HAAGSCHE COURANT Zaterdag 11 Mei 1929. No. 14186. ZESDE BLAD. KENNISGEVINGEN. Gevonden voorwerpen. >»W be en aldaar t« bevragen op alle ^'^sscbeo 'J 5 D pa 3 ar handschoenen; een S.rrt # n damesi> ü *'J*tZ€^ s ' 'L,,r • een hordsleuteltje ; 3!fijt ^ï eeii ^f'C'„ °en kinderporte^r r » ff mnaS A' een accu-bakje van auto.; i"' met i» boa 'j haerenruwiel; een knipee n .^itenband: een' belasting^ wie it n ro Z enkrans; een njwiely 0 ?»). in öen blauwe muts : oen ? '2rf '» ^'iVtok met vermoedelijk *ilee# w8nd ®iXli.ik zilveren damespolsKno'p; e{ " ? t»!ch inhoudende papieren ; Y ïn %a bruine tascn ^ _ een bos slautels; ?SViel be ' MtUI8 nwt inhoud; een motorhandsjaal; een portemonnaie inet fje n>^^ e upftin^e W me I t env ê''l n0€r° Xnsterhuisstraat 73; een banKDii et, i Gan v!irdffa 1 122; een zwarte hond, £>lon, Vul- een portemonnaie iiiet inhoud, * *&■&«» 41; een rnwielbelast.ng® I „„ P -1 ral lei «'ez 243; een rijwielïl. ■ V ^ft < an 'hu'6s 1 eute!, Silver, v Ustade■' r - n fu ,wn ldnderportemonnaie met inhoud, W rt^;T Nwstraa± 178: een bruin wagen^ kwd'anus v. Ustadestraat 191; een sctstasch niet inhoud, Veld, ,1e Pieter* K , n. een damesportemonnaie met ïn^L«Vtre? Z-W Buitensingel 163; een ' S»ld Hinfelaar, Cuijpstraat .152: * e \»n hmkoffer, Jansen, Z.-W. Buitensingel V postduif, geringd ^ 690,. 73935 en HolïfA$ v Konterik, Wilhelminastraat 1/0, e en portemonnaie met inhoud, van Halleystraat 57; een gouden damesmet' diamantjes, v. Wijhen v. d. Ve de169' een ring met sleutels, Scharro, *alck,, us• pen portemonnaie met inhoud, DreuW Oranjelaan 12; een nummerplaat H 62722 r'reren rozenkransje, Quadekker, Fr. VaSnjtraat 6; een belastingmers, Crols, ber. istraat 6; een beke alpino petje, Pezarro, wesantplein 57; een hondenhalsband met 8'ot penning, Meijs, Pahudstraat 82; een blauw -i hoedje, Kuulkere, Ger. Reijnstetraat 35; kruin lederen damestaschje met inhoud, Oijküsselincxstraat' 108; een bruine ceintuur, itd, Tasmanstraat 49a; een bnl in leeren i Schahnick, Fahrenheitstraat 816; een verSidelijk gouden broche met steen, v. d. Kleij, traat 41; 40 couponboekjes, v. Geijn, Newtraat 365; een raagbol, v. Bkeenen, de Bock,t 65; een zaklantaarn met batterij, van -eman, Franklinstraat 15; een taxhond (reu), -en Vinkesteijifttraat 54; een sleutel gem. , Jofanion, Bleekei slaan 12a ; een kinderporteumaie, Honig, de Mient 23; een bruin lederen ice-porteinonnaie met inhoud, Hoogenraad, v. raat 66; een postduif, Olyhoek. Weststraat r ; een sierspeld, de Zeeuw, Wassenaarsche^u: 1360; een kano met toebehooren, depot ■waterleiding bij de Witte Brug; een geldi. Akkerman, Gev. Deynootweg 149; zeven «Min en twee zwarte poesen, Asyi, Nieuwe ''en "3. Opgevangen honden. Voor informaties: Asvl. 'e Haven 73. reden voor bestaan, welke mij echter ontgaat. Enfin, laat ik me niet boos maken en liever er mijn vreugde over uitspreken, dat onze onvergelijkelijke Buziau weer \ in ons midden vertoeft, en dat nog wel met zijn ouden tooneelmakker Siem. De arme kerels, die, evenals bun directeur al hun coetumes verloren bij den brand in Amsterdam, en er zich zoo moedig doorheen sloegen, hebben meer nog dan anders recht op onze bewondering. Zij zijn een pleister op de wonde door B en W. geslagen met hun mededeeling, dat er dit jaar weer niets van belastingverlaging kan komen. Ik geloof, dat we dit nu voor goed wel afschrijven kunnen. Ieder jaar opnieuw had ik nog