken, waarna het terrein gedeeltelijk tot tuin zal worden bestemd. Spelen te Sche'veningen. Uit een Haagschen brief in „bet N. y. d. D.": ,,Te Scheveningen staat een vrij groot hotel, met ruim terrein er omheen, dat vroeger zeer in trek was, maar er uit is geraakt sinds heit badleven zich om het Kurliaus concentreerde, van waar het vrij ver verwijderd ligt. Eetn groote groep Fransche bankiers, die, naar men wil, voorloopig al over 4 millioen francs voor de onderneming beschikt, moet nu voor dat hotel een bodhebben gedaan, en een financieel voor aandeelhouders zeer aannemelijk bod, met het plan om het geheel te verbouwen en er o. a. speelzalen ,,a 1'instar de Hontecarlo" in te richten, in welke „sociëteit" — „Cercle des Etrangers'' natuurlijk — men dan al de genietingen vinden zou, waarvoor je thans naar de Riviera moet reizen. Reeds zou bepaald zijn dat de energieke pachter, die het hotel thans zeer goed beheert, gérant van de nieuwe inrichting worden zou. En mijn zegsman weet er zelfs bij te voegen, dat binnen acht dagen de tegenwoordige aandeelhouders zullen vergaderen om over den verkoop te beslissen. Of dezen er op zullen ingaan, is uit den aard der zaak niet te zeggen. Maar geschiedt 't, dan mogen Gemeentebestuur en justitie gewaarschuwd zijn omtrent de plannen." In de Raadsvergadering van £0 October stelde de heer Helsdingen bij motie voor, aan on- en minvermogenden cokes te verschaffen van Gemeentewege tegen den kosten den prijs, op voorwaarden door B. en W. te stellen. B. en W. hebben, daarop praeadviseerend, den Raad meegedeeld, dat zij ook bij nadere overweging van oordeel zijn, zooals atij reods bij do beantwoording van het verslag over de begrooting 1910 opmerkten, dat bet niet wenschelijk is, den prijs van do producten bij de op commercieelen voet ingerichte bedrijven voor een deel te regelen naar filantropische beginselen. Tot 'dusver was de verkoop van cokes zuiver commercieel ingericht, zonder den detailprijs in den winter hoog op te voeren en zonder bovoordeeling van enkele personen of groepen. Vain deze regeling is het gunstige gevolg geweest, dat ongeveer 70 pOt. in 't klean wordt verkocht tegen een gemiddeld hoogeren prijs dan in andere gemeenten, terwijl de detailprijs in den winter ongeveer 10 ct. lager was dan bv. te Amsterdam en Haarlem. De overige 30 pCt., die niet en detail te verkoopen zijn, worden telkens bij apenbaren verkoop voor een jaar gewoonlijk tegen lageren prijs verkocht, waarvan ook liefdadige instellingen, werkliedenvereenigingen en dergelijke kunnen gebruik maken. B. cn W. achten deze regeling aanbevelenswaard en kunnen niet de voorkeur geven aan het denkbeeld van bet Raadslid Helsdingen. Niet alleen omdat uitgaven van liefdadigheid naar hun oordeel niet op de Gasfabrieken moeten drukken, maar ook omdat er in de praktijk te veel moeilijkheden en bezwaren aan verbonden zouden zijn, om er toe te kunnen overgaan. Vooreerst zou de moeilijkheid zijn op te lossen, welke personen als minvermogend moeten worden beschouwd, wat uit den aard der zaak neerkomt op het stellen van een willekeurige grens, waarbij op de individueele behoeften der te bevoordeelen personen niet kan worden gelet. Wanneer als gren3 bv. wordt aangenomen de 2° klasse van de aanslagen voor den Hoofd. Omslag zal het getal personen, dio cokes op bijzondere voorwaarden zouden betrekken, ongeveer 20.000 bedragen, wat een omvangrijke administratie voor schrijven en uitgeven van kaarten, wekelijkïche leveringen en controle met zich zou brengen, waarvan de kosten zeker op f 3500 a f 5000 te schatten zijn. Ook zou in de wintermaanden de cofcesvoorraad met 50.000 a 100.000 HL. moeten worden uitgebreid, wat verschillende kosten