BINNENLAND. Z. M. heeft jhr. G. S. Boreel benoemd tot burgemeester der gemeente Beverwijk; aan J. G. M. Timmerman, met ingang van 1 Febr. a. s. op zijn verzoek eervol ontslag verleend als burg. van Peize en aan J. G. Van Linden van den Heuvell , met ingang van 1 Febr. a. s., op zijn verzoek, eervol ontslag ver leend als burg. van Kethel en Spaland. Bij kon. besluit is , met ingang t Maart 1882, benoemd tot rijksopziener op de spoorwegdiensten der 2de klasse, J. J' Brutel de la Rivière, thans rijKsopziener der 3de klasse. Z. D. H. Mgr. H. Van Beek, bisschop van Breda, heeft benoemd tot pastoor te Chaam: den Z.Eerw. heer A. L. Verhoeven; tot kapelaan aan de [Kathedraal te Breda, den W.Eerw. heer A. Schelleken », en tot professor aan 't Seminarie Ypelaar, den W.Eerw. heer L. A. Fick. De Eerste Kamer is Zaterdag op reces gesoheiden na de laatste hoofdstukken der begrootiog afgedaan te hebben. De begrootings-discussiën hadden op zich zeiven niets buitengewoons; alleen gaven zij den heer Van Lynden aanleiding tot eene verklaring, welke naar ons oordeel zeer gezocht was en alleen als een middel diende, om zich het behoud der ministeriëele portefeuille te verzekeren. Zooals men weet, heeft de regeering Vrijdagavond in de Tweede Kamer een zwaar échec geleden door de verwerping van het handelstractaat, dat zij met hand en tand verdedigd had. Daar men hier niet slechts met een handels- maar ook met een zeer gewichtige politieke quaestie te doen had, behoorde in veler oog de aftreding van dit ministerie niet tot de onmogelijkheden, ja het is niet twijfelachtig, dat onderscheidene liberalen tegen het tractaat hebben gestemd, om het ministerie te doen vallen. Wat deed nu echter de heer Van Lynden? Bij de behandeling van fiaanciën in de Eerste Kamer werd door den heer CremBrs de afschaffing der Staatsloterij aanbevolen. Da minhter bestreed dat die loterij de speelzucht doet toenemen, verklaarde de opbrengst voor de schatkist niet te kunnen missen en voegde daarbij de op zich zeiven totaal noodelooze verklaring, dat hij niet wist of het hem nog eens gegeven iou zijn zijn naam aan de wet op de middelen te verbinden. Het verwachte en oogenscbijnlijk ook verlangde gevolg bleef niet uit. De Eerste Kamer begon te bevtn bij dit eerste verschijnsel der ministeriëele crisis. De heer De Raadt legde onmiddellijk een zalfje op de wond, maar de minister bleef in zijn rol, dankte en gaf te verstaan dat men de dingen moest afwachten, die komen zouden. Daarna goot de heer Cremers wat olie bij de zalf, zeggende: «Dat de minister na het hier voorgevallene zioh enkel bepaalt tot eene betuiging zijner erkentelijkheid, Hp»am ik ten volle. Het k omtrent hetgeen verder moet gebeuren. Maar ik druk het vertrouwen uit, dat de leden van het kabinet bij hunne overwegingen letten zullen op de uiting van de gevoelens in de e Kamer. Uit de woorden tooh van den geachten afgevaardigde uit Zuid-Holland en uit de toejuiching, waarmede die woorden ontvangen zijn, blijkt duidelijk, dat deze Kamer het aanblijven van het kabinet in 's lands belang wensohelijk acht. Ik vlei mij dat de leden van het kabinet dit bij hunne overleggingen in overweging zullen nemen en zioh kleine teleurstellingen laten welgevallen." Van alle zijden werden de woorden der heeren De Raadt en Cremers toegejuicht, zoodat de heer Van Lynden nu tegenover de nederlaag, door de Tweede Kamer hem toegebracht, het votum van vertrouwen der Eerste Kamer kan plaatsen. Genoeg voor menig ministerie, om zijne portefeuille stijf vast te houden. In den loop van Zaterdag is een buitengewone ministerraad gehouden, van welks afloop niets bekend geworden is. Uitgenoodigd om zioh bij de commissie aan te sluiten, welke zich vormde om op spoedige invoering van het Strafwetboek aan te dringen, antwoordde de heer mr. J. Heemskerk Azn.: w De gezette studie van dat wetboek heeft mij zoo zeer en vast overtuigd van zijn groote gebrekkigheid, dat het mij onmogelijk is, iets in het minste voor die zaak te doen. De bedoelde overtuiging heeft niets gemeens met de quaestie der doodstraf. Het wetboek is het werk van mannen, die ik hoogschat, en hun talent waardeer ik in alle opzichten. Maar nu mij gevraagd wordt iets te doen om de invoeriDg te bevorderen, mag ik mijn meening niet verzwijgen, dat het wetboek, zooa's