een greintje hoop, al liet ik dat ook nooit doorschemeren, maar nu is ook dat laatste restje verdwenen. Zuinig zijn is weer het parool en we krijgen nog een extra vermaning om toch vooral niet te optimistisch te zijn Of die vermaning noodig was, betwijfel ik sterk. En ik betwijfel het óók sterk, of er ooit iets zal komen van die reeds sinds jaren toegezegde versobering in het gemeente-huishouden. Maar hoe het ook zij, van belastingverlaging verwacht ik niets meer. OOM KOOS. --- IN EN OM DEN HAAG. ne b tne al dikwijls afgevraagd, waarom F geaente gemeentenarrfn zich zoo dik maken ■® de vraagstukken van straatnamen en 1 terwijl B. en W. zich uitsloven om het reen naar den zin te maken. Maar het is . J 8 zeic l eri goed. Üok ik heb me weieens 'udf :t euïe ' bezondigd, doch dit was in de i toen ik nog minder ervaring had en optimistisch was! Nu zijn die tijden fcLma en ^ en ^ er langzamerhand toe Uoi-'A 0In met en ^betzelfde "«evraair,! vare f ® n om me zoo noodig als Wtpn 3 \ ger van bun plannen of ®kh« l 1 m P wer P en> Daarom ben ik het € ens met den man, die pïwethrmf te t0t onzen Burgemeester en " "men v^ 8 het verzoek . om voortaan |t*aen der m" D1 j Uwe str aten te bezigen de k bijeen ^ t 11 en da g en - We zouden hDecLh» 611 Janua nstraat enz. tot en Kmet/nn/ 0 vervo 'sens ook Maandagh' «oettr ! Dit laatst e «3U nog Uae D J rg „ z 'J n - terwijl ik ook tegen de kan mi maan(ien S ecn principieele |" ea aan ' n limjlt Voeren ' tenzij het ware, dat ,'is voor mii*,. Van ne 8f nt ien is gebonden, als 's f'r° 0r e i. ei1 zic ^ sne ' uitbreidenSlecht; l a n Ven ^ age ' wel een groot bejonnen oplossing ware er daarom ^ristraat Bn Tï- IIlet 1 Janua ristraat, h,' F ' e ®, Laan en toe afgewisseld ï:;' daa b n j» ® "Maar", merkte Wies etraten 6 Qgoe naar Amerikaansch £ ' Het goede l* a j ^ umme ren tot en m£t r ;,* e . rd °ok deze" 1 l aJweer g eli jk en dus dVs r w niet de - 3 ° ede " e Q maken mJ ° nS nict ge ' j^ D ' n ameii. een serie van 366 L de k e> aanhale n te dezer De n . U * va ^.° 5de , welke ik reeds Qoet jt l0 °ht aanhalen te W tiJ 0 ! gen de red! W ?? r beSpreken e * ^el d 1 het beeft Jiu ü weet allemaal hoe1 ^ ^"g^^r men overging -ro» „• - Jï gend U n m sezakten wa.1tv; , f®Sen, Va • _ n 5 zaatn de maanden ^ „ ad e n derzelv- k f cllande van onze la^en en v, s .t uur ders de puinNd^ 1 ® °Pi , uimi nt ? 0 -r Iedereen smachtte e n iedereen en , leste kwam die ^ eer 7roe ? sein' , J Ulc bte. Helaas, we Stol ld zijn en H ' Want nu de b00 " ,!1 ea 6 ?i ter Plaat/ 6 Wa " ca nt gereed is, ^ zag tenmin T® 61 " fcot rust te zi J n Garstig kf? al dagen lan S een doen !!f K 0m de Prinse sse i ' f 2e w einirr^ ^ ren Ken. Waarom c U« 2 etle8 aan derT^u -5 cht niet wat "T Sp °edi g a , rb . eid werden ge»jkar te J L°5 el }-i k een einde aan Er v I 18 1116 een nieuw y.el pen gegronde { --- Nederlandsche Sigaretten-Industrie. Het gevolg van de verhooging der inkomende rechten. Het verbruik hier te lande drie milliard sigaretten per jaar. Op uitnoodiging van de firma P. H. Korlvinke en Co., die de volgende week haar vijf-en-twintigjarig bestaan herdenkt, hebben wij gisteren in haar fabriek met de nieuwste methoden kennis gemaakt, wélke worden toegepast bij de fabricage van sigaretten en bij de verpakking. De firma ïtorlvinke vervaardigt de ,,Hasifa"-sigarette, een van de 300—400 verschillende merken, welke tegenwoordig in een goed gesorteerden