LUCHT POST UIT DE INDISCHE BLADEN. W ij ontvingen per jongste luchtmail de J a v a-b 1 a d e n, 1 o oPende tot 21 en de Del i-b laden loopend e tot 22 April j-1Dr. P. Cool. Waarom hij heen gaat. Morgen, aldus het „Bat. Nwsbl." van 19 April j.1., verlaat de leider van den Dien.-t der Pestbe6trijding ,dr. P. Cool, die naar ^'ij meldden tot chef van den Gezondheidsdienst in Suriname is benoemd, Batavia. Wij weten, dat de Dienst der Volksge zondheid dezen medicus, die zich als orga nisator een goeden naam heeft verworven slechts noode laat gaan. En dr Cool zelve zou ook liever hier ge> bleven, zijn Maar de Regeering kon aan een bepaalde voorwaarde, welke de betrokkene verbond aan zijn beslissing wat betreft de hem ge' stelde keus, niet voldoen. Dr. Cool is namelijk . . . gepensionneer officier van gezondheid en toen het aan bod uit Suriname kwam, overwoog hij het nieb te accepteeren, indien de D. v. G. en met dezen Dienst de Regeering — hem de garantie kon geven nog drie jaren in d« functie van leider van den Dienst der Pest bestrijding te laten doordienen, omdat zijn belangen dit vereischten. De actie tegen de in-dienst-zijnde gepen' sionneerde ambtenaren deed den betrokkene duchten voor bepaalde gevolgen, welke een voor hem ontijdig beëindigen van zijn carrière zouden kunnen beteekenen. Vandaar het verzoek om zekerheid. De Regeering meende aan dit verzoek niet te kunnen voldoen, en dr. Cool vertrekt dus. Wij wenschen dezen verdienstelijken ambtenaar alle voldoening, die de arbeid 'n Suriname hem kan geven. Concessies . . . En strategische punten. Op bet oogenblik, dat de Japansche houtconcessie-aanvragen op Borneo in de nabijheid van Tarakan zoozeer de aandacht trekken, wij t de „Deli Courant" op enkele specifiek Japansche belangen op en om Sumatra Het blad stelt uitdrukkelijk vast, dat bet hier in de eerste plaats gaat om handelsen industrieele bedangen, doch vindt het ten aanzien van sotmmige ohjecten moeilijk er nog reëele oeooiiomiscbe grondslagen in te ontdekken. Te eerder is dat het geval waar verschillende dier objecten gelegen zijn binnen den radius van een uit inter nationale politiek beschouwd, hoogst be langrijk knooppunt als dat van de Britsche vlootbasis te Singapore. In de eerste plaats heeft het blad daarbij het oog op de bekende houtconcessie op bet eiland Rangsang. Op dit eiland Rangsang (het ligt zuidelijk van Bengkalia, ongeveer tusschen de uitmon dingen van de Siak- en Kampar-rivier) werkt een Japansch houtbedrijf, de Sumatra Hout aankap Maatschappij. Dit bedrijf is in moei lijkheden geraakt en is op het oogenblik practiscb in staat van faillissement, doch de zer dagen is de cijns tot den laatsten cent toe voldaan, en de concessie staat thans op naam van een rijk Japansch zijdekoopman in Singapore, den heer Takahashi. Men dient hier echter weer voorzichtig te zijn met het maken van gevolgtrekkingen. Een twee jaren terug is er voor deze con cessies belangstelling getoond door Japan ners, van wie eerder kon worden aangeno men, dat zij politieke belangen dienden dan van den heer Takahashi. Zij vertcgenwoor iligden de Southern Forestry Co te Kobe een maatschappij, welke de aanwezigheid van steun van de Japansche regeering doet vermoeden. Hoewel de Sumatra Houtaankap Maatschappij ook toen reeds in financicele moeilijkheden verkeerde, is echter een over dracht der concessie niet doorgegaan. Nu komen er nieuwe deskundigen uit Japan, om nogmaals te trachten het bedrijf nieuw leven in te blazen. Aan volhardin ontbreekt het den Japanners niet. Is het volharding, welke Japanners ver der op het eiland Poeloeh Boelan