het is, niet kan ingevoerd worden. Natuurlijk legt mij deze verklaring den plicht op, om rekenschap van mijn gevoelen in bijzonderheden te geven; ik ben daartoe ook altoos bereid." Mr. J. A. Levy heeft die regelen krachtens verlof van den schrijver openbaar gemaakt. Staatsblad no. 14 behelst het kon. besluit van den 15 len Januari 1882, houdende voorschriften in verband met de artt. Gen 10 der wet van 21 Juni 1881, (Staatsblad no. 10), tot inrichting van een dienst, ter verzending met de post van pakketten, een gewicht van 5 kilogram niet te boven gaande. Deze voorschriften luiden: Art. 1. Door de afzenders kan tegen betaling van een recht, boven het gewone port, eene bespoedigde bestelling van de pakketten worden verlangd. Onder bespoedigde bestelling is te verstaan onmiddellijke en afzondei lij ke bestelling na aankomst ter plaatse van bestemming. Het recht bedraagt 25 cent, wanneer de localiteit, waar de geadresseerde woont, tot den gewonen kring der bestelling van een postkantoor behoort. Indien die localiteit echter niet tot den rcchtstreekschen bestellingskring van een postkantoor behoort, wordt voor eiken afstand van 2.5 kilometer, waarover de bestelling geschieden moet of voor elk gedeelte van 2.5 kilometer een recht van vijf en twintig cent geheven. Dit recht wordt eventuëel vermeerderd met de veergelden of dergelijke buitengewone onkosten, die op de bestelling vallen. Het recht in dit artikel vermeld, wordt door den afzender b\j vooruitbetaling voldaan. Dit is mede het geval ten aanzien der veergelden of andere buitengewone onkosten. Is het bedrag van ! die buitengewone kosten op het afzendingskantoor niet bekend , dan wordt onder voorbehoud van latere afrekening door den afzender daarvan eene voldoende som op dat kantoor gestort. Artikel 2. Van de verzending met de pakketpost zijn uitgesloten : a. pakketten, waarvan de inhoud 25 kubieke decimeter te boven gaat, of welke op een hunner vlakken eene grootere afmeting dan 80 centimeter hebben; b. levende dieren; c. voorwerpen of zelfstandigheden, die aan ontploffing of zelfontbranding blootstaan, of op eenigerhande wijze gevaar kunnen opleveren. Art. 3. Al wat met de pakketpost wordt verzonden en aan breken of ander letsel onderhevig is, moet zorgvuldig worden ingepakt, ten einde zoowel de voorwerpen zelve, die in het pakket gesloten zijn, gedurende het vervoer voor schade te vrijwaren , als om te voorkomen, dat aaa andere pakketten door lekken als anderszins schade worde toegebracht. Vloeistoffen in kruiken of flesschen, en in 't algemeen licht breekbare voorwerpen moeten in manden of op andere wijze goed ingepakt zijn. Art. 4. Bij verzending van voorwerpen met aangegeven waarde in doozen of kistjes, moeten deze behoorlijk dicht gemaakt zijn en voorts toegebonden, door middel van een kruistouw zonder knoopen, en van zegels in lak of lood, in voldoend aantal, voorzien , om te voorkomen, dat de doos of het kistje, zonder de zegels te schenden, geopend wordt. Geschiedt de verzending in een omslag van papier, linnen of dergelijke stof, dan wordt mede verzegeling vereisclit, op den voet, als bij het vorig lid is bepaald. • Als [zegel mogen alleen stempels worden gebezigd , die van een geslachtswapen, naamcijfer of ander merk van den afzender voorzien zijn. Art. 5. Elk pakket moet met een duidelijk adres worden voorzien. Buitendien is door den afzender bij elk pakket te voegen een adreskaart, volgens een door den minister van waterstaat, handel en nijverheid vast te stellen model. De adreskaarten zijn tegen betaling van een halven cent voor twee stuks aan alle kantoren der posterijen verkrijgbaar. Op die kaart moet onder andere nauwkeurig worden vermeld, waaruit het pakket bestaat. Zij kan tevens voor schriftelijke, den inhoud van het pakket betreffende, mededeelingen worden gebezigd. Art. 6. De postbeambte* zijn bevoegd, bij het ter post bezorgen der pakketten, van de afzenders te verlangen, dat zij hun gelegenheid geven, zoo noodig door het openmaken der pakketten zich te overtuigen, dat er in strijd met het bepaalde bij art. 2 der wet geene samenvoeging van pakketten voor meer dan één geadresseerde heeft plaats gehad, en dat daarin geene voor welpen zijn gesloten , waarvan de verzending met de pakketpost verboden is. Indien de afzender