OOST-INDISCHE AMBTENAREN MET VERLOF IN EUROPA AANGEKOMEN. Ir. C. H. van Raalten, ingenieur bij den dienst van den Mijnbouw, Laan van Meerdervoort 800, alhier; J. Hueting, secretaris van het Gouvernement Celebes en onderhoorigheden, Vianem a. d. Lek: J. .T. Stienstra, controleur bij heb Binnenlandsch Bestuur, Koornmarkt 87a, Delft; mr. F. filet, landrechter te Jogjakarta, Galvanistraat 74, alhier; P. A. Kimme], Europeesch schoolhoofd bij het openbaar Westersch Lager Onderwijs, Baronielaan 291, Breda. Ir. W. A. J. I'. Smulders, ingenieur bij de Staatsspoorwegen, Naarderweg 24, Blaric-um; G. E. Bongers, Europeesch hoofdonderwijzer biji het M.U.L.O., pension v. d. Heiden, Parkstraat, Arnhem; H. F. W. Woürabe. gediplomeerd gezaghebber bij het Binnenlandsch Bestuur, 2de Swéelinckstraat 166, alhier; C. C. Steilberg, vakonderwijzer bij den openbaren Ambaohtslecrgaog te Batavia, van Speijkstraat la, den Helder. Mej. C. IF. Bergamin, Europeesch onderwijzeres bij het openbaar Westersch lager onderwijs, Stoopplein 18, Overveen-Haarlem; R. E. lüinsbaoh, belastingambtenaar 3de klasse, Bocklaan 373, alhier; L. A. Emanuel, controleur bij het Binnenlandsch Bestuur, Laan van Meerdervoort 324, alhier; J. D. Pen, waarnemend Europeesoh schoolhoofd bij het openbaar Westersch lager onderwijs, per adres J. J. Feenstra, Wolvega. Mej. dr. M. A. Pet, gouvernementsarts bij den dienst der Volksgezondheid, Lubeckstraat 63, alhier; mej. dr. E. Heckert. idem, van Zaeckstraat 15. alhier; ir. G. J. A. Terra, tuinbouwoonsudent bij den dienst voor Landbouw en Visscherij. Antoniuslaan 4, Blerick ; C. D. Fiseher, inspecteur van politie le klasse, Part1z-B11n2d.au, Nieder-Schlesien (Duitschland) : J. ,T. Hangelbroek, contr. bij het Binnenlandsch Bestuur Tzum (Fr.), Hervormde pastorie; H. Hardonk, afdeelingshoofd bij de Algemeene Rekenkamer, 's-Graveihage, W. de Zwijgerlaan 99. alhier; mevr. C. A. Haselhoff. geb. van Teerling, waarnemend hoofdverpleegster bij de Algemeene Ziekenverpleging van den dienst der Volksgezondheid, Obrechtetraat 435, alhier; H. M. F. van de Pietermane adjunctreferendaris bij de Staatsspoorwegen, Groot Hertoginnelaan 205, alhier; J. W. Willemse, onderstationschef le klasse bij de Staatsspoorwegen, Pijnboomstraat 40, alhier. --- FAMILIEBERICHTEN UIT DE INDISCHE BLADEN. FAMILIEBERICHTEN UIT DE INDISCHE BLADEN. 'GETROUWD: Z. J. de Chuelhoe en D. M. Sasaboni, Makassar. — M. J. Rodenberg, Bandoeng, en O. A. Bakker, den Haag. — J. G. Julsing en .J. A. van Kavenherg, Batavia. BBVALLEN: F. R. Guykens geb. Thomas, Semarnng, z. —- F. Lijtsman geb. Hermanus, Seniarang, d. — A. J. I/eland geb. Overzee, Soerabaja, z. -— H. A. van Dyck geb. van Uden, Djember, d. -— Den Bradde geb. V eenhuizeiij Soerabaja, z. — E. H. Lapré geb. Lemotte. Djokja, d. — Breukel geb. Tempelman, Djember, d. — C. L. van Tekelenburg geb. van Straaten, Langsa, z. — Prass. Palembang, d. — J. Lamé geb. Vaandrager, Soengai Gerong. d. — E. Eschauzier, Modjokerto, d. — F. R. Boot geb. Tex, Semarang, 2 zns. — J. Vlak geb. van den Ende, Soerabaja, z. — N. Hoekstra geb. Feldeshof, Buitenzorg, z. OVERLEDEN: A. F. K. Evers, Soerabaja, 44 j — A. Kloppenburg, Soerabaja, d.. Ij. — A. van Leeuwen Griischke, Bandoeng, 39 j. — J. J. Blondeau. Batavia. 