„De Zeemanshoop" komt Inmiddels was de motor reddingboot uitgevaren. Wild stampend naderde het kleine vaartuig den havenuitgang, om daarna koers te zetten naar het wrak. Een der opvarenden opgepikt Een der visschers was het hangen in het want moede geworden. Hij kon zwemmen en nam het kordate maar levensgevaarlijke besluit te trachten zwemmende ,,De Zeemanshoop" te hereiken. Gelukkig bemerkte men op de reddingboot, dat er een man over boord was gesprongen en zoo snel mogelijk stoomde men op hem toe. Een oogenblilf'later was hij aan boord geheschen. Gered! Tot tweemaal toe mislukte de poging om de Sch. 102 aan lijzijde te naderen. Juist toen men in de nabijheid van den logger was gekomen, kreeg een hooge zee de boot te pakken en wierp haar geheel uit den koers. Angstig keek de menigte van den boulevard af toe. Maar al spoelden telkens opnieuw meters hooge golven over ,,De Zeemanshoop", de redders wisten van geen wijken. En hun koenheid had succes, want op zeker oogenblik wisten zij den kop vam den logger te bereiken. Twee matrozen, die in het want waren geklommen van den achtermast trachtten langs het stag, die de verbinding vormt tusschen de beide masten, het voorschip te bereiken. Zouden zij erin slagen? Het schip lag geheel scheef. Telkens sfloegen de zeeën erover. Een oogenblik later konden de beide mannen op de reddingboot woTden overgenomen. Thans moest getracht worden de mannen te redden, die in het achterwant waren geklommen. Als men bedenkt hoe weinig water er stond op de plaats, waar de logger aan den grond zat, moet men de grootste bewondering hebben voor de kranige redders, die da hoogst gevaarlijke omstandigheden waarin zij verkeerden ten spijt, thans trachtten het achterschip te bereiken. En hun koenheid had succes, want ook al probeerde de zee het nietige vaartuig herhaaldelijk terug te werpen, de mannen wisten van geen wijken. Op zeker oogenblik kwam de vootsteven van de reddingboot op het wrak terecht, zou de boot het henden, of zou zi] omkantelen 1 Hooge golven maakten ,,De Zeemanshoop" af en toe onzichtbaar voor de geweldige menschenmassa op het strand en langs den boulevard. Wie zou den strijd met de kokende zee winnen 1 Nii eens werd de voorsteven, dan weer het achterschip geheel uit 'het water getild. Het feit, dat alles wat aan dek stond inmiddels van den logger was afgespoeld, belemmerde die redding-pogingen in niet onbelangrijke mate. Maar schipper Bruin en zijn mannen dachten er niet aan den strijd op te geven. Zij slaagden erin zich tusschen schip en Noorderpier te dringen. Een zwaai met de armen beduidde, dat alle mannen, die zich aan boord van dien logger bevonden, waren overgenomen. In angstige spanning Hoeveel inenscthen zouden er vermist zijn 1 Het was een angstig wachten voor de familieleden der bemanning. Inmiddels waren de burgemeester mr. de Momchy, de heer .Vermaat, directeur van het haven- en marktwezen,, de heer Cost Budde en wethouder Feber hij het havenkantoor gearriveerd, die zich van de reddingspogingen op de hoogte stelden. Op het oogenblik, dat de red-< dingboot wegvoer, kwam men nog! aan loopen met een whippertoesteL Was dit maar eerder bij de hand geweest Van andere zijde vernemen wij, diati men niet direct van het Whippertoestel gebruik wilde maken, omdat de te hulp gesnelde ,,De Zeemanshoop'* reeds dicht in de nabijheid was. Men vreesde, dat het schieten met de lijn de bemanning, wier aandacht geconcentreerd was op ,,De Zeemanshoop", confuus zou maken. De politie had speciale maatregeien genomen, twee ziekenauto's stonden, gereed, de omgeving van dien aanlegsteiger van de reddingboot werd afgezet. Het was reeds over tweeën geworden, doch