bezwaar maakt aan dat verlangen te voldoen, kan de verzending van het pakket worden geweigerd. Art. 7. Aan den afzender van een pakket wordt, des verlangende , tegen vooruitbetaling van een recht van vijf cent, een bewijs van ontvang uitgereikt. Wegens de pakketten met aangegeven waarde wordt dat bewijs aan den afzender kosteloos ter hand gesteld. Tegen vooruitbetaling van een recht als voren, kan de afzender van ean pakket met of zonder aangegeven waarde, mede verlangen , dat hem door tusschenkomst der postadministratie bericht van den goeden ontvang door den geadresseerde worde gegeven. Art. 8. De afgifte der pakketten aan den geadresseerde geschiedt tegen ontvangbewijs op de adreskaart, bij art. 5 vermeld Die kaart blijft onder de postadministratie berusten, behoudens dat de strook, schriftelijke mededeelingen bevattende, door den geadresseerde daarvan afgescheiden en door hem behouden kan worden. Art. 9. Wanneer de geadresseerde van een pakket onbekend is, of de aanneming daarvan weigert, wordt dit aan den afzender medegedeeld, met uitnoodiging binnen tien dagen op te geven, welke bestemming hij verlangt dat aan het pakket gegeven wordt. Indien hij aan die uitnoodiging niet voldoet, wordt het pakket aan hem teruggezonden. Art. 10. Voor de terugzending van een pakket aan den afzender, alsmede voor elke verzending aan een nader adres, is opnieuw het bij art. 2 der wet van 21 Juni 1881 ( Staatsblad no. 70) vastgestelde port verschuldigd. De mininster van waterstaat, handel Rn nijverheid is echter bevoegd, om, zoo daartoe bepaalde reden bestaat, kwijtschelding van dat port te verleenen. Het bij art. 3 dier wet bepaalde recht wordt echter niet voor een tweede maal geheven. Art. 11. Alle onbestelbare of geweigerde pakketten, die, ingevolge art. 9 hiervoren, niet aan de afzenders zijn kunnen worden uitgereikt of door deze geweigerd zijn, worden gedurende zes maanden bewaard. Na verloop van dien termijn worden ze in de Staatscourant aangekondigd. Indien zij eene maand na deze afkondiging niet zijn opgevraagd, wordt tot den verkoop overgegaan, op de wijze door den minister van waterstaat, handel en nijverheid te bepalen. Pakketten als voren, waarvan de inhoud aan bederf onderhevig is, kunnen door de postbeambten aanstonds op de best mogelijke wijze worden verkocht. De opbrengst van den verkoop wordt in de hierboven vermelde gevallen, na aftrek van alle kosten, in de consignatiekas gestort. Het dezer dagen bij de Tweede Kamer ingekomen ontwerp tot aanwijzing der gestichten, waar hetzij gevangenisstraf, hetzij hechtenis wordt ondergaan, onderscheidt de gevangenissen in strafgevangenissen, huizen van bewaring en passantenhuizen. De strafgevangenissen zullen uitsluitend dienen voor het ondergaan van burgerlijke en militaire gevangenisstraf. De huizen van bewaring lo. voor 't ondergaan van hechtenis en militaire detentie; 2o. tot opneming van alle anderen, wier vastzetting, aanhouding, gevangenneming of gevangenhouding door 'topen baar gezag of krachtens rechterlijke uitspraak of beschikking is bevolen , voor zoover geen andere plaats voor hen is bestemd, en 3o. tot verblijf van alle doortrekkende gevangenen en onder verzekeide bewaring vervoerd wordende personen. De passantenhuizen hebben uitsluitend de sub. 3o. omschreven bestemming. In iedere arrondissements-hoofdplaats of onmiddellijk aangrenzende gemeente zullen een strafgevangenis en een huis van bewaring zijn gevestigd, terwijl verder bij kon. besluit bepaald zal worden op welke andere plaatsen een der drie soorten gevangenissen zal zijn gevestigd. Ook zullen bij kon. besluit aangewezen worden bijzondere strafgevangenissen la. voor 't ondergaan van levenslange of tijdelijke gevangenisstraf boven 5 jaar; 2o. voor 't endergaan van gevangenisst' af van drie maanden tot 5 jaren en 3o. voor gemeenschappelijke opsluiting van personen beneden 18 jaar, veroordeeld tot meer dan 3 maanden. In al deze gevangenissen kunnen slechts personen van één sekse worden opgenomen. Ook kan een bijzondere strafgevangenis voor militaire gevangenisstraf in gemeenschap worden aangewezen. De rijkswerkinrichtingen en de rijksopvoedingsgestichten zijn zoowel onderling als van de in deze wet genoemde gestichten gescheiden en de plaatsen harer vestiging zullen bij kon. besluit