71 i. VERLOOFD: H. van Staveren en L. A. Punt, Tjimahi. — M. Grasborn en G. Gosselink. Batavia. — P. A. R. Dinkelaar en E. Westerkamp, Bataria. --- UIT DE INDISCHE BLADEN ^ ij ontvingen per jongste , uC htmail de J-av a-bladen, 1 o oende tot 12 en de Del i-b laden, f o0 pende tot 13 Juni j.1. Droevig ongeluk te Siantar. Omtrent het droevige ongeluk te Pematang fi'aiitar, waarbij mevrouw Bekkering-Knaap ] ev 'en verloor, reeds telegrafisch door Aneta gemeld, lezen wij in de „Sum. Post" yan 10dezer nog het volgende: ' Mevrouw Bekkering zou gasten van den frein afhalen. Haar echtgenoot lag met in fluenza te bed. De auto van de familie Bekkering was in reparatie; op de uitnoodiging van kennissen 01H mee te rijden ging mevr. Bekkering liever niet in, om met twee van haar drie jonge kinderen, per sado, naar het station te gaan. , . Op den terugweg reed mevrouw Bekkering W eder in een sado, de heer Rietveld uit Rantau Prapat, die door haar was afge haald. volgde in een andere. In de Sammaritostraat kwam van den anderen kant een sado, waarvan het paard op hol, althans zee r'wild was, terwijl de koetsier het niet meer in bedwang had omdat de breidel ge broken was. De botsing kwam zoo hevig a an dat mevrouw Bekkering met het hoofd tegen een der spanten, welke het dak van de sado steunen, sloeg. Zij vond nog kracht om zelf met een der kinderen uit de sado te stappen. De heer Rietveld werd daardoor in den waan ge bracht,"dat alles goed was afgeloopen. Maar eenige seconden later hoorde hij het kind roepen. In de meening, dat er met het kind jets niet in orde was, volgde hij mevrouw Bekkering, die over een parit stapte en door de opening van een pagger ging. Daar aan de andere zijde van den pagger zonk mevr. Bekkering ineen. De heer Rietveld, haar opvangende, zag nu, dat zij hoogst ernstig gewond was, haar linkerslaap was geheel verbrijzeld.' . . . Assistent-resident Meindersma, die juist jjaast zijn huis zat thee te drinken, snelde toe. Zeer spoedig daarna verscheen ook medische hulp, de Siantarsche doktoren en zuster Smit kwamen ter plaatse. Maar het leven van mevrouw Bekkering was helaas niet meer te redden ; na eertige minuten is zij, zonder bij ken^ife te zijn gekomen, overleden. Menschen verhongeren op Bali. Tragische gevolgen door muizenplaag veroorzaakt. Men schrijft' ons: Beeds* eenigen tijd hoorden we van ontzettenden nood' op het Balische platteland door de muizenplaag veroorzaakt, maar nimmer hadden we die toestanden verwacht, welke we in enkele dessa's vonden, toen we er op uitgingen om de waarheid van de geruchten te toetsen. Hoewel het gebied van de muizenplaag heel groot is, zullen we hier enkele dingen vertellen, welke we in een drietal dessa's in het district Koeta, ZuidBali, zagen. Het is in ieder geval ernstig genoeg om er de aandacht van het publiek op te vestigen. De tocht ging naar de dessa Tandeg, waarvandaan allerlei geruchten kwamen van rampakpartijen en diepste ellende. Inderdaad, toen we er kwamen Weken vele geruchten waarheid te zijn. Het wonderlijke echter was, dat de weg langs bloeiende rijstvelden ging, en we 'begrepen niet, dat in zoo'n streek, waar voldoende water was, gebrek kon heerschen Later zou het raadsel echter opgelost worden. Immers die rijstvelden konden gewoon niet tot 'ruehtdragen komen, daar de muizen tegen Jet rijpen van de paddi alles opaten. In bovengenoemde dessa had men reeds twee Jaren geen oogsten binnen kunnen halen. Het geld raakte op en er waren geen verdiensten. Met het gevolg, dat de bevolking gewoon verhongerde. De toestand was van dien aard, dat alleen spoedige hulp iets kon helpen. We vonden er namelijk verlaten 'oonerven, die van vfoegere welvaart getuigden. Alleen de heel ouden van het dorp waren achter gebleven en verhongerden J a ngzaam. Alles wat jong was en nog krach•*1 genoeg had, is naar betere streken geacht met achterlating van