het zou nog tot drie uur duren alvorens ,,De Zeemanshoop" was teruggekeerd. Slechts enkele personen, autori* teiten en familieleden waren tot den aanlegsteiger in de eersite binnenhaven toegelaten. Hard varscheurende tooneelen speelden zich hier af toen „De Zeemans-i hoop" had vast gemaakt. Vrouwen in haar schilderachtige Scheveningsche kleedij snikten, anderen vielen de geredden om den hals. Druipnat, blauw van de kou stoi>« den daar de visschers. Zij werden van dekens en jassen voorzien en onmiddellijk in de gereedstaande Roode Kruis auto's geladen. • Negen Leden der bemanning bradfiifl ,,De Zeemanshoop" mede. Zoo werden er dus bij deze ramp nog twee personen vermist. Het lijk van dien 16» jarigen Roeleveld is inmiddels vanochtend reeds aangespoeld­ Sober relaas Nog probeerden wij een onderhoud te hebben met een der leden van de bemanning van de reddingboot. Deze bestond uit M. J. Biuin, schipper, A. Toet, J. Dijkhuizen, O. Klaaseen, G. Groen, C. Grootveld en A. P. Kamp, monteur. Schier onbewogen, als waren ze bij kalm weer even uitgevaren, stapten de mannen aan wal. Ja, het was niet gemakkelijk geweest om de visscbers van het wrak te halen. Meer was er uit de kranige kerels niet te krijgen. Hun opmerkingen bepaalden zich tot de boot. Deze had eenige averij opgeloopen en zou misschien op de helling moeten. Een tros en een dreg waren verloren geraakt. De voorsteven was ontzet, ook had de boot eenige deuken opgeloopen en w a/ren eenige nagels losgesprongen. Een ongeluk bij de redding Bij de redding heeft zich nog een ongeluk voorgedaan, waarvan de 18jarige E. Groen het slachtoffer werd. Op het oogenbli-k, dat ,,De Zeemanshoop" langszij van de Sch. 102 lag, werd de reddingboot tegen het schip aangeworpen, juist toen Groen wilde overspringen. De jongen geraakte met een van zijn voeten bekneld. Hevig bloedend is hij door een particuliere auto naar het Roode Kruis-z.iekenb.uis overgebracht, waar hij ter verpleging is opgenomen. In uitgeputten toestand weirden dooir den geneeskundigen dienst naar het ziekenhuis overgebracht N. Tuinebreyer en P. H. Bal. Eerstgenoemde was er aanvankelijk nog al erg aan toe. Bal kon later op den middag huiswaarts keeren. Onderhoud met den heer F. Vrolijk Kort na het gebeurde hadden wij nog een onderhoud met den heer Fr. Vrolijk, een der directeuren van de vennootschap, waartoe de logger behoort. Hij gaf als zijn mpendrg te kennen, dat de eigenlijke oorzaak van het vergaan van de Sch. 102 gelegen is in het feit, dat het op de plaats van het ongeluk zeer ondiep is. „Maar het departement van Defensie wil dat nu eenmaal met het oog op het eventueele binnenvaren van oorlogschepen. Hoeveel mensdhenlevens zal deze maatregel nog kosten", verzuchtte de reeder. „De Zeemanshoop" beschadigd „!De Zeemanshoop" is niet zonder schade van dezen tocht, om de bemanning te redden, afgekomen. De monteur bemerkte bij den terugkeer, dat er lekkage moest zijn. Men heeft „De Zeemanshoop" daarom niet aan zijn vaste ligplaats gemeerd, doch direct naaide helling in de Binnenhaven gebracht. Het bleek, dat de voorsteven was verbogen, de kimkielen beschadigd waren en een stuk van de vleet van de Sch. 102 in de schroef zat. Ook zaten er eenige denken in den wand. Tweemaal is ,,De Zeemanshoop" door een golf tegen den logger aangeslagen, eenmaal zelfs stond de reddingboot met de kiel op het boord van den logger. Hedenmorgen is men onmiddellijk begonnen de schade te herstellen. Van deze gelegenheid is ook gebruik gemaakt, om de huid van het schip, welke vol aangroeisel en schelpen zat, schoon te schrappen en te spuiten. Door het noodlot achtervolgd Het heeft schipper van der Zwan niet