FEUILLETON. (Nadruk verboden.) MASKERADE 33) Zij deed haar werk met plezier. Zij had feen groote vereering voor haar meesteres, niet zoozeer om de betrekking, als wel óm het feit van den leeftijd der vorstin. Sedert Leopoldine in huis was, had de vorstin zooiets als een nieuw leven begonnen. Het kalme, zekere karakter van het meisje, haar ietwat boersch gezicht, dat twee reine, verwonderde oogen tot middelpunt had, was een weldaad voor het huis geworden. Sedert Leopoldine hier was, waren er geen onaangenaamheden meer met het strijdlustige personeel, dat, volgens de meening van de vorstin, van af den koetsier, die zij er heimelijk van verdacht een „roode" te zijn, tot het kamermeisje toe, onwillig scheen. Maar de nieuwe gezelschapsjuffrouw had weldra middelen en wegen gevonden om het evenwicht tusschen alle personen te herstellen en zelfs Karoline waagde het niet haar zachte kinderlijke stem tegen te spreken. Leopoldine zelf had de betrekking eerst als een soort sport beschouwd. Het arbeidsbureau, dat haar had gezonden, had dit toet een medelijdend hoofdschudden aangezien. Hoogstens een maand hadden de gezelschapsdames het tot nu toe bij Sendling uitgehouden. Dan waren zij er uit gezet. Leopoldine was er nu twee jaar en er was nog geen verschil van meening met de vorstin gefeest. Haar kalme en sterke jeugd straalde over haar grijze meesteres. Zij voelde zich op de één of andere manier geborgen bij Leopoldine zonder dat zij dit deze liet merken. In heel korten tijd was het meisje onontbeerlijk voor haar geworden. Zij bekeek dan ook met welgevallen het nette japonnetje en het zachte dikke haar dat liefelijk, maar niet coquet opgemaakt het kinderlijke gezicht van Leopoldine beschaduwde. Deze had alles in den salon gereed gemaakt. De groote leunstoel waarin de vorstin sedert langen tijd van de middaglectuur in den namiddagslaap placht over te gaan, stond bij het vuur geschoven. Op de tafel lagen de laatst verschenen kranten en tijdschriften, want de vorstin nam nog deel aan het leven hoewel zij zich weinig meer in het openbaar vertoonde. Langzaam kwam zij op haar stok geleund binnen, maar keek eerst nog even door het venster. — Kijk eens Leopoldine ziet het park er niet heerlijk uit. Wat een rust, welk een vrede. Zoo moet de dag zijn waarop ik zal sterven. Alles stil, elk geluid gedempt door de sneeuw. Een paar musschen die broodkruimels op de vensterbank pikken. En van uit de verte een paar flarden pianomuziek, en ik zit in den stoel. Alles wordt onwerkelijk, vervloeit, verliest zijn lijnen. Maar de verwarring is niet schrikaanjagend. Zij is heel zacht. Nu begint het buiten nog te sneeuwen, dicht, steeds dichter en tenslotte sneeuw ik zelf in. — Maar wat zijn dat voorgedachten, hoogheid. Daar behoeft u toch niet aan te denken, u hebt nog zooveel plezier in het leven. Anna Christine Sendling had zich moeizaam, iedere hulp afwerend, in den stoel gezet. — Late vreugde, mijn kind, late vreugde, mompelde zij. gelijk. Vroeger was alles liefde en haat geweest. Eerzucht en achteruit gezet worden. Vreugde over den komenden dag, ergernis over den dag van gisteren, versplintering in duizend kleinigheden. Vandaag was het de maandelijksche muziekavond, haar zgn. groote gala-avond waarop de vrienden, jonge opera componisten meebrachten, die hier voor de eerste maal, in een uitgelezen kring van aristocratie en het deftige Weenen, hun werken konden voordragen. Eens in de week was de avondontvangst, waarop vele jonge mooie vrouwen onder het patronaat van de vorstin het net der societypraatjes spanden waarin geen maasje der gebeurtenissen mankeerde. En dan waren er de vreedzame babbeluurtjes met den ouden dokter, professor Jacobsohn, die de vorstin sedert vele jaren op haar levensweg begeleidde en tot een soort biechtvader was geworden, vroeger voor de wereldsche zorgen, thans voor de filosofische gedachten van Anna Christine. Ook de culinaire genietingen waren de oude dame niet vreemd. Zij was geen smulpaap, maar een werkelijk goed geroosterd stukje toast waarop een klontje goede, goudgele boter versmolt en een geurige, hartverkwikkende, opwekkende mokka waren een bevrediging voor haar, die ver boven de bevrediging van eetlust uitging. Leopoldine glimlachte tegen de vorstin. Zij hield van