FILM EN BIOSCOOP. Uitbreiding Cinetone. Naar het „Handelsblad" verneemt, zijn do plannen voor de uitbreiding van de Amsterdamsene lilmetudio s van Cinetone in een dergelijk stadium gekomen, dat men met den bouw in het begin van Januari hoopt te beginnen. Het grootste probleem, dat zich bij den bouw voordoet, is wel het vinden van een tijdstip, waarop men met het bouwwerk kan beginnen, zonder daarbij het werk in de studio's, waarvan men de huur niet gaarne zou willen derven, te moeten afbreken. Want tot Mei 1936 zijn de studio's vrijwel voortdurend aan een reeks filmmaatschappijen verhuurd. In dezen tijd zullen drie ii vier films' worden vervaardigd. In tegenstelling tot de hardnekkige geruchten, die de ronde deden, dat men den bouw van eer nieuwe studio ter hand zou nemen, ka.n bet blad mededeelen, dat dit niet het geval zal zijn. Wel zal men op het terrein achter de studio's een groot gebouw neerzetten, waar de product^ leiding een onderkomen in zal vinden. Teven* zal in dit gebouw een groote concertzaal worden gevestigd,'die voornamelijk zal dienen voor de nasynehronisatie. Nadat voor de film „Suikerfreule" het lampenpark van Cinetone aanzienlijk werd uitgebreidis de outillage thans zoodanig, dat de studio's technisch volkomen up to date zijn. Overwogen wordt om in de toekomst — slecht* dan, wanneer de studio's niet verhuurd zouden zijn — een eigen productie te beginnen. Plannen zijn er reeds, doch vaste vormen hebben die nog geenszins aangenomen. Première Nederlandsche Ufa-film „Fientje Peters — Poste-Restante". Men deelt ons mede, dat de première van de Nederlandsche film der Ufa , ,Fientje Peters — Poste Restante" in Rotterdam en hier ter stede morgen plaats heeft, terwijl de eerste vertooning te Amsterdam Vrijdag 22 dezer zal geschieden. Hoofdrollen in deze film worden vervuld door Cor Hermus, Herman Tholen, Fientje Berghegge, Louis Borel, Dolly Bouwmeester, Rob. Milton, Hilde Alexander, Jean Stapelfeld, W. Poncia. Alex de Meester ein Margot Hoppenbroirwer«. Regie: Viktor Janson, bijgestaan, voor wat de Nederlandsche dialoog betreft, door Cor Hermus en Louis Borel. Het Asta -theater heeft hier ter stede den primeur van deze film. Het oonfliet tossehen Spanje en èe Paramount. De Paramount heeft thans definitief er rn t*»gestemd het negatief van de film „The Devil is a Woman", waartegen de Spaansche regeering te Washington heeft geprotesteerd, te verbranden. I>e Spaansche regeering had gedreigd alle Paramount-fifms in Spanje te verbieden en had een ultimatum gesteld, dat 10 November j.1. atliep. De Canadeesche vijfling op de film. De Foxfilm is er thans eindelijk in geslaagd met toestemming van de voogden van de vijfling uit het gezin Dionne een contract te sluiten voor het optreden van de vijf kinderen tegen een honorarium van 10.000 dollar in een film die ,!>• Dorpsdokter" zal heeten. De, minister' voor v> ciale zaken in den staat Ontario Oroll. hf ■*: zijn goedkeuring aan dit contract gehecht. De geneesheer van de babies, dr. T)afoo, ve' klaarde, dat het nog niet zeker was of hij ook een rol in de film zou spelen. Alle vijf kinderen verkeeren in den bestem gezondheidstoestand en vier kunner kunnein reeds loopen. --- KUNST EN LETTEREN Tooneelgroep „Het Masker". „Voorloopige i n v r ijfa e i d s t e I 1 i n g", door M i c h e 1 Duran. Ten huize van een onafhankelijke, ongehuwde, jonge en bekoorlijke vrouw is des i nachts een klein gezelschap bijeen: de rauwe ! jjrachtmenseh Barnaud, schatrijke autofabrikant, krankzinnig verliefd, maar