FEUILLETON. DIONYSIUS EN DE SIBYLLEN. Agjth r ^ er wendde zich met beleefden groet tot jje 2 j '' e hem tot nog toe nieuwsgierig had aanq .; üu echter blozend het hoofd boog. taj' ^ ' voldoende redenging hij voort, „ om ^-Plaats te wisselen, edele vrouw, en zeker, den 61 men S een vermoeden had, dat het slot van ge Sc L: T , roe 8 ere ii triumvir u herbergde, zou er geen teedg ' Ter ^'jf voor u zijn. Ik weet niet, of u uToh n . ac ' ers hieromtrent bekend is?" vroeg'hij. Agatha i nie ^'" hernam Aglaïs gespannen, terwijl 'ls Ver e g r °ote oogen op den spreker hechtte, >.NiT k schrikkelijks te hooren. Y^lcii] 6 % Wat u an g 3t " moet aanjagen," bemerkte 'WaaVƒ aterculus: „ maar het slot heeft nog iets Het ; s l " s > sooals gij wel zult zien, als gij er zijt. 'en w ee , a meesterstuk van een Griekschen architect, '* e «de K Tan bouwkunst, zooals nauwelijks een Van . Des taat; het heeft geheime vertrekken, waar% O a nd eenig vermoeden heeft; ook zijn er klit ee ^ eQ aan gehracht om de kamers in een oogentÖ toeer Z' 10 ' 61 ' aauz 'en te geven, een anderen vorm een „ , . er gelijke. Overigens, geëerde vrouw, is dat hebben e " U ' waarva n gij, schijnt mij, kennis moet zoo noodig, in uw voordeel te ge4'® het' wete " ^ ez '^ er z Ü n er slechts weinigen, Een doodelijke bleekheid lag over Aglaïs trekken. „ Denkt gij, dat dit slot ons ten ongeluk zal worden ?" vroeg zij nu, terwijl zij tevergeefs trachtte haren schrik te verbergen. „ Geenszins geloof ik dathernam de ridder, een geheimen blik op Agatha werpend, die angstig naar hare moeder ging. „Veroorloof mij, dat ik mijn gedachte voltooie. Br is geen zekerder toevlucht dan dit slot. Uw zwager, de truimvir Marcus Lepidus, heeft dat zelf eenmaal ondervonden. Ten tijde van den burgeroorlog was hij aangeklaagd, gemeene zaak te hebben met de opstandelingen. Het geheele gebouw werd van onder tot boven, van binnen naar buiten, nauwkeurig onderzocht; kortom , niets werd onbeproefd gelaten, en toch was de triumvir er verborgen en ontkwam zijnen vijanden. Intusschen schijnt u dit alles nog niet voldoende. Er moet hierbij iets anders komen, of eerder, om u niets te verbergen, gij zult dit gebouw moeielijk bereiken, als gij uw afreis heden nacht volbrengt." Verschrikt zagen de beide vrouwen hem aan, „ Het slot! Het booze slot! " riep Agatha „ moeder, laat ons er niet heengaan." „ Gij hoort het, mijn dochter," sprak Aglaïs terechtwijzend „het is niet het slot, dat gevaarlijk is. Maar waarom meent gij, heer ridder, dat wij er niet zullen komen ? " „Daar men u onderweg zou opvangen," zeide Paterculus. „Dan blijven wij hier," hernam Aglaïs rustig en besloten. „ Ook dat zou niet raadzaam zijn," hernam de tribuun. „ Dezelfde vijandelijke hand zou zich vroeger of later naar u of uwe dochter uitstrekken. Ik ben slechts hierheen gekomen, mevrouw, om u""èen plan mede te deelen , dat ik ter uwer zekerheid bedacht en reeds gedeeltelijk uitgevoerd heb. Ik tioop, dat gij het zult goedkeuren en mii uwe medewerking niet onthouden." Met aandacht zagen moeder en dochter naar den statigen krijgsman, die een zoo levendige deelneming toonde in haar lot. Vellejus haalde een paar wastafeltjes uit de vouwen zijner tunica. „Dat is een gedeelte van den brief, dien uw zwager u heet te zenden; ik zou echter zorgen, dat hij onderschept werd." „ Marcus Aemilius Lepidus zendt zijn groet aan zijne zuster Aglais." „Ik verheug mij, dat mijn bewijzen u overtuigd hebben, en dat gij besloten hebt mijnen raad op te volgen. Het schip, dat ik gehuurd heb, om u naar Spanje te voeren, zal, zooals ik reeds eenigen tijd geleden zeide, eenige dagen te Gaëta verblijven, om u te wachten. Vaarwel!" „Let nu op, edele vrouwe. Deze brief, dien ik inplaats van den triumvir zal schrijven en door een bode van den triumvir van Circeji uaar hier zal doen zenden, zal door een anderen mijner boden onderschept en in de rechte handen gespeeld worden. De hoöge persoon, die hem krijgt, zal denken, dat gij op raad van uwen zwager zelf naar Spanje zeilt. Men zal u aan den kust zoeken inplaats van op weg naar Circeji, waar ik n verzoek morgen avond in de Liga te stappen, die onder aan de rivier op u zal wachten." „Maar," hernam Aglais. „Als men noch ons, noch het schip zelf aan de kust vindt?" „Daarvoor is gezorgd," hernam Paterculua lachend en een vurigen blik op Agatha werpend; „men zal een schip daar vinden en op denzelfden tijd als de biga u wegvoert, zal een boot van Gaëta uit drie vrouwen en een ouden man, voorstellende u zelf, uwe dochter, uwe slavin en den vrijgelatene, naar het schip roeien, dat klaar ligt om het anker te winden en naar Spanje te varen." Aglais stond als in een droom verzonken. „ Maar dit alles, ridder, hoe kan ik, hoe durf ik het van u aannemen ?" riep zij, met moeite hare tranen terughoudend, die de verrassing