haar. Niet met de slaafschheid van een volkskind of de romantiek van een bakvisch, maar de sympathie die zij gevoelde kwam voort uit het hart en was gebaseerd op de natuurlijke genegenheid van een opgroeiend meisje a4s Leopoldine, voor een vrouw die door alle teleurstellingen van haar leven was gerijpt zonder bitter te worden. Ziezoo, wafe- ifi er voor. nieaws in de weDe gevraagde bladerde in het „Wiener Salonblatt" dat zij in haar hand hield. — Zal ik de tooneelcritiek voorlezen? Er is een nieuw stuk in het Burgtheater gespeeld. Van een mijnheer Hendrik Ibsen. De vorstin staarde in het haardvuur. — Ibsen? Zooiets wordt tegenwoordig gespeeld. Men heeft mij verteld, dat hij een Noor is voor wien niets in de maatschappij heilig is. Hoe heet het stuk? — Spoken. — Nu zie je wel. Waarschijnlijk een tooneelstuk met valdeuren en dergelijke. — Neen, zeide Leopoldine. — Het is iets anders. En bovendien heeft mijnheer Kainz de hoofdrol gespeeld. Jozef Kainz. Hij speelt de rol van een man, Oswald geheeten, die erg ongelukkig is. Prachtig moet hij gespeeld hebben. Luistert u maar, hoogheid. En zij las: „De onvergelijkelijke kunst van den grooten tooneelspeler zweepte 't publiek op tot bijvalsbetuigingen als 't trotsche huis aan den Frauenring wel nooit zal hebben gehoord." „Dat moet heerlijk zijn, zoo op de menschen te kunnen werken? Allen hangen aan zijn lippen, volgen zijn bewegingen, allen lijden met hem, allen schreien met hem. Dat moet een kunstenaar toch schokken, nietwaar V' Maar de vorstin was niet geneigd op Poldi's verrukking in te gaan. Zij liet haar handen, smalle van ouderdom doorgroefde handen, die handig aan een borduurwerk bezig waren, in haar schoot vallen en onderbrak Leopoldine met een vleugje onwil. — Het hedendaagsche publiek. Bij elk prul is het verrukt en hoe meer vuistslagen het verstand krijgt, hoe harder zij klappen. De heer-en dichtere hebben het ^emakkelyk^ Zjj behoeven maar iets doms te zeggen en zij hebben het gewonnen. Het publiek voelt zich begeerig als het iets niet begrijpt. Zoo zijn de moderne menschen. Als zij zien, dat men veronderstelt, dat zij iets niet begrijpen, wat oobegiijpelijk is, doen zij liever alsof zij het begrijpen dan dat zij zeggen: — zoo'n onzin. Het zou overdreven zijn als ik beweerde, dat in mijn tijd ieder stuk eerst een keer viel. Zulk een oude tante ben ik toch niet, lieve Poldi, niet waar? Toen ik nog naar de comedie ging waren de mensohen wantrouwend. Zij stelden zich te weer als men hen in hun rust wilde storen en dwingen van den weg der gewoonte af te wijken. Maar waar is het, dat, als een stuk werkelijk goed was, had het tenslotte toch succes. Poldi had met groote opmerkzame oogen naar de dramaturgische filosofieën van de vorstin geluisterd, dan waagde zij een tegenwerping : — Maar die mijnheer Ibsen is toch eigenlijk heel goed te begrijpen. Hij spreekt zooals wij allen en ik vind het heel verstandig wat hij zijn held laat vertellen. En dat bet publiek niet op iets verstandigs zou ingaan, dat vind ik eigenlijk . . . Anna Christene was over deze opmerking een heel klein beetje goïndigneerd. Zoo'n jong ding en nu al een eigen meening Maar boos zijn op Poldi. neen, dat kon zij met I Het ging er alleen om, de autoriteit tn bewaren. Zij sneed daarom de verdere discussie af en beval. — Lees een iets vroolijkers voor, lieve Poldi. Poldi legde gehoorzaam het „Salonblatt' 8 weg. — Jawel, hoogheid* Ate zij er PotLdüt --- BINNENLAND. Demonstraties voor het Plan van den Arbeid. Druk bezochte provinciale bijeen. komst te Rotterdam. S.D.A.P. en N.V.V. hebben gisteren op elf plaatsen in het land groote demonstraties gehouden voor heb plan van den arbeid, tevens gericht tegen de aangekondigde verlaging van den werkloozensteun. De groote provinciale demonstratie te Rotterdam heeft paar schatting 50.000 menschen op het sportterrein Woudenstein bijeenge bracht. Reeds vroeg in den morgen kwamen velen uit de residentie, Dordrecht, de Lekstreek, uit de omgeving van Gorinchem en Gouda, van de Zuid-Hollandsche eilanden, uk Vlaardingen, Leiden, Delft en Schiedam per trein, boot, auto, en fiets naar Rotterdam, Het weer heeft niet erg meegewerkt, herhaaldelijk stroomde de regen neer, doch desondanks is zoowel de meeting als de optocht ordelijk en vlot