zonder kans, 1 0 p de jonge vrouw (Madeleine), de intelleetuee le Faugaret, de jonge Hulin (die later blijkt, de minnaar van Madeleine te zijn) en cen andere jonge vrouw van weinig beteeken i s . Plotseling verschijnt een jongeman, die z ich uitgeeft voor inspecteur van politie, op zoek naar een „boef", die ontsnapt is en dien men in dit huis heeft zien binnengaan. Terwijl deze „politieman" het huis „doorzoekt", komen twee andere politiemannen, die echt blijken te zijn en onthullen, dat de eerste .politieman" niemand anders was dan de ''boef". Nadat politie en gasten zijn heengegaan en Madeleine alleen is achtergebleven, duikt de „boef" weer op. Het huis is omsingeld door de politie; hij kan niet vluchten en eischt, dat Madeleine hem gastvrijheid zal T erleenen. Na eenig (krachtig onderdrukt) verzet geeft zij toe. De politie geeft voorloopig de belegering niet op, en als dit eindelijk T el is geschied. . verzwijgt Madeleine dit voor Gérard (den „boef"), nadat zij tevoren reeds een poging tot ontvluchting listig heeft verijdeld. Want. . . zij heeft Gérard, den man van de onmaatschappelijke vrijheidsidealen, gedurende de dagen van hun kameraadschappelijk samenzijn, liefgekregen. Dat bekent zij aan Barnaud, die de aanwezigheid van Gérard in haar woning heeft ontdekt, nadat hij op het punt stond, geweld te plegen tegenover haar, hetgeen door den te hulp schietenden Gérard is belet. Maar met deze daad, die Madeleine bewijst, dat Gérard ook haar lief heeft, heeft de vluchteling zich verraden. Hij is aan de genade van Barnaud overgeleverd Deze wil Gérard's vrijheid verzekeren, mits Madeleine zijn (Barnaud's) vrouw wordt. Zonder dat Gérard — die zich reeds schoone toekomstdroomen maakt, samen met Madeleine in het schoone Spanje — het weet, besluit zij tot het offer ter wille van zijn geluk. Barnaud verzekert de vrijheid van Gérard, maar tevens zijn uitwijzing uit 't land. Men ziet: een romantische geschiedenis, maar door den auteur knap en met psychologisch inzicht bewerkt, zij het soms ietwat sentimenteel, vooral aan het slot. De handeling boeit en interesseert ontegenzeggelijk en er is climax in de opeenvolging van de vaak met veel dramatisch talent geschreven tafereelen. Vooral het derde bedrijf is sterk tooneel, met name door de pakkende scènes tusschen Barnaud, Madeleine en Gérard. De vertooning, onder regie van Louis Gimberg, in een zeer smaakvol décor-ontwerp van Paul Bromberg, is zeer goed, van toon en tempo en van individueel spel. Dick van Veen speelt den „boef" jong en frisch ; Anke van der Moer is een elegante, gevoelige Madeleine; John Gobau karakteriseert uitnemend den bruten Barnaud. Emile van Stuwe maakt van Hulin een natuurlijke figuur. Anna Sablairolles maakt een juweeltje van de rol der oude dienstmaagd en Louis Gimberg geeft een sober-komisch relief aan den loodgieter, die zijn kameraad Gérard tracht te redden. In kleine rollen geven Ko Arnoldi, Bab Wijsman, H. Kemler en Georgette Reyewsky eveneens goed spel. Het warme applaus bewees, dat men gisteravond in den Kon. Schouwburg zeer ingenomen was met stuk en vertooning. Kerttu Wanne. Met een oude Engelsche Sonate in g-moll van Eccles (Salmon) opende deze Finsche violiste in Pulchri haar programma en deze aangename maar niet bijster belangrijke compositie stelde al dadelijk menige goede spelhoedanigheid in het licht. Een vrij-klinkende, helder-glanzende toon, breede streek en degelijke, goed-geschoolde, zekere techniek zoowel der linker- als der rechterhand. Dat de triller op