erfpacht of concessie deed aanvragen in een steen woestenij, voor een rubberonderneming? Is hfon drang tot werken zoo groot, dat zij dit barre gebied tot een vruchtbare oase willen herscheppen, terwijl elders in Indië goede gronden liggen? Men wijst het blad wederom op de eigen aardige ligging van bedoelde onderneming Het eiland is gelegen aan de Straat Boelan aan het eind waarvan Poeloe Samboe ligt, Het is een goed vaarwater, een goed plaatsj voor duikbooten en andere vaartuigen, zoo als de Riouw-Archipel zoovele oplevert. Trouwens onze Marine heeft in dit gebied een paar jaar geleden metingen doen ver richten door den triangulatie-dienst, terwijl dit anders geschiedt door den hydrografi schen dienst, wel een bewijs, hoe groote be teëkenis aan. deze waterwegen wordt ge hecht. En juist bier treft men overal de Japan ners. Men treft ze hier, met tientallen vaar tuigen in Straat Riouw om het visscherij bedrijf te beoefenen; men vindt ze op de onwaarschijnlijkste plaatsen op bun- onder neminkjes, waarvan de economische grond slag nauwelijks is te onderkennen. En men vindt ze ook verderop, bij de Siak-rjvier waar o.m. de Okura-estate is gelegen. I een artikel, dat het blad indertrd schreef wees het reeds op het eigenaardige verschijn sel, dat een groot deel van de ondernemin bijna het heele jaar door onder water staat, doch ook op de andere beteekenis van deze concessie; dat zij gelegen is aan den toegangsweg tot de Westkust, aan een uitstekend bevaarbare rivier, vlak tegenover Singapore. Hier in de buurt ligt tevens nog een houteoacessie, Geranggang Timber Estate, echter veel minder belangrijk dan de concessies op Rangsang. In aansluiting hierop vestigt het blad er ook nog de aandacht op, dat er in het gebied van dit cultuurgebied van Sumatra's Oostkust en Atjeh enkele cultuurondernemingen in Japansche handen zijn, waarvan men met den besten wil van de wereld de economische grondslagen niet kan ontdekken. Zelfs niet onder de gunstigste omstandigheden. Wanneer men weet, dat in een enkele dezer ondernemingen b.v. in den loop der jaren weinig minder dan een half millioen gulden is verwerkt, dat is rond een millioen gedeprecieerde yens, dan vraagt men zieh af wat de reden kan zijn om zoo'n onderneming aan te houden, die in de toekomst zelfs bij gunstige productenprijzen slechts verlies kan opleveren. Men zou daarvan hetzelfde kunnen opmerken wat onlangs volgens het „Nieuws" een arbeidsinspecteur heeft gezegd in een rapport over een inspectie-tocht langs de Oostkust van Borneo ten aanzien van een daar gelegen Japansche rubberonderneming; dat het onbegrijpelijk was, hoe het terrein van die onderneming- ooit voor een rubberaanplant kon zijn bestemd, want er wilde niets groeien. Datzelfde doet zich voor ten aanzien van ondernemingen op Sumatra, die wij hierin bedoelen. Dc mailboot. Zij, die vertrokken. De vrije dag en de vele sommiteiten, naar Europa vertrekkend met de „Marnix van St. Aldegonde" veroorzaakten een extra stroom van afscheidnemers, die in een onafzienbare rij van auto's naar Priok spoedden, zoo lezen wij in het „Bat. Nwsbl." van 19 April j-1. In de eerste plaats gold deze belangstelling den vertrekkenden Apostolisch-Vicaris, Monseigneur A P F. van Veisen. die in de breede, ruime waranda op he^ eerste klassedek recepieerde voor de geestelijkheid, auto'iteiten en vrienden Ook voor Baron van Asbeck waren vele autoriteiten naar de boot gegaan. Wij zagen o.m. den demisionnairen vicepresident van den Raad van Indië, eenige le. den van dit college, directeuren van departementen en vele dienstchefs. Onder de passagiers