De tentoonstellingshallen op Houtrust Een overzicht van den bouw van de tentoonstellingshallen op Houtrust. --- De samenwerking tusschen de Oslo-staten Gunstige stemming in Noorwegen en Zweden, ten opzichte van de te houden conferentie ENGELAND NIET NAAR CONFERENTIE HIER TER STEDE DE Een der afgevaardigden in het Engelsche Lagerhuis vroeg Runciman of hij zich voorstelde, binnenkort onderhandelingen met de staten van de conventie van Oslo te openen, en of hij er zich van bewust was, dat volgens de overheerschende meening het oogenblik voor de staten, die een vrijeren goederenruil wenschen, gunstig is voor samenwerking. Runciman antwoordde: „Ik begrijp niet zeer goed, op wat soort onderhandelingen de afgevaardigde het oog heeft. De conventie van Oslo op zichzelf voorziet niet in een grootere vrijheid van onderling handelsverkeer. Neville Chamberlain, heeft reeds uiteengezet, dat de Britsohe regeering streeft naar een vrijer handelsverkeer. Op een andere vraag antwoordde dc minister, dat hij het op het oogenblik niet noodzakelijk acht, dat Engeland vertegenwoordigd is op de aanstaande conferentie in den Haag. Het oordeel van den Noorschen oud-premier Mowinckel Onze correspondent te Oslo schrijft: Met betrekking tot de uitnoodiging van de Nederlandsehe Regeering om deel te nemn aan een conferentie in Den Haag over de economische vraagstukken, zeide de oud-premier en „vader" van de Oslo-conventie vajn 1930 Joh. Ludw-Mowinckel. Ik heb reeds eerder mijn blijdschap uitgesproken over het initiatief van dr. Colijn, den Nederlandschen minister-president. Ik hoop dat het resultaat van de komende conferentie een stap nader zal blijken te zijn, wijl alle Oslostaten hebben verklaard, dat zij bereid zijn aan de conferentie deel te nemen en blijk gaven van hun belangstelling voor het voorstel. Ook de belangstelling in Groot-Brittannië groeit regelmatig, hetgeen blijkt uit de Britsche pers. De staatkundige toestand na de verkiezingen van 1935 is echter niet gunstig voor den terugkeer naar vrijeren handel, maar dit in het oog houdende, is het te meer toe te juichen en moedgevend, dat de Britsche pers thans blijk geeft van haar sympathie voor een vrijeren handel. Hoewel de ontwikkeling van vrijeren handöl tusscihen de Staten van de Oslo-conventie van zeer groot belang is, is het nog van veel grooter belang indien Groot-Brittannië aan de operaties kon deelnemen. Wij staan voor onderhandelingen over nieuwe handelstractaten met GrootBrittannië en de gecombineerde Oslo-staten verkceren in een gunstige positie, omdat zij tot de beste en de grootste afnemers van Groot-Brittannië behooren. Dit geeft den Staten interesse voor den Britschen handel, die van zeer groot belang is. De import en export tusschen de Oslostaten eenerzijds- en Groot-Brittannië anderzijds nemen toe en dit is het bewijs voor de oude waarheid, dat export niet kan worden betaald met geld, maar met import. Door iedere nieuwe moeilijkheid, die Groot-Brittannië den import uit de Oslo-staten in den weg zou trachten te leggen, zal Groot-Brittannië natuurlijk gestraft worden door een overeenkomstige vermindering van zijn export naar de Oslo-staten. Het resultaat zal zijn : de circulatie neemt af in den handel, in de scheepvaart en in de gewone welvaart. Ik ben blij, dat Nederland den belangrijken stap heeft gedaan om een conferentie te beleggen en ik hoop, dat dit aanleiding zal geven tot nieuwe stappen in de toekomst. Waardeering in Zweden voor het initiatief van Nederland Men schrijft uit Stockholm aan het A.N.P.: De reis van de Nederlandsehe ra-iiister» Gelissen en Deckers naar Zweden, ia het be.gir. van dit jaar, is, zooals bekend, daor de internationale pers druk besproken en groote bladen als de Londensche „Times" hechten aan deze reis groote beteekenis voor de herleving van den internationalen handel. Het is dan ook geen wonder, dat bet bezoek in Zweden zelf een belangstelling getrokken heeft als slechts zelden met het o» zoek van een buitenlandschen minister hef geval