Gedachten aller tijden. Geeft en gij zult ontvangen, mits pl geven hebt uit liefde en niet om te.. 4 vangen. --- BRIDGE-RUBRIEK. 1. Z.—N. hebben in handen. Z. N. Schoppen a.h.v.x.x.x.x. x. Harten v.lO.x. a-hb.x.x.x.x. — x,x. Klaveren h.x.x. a~v.x. Z.—N. staan fiO op den robber ; O. W. schoon. Het bieden verloopt als volgt* Z. geverj Z- W. N. O. 3 sch. x 3 ha. 4 ra. ? Hoe 'denkt men zich het verloop v»n 'de biedingen, wanneer O.—W. vérder passen? Het bod van 2 schoppen, bij een stand van 60 op den robber, kan een tikje optimist zijn, doch moet in het algemeen aan den eisch van minstens zeven slagen voldoen. Het spel van 2v T . is zoo krachtig, dat een drie hartenbod alleszins gemotiveerd is. Op een zwakke hartenkaart mag men, ook al heeft men eetn singleton of renonce schoppen, dit bod niet riskeeren; de mogelijkheid bestaat 'dan, dat de openingsbieder uit gebrek aan hartensteun naar drie schoppen moet loopen en, waar het openingsbod mogelijk iets te hoog was, loopt men de kans, dat het spel verloren gaat. Een drie hartenbod is dus slechts gemotiveerd, wanneer in iet stennspel minstens een paar topkaartslagen en een krachtige troefkleur aanwezig zijn, andere laat men liever twee schoppen spelen. O., nog in de eerste manche staande, biedt vier ruiten; inderdaad kan O., gezien 'de combinatie N.—Z., een krachtig ruitenspel hebben en loopt hij dus vermoedelijk weinig kans gedoubleerd te worden, temeer waar hij geen manchebod doet. Z. moet nu echter doorzien, dat de combinatie N.—Z. met vrij veel zekerheid een slembod inhoudt. Z. moet overwegen, dat N. geen drie harten zal bieden, tenzij hij een krachtig spel heeft; Z. heeft zelf vrouw 'derde harten, renonce ruiten, een zeer krachtige schoppenkaart, welke vermoedelijk is vrij te werken. N. zal toch, bij harten troef, eenige malen bij Z. aan slag kunnen komen, schoppen kunnen spelen en zoo noodig één of twee maal een kleine schoppen kunnen introeven, waardoor de resteerende schoppen kaarten vrije slagen zullen wor» den. Klaverheer is daarbij een vrij zekere hulp om tenslotte bij Z. aan slag te kunnen komen, omdat klaveraas zeer waarschijnlijk bij N. of O. zal zitten. Hoe moet Z. nu bieden ? Hij heeft geen zekerheid, dat N. aas heer harten en bijv. klaveraas heeft; N. kan toch ook ruitenaas hebben. Een hoog hartenbod is derhalve nog riskant. Om slemmogelijkheid aan te duiden en tevens om aan te geven, dat bij schoppen of harten troef de ruitenkleur geen beletsel is, om een hoog spel te spelen, moet Z. vijf ruiten bieden. N. zal hieruit nimmer de conclusie kunnen trekken, dat Z. vijf ruiten wil spelen; met dit vijf ruitenbod dwingt Z. derhalve N. tot een nader bod, N. moet minstens vijf harten of schoppen bieden, waaruit Z. tevens hoort of N. mogelijk het schoppenbod kan steunen, wat geenszins onmogelijk zou kunnen zijn. . N. moet hieruit begrijpen, dat Z. naar slem wil en dat de ruitenkleur daarvoor geen beletsel is, omdat Z. of ruitenaas óf ruiten renonce heeft. Op dit slemsignaal zal N. nader ingaan en, waar duidelijk is, dat harten of schoppen gespeeld moet worden, zal N. nu zes klaveren kunnen bieden, om op deze wijze aan te geven, dat de klaverkleur een slemspel in harte» of schoppen niet in den weg staat. Z.