meegezeten de laatste jaren. Twee jaren geleden moest hij de Sch. 135 verlaten, omdat er lekkage was. De bemanning is toen te Oostende geland. Later bleek, dat er een flens van de buitenboordkraan was losgesprongen, waardoor er water in het schip drong. De Sdh. 135 bleef evenwel drijven en is te Huil binnengesleept. Dezen winter is (hij met een anderen logger te Dieppe aan den grond geloopen doch weer vlot gekomen. Ook bij Esbjerg is een logger onder zijn leiding vastgeloopen, doch weer vlot gekomen. Thans treft hem hier weer het noodlot. Zijn schip na 32 dagen op de visscherij te zijn geweest, wordt door den vloedstroom en stormwind gegrepen en op de steenen van het Noorderhavenhoofd geworpen. Vroegere strandingen op het Noorderhoofd Overigens is het iets zeer bijzonders, dat een schip op het Noorderhoofd strand. Een tiental ja/ren geleden heeft er eens een logger op het strand gezeten benoorden dit hoofd, drie jaren geleden een kottertje op het Zuiderhoofd, enkele schepen strandden binnen de hoofden, nog niet zoo lang geleden brak diaar de zuiger Blanka in tweeën. Doch men moet naar de jaren 1909 of 1910 terug gaan, om het feit van een stranding op het Noorderhavenhoofd vermeld te kunnen zien. Toen strandde daalde Sch. 246, welke geheel in stukken werd geslagen. Hierbij kwam evenwel niemand om het leven. De berging van het wrak Een tweetal vertegenwoordigers van W. A. van den Tak's Bergingsbedrijf te Rotterdam is hedenmorgen de situatie van het wrak wezen bestudeeren. Zooals de toestand nu is valt er aan bergen niet te denken. Het weer moet eerst wat afbuien. Dan zou men kunnen beginnen met lossen van de lading 38 last haring, waardoor de Sdh. 102 wat vlotter komt te liggen. Daarna bestaat de mogelijkheid de lekken te dichten, waarna met het lens pompen begonnen kam worden. Eerst dan kunnen pogingen aangewend worden om met sleepbooten het schip van de steenen te trekken. De zee tot rust gekomen De zee is tot rust gekomen, want de wind' is in den afgeloopen nacht tot maitige kracht afgenomen. Voor de Scheveningsche haven ligt het wrak van de Sch. 102. Aan het strand voor Scheveningen en Wassenaar spoelden steeds wrakstukken van het schip aan. Op het dek was alles radicaal stuk geslagen. Met de vlet naar het wrak Hedenmorgen hebben enkele vletterlieden, waarbij de zoon van den bekenden redder Klaassen, het wrak van de Sch. 102 met een vlet weten te bereiken. Zij hebben zoo goed en zoo kwaad als het ging, het schip ge inspecteerd. Er stond evenwel nog veel zee en de branding was nog vrij hevig. Flinke golven spoelden over het dek. Een gedeelte van de vleet, welke over de verschansing hing, hebben zij nagekeken. Verder hebben zij de kajuitskap open geschoven, doch de kajuit stond vol water. Van de lijken der omgekomenen viel evenwel niets te bespeuren. ,De Zeemanshoop" op de werf te Scheveningen, waar de schade, bij de redding van de bemanning van de Sch. 102 opgeloopen, wordt hersteld. De schipper van de reddingboot M. J. Bruin (links) en de monteur A. P. Kamp halen de netten van dé Sch, 102 uit de schroef van del reddingboot. --- Tragisch ! VREESELIJKE tooneelen moeten zich in die laatste oogenblikken aan boord van de Sch. 102 hebben afgespeeld. Wij vernamen nog, dat in zijn doodsangst de 14-jarige G. Bruin over boord is gesprongen. Zijn vader, die het zag, sprong zijn jongen onmiddellijk na, met het gevolg, dat beiden verdronken. Van deskundige zijde deelde men ons nog mede, dat, wanneer ook de drie thans omgekomenen kalm aan boord waren gebleven, dit drama waarschijnlijk geen slachtoffers had geëischt. --- HAAGSCHE COURANT VAN MAANDAG 10 OCTOBER 1938 VIERDE BLAD, PAGINA 1. De motorlogger