worden aangewezen. De inwerkingtreding dezer wet wordt voorgesteld tegelijk met het Strafwetboek. In de toelichting verklaart de minister verzekerd te zijn, dat dit ontwerp met de bedoelingen der staatscommissie volkomen strookt. De kosten der "benoodigde cellen blijft de min. ramen op 23 ton, terwijl de kosten om de bestaande gevangenissen te benuttigen voor de gestichten voor de hechtenis, de bijzondere strafgevangenissen en de rijkswerk en opvoedingsgestichten weinig of niet overschrijden zullen de opbrengst van den verkoop der gestichten te Ommerschans en Veenhuizen. De strafgevangenissen op de arrondissements-hoofdplaatsen kunnen óf zoo klein zijn ingericht, dat zij enkel dienen voor 't ondergaan van korte straffen, die een transport niet rechtvaardigen, öf zoo groot, dat zij omstreeks i00 personen konden herbergen en een bepaalde vleugel bestemd kon worden voor de korte straffen. (Breda, Arnhem, 's Hage, Rotterdam, Amsterdam, Utrecht en Groningen.) Aan den Koning moet overgelaten worden de vestiging van gestichten buiten die hoof iplaatsen, zoowel met 't oog op de bestaande gestichten te Gorinchem, Goes, Deventer, Sneek, Appingadam, Leiden en Doetichem, als ter oprichting van huizen van bewaring. Met de vroege regeling, dat binnen ieder kanton gelegenheid tot executie van kleine straffen moet bestaan, behoort voor goed te worden gebroken. Ia de Zaterdag te Oeffeit gehouden vergadering der kiezersvereeniging Noordbrabant, hoofdkiesdistrict Boxmeer, is kandidaat gesteld voor de verkiezing van een lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal op 7 Februari e. k., de heer mr. J. Clercx, notaris te Blerick. Op den 15den dezer werd ia het Missiehuis te Steyl bij Venloo op plechtige wijze afscheid genomen van de Eerw. missionarissen A. Wemel en G. Riehm, die dei avonds naar Rome en van daar over Anoona de reii naar China souden aannemen. De kweekelingen van het Missiehuis hadden alles aangewend, om het afscheid van hunne medebroeders zoo treffend mogelijk te doen zijn. Das morgens naderden allen tot de H. Tafel; onder den Hoogdienst werd door het goed onderrichte zangkoor de Mis van Schmied gezongen, en des namiddags werd ter eere der vertrekkende missionarissen het Oratorium Kerstmis van den deken Mullerte Cassel uitgevoerd. In de namiddaggodsdienstoefening nam de rector van het Huis in een aandoenlijke rede afscheid vooi altijd van de beide missionarissen, wier gelaat van vreugde straalde, en overreikte hun in naam der Kerk het missiekruis, terwijl de kweekelingen zongen : Quant speciosi pedes evangelizantium paceml Hoe schoon zijnde voeten van hen, die de blijde Boodschap des vrede» verkondigen ! Daarna werden de beide missionarissen in processie naar het beeld der H. Maagd geleid, waar het Ave maris stella, Wees gegroet ster der zee, gezongen en de H. Moeder Gods om hare voorspraak voor een gelukkige reis gebeden werd. De geheele, even ernstige als verhevene plechtigheid, met de zinrijke en aangrijpende ceremoniën, waarmede de Kerk deze heilige handeling verricht, liep op de schoonste wijze ten einde en maakte ook op de talrijke aanwezige vreemdelingen den diepsten indruk. De arrondissements-rechtbank te 's Gravenhage heeft uitspraak gedaan in het bekende proces tusschen het Parochiaal Armbestuur tegen de gemeente Loiden en het R. K. Armbestuur aldaar. Het eischend bestuur werd in zijne vordering niet ontvankelijk verklaard, op grond dat, ofschoon quaestiën omtrent classificatie van liefdadige instellingen door den geclassificeerde zelf wel kunnen worden opgeworpen, de vordering uit art. 72 der Armenwet alleen toekomt aan dengene, die kan bewijzen in zijn recht te zijn gekrenkt, terwijl zoodanige krenking van zijn recht door het eischend bestuur niet is bewezen. W at nu betrof de verwarring, ontstaan door dat twee armbesturen op hetzelfde terrein werkzaam zijn, en waarop het eischend bestuur zich beriep als schadelijk voor een behoorlijke behartiging van de belangen der door de instellingen ondersteunde armen, hieromtrent overwoog de reohter dat dit geen voldoende rechtsgrond was om de vervallenverklaring van een der instellingen te be/elen; bovendien was het gedaagde bestuur ouder dan het eischend en konden er dus voor dat laatste tijdens de classificatie nog geen rechten in dezen