verloopen. Te omstreeks half een heeft de voorzitter van de federatie Rotterdam van de S.D.A.P. de heer A. B. de Zeeuw, de meeting geopend met een korte rede. Het groote aantal demonstranten, dat hier bijeen is, aldus spr., toont aan, dat de moderne arbeidersbeweging een plan heeft opgevat, dat leeft in de harten van allen, die bedreigd worden door het kapitalisme. Met een driewerf „vrijheid" besloot de heer de Zeeuw zijn openingsrede. Nadat de arbeidersmuziek-vereeniging Ex celsior en de gecombineerde arbeiderszangvereenigingen onder leiding van Piet 't Hart een strijdliederenfantasie hadden uitgevoerd, heeft de heer E. Kupers, voorzitter van het N.V.V. en lid van de Tweede Kamer een rede gehouden. Spr. ving zijn toespraak aan met te zeggen, dat de wereld thans in het zevende crisisjaar is en dat het aantal werkloozen tientallen millioenen bedraagt. De maatschappij is door het kapitalisme vastgeloopen. Er is van alles te veel. Men verbrandt het koren, terwijl millioenen niet weten, hoe zij zich zullen voeden. Men beperkt den katoenaanplant en millioenen hebben geen behoorlijk kleedingstuk en het is niet gewaagd te zeggen, dat ook bij duizenden, die buiten de moderne arbeidersbeweging at aan, het besef heerscht, dat het zoo niet langer kan, dat zonder ordening in productie en distributie de chaos hoe langer hoe grooter zal worden. Wij nemen het de Regeering niet kwalijk, aldus spr., dat zij niet in staat is een eind te maken aan de internationale crisis. De grief echter, welke wij tegen de Regeering hebben, is, dat zij maat^ regelen neemt, welke den toestand in het land hoe langer hoe slechter maken. De Regeering heeft niet dat gedaan, wat men in tal van andere landen gedaan heeft. Inplaats van door het uitvoeren van groote werken de werkloosheid kleiner van omvang te maken, neemt zij maatregelen, die deze werkloosheid voortdurend doen toenemen Het gevolg daarvan is, dat de binnenlandsche koopkracht kleiner wordt en dat indus trie en landbouw verkwijnen. Het plan van den arbeid heeft ten doel massa's werklooze arbeiders weer een plaats te geven in de productie en aldus de koopkracht wederom te vergrooten. Het plan van deti arbeid is een plan voor het Nederlandsche volk, niet alleen voor de arbeiders, maar ook om den midden stand en den boeren de helpende hand te reiken. Met behulp van dit plan hoopt men bin nen niet al te langen tijd ongeveer 200.000 arbeiders werk te geven. Tevens zal het ordening brengen in de productie- en distributieregeling. De verkiezingen zullen volgend jaar staan in het middelpunt van de publieke belangstelling, omdat van de uitspraak van het volk zal afhangen, of het plan van den arbeid een stuk werkelijkheid zal kunnen worden. Daarnaast wil spr. ook het volk waarschuwen tegen het gevaar van het fascisme, dat nader komt en in een deel van Europa reeds vasten voet heeft gekregen. Fascisme beteekent oorlog, wanneer wij ons afvragen waarvoor het Europeesche buskruitvat het gevaar dreigt, waar de menschen zitten, die aanhitsen tot oorlog, dan antwoorden wij: in Italië en Duitschland. Deze beide landen zijn voor een deel aansprakelijk voor den burgeroorlog in Spanje en van wat in Spanje op het oogenblik gebeurt, hangt het lot van Europa af. Het Nederlandsche volk wordt op dezelfde wijze bedreigd als het Italiaansche en het Duitsche. De moderne arbeidersbeweging zal steeds blijven trachten het volk ongevoelig te maken voor deze buitenlandsche bacil. Hierna werd een stoet opgesteld, de met vlaggen, vaandels en muziekcorpsen van Woudenstein over den Oostzeedijk, Goudsche Singel en Meent trok, waarna hij werd ontbonden op het terrein achter het postkantoor. De Koningin op den Ruigenhoek. Hedenmorgen aangekomen. H .M. de Koningin is hedenochtend elf uur per auto van het Loo op den Ruigenhoek aangekomen. Bezwaren tegen de motorrijtuigen, belasting. Wenschen der bedrijfsautohouders. In verband met het feit, dat aan het departement van Financiën een herziening van de uitvoering der motorrijtuigenbelasting in overweging is, heeft de „Bond van Bedrijfsautohouders in Nederland" tot den minister van Financiën het verzoek gericht, te willen bevorderen, dat belasting over kortere tijdvakken dan nu kan worden betaald, b,v. door beschikbaarstelling van dagkaarten of