sigarenwinkel verkrijgbaar zijn. De bedrijfsleider van den heer Korlvinke was zoo vriendelijk om eenige cijfers te geven in verband met productie en verbruik van sigaretten in ons land. In 1921 werd het invoerrecht van 5 pCt. op sigaretten verhoogd tot 45 pCt. Deze verhooging bleek de nekslag te zijn voor den buitenlandschen handel. De import van sigaretten, welke in de oorlogsjaren al geheel had stopgestaan, ging met reuzenschreden achteruit. Maar de buitenlandsche fabrikanten bleken niet een-twee-drie van zins te zijn zich van de Nederlandsche markt te laten verdringen en zoo zien wij achtereenvolgens hier te lande verscheidene groote fabrieken verschijnen, welke dochterinstellingen zijn van de fabrieken in het buitenland, die vroeger in ons land een groot debiet hadden. Nederland zit evenwel in de na-oorlogsche economische crisis. De geldzorgen zijn vele en opnieuw woydt de sigarettenhandel getroffen, nu door een tabaksbelasting van 15 pCt., welke het daarop volgend jaar (1923) verhoogd wordt tot 25 pCt. In nog geen drie jaren tijds heft de fiscus een rceht, op den bruto-prijs van de sigaret van 65 pCt. meer! De sigaretten-industrie hier te lande neemt hand over hand toe en daarmede gaat gepaard het sigaretten-verbruik, dat in het af-||J geloopen jaar drie milliard bedroeg! De bovenafgebeelde sigaretten-machine van de firma Korlvinke produceert per dag 110.000| sigaretten, hetgeen reeds komt bij een jaarproductie gedurende 300 dagen op drie en dertig millioen sigaretten. De. concurrentie en het ingeslopen cadeustelsel, beletten den fabrikant te groote winst te nemen. Men ziet dan ook als regel, dat aan den banderolle-prijs niet vastgehouden|r| wordt (hetgeen beteeken t, dat de tabaksbe-|| lasting maar voor een klein deel door de rookers gedragen wordt) en dat iedere fabri-jl kant zich uitput in het verstrekken van pre- 1 mies en geschenken. De ,,Hasifa"-sigarettefabrikant heeft daarvoor de hand gelegd op|| een schoone collectie etsen , van den schilder van Dongen. (Wel te verstaan niet den „Hollandschen peinteur" Kees van Dongen ta Parijs). Zoo ongeveer is de toestand in de Nederlandsche sigaretten-branche. Of zij voldoet?;' Wij hadden gisteren de gelegenheid te constateeren, dat althans de heer Korlvinke zeer voldaan is en dat is toch ook wel prettig, nietwaar, als men aan den vooravond van zijn zilveren feest staat! --- GEMENGD NIEUWS. De berging van de „Christian Michelsen". De pogingen tot vlot brengen gestaakt. Is exploitatie tot badhotel mogelijk ? Naar wij; van bevoegde zijde vernemen is door de bergers van het nabij Hoek van Holland gestrande Noorsche stoomschip „Christian Michelsen", de N.V. W. A. v. d. Tak's Bergingsbedrijf en L. Smit en Co.'s Internationalen Sleepbootdienst besloten, de voorbereidende werkzaamheden tot bet afbrengen van het schip te staken en het aangevoerde materiaal weer naar de pakhuizen terug te brengen. Het is zoo goed als zeker, dat de bergingspogingen niet meer zullen worden hervat. Zooals men zich zal herinneren, strandde 't s.s. ,,Christian Michelsen" in de stormperiode van het afgeloopen jaar. Bij deze stranding kwamen de Hollandsche loods en twee schepelingen om. Aanvankelijk meende men het schip vlot te knnnen brengen, door als het ware een haven te bouwen van zandzakken en deze aan den duinkant af te sluiten met damwand. In dit geïmproviseerde haventje zou een geul worden