en de trots haar in de oogen dreven. „ Sta mij slechts nu toe, u van dienst te zijn, edele vrouwe," en Patercules bracht hare hand aan zijn lippen eu zag weder naar Agatha, die verwonderd nu eens de moeder, dan eens hem aanzag. „Dit is alzoo uitgemaakt," zeide Paterculus. „Vergeef mij, ik heb haast! Morgen vroeg wordt de brief opgevangen, en morgenavond zoekt men naar u aan de kust, terwijl een zeker geleider u en de uwen naar Circeji voert. Vaarwel vrouwe, en gij, jonkvrouwe, en hebt gij ooit bijstand noodig, dan hoop ik, dat gij mij de eer zult aandoen." Hij wendde zich spoedig naar de deur om zich aan de dankbetuigingen der beide Griekschen te onttrekken; doch op de trap keerde hij nogmaals om. „ Bedenkt," zeide hij, „ het is zeker, dat de Cesar u overal elders meent, maar niet in het slot van den triumvir! Anders kon hij nog een moreelen dwang op Marcus Lepidus uitoefenen, en die is niet van hetzelfde metaal als zijn neef Paulus, die zich voor anderen wilde opofferen. Vaarwel!" Een storm der bittersten gevoelens woedde in Aglais' hart. De fijne, hooghartige vrouw vond het pijnlijk van een Romein, en daarbij van een vreemde, bijstand aan te nemen, die wel blijken gaf van groote deelneming en edelmoedigheid, maar ook zeer groote offers eischte. Ware het niet om hare dochter geweest, voorzeker zou de trotsche Griekin alle hulp hebben afgewezen en voor zichzelf alleen, den loop der omstandigheden hebben getrotseerd, maar de moeder gevoelde, dat hier het leven, de vrijheid en de eer harer dochter in het spel waren en zij moest zich daarom aan een vreemden arm toevertrouwen, die met zulk een voorzorg reeds in hare plaats had gehandeld. Tevergeefs omhelsde Agatha hare moeder. Tevergeefs kuste zij haar bleeke wangen. Aglais bleef koud en ernstig. Nu eerst dacht zij aan een bezoek van zoo geheel anderen aard, dat zij gisteren, toen haar zoon Paulus nog bij haar was, had ontvangen. Dionysius had verhaald, wat hij de „halve rechtvaardigheid" van Augustus noemde; dat de keizer namelijk, inplaats van een familiegoed, een andere, door .dood of schenking verkregen bezitting aan de weduwe wilde geven, Al strookte dit ook niet geheel met de wenschen der familie, zoo zou het thans een weldaad zijn geweest in den hoogsten zin des woords, als dit plan des keizers reeds ware uitgevoerd. Des te meer, daar Augustus nu oud, ziek en zwak, steeds meer de uitvoering van zulke decreten verschoof en eindelijk dikwijls geheel vergat. Zooals de zaken nu stonden, moest zich de weduwe der Aemilianen met vreemde hulp aan het dak van een verwant van twijfelachtig karakter toevertrouwen. Voor de eerste maal sedert den dood van haren echtgenoot vloeiden heete tranen uit de schoone, verstandige oogen. --- BUITENLAND. Politiek Overzicht. Een telegram uit Tokio meldt, dat de Japansche regeering de verzekering heett gekregen, dat, voor het geval de inmenging der drie mogendheden een scherp karakter aannam, Engeland en Italië zich zouden verzetten tegen het passeeren der Fransche, Duitsche en Russische vaartuigen door het Suez-kanaal. Het bericht is vlakaf onaannemelijk: hoe kan men de mogelijkheid in ernst veronderstellen, dat Italië, Duitschlands gehoorzame lijfeigene, zich tegen zijn heer en meester zou verzetten? En dat nog wel in gezelschap van Engeland, op hetwelk de Duitsche pers zoo toornig is, omdat het in den aanvang van den OostAziatischen oorlog de partij van den grootste koos en, nu China verslagen is, den overwinnaar honing om den mond smeert. Het is trouwens in het geheel niet waarschijnlijk, dat Rusland en de beide andere mogendheden Japan zullen aanvallen. Duitschland zal er in geen geval toe te bewegen zijn, zijne officieren tegen hunne eigen Japansche leerlingen uit te zenden, en daarenboven zouden de Duitsche soldaten niet van harte vechten tusschen de gehate Franschen en Russen in. De Fransche regeering van haren kant durft ook niet goed doortasten, omdat het chauvinisme reeds woedend is opgestoven alleen over het gezamenlijk diplomatiek optreden met Duitschland. ïEen schoone nieuwe triple alliance! " roept de Soleil verontwaardigd uit; »wat kan ons Wei-Hai-Wei schelen, zoolang wij Belfort niet terug hebben; wat beteekenen voor ons de Chineezen van Liao-toeng, vergeleken bij onze broeders van Elzas-Lotharingen ! En wie moet de vruchten der tusschenkorast plukken? Krijgt Rusland in 't eind een stuk van Mandsjoerije, waarom vraagt dan Frankrijk niet zijnerzijds een stuk van Yunan of iets anders in ruil?" Drumont keurt in de Libre Parole zelfs het Fransch-Russische verbond af, daargelaten nog Duitschland. »Sedert de nieuwe Czaar is opgetreden ," zegt hij, »speelt Rusland tegenover Frankrijk geen fraaie rol. Het is niet netjes, van de menschen zeven milliarden te leenen en hun dan zulke leelijke poetsen te bakken. Ik weet wel, dat Dumas gezegd heeft: Men geneert zich niet met zijn vrienden, men geneert ze. Rusland behandelt ons al te veel als vrienden en maakt van ons gebruik met een ongegeneerdheid, die den perken te buiten gaat." En de Czaar eindelijk zal zich ook niet licht aan een oorlog wagen, omdat hij niet goed toegerust is in Siberië. Leed hij de nederlaag tegen Japan, dan ware het Russische overwicht in Azië voor altijd gebroken, en daaraan waagt hij zich niet. Japan weet dat alles wel en houdt daarom voet bij stuk. Het zal misschien op eenige ondergeschikte punten toegeven, maar meer ook niet. Intusschen wapent het zich op de mogelijkheid, dat China, steunende op de hulp van St.