opzichte bestaan hebben. Het eischend bestuur werd in de proceskosten veroordeeld. Naar wij vernemen, heeft de ontvanger der registratie te MeppeJ, de heer 8. R., zich verwijderd. Toen hij den inspecteur der registratie, ter opneming van lijn kas on vm «ijiio boekcil, op Xiju Kantoor zag aankomen, heeft hij aan de dienstbode gelast, dat zij moest zeggen, dat hij niet te huis was; hij is de achterdeur van zijn huis uitgegaan, heeft zioh naar den notaris T. begeven, van deze f1300 ter leen bekomen, vervolgens is hij naar den notaris Sluis gegaan, om van dezen ook geld te leenen, doch heeft mets gèkregen, heeft daarop een wagen genomen, is naar Dwingelo ten huize van den aldaar wonenden notaris S. gereden, van waar hij naar Beilen is gegaan, en heeft daar in den trein plaats genomen. Waar hij verder is gebleven, is niet bekend. Of hij ook geld van den notaris te Dwingelo heeft bekomen, wist onze berichtgever niet. (ƒ>. D. Ct.) De werkstaking der Soheveningsohe vissohers heeft langzamerhand een zeer bedenkelijk karakter aangenomen. In zijn no. van gisteren verhaalde het Vaderland er bet volgende van : »Te Scheveningen zijn er gisteren avond pogingen aangewend om de vissohers vloot, die op het strand ligt, in brand te steken. Men ontdekte tussohen twee vlak naast elkander liggende schuiten van die vloot een hoop krullen en droge manden, waarop teer en brandend was waren geworpen. De hoop brandbare stof had reeds vlam gevat, en zonder spoedige hulp zou er groot gevaar voor een aanzienlijk gedeelte der vloot bestaan hebben. De schuiten, waartu»sohen de brandbare stof was geplaatst, behooren aan den reeder Hoogenraad, tegen wien als president van de reedersvereeniging De Eendracht de vissohers vooral wrok koesteren. Gelukkig eenter was de eigenaar van de schepen met enkele andere personen toevallig zelf in de nabijheid, toen de massa vlam vatte; door terstond zand op den brandenden hoop te werpen, werd de brand gebluscht en bleven de schuiten gespaard. //Gedurende den nacht werd de vloot door de politie bewaakt. De daders zijn nog niet ontdekt. Heden is te Scheveningen een bekendmaking aangeplakt, dat de politie een premie van honderd gulden uitlooft voor de ontdekking en overtuiging der daders van de poging tot moedwillige brandstichting op de Schefeuingsche vissohersvloot. //Van nacht zal de vloot weer bewaakt worden, terwijl huzaren van het garnizoen alhier in gereedheid worden gehouden, om, zoo het noodig mooht aijn, terstond de politie te hulp te komen." De N. R. Ct. weet intusschen te verhalen, dat plotseling een geheele verandering in den toestand is ontstaan. Nadat de bemanning van eene schuit had gemonsterd, heeft die van 27 andere schuiten dit voorbeeld gevolgd, zoodat bij goed weder heden reeds een 20tal schuiten naar zee zullen gaan. De oorzaak dezer verandering wordt niet opgegeven; misschien zijn de visschers door het uiterste, waartoe hun verzet geklommen was, zelf versohrikt geworden en daaruoor tot betere gedachten gekomen. Men meldt uit Venray van 28 Januari; Op de Sm a kt, in dezegemeente, viel gisteren een huismoeder, bezig met 't schoonmaken van darmen, te water. Wel daagden er reddert op, doch deie nauwgezette lieden gouden xioh niet vermeten meer te döèn dan de vrouw op den kant te trekken, om ze, in weerwil van haar bewustelooien toestand, bij dit vrieiend weder, op de traditioneele wijie tot nader order aan haar lot over te laten, Nadat de vrouw daar misschien eeu paar uren den ■doodstrijd gestredan had, kwam toevallig een heer in de ilbuurt, die het verkleumde lichaam in huis liet brengen, ten einde nog de uiterste redmiddelen te beproeven, Helaas! slechts kon de dood geconstateerd worden. Naar wij vernemen heeft de heer dr. Burgersdijk, wiens bewerking van de Hamlet deier dfgen het licht *ag, het voornemen om eene Nederlandsche vertaling van' den completen Shakespeare uit te geven, waarin niets van het oorspronkelijke onvertaald zal blijven. De kopie van het grootste gedeelte moet reeds gereed zijn. (N. v. d. B) De eerste recidivist in zake overtreding van de drankwet , een zestienjarige knaap te 's Hage, is tot drie dagen gevangenisstraf veroordeeld. Als een nagalm der verkiezing te Sneek wordt uit Leeuwarden gemeld: In de Woensdag gehouden civiele zitting van het gerechtshof