de oudsten, die Biet meer weg konden en lieVer op hun Seboorteplaats stierven,.. Mistroostiger gezicht is er niet. Door de ellende vergrepen " e menschen zich zelfs aan hun tempels en *e vonden meerdere vernielde en beroofde , etn Pels, welke men in brand had gestoken, () or den honger gedreven. Groote gaten in e san ggars getuigen van dieverijen, die de 8 r ' l 'den plaatj es, welke eronder hegraven k »r?n, eruit hadden gestolen en zelfs de eM beeld Ks waren medegenomen om ze j. ' rs aan toeristen te kunnen verkoopeü. benzoo waren de oude bordjes uit de e 'f l Pelmuren gehakt. Als voedsel gebruiken de menschen nu de r ° n ken van vroeger afgesneden pisangj e * mraen . Deze wortels snijdt men in stuk(; ' droogt ze en eet ze dan op. wat wel Sevulde maa g geeft, maar geen voedsel v Vat - Bovendien drinken de menschen er da 4 er - U ^ v 'ieze, stinkende stilstaande poelsn, l 0 ar ^un de krachten ontbreken om ver te P e u en bronwater te halen. Zware malaria de T"' R 6 ' * eVOl S Van ' 6 Bandjar Pengilan en Poh-Gending was ion ° es ' an d nog droever. We vonden er een hui"'- en Van dertien jaar oud, die in een leeg »»Q SJe eenza am lag te sterven door gebrek Voe dseL Zijn ouders, familie en broertje reeds lang naar het kerkhof gedragen en nu was er niemand meer, die zich om hem bekommerde, daar ieder den hongerdood afwachtte en er toch geen voedsel was. Bij een begrafenis sukkelden. de oude menschen naar de verbrandingsjilaats mede, vielen daar neer en bleven er liggen, daar ze geen krachten meer hadden om denzelfdeo weg •terug te gaan. Ze besloten liever op dezen doodenakker te sterven. Zoo zijn er nog vele, vele voorbeelden, welke een idee van den ernstigen toestand geven, maar ze zijn te triest om er verder op in te gaan. En dat wanneer men bedenkt, dat er op Bali en Lombol? ieder jaar een zeer groot surplus aan belastinggelden is! Hulp schijnt er niet te zijn, en zoo zien we, dat op het rijke Bali menschen den hongerdood sterven, door gebrek aan het allernoodigste. Weet het departement van Landbouw dan geen middelen om aan die verschrikkelijke muizenplaag paal en perk te stellen? Rapporteert het Ililandfjch Bestuur wel voldoende de dingen die er voorvallen t Wanhoop, overal wanhoop, holle oogen en sombere gezichten, op nog geen tien paal afstand van de plaats, waar luxe toeristen de zonzijde van Bali genieten! Is er iets tragischer te bedenken? Nog nimmer is de muizenplaag op het Balische land dan ook zïoo erg geweest. De oorzaak ervan weet niemand. Wel vertellen de oudjes van de dorpen, dat de goden vertoornd zijn, omdat in Bali zooveel kwade invloeden gekomen zijn, o.a. het Christen-worden vari landgenooten, een daad, die volgens de zeer aan hun godsdienst gehechte Baliërs, ongeluk aan het land heeft gebracht. Maar hoe dan ook. hulp dient er gegeven te worden, hoe spoediger hoe beter. Want dat menschen op het van vroeger bekende rijke Bali van honger sterven, is iets, dat haast onbegrijpelijk is ! » De Technische Hoogeschool te Bandoeng. Vrijdag 5 Juni had onder groote belangstelling de officieele ingebruikneming plaats van de nieuwste aanwinst der Technische Hoogeschool te* Bandoeng; het waterloopkundige laboratorium. Het ,,A.I.D. de Preangerbode" meldt hieromtrent: De openingsplechtigheid werd ingeleid met enkele redevoeringen gehouden in de aula van de T.H., waarbij wij onder de belangstellenden opmerkten den legercommandant, generaal Boerstra, hoofden van verschillende afdeelingen van het departement van Oorlog, chefs van diensten en van afdeelingen van het departement van