-Petersburg, Berlijn en Parijs, weigerde het vredesverdrag te teekenen. Dan zou Japan den verdelgingsoorlog hervatten. Dit is de reden, dat Japan weder druk bezig is met oorlogstoebereidselen. In al de arsenalen en dokken heerscht groote bedrijvigheid, de buitgemaakte Chineesche oorlogsschepen worden ijlings in gereedheid gebracht, en de bemanningen voor die schepen zijn reeds klaar. Het geschil tusschen Engeland en Nicaragua is afgeloopen. De Britsche regeering heeft genoegen genomen met den waarborg, door de republiek Salvador aangeboden voor de betaling van de schadeloosstelling door Nicaragua, binnen 14 dagen te Londen. Zoodra de Nicaraguaansche regeering deze schikking heeft bekrachtigd en daarvan mededeeling heeft gedaan aan admiraal Stephenson , zal de Engelsche regeering den admiraal last geven Corinto te ontruimen. Nauwelijks raakt dit geschil teneinde, of Engeland heeft elders weer een ander, nl. met de Transvaal. De Britten hebben zich eene strook grondgebied toegeëigend, bewoond door Kaffers, met wie Transvaal reeds sinds 1887 tractaten heeft. De politiek der Engelsche regeering mag gerust valsch genoemd worden: in 1889 heeft zij het recht van Transvaal, om door die streek een spoorweg aan te leggen naar zee, erkend. Het bewuste gebied kon toen door Transvaal worden overgenomen, en de zaak werd uitgesteld, totdat de Swaziland-quaestie zou geregeld zijn. Deze kwestie is pas geregeld, en... daar annexeeren de Engelschen onverhoeds de streek. De Transvaalsche regeering heeft dan ook niet nagelaten, krachtig tegen de annexatie te protesteeren. De stap der Britsche regeering wordt eenparig afgekeurd, zoowel door de Engelsche als dooide Hollandsche Zuid-Afrikaansche pers. $faCieDit het Vaticaan. Z. H. de Paus heeft in bijzonder gehoor ontvangen baron Von Rotenhan, onderstaatssecretaris van buitenlandsche zaken te Berlijn, en prins Radziwill, kamerheer van den Czaar aller Russen. Werkstaking geëindigd. De werklieden der staatslucifersfabrieken hebben het werk hervat, nu eene deskundige commissie is benoemd om te onderzoeken, of het mogelijk is de witte fosfor te vervangen door roode. ©itcjefcmö. Anglicanen en Katholieken. Men weet, dat er onder den naam Church Union Society een talrijk genootschap van Anglicanen bestaat, hetwelk de vereeniging der Anglicaansche kerk met de Roomsche ten doel heeft. President daarvan is lord Halifax. Velen meenden, dat deze te ver was gegaan door naar Rome te reizen, den Paus te bezoeken en Roomsche godsdienstoefeningen bij te wonen. Welnu, de jaarvergadering der Ch. U. S. heeft te Londen plaats gehad, en lord Halifax is weer als president herkozen. Onder algemeene toejuiching betuigde lord Halifax diepe erkentelijkheid aan Leo XIII voor zijne encycliek aan de Engelschen en zeide, dat hij evenals de Paus het tijdstip nog niet gekomen acht, om de theologische moeilijkheden op telossen, en dat het beste middel, om in de gegeven omstandigheden aan de eenheid te arbeiden, het gebed is met het geloof, dat bergen kan verzetten. g)oef enri j ft. De Hongaarsclie Cultuurkamp. Uit Budapesth wordt geseind, dat de «liberale" (?) regeering bij de Kamer een wetsontwerp zal indienen »ter bestraffing van de heftige taal der priesters op den kansel" en tot het «verbieden van het ronddragen van banieren door geestelijken op hunne verkiezingsreizen." Het zonderling verbod, dat hier het laatst genoemd wordt, is ons verre van duidelijk. Maar zooveel blijkt wel uit het geheele bericht, dat de vrijmetselarij, die in Hongarije aan het staatsroer zit, de onmogelijkste strafbepalingen uitdenkt om de geestelijkheid te kunnen plagen en vervolgen. Jlfrifta. Marokkaansche zeeschuimers. Het blijkt, dat de Moorsche zeeroovers den laatsten tijd meer van zich hebben doen hooren. Volgens een telegram uit Madrid hebben zij op 26 April een Italiaansch schip met een bemanning van 16 koppen buitgemaakt. Nadere bijzonderheden worden er niet bijgevoegd. Dit Egypte. De Italiaansche consul te Esna heeft aan den Arabischen gids Abdullah Mohamed Omar namens den koning van Italië de zilveren medalje voor burgerlijke verdienste overhandigd wegens den door hem betoonden moed om pater Rossignoli te helpen bij zijne ontvluchting uit de gevangenschap van den Mahdi. «rfWiA/VWVUVVVvw~-— --- BINNENLAND. Bij Kon. besl. is aan K. Lehmann, consul-generaal van Griekenland te Arasterdam, vergunning verleend tot het aanemen der Leopoldsorde van België; is benoemd tot kantonrechter-pl.verv. in het kanton Schoonhoven, mr. P. A. Greup, adv. te Schoonhoven; is op hun verzoek eer rol ontslag verleend : aan mr. G. Wich erlink , als notaris te Zwolle, en aai W. H' Vermaes, als kantonrechter-pl.