mot zich brengt. En de controle zou vrijwel onmogelijk zijn. Want wel is het Arnhem gelukt, de moeilijkheden tot een minimum te beperken door de bepaling dat de toonder van een kaart de cokes zelf of door een zijner huisgenoot*n moet laten halen, of dat zij anders door de Gasfabriek wordt thuis bezorgd ; miaar dit zal in de gemeente 's-Gravenhage, die ruim vier maal zöo groot is, 'niet kunnen. En daarbij kan men niet vergen, dat de on- en minvermogenden wekelijks voor een kleine hoeveelheid cokes den veelal zeer grooten afstand naar een der gasfabrieken afleggen, terwijl controle onmogelijk is, als de cokes door één persoon ivoor verschillende anderen mag worden gehaald. Het bezorgloon is to Arnhem gesteld ets. per HL., maar zou hier zeker. wegens de grootere afstanden en daar vele gezinnen op bovenverdiepingen wonen, 10 ets. moeiten bedragen, waarmede een prijsverlaging als te Arnhem geheel zou worden opgeheven. Van een kostprijs der cokes kan, daar de cokes een bijproduct is, bovendien moeilijk sprake zijn. Wanneer de prijs, zooals te Arnhem, voor on- en minvermogenden per HL. 10 ets. lager werd gesteld, zouden de mindere opbrengst en de kosten naar schatting ongeveer f 30.000 per jaar bedragen. Ten-slotte wijzen B. en W. er nog op, dat in zachte winters zeker een groot deel van de goedkoop verkregen cokes 'weer zou worden verkocht, waardoor de cokeshandel zou worden gedrukt, wat ook weer in de inkomsten der fabrieken sterk merkbaar zou zijn. B. en W. geven dan ook den Raad in Overweging, de motie niet aan te nemen. Nederlanders te Londen. De a/vond van 16 Februari zal in de geschiedenis van de Nederlandseho kolonie te Londen ongetwijfeld worden aangeteekend als een van zéér groote beteekenis, omdat hij vermoedelijk ontzaglijk veel zal hebben bijlgedragen tot het nauwor toehalen van de banden, d |ie de Nederlanders in deze stad samen houden, schrijft de correspondent van het „Hbl." Hoewel er een aantal vereenigingen van Nederlanders zijn, waarvan de „Nederlandsche Vereeniging" (Dutch Club) zeker de voornaamste is, was tot dusver de band tusschen de leden dezer vereeniging losser dan velen hem wel wenschten. Gedurende de 37 jaaren dat de vereeniging nu bestaat, waren aan het feestmaal nooit dames toegelaten. 't Was wel eens beproefd nu en dan, maar de pessimisten, die meenden „dat het geen succes zou zijn" — waarom niet, wisten zij vermoedelijk zelf niot — wonnen het steeds, de dames bleven weg. Op do laatstgehouden jaarvergadering moesten de pessimisten toegeven en het feestmaal heeft plaats gehad met dames. Ieder was hot er over eens, dat dit een groot succes voor de vereeniging is geweest, en onder den indruk van hetgeen men gehoord had. Het glanspunt van den avond kwam mevrouw Baart de la Faille, de predikantsvrouw, toe. Zij stond op en vroeg het woord. Zij sprak over „de roeping van de Nederlandsche vrouw in den vreemde" en zei daar o. a. het volgende in : „Eenzaam gaan de dagen voor velen, die hier jong zijn gekomen; de lange, bange uren van den dag, zij willen niet gaan, totdat, tegen den avond de gezelligheid binnentreedt — en men weer samen is. Door den prachtigen, rijken werkkring van mijn man en mij, heb ik persoonlijk dat wreede gevoel van „alleem" te zijn in het groote Londen nooit gevoeld, maar des te meer heb ik het aangetroffen bij anderen. En als dezulken aioh niot door kerkelijke belangstelling een weg baanden tusschen de werkende vrouwen onzer gemeente, dan was het dikwijls zeer moeilijk om iets voor hen te doen, en Pierre Loti scheen hier volkomen gelijk te krijgen. ,„,11 n'y a plus de bonheur pour oeux qui ont deux patries". En toch dat geluk, dat nieuwe geluk kan worden gemaakt. Belangstelling in