was. In woord en beeld hebben de dagbladen de reis gevolgd, die via bezoeken aan de wapenfabrieken te Bofors, de „Zellstof"-fabrieken te Ostrand, de grootste in haar soort ter wereld, de meststoffenfabriek te Ljunga en de eerste fabriek in Noord-Europa van electrische motoren, de maatschappij „Asea" in Viisteras, naar Stockholm leidde, om hier met de studie van de wereldberoemde telefoonfabriek Ericeson en de „Aga"« fabriek besloten te worden. Als men in aanmerking neemt, dat het bezoek terzelfder tijd plaats vond, dat het Prinselijk huwelijk in den. Haag de oogen der geheele wereld op Nederland deed vestigen, en voor Nederland en allps wat Nederlandsch was, een levendige belangstelling deed ontstaan, kan men begrijpen, dat dit bezoek ook onder het groote publiek zeer potmlair geworden is. Hiertoe heeft nog bijgedragen dat koning Gustaaf de beide ministers in plechtige audiëntie heeft ontvangen, hen tot een diner in het Koninklijk slot heeft uitgenoodigd en hun hooge eereteekenen heeft verleend. : Bij zijn vertrek uit Stockholm heeft minister Gelissen aan verslaggevers van „Dagens Nyheter" een interview toegestaan waarin hij o.a. zeide : „Wij hopen spoedig met uwe ministers aan de groene tafel te zitten om met hen over de mogelijkheid eener uitbreiding der handelsbetrekkingen tusschen onze beide landen te kunnen onderhandelen". Vroeger dan men verwacht heeft, schijnt deze hoop verwezenlijkt te worden, daar de Nederlandsehe regeering namelijk, volgens de berichten in de bladen, onlangs tot Zweden en de andere Oslo-staten een uitnoodiging heeft gericht in de naaste toekomst naar den Haag te komen ter bespreking van de gemeenschappelijke handelsbelangen. De „Nya Dagligt Allehanda" noemt deze uitnoodiging een „verheugend initiatief", dat het blad in verband brengt met het particuliere bezoek van den Zweedschen minister van buitenlandsche zaken, Sandler, aan den Haag en waarvoor het den minister dankbaar is. Dit is des te opvallender, als men weet, dat dit blad anders de scherpste oppositie tegen de Regeering voert. Hier is echter sprake van een initiatief voor den vrede en welvaart der volken, terwijl van andere kanten de oorlogswolken zich samentrekken en de volkshuishouding meer in het nauw wordt gedreven. ,,Stuk voor stuk zullen de handelsbelemmeringen worden afgebroken", zoo schreef de „Dagens Nyheter" naar aanleiding van het Nederlandsche bezoek aan Stockholm. In dit nieuwe jaar, dat nog slechts enkele weken oud is, aldus genoemd blad, heeft Nederland het reeds k laar gespeeld, om zoowel door een groot initiatief als 'door den levenslust en de blijdschap van het volk de aandacht van de geheele wereld op zich te vestigen, terwijl de banden van oeroude vriendschap en saamhoorigheid tusschen Zweden en Nederland steeds nauwer worden aangehaald. De onderhandelingen, die spoedig in den Haag zullen beginnen, worden daarom van Zweedsche zijde met levendige belangstelling gevolgd en men koestert er de grootste verwachtingen van. --- HAAGSCHE COURANT van Woensdag 10 Febr. 1937 VIJFDE BLAD, PAGINA 1. Houtrust wordt met bloemen in gebruik genomen HETT tentoonstellingsgebouw op Houtrust, dat snel zijn voltooiing nadert, zal met bloemen in gebruik worden genomen. De eerste tentoonstelling, welke in zijn ruimten wordt gehouden, zal namelijk een bloemenshow zijn van indrukwekkende afmetingen. Van 8 tot en met 18 April vindt deze gebeurtenis plaats en, rekening houdend met de inlichtingen, welke ons door het uitvoerend comité werden verstrekt, mag de residentie zich op iets heel bijzonders voorbereiden. ,,De Hofsta-dbloem", onder welke aantrekkelijke benaming deze tentoonstelling zich voorstelt, zal de grootste expositie zijn op dit gebied, welke ooit in onze stad werd gehouden. De jubileumtentoonstelling georganiseerd ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan van de Kon: Ned. Mij. voor Tuinbouw en Plantkunde in 1934, leverde een zoo geslaagde proeve, dat er aanstonds plannen werden beraamd voor een onderneming van aanzienlijk