werden de pleidooien gevoerd in een geding tusschen S. 8. v. d. Laan te Nijehaske, apellant, en F. IJ. de Haan c. s. te Joure, geïntimeerden. De quaestie welke tusschen partijen bestaat, is een geschil tusschen de ondernemers van een publiek middel van vervoer en een passagier. Den 2Men Nov. 1880 was in het iesdistrict Heerenveen de verkiezing van een lid der tweede Kamer, tusschen de heeren Van Blom en Oppedijk. Een aantal ingezetenen van Joure waren gewoon des Dinsdags met de stoomboot van geïntimeerden naar de weekmarkt te Saeek te gaan, maar nu wilden zij (liberalen) dien dag, alvorens naar Sneek te vertrekken, hun burgerplicht vervullen. Geïntimeerden hebben zich toen laten overhalen om in plaats van te 8 uren te ruim 9.10 te vertrekken. Voor appellant (anti-revolutionnair) was er dien dag een ander belang bij de zaak betrokken; hij wilde zoo vroeg mogelijk in Sneek wezen, om zoo spoedig mogelijk weer te kunnen vertrekken en dan nog zijn burgerplicht vervullen. Ofschoon gewoon te reizen met een concurreerende boot, wilde hij toen met die van geïntimeerden, omdat deze vlugger en geregelder voer, ot, zooals ook beweerd werd, om, door deze boot tot vertrek om 8 uur te noodzaken, te voorkomen dat de andere partij ter stembus ging. Toen hij echter bij de boot kwam, vernam hij dat voor een paar dagen bij trommelslag bekend gemaakt was, dat de boot dien dag te ruim 9 uur zou varen. Van de concurreerende boot waarmede hij altoos ging en die vroeger vertrok, wilde hij geen gebruik maken. Hierdoor miste hij het doel van zijn reis. Zijn opgegeven doel was, op de markt te Sneek vette koeien te koopen, doch toen hij nu zooveel later op de markt kwam, waren de vette koeien reeds verkocht. Hiervoor heeft hij de ondernemers der stoomboot aangesproken om schadevergoeding, welke eisch hem door den eersten rechter is ontzegd en van daar dit appèl. (Zw. Ct.) Men schrijft uit de gemeente Wisch, aan de Nieuwe IJielbode. Nu de jachttijd gesloten is, begint hier w.ci een droevige tijd voor de honden. Evenals in vorige jaren verneemt men weder van vergiftigingen van losloopende honden. Men schrijft deze toe aan de overdi-evene hazenliefde der Nimrods van Wisch, die zich aldus van de vijanden van het wild zouden zien te ontdoen Of soortgelijke maatregelen nu juist zullen strekken, om de tegenwoordige jachtwet nog lang te laten voortbestaan, mag misschien worden betwijfeld. Een oudstrijder van het eerste keizerrijk, Jan Kortlever, : is in den ouderdom van 93 jaren te Daneker (Limburg) : overleden. Hij had de veldtochten van 1809—1815 medegemaakt en was van al zijne vrienden en kennissen de eenige, die heelhuids tot de zijnen terugkeerde. In een onzer provinciën is een openbare, ofschoon door particulier geld aangelegde weg, en op dien weg staat een tol, waarvan de gaarder tevens kroeghouder is. Nu moest de man, volgens de drankwet, van het houden der kroeg afzien, maar voor de keus geplaatst tusschen de drankslijterij en het tolgaren , koos hij de eerste en legde zijn tolgaarders-ambt neêr, en is niet vervangen, terwijl het de vraag is of hij wel vervangen zal worden. De weg is dus thans vrij, en wel tot zoo groot genoegen van vele doorrijders, dat zij hun blijdsohap over het uitgewonnen dubbeltje niet beter weten te kennen te geven dan bij den ex-tolgaarder, maar permanenten tapper, een stevigen borrel te drinken. De Rott. Ct. deelt als //historisch" het volgende mede I uit de Alblasserwaard : De onderwijzer te X. geraakt in onmin met de kerkelijke autoriteiten, zoodat hij zijn kerkelijke ambten neerlegt, met uitzondering van het voorzangersehap. Dit schijnt hem bijzonder aan te lokken als meer van klinkenden aard. Sommige gemeenteleden willen hem echter ook van dit gestoelte verdringen en noodigen een zijner collega's uit hen te helpen. De collega uit IJ. komt nu 's Zondags, vergezeld van zes boeren, met stemmen als klokken, om hem van de //wijs" te brengen, zoodat de plechtigheid alle luister wordt bijgezet. Zoodra de wettige voorzanger den mond bescheiden op een kier zet, heffen de dilettanten een halven toon hooger of lager een vervaarlijk gebrul aan, zoodat het kerkgezang het karakter van een potpourri krijgt. Alles ter opvrolijking van olijke guiten! Onte gevederde vrienden geeft als middel tot beveiliging van