de Hollandsche kolonie moet in haar worden gewekt, de Hollandsche vrouwen moeten elkander gelukkig maken in den vreemde. „Samen werken, samen denken, samen ■uitvoeren. Hieraan heeft het bestuur der „Nederlandsche Vereeniging" zeer zeker gedacht, toen het besloot dezen geraelligen feestmaaltijd te doen houden, de Hollandsche vrouwen zouden hier elkander ontmoeten. „Maar veel, véél mooier lijkt mij de tweede gedachte: het mannelijk en vrouwelijk element in de kolonie zouden elkander hier ontmoeten. Ziet, mijneheeren, leden der „Ned. Vereeniging", het is niet deze feestmaaltijd, dien wij bovenal wen6chen — wij willen met u samenwerken. Wij zouden veel meer, dan tot heden het geval was, met u willen samengaan waar het de filantropische roeping onzer kolonie betreft. Wij willen met u zorgen en versterken, oprichten en steunen, het kind beschermen en de moeder — voorkomen en genezen. Wij willen gaarne van u leeren; van uw groote ervaring, van uw logisch denken, van uw rustig bekijken, maar wij willen ook vrijelijk geven van ons dichterlijk gevoel, van onze gulden visies, van ons spontaan handelen, van ons medeleven met alles wat lijdt en strijdt. „De jonge frissohe eeuw, die als een jonge hinde de onafzienbare baan van den tijd afhuppelt, is voor one. Wij leven bewust, wij hebben een taak, wij voelen ons mede-verantwoordelijk. Onze heerlijkste, heiligste plichten weten velen gelukkig, te zijn in óns tehuis, dat wij nooit mogen vtergeten, maar daarnaast roepen ons, — en vooral hen, die niet door verantwoordelijke plichten tehuis worden gehouden — daarnaast roepen ons maatschappelijke plichten. En wij allen kunnen een deel er van op ons nemen; organiseeren, steunen met onzen moreelen invloed. Uitdenken, helpen, regelen kunnen wij allen van uit ons kleine koninkrijkje." De solisten van het Wiener operette-geeelschap van Miska Preger hebben met den directeur een voorloopig vergelijk getroffen; tot een nadere regeling getroffen is, treden ze op onder beding dat hun van het bedrag, dat na aftrek van de noodzakelijkste onkosten van de recette overblijft, de helft wordt uitgekeerd en het overige Wordt uitbetaald aan koristen en verdere geëmployeerden. Da solisten hebben' in deze overeenkomst toegestemd om niet de koristen en orkestleden te dupeeren. Tegen Dinsdag-avond id weer een voorstelling in den Stadsschouwburg te Amsterdam aangekondigd. Weer is het eert ij d S z «I cl groote aantal molens aan de Zaanstreek met één verminderd, door het afbranden Zaterdag-avond van den cacaomolen „dei Zeeman". Kwart voor 10 werden de klokken geluid en zag men hij honderden de wandelaars haastig in de richting van 't Kalf gaan. Toen de nieuwsgierigen uit het centrum dier stad bij den brand waren aangekomen, sloegen de vlammen reeds hoog uit de kap en was de schuur, waarin de brand was ontstaan, reeds afgebrand. Door den solieden bouw — as en kruis waren van ijzer — bleef het brandende gevaarte langen tijd staan; eerst 10 minuten over half 11, na eerst eenige oogenblikken nog te hebben gedraaid, stortte de molen ineen. De oorzaak van den brand is onbekend. De molen, die aan den heer P. Koning te Zaandijk behoorde, was vroeger oliemolen; vorige eigenaars waren eerst de heer P. A. Dekker on later de heer J. Huisman. Op 25 Februari hoopt Ph. Mae 25 jaren dienst als sigarenmaker bij de firma G. W.