bevonden zich voorts nog o.m. de met ziekteverlof vertrekkend» resident Hage van Bali, de oud-hoofdadministrateur van de cultuur Mij. ,,Ond. Djember ', G. Birnie en de gewezen chef van den Veterinairen Dienst van de gemeente Batavia, dr. B. Vrijburg, terwijl dr. Cool werd! uitgeleid door collega's, afdeelingschefs van den D V. G. en een deputatie padvinders. In Belarwan scheept zich in de gewezen gewestelijke militaire commandant van Atjeh kolonel Behrens. Wclvaartsbevordcring. Speciaal door nifc* breiding der voor1 ichtingsdiensten. Allerlei maatregelen tot welvaartsbevordering, zij het op bescheiden schaal, zijn op dit oogenblik in voorbereiding. Zoo zullen, naar wij lezen, bij aanvullingsbegróotingj o.m.^aangevraagd worden fondsen voor zeven visscherij-consulenten en verschillende nijverheids-consulenten. Laatstgenoemden zijn bestemd voor de verder op te richten consultatiebureaux, zooals reeds in Djokjai en Socrabaja bestaan Het ligt iij de bedoeling, dit aantal uit te» breiden, o.a. met Batavia, Semarang, Bandoeng en de buitengewesten. In verband hiermede maakt de waarnemend leider der textiel-inrichting van de afdeeling Nijverheid van het departement» van L., N. en H., de heer Jansen, een rondreis over Sumatra. Deze reis heeft ten eerste ten doel, de weverijen in het Padang-» sche van directe voorlichting te dienen j ten tweede na te gaan, of textiel-voorlichting verder gewenscht is en ten derde om! te onderzoeken, welke andere takken van nijverheid voorlichting noodig hebben, dan wel waar eventueel in de buitengewesten werkzaamheden van consultatie-bureaux kans van slagen hebben. De onderzoekingen geschieden in nauwste samenwerking met het Binnenlandsch Bw stuur. De moeilijkheid is thans het laten uitkomen van inheemsche technologen voor da noodige uitbreiding van het aanial consulenten Deze moeilijkheid wordt veroorzaakt door de omstandigheid, dat geen enkele inheemsche technoloog thans te Delft studeert' Sinds einde vorig jaar zijn voorts een textiel-ambtenaar, en eenige textiel-beambten, te Makassar werkzaam gesteld. Daar zijn reeds enkele kleinere weverijen opgericht, benevens een textielschool, waaraan nu reeds 47 leerlingen werkzaam zijn. --- ACTIE TEGEN DE MILTPUNCTIE. Voorgeschiedenis van het binnenlandsche drama. Aangaande het verzet tegen de pestbestrijdingsmaatregelen, waarvan Aneta -tclegrammen reeds melding hebben gemaakt, meldt de Tegalsche correspondent van de „Loc. d.d. 9 Ajiril nog de volgende bijzonderheden : Zes weken geleden w ordeu ;n dessa Tembalang een paar gevallen van. bubonenpest gevonden. Naar aanleiding van deze gevallen werd het onderdistrict Djatibarang besmet verklaard en om de toepassing van de doodsordonnantie voor het onderdistrict gevraagd. In afwachting van dit laatste en ook omdat de barakken in Adiwerna en Pangka nog niet gereed waren, werd daar de miltpunctie nog niet ingevoerd. 25 Maart werd bericht ontvangen, dat in dessa Pamenger in een gezin bestaande uit 9 menschen binnen een week 5 zijn overleden.. Op dien dag werd een onderzoek verricht en werd bevonden, dat daar nog 2 menschen lagen met verschijnselen van longpest en bovendien in hetzelfde huis nog 2 lijken. Die lijken werden gepuncteerd zonder stoornis en bij het onderzoek werd ook longpest geconstateerd. Bij verder onderzoek bleek, dat één van die 5 overledenen van Pamenger hier in contact was geweest met een gezin in Tembelang, waar in het tijdsverloop van 1—17 Maart 5 menschen (heel gezin) zijn gestorven. Er bestaan dus vermoedens, dat in hetzelfde huis in Tembelang ook longpest heerscht. Van 25 Maart af tot 4 April