de duiven tegen roofvogels aan, ze als met kruitdamp te doortrekken, waartoe ze onder een zeet geplaatst worden, waaronder de grond met wat buskruit is bestrooid. Men hange vervolgens een doek over de zeef, en steke daarna het kruit aan, de zeef een weinig gelicht houdende. De duiven lijden daaronder niets en de roofvogels, die den kruitdamp gewaar worden' laten de dieren met rust. Ook kan men van tijd tot tijd in het duivenhok een weinig kruit verbranden. De eerste operatie behoeft bijv, slechts om de vier (Standen herhaald te worden. //De heer W. Meng, die des Zondags in de zaal Verscheidenheid en Overeenstemming [aan de Scheepmakershaven] alhier voordrachten houdt, was heden voormiddag opgetreden, om eene rede te houden over den Tijdgeest. Deze bijeenkomst is uitgeloopen op een hevig tumult. Reeds een paar weken geleden hadden er geruchten geloopen, dat eenige personen complot wilde maken, om hem het spreken te beletten. De politie, reden hebbende om te vermoeden dat er voor dit gerucht wel eenige grond kon bestaan, had er zich over uitgelaten in zoodanige bewoordingen, dat ieder die daaromtrent iets van haar mocht hooren, tegen elke opzettelijke storing der openbare orde gewaarschuwd was. Den daarop volgenden Zondag en ook heden voor acht dagen liep echter alles zoo rustig af, dat het scheen alsof er zelfs aan geen toeleg tot stoornis was gedacht, of dat men althans den wenk der politie had begrepen. Doch heden kwam het anders uit. Er was eeia talrijke opkomst, en nauwelijks had de heer Maag eenige oogenblikken gesproken, of een der hoorders viel hem in de rede met de uitroeping: //Jesus leeft!" Weldra volgde van een anderen kant der zaal: //God is onze Heer!", terwijl den spreker weer van andere kanten onder allerlei verwenschingen het woord //Godloochenaar!" werd toegeroepen. Een politie-beambte, met eenige mansohappen in het lokaal aanwezig, trachtte de ontevredenen aan 't verstand te brengen, dat zij, niet met de gevoelens van den heer Meng instemmende, in alle geval beter zouden doen met heen te gaan dan met kabaal te maken. Dit hielp in zoover dat het aanvankelijk bleef bij een rumoer, waarbij onder anderen fluitjes werden gebezigd ; maar daarmede was het niet afgeloopen, want toen eindelijk velen de zaal hadden verlaten, ontstond er op de straat eene samenscholing, die weldra een gevaarlijk aanzien verkreeg. De politie had intusschen spoedig maatregelen genomen, om op ongeregeldheden gewapend te zijn, zoodat er weldra ruim twintig agenten voor het gebouw stonden, die onder de steeds aangroeiende menigte zoo goed mogelijk ruim baan maakten. Daar echter de toeloop hoe langer hoe grooter werd en op 't laatst van alle kanten het geschreeuw opging: //slaat hem dood ! slaat den Godverzaker dood!" achtte de politie het raadzaam, den heer Meng per rijtuig te laten heengaan. Er werd nu eene vigelante gehaald, waarin hij met een zijner vrienden en twee politie-agenten plaats nam. Wel viel het toen niet gemakkelijk, hem de razende en tierende menigte van het lijf te houden, maar het gelukte toch, en daar de koetsier onmiddellijk de paarden opzweepte, scheen het nu gedaan te zullen zijn. Maar wat gebeurt er? Een lange stroom van menschen holt de vigelante achterna, onder woest getier: //houdt den dief! houdt den moordenaar! houdt tegen! houdt tegen!" Een politie-agent bij de Wijnbrug dien oploop ziende aankomen en van de zaak niets wetende, springt toe, grijpt met geweld het paard bij de teugels en brengt zoo de vigelante tot stilstaan. Nu wilde de menigte op het rijtuig aanvallen, en terwijl de toegesnelde agenten dit poogden te beletten , vlogen er dadelijk steenen rond, met het gevolg dat de glazen van het rijtuig werden verbrijzeld en de vriend van den heer Meng aan het gelaat werd gekwetst, terwijl de heer Meng zoo goed mogelijk tegen de «teenen wist te schuilen. Spr gelukte het. de ^ïgeianta ie on«n rinorrnrfon • omdat zij steeds door t>:ne groeier en greoter wortv. menigte onder een steeds heviger gesohreeuw werd nageloopen, gaf de politie order, niet naar de woning van den heer Meng, maar naar het politebureau op de Kaasmarkt te rijden. Altoos vergezeld door hetzelfde gevolg kwam men eindelijk aldaar aan, en als gewoonlijk bij zulke standjes stond de straat er nog een geruimen tijd vol