-verv. in het kanton V ianen; is benoemd tot comm. der tel. 4e kl. A. Ilsen, thans telegrafist. De Koninginnen in Engeland. Gisteren dejeuneerden de hertogin van Albany en hare kinderen met de Nederlandsche Koninginnen in Brown's Hotel. Vervolgens gingen HH. MM. met de hertogin per rijtuig naar de Engelsche Bank, waarna de hertogin met de Koninginnen dineerde. Gisterenmorgen bezochten HH. MM. de Westminster Hall. In den namiddag gingen HH. MM. naar ee* particuliere receptie in een Engelsch salon. Op den weg, waarlangs de Koninginnen naar het hotel terugkeerden, stond een aanzienlijke menigte om HH. MM. te zien voorbijrijden. De hertog en de hertogin van York, de hertog van Connaught, lord Dufferin, de Perzische gezant en het parlementslid A. J. Balfour kwamen in den loop van den dag aan het hotel om hun naam in het register in te schrijven. Het bezoek op Windsor Castle is bepaald op heden. De Koninginnen zullen dan het déjeuner gebruiken bij koningin Victoria. De volgende week zal door HH. MM. een groot feestmaal worden gegeven, dat door verscheiden vorstelijke personen zal worden bijgewoond. De auditeur der Apostolische Internuntiatuur, Mgr. graaf Scapinelli de Leguino, wiens gezondheidstoestand tijdens zijn verblijf in liet buitenland aanmerkelijk verbeterd is, zal vermoedelijk volgende week zijn functiën weder aanvaarden. De mededeeling van het Dagblad, dat Mgr. 's-Gravenhage verlaten zal, als zijn vermoedelijke opvolger zal zijn aangekomen, mag in zoover juist genoemd worden, als het niet waarschijnlijk mag geacht worden, dat graaf Scapinelli 's-Gravenhage voor zijn geheele leven als standplaats zal zien aangewezen. Voorloopig is echter omtrent zijn vervanging niets bekend. (Res. bode.J Met verwijzing naar het bericht omtrent het verbod van invoer van melk en mest uit Nederland in het Pruisische Regeerings-s Bezirk " Aurich, brengt de minister van buitenlandsche zaken ter kennis, dat aan den directeur van het district Weener de bevoegdheid is verleend om, zoolang er in de nabijheid der grens geen monden klauwzeer heerscht, op aanvrage van belanghebbenden , in bijzondere gevallen den invoer toe te staan van melk en zuivelproducten en mest, herkomstig van nabij de Pruisische grens gelegen Nederlandsche hoeven. Een stok. De Standaard zegt, dat wij nu al een stok opheffen tegen de kieswet Van Houten , nu zij nog niet eens verschenen is. Hij doet dit, omdat wij in ons artikel Kiesdwang als onze meening hebben uitgedrukt, dat die wet voor menigeen onaannemelijk zal zijn, als de kiesdwang er niet in voorkomt. Laat het een stok zijn, wij zullen er niet over twisten, maar vindt de Standaard dien 6tok dan niet goed? Verlangt hij zelf niet, dat al de kiezers naar de stembus gaan? Hij kan toch niet willen, dat deze alleen in de handen zij van hen, die den Staat onderst boven willen keeren? Hoe dikwerf heeft hij zelf niet geklaagd over het absenteïsme aan de stembus, en bij ondervinding weet hij, dat moreele middelen in geenen deele baten. Wij hebben de quaestie principiëel onderzocht , maar hiervan maakt de Standaard geen melding; waarom onze argumenten niet overwogen? Hij zegt alleen, dat het denkbeeld van kiesdwang in den laatsten tijd in de Roomsche kringen veel bijval gevonden, dr. Schaepman er zich vóór verklaard, en dr. Raaijmakers in zijne stellingen den kiesdwang verdedigd heeft. Dit alles uit ons artikel overnemende, erkent hij stilzwijgend, dat althans groote waarschijnlijkheid van eenstemmigheid onder de Katholieken bestaat, wel een reden, ; dunkt ons, om maar niet zoo dadelijk alleen 1 aan een stok te denken. Onverwacht antwoord. In een der Belgische bladen wordt het bericht der Nederlandsche pers over de poverheid en ouderwetschheid van het koninklijk jacht de Valk besproken, en de vraag van het N. v. d. D. aangehaald: »Wat moet Europa wel van ons denken ?" )>Wel", antwoordt het (dynastieke) Belgische blad, »het zal denken dat de Hollanders zoo zuinig huishouden als mogelijk is en niet voor bluf en parade uitkomen." Dames in de Commissiën voor de Hoofdakte. Het nieuwste snufje op schoolgebied, dat we officieus vernamen, zal wel zijn , dat minister Van Houten de aanstaande cömmiss ën voor de hoofdakte zal opluistereu door dames-leden. Of die verandering ook eene verbetering zal blijken? De tijd zal 't moeten leeren. 