werden in 4 desa's waaronder Tembelang en Pamenger behooren, regelmatig de lijken gepuncteerd en werd evenmin stoornis ondervonden. Een dreigende houding. Den 4den April wer.c. door het dessabestuur van Kali Poetjarig een sterfgeval gerapporteerd en de inlichter ging als gewoonlijk naar het sterfhuis en vond daar eenige honderden menschen om de woning, die niet alleen de punctie weigerden, maar ook een dreigende houding aannamen. De inlichter ging toen terug naar den assistent-wedana van Djatibarang om dit te rapportieeren en deze ambtenaar ging naar de desa om de menschen aan te manen, doch zonder resultaat. Het lijk werd niet gepuncteerd. Den daarop volgenden dag, den 5den April, werd in dessa Tembelang in tegenstelling met de vorige keeren, ook bij een sterfgeval de punctie geweigerd en eenige honderden menschen hadden zich om het sterfhuis verzameld en namen 'n vijandige houding aan. Ook dit lijk werd niet gepuncteerd. De n 6den April werd hier door het bestuur van Kalialang een sterfgeval gerapporteerd, en volgens den persoon, die hiervan bericht gaf, zoi er geen verzet zijn, daar er alleen familieleden aanwezig waren. De inlichter ging met den boodschapper naar Kalialang en aan den rand van de dessa werd hij door den loerah gewaarschuwd, dat daar weer eenige honderden menschen aanwezig waren om de punctie te beletten en die een zeer vijandige houding aannamen. De loerah ging terug om de menschen tot andere inzichten te brengen doch toen de bevolking den mantri in het oog kreeg riepen ze: „Da-ar heb je don mantri!" en schreeuwden : ,,sabi! alah!" (Ten doode strijden). Ze liepen op den mantri toe met geen goede bedoelingen. De mantri en 't bestuur retireerden daarop met het bekende gevolg, dat de mantri dood gesteenigd werd. Een drama Op denzelfden dag, 6 April, speelde zich ook in het onderdistrict Diwoeng (district Djatinegara, regentschap Tegal) eeu drama af. Ook hieT in dessa Tjerih was een sterfgeval en de mantri, vergezeld van het heeie desabestu'ur, gin? als gewoonlijk naar het sterfhuis om het lijk te schouwen. Daar waren ongeveer 800 menschen, mannen zoowel als vrouwen die den mantri den toegang tot 't lijk weigerden en ondanks de veTm-aningfni van het dessabestuur word hier de punctie belet. De inlichter en het bestuur trokken zich hierop terug, doch werden vervolgd en bekogeld met steenen, zoodat de mantri zich góng verschuilen in een huis en zich opsloot in een kamér, die door de dessapolitie werd bewaakt. Aanvankelijk wilden de menschen het huis openbreken door den pagger open te maken, doch dit ging niet door en daarop eischten ze van den inlichter een schriftelijke verklaring, dat deze nooit meer lijken zou puncteeren. Door angst gedreven heeft de mantri zulks gedaan, waarop de menigte afdroop. Het onderzoek. Zoowel in Brebes (Djatibarang) als in Djiwoeng was het heele bestuur met den assistent-resident naar het onderdistrict gegaan om de zaak te onderzoeken, 's Middags, den 7en April, werd met den assistent-resident, den dienstdoenden regent (patih), wedana van Brebes in dessa Kalipoetjang, Kalialang en Kramat vergaderd en werd de aanwezige bevolking gewaarschuwd, dat naar aanleiding van den moord op den inlichter de regeering de punctie op lijken laat voortzetten en dat de rnlichtcrs voortaan begeleid zullen worden door veldpolitie gewapend met karabijnen. Den menschen wend aangezegd om alle sterfgevallen te rapporteeren en hun werd verboden om bij eventueele nieuwe sterfgevallen vreemde menschen, vooral niet van andere dessa's, in het sterfhuis toe te laten. In do eerste 2 genoemde dessa's was