gegraven. Vervolgens zou men het schip trachten vlot te graven. Toen de bergers aangenomen hadden hef schip vlot te brengen, kwam het Hoogheemraadschap van Delfland met verschillende bezwarende bepalingen. Zooals men weet, ligt het schip zeer hoog op het strand, tegen de duinen aan. Alleen met een buitengewoon Hoog zomertij wordt het slechts even door het water geraakt. Het schip heeft een diepgang van 11 voet, zijnde p.lm. 3.40 meter. Als men weet, dat Delfland het graven in het strand ter plaatse slechts toestaat tot een diepte van lè meter, dan is het zeer gemakkelijk te berekenen, dat zelfs bij het gunstigste geval het schip nog 2 meter water te kort komt om drijvende te geraken. Zelfs een niet deskundige kan begrijpen, dat een schip, dat zoo zwaar verboeid zit, niet af te sleepen is. Buitendien deden er zich bij de berging»pogingen nog andere moeilijkheden voor. Het bleek mogelijk te zijn, dat de geul, welke in een week tijd gegraven wais, in een nacht weer vol kwam te staan. Voorts is het zand aan den buitenkant van 't schip zeer waterrijk, zoodat men herhaaldelijk in drijfzand geraakt. Ook het slaan van den damwand aan den duinkant leverde technische bezwaren op. Voor apparaten hier te gebruiken moest men van zeer ver electrischen stroom betrekken, wat wel niet onmogelijk, doch zeer kostbaar is. Nuchter bekeken konden de bergers aan deze karwei „op de conditie" bij niet-slagen geen betaling alleen geld verliezen, vooral nu voorts nog blijkt, dat de reederij weinig prijs meer op het schip stelt, immers in haar assurantiepolis is een clausule vervat, dat indien het schip door stranding langer dan een half jaar uit de vaart is, de assuradeuren de volle verzekeringsom hebben uit te betalen. Einde Mei is deze termijn verstreken. Voor de assuradeuren heeft 't schip ook geringe waarde, daar het reeds 22 jaar oud i3, en heel wat bodemschade heeft gekregen, zoodat mochten de pogingen tot vlot brengen slagen, er heel wat geld voor reparatie aan ten koste moeten, worden gelegd. Het schip zal dus voor de scheepvaart als verloren moeten worden beschouwd en in sloopershanden vallen, mits er zich geen andere gegadigden voordoen. Een badhotel? Het zou niet onmogelijk zijn, dat er iemand voor te vinden is, die bet schip als badhotel wil inrichten. ïn de zij een paar gaten gebrand en men heeft reeds den toegang tot do ruimen, welke eventueel als dancing zouden kunnen worden gebruikt. De tusschendekken zullen gemakkelijk tot logeerkamers kunnen worden gemetamorfoseerd, het dek en de campagne als genoegelijk frisch zitje buiten, of voor openlucht gymnastiek plaats. Zonder twijfel zou zulk een badhotel een curiositeit zijn, dat heel wat bezoek zou trekken. De bloembollendag. Een aanbevelenswaardig tochtje. Nog slecht® enkele dagen en de bloembollenstreek viert haar hoogtij. Wij Laten hieronder een mooien tocht volgen. ontleend aan het werkje van den A. N. W. B.: „Naar de Bloembollenvelden". Per electrische tram naar Noordwijk aan Zee; van het tramstation linksaf langs den Oude Zeeweg, rechtsaf den Rembrandtweg in en reehtshoudend langs Boerhavieweg en Koepelweg; van de duinen beeft men een prachtig vergezicht over de bloemenvelden \)p Noordwijk-bdnnen. Het hoogste punt van het duin, waar vroeger de koepel stond, is sedert eenige jaren afgesloten, doch ook van den Koepelweg heeft men een buitengewoon schoon uitzicht. Kort na de splitsing van den