't Wil ons echter voorkomen, dat mannelijke candidaten liever door een heer dan door een dame aan den wetenschappelijken tand zullen worden gevoeld, terwijl, naar onze meening, ook op dat gebied de dames liefst met heeren-examinatoren te maken hebben. Misschien is hier wel van invioed geweest, dat er bij de hulpakte eene dames-deskundige hare diensten verleende. We denken hier aan Groningen, waar mej. Kooistra werd benoemd als deskundige voor opvoeding en onderwijs, welke dame eenige maanden geleden een werkje op dat gebied heeft geschreven. Ofschoon dus de benoeming van dames-deskundigen op wetenschappelijk terrein aldaar reeds is geschied, schijnt toch eene benoeming in 't groot aan bedenking onderhevig. We herinneren ons, dat indertijd dr. Kroon , inspecteur voor Gelderland, onder de wet van 1857, eene dame had benoemd als deskundige voor 't Engelsch. Die nieuwigheid viel echter bij commissie en candidaten zoo weinig in den smaak, dat zeer spoedig dat soort benoemingen in het vergeetboekje kon worden aangeteekend. 't Valt moeielijk de volle bedoeling van minister Van Houten te achterhalen. De minister, gelijk bekend, ziet er geen been inden vrouwen stem in 't kapittel te geven. Wie weet, hoever 's ministers eniancipatiezucht nog gaat? Het onderwijs is — ook door de schuld van de onderwijzers zeiven — het terrein, waarop allerlei proefnemingen voorvallen. Wellicht is de tijd niet verre, dat er oók vrouwelijke arrondissements- en districts-schoolopzieners, ja, wie weet, zelfs dito inspecteurs benoemd worden! En waarom ook niet ? Zijn de dames, in 's ministers oog, uiteraard geschikt als deskundigen bij de hoofdakte, waarom zouden ze dan gepasseerd worden voor andere, met name bovengenoemde ambten? Zou zelfs een vrouwelijk minister van onderwijs naast minister Van Houten geen goed figuur kunnen maken? Ce n'est que le premier pas qui coüte! (Kath. Sch.J. De Tel. ontving uit Nederlandsch Indië het volgende telegram: De regeering heeft zich bereid verklaard, de suikerindustrie ter hulpe te komen door eene verlaging van de vrachttarieven op de staatsspoorwegen en het verleenen van subsidie aan de proefstations. Zondagsrust voor de bakkers. Voor eenige dagen had te 's-Gravenhage de jaarlijksche algemeene vergadering plaats van aandeelhouders in de Brood- en Meelfabriek aldaar (directeur de heer H. W. v. Vollenkoven), en in die vergadering werd aan de commissarissen er hulde voor gebracht, dat zij de Zondagsrust iu de fabriek hadden ingevoerd. En ziet, deze fabriek is het nu juist, welke aanleiding geeft, dat de Zondagsrust voor de bakkersgezellen weder gevaar gaat loopen. De directeur heeft nl. met de directie van de Maatschappij Zeebad Sc/ie veningen een overeenkomst aangegaan, dat ten gerieve van de logeergasten Zaterdagsnachts brood zal worden gebakken. Natuurlijk waren de onderhandelingen hierover reeds aan den gang tijdens bovenbeJoelde vergadering, doch de directie durtde er, de loftuiting welgevallig opstrijkende, niet voor uit te komen. Dat bewijst reeds, hoe weinig zij zelve overtuigd was van het rechtmatige der overeenkomst met het Zeebad. Gerechtvaardigd is dan ook de ontstemming, welko onder de gezellen hecrscht. Wat zij >na jaren vau streven verworven hebben, is nu in gevaar. Aan hun verontwaardiging gaven de bakkersgezellen gisteren lucht in eene talrijk bezochte vergadering in de Hoogduitsche Schouwburgzaal. Voorlezing werd gedaan van twee missives, ingekomen als antwoord op de ook in dit blad vermelde circulaire aan de hotelhouders. De eene was van den directeur van liet Oranje-Hotel, die verklaarde niet te zullen trachten, de Zondagsrust van den bakkersgezel te verstoren, de andere van de directie vau het Zeebad, kennis gevende van de overeenkomst met de Broodfabriek. Welk een contrast! Zal het Oranje-Hótel er een gist minder om krijgen? Integendeel. De gezellen van de betrokken Brood- en Meelfabriek hadden een schrijven ingezonden, verklarende, dat zij volkomen met het doel der vergadering instemmen en de te nemen besluiten, in zake de Zondagsrust, onvoorwaardelijk goedkeuren. Nadat van de bestuurstafel den gezellen op het hart was gedrukt, niets te laten bekuibbelen op de Zondagsrust, omdat van het toegeven op ééne fabriek, tengevolge der concurrentie, de gansche Zondagsrust gevaar zal loopen, laakten verscheidene aanwezigen de houding van de Maatschappij Zeebad zeer. In verband hiermede werd besloten, aan de directie Zeebad beleefd doch dringend te kennen te geven, dat de bakkersgezellen ten stelligste weigeren na 12 uur Zaterdagsavonds te arbeiden; ouder applaus werd tevens besloten, liever te staken dan 10 minuten na middernacht Zaterdagsavonds te werken. Aan het bestuur werd voorts opgedragen als comité op te treden bij een eventuëele staking. Bij 't uiteengaan