Verkeer en Waterstaat, de resident van Priangan en andere representanten van het Binnenlandsch Bestuur, leiders van gemeentediensten en vooraanstaande particulieren, leiders en chefs van technische firma's, de meesten vergezeld van hunne dames. Dan bevonden zich onder het gehoor vele oud-studenten, particuliere technici, het studentencorps, e.a. Bij het college van Curatoren en de hoogleeraren, die op de gebruikelijke wijze de zaal betraden, hadden zich gevoegd prof. Scherm erhorn van de Technische Hoogeschool te Delft en vertegenwoordigers der Bataviasche hoogescholen. Onder de autoriteiten die van hun belangstelling blijk gaven, bevond zich dr. Idenburg van het Departement van Onderwijs en Eeredienst, die den departementschef vertegenwoordigend, namens dat departement een rede hield. Toespraken werden gehou'den door mr. dr. ir. van Buuren, voorzitter van het curatorium, dr. Idenburg van het Dep. van Onderwijs en prof. Vreedenburch, voorzitter der faculteit. Vervolgens hield prof. Proper een inleiding, waarna het laboratorium bezichtigd werd. Overdracht Landvoogdij. Reis van komenden eu gaanden landvoogd. Het staat nu vrijwel vast, dat de aanstaan, de gouverneur-generaal van NederlandschIndië herwaarts zal reizen per ms. ,,Johan van Oldenbarnevelt", welke boot 17 September (volgens de mailtabel) voor Batavia zou moeten arriveeren. Het schip zal hierop echter één dag inloopen en den 16en van genoemde maand des morgens vroeg in de haven Tandjong Priok wezen. Op dienzelfden dag vertrekt dan de afgetreden landvoogd, na zijn hooge functie aan zijn opvolger te hebben overgegeven, van Java en wel met de „Sibajak". Deze regeling is nog niet geheel in kruiken en kannen, dooh zij mag stellig worden verwacht. Zoowel de S.M. „Nederland" als de Rotterdamsche Lloyd vervult dus een rol bij.de wisseling 'van G !G. voor wat de reisgelegenheid betreft. Japan en Wij. Nadat vele pogingen om den concurrentiestrijd tusschen de Java—China—Japan-Lijn en de Nanyo Kaiun Kabushiki Kaisha te beëindigen waren mislukt is thans naar uit de jongste berichten blijkt, overeenAemming bereikt tuschen deze twee scheepvaartbedrijven, die het groote verkeer tusschen NederÏandsch-Indië en Japan bedienen, zoo schrijft de Java-Bode. Is het bereiken van dit accoord op zichzelf reeds belangrijk, omdat het de mogelijkheid schept, dat een onzer groote scheepvaartmaatschappijen haar bedrijf weer min of meer rendabel zal kunnen maken nog belangrijker wordt het bereiken van deze overeenstemming, wanneer men in aanmerking neemt, dat het thans gesloten accoord het uitgangspunt kan vormen voor nieuwe besprekingen tot regeling van heel den handel tusschen Japan en Nederlandsch-Indië. Bij de Bataviasche onderhandelingen in 1934 en bij de daarop gevolgde scheepvaartbesprekingen in Kobe, kon als gevolg van overmatige Japansche eischen — wij herinneren hier slechts aan het merkwaardige incident betreffende de conferentie-taal — geen resultaat worden bereikt. Wie tijdens deze conferenties in de gelegenheid was kennis te nemen van de stemming welke ten aanzien van Indi£ in Japan heerschte — de Indische pers heeft hiervan merkwaardige staaltjes gebracht — zal begrijpen, dat er in Japan iets veranderd moet zijn voor en al eer men daar bereid bleek om met ons op basis van volkomen gelijkwaardigheid tot zaken te komen. Die verandering heeft zich, naar uit de correspondenties van onzen Tokyoschen mede werker, Fabius, bleek de laatste maanden voltrokken. De reden ervan moge ten deele gezocht worden in interne Japansche verhoudingen en toestanden, voor