dagzegels. Verzoeker verwacht daarvan een niet onbelangrijke verhooging van de belastingopbrengst. Tevens is verzocht, de kwartaalskaarten te laten ingaan op den dag, waarop het gebruik er van aanvangt en tenslotte is gevraagd, om bij het koopen van jaarkaarten een bepaalden aftrek toe te staan wegens renteverlies. Landdag R.K. Staatsparty te Bergen op Zoom. Op de uitgestrekte terreinen van den K.K. Boerenbond aan het station te Bergen op Zoom is gisteren een uitstekend geslaagde landdag der R.K. Staatspartij voor WestBrabant en Zeeland gehouden. Zevenduizend mannen en vrouwen kwamen tegen drie uur op de terreinen bijeen. De landdag werd geopend door den heer J. Meerbach, wethouder van Bergen op Zoom en voorzitter van het landdagcomité, die een schrijven voorlas van mr. C. Goseling, voorzitter van de R.K. Staatspartij, die wegens familieomstandigheden was verhinderd aanwezig te zijn. Het woord werd gevoerd door den heer H. J. Kuiper, voorzitter van den R.K. Landarbeidersbond te Utrecht, den heer F. Rohling uit Nijmegen en den heer Henri de Greeve uit Haarlem. Allen wekten op om in eenheid de kracht te blijven zoeken om zoodoende de pogingen van het nationaal-socialisme en het communisme in ons land de macht in handen te nemen, te verijdelen. Het slotwoord werd gesproken door mr. J. Houben, ondervoorzitter van de R.K. Staatspartij, die eveneens de eenheid onder de katholieken met klem bepleitte. Handel met Italië. De aandacht wordt er nogmaals op gevestigd, dat, in verband met het tijdelijk niet functionneeren van de Nederlandsch -Italiaansche clearing, invoer uit Italië, evenals uitvoer naar Italië, voorloopig practisch slechts mogelijk is in compensatieverkeer. Voor invoer uit Italië van in Nederland gecontingenteerde artikelen worden, ten behoeve van eventueele compensatie -transacties op beperkte schaal invoervergunningen uitgegeven. Protestdemonstraties van Katholieken in Limburg. Tegen het optreden der N. S. B. In verband met de actie van de N.S.B. en haar landdag te Valkenburg op Zaterdag, had de hisschop van Roermond den geloovigen aangemaand, dien dag als stillen boetedag te beschouwen, zich van den landdag verre te houden en zich van elke tegenactie in het openbaar dien dag te onthouden. Zoover is na te ga,am, heeft men zich aan dit verzoek stipt gehouden en waar de deelnemers aan den N.S.B.-landdag «en goede discipline bewaarden, zijn ord ever storingen uitgebleven zoo meldt de ,,Crt.". Bovendien had de bisschop voor Zondag een algemeenen biddag uitgeschreven. In alle kerken van het bisdom werd een plechtige Hoogmis opgedragen, terwijl in den namiddag in vele kerken een plechtig Lof gehouden werd meit uitstelling van het Allerheiligste Sacrament en aanbidding. Bovendien werden in e®n twintigtal plaatsen o.a. in Venlo, Venray, Horst, Sittard, Schinnen en Meerssen, protestdemonstraties gehouden, die niettegenstaande het zeer ongunstige weer, door tienduizenden personen werden bijgewoond. In Sittard trokken naar schatting zesduizend personen uit het dekenaat in optocht door de stad met vlaggen : vaandels, en doeken, waarop de woorden: „Wij blijven trouw aajn rader bisschop" domineerden om op een terrein, aan de Baandert een protestbijeenkomst te houden. Alvorens hier het Lof gehouden werd, voerden eenige sprekers het woord, o.a. de bekende volksredenaar pater Jacobs. „Het domste" zoo zeide deze spreker „wat de N.S.B. ooit heeft kunnen doen" is te raken aan den bisschop. Hierdoor zijn de oogen opengegaa&n van zelfs die katholieken, die te goeder trouw aanvankelijk sympathie voor de N.S.B. hebben gehad. Men heeft onza* bisschop de zwaarste beleediging aangedaan, die mogelijk is, n.1. or. Feisser uit Rotterdam verklaarde, hoewel hij t.a.v. het ziekenfondswezen nog wel met de organisatoren van meening verschilt, geheel en onverkort aan hnn zijde te staan wat betreft het ontwerp, dat z.i. niet de belangen van de volksgezondheid regelt. Als men de sprekers gehoord heeft moet men wel de meening zijn toegedaan, dat geneeskundigen rare menschen zijn. Maar de geneeskundigen zijn niet zoo slecht als de Maatschappij tot bevordering van de geneeskunst doet voorkomen. De maatschappij heeft te veel gedacht, dat de ziekte er was om de geneeskundigen aan een bestaan te helpen. En de