der vergadering werd een collecte gehouden voor een eventuëel te vormen weerstandskas. Moge dit protest der bakkers tot gunstig resultaat leiden, opdat erger worde voorkomen. De Etoile Beige bevat een bericht uit Parijs, inhoudende dat, tengevolge van besprekingen die op het punt zijn af te loopen, ook Nederland zich voegen zal bij het Duitsch-RussischFransch verzet tegen het vredesverdrag van Simonoseki. Het syndicaat. Toen wij, gisteren uit den Amsterdammer de stukken plaatsten betreffende de overname der certificaten van de vereeniging der Amsterdamsche tentoonstelling, konden wij niet anders denken, dan dat die zaak geklonken was. Het blad bevestigde noch ontkende het en sprak er een oordeel over uit, dat wij lieten liggen, omdat wij het voor zijne rekening wilden laten. Heden komt het in een tweede artikel op de zaak terug en verklaart, dat het syndicaat ontbonden en de uitgifte der certificaten in handen van de vereeniging teruggekomen is. Het syndicaat heeft dus met de certificaten niets meer te maken, en het contract schijnt slechts in plan bestaan te hebben. De Amst. althans zegt zelf, dat de verhouding tusschen vereeniging en syndicaat hem niet volkomen duidelijk is. Onze zuivelhandel op Engeland. Voor een commissie uit het Engelsche Lagerhuis werd eergisteren gehoord de heer Webb, een der grootste kaashandelaren te Londen. Deze verklaarde, dat, behalve uit Amerika en Duitschland, ook uit Nederland kaas werd ingevoerd , gemaakt van afgeroomde melk en olie. Zulke kaas ging spoedig tot bederf over en hij meende, dat de verkoop daarvan, als voedsel, moest verboden worden. En dan klaagt men nog, dat onze zuivelhandel op de Engelsche markt achteruitgaat! Patroon en gezel. Dinsdagavond vergaderde in 't Gildehuis van den Ned. R.-K. Volksbond, het bestuur en eenige leden der grondwerkersvereeniging St. Leonardus, een onderafd. der Amsterdamsche afd. van den Bond, met een aantal patroons en aannemers ter bespreking eener loonsverhooging. Het loon van den grondwerker is thans 18 cent per uur. Na verschillende besprekingen werd door de veertien aanwezige patroons eenparig aangenomen en onderteekend eene motie, waarbij de onderteekenaren, overtuigd van de billijkheid eener loonsverhooging verklaren, bereid te zijn twintig centen per uur te zullen betalen aan de grondwerkers, mits daartoe de andere aannemers van grondwerk en ook van rijks- en gemeentewege eenzelfde loon voor de grondwerkers in de bestekken wordt opgenomen. Thans is het bestuur bezig meerdere handteekeningen onder de motie te verwerven. Onder de onderteekenaars vindt men het meerendeel der voornaamste patroons uit dat vak. Verkiezingen Provinciale Staten. In de gisteravond gehouden openbare vergadering der liberale kiesvereeniging Vooruitgang, die door ruim een dertigtal leden was bezocht, stelde de hee.r W. Wijt voor, de zes aftredende leden der Prov. Staten, de heeren H. DeBie, C. H. Van Dam, J. Drost, mr. D. Van Weel, J. Van Stolk Hzn. en mr. J. Vaillant, weder candidaat te stellen ( ApplausJ. Daar niemand meer het woord verlangde, werd overgegaan tot stemming, waarvan de uitslag was, dat uitgebracht waren 32 stemmen, waarvan 1 blanco. Op de heeren Vaillant, De Bie, Drost en Van Stolk werden 31, op de heeren Van Dam en Van Weel 29 stemmen uitgebracht, zoodat de aftredende leden onder toejuiching candidaat werden gesteld. Na een woord van aanbeveling en opwekking des voorzitters werd de openbare vergadering gesloten, en ging men over in huishoudelijke bijeenkomst. De R. K. centrale kiesvereeniging in het district Eist heeft candidaat gesteld de heeren Van W T ijck te Renkum en F. Terwindt te Doornenburg. Door de R. K. kiesvereeniging Eendracht maakt macht te Enschede is besloten zich van het stellen van candidaten te onthouden. Door de liberale kiesvereeniging te Enschede zijn tot candidaten gesteld de heeren G. J. v. Heek en L. Lasonder G. Az., te Enschede, en D. W. Stork, te Hengeloo (altred. leden). Door de R. K. kiesvereeniging Recht voor Allen te Zwolle zijn tot candidaten gesteld de hh. J. W. van Oort en A. D. P. V. Van Löben Seis, laatstgenoemde onder voorwaarde dat zijne candidatuur door de anü-revolutionaire kiesvereeniging Nederland en Oranje zal worden overgenomen. In de gisteren gehouden vergadering van de anti-rev. kiesvereeniging Nederland en Oranje zijn tot candidaten in het district Breukelen gesteld de heeren G. H. L. baron van Boetzelaar, J. van der Bijl en J. Bos J. Az., aftredende leden, en tegenover den heer T. N. Bastert de heer W. Karsemeijer, te Loosdrecht, en bedankt deze, dan de heer W. Engel. te Mijdrecht. De kiesvereeniging Burgerplicht te Bodegrave heeft tot candidaten gekozen, de heeren H. le Coultre, burgemeester van Bodegrave , en A. Koster Mz., te Boskoop. Door de liberale kiesvereeniging Recht door zee te Huizum (Leeuwarderadeel) zijn slechts twee van de vijf aftredende liberale leden der Provinciale Staten in het hoofdkiesdistrict Leeuwarden tot candidaten gekozen, nl. de heeren A. H. van Slooten te Rauwerd en T. Velstra te Leeuwarden. De overige drie candidaten zijn de heeren W. P. Zeilmaker (radicaal), R. van Zinderen Bakker (sociaal-democraat) en D. van Konijnenburg. 