grooter omvang. Gedacht werd aan een tentoonstelling van den aard van de Flora te Heemstede in 1935, al zou de tijdsduur niet tien, maar vijf weken zijn en al zou ook, wat van groote beteekenis is, niet het zwaartepunt op de bloembollencul tuur vallen, doch meer het oog gericht worden op gelijke verdeeling van alle takken yan de sierteelt: bloemisterij, bloembollencultuur en boomkweekerij. Het Zuiderpark of Sorghvliet zouden daarvoor in aanmerking komen. Het feit, dat op het uiterste oogenblik de Provinciale Staten van Zuid-Holland hun beslissing kenbaar maakten van niet deel te zullen nemen in het waarborgfonds, maakte de uitvoering evenwel niet mogelijk. Inmiddels hadden de plannen voor het nieuwe tentoonstellingsgebouw „Houtrust" een vaster vorm aangenomen en de directie ervan stelde zich met het tentoonstellingsbestuur in verbinding om het houden van een bloemententoonstelling in haar gebouw te overwegen, waarvan het resultaat is geweest dat het zeer groote plan voorloopig werd prijs gegeven om plaats te maken voor jde eveneens omvangrijke plannen van thans. Welke deze zijn en wat zij beoogen is ons 'duidelijk gemaakt in een bespreking met het dagelijksch bestuur der tentoonstelling, ir. J. M. Remens, W. B. Teunissen, D. Admiraal, G. Ph. Haverman, H. Zeilmaker en M. J. Zoutendijk. De 's-Gravenhaagsche Tuinbouwvereeniging, afd. der Kon. Mij. voor Tuinbouw en Plantkunde, die het initiatief nam, kreeg de medewerking van de verschillende patroonsvereenigingen. Propaganda van groot formaat Het doel der expositie is, een indrukwekkend beeld te geven van wat de Nederlandsche bloemen- en sierteelt omvat. Dit beeld kan bezwaarlijk compleet zijn, maar dat is in één tentoonstelling ook volkomen onmogelijk. De moeilijke positie, waarin deze tak van Nederlandsehe bedrijvigheid, als gevolg van den sterk belemmerden export verkeert, maakt het dringend noodig propaganda te b-1 ij v e n maken voor het binnenlandseh .verbruik. ,,De Hofstadbloem" zal nu opnieuw aan liefhebber en vakman het bewijs geven, dat, ondanks de ernstige moeilijkheden, de ondernemingsgeest onverzwakt is blijven bestaan en de kweeker met onverminderde energie voortwerkt. Zonder overdrijving mag worden gezegd, dat de komende tentoonstelling van een beteekenis en omvang zal zijn, van een schoonheid en bloemenweelde, als in de residentie nog nooit heeft plaats gehad. Zij zal kunnen wedijveren en wellicht overtreffen al hetgeen in het kader van een tiendaagsche tentoonstelling tot nu toe is geboden. Uit een prijsvraag werd de aardige naam voor de tentoonstelling geboren en deze naam, weergegeven op een zeer geslaagd affiche van den heer S. P. van Vleuten alhier, zal van nu af door het geheele land gaan. -<■ Want van heinde en ver zal men dit voorjaar naar de residentie komen, naar Houtrust, waar dan de enorme hallen in gebruik zullen worden genomen met een weelde van bloemen. Het zullen in het bijzonder de groote cultuur-centra zijn, die met belangrijke inzendingen zullen uitkomen. Met de Utrechtsche en Rijnsburgsche veiling-organisatie is te dien opzichte reetis volledige overeenstemming bereikt. Met Aalsmeer en het Westland zijn de onderhandelingen nog gaande, d.och met vrij groot vertrouwen kunnen de resultaten daarvan worden tegemoet gezien. Zullen dit alle z.g. collectieve inzendingen z ijn, waarbij het allerbeste wat deze centra op het gebied van snijbloemen en potplanten kunnen bieden, in omvangrijke inzendingen zal worden aangevoerd, ook individueele inzendingen werden reeds uit verschillende plaatsen uit alle deelen van fret land ingeschreven. Ook de Boskoopsche culturen zullen, zij het niet collectief, dan toch door individueele inzendingen vertegenwoordigd zijn. Zelfs krijgt de expositie een internationaal cachet door de deelneming van enkele groote Belgische ondernemers. Fraai ontwerp Het bijzondere karakter der tentoonstelling zal zich ook toonen in haar opbouw. Hiermede belastten zich de heeren W. B. Teunissen en G. Ph. Haverman. Het staat nog