geneeskundigen zijn er om de volksgezondheid te dienen. Onder algemeene instemming weïd tenslotte het bestuur gemachtigd tot het samenstellen van een adres aan Regeering en Volksvertegenwoordigers. Aan de ziekenfondsen zal dan worden gewaagd adhaesie te betuigen. Limburgsche Volksdag der N. S. B. Ir. Museert en graaf de Marchant spreken. De Limburgsche Volksdag van de Nationaal-Socialistische Beweging in Nederland — Zaterdag in den namiddag alhier op den Cauberg gehouden — is grootendeels verregend, zoo meldt de „Crt." Door het zware weer, een ware wolkbreuk, gepaard gaande met bliksemschichten en vrij harde donderslagen, die eenige uren aanhielden, moest de meeting aanmerkelijk bekort worden. Er waren vijf h zes duizend menschen uit alle deelen des lands naar Valkenburg getogen. Het v»s ongeveer twee uur, toen het meetingterrein, gelegen in een dal van den Cauberg tegenover de villa van de familie Philips, eertijds te Maastricht wonende, die baar landgoed aan de N.S.B. voor den landdag afgestaan had, voor het publiek opengesteld werd. Met hoorngeschal werd 'de komst van den N.S.B.-leider, ir. A. A. Mussert, aangekondigd. Er word eerst een vlaggenparade gehouden, gepaard gaande met onder meer het zingen van het Limburgsche volkslied, de Vlaamsche Leeuw en het Wilhelmus. Onder een ontzettende stortbui ving graaf de Marchant et d'Ansembourg zijn rede aan. Hij zeide hier vooral te willen spreken over wat hij noemde „eenige vergissingen". De eerste vergissing is het feit, zeide hij, dat de N.S.B. een gevaar voor den godsdienst zou beteekenen. Ik stel vast, zoo vervolgde de neer de Marchant et (TAneembourg, dat in ons program niets voorkomt, dat in strijd is met de kerkelijke leer. De N.S.B. respecteert de rechten van de kerk, van het gezin en van den enkeling. De N.S.B. wil den God belijdenden staat, wijst ieder staatsabsolutisme af en verkondigt ook in het rassenvraagstuk geen onchristelijk» denkbeelden. Spr. verklaarde vervolgens, dat de be■veging meermalen blijk heeft gegeven eem goede verstandhouding met de kerk te willen. Zoo is het feit, dat de landdag niet te Amstenrade gehouden wordt niet het gevolg van een dreigement neergelegd in een schrijven van den bisschop, maar een blijk van goeden wil, zoo zette spr. uiteen. Spr. protesteerde er voorts tegen, dat men tracht den strijd tegen de katholieke partij als een strijd tegen de katholieke kerk voor te stellen. De R.K. Staatspartij, aldus spr., is oorzaak van den hnidigen onhoudbaren toestand in Nederland en staat op het punt zich te verbinden met de marxisten, de wegbereiders van het comnwmisroe. Rede Ir. Mussent. T5r stontJen nog frwee sprekers op het program en een lange pauze van een uur. Ir. Mussprt zou eerst tegen halfzeven gaan spreken, maar zóó geweldig hard bleef de regen kletteren, dat de heer Mussert dadelijk op het podium verscheen, om nu reeds zijn rede te houden. In zijn eigenlijk betoog begon ir. Museert m°t een boetpredicatie tegen de politieke partijen. Noch de A. B.. partij, noch de R.K. staatspartij, zeide hij, heeft in de afgeloopen dertig jaar ook maar iets bereikt. Evenmin hebben de door de R.K. staatspartij geschapen standsorganisaties iets gebracht en zeker geen eerbied voor den arbeid en geen bestaansmogelijkheid. Stap voor stap, zeide spr., gaat ons volk naar beneden. Maar er voltrekt zich een godsoordeel over de politieke partijen, die voor een groot deel oorzaak van dien ondergang zijn. In geheel Europa verdwijnen df-ze partijen allengs. Op den rand van den afgrond zijn de nationaal-socialistisehe bewegingen te hulp gekomen, ook hier te lande. De godsdienstzin is niet gestorven en het door de N.S.B. herlevende volk zal daarop kunnen steunen. Spr. beloofde arbeid te zullen geven aa.n hen, die werken willen en werken kunnen en voor ouden van dagen te zullen zorgen. Hij omschreef daarop ifl het kort hét program. De heele strijd der nationaal-socialisten, zoo verklaarde spr. voorts, gaat om hêt bêhoud van Europa. Wat in Spanje geschiedt en in Frankrijk te gebeuren staat, zeide spr., zal ook in Nederland kunnen voorkomen. De keuze is, aldus spr., het bolsjewisme of ons. Als er geen Hitier en Mussolini geweest waren, hadden wij het communisme reeds gehad. Spr. zeide het vaste vertrouwen te hebbén, dat Nederland zal herleven in een nieuw Eu ropa. De opnieuw onder stortregens uitgesproken rede werd met luid Houzee-geroep ontvangen. Met het zingen van het Limburgsche ■volkslied én het Wilhelmus werd'de meeting besloten. Bij de villa op den Cauberg werd ten slotte nog een ovatie gebracht aan ir. Mussert, graaf de Marchant et d'Ansembourg en den heer van Geelkerken. 