's-Gravenhage, 3 Mei. Gcpasseerden Dinsdagavond opende de Zeereerw, pater A. J. Beugvoort, uit het klooster der BB. PP. Minderbroeders té Megen, eeu triduuin ter viering van het 25-jarig bestaan der St.-Jozefsgezelleuvereenigiug te 's-Gravenhage. Wordt de oefening, die 's morgens te 5 uren in de kerk van de HH. Antonius en Lodewijk (aan den Boscukant) plaats heeft, goed bezocht, bij die, welke des avonds te 9 uren in het gebouw der Vereeniging geschiedt, is de ruime zaal stampvol; hetgeen begrijpelijk zal ziju voor ieder, die den Berw. leider dier oefeningen bij dergelijke gelegenheden meer gehoord heeft, 't Was dan ook nauwelijks ruchtbaar, dat de Zeereerw. president, pater H. P. J. Sanders, in zijne zoo gelukkige keuze geslaagd was, of 't ging van mond tot mond: „Jongens, de oud-president, pater Beugvoort, komt!" en de ouderen, die den pater vroeger als president hadden gehad, wisten nog menig^ pittig gezegde of pakkend voorbeeldde uit de toenmalige conferenties mede te deelen, terwijl de algemeene en opgewekte deelneming aan de in gang zijude oefeningen bewijst, dat de pater nog evenzeer iu den smaak valt. Bn geen wonder! Draagt pater Beugvoort den werkman in 't algemeen een warm hart toe, de Gezellen zijn hem dubbel dierbaar, en ofschoon afgezonderd levend in ziju stil klooster, toont de pater toch volkomen op de hoogte te zijn van den toestand, van het leven der werklieden in de groote stedeu. De woordeu van Z. H. Paus Leo XIII aan de Pransche werklieden tot grondslag nemend, behandelt Zijueerw. de godsdienstige, de maatschappelijke en de huiselijke plichten des werkmans, eu daarbij weet de kranige grijsaard zijne hoorders door zijn bezielend woord te boeien en mee te sleepen; hij weet ze menigmaal te stemmen tot den diepsten ernst en hun ter gelegener tijd eenci; gullen, hartelijken lach te ontlokken; kortom, pater Beugvoort toont zich bij zulk eei.e gelegenheid: „the right mau on the right place." Er bestaat dan ook geen twijfel, of de Eerw. president zal vau deze oefeningen heilzame en blijvende vruchten bij zijne gezellen bespeuren. Zaterdag zullen geene oefeningen worden gehouden. Zondag te 7'/, ure zal door den Eerw. President in de kerk eene plechtige gezongene H. Mis worden opgedragen, waaronder algemeene H. Communie der gezellen, voorafgegaan door een opwekkend woord van pater Beugvoort. De zangafdeeling der gezellen zal de mis van Riga uitvoeren, gevolgd door het Te Beunt. Na afloop hiervan zal men in de zaal van het vereeuigingsgebouw, waar men thans druk bezig is met de versiering, een gemeenschappelijk ontbijt gaan gebruiken, en het insigne uitgereikt worden aan de 2 jubilarissen, Gregoire en Eijmaal, die tegelijk net het 25-jarig bestaan der vereeniging hun zilveren feest als gezel mogen vieren. Zondag, Maandag- eu Dinsdagavond, zal de tooneelclub eene uitvoering geven en enkele voordrachten houden, afgewisseld door eenige nummers van de zangafdeeliug en de harmonie der vereeniging. Den eersten dag wordt uitvoering gegeven voor de gezellen, den tweedeu en derden dag voor huune ouders. --- MOORDEN EN ZELFMOORDEN. KOTTERDA.M, 3 Mei. p e moorden en zelfmoorden nemen met ; en dag ' oe ' ^ oe ver '' c hter en beschaafder : worden, en hoe meer wij vooruitgaan in wetenschap, des te meer worden de menWl-fcen vermoord en maken de menschen zich j,n kant. Gerustelijk kan men het laatste gevolg van het eerste noemen, want de edendaagsche verlichting en beschaving, de Wetenschap van onzen tijd maken van den moord en den zelfmoord iets anders dan zij r i n , ontnemen er het misdadig karakter aan. 'En het is opmerkelijk, dat nergens het , an tal moorden en zelfmoorden grooter is ( n meer toeneemt dan daar, waar bescharing en wetenschap haar toppunt bereikt lebben, een bewijs, hoe nauw de samenhang lasschen de misdaad en de moderne bescha| ring is Dit is niet enkel ons gevoelen, maar ook Jjt van den Romeinschen correspondent van let liberale Vaderland , die een afschuwelijk tifereel ophangt van de zelfmoorden en moorJen, welke te Rome plaats hebben Reeds was ons voor eenigen tijd door onze eigen corresIpondenten in de Eeuwige Stad de aandacht geIvestigd op het ontzettend aantal moorden, welke dagelijks te Rome gepleegd worden, doch de cijfers en opgaven, welke wij kregen, waren zoo groot, dat wij er geen geloof aan durfden hechten. Nu echter van liberale zijde deze mededeelingen bevestigd worden, moeten wij è juistheid van de berichten