Koepelweg en den Beethovenweg volgt men linkshoudend den Koepelweg, die naar den Oude Zeeweg terugvoert. Men gaat nu rechts tot aan de van Limburg Stirumstraat, en daarna den eersten weg rechts, de Douzastraat, om daarna, links afgaande, de tramrails te volgen tot de Hervormde Kerk te Noordwijk-binnen. Op den driesprong bij de kerk en het raadhuis rechtuit (de tram gaat links) langs den Gooweg, voorbij het mooi gelegen buitengoed ,,Calorama" en het kasteel „Leeuwenhorst" (links). Bij de vriendelijke jagerswoning op den driesprong bij wegwijzer no. 1S07 neemt men den linkschen weg en bereikt dan, steeds rechtuit gaande, langs bosschen en velden met als achtergrond de zeeduinen, het landelijke Noordwijkerhout. Vandaar komt men, bij de kerk rechts afslaande. bij wegwijzer no. 409 weder rechts en op den viersprong bij wegwijzer no. 1808 links gaande, aan bet station Noordwijkerhout. Afstand 11 K.M. Per trein terug naar Leiden. Urn met gouden en zilveren munten opgegraven. Geldstukken uit het jaar 1549. Een grondwerker eigende zich de vondst wederrechtelijk toe. Sedert eenige dagen vernam de^ politie te Veenendaal, dat bij herhaling geruchten Liepen over het zenden van een kist met veel geld, weike geruchten gepaard gingen met fantastische verhalen omtrent de waarde van den inhoud. Een onderzoek werd ingesteld, en da*rbij bleek, dat bij den nieuwbouw in de Hoofdstraat te Veenendaal een port met gouden en zilveren munten bij het graafwerk was gevonden. Een van de aldaar werkende grondarbeiders, van den B., geheeten, bekende aldra, dat hij in October van het vorige jaar een pot of urn met veel gouden en zilveren muntstukken aldaar bad gevonden, ongeveer op een diepte van 1 M. Hij had de muntstukken achtergehouden en nam deze mede naar zijn woning, zonder den eigenaar met de vondst in kennis te hebben gesteld. De urn vernietigde hij. Van den B. had geprobeerd de muntstukken van de hand te doen en een kooper had reeds 1000 gulden geboden, doch dat aanbod bleek hem te laag. De politie heeft de munten in zijn huis gevonden en in beslag genomen en deze ter beschikking van den officier van justitie te Arnhem gesteld. Tegen van den B. is proces-verbaal opgemaakt. Er waren in de urn ongeveer 200 munten, dateerende ujt het jaar 1549, met de beeltenis van Karei V, Philips II, den bisschop van Keulen en den hertog van Brabant. --- RECHTZAKEN. BESCHULDIGD VAN KINDERMOORD. EEN 21-JARIGE DIENSTBODE VERDRINKT HAAR KIND VAN ANDERHALF JAAR. VIER JAAR GEVANGENISSTRAF GEEISCHT. Op 22 December van het vorige jaar werden de wachtmeesters van de marechaussee te Nieuwer Amstel R. C. Cosse en J. Smit gewaarschuwd, dat in een tochtsloot van den Bovenkerkerpolder onder genoemde gemeente een kinderlijkje lag. Onmiddellijk stelden beiden een onderzoek in en inderdaad vonden zij op de aangegeven plaats het lijkje van een kind van het vrouwelijk geslacht. Met kracht werd het onderzoek aangepakt en uit verschillende aanwijzingen kwam vast te staan, dat het kind verpleegd was geweest in een Katholiek gesticht te Amsterdam. Kort daarop kon dan ook de moeder van het kind, dat anderhalf jaar oud was, worden gearresteerd en zij bleek te zijn een 21-jarige dienstbode, die te Amsterdam in betrekking was. Aan den wachtmeester Cosse heeft het meisje later verklaard, dat zij op 18 December op den Dam een auto had gehuurd, waarmede zij naar het Katholieke gesticht was gereden. Daar