een ander en zeer belangrijk deel moet zij worden gevonden in 9e houding door Indië aangenomen tegenover den Japanschen onwil. Indië is rustig zijn gang gegaan en heeft alle maatregelen genomen welke noodig wer. den geóórdeeld om onze economische belangen te beschermen. Met de Japansche belangen werd alleen in zooverre rekening gehouden als zij parallel liepen met de onze en angst of vrees voor het machtige Nippon speelden geen rol bij het vaststellen van den weg, dien wij te gaan hadden. De J.C.J.L. heeft den concurrentiestrijd met de Japansche rivalen krachtig gestreden en daarbij blijk gegeven van een kracht, welke vele malen grooter was, dan die welke men dit bedrijf algemeen toekende. Gevolg is geweest, dat de Java—China—Japan-Lijn aan het eind van den strijd heel wat steviger stond dan op het moment toen de oude overeenkomst werd opgezegd. Het in Japan zoo zeer verbreide inzicht, dat „het Westen" toch niet tegen Japan op kan, bleek in dit geval zeker, niet juist te zijn. Toen Indië bereid en in staat bleek zijn eigen weg te gaan, drong het tot Japan door, dat het nuttig kon zijn met ons tot overeen stemming te komen. De eerste stap is thans gedaan. Tndië is nog altijd bereid zijn zaken met Japan op redelijke basis te regelen. Indië's belangen bij'het groote industrieëele rijk aan Azië's Oostkust zijn zeer omvangrijk en het is ongetwijfeld voor ons van gioote beteekenis, dat de talrijke vraagstukken welke zich in de onderlinge verhouding voor doen, in zakelijke en vriendschappelijke besprekingen tot een bevredigende oplossing worden gebracht. De verhouding tusschen onze landen is ge lukkig niet van dien aard, dat van tsgenstellingen kan worden gesproken. Het doel der in de toekomst voort te zetten besprekingen moet zijn een zoodanige regeling tot stand te brengen, waarbij èn Indië èn Japan het maximale voordeel trekken uit hun onderling handelsverkeer. Dit is beider belang. Wanneer. Japan bereid is, op die basis "de in 1934 geschorste besprekingen voort te zetten, dan zal Indië ongetwijfeld niets nalaten om die te doen resulteeren in een v< or beiden aanvaardbare overeenkomst. Uit Nieuw-Guinea. De nederzettingen te And ai. De correspondent van „Aneta" te Manokwari heeft een bezoek gebracht aan de nederzettingen der kolonisten te Andai. Dit zijn de nederzettingen van de Stichting Immigratie en Kolonisatie op N. Guinea (S.I.K.N.G.) Aan zijn uitvoerig verslag is het volgende ontleend: De voornaamste nederzettingen zijn Andai, Wou si, Fanindi en Pasir-Poetih, terwijl andere kolonisten op Mongoapi, Rendaini en Laowi wonen. De nederzettingen hebben echter nog niet heb karakter van een dorp, omdat er zich geen ambachtslieden bevinden. Een paar gepensionneerde kolonisten wonen in de stad. Eenige kolonisten waren van meening, in groepsverband beter te kunnen slagen en er werden dan ook verscheidene groepen gevormd. Inderdaad hebben die groepen veel bereikt, maar de moeilijkheden waren toch te groot om volkomen te kunnen slagen. Om eenige belangrijke groepen te noemen kunnen we wijzen op een groep, die zich te Wousi vestigde en een op de Kebarvlakte in het achterland van Amberbaken (3 daginarschen van de kust). De uitpenloopende karakter-eigenschappen en het onvoldoende besef, dat samenwerking in groepsverband noodig is, zijn waarschijnlijk de oorzaken, waardoor bedoelde groepen thans ontbonden zijn. Niettegenstaande men met een kleinen, steun moet trachten, rond te komen, is men tevreden over het bestaan en slechts enkele verlangen terug naar Java. Vooral onder het bestuur van den