- v. d. Boor te herdenken. „Ro o de Karei", deman, dieom een weddenschap te voet met een rolblok, door een ijzeren ketting aan zijn rechterbeen verbonden, een reis maakt van Amsterdam naar Parijs en terug, trok vandaag hier in de stad begrijpelijkerwijze heel wat kijkers, onder wie zijn metgsael nog al koopers vond voor de prentbriefkaarten met het portret van den voetreiziger. Hij was gister uit Voorburg hier aangekomen en zette vandaag zijn tocht voort naar Delft, om van daar morgen naar Rotterdam te trekken, waar hij in den middag denkt aan te komen. Zaterdag-avond tegen half 11 ontstond op de tweede etage van een woning aan het einde der Hoef kade door onbekende oorzaak, tijdens de afwezigheid der bewoners, een felle uitslaande brand. De brandweer, die door den gecompliceerden bouw van het brandende perceel een zeer lastige taak had^ tastte den brand met drie stralen op de waterleiding aan, en mocht er in slagen te voorkomen dat het vuur zich nog. verder uitbreidde. Voor- en achterkamer en alkoof brandden uit, en ook een gedeelte van den zolder leed brandschade. Het blusschingswerk duurde tot bij middernacht. Over den uit Zeist verdwenen jongen meldt het „Utr. Dbl." : Zaterdag-morgen is op last van den burgemeester een kennisgeving verspreid, waarin f 50 wordt uitgeloofd voor dengene, die aanwijzingen kan doen, met behulp waarvan eenig spoor van den vermisten jongen kan worden verkregen. Verder wordt de opsporing verzocht van den onbekenden heor, die daags vóór de verdwijning aan den Dolderechen weg een schoolknaap heeft aangesproken met de vraag: „Ga je met mij mee naar Amerika voor een gulden V' Het signalement van dien vreemdeling is schraal, met bleek, ongeschoren gezicht, klein snorretje, sterk gebogen neus, grijze jas, zwart pak, zwarte hoed, zwarte knoopschoenen, bruine city-bag bij zich en een geroeste, bemodderde fiets. In Amersfoort en in de treinen liep het gerucht dat Jan van der Wiel was gevonden onder Amersfoort, met afgesneden armen en beenen. Op de markt te Utrecht liep het verhaal als een loopend vuurtje van man tot man. Het is een puur verzinsel; er is niets gevonden, zelfs nog geen spoor. Wie verdiende de drie weken zitten, hij of zijn . . . vriend ? 't „Utr. Dbl." verhaalt: . . .X! . . . roept de deutwaarder. Naar voren stapt op 'n haastig-verlegen manier, met schuwen blik vooruit, een eenvoudig man; korte grijze bakkebaarden, gewoon gezicht — heel fatseenlijk op 't oog. Beklaagde staat voor de 25" maal terecht wegens het verkeeren in staat van dronkenschap, hooren we. Vijf-en-twintig malen heeft de drankduivel hem al voor den reohter gebracht. „Schaam je je nu niet wat?" vraagt de kantonrechter. De man buigt het hoofd en zwijgt. Een half jaar geleden is hij voor de laatste maal veroordeeld; daarna is 't langen tijd goed gegaan, tot onlangs de verleiding weer tot hem kwam : een kennis die trakteerde; hij kon geen weerstand bieden — en het vijfen-twintigste proces-verbaal werd tegen hem opgemaakt. Hij verzoekt, medelijden te hebben met zijn oude moeder, die hij onderhouden moet, en hem niet naar een Rijkswerkinrichting te sturen. „Jij had zelf medelijden met je moeder moeiten hebben",, zegt de kantonrechter. Het O. M. wil nu nog clementie met den beklaagde hebben. Hij heeft, door zich een half jaar goed te gedragen, ten-minste getoond beter te kunnen. Komt hij hier echter weer binnen een jaar, dan is spr. voor onherroepelijke opzending naar de Rijkswerkinrichting. Êi9ch: drie weken hechtenis. De kantonrechter f , ,Beloof je nu hier binnen een jaar niet meer te komen ? Beloof je de borrel te laten staan I Bekl. belooft het. Te Rotterdam zijn aangehouden de losse werklieden J. C. M., G. d. H., D. S. en M. H., die door dien star tionschef va« het goederenvervoer der H. IJ. S. M. betrapt werden, terwijl zij bezig waren een aan de Spoorweghaven gtaanden spoorwegwagen, geladen met 10.000 kilogram maas, te loseen in een in die haven liggend scheepje, waarvan de schipper ' b middags op de Beurs door hem was aangenomen vaar het vervoer. De spoorwegwagen, die