had zij haar kind afgehaald en vervolgens den chauffeur order gegeven, naar Ouderkerk te rijden. Ter hoogte van de Ouderkerkerlaan verliet zij met het kind de auto en zond deze terug. Zij wandelde hierna alleen met het kind verder en bij de tochtsloot gekomen, wierp zij de kleine met beide handen in het water. Het kind kwam door verdrinking om het leven. De vrouw werd in het huis van bewaring ingesloten en tegenover den rechtercommissaris herhaalde zij haar spontane bekentenis. Kort daarop krabbelde zij echter terug en deed zij een verhaal, waarin zij zekeren Harry van L. aanwees als de man, die baar buitenechtelijk kind in de tochtsloot verdronken had. Gisteren stond de dienstbode terecht voor de Amsterdamsche rechtbank. Op een vraag van den president ontkende de vrouw, die stil voor zich uit zat te staren, het feit te hebben gepleegd. Mej. dr. A. J. Scholte en dr. G. L. Engel, die de sectie op het lijk van het kind hadden verricht, deelden, als getuigen-deskundigen gehoord, mede, dat zij geen uitwendige sporen van geweld hadden gevonden. Hierna werden als deskundigen gehoord de psychiaters dr. H. J. Overbeek en dr. S. P. Bakker, die het meisje hebben onderzocht. Hun conclusie is, dat verdachte verminderd toerekeningsvatbaar is; zij heeft moreel© ea aaderg gefecfe^. Het medeje j moet debiel worden geacht; echter is zij volgens het oordeel der deskundigen geen psychopathe. De onvindbare Harry. De officier wees dr. Overbeek nog op een zekere geslepenheid, welke hij bij verdachte had aangetroffen; eerst bekent zij volledig en daarna doet zij met groote logica het verhaal, dat zekere Harry van L. het kind heeft verdronken. Het gevolg hiervan was, dat de hoofdinspecteur van politie van Slobbe en de brigadier-rechercheur Prinsen, in tegenwoordigheid van verdachte de geheele stad hebben afgezocht, om dien Harry te vinden, evenwel zonder het minste succes. Later heeft zij aan den heer van Slobbe weer verklaard, dat zij het kind wel degelijk zelf verdronken heeft; thans ter zitting, ontkent zij weer! Het O.M. meende dan ook, dat verdachte tegenover de buitenwereld een houding van onschuld wil aannemen. Te meer is hij in die meening versterkt, wijl hem uit brieven, die het meisje in het Huis van Bewaring heeft ontvangen, gebleken is dat de schrijvers er van ten hoogste verwonderd en geschokt zijn en niet kunnen gelooven, dat verdachte zulk een gruwelijk feit heeft gepleegd. Als getuige k decharge werd een heer gehoord, te wiens huize verdachte het laatst heeft gediend. „We hebben nooit een betere dienstbode gehad", aldus deze getuige. „Bovendien was zij zeer goed en lief voor de kinderen". Een zuster van het meisje kwam hierna eenige mededeelingen doen omtrent de vroegere huiselijke omstandigheden van verdachte. Volgens haar waren die omstandigheden vreeselijk, verdachte kreeg van alles de schuld en werd voortdurend door haar vader gestompt en geslagen . . . De teekenaar, die niet mocht teekenen. In den loop van 't onderzoek verzocht mr. Schorlesheam op een gegeven oogenblik den president, een teekenaar, die zich in de zaal onledig hield met de vervaardiging van een schets van de verdachte, dit te willen verbieden. Pres.: „Wie is die teekenaarf' Een stem in de buurt van de perstafel: „Ik, meneer de president". President: „U hoort het verzoek van den verdediger!" , De teekenaar: „Als n bezwaar hebt tegen publiciteit van die teekening, zal