d© bevolking goedwillig en stemde toe om voortaan de lijken te laten puncteeren. Anders was het met de bevolking van dessa. Kramat. Dezen weigerden pertinent om Irun lijken te laten puncteeren. Toen het eerste geval van pest in Tembelang werd geconstateerd en de doodasdhouwordonnantie zou worden ingevoerd, had de assistent-wedana van Djatibarang de bevolking van de dessa's die in aanmerking zouden komen voor punctie, voorbereid op de punctie van lijken. De assistent-wedana had den indruk gekregen, dat hier geen stoornissen of belemmeringen tegen de punctie zouden ondervonden worden. Ook in dessa Kramat word deze indruk verkregen, waaruit hier de conclusie gemaakt kan worden, dat de menschen opgeruid werden. Bij het onderzoek door den wedana over .den mooTd werden behalve de daders nog 4 hadji's als belhamels gearresteerd. Er hadden in Tjerih een 9-tal arrestaties plaats. Vier van deze negen behooren tot de belhamels. Nog steeds recalcitrant. Nader is gebleken— zoo vernam het „Bat. Nwbl." — dat het verzet tegen de maatregelen van den dienst der Pestbestrijding, welke plotseling zoo fel in het Tegalsche oplaaide, is aangestookt door hadji's uit Adiwerna. In verband hiermede zijn thans 70 personen gearresteerd, onder wie de gewonde loerah, die met de recalcitrante bevolking bleek te heulen en om dit te camoufleeren oogenschijnlijk den inlichter heeft bijgestaan. De veldpolitie is er met twintig man versterkt en thans wordt de miltpuncfeie er onverminderd doorgezet. Tóch is de geest van verzet nog niet geheel gebroken, wat hieruit blijkt, dat de nieuwe inlichter, die bij een van de loerah's logeerde, op aandringen van de bevolking naar een andere gelegenheid is moeten gaan verhuizen 1 --- Notities. Indië en de communisten. Een paar honderdduizend Nederlandsche kiezers hebben de aanvechting om toe te geven aan hun politieke eigengereidheid niet fcunnen weerstan; zij hebben zich in een avontuur begeven en gezet op de hachelijke nummers der kleine partijen. Met het aangename gevolg, dat gezegde partijen, voortover geposteerd voor een sterk gezag, fclein zijn gebleven of het zelfs tot heelemaal geen vertegenwoordiging hebben gebracht; met het gevolg ook, dat de formatie van een krachtige regeering alleen maar moeilijker geworden; en tenslotte met het verbijsterend resultaat, dat de communusten honderd procent en de Sneevlietianen oneindig zijn vooruitgegaan. De wijze waarop een paar honderdduizend kiezers het toch al niet gansch ongevaarlijk wapen van het algemeen kiesrecht hebben gehanteerd, geeft te denken voor de toekomst, óók voor de toekomst van Indië! Intusschen het lieve vaderland zit met de gevolgen opgeknapt; de Kamer zit opgeschept met vier communisten, waarvan het opperhoofd alvast heeft aangekondigd, zooreel mogelijk herrie te zullen trappen, het parlement zoo krachtig mogelijk te schande zullen maken, daarbij natuurlijk rekenend op de hulp van den heer Sneevliet, die althans voor dit soort samenwerking zeker piet behoeft te worden uitgenoodigd. Zien wij goed, dan zouden zeer velen, die het overigens goed meenen, deze parlementaire schade en schande liefst radicaal voorkomen zien, door de beide communistische .Indonesiërs" kort en goed den toegang tot s lands vergaderzaal te ontzeggen. Begrijpen wij velen van dezen zéér zeker goed, dan moeten de corypheën van ons staatsrecht maar eens hun best doen, om een interpretatie van de betreffende artikelen van de grondwet en van de kieswet in elkaar te draaien, die het mogelijk maakt om zonder al te klaarblijkelijke rechtsverkrachting dezen „Indonesiërs" de deur der Kamer voor