de D-snaar een paar maal niet zoo gewillig klonk, lag misschien aan instrument of snaar, want doorgaans waren de trillers zeer klaar. In het algemeen hebben we bij deze violiste te doen met gaaf, gezond spel, zuiver en rhythmisch ook en bovendien door phraseering en dynamische schakeering van een natuurlijke muzikaliteit van goeden huize getuigend. Ook Bach's a-moll concert bevestigde dit, al hadden de tempi, vooral van de Allegro's ^el wat levendiger en minder strak gekund e n de speelwijze iets minder zwaar. In het Andante viel weer op de stokbeheersching tij het volhouden der lange noten. Eigenlijk moet het Bach concert met orkest uitgevoerd worden. Er gaat bij pianobegeleiding door het gemis aan homogeniteit !n klankkarakter tusschen de beide instruffieniem toch in dit geval te veel verloren. Het Poème van Chausson werd beheerscHt ©n stijlvol gespeeld en na de pauze kwam de violiste nog meer los in eein reeks kleine stukken, welke beurtelings toonkwaliteit en v irtuoze techniek in het licht stelden. Twee kleine composities van de concertgeefster zelve waren erbij, die volkomen in het kader Pasten. Een Berceuse con sordino van Jarnefelt bewees, dat de artiste ook bet zoetKevoelige te geven weet, zonder daarbij in he t al te zoetelijke te vervallen. Ten slotte nog een staaltje van ongewone yjrtuoziteit in „Tambourin Chinois" van ^ r eisler, dat veel succes had en tot een toe£tft noopte: „Schön Rosmarin'' van denzelfcomponist. '^e pianiste Astrid Joutseno toonde zich °° r een soepel aanpassen aan het spel der So Jiste, ook wat klankvolume en kracht^ 'akeering betreft, een voortreffelijke begeester. Eerste Zaterdagavondcomérl Residentie-orkest. "et eerste Zaterdagavondconcert (2e concert de serie Zondagmiddag- en Zaterdagavond»<*rten) te geven door liet Residentie-orkest ettelijke jaren van afwezigheid, komt hij terug, geen greintje veranderd (wat zijn spel aangaat?) zoo mogelijk in technischen zin nog onverschrokkener, maar zeer zeker in muzikaal opzicht nog op eenzelfden bodem staande. Reeds meermalen heb ik er op gewezen, dat hoe meer techniek hoe beter, maar de zuivere muzikale, hoogere kunstzin moet gelijke ontwikkeling ondergaan. Na hem nu weer gehoord te hebben is mijn inzicht in dien zin niet veranderd. Zijn programma bevestigt de meening, wat zijn virtuozendom betreft, meest alle utgevoerde werken zijn, „bewerkt" alleen Mozart's concert bleef daarvaan verschoond en . . . helaas . . . bleef wat opvatting aangaat beneden redelijke eischen. Behalve het concert van Paganini waren alle composities geretoucheert door virtuozen handen.Ook de toegiftjes. Een op Mozart's concert volgend stuk is een reeks.variaties op een thema van Mozart, door R. Scalero (een volgens Riemann in 1873 in Rome geboren" componist) is echte virtuozenmuziek, zooals de volgende arrangeurs Kreisler, Hartmann, Auer en Sarasrte c.s. Zimbalist bracht zijn gehoor voortdurend in verrukking en bewondering. Theodore Saidenberg begeleidde den viool-virtuoos met nauwgezet samenspel. Nederlandsche Kunstenaars te Weenen. Onese lamdgenoate Liesbet Sanders heeft zich te Weenen zoowel ni een der studio's vain de Ravag, de Oostenrijksche ra/dlio-omroep^maatsohappij, voor de mic-rofoon. a.ls in een van de aaien van het Konzerthaus laten hooren. Zoowel zichtbaar als onzichtbaar heefit zij met haar voordrachtskunst veel bij val gevonden en een diiepen indruk o.p het publiek gemaakt. Zij zorng, evenals zij diirt in Nederland reeds zoo raak gedaan heeft, volksliederen in verschillende