—N". hebben elkaar rm volkomen duidelijk gemaakt, over welke kracht de combinatie beschikt. Z., aan de beurt zijnde om te bieden, weet nu zeker, dat zijn hartenaanvulling voldoende is om groot slem te maken, vooral omdat hij over een zeer sterke schoppenkaart beschikt. Zon N. toch een zwakker spel hebben, dan zou hij na vijf ruiten vijf harten geboden hebben, het teeken, dat N. geen verdere aspiraties heeft. 2. Z.—N. hebben in handen. Z. N. Schoppen h.v.b.x.x. a.HXx.x.x. Harten h.b.io.9.x.x. a.x. Ruiten XX. a.h.x.x. Klaveren - *.x. Beide partijen staan schoon in 'de eerste manche. Het bieden verloopt als volgt, N. gevert k . a %f sch. 8 kl. ? Hoe denkt men zich het verloop van 3e biedingen, wanneer O.—W. verder passen? Dit voorbeeld is vrijwel overeenkomstig het voorgaande. Het zal duidelijk zijn, dat Z. drie klaveren moet bieden, omdat hü, nu N, op schoppen opende, een zoodanige aanvulling heeft door de groote schoppenen hartenkracht, dat de manche zekerheid, slem mogelijk is. N. zal dit drie klaverbod weten te waardeer en en zijn schoppenkracht nader onderstreepen door een drie schoppenbod, dan wel zijn tweede speelkleur ruiten aangeven door een drie ruitenbod. Z. zal nu zijn speelkleur harten aangeven door een vier (drie) hartenbod, waarop N. het hartenbod zal steunen tot vijf (vier). Nu zai Z. zijn groote schoppenkracht aangeven door zes schoppen te bieden, waarop N. met een gerust geweten groot slem kan bieden. Beide spellen deden zich in de praktijk voor en, hoewel men dergelijke combinaties niet dagelijks in handen krijgt, moet men er van weten te profiteeren. Gewoonlijk worden dergelijke spellen niet voldoende ,,uitgeboden"; men moet elkaar duidelijk maken, over welke kracht men over en weei beschikt en, eenmaal een krachtbod gege.ven, i.c. een vijf ruitenbod in het eerste voorbeeld, een drie klavedbod m bed, tweede, bouwt men langzaam op tot het juiste eindresultaat. De spelverdeeling is als volgt. Beide partijen staan schoon in de eerste manche. O. is gever. a.v.b.ïO.x. x.x. W - °10.9-x.x.x. ■v.b.x.; a 9.x. 3L b-Kts. \ Schoppsa Harten ka.*.», Ruiten *. toren b.x.* Schoppen * x.x.x. Harten/ *.*. Ruiten a.h.a. Klaveren S. h.v.TO.», a. Wanneer W. vier harten moet «pelen, N. ruitenheer voorspeelt en daarna een kleine schoppen, waarop nit den blinde de vrouw wordt ingezet, Z. den slag met het aas neemt en W. introeft, hoe moet W. dan het spel vervolgen? b. Wanneer O. drie sans speelt. Z. schoppen zeven voorspeelt, W. een kleine ruiten bijppeelt, N. een kleintje en de slag door O. met de 10 wordt gemaakt; O. daarna een kleine harten speelt en snijdt op den blinde, wat gelukt; hoe denkt mee zich dan het verdere spelverloop? c. Wordt op de corabinaèie O.—W. nt&ea gam --- ROTHENBURG AAN DE TAUBER. EEN WARE SPROOKJESSTAD. - IDEAAL OPENLUCHT-MUSEUM. VERGELIJKING MET JERUZALEM. De vesting moet gebouwd zijn door een Frankenhertog, Pharamund, ongeveer in het jaar 419. Hiervan getuigde de Pharamundstoren, die nog tot 1805 in stand is gebleven. In vroeger tijden vrijwel onopgemerkt gebleven, ofschoon de stad in den Boerenoorlog (1525) een belangrijke rol speelde, verwierf Rothenburg eigenlijk in de vorige eeuw pas haar beroemdheid. Wel schreef Sebastian Münster reeds in 1544; „Rothenburg is een liefelijke, mooie sta'd, hoog gelegen, met aan een zijde een diep dal, waarin de stroom, Tauber genoemd, vloeit. Rondom de plaats ligt vruchtbare grond, die