tegenwoordigen assistent-resident, den heer K. Th. Beets, die alle moeite doet om het leven van de kolonisten wat aangenamer te maken, Is men tevreden met het lot en zet ieder zijn beste beentje voor,. Wat verbouwd wordt. Behalve aan maïs, oebi, ketella, katjang, pisang, groenten, kedelee, kapok, katoen etc. wordt veel aandacht besteed aan het kweeken van vruchtboomen, zoodat binnen een paar jaren, indien een afzetgebied gevonden is, fruit een der voornaamste bronnen van inkomsten zal vormen. Dank zij de kolonisten is er in 1934 en 1933 geen mais meer ingevoerd terwijl in voorgaande jaren de import van mais ruim ƒ 2000 bedroeg. Ook de Papoeasche bevolking plant mais, doch hiervan wordt maar heel weinig op de markt gebracht. De maisprijs varieert soms tusschen de ƒ 4 en ƒ 5. Rijst wordt door de kolonisten op Andai geplant en de aanplant staat momenteel zeer goed. De rijstprijs is hier nogal gepeperd n.1. f 6.50 per picol, terwijl de invoer in 1935 een bedrag beliep van ruim ƒ 25.000. Met het verbouwen van groenten kunnen slechts enkelen een bestaan vinden, daar de Chinees en Papoea deze gewassen ook planten en als concurrenten van den kolonist o ptreden. Veeteelt bedrijf, Naast den landbouw doen de kolonisten ook veel aian pluimveeteelt. Sommigen specia^ liseeren zich op de varkens-fokkerij. Het aantal stuks pluimvee en runderen van kolonisten bedraagt thans resp. ruim 2500 en 350. Grafschennis. Eenigen tijd heeft op een doodenakker ted zuiden van den Tangerangschen weg een groofc aantal gevallen va*i plundering van Chinees sche graven plaats gevonden, welke ontdekking leidde tot de arrestatie van vele verdachten. Het „Bat. Nwsbl." meldt thans het volgerfde omtrent de veroordeeling van eenige dezer verdachten door den Landraad van Batavia. De patjols, waarmee de graven „gebongkard" waren, zag men op de rechtszitting als stukken van overtuiging aanwezig. Eerst werden gehoord de tani Mohamma /d bin Gering en zijn zoon, die samen een Chineesch graf in de nabijheid van hun woning hadden geplunderd. De buit bestond slechts uit twee dubbeltjes en waarschijnlijk uit ergernis over de zoo slecht beloonde moeite, hebben de vandalen toen de blootgelegde doodkist van ijzerhout uit elkaar gekapt om er. . . brandhout van te maken. Of zij niet bang waren voor de geesten dei» afgestorvenen 1 zoo vroeg de president mr. J. H. Peter en een bot stilzwijgen bewees, dat vader en zoon zich daarover niet al te zeer bekreunden. Het werd zes maanden voor ieder en Pa. kreeg er nog een half jaar bij, omdat hij een ander Chineesch graf alleen had geplunderd en daarin een zilveren ring had buitgemaakt,Vijf andere beklaagden werden allen voor hetzelfde delict eveneens tot zes maanden gevangenisstraf veroordeeld, --- Eerste Algemeene Synode der Protestantschë kerk Plechtige bijeenkomst op 7 Juni j.1. Bij de plechtige opening van de eerste Algemeene Synode der Protestantsohe kerk. Op de eerste rij v .l.n.r. generaal-majoor Bakker, commandant der eerste divisie ; de gouverneur van West-Java, de heer van der Hoek; de directeur van Onderwijs dr, de Kal Angelino; de commandant der Zeemacht schout bij nacht Ferwerda ; de vice-president van den Raad van Indië dr. Meyer-Ranneft en de leden van den Raad van Indië professor dr. Hoesein Djajadiningrat en mr. Spit. --- De Bokswedstrijden op 6 Juni te Batavia De winnaars yan de twee hoofdprijzen, irt de 6 Juni j.1. gehouden bokswedstrijden* Links Hartlein, die den wedstrijd om hefl West-Java-kampioenschap tegen Görlita won; rechts Barthelmy, die den professional Jansen versloeg. ---