talen. Reeds yam het begin af wist zij allen, die naar haar luisterden door haar dictie en door haar stern aan zich te boeien. l>e belangstelling en liet medeleven va.n het publiek groeiden met. dte minuut. The ra.gg!e tcfgle gipsies, The cherry tree, Ophelias son.fr , Das Kathaninenlied, Klage eimer alten Jumgfer. La légende de St. Nicola«. La petite Jeanneton en andere liederen volgden in een bonte rij op elkander. Mat de Holbamlisohe liedjes Het kwezelken en Arone Ma rietje, waar ga je naar toe?! had de zangeres een groot succes. Ook naar haar .Jiddische liederen werd met veel belangstelling geluisterd, me'.idt het , ,R. N.". De zaal van net Konzenthaus, waarin zij haar concert gaf, was goed bezet. ondanks het feit. dat de, beroemde ontdekkingsreiziger Sven Hedin terzelt'dertijd een voordracht in die groote zaal er vlaknaaat hield. Jac. van de Griend toomde zich een uitstckenid accompagnateur op den vleugel. Het opgetogen publiek was niet karig met bijval. Het Nederlandsche duo Feinland (Alexandec FemJaaud, viool en Beip Feinland—Bos J aanszem, ' violoncel) heeft in de Ehrbar-zaal een concert, gegeven, waarin een miter nationaal proigramma werd uitgevoerd. Werken van Haydn, Debussy onzen landgenoot G. bandré, Kodaly en Jstoioèk werden ten gehoore gebracht. De avond was een enorm succes en tal van \\ eeners hebben den wensch uitgesproken, dit tweetal nog eens in de Donau-stad te kunnen hooren. Johan Heesters voor de film Onizc landgenoot Johan Heesters speelt voor een film. Reeds sedert de eerste dagen van September was deze Nederland.sohe tenor, die daar, zooals men weet. ook het geheele vorige seizoen opgetreden is, elfken avond te hooren. Thans heeft luj een engagement voor een groot filmwerk ge kregen, dat ten deele in de Tobis-Sasehah studio's op den Rosenliügel in een van de buitenwijken van Weenen en ten deele in en bij de groote Opera in de Weensche binnenstad gedraaid wordt. De nieuwe film, diie door de Gloria-filmmaatschappij vervaardigd wordt, zal den naam Die Leuchter des Ka.isers dragen. Het draaitioek is ontleend aan een roman van de schrijfster barones Orczy, welke de avontuurlijke geschiedenis van twee meur schen m de jaren van tachtig te Weenen en te St. Petersburg behandelt. Heesters vertolkt in de film de rol van 'n Russischen grootvorst. Behalve hij spelen Sybille Sciiinitz. Friedl Czepa, Inge List. Anton Edthofer, Robeirt Valberg, Anton Poinitner, Heimric.il Scnroth en Karl Ludwig Diehl mede. Als regisseur treedt Karl Hartl op. Het is een bijzondere onderscheiding voor Heesters, dat men juist, voor hem de rol van den jongen groothertog Alexander Alexandirowitsj gekozen heeft, daar zich tal van jeugdige Duitsche en Oostemrijksche tenoren hadden aangeboden en het begrijpelijk geweest zou zijn. wanneer men een van hen genomen had, daar Duüsch hun moedertaal is. doch men heeft de voorkeur aan Heesters gegeven. In Januari zal Heesters weer in Nederland zijn, oin aan een .Majestic-filni onder leiding van Harald van Peski mede te werken. Heesters heeft nog nooit in een D uitsohe rolprent gespeeld. Wel vervulde hij den vorigen winter een hoofdrol in de Nederlandsche versie van de ook in het Duitsoh te Weenen opgenomen film De vier Alullers. Eere-Comité voor Dukas-herdenking. Ter gelegenheid van de première van Barbe Bleue. Voor de Dukas-herdenking, welke op 21 en 23 November a.s. in den Stadsschouwburg te Amsterdam plaats vindt ~ i ter gelegenheid waarvan voor de eerste maal 's me ters „Ariane et Barbe Bleue" in Nederland