Sch. 102 slaat wrak op de Noorderpier Drama voor Scheveningsche haven eischt 3 menschenlevens Bovenmenschelijk reddingwerk van „De Zeemanshoop" Duizenden sloegen van de kust af het tragisch gebeuren gade In zicht van veilige haven is gistermiddag omstreeks kwart over één de motorlogger Sch. 102 op de Nooröerhavenpier wrak geslagen. Terugkeerende van de haringvangst wilde schipper P. van der Zwan zijn schip, dat toebehoort aan de reederij van de firma Frank iVrolijk, tusschen de beide havenhoofden loodsen. De zee was onstuimig, doch niemand — duizenden sloegen van den kant af het binnenvaren gade — vermoedde, dat alle zeemanskunst hier zou falen., Plotseling liep de Sch, 102 uit haar roer en smakte op de Noorderpier., Het drama voltrok zich in een korte spanne tijds. Men fcag hoe de uit veertien koppen bestaande bemanning in haar doodsangst pogingen in het werk stelde het iVeege lijf te redden. De terstond gealarmeerde reddingboot ,,De Zeemanshoop" slaagde er in, na schier bovenöienschelijke krachtsinspanning, negen opvarenden heilig aan land te brengen. Helaas heeft de schipbreuk aan drie personen het leven gekost. Het zijn de 47-jarige matroos J. Bruin, diens 14-jarige zoon Cor Bruin en de 16-jarige H. Roeleveld. De pogingen van de Sch. 102 om binnen te komen Een stormachtige Zondag, een dag, ie velen naar den boulevard lokte 0rn getuige te zijn van bet machtige ^1 der golven. Speciaal de omgeving J' an den ingang der Scheveningsche aven trok een geweldige belangstel1,1 £• Met woest geweld spatten de Kolven over de havenhoofden uiteen, °lken van schuim uiteen jagend, die en - die zich een eind op de haven°ofden hadden gewaagd, telkens ^rscluikt terug deden deinzen. Weinig vermoedden degenen, die omstreeks een uur op den boulevard waren, dat zij getuige zouden zijn van een ontzettend drama. Omstreeks dien tijd naderde een logger, zwaar stampend tegen den Zuidwester in uit Noordelijke ridhting. Het was de Sch. 102, dae binnen wilde loopen. In verband met den feilen in Noordelijke richting loopenden vloedstroom, voer de schipper eerst een eind voorbij de haven in Zuidelijke richting, om daarna het roer te wenden. Het binnenloopen van een schip bij hooge zee is altijd een interessant schouwspel, althans voor „the man in the street". Anders is het met de Scheveningsche bevolking. Zij weet maa-r al te goed hoe verraderlijk de zee kan zijn en angstig staren vrouwen en familieleden naar het zeilende schip in de hoop, dat het vader of zoon zal gelukken behouden binnen te komen. Zoo ook gisteren. Zich in de berekening vergist ? Telkens namen golven de Sdh. 102 op, die koers zette naar de havenhoofden. De schipper had in verband met den sterken wind een deel der zeilen laten 'bergen. Maar klaarblijkelijk had hij zijn berekening niet juist gemaakt en was te vroeg gedraaid met gevolg, dat toen het scihip eenmaal de uiteinden der havenhoofden was genaderd bet reeds bedenkelijk dicht bij de Noorderpier was gekomen. Toen kreeg de stroom het vaartuig te pakken, het liep uit zijn roer en reed>s was het te voorzien, dat er een onheil zou gebeuren, tenzij men erin slaagde de logger andermaal met den kop in den wind te draaien. Inderdaad, gebeurde dit, maar de stroom was te sterk, langzaam werd de Scih. 102 achteruit geworpen vlak voor de Noorderpier. Een laatste poging werd gedaan om geheel te wenden en voor den wind weg te zeilen, doch dichter en didhter naderde het vaartuig het havenhoofd, terwijl hooge zeeën er overheen spoelden. Logger helde over! Eensklaps helde de logger over, hij zat vast op de steeraen. Vrouwen gilden, velen spoedden zich op het havenhoofd, om te trachten de bemanning te