Noch Kiezers, noch gekozenen. ROTTERD A.M, 16 Mei. Qver eenige dagen, den 26sten dezer, B |]en in Italië de nieuwe verkiezingen plaats jpbben, noodig geworden na de ontbinding jjoor Crispi van het Italiaaansche gouverjjinent Hoe zal de premier uit deze verkiezing te voorschijn komen? Verzwakt en voor g oe d onmogelijk geworden of als de machtige man van weleer? Deze vraag is nu moeilijk te beantwoorden, omdat men niet Veet, °f d 0 officiëele druk op de verkiezingen in Italië nog machtig genoeg is, om en tegenstand te verpletteren Dat Crispi alle middelen , goede en kwade, waarover hij kan beschikken, te baat zal nemen , lijdt geen twijfel. Deze aartsrevoJutionnair deinst voor niets terug Toen de Kamer zijne wetsontwerpen verwierp, regeerde liij eenigen tijd zonder Kamer, deed met de bestaande wetten zooals hij goedvond, zoode constitutioneele regeeringsvorm feitelijk ophield in Italië te bestaan, en zond toen Kamer naar huis. Natuurlijk zal hij dus E u ook met geweld op de kiezers werken, om eene regeeringsmeerderheid te verkrijgen , en hierbij is de eenige vraag, of de kiezers voor dit geweld zwichten zullen. Voor onzen Amsterdammer is dit de eenige raag niet. Hij beweert, dat zich thans een nieuw element in den strijd heeft gemengd, dat op den uitslag grooten invloed kan uitoefenen. De lezer heeft geraden, dat het radicale blad de Katholieken bedoelt. Hoe weet de Amst. , dat thans de Katholieken aan de Kamerverkiezingen zullen deelnemen, nadat zij dit 25 jaar lang op voorschrift des Pausen geweigerd hebben ? Zijn antwoord is tweeërlei, maar onder beiderlei opzicht is het een ernstig blad onwaardig. Op de eerste plaats herinnert het blad aan de gemeentelijke verkiezing te Milaan, in Februari 11. gehouden, en waarbij de Katholieken eene schitterende zegepraal behaalden. Dit feit heeft zich thans te Brescia herhaald, waar voor eenige dagen de heer Zanardelli, een der hevigste tegenstanders van Crispi, door de optreding der Katholieken verslagen werd. Dit nu kan volgens den Amst. als eene voorspelling van eene aanstaande ministeriëele overwinning beschouwd worden. Zou het blad lezers hebben, die dit gehoven? Dan moeten zij weinig op de hoogte zijn De Katholieken hebben sedert jaren deelgenomen aan de gemeentelijke verkiezinii zelfs te Rome, en talrijke overwinningen haald. Maar nooit heeft men daarom gezien, d't zij aan de Kamerverkiezingen deelnamen. Hier is nog geen voorbeeld van. A T e eletti ne elettori hadden Pius IX en Leo XIII gezegd, en de Katholieken verbenen niet aan de stembus. Zal dus thans de deelneming aan de gemeenteverkiezingen gevolgd worden door deelneming aan die voor de Kamer, dan ® 0e t het woord des Pausen ingetrokken (wat niet gebeurd is: het verbod is juist dezer " a gen uitdrukkelijk herhaald) of ten minste moet iets anders gebeurd zijn, dat de J-atnolieken heeft doen besluiten om van geara gslyn te veranderen; zij