ten tooneele zal worden gebracht, heeft zich een uitgebreid eerecomité gevormd. Van dit comité hebben de ministers Laval, Roustan, de Graeff en Slotemaker de Bruine het beschermheerschap aanvaard. Het voorzitterschap wordt bekleed door minister Herriot, den eere-voorzitter der Parijsche Wagner vereeniging. Iteinbrandtplatcn in een belangrijke veiling. Men overdrijft nauwelijks door te zeggen, dat de harten van kunstkoopers en verzamelaars thans reeds van verwachting en ook van spanning kloppen in élet vooruitzicht van de ver kooping bij Christie op 12 en 13 December aan. staande. In het bijzonder de laatstgenoemde dag is van hoog gewicht voor den kunsthandel omdat de beroemde ets van Rembrandt van burgemeester Six onder den hamer komt. Het is een (prachtige iprent in den tweeden staat met wijde marges en op Jaipansch papier. Toen dit kostbaar stuk in October 1928 te Amsterdam uit de Sixverzameling voor 90.000 gulden van eigenaar verwisselde, stond de wereld versteld. Het was verre de hoogste prijs, welken men ooit voor een ets had betaald. De firma Colnaghi was de koopster en ze kocht voor den Engelschen verzamelaar Krnest C. lnnes. Deze is inmiddels gestorven en zijn collectie kunstwerken, zeldzame schilderstukken uit de oude Nederlandsche en Engelscdie school er inbegrepen, wordt thans op de genoemde dagen bij Christie verkocht. Men aal zich herinneren, dat in de Six-verkooping ook hooge sommen werden betaald voor schilderijen van Hobbema, Terborgh en Rembrandt. Maar de verrassing en het gerucht baarde toch vooral de zeldzame Rembrandt-ets, waarop men burgemeester Six in het volle lioht van een raam ziet staan met een boet in de iianden. iDe ets wordt door alle deskundigen beschouwd als een van de onvergankelijkste meesterwerken. Men mag voorspellen, dat verzamelaars uit de geheele wereld ol huil agenten naar Londen zullen komen om ei' te dingen naar een der schoonste stukken van antieke kunst. Er zijn nog 17 andere Rembrandtprenten in de verzameling, waaronder ,,De Drie Boomen". Nu Amerikaansche verzamelaars grootendeels uit de markt zijn gegaan, geiootl men niet, dat de hooge prijzen door de Six verkooiping aangegeven, gehandhaafd zullen blijven. En het zal belangwekkend zijn na te gaan, hoeveel de vermaarde prent en de andere prenten van Rembrandt's hand thans zullen opbrengen. Het is in dit verband ook van belang, er aan te herinneren, dat in de laatste groote verkooping van Rembrandt-etseti bij Christie, dat was in 1924, een plaat van dr. Arnoldus Tholinx 3780 pond sterling opbracdit. De schilderstukken in de 1 nnes-verzameling zijn ook van hooge kwaliteit. Er is een portret bij van Nicolaas Maes, een landschap van Hobbema en cen paneel van Memline. Engelsche kunst is er in vertegenwoordigd met een geschilderd portret en met teekeningen van Gainsborough en verder met antiek zilver smeedwerk. De nieuwe schouwburg te Arnhem. B en W. der gemeente Arnhem hebben aart den architect T. M. A. Brons te Arnhem en ir. G. J. Langliout en ir. A. J. Langhout te Amsterdam, die voor dit doel samen zouden werken, opdracht gegeven tot het maken van plannen en bestekken voor den bouw van een nieuwen stadsschouwburg te Arnhem. , , , _ In verband hiermede heeft de lieer Brons, die de functie van technisch ambtenaar bij den gem. t geen draad door, het springt van den hak op den tak. Eerlijk gezegd er is geen touw aan vast te knoope.n Het is een allerdwaaste geschiedenis, waarbij de schrijfster haar vindingrijke fantasie den vrijen loop heeft