nieuwsgierigen, maar eindelijk ging men toch uiteen, en kon de heer Meng ongehinderd huiswaarts keeren." Bovenstaand verhaal wordt door de N. R. Ct. gegeven van eene beweging, waarmede gisteren, naar wij hopen, voor goed een einde is gekomen aan het schandaal, dat sedert verscheidene weken in onze goede stad op den dag des Heeren gegeven werd. Wij voegen er nog de volgende bijzonderheden bij. 1. In de redevoeringen, welke Meng des Zondagsmorgens van IO'/ j tot 12 uur tegen vrij entree hield, loochende hij niet slechts God maar lasterde Hem ook op de gruwelijkste wijze, en besprak hij de H. Maagd en het Kind Jesus in eene taal, welke zelfs de grenzen der zedelijkheid verre te buiten ging. 2. In de vorige week heeft een onzer stadgenooten den heer burgemeester op die redevoeringen gewezen en hem medegedeeld, dat een gevaarlijke gisting onder het volk zich begon te verspreiden; dat niet slechts door de Katholieken, welke trouwens in den regel weinig die redevoeringen gingen hooren, maar ook door de Protestanten de diepste verontwaardiging over dit schandaal werd uitgesproken ; dat hij vrijheid had om de namen te noemen van 20 bedaarde en fatsoenlijke Protestanten en Katholieken uit de deftige klasse, die tegen dit schandaal protesteerden en verlangden, dat er een einde aan gemaakt werd. Op dat alles ant woordde de burgemeester alleen, dat hij vooralsnog geen reden had om den man het woord te ontnemen, ook al keurde hij niet alles goed wat Meng zeide. Zoo handelde ook de vorige burgemeester. Verbood de Bossche burgemeester de opvoering van een tooneelstuk, dat de godsdienstige en zedelijke gevoelens der bevolking kwetste, de heer Van Voilenhoven liet de Non van Krakau opvoeren, tot zij door fluitjes weggejaagd werd. 3. Meng moet even als zijn vriend Rothmeijer, een bediende van de heeren boekh. Van der Hoeven en Buijs, die met hem in het rijtuig zat, tot tweemaal toe belangrijk aan het hoofd verwond zijn, terwijl het volk op straten en pleinen riep: «weg met de Godloochenaars 1 weg met de Loge! Leve Christus!" 4. Meng had nauwelijks eenige godslasterlijke woorden gesproken , of het tumult begon, met de kreten: //gij liegt! Jesus leeft 1 Weg met de Godloochenaars!" Vervolgens werden, naar men verzekert, kleine flesch jes gebroken, die een afschuwelijk stinkend vocht bevatten. 5. Twee personen (we verzwijgen hunne namen, ofschoon ze het waarlijk niet verdienen), die partij trokken voor Meng, moesten haastig de vlucht nemen, wilden zij niet door het volk te lijf gegaan worden. ö. In het Amsterdamsche Handelsblad wordt reeds heden de schuld op de //ultramontanen" geworpen. Waarheid is, dat Meng zelf aanleiding beeft gegeven, en hij door Protestanten en Katholieken op meer dan ruwe wijze verdreven is', toen het publiek gezag aan het schandaal geen einde wilde maken. Op de aanbevelingslijst voor de benoeming van een directeur der Zeevaartkundige school alhier, zijn geplaatst de heeren: lo. E. J. Hoos, leeraar aan de Zeevaartkundige school alhier; 2o. S. J. Grontstra, directeur der Zeevaartkundige school te Terschelling , en 3o K. Prakken Jzn.. directeur der Zeevaartkundige school te Schiermonnikoog. Zaterdagnacht ten half 4 was er een begin van brand in een pand aan den Oppert, waarvan het benedenhuis door een herbergier werd bewoond. Oorzaak onbekend; de politie was dadelijk aanwezig en heeft een streng onderzoek ingesteld. OOSTERHOUT. Zekere Brouwers, die tegelijk met Oomen bij een horlogemaker dat vak leerde, kwam deier dagen zijn Oosterhoutschen vriend opzoeken, hem verzoekende 4 dames-, waaronder 1 savonette en 4 heerengouden remontoirshorloges op zicht te willen medegeven, wijl hij, zieh als horlogemaker te Kaatsheuvel gevestigd hebbende, aanvraag daarnaar kreeg van wege den zoon van den burgemeester van Dortraund aldaar en diens aanstaande. Het bedrag der gekozene en de overschietende horologes zouden binnen een paar dagen volgen. Bij onderzoek bleek echter, dat alles slechts verdichtsel was, en de oplichter reeds een remontoir te Tilburg had verkocht. Alhoewel de politie reeds ijverig werkzaam is om den oplichter aan te houden , zoo door publiceering van nummers der horloges, waaronder er zijn van f 150 waarde, als door signalement en kleeding van Brouwers, is men den dief nog niet op 't spoor. ---