overvloedig wijn en graan oplevert." Maar dergelijke roemende beschrijvingen van steden zullen destijds wel veelvuldig zijn geweest. En veel steden zullen zulke lofredenen ook wel verdiend hebben, want in die tijden bouwde men de steden zorgvuldig en kunstzinnig. Elk openbaar gebouw, elke kerk en elke fontein wae op zich zelf een Men heeft wel eens een vergelijking willen maken tusschen Jeruzalem, de stad van heilig verlangen der Kruisvaarders en de kleine provinciestad Rothenburg aan de Tauber in Frankenland. Maar die vergelijking gaat voor den gewonen — zelfs goeden — opmerker niet op en mag ten hoogste als een fantasie worden aangemerkt van eengeloovige, die Jeruzalem enkel uit eigen, stille, devote aanschouwing kent. Rothenburg is geenszins, zooals bijvoorbeeld de oude Jeruzalemwijk te Brugge, opzettelijk naar het voorbeeld der hoofdstad van het Joodsche land opgebouwd, doch slechts toevallig door haar ligging en groepeering er wat op gaan gelijken. Grootte, karakter,, bouwtrant en omgeving verschillen sterk van die der Heilige Stad, al worden wfe er soms aan herinnerd door de singels, de straal- en stervormige samenstelling van het stadsbeeld. De naam Rothenburg der bekoorlijke tooverstad houdt waarschijnlijk verband met de in die streek overvloedig voorkomende roodbruine aarde, welke tot tegels en steenen gebakken, velen huizen der stad hun warme, behaaglijke kleur gaven. Het is echter ook mogelijk, dat Rothenburg oorspronkelijk beteekende „Burg in de Rodung", d.i. in het ontgonnen land. Hoogstwaarschijnlijk fa Rothenburg van Keltischen oorsprong, want de naam der rivier is naar vroegere Keltische bewoners aldaar te verklaren. De 5eltsnaam leidt het woord Tauber af van bet Keltische ,,'dubra", wat water beteekent. Daarbij wettigen ook brokstukken van oude bouwwerken,, bijvoorbeeld de wal op den Engelsburg, de overtuiging, dat de stad eertijds door Kelten was bewoond. meesterstuk en geen zucht naar geldgewin, geen techniek bedierf de harmonie in bet werk. Heden ten dage is de bekoring van vele oude steden reeds lang verstomd. Het moderne straatverkeer, spoorwegen en fa^ brieksgebouwen hebben een stijlloozen chaos geschapen en wat van oude, schoone bouwwerken is overgebleven, staat vreemd en zonder eenig verband tusschen nieuwe ijzeren kolossen, hooge huizen met simpele rijen ramen, rookzwarte stations, verkeerstorens en smokende schoorsteenen. Rothenburg kon zich pas doen gelden, toen de andere oude en schilderachtige steden van Europa als zoodanig verdwenen, toen zij aan de eischen van den tijd, den moloch „geldzucht" het massa- en fabrieksbedrijf, het tempo en den modernen handelsgeest ten offer vielen. Want Rothenburg is de eenige stad, die sinds de middeleeuwen volkomen onveranderd is gebleven. Wat in andere steden met trots als overblijfsel van een vroeger tijdperk wordt getoond, een enkel gebouw, zooals bijvoorbeeld het Ophagenhuis in Dantsig, dat bezit Rothenburg nog als geheel, ongeschonden, compleet. De toerist komt als in een reusachtig museum, wanneer hij de oude Röderpoort is doorgegaan en de oude vestingwerken, de talrijke torens, de schilderachtige fonteinen en pompen en de vriendelijke huizen met hun vakken en paneelen aanschouwt. Hij wordt er alleen door de bevolking en de fleurige tuintjes, de bloemen voor de vensters en de