onzer correspondenten wel aannemen. De correspondent van het Vad. zal in een volgenden brief over de moorden te Rome ipreken; thans houdt hij zich in een uitvoerig schrijven met de zelfmoorden bezig. Het lust ons niet de vele beschrijvingen van zelfmoord over te nemen, welke hij ten beste geeft; uit het volgende aan den brief ontleend, kunnen onze lezers er zich gemakkelijk een denkbeeld van vormen. De meeste zelfmoorden hier komen voort uit liefdedrama's, levensmoeheid, gebrek; en verreweg 't grootste aantal slachtoffers zijn jonge menschen, veel jonge meisjes, zelfs kinderen. Het treffendste geval, dat ik mij herinner, is een dat verleden jaar plaats had. Vier jonge meisjes, zusters, besloten na den dood hunner beide ouders zich gelijktijdig van kant te maken. Zij verpestten de lucht met kolendamp en sliepen in. Weinigen zullen zich mogelijk 't geval herinneren. Hier wordt de eene emotioneerende geschiedenis dadelijk door een andere verdrongen. Een aantal lezers slaan dan ook eenvoudig deze rubriek over, evenals bij ons 5 berichten over ongevallen of tegen elkaar ingereden karren en paarden! Verleden week ec hter had er iets plaats, waarover veel heen Wee r werd geschreven, en dat dus de aantocht trok, daar het een blik doet slaan in e ' schoolwezen en de opvoeding hier. Op J °nge meisjes-kostschool hier in Rome wft zich een meisje van 15 jaar van een ' ennsch preparaat weten meester te maken, 'j opgedronken en is na een maand van vreeei Jk lijden gestorven. De oorzaak was deze. e | kind had met eenige andere leerlingen ■l^e praatjes uitgestrooid — of zij gegrond niet gegrond waren, is uit de couranten of ' let gebleken — over een der secondantes. Er „ ee n onderzoek ingesteld, en de meisjes °ssten elk afzonderlijk een verhoor ondergaan. Jee uur lang was ook Olga Stern onder den van de directrice; de zaak werd in Pmia forma behandeld, de verklaringen j^ten zwart op wit geschreven en toen ondere nd worden. Om de zaak een nog ernstiger karakter te geven, zeide genoemde dame, met de hand op het geschrevene slaande: »Dit alles zult ge voor 't gerecht moeten herhalen." Het kind, wier zenuwen toch reeds in de war gebracht waren door de geheel noodelooze plechtigheden der enquête, werd doodelijk beangst. Op de school vroeg ze uit de klasse te mogen gaan, haar buurvrouw influisterend: » Ik ga iets vreeselijks doen." Haar kameraadje vroeg haar achterna te mogen gaan, hetgeen niet dadelijk schijnt te zijn toegestaan. Het kind had onderwijl in de kast met chemische preparaten een vergif gezocht en gevonden. Op haar gegil, ontlokt door de vreeselijke pijnen, schoot men toe; ze werd naar 't hospitaal gebracht en is daar gestorven. Was zij hersteld, dan hadden wij zeker van de geheele zaak, nu door de ouders voor 't gerecht gebracht, niets gehoord. Het leelijkste van de geschiedenis is voor mij niet het openlaten der kast, het hoofdpunt van de beschuldiging, maar de moreele oorzaken, de weinig tactvolle behandeling der zaak door een opvoedster, aan 't hoofd eener school staande. Zoo nu en dan krijgen wij leelijke zwarte vlekken in zake opvoeding te zien. Het bovenstaande geeft aanleiding tot allerlei beschouwingen, welke echter zoo voor de hand liggen, dat er de aandacht niet eens op behoeft gevestigd te worden Slechts maken wij de opmerking, dat de schrijver niet enkel de verschrikkelijke gevallen van zelfmoord verhaalt en op hunne talrijkheid wijst maar ook een der oorzaken noemt, waaruit zij voortkomen. Hij verhaalt nl. dat Eurico Ferri, professor in de sociologie aan de openbare hoogeschool te Rome, dezen winter colleges hield over de positieve school in het strafrecht en daarin o. a betoogde , dat de mensch niet alleen het recht heeft om te leven maar ook om te sterven. Hij noemde het een onrecht iemand te dwingen te leven, als hij verlangt te sterven; zelfs verdedigde hij de medeplichtigheid aan den zelfmoord en eischte straffeloosheid voor hem, die daarbij gewenschte hulp verleend heeft. Wat op de colleges der universiteiten verhandeld wordt, blijft tegenwoordig niet binnen de muren; vooral vindt gepeperde kost zeer spoedig haar plaats tusschen de spijzen der dagbladen. En zoo komen dergelijke leeringen denzelfden dag nog, waarop zij uitgesproken zijn , onder het volk, en tot de jeugd toe zoowel als de rijpere leeftijd worden er door vergiftigd. De bevolking van Rome is kleiner dan die van Amsterdam, dus merkt de schrijver op, doch de misdaden zijn er veel talrijker Nu, welke vorderingen de moderne beschaving ook te Amsterdam moge gemaakt hebben, Rome spant de kroon; 't is de vrucht der overweldiging, en de overweldigers hebben het met misdaad verzadigd, 't Heeft terug gewild naar 't oude Heidendom; wat wonder dat het, zijn verlangen vervuld gekregen hebbende, tot de barbaarschheid er van eveneens terugkeert. ---