redden, die in haar angst in het wand klom. Maar de afstand tusschen wrak en pier was te groot. Was er op dat oogenblik een whdpperboestel aanwezig geweest, dan zouden wellicht geen menschenlevens te betreuren zijn geweest. Drie leden detr bemanning sprongen overboord. Vier mannen, düe aam hot strand stonden, aarzelden geen oogenblik en begaven zich gekleed, een ketting vormend te water. In de hooge branding was het een strijd op leven en dood. Toch mocht het gelukken hen te pakken te krijgen. Onmiddellijk werden zij per ziekenauto naar het gemeenteziekenhuis vervoerd alwaar bleek, dat de 47-jarige matroos J. Bruin reeds was overleden. Zoodra het personeel van het seinhuis bemerkte, dat de Sch. 102 in moeilijkheden verkeerde werd de bemanning van de reddingboot gewaarschuwd. Deze werd bemand nog voordat de Sch. 102 op de siteenen van 'het havenhoofd liep. Terwijl de „Zeemanshoop" de haven uitvoer gebeurde de ramp, welke voor drie der opvarenden zoo noodlottig werd. Ontroerende momenten v In angstige sparming keelt de menigte, die met de mirvwwt aangroeide vanaf den boulevard toe. Hartroerende tafereelen speelden zich af. Een der ma-mien, die zich te water had begeven, wilde later het havenhoofd oploopen, om van daaruit redding po gingen te ondernemen, hij kon slechts met de grootste moeite er van wnerUii-gd morden*, dat dit plan toch geen, kam- gort slagen zou hebben.. Onwrikbaar vast zit de Sch. 103 tusschen de basaltblokken geklemd, terwijl het op den boulevard vol staat met toeschouwers. --- De omgekomenen Bij de ramp lieten het teven: J. DB BRUIN, 47 jaar, wonende Datheenstraat 73; C. DB BRUIN, zijn 14-jarige zoon ; H. ROELEVELD, 16 jaar, wonende Vijzelstraat 92. Zwaar beproefd is het gezin de Bruin, waarvan vader en zoon in de golven omkwamen. De 14-jarige Cor maakte als „afhouder" zijn eerste reis, die tevens zijn laatste zou worden... Het stoffelijke overschot van den „jongste", H. Roeleveld, is vanochtend op het strand te Wassenaar aangespoeld. De geredden Gered werden : P. v. d. ZWAN, HL v, d. ZWAN, zijn zoon, G. JON GEJAN, P. H. BAL, A. ROG, G. VROLIJK, N. TUINEBREYER (gewond), D. PRONK, W. PRONK, P. a TAAL en E. GROEN (gewond)]. --- Scheveningen rouwt Zelden heeft zich op zeé een drama voltrokken, waarvan zoovelen getuige waren als gisteren te Scheveningen. Als een loopend vuurtje ging het bericht van het tragische lot, dat de Sch. 102 had getroffen, door het oude visschersdorp, terwijl ook in de residentie velen spoedig van het gebeurde op de hoogte waren. Per auto, tram, fiets of te voet trok men naar de haven en zoo massaal was de belangstelling, dat de politie speciale ordemaatregelen moest treffen. Ontroering ging door de massa, toen men gewaar werd, met welk doodsgevaar de bemanning van den gestranden logger werd bedreigd. Velen was de aanblik te machtig en een traan blonk in menig oog. En zij allen hebben een indruk gekregen van het gevaarvolle beroep, dat de visschersman heeft. Maar de hoop herleefde toen de wakkere kerels van „De Zeemanshoop" geen poging onbeproefd lieten de opvarenden van het wrakgesla*en vaartuig te j-edden. Het was welhaast niet denkbaar. In zicht van de veilige haven en dan toch nog te zullen vergaan . . . In minuten, welke tot uren aangroeiden, werd er geworsteld tegen dat onberekenbare element : de zee. Wat is bij dit droeve schouwspel weer overduidelijk gebleken, hoe innig de band is tusschen de bevolking van de visschersplaats. Innig was het medeleven met de twee families, welke zoo plotseling in diepen rouw werden gedompeld. Drie menschen, waarvan twee, nog staande aan het begin van hun leven, was ditmaal de tol, welke de zee eischte. ---