boomen en planten telkens aan herinnerd, dat hij in een bewoond, van jong leven vervuld oord staat en niet in een duf vertrek van antiquiteiten. Rothenburg is inderdaad voor ons de betooverde stad uit sprookjesland geworden. Wie haar bezoekt kan zich verbeelden, als uit een droom hier plotseling in de middeleeuwen te ontwaken. Want hier is geen storende nieuwigheid doorgedrongen. Zelfs het station ligt buiten het schoone stadsbeeld. En wat er aan nieuwe gebouwen of verbouwingen plaats had, moest zich harmonisch voegen naar bet oude. Wel waren in het Frankische stadje scholen, gymnasium en een muziekschool niet te ontgaan, wel verstoren moderne verkeersmiddelen soms de vredige stilte der straten en steegjes, maar in zijn bouw en karakter is Rothenburg geheel het oude gebleven. Kunstenaars, die in deze middeleeuwsche oase tot dichten en schilderen geïnspireerd werden, hebben den roem verbreid. Ludwig Richter heeft zijn mooie platen van „Musaus' volkssprookjes" naar Rothenburgsche motieven gemaakt. Paul Schrei kenbach beschreef Rothenburg en den beroemdsten burgemeester der stad, Toppeler, in een roman. Wilhelm Heinrich von Riehl, directeur van het Beiersche Nationale Museum, vestigde de aandacht op Rothenburg en Gerhart Ilauptmann schonk in zijn F1 orian Geyer den idealistischen leider van den Rothenburgschen troep in den Boerenoorlog nieuw leven. Rothenburg heeft eenigszins den vorm van een puntmuts en de Zuidelijke uitlooper heet dan ook „Kappenzipfel" (punt van een muts of kap). Heel de plaats is nog door een stadsmuur omringd, op welken, over de geheele lengte, een overdekte gang loopt, die vroeger ter verdediging diende. De toegangen tot de stad zijn ook heden nog de zes oude poorten: Roder, Burg, Klingen, Galgen, Spital en Kobolzellertor. In het hart van de stad ligt de markt, door de oudste patriciërshuizen ingesloten. HieV staat ook de Herteriehtsfontein, heerlijk van eenvoud, voor de Marienapotheek, eertijds het deftige heerenhuis Jagstheim. En bovenal is hier het oude-en-nieuwe raadhuis, met het beroemde wijnlokaal (Ratstrinkstube) en de keizerszaal, waar jaarlijks, op eersten Pinksterdag de herinnering 'aan den beroemden „Meistertrunk" wordt gevierd. De overlevering verhaalt hiervan het volgende ; „Tilly, dc bijna altijd zegevierende keizerlijke veldheer in den 30-jarigen oorlog (1559—1632) had de stad., na een wanhopig verzet, genomen en den Raad ter dood veroordeeld. Burgemeester Petzold moest zelt den scherprechter halen. Het was een snikheete dag en de Frankische wijn, die den overwinnaar gereikt werd, stemde de gemoederen milder. Als iemand gevonden werd, die de keizerlijke bokaal van vier liter inhoud in één teug kon ledigen, zou genade voor recht geschonken worden. Burgemeester Rusch volbracht het kunststuk, den meesterdronk." En jaarlijks, met Pinksteren brengt een feestelijke voorstelling in herinnering, hoe men in den goeden ouden tijd, die nog niets van herstelplannen wist, met Fr&nki*^ wijn — maar niet zoo'n beetje — een B stad kon redden. Het eerste stadhuis van Rothenburg de in 1240 tot op zijn gewelven af. _ Tegenwoordig wordt de tooverstad i aat ( j door een stroom van vreemdelingen be z \, en de vrees is misschien wel gewettigd' het drukke verkeer Rothenburg's eig®° dig karakter mettertijd zou kunnen scha Maar laat ieder va.n