volgeladen voor vertrek gereed stond en geplombeerd was, hadden zij geopend. De stationschef ving met zijn mannen de dieven, door da twee, die in den spoorwagen waren ara de balen mais aan te geiven, daarin op ta sluiten, en tegelijikertijö die beide anderen, die de mais in het scheepje loeten en buiten stonden, ta overrompelen. Het kantoor van den houthandelaar Uyttenboogaard, Middenweg te Amsterdam, schijnt een bijzondere aantrekkingskracht te hebben voor inbrekers, zegt het „Hbl." In den nacht van 18 December werd er ingebroken en de dader werd onlangs tot een jaar gevangenis veroordeeld. Zaterdag-nacht zijn er nu opnieuw dieven aan den gang geweest. Met een beitel werd de deur van het kantoor geforceerd en een lessenaar werd doorzocht en de inhoud over den grond verspreid. Groot was de buit niet: een portefeuille met plakzegels en een kistje sigaren; een pakje briefkaarten lieten de bezoekers liggen. Te Tourooingstapteeen douanier od de lokomotief om deze te onderzoeken. En hij vond, naar het „Hbl. van Antw." meedeelt, in de kist van den machinist drie pakken stekskens, (lucifers) tezamen voor dertig centimen waarde. Hij maakte proces-verbaal op voor smokkelarij en telegrafeerde naar Rijssel, 't station van bestemming, opdat men den stoker en den machinist in 't oog zou houden. Te Rijssel nam men de zaak zoo ernstig op, dat niet alleen de machinist aangehouden werd. tot een transactie, tot een bedrag van ƒ312 was gemaakt* maar men legde zelfs beslag op de lokomotief. En te Tourcoing teruggekeerd, werd de lokomotief van den trein afgehaakt en door een Fransche vervangen. De machinist ia, evenals de stoker, een Gemtenaar. Hij is een braaf man, op wien niemand iets te zegigen weet. Hij heeft vijf kinderen en moost binnen eenige weken gepensionneerd worden. Zijn vrouw ligt ziek in het gasthuis van Gent. Hii had de stekskens meegebracht om een vriend genoegen te doen. Een paar brutale roofaanvallen hebben in Rusland plaats gehad. In een van Jekaterinoelaw vertrokken trein werd een gelddrager, die door twee bewakers vergezeld was, door 5 gewapenden van 14.000 gld. bestolen. Bij de roofpartij werd geschoten, waardoor een roover en een bewaker gedood werden. Uit Charkoff wordt gemeld dat bij het station Rubeehnaja 15 jongelieden, die als passagiers in een trein haddon plaats genomen, een kassier met 3 bommen doodden. Zij trokken aan de noodrem en ontkwamen met 't geroofde geld. --- KUNST EN LETTEREN. Abonnements Concert. De ouverlure Anacreon van Cherubini treft men tegenwoordig niet meer zoo dikweri op concerlprograms aan — ouderen vajn dagen zullen zich herinneren dat het een lievelingSsluk van Verhulst was —, maar wat is dat bij alle soberheid (och mooie muziek; muziek die niet onderst te boven werpt door teugelloos pathos, maar heerlijk aandoet door fijnheid van bouw, heldere instrumentatie en gelegenheid geeft voorname uitvoering ten toon te spreiden. Zoo was die uitvoering dan ook, o.a. de gedetacheerde vivatpassage klonk of er één speelde. Toen kwam er een lange meneer op, op het program John Coates genoemd, die zich naast den dirigent in portuur zette alsof er wal bijzonders gebeuren moest. En tocih zou hij ons „maar" iels voorzingen I Er zijn zoo van die kunstenaars, die bij hun optreden zoo iets van een glimlach uitlokken en dat is heusch niet omdat zij zich bespottelijk gedragen, een andere pen dan de mijne zou dat kunnen omschrijven, ik itracht het liever niet te doen maar herinner slechts aan Planté, den vermaarden Franschen pianist, wien het evenmin om een grapje uit te halen te doen was. Ook de eerste tonen, die wij van hem te hooren kregen, deed dien glimlach niet dadelijk verdwijnen, want het geluid had iets