het niet gebeuren." % Pr» -: „Ik geloof, dat Ihet beter is, om het niet te doen-" De teekenaar: „Dan gebeurt het niet!" Hierna werd verd. door den president aan een scherp verhoor onderworpen. Zij blieef thans vasthouden aan de verklaring, dat die Harry van L. haar kind verdronken had. Welk belang hij daarvoor had, wist ze niet; Harry was niet de vader van het kind .... Het requisitoir. Het. O.M. wees er op, dat verd. voor die afwisseling van bekentenissen en ontkentenissen geen enkel behoorlijk motief heeft kunnen opgeven; voor spreker staat het vast, dat zij het feit heeft gepleegd op de wijze, ziooals zij oorspronkelijk heeft verklaard- Het moeilijke punt in deze zaak achtte spr. de : strafmaat. . ' Ij Echter rekening houdende met alle omstan- | digheden, eischte de officier verd-'s veroordeeling wegens moord tot vier jaren gevange- 1 nisstraf. Een humaan pleidooi, i De verdediger, mr. M. Schorlesheim, deed opmerken, dat in deze zaak het alles over- i heerschende motief is: medelijden. Niemand kan beseffen, welk een stumper deze vrouw is. Onder vreeselijke omstandig- : heden is zij opgegroeid; van haar vader, diei j een bruut en een beest was, kreeg zij meer slaag dan eten. PI. zelf is overtuigd, dat| , verd. het feit heeft gepleegd en ook hij achtffli! het noodig, dat de maatschappij tegen zulke [ personen beschermd wordt. Gevangenisstraf, ^ zou echter voor deze vrouw funest zijn; vol-! gens pl. zouden de belangen van verd. het - beste gediend worden, indien zij in een psy-! chophathengesticht wordt verpleegd. Wel heb- , ben de deskundigen niet in die richting geadviseerd, maar pl. meende, dat de rechtbank]! vrij moet staan tegenover de psychiathers. . Mr. Schorlesheim bleef er dan ook met klem op aandringen, dat de vrouw in een psycho4 j pathengestiebt zal worden opgenomen. I Uitspraak 24 Mei a.s. Gerechtshof. EEN GETUIGE, DIE ZICH ... ALS DE OVERTREDER AANGEEFTI Voor het gerechtshof alhier heeft in hooger beroep van een vonnis van den politierechter te Rotterdam, terechtgestaan de 21-jarige D. J. G., platteelsohilder, te Gouda, beschuldigd van vernieling. H;j zou n-1. in den avond van den 7n Januari j.1., tijdens de staking in de 'platteelfabrieken te Gouda, met een stuk bevroren aarde een ruit hebben ingegooid van de woning van een werkwillige. Deswege is hij door den politierechter veroordeeld tot 1 maand gevangenisstraf. Verdachte ontkende het hem ten laste gelegde ten stelligste. Op den bewusten avond zijn een aantal stakers den werkwillige gevolgid naar zijn woning. Verdachte is daar wel bij geweest, doch heeft niet gegooid. De werkwillige en diens vader, als gefui-| gen gelboord, verklaarden, dat verdachte bijl| de menscihen, die voor hun huis stonden, in het eerste gelid stond. Hij had iets in de hand en zij hebben hem een gooiende beweging zien maken. Direct daarop hoorden zij glasgerinkel. j|i| Verdachte's verdediger, mr. Men-dels uit*Amsterdam, had drie getuigen & décharge gedagvaard. Twee daarvan verzekerden, dat 't uitgesloten was, dat verdachte, die naast 1 hen had gestaan, zou hebben gegooid en de derde maakte zich bekend als degene, die ■ .. gegooid had. De advocaat-generaal, mr. Brants, vroeg hierna vrijspraak van den verdachte, bij welk requisitoir mr. Men dele zich aansloot, er nog op -wijzende, hoe de praktijk hier weer leert de noodzakelijkheid van het critisch overwegen van verklaringen van getuigen,