gelaten. Gabriël is een zonnestraal, die naar de aarde gezonden, als mager mannetje zijn aardsch bestaan voortzet om tenslotte gedesillusioniieerd aan het einde van het verhaal bij de zon terug te keeren. Het mannetje heeft een groote liefde ■voor Saartje. zijn pikzwarte merrie, en het meisje van den Kermiswagen. Overigens rent hij dit aardsche tranendal door, als koning, soldaat, kapper. ontdekkingsreiziger, broeder in .een ziekenhuis, enz. ln hem viinidit de schrijfster de persoon, waarmede zij de wereld en de samenleving striemend in het gelaat slaat. Zij hekelt de misstanden in de maatschappij. Haar pen is vol uroniie en sarcasme, haar geest sprankelend en vindingrijk. Men tuimelt van den eenen dwazen inval in den andere. Satyre en humor, wij vinden deze twee slechts schaars in onze literatuur. Henriëtte van Eyok brengt ze -echter in overvloed. Daarom is dit boek dan K zoo buitengewoon geslaag'1. „The Mind-World" en „Yesterday, to-day and to-morrow", door Hazrat Inayat Khan. — N'.V. Uitgevers Mij. AE. E. Kluwer, Deventer. iDe Soefi-Beweging gaat voort met haar piëteitvolle taak: het publiceeren van de werken van haar overleden stichter Hazrat Inayat Khan. Wij hebben reeds verscheidene van deze door de N.V. Uitgevers Maatschappij AE. E. Kluwer verzorgde hooggestemde boeken aangekondigd en ontvingen tiian» „The Mind Worid" e»i „Yesterday, to-day and to-morrow", beide in het Engelsch uitgegeven Het is niet wel doenlijk in een korte bespreking den inhoud van twee zulke subtiele geschriften weer te geven. Het eene handelt over het leven van de ziel, gezien in haar verhouding tot God. Het tweede bevat een twaalftal verhandelingen over de eikaar aanvullende verschillen tusschen Oost en West en over beeldhouw- en schilderkunst, architectuur, poëzie, muziek en- tooneel. Het is alles bezien in iiet licht dezer religieuse wijsbegeerte, doordrongen van het eenheidsbesef van aile godsdiensten. Ook in deze werken bedient Inayat Khan zich van vele fijnzinnige gelijkenissen om zijn diepere bedoelingen aan zijn lezers mede te deelen. „Blafhoek", door Lout de Bruine. — Uitg. -J. Noorduyn en Zoon N.V., Gorinchem. De schrijfster van „Tusschen potten en pannen" biedt met „Blafhoek" een boek voor meisjes van 15 jaar en ouder, dat vlotgeschreven en van goede illustraties van F. C. van Gyen, benevens van een aardige titelplaat, voorzien is. De kennel „Blafhoek" werd bestuurd door twee vriendinnen. Ank en Lot. welke laatste echter in het huwelijk trad met Huug, waardoor eerstgenoemde alleen met de zorgen van de kennel belast werd. Daar zij dit niet alleen kon bolwerken nam zij eenige hulpjes, Jobs, Gaby en Ida, die een zeer uiteendoe end karakter hadden, maar van wie de twee eersten werkelijk toegewijde hondenverzorgsters werden. Wat deze jonge meisjes beleefden, onder elkaar en met haar buurman Pip — die tenslotte met Ank in het huwelijk trad, wordt in dit boek — een aanbevelenswaardig Sinterklaas-cadeau — op smakelijke wijze verteld. „Een schoenpoetser naar Hollywood", door A. den Hertog. — A. W. Sijthoff's Uitgeversmaatschappij N.V., Leiden. In dezen roman voor jongens — een jongensboek kan men „Een schoenpoetser naar Hollywood" eigenlijk niet noemen, omdat de daarin beschreven toestanden en gebeurtenissen eenige wereldwijsheid vereischen —- worden de Amerikaansche avonturen verhaald van een jongen schoenpoetser, Giovanni Donati —- half-Italiaan, half-Hollander die in Amsterdam aangenomen wordt als knecht van een eigenzinnige 10-jarige filmster, Anita Dolores, en