20v «a-«»-tofnttigftte PhilateJistendag te Haarlem. Zaterdag is te Haarlem de zeveö-en -twkntigste Philatelistendag gethouden van den Nederlandsehen Bond van Vereenigingen \-an Postzegelverzamelaars. Vrijdagavond werden de deelnemer» officieel door B. en W. van Haarlem ten stadhuize ontvangen. Zaterdagmorgen werd in restaurant Brinkniann de algemeene vergadering van den bond gehouden onder voorzitterschap van den heer W. P. Costerus uit Edam, die in zijn openingsrede de Haarlesnsche afdeeling van den bond gfclukwensohte met haar zilveren jubileum. Hij verwelkomde ir. M. H. Damme, directeur-generaal van P. T. T„ die de vergadering bijwoonde en wijdde enkele woorden aan de nagedachtenis van den heer J. D. Tresling, directeur van het Nederlandscih Postmuseum en dr. Goldberg, secretaris van de federation Internationale de Philatelie, die in het afgeloopen vereenigingsjaar waren overleden. Tenslotte deelde hij mede, dat de Waller-medaille dit jaar was toegekend aan den heer L. de Raay uit Watergraafsmeer, die den stoot gegeven heeft tot oprichting van den bond en die veel voor de ontwikkeling van de philatelie heeft gedaan. Nadat de verschillende jaarverslagen waren goedgekeurd, werd besloten de volgende Philatelistendag in 1937 in Arnhem te houden. Het hoofdbestuur verkreeg machtiging om te onderzoeken of het financieel mogelijk zal zijn, in 1940 tijdens de wereldtentoonstelling te Amsterdam aldaar een internationale postzegeltentoonstelling te houden. Zaterdagmiddag werd een congres gehouden, waarbij de heer L. de Raay een rede hield ever oude Zruid-Afrikaanschie postzegels, waarin hij o.a. aantoonde, op welke wij2e zelfs leeken vervalschingen kunnen onderscheiden. Na het congres bezochten de deelnemers een belangwekkende postzegeltentoonstelling bij de N.V. Grafische inrichting Joh. Enschedé en Zonen te Haarlem, waar de Nederlandsche en Nederlandsch-Indische postzegels worden vervaardigd. De dag werd besloten met een rondrit door de omgeving van Haarlem en een feestmaaltijd in hotel ..Groot-Badhuis" te Zandvoort. Bondskanselier bij Nederlandsche inzending op Wiener Messe. De inzending van het Koloniaal Instituut op de Wiener Messe is gistermorgen bezocht door bondskanselier Schuschnigg, die verwelkomd werd door den loco-oonsulgeneraal Schouten. De bondskanselier werd rondgeleid door den algemeenen conservator Utermark. Schuschnigg toonde in het bijzonder greote belangstelling voor de ingezonden Aalsmeersche rozen. De V.V.V.-week te Rotterdam geopend. Vrijdagavond is de V .V .V.-week te Rotterdam officieel geopend met een bijeenkomst in de groote burgerzaal van het stadhuis, waar met het bestuur van de Vereeni^ing voor Vreemdelingenverkeer, tal van andere genoodigden, onder wie verscheidene autoriteiten, al® gasten van het gemeentebestuur aanwezig waren. Mr. H. Vlug sprak namens de V.V.V. en wethouder de Zeeuw namens het gemeentebestuur. Na de opening gaf de Postharrrionie een concert op het bordes van het stadhuis. Zaterdagmiddag werd een optocht gehouden, voorstellend het bezoek van prins Philips van Spanje ao.n Rotterdam. Inwerkingtreding Snrina-amsehe en Cnraeaosche Staatsregelingen. Bij Kon. besluit is bepaald, dat de Surinaamsche en Curacaosche Staatsregelingen in werking treden met ingang van 1 April 1937. Gouden Jubileum „Leger des Heils". Het Leger des Heils (stichter Williarai Booth) zal dit jaar in September—October zijn nationale gouden jubileum-aanvrage houden. Het Leger des Heils mag terugzien op 50 jaren van gestadigen groei en bloei, en het mag zich verheugen over steeds toenemende sympathie voor zijn arbeid onder b re ede langen der bevolking. Kommandant Bouwe Vlas heeft ter gelegenheid van 'dat jubileum, nu het sympathieke plan opgevat om alle gelden, die bijeengebracht zullen worden boven hét bedrag, hetwelk het vorige jaar tijdens de nationale aanvrage gecollecteerd werd, te bestemmen voor de