eigenaardigs, iets Engelsch dat ik alweer niet omschrijven kan; maar het duurde niet lang of we kregen het besef een kunstenaar voor ons te hebben van zeer bijzondere gaven. Niet de stem deed 't 'm, want deze is eer te zwak dan sterk genoeg, vooral in de lagere tonen, het was de kunst van zingen, die al spoedig bewondering uitlokte. Met „IIow vain is man'' uit het oratorium Judas Maccabaeus yan Handel bereikte die bewondering niet het hoogste punt, ook nog niet met het aan het program toegevoegde nummer. „Cielo- e Mar" uit La Gioconda van Ponchielli, al stonden zijn fondsen toen al zeer hoog; de liederen brachten het toppunt, daarin kwam de fijngedetailleerde zangkunst als iets zeer buitengewoons voor den dag. Die liederen waren: „Der Tambour" van Ilugo Wolff, ; ,Elöonore' - van S. Coleridge-Taylor en „Fêtes gelantes'" van Reynaldo Hahn, zij lokten zoodanigen bijval uit dat een toegift „Standehen'' van Schubert nog volgen moest. Wie maar een beetje begrip heeft van voortreffelijke zangkunst of ontvankelijk is voor superbe dictie heeft er dubbel en dwars van kunnen genieten. Ik herinner slechts aan de meesterlijke stembeheersching van het pianissimo gezongen „O sogni d'or" en het slot „Ah! Vien" Van de aria uit La Gioconda; den verbindingsloon tusschen de verzen van Elëonore, om van andere opvallende gedeelten niet te gewagen. Het was inderdaad een zeldzaam genot hem te hooren, niet imponeerend door glansrijk geluid, maar door de denkbaarst hoog ontwikkelde zangtechniek. Beelhoven's zevende symphonie in voortreffelijk samenspel uitgevoerd, Wagner's Trauermarsch beim Tode Siegfrieds uit het muziekdrama „Göttesdiimmerung", machtig vertolkt en „Der Ritt der. Walküren", uit het muziekdrama „Die Walküre" ook van Wagner, schitterde door orkestraal koloriet waren de overige orkestwerken, waarmede Mengelberg en zijn orkest wederom triumfeerien. Na de Symfonie een krans voor Mengelberg, in den bijval liet hij, ook ha het slotnummer zijn artisten door opstaan deelen. Chanteeler, Het eerste Chanteclernummer van He „ 111 u s i r a t i o n " is thans versdienen. De verschijning werd door de overstrooming vertraagd. Serge Basset, van de 5 ,Figaro", vertelt van de voorbereiding der vertooning. Uit do eerste ontwerpen blijkt, dat men Coquelin 's neus, den Cyrano-neus, gerekend had voor den snavel van den haan te kunnen gebruik ken. Voor zoowat alle hoofd- en bijpersonen krijgt men de schetsontwerpen. In de meest zonderlinge houdingen zitten de vaak in hun dierenhuid. Speciaal / uteu rs menschen hebben 't moeilijk. duif. De pauwstaart heeft een handig \ VPt . t twee maanden peinzen gekost. 29 an van 2 M. 16 lengte moesten kunnen - nei1 spreid worden tot een waaier van on U ' tge " vijt meter middellijn. Het gansche dafr Veer noodige machien weegt slechts elf En hoe de mol, de hond, de rat H P °i n< 'nijnen, de kikkers in elkaar gezet' wp i en beweegbaar gemaakt, men leest hpt "• ziet het geteekend. > en En een handig suggeslieven proloog h , fl Jean Coquelin uit te spreken vóór 't se! ging rijzen: ler 0) De la paille s'agite; un loquet se On est prés d'une étable ou grenier è f oi La cigale: il fait beau. Des clochesr> . . , c es .' dimanche Deux geais ont ricané: la forêt n ' pas loin. Une fenêtre s'ouvre. Une porie se ferm ' On entend les grelots du vieux harnafj , r , , , ... fr émir. N est-ce pas qu on la voit, la vieille t cour de ferm»} Le chien dort, et Ie chat fait semblanl de dormir ' •. • * ï • X % • s • ... Et puisque la Nature entre dans D . , . nolre rêve, Puisque pour régisseur nous avons les coucous Chul! il faut mainlenant que le 1 rideau se fève Car le bec d'un pivert a frappé les ' trois coups En dü tn rees het