niet met zekerheid vast hoe 't interieur er uit zil zien. Daarvoor zal de sluitingsdatum der inschrijving, 18 Maart, moeten worden afgewacht. De groote tentoonstellingshal zal als één fraai geheel worden opgebouwd, daarnaast zal ook alle aandacht geschonken worden aan de bloemsierkunst. Een aantal smaakvolle interieurs zullen voorts worden ingericht waarin de bloemsierkunst volledig tot haar recht zal kunnen komen, terwijl bovendien ruimte werd gereserveerd om ook eenige model stadstuinen te toonen, waarin het publiek getoond zal worden, dat ook een bescheiden stadstuin tot een lusthof kan worden gemaakt. In de tentoonstellingshal zelf komen geen z.g. stand. Daarvoor is een afzonderlijke zaal gereserveerd, zoodat deze bedrijfsstands geen storenden invloed op het geheel uitoefenen. Met groote voldoening maakte het tentoonstellingscomité gewag van de medewerking, welke. o.a. van het Gemeentebestuur is genoten. Dit nam voor 2/3 deel in het waarborgfonds, dat zoodoende spoedig kon worden gecompleteerd. Een uitgebreid eere-comité werd gevormd, waarin o.a. zitting namen mr. dr. L. N. Deckers, minister van Landbouw en Visscherij en jhr. mr. dr. H. A. van Karnebeek, minister van Staat, commissaris der Koningin in Zud-Holland en mr. S. J. 'R. de Monchy, burgemeester der residentie. --- FEUILLETON. (Nadruk verboden.) WIE IS MIJN MAN? Ze was alleen in 'de logeerkamer. Dezelfde fc&mer, die tien jaar geleden haar meisjeskamer was geweest. Daar hing nog de schilderij : haar moeder als meisje voorstellende. Ze ging.zitten en begon te huilen, tranen van vreugde. Toch werd ze ook weer even angstig. Het was alles zoo wonderlijk ! Oom dweepte ook al met Robert! De heele firma zou aan hem overgaan? Oom wou naar Rio terug? Rn Robert kenden zij niet of nauwelijks; hoogstens van informaties, terwijl Robert zelf gezegd had, dat het hem niet was meegeloopen. Beiden waren zij nu tenzeerste met hem ingenomen en toch was het juist oom Figueira geweest, die twee jaar geleden — toen zij het laatst met hem en vader in Rio te samen •was — Joe Jenkins zoo als huwelijkscandidaat gepousseerd had. Een uur later zat ze tegenover haar oom aan tafel. Haar plaats was weer met bloemen yersierd. Ben je moe van de reis? Heelemaal niet! <— Dat doet mij plezier. Ik heb vanavond een paar gasten uitgenoodigd. Ik kon niet nalaten het jonge paar aan de vrienden voor te stellen. .Maar itoberl is toch naar Madeira. — Zeker, kindje, maar dat is nu juist mijn verrassing. Dat is . . . — Ze begreep er niets meer van. Hoe kon Robert. . . ? — Maar oom, het schip is net met hem weggevaren. Ze schrok, omdat zij zich versproken had. Oom lachte opnieuw vroolijk. — Wie weet, wie weet? Er gaan te Lissabon meer menschen aan land dan enkel maar jonge dames. r— Is Robert . . .1 t— Stil, niet nieuwsgierig! Oude ooms hebben ook hun geheimpjes. Iracema was weer alleen en pakte haar koffer uit; voorlóopig slechts het noodzakelijkste, een avondtoiletje. Wat kon dat nu beteekenen? Was Robert in Lissabon? Had oom hem in het geheim een boodschap gestuurd? Niet onmogelijk. Hij zei, dat papa ook kwam. Ze had echter heel wat moeite den namiddag een beetje kalm en rustig door te brengen. Telkens sprong ze naar het raam, wanneer een auto de stille straat doorreed; telkens meende zij Robert's stem te hooren, wanneer iemand het huis binnen kwam. De ,,Qüeen Victoria" had maar een paar uur te Lissabon gelegen en stoomde weer de Taag af. Rotfert stond op het dek en voelde zich weer droef te moede. Maar tenslotte zegevierden zijn jeugd en zijn hoop op de zorgen, die hij zich maakte. Ook de nacht en een deel van den volgenden dag gingen voorbij., De boot liep prachtig; de zon straalde over de spiegelgladde zee. Bruinvisschen sprongen uit het water, twee of drie tegelijk, en schoten naast en voor de boot door het water. De passagiers hadden Jiun lichtste zomerkleeding aangetrokken; de scheepskapel speelde dansmuziek. Ook Robert was opgewekt geworden temidden van de algemeene vroolijkheid. — Kijk eens! — Is