verbouwing en de uitbreiding van huize „Avondzon" voor hulpbehoevende ouden van dagen te Hilversum, waar de oudste inwoon», ster onlangs haar lOOsten verjaardag vierde* Teneinde misverstand te voorkomen, wordt er nog eens uitdrukkelijk op gewezen, dat van deze gelden niet één cent naar het buitenland, met name naar Engeland of elders, gaat en wordt men nadrukkelijk verzocht, zich er van te vergewissen, dat de oollèotant(e) door het Leger des Heils (stichter^ William Booth) gemachtigd is. Tentoonstelling van de Graal-beweging te Amsterdam. Zaterdagmiddag is de tentoonstelling van de Graal-beweging in de voormalige St. Ca>therinakerk te Amsterdam geopend. Tal var» genoodigden waren aanwezig, onder wie do Amsterdamsche wethouders Baas en mr. G. Kropman en vele vooraanstaanden uit heft katholieke vereenigingsleven. Nadat een koortje „Arbor Decora" van Palestrina had gezongen, gaf de directeur van de Graal, prof. A. Vollaerts, het wóórd; aan mgr. dr. G. C. van Noort, deken vaj» Amsterdam, die de tentoonstelling met een korte toespraak opende. De tentoonstelling geeft een overzicht van de actie der Graalbeweging. Het interieur van de voormalige St. Catherinakerk aan den Singel is onder leiding van 't Am6terdamsch comité voor jongere werkloozen tot een smaakvolle tentoonstellingsruimte verbouwd. De tafels en stoelen zijn in specialen Gra&lstijl door de St. Josephsgezellen vervaardigd. Het overige, wat op deze tentoonstelling te zien is, is, op enkele bijzondere stands na, eigen werk van de Graal. Gedurende de maand, dat de tentoonstel* ling voor het publiek geopend blijft, zullen uitvoeringen worden gegeven van zang, dans en sport. Behalve de Graal zullen op verschillende avonden groepen van mannelijke jeugdorganisaties en eenige mannenkoren met een eigen programma uitkomen. Tijdens de tentoonstelling is de bovenzaal der vroegere pastorie tot filmzaal ingericht. Hier zullen o.a. eenige Graalfilms gedraaid worden, welke onder eigen regie door d« Graal zijn opgenomen. Bezoek van Verbond van Nederlandseh® Werkgevers aan de Ford-fabrieken. Vrijdag waren de leden van het Verbond van Nederlandsche Werkgevers gast van de directie der N.V. Nederlandsche Ford-auto* mobielfabriek te Amsterdam. Na de algemeene vergadering begaf hei gezelschap, dat uit 350 personen bestond* zich onder leiding van den heer G. J. JBoth, directeur der fabriek, aan boord vaa de „Stierop", die met de Ford-vlag in top* koers zette naar de fabriek bij de Hembrug* Na de 'bezichtiging scheepte men zich wee* in op de „Stierop" voor een bezoek aan d» sluizen te IJmniden. Des avonds bood da directie van de Fordfabriek den leden van het Verbond in het fabrieksgebouw eeji diner aan. ï>e voorgenomen steiinwijzigirtg. De Christelijk Democratische Unie heefS aan de Regeering een uitvoerig adres gezonden, waarin zij een ernstig woord van protest laat hooren tegen de aangekondigd» voornemens der Regeering tot wijziging van de steun- en werkverschaffingsregeling. De C.D.U. hoopt, dat de Regeering haan voornemens nog eens ernstig zal willen overwegen en toetsen aan de eischen van gerechtigheid en naastenliefde. --- HAAGSCHE COURANT van Maandag 7 Sept. 1936 DERDE BLAD, PAGINA 1. MEVROUW MARKHAM BEREIKT NEW-YORK Na een noodlanding te Cap Breton De eerste vrouw, die den Oceaan van West naar Oost is overgestoken De koene vliegster, mevrouw Beryl Markham, is er in geslaagd om als eerste vrouw de Oceaanvlucht van West naar Oost te volbrengen. Ze kwam gisteren te New-York aan, echter niet dan na een noodlanding te Cap Breton te hebben uitgevoerd, en veel tegenslagen overwonnen te hebben. Over het verloop van den tocht vernemen wij nog dat de kapitein van het Ned. stoomschip „Spaarndain" eergisteren op zee ter hoogte van NewFoundland om 1.20 Nederlandsdhe tijd, een vliegtuig waarnam, dat vermoedelijk het toestel van mevrouw Markham was en zich bevonden zou hebben op 220 mijl ten Oosten van St. John (New-Foundland), Echter had de Canadeesche kustwacht tot dat uur nog geen enkel bericht gekregen, dat het toestel van mevr. Markham zou zijn waargenomen en het radiostation aan de kust meldde, dat het weder aan de kust van N. Foundland en N. Schotland ongunstig was. Een vliegtuig, naar men meende, het toestel van mevrouw Markham, vloog om 1.55 