ons die het li e |f t overheerlijk schoone stadje aan de T a kent, van harte hopen, dat het nog tal jaren als een Doornroosje moge " ' slapen, onaangetast door het nuchtere , en het' tempo vm den hedendaagschen . die slechts spreekt van den strijd besfcaaai «n.mn huiveringwekkende tecttf® Stemmingsbeeld in Rolhenbwrg; De Röderpoort. Rothenburg. — Het marktplein met raadhuis. Ka» tgpkék 5» h&t oude in Rothenburg, van buiten gezien. De toegangspoort voor Ziekenhuis --- KALEIDOSCOOP. Conversatie Over Conna Een lezer, "die het leven blijkt aar ernstig neemt, vraagt mij, op welke wij&l bet best de conversatie met een vreemde! openen, zonder in gemeenplaatsen te veT len. De lezer heeft gelijk; dit is een vaJ moeilijkste vraagstukken die ik ken. 1 er iederen dag voor komen te staan. I n ij en trein, aan een feestmaal of op een een café, in een vergadering, in een pcr| en, als je ee>n bedelaar of een deurw® bent, zoo maar aan de straatdeur. Ieder ©ogenblik kun je voot de noo lijkheid komen, het eerste woord te zei En laten we maar eerlijk zijn : de meesknl ons gaat het niet best af. De meesten vaJ beginnen stamelend en stotterend met de ƒ welijkste dooddoeners: „Komt n hier vaak T* „Wat eem schitterend weer!" „Het weer valt niet mee." „Er is op de zee geen rimpel te teken ,,Danst u veel?" ,,Danst u graagV* ,,Wat 'n menschen." Anderen maken het nog erger. Ze zich op de vlakte. Ze geven zich niet tl Wat ze zeggen, mag vooral niets beteekej M Ik zie, u is ook van de partij." „U bent er dus ook.'' „U hebt het ook niet willen missen.* ,,Wou U er ook eens bij zijn?" Er is nog een derde categorie. Deze isl onmenschelijk verlegen, dat het eerste *tJ er met geen stokslagen is uit te krijgejJ slachtoffers bepalen zich tot nerveus g| men, aanmoedigend grijnzen en een or«j stemd geknor van „Hm" en ,,Pardon";[ wachten tot een ander de. dappere dashJ het openingsschot verricht en barste»! plotseling los in een onbeheerscht orgie>1 dankbaar gegiechel en veel te vertro«| lijke overgave. Het is duidelijk, dat al deze manieren I een gesprek te openen, er min of meer s| zijn en dat mijn vrager er dus niet bijz mee gediend is. Maar hoe moet het dan wèl? Dit staat vast: wie het origineelste zijn, maakt het beste figuur. En zoo zie ik maar één mogelijil| Open uw conversatie a bout portant: een mededeeling, die geen sterveling' wacht. U krijgt bijvoorbeeTd op zee of in restauratiewagen plotseling een ónbeként tafelbuur. Zeg niet, dat het weer mooi | want dat weet hij. Zeg niet, dat de reis schiet, dat de kelner nog niet hard W dat er veel menschen zijn, want dat is imaal bekend, dus min of meer geklets 1 de vaak, maar zeg bijvoorbeeld: ,,Er staan tusschen Den Haag en Atfcj meer dan 21.000 telegraafpalen." Datf nieuw voor hem. Zeg op een bal tegen de dame, die" voor de rumba hebt uitverkoren: ,,De menschheid kan alleen een uit' vinden uit haar moeilijkheden, door levensstandaard der volkeren te verH gen." _ Zeg bij een bruiloft tegen de schoonmofvan de bruid: „Het handboekje van den A.N.W.B er weer" of „De ondertoon van de blijft tenslotte toch vrij vast. De menschen zullen verbaasd staanr zullen misschien èrg verbaasd staan. S C 1 migen zullen zelfs conclusies trekken, minder vleiend voor u zijn. Maar nie®'] zal u kunnen beschuldigen van het 2®$' van gemeenplaatsen. * ALCIJN&I ---