den neus dicht te smijten. Het schijnt ons toe, dat met dergelijke praktijken een beslist gevaarlijke weg zou ■worden opgegaan. Ten eerste zouden zulke gelcgenheidsinterpretaties zooal niet met let recht, dan toch met het rechtsbewustzijn in strijd zijn ; en ten tweede zou iedere partij, welke ook, alle aanleiding hebben tot bekommernis bij de gedachte aan het: Heden gij, morgen ik. Wet is wet, en grondwet is grondwet; met de wettelijk vastgelegde staatsburgerlijke wetten dient zéér nauwgezet, met volle honderd procent objectiviteit te worden omgesprongen. Tegenover iedereen. Of wij de blijde entree der vier communisten niet heel erg vinden 1 Zeer zeker wel. Maar als men dit feit verderfelijk vindt, als men van oordeel is, dat zóó iets niet mogelijk moest zijn, als men een herhaling wil voorkomen, als men lieden, die doelbewust letterlijk alles ondermijnen en zonder blikken of blozen een gelofte op de grondwet afleggen, die zij bij voorbaat verklaren zoo krachtig mogelijk te zullen schenden, dan streve men desnoods naar wijziging van de betreffende artikelen van de grondwet of van de kieswet; maar men zoeke het niet in verdraaide interpretaties. Wanneer men van oordeel is, dat de Kamer behoort te wezen een werkplaats voor constructieve wetgeving en geen tribune voor revolutionnaire demagogie, dan dringe men er bij zijn gekozenen op aan er voor te zorgen, dat de nieuwe parlementaire periode niet wordt ingezet zonder wijzingingen van het reglement van orde der Kamer, waardoor de lieer voorzitter zéér verstrekkende bevoegdheden verkrijgt tot het handhaven van de parlementaire orde en tucht, tot het den kon indrukken van pogingeu tot obstructie. Overigens is heel dit geval teekenend voor de verhouding van de constructie der Indische staatsinrichting en van die van het Rijk tot de werkelijkheid, zooals zich die sedert 1922 en 1925 heeft ontwikkeld. Men ontkomt niet aan den indruk, dat er bij dezen zéér fundamenteelen wetgevenden arbeid, maar zoo'n beetje lukraak op los is geconstrueerd, dat men tal van de meest épineuse problemen onopgelost heeft gelaten, in de hoop, dat het wel zoo'n vaart niet zou loopen. Het heeft echter wèl een vaart geloopen, een zéér snelle zelfs. Men nam bijvoorbeeld aan, dat het geen vaart zou loopen met de conflicten tusschen Regeering en Volksraad en met de allerzonderlingste figuren, die daardoor kunnen ontstaan. Men introduceerde in de Indische staatsinrichting de zoogenaamde conflictenregeling, met de kennelijke bijgedachte, dat zij wel zelden of nooit zou moeten worden toegepast. Maar ziet, het regent den laatsten tijd conflicten. Bij artikel 1 van de grondwet plaatste men de vier deelen des Rijks op één staatsrechtelijk platform als evenwaardige componenten van het Rijk; de „kolonies" behoorden tot het verleden. Heeft men doordacht wat men daar mee deed ? Een feit is, dat de staatsrechtelijk-geleerde wereld, voorzoover gespitst op de ontbinding der koloniale verhouding, dit grondwetsartikel als een wig in de Rijkseenheid tracht in te drijven. Men vond het waarschijnlijk wel staan, om in principe, bij de wet, voor den „Indonesiër" de deur van 's lands vergaderzaal, die alleen toegang geeft voor de leden, met minzaam en geavanceerd gebaar opon te zetten. Men daclit waarschijnlijk: daar komt binnen afzienbaren tijd toch niets van. Evenwel, de eerste „Indonesiërs", die bun bankjes gaan innemen, zijn communisten van de daad, derhalve lieden, op wier aanwezigheid men niet bepaald gebrand is. Te beginnen met het weinig beraden initiatief des heeren van Limburg Stirum in 1918 heeft men op het gebied van