met haar naar Hollywood gaat. Op de boot wordt hij herkend door den moordenaar van zijn vader, die tevens zijn aartsvijand is en hem zooveel mogelijk leed tracht te berokkenen. Deze, Pezzana, weet Anita te ontvoeren, waarvan hij de schuld op Giovanni schuift. Verder ontwikkelt zich dan een reeks avonturen, die zioh in een volgend deel, Het graf van den Amonpriester", zullen voortzetten. Giovanni komt bij de film, helpt er aan mede, met behulp van een paar vrienden, om Anita te redden en wordt tenslotte de held van Amerika. Dit vlotgeschreven en vooral spannende en sensationeele boek werd door Pol Dom van buitengewoon geslaagde illustraties voorzien. „De sprookjes van gebroeders Grimm", naverteld door Does de Laive. — Uitg. W. Thienie en Cie. Zutpihen. Deze nieuwe uitgave met gekleurde en zwarte ïlaten ziet er buitengewoon aantrekkelijk uit en ïoewel deze sprookjes niet dezelfde geheimzinnige sfeer dragen als die van Andersen en ..Dimzend en een nacht" zullen zij tooh in de kinderkamer gaarne gelezen of verteld worden." Het zijn echt de ouderwetsohe sprookjes, die onze moeders en grootmoeders reeds verhaald hebben; Roodkapje, Asschepoester, Sneeuwwitje en zoovele andere vinden we hier in bonte rij aardiig verteld terug, terwijl de illustraties het geheel een levendig aanzien geven. Men is er in geslaagd, in deze 40 verhalen de meest bekende en aardigste samen te vatten en zelfs grooteren zuilen dit. boek nog met pleiaier opslaan en eraan denken, boe zij zelf in hun jeugd, vol spanning luisterden naar ,,Grootmoeder. w»t heb je lange oorenl" „Tafeltje deikje", „Wie heeft er van mijn bordje gegeten? , enz. „Drie jaren tentleven", door Jo RogerTourte, Uitg. J. Noorduyn en Zoon, N.V.. Gorinchem. Het in 1934 bij den bekenden uitgever Bernaird Grass' te Parijs verschenen werk ,,A pied auteur du i le" (Trois ans de camping) is door ir. C. D. C ijns vertaald en daardoor ook in de Nederlandsche taal uitgekomen, 't Geeft een alleraardigste^ levendige en toch ook weer eenvoudige besonrijrving van een reis. door het echtpaar Roger— Tourte, grootendeels te voet, in drie jaar om de wereld gemaakt. De architect Roger en zijn vrouw verlieten 1 -Mei 1929 Parijs, om zich vandaar uit over Genève, Genua. Florence, Rome, Napels en Brindisii naar Griekenland te begeven. Daarna ging het verder door Turkije. Perz'ië, Voor-Indië, de oerwouden van Siam. Indo-Ohina, Mandisjoerije, Japan, over den Stillen Oceaan, door Amerika en over den Transatlantischen Oceaan, oim tenslotte weer op het punt van uitgang terug te keeren. Het merkwaardige van dezen tooht, waarroor Roger en zijn vrouw slechts een tent «n twee rugzakken medenamen, was niet alleen de durf. maar vooral de geringe kosten, waarmee hij volbracht werd. Men moet dan ook bewondering hebben voor den moed van deze beide tippelaars, die op zuli een origineede wijze hun kennis van de wereèd verrijkten. Voor hen, die van trekken houden, belang stellen in hetgeen er in de wereld te koop is en verder willen kijken dan hun neus lang is, is bier een rijk geïllustreerd boek versohenen, dat meti voile aandacht van begin tot eind gelezen z»l warden. „Kerstboodschap voor alle menschert". Dr. J H. Gunning J.H.z. — Bosch en Keuning, Baarn. In de bekende Libellen-serie verscheen evenals verleden jaar een Kerstboodschap. Deze keer is \' in . n , .''openden predikant en redacteur va.n i niel, dr. Gunning en gericht tot alle memsohen, van elk geloof en ras, voor gedoovigen en engeloovigen, voor vriend en vijand. Het boekje bevia