dat niet een Franschman? — Het lijkt wel of dat schip stil ligt! — Midden op zee, zou er wat aan de hand zijn? — Merkwaardig! Een motorbarkas komt op ons af. Zoo spraken 'de passagiers onder elkaar, die met Robert op het promenadedek stonden en ook hij was opmerkzaam geworden. Ook de „Queen Victoria" minderde vaart. — Geen twijfel meer mogelijk, die motorbarkas van den Franschman komt naar ons toe. Die moet wat van ons hebben! De „Queen Victoria" stopte niet, ma^ir voer zoo langzaam mogelijk en wierp een trosje over, dat een matroos van de barkas greep, terwijl tegelijkertijd de valreep werd neergelaten. De eerste officier van de „Queen Victoria" spoedde er zich heen om den heer in burger te ontvangen, die uit de barkas stapte en den valreep opklom. Terwijl het groote schip met de barkas op sleeptouw heel langzaam voortstoomde, spraken beide heeren met elkaar. De vreemde liet papieren zien, de officier knikte. De passagiers verdrongen zich om den valreep. — Het lijkt wel alsof ons schip de barkas verwachtte ! — Die hebben natuurlijk met de radio alles van te voren geregeld! Ook Robert stond op het promenadedek aan de railing. De officier, gevolgd door den vreemdeling, ging over het dek. Weer verbazing onder de passagiers, die haar hoogte punt bereikte toen de vreemdeling op Robert toetrad. — Monsieur Robert Severing? — Ja, dat ben ik? — Als het u belieft! Hij overhandigde hem een brief. Robert wist niet hoe hij het had. Twee groote schepen, die om zijnentwil midden op zee stopten. Een motorboot van den Franschman, die hem een brief bracht! Het couvert, dat hij in de hand hield droeg het hoofd : „Severing en Figueira, Lissabon— Rio de Janeiro. — Wat kon dat nu -weer zijn? Bericht van Iracema? De vreemde zei niets. Robert verstond geen Franseh maar begreep, dat hij zich haasten moest. — Beste jongen. Ik ben al op de thuisreis — aan boord van he't Fransche schip. Kom direct met je bagage over. Wij kunnen alles op de verdere thuisreis naar Lissabon bespreken. Oom Severing. Hij schudde onwillekeurig het hoofd. — Is u genegen mee naar het Fransche schip te gaan 1 Hij raadde meer dan hij verstond, wat de Franschman zei. — Ja, natuurlijk! De Franschman sprak met den eersten officier. Deze trad op Robert toe. — U verlaat met uw eigen instemming het schip 1 — Natuurlijk! — Wilt u dan even onderteekenen? Robert keek het stuk niet eens in. Waarschijnlijk een formaliteit om het onmogelijk te maken, dat hij het passagegeld — of een deel ervan — zou kunnen terugvorderen. — Wilt u zich zoo vee] mogelijk haasten! Robert vloog naar zijn hut, om snel zijn koffer vol te gooien; de Franschman hielp hem volijverig. —«Is u klaar ? Toen begaven zij zich beiden in de barkas, terwijl de stewards de koffer er in plaatsten. De verbazing der passagiers bereikte haar hoogtepunt. Dat twee schepen in volle zee hun reis onderbraken uitsluitend om één passagier de gelegenheid te geven van schip te verwisselen was wel iets heel bijzonders, vooral ook omdat Robert zich heel bescheiden op den achtergrond had gehouden en eigenlijk in het geheel niet was opgevallen. — Dat moet een rijke knaap zijn, die zich dat veroorlooven kan! — Waarschijnlijk een diplomaat of een legatie-koerier met brieven. — Of een misdadiger ! — Dan was hij niet zoo vroolijk gegaan! Ondertussehen had Robert achter in de barkas plaats genomen, het sleeptouw was los gegooid, het groote schip was weer op volle kracht gaan draaien en verwijderde zich snel. Alles had zich zoo snel afgespeeld, dat Robert nauwelijks het bijzondere van het geval had kunnen verwerken. Nu eerst keek hij eens om zich heen. Buiten de zes zeelieden en den vreemden heer zat er nog een persoon in burger in de barkas, wiens bruin gezicht verried, dat hij jaren in de tropen moest zijn geweest. Het was nog een tamelijk eind naar het Fransche schip toe, dat langzaam naderbij kwam. Hij was blij nu zoo spoedig zijn oom te zullen zien, gezond en wel. Over zijn huwelijk tobde hij toch weer even. (Wordt vervolgd.) ---