staatkundige hervorming in Indië allerlei dingen uitgehaald, waarvan men de consequenties niet heeft voorzien of misschien wèl heeft voorzien, maar niet als zoodanig heeft durven laten gelden. Hoe dit zij, deze consoquen ties komen thans los; het staatsbestel en de regeerders van nu, zitten er mee opgeknapt De tijd van de onaangename verrassingen is aangebroken — verrassingein althans voor hen, die waanden, dat alles wel zou meevallen, dat de werkelijkheid wel zoo vriendelijk zou wezen van zich ie ontwikkelen overeenkomstig hun minzame droomen. Dc zaak Hcens en Vrijburg. Zaterdag j.1. meldde een Aneta-telegram, dat de heer Vrijburg, eervol ontslag uit den dienst was verleend. (Men kent de geschiedenis van de bekende strafzaak der beide N.I.O.G.'ers, de heeren Keens en Vrijburg. De heer Vrijburg heeft in het vonnis berust en vandaar dat nu reeds Je administratieve maatregel van ontslag tegen hem kan worden toegepast. De heer Reens teekende revisie aan ; ten aanzien van hem kan het voorstel van den directeur van Onderwijs tot ontslag dus eerst worden inge diend, wanneer de rechter tot in hoogste instantie uitspraak heeft gedaan.) De sultan Sepoeh. Een Aneta-telegram uit Cheribon in ons blad van Zaterdag j.1. maakte gewag van een voorstel tot saneering van de financiën van den Sultan Sepoeh. Toen in 1768 een der Sultans van Cheribon door de Indische Regeering wegens knevelarij werd afgezet, werd zijn gebied toegewezen aan den sultan Sepoeh; het sultanshuis Sepoeh dagteekende van 1697, toen Martawidjaja, de eigenlijke sultan Sepoeh, overleed. Later werd het sultangebied verdeeld tusschen de sultansbuizen van Sepoeh en Anorn, welkte toestand tot op heden be staat. De afstammelingen van de oude sultans Sepoeh en Anom bebben ieder in Cheribon hun eigen kraton. Dc sultan geniet t 18.000 's jaars inkomen en nög ƒ 1500 als schadeloosstelling voor het gemis aan hee rendienstplichtigen. Maar zelfs met dit in korpen is de sultan Sepoeh vastgeloopen! --- DE „ZEVEN PROVINCIEN" Vragen van den heer Thamrin beantwoord. Op de vraag, hoe reeds aanstonds is uitgemaakt, welke schepelingen wèl en welke schepelingen niet aan de muiterij hebben deelgenomen, beeft de Regeering geantwoord, dat niet aanstonds uitgemaakt is wei. ke schepelingen wel en welke niet aan de muiterij hebben deelgenomen. Ten behoeve van het onderzoek daarna-ar zijn alle korporaals en scheplingen — zoowel Europeesche als Inlandschc — waarvan niet aanstonds bleek, dat zij onschuldig waren, op Onrust in arrest gesteld als verdacht van zich aan muiterij te hebben schuldig gemaakt. In den loop van het onderzoek ie ten aanzien van eenige arrestanten gebleken, dat zij niet aan het misdrijf van muiterij hadden deelgenomen; deze zijn -zooals vanzelf spreekt — zoo spoedig mogelijk uit arrest zonder waarneming van dienst ontslagen. Van anderen op wie de maatregel aanvankelijk niet was toegepast, b'eek uit het onderzoek, dat zij zich, zooa' niet aan de muiterij, dan toch aan andere ernstige militaire misdrijven hadden schuldig pe maakt; deze zijn in arrest zonder waarneming van dienst gesteld Voor de eerstledoelden had bet arrest geen nadeelige gevolgen, daar op grond van artikel 5c 111e afdeeling, van de „Regeling van de bezoldiging van het militaire personeel der Zeemacht" juncto artikel 5 van het Reglement op de betaling enz. van de Inlandsche schepelingen der Zeemacht in Ned.-Indië de niet berekende inkomsten alsnog worden toegekend, indien ter zake van het feit, waarvoor voorloopig arrest werd opgelegd, disciplinaire bestraffing of strafrechterlijke veroordeeling niet volgt. ---