uur 's middags boven Renews in New Foundland. Na eenige cirkels over Ronewsbaai te hebben beschreven, was het toestel, dat men voor dat van mevrouw Markham hield, naar het Zuidwesten gevlogen. Later werd vernomen, dat zij een noodlanding zou hebben gemaakt bij Saint Jean op New Brunswick, doch een bevestiging hiervan was toen nog niet ontvangen. De noodlanding Later werd gemeld, dat mevrouw Markham een noodlanding gemaakt ihad aan den oever van de wa -lv ischbaai aan het uiterste Noorden van het eiland Cap Breton om 6.30 nur Ned, Zomertijd. Haar toestel werd ernstig beschadigd, doch de moedige aviatrice zelf liep slechts eenige schrammen aan den neus en wangen op. Zij belde even na de noodlanding de luchtvaartclub van Cap Bre ton op om te zeggen, dat zij ongedeerd was en dat men een vliegtuig moest zenden om haar te halen. De luchtvaartclub zond een vliegtuig en men zou pogen de vliegster naar Sydney (N. Schotland) te brengen. De noodlanding van mevT. Markham wordt toegeschreven aan een fout in de benzineleiding. De groote menigte, welke op het vliegveld van New York verzameld was, om haar welkom te heeten, was zeer teleurgesteld door het bericht. De meteorologen deelden mede, dat de vliegster na over Ierland gevlogen te zijn, het hoofd moest bieden aan een sterken wind, terwijl het zicht zeer slecht was. Mevr. Markham verklaarde blij te «ijn dat ze er bij de noodlanding zoo goed afgekomen was. Het weer was slecht en er was weinig zicht, zoodat zij alleen op haar instrumenten moest vliegen. De brandstofvoorraad minderde en zij walde te Harbour Grace landen, doch dit kon niet door den minst. Zij zette de vlucht voort, doch boven Cap Breton raakte haar benzine op, zoodat zij wel moest landen. Zij verklaarde haar tocht naar New York te willen volbrengen en men nam maatregelen om liet toestel voor de vlucht in orde te brengen. Mevrouw Beryl Markham vloog om 3 nur 55 'Amsterd. zomertijd gistermiddag boven Halifax en landde om 6 uur 42 te Portland, vanwaar zij zich naar New York begaf. Aankomst te New York Naar later gemeld wordt is mevrouw Beryl Markham gisteren op het vliegveld Floyd Bennett aangekomen. Zij werd met het gebruikelijke eerebetoon te New York ontvangen. Mevrouw Markham is de eerste vrouw, die de Oceaanvlucht van Oost naar West volbracht heeft. Vroegere Oceaanvluchten De eerste vlucht over den Atlantischen Oceaan van Oost naar West werd volbracht door de Duitschers Hermann Köhl, van Hunefeld, den Ierschen kolonel Fitzmaurice, die met een Junkersvliegtuig op 12 en 13 April 1928 van Baldonnel (Ierland) naar Greenly Island (Labrador) zijn overgestoken. Op 24 en 25 Juni 1930 vlogen Kingsford Smith, Stannage, kapitein Saul en onze landgenoot E. van Dijk, verkeersvlieger bij de K. L.M. van Portmamannock (Ierland) naar Harbour Grace (New Foundland) in een Fokkervliegtuig, de vermaarde Southern Cross. De Franschen Costes en Bellomte, vlogen op 1 en 2 September 1930 in een Bréguetvliegtuig van Parijs naar New York. Jim Mollison was de man, die een solovlucht ondernam op 18 en 19 Augustus 1932. Later, op 22 en 24 Juli 1933, heeft hij deze vlucht herhaald, vergezeld van zijn echtgenoote Amy Mollison—Johnson. Mevr. Markham is in 1930 met vliegen begonnen te Nacrobi, in Oost-Afrika. De vlieger Tom Campbell Black, die met Scott den wedstrijd Londen—Melbourne in Ootober 1934 heeft gewonnen, was haar leeraar. Na acht uren vliegonderricht vloog zij alleen. In 1933, is zij eenigen tijd in dienst geweest bij de East African Airways, waar zij als verkeersvliegster optrad. Vóór haar tocht had zij 2000 vlieguren achter den rug. Mevrouw Markham. --- IPANA .''ïa*r Mi Een aangename smaak is geen motief om een geneesmiddel te gebruiken. Hetzelfde geldt van een tandpasta. Hoofdzaak is: of de tandpasta... goed is voor tand en tandvleesch. En het is juist op dit punt, dat de nieuwe tandpasta „Ipana" iedere andere tandpasta verre overtreft. De medische tandpasta „Ipana" versterkt het tandvleesch. Aan den bij zonderen smaak van „Ipana" moet U even wennen. „Ipana" is echter beter voor uw tanden en uw tandvleesch. Gebruik dus „Ipana"! IPANA GÖÖD 3R TENDER^ gums 3THMS1 siol- H yirs NEWPIK GROOTE TUBE *CT Medische Tandpasta * N .V. AMSTERD. PHARMACEUTISCHE FABRIEK. HAARLEMMER HOUTTUINEN 69, A DAM ---