scherm.... Een paar aardige zinnetjes nog die ons bii de lezing opvielen: 1 De kloek, dio Chanteeler ter wereld bracht, is trotsch op haar fier kind. „Pardil - „Le blé de mercredi fait honneur J 1 mardi". Palou, de hond, is verrukt van het zonlicht. Hij kon 't moeilijk aardiger zegge® dan met deze tegenstelling: „J'aime tant le soleil que je hurle è la lune". --- ONDERWIJS EN KERK. i— Voordrachten, lol voor een onderwijzer aan de herhalingsschool de-Vliegerstraat: A. Broekhuijsen, onderwijzer aan de school Teniersstraat, A. G. Hols, onderwijzer aan de school Ferd in and-Bolstraat, en K. J. van Zonneveld, onder-* wijzer aan de school Terwestenstraat; 2o voor drie onderwijzeressen aan de te openen school 2e kl. in Valkenbosch: mej. H. C. Traus, te Warmenhuizen, Al Rodenburg, te Rockanje, en B. Scherf mers, alhier; mej. A. Schermer, alhier, H. Miesyerus, te Castricum, en G. den Duik, onderwijzeres aan een bijzondere schoof alhier; mej. J. Th. Erdmann, alhier, G. Nau-: ta, te Eemnes, en .W,. A'. C. Klop, te Rockanje; 3o vooj- onderwijzeres 2e kl. in hand-i werken aan de burgerschool Vinkem steijnstraat: mej. J. A. G. van Dam, onderwijzeres aan die school, P. H. Ubens, pnderwijze-i res aan de school Hoefkade, en J. Zuijdervelt, onderwijzeres in handwerken aan de school Nieuwe-Schoolstraaf. — Ned. Hervormde Kerk. Aangenomen naar Koedijk N.-H. door V. E. Vethake, te Leiden; te Midwoud, N.-H, (toez.) door J. M. Doorenbos, te Scheenjdï Beroepen te Broek op Langendijk ds. G. Bolkcstein te Harich. Bedankt voor Eerbeek door ds. J. C, Helders te Glanerbrug. — Christ. Geref. Kerk. Bedankt: voor Haarlem door J. W. Gciel% te 's-Gravendeel. — Gereformeerde Kerken. Aangenomen naar Ooslerend door J. Berghuis, te Bierum. EXAMENS. — Examens nuttige h a n d w" e T -ken. 19 Febr. Geëxamineerd 15, geslaagd 15 candH daten, nl. de dames: H. A. Dronkers, Delaine, P. J. C. Kruyt en C. M. Kragt, allen Rotterdam; J. Adamse, N. M. Dijkwel, C. L. van der Want, B. IIombroeK en J. Ponsen, allen Dordrecht; S. f: A. van der Marck en P. den Boer, beiden IJsselmonde; A. Boerkool, Beverwijk, A. M. Broek, IJmuiden; J. J. Tjelci man en H. Verwaal, beiden alhier, en M. Odendaal, Oegstgeest. --- NIEUW VERSCHENEN BOEKEN. V er volgwerk en. „Kerk en Secte". Red. S. D. van Veen. Serie IV, no. 2. L. W. Bakhuizen van den Brink, De Evangelische Alliantie. Baarn, Hollandia-Drukkerij, 1910. f 0.40. Prijs p. serie v. 10 nrs. f 3.— Lelie, de Hollandsche. Rod. A. de Savorm>> Lohman. Jaarg. XXIII, no. 30 —32. Amsterdam, L. J. Veen, 1910. Prijs per jaargang f4.50. Revue d. Uitvindingen en OntdekkingenRed. M j Faassen. Jaarg. VI, no. 10. Au * sterdam, Cohen Zonen. Prijs per jaargang f 5.— . Boon's Geïll. Magazijn. Jaarg. XII, ari. Dordrecht, G. Morks Czn., 1910. f 0 ^ • Prijs per jaargang f 3.90. --- POSTKANTOOR 'S-GRAVENHAGE. Brieven geadresseerd aan onbekenden. le helft der maand Februari. BINNENLAND. Briefkaarten. Ifarletje Aders, Amsterdam HoJ. M. d« Boer,. „ „ Th TAD Be«k, , „ Mej. Lomrise, » Jaeob Raittrburg, Delft Baekjé Boowm* Dokkum Mej. Tan Alphen, '«-GraTenheje Mej. A. de Beer, f m P. A. Bol, ff Zue T. d. Bosch, H Mej. L. ter Beeke, „ . L. ▼. d. Berg, , C. Dij»/ » Firma Delwer, „ De Dienstboden, M H.j. J. de Jong, w „ L. Koop er, H J. Krol, M Kuipers, „ Mej. Tftn List, * W. P. T. Leeuwen, v W. Matting, * Mej A. Kook, , Mej. L. 1. Mmrten* 4 Zaeje T»n H»l»»ea, v * HI C„LiT.d .Z »l£ Jhr. mr. W. i. Mej. Eomijn, . L. Schenk, » Vierhui!, d Vuile -Kloot*iik ',.Gr»™nb.g« M.J M. E. W.HMd, ' G00t Bo^Ca, Rotten* Henbemiea, I. Kemp, i. O T. M»nen, » H. Mul'fer, Lulhmann, „„i-TcninE" 1 B. t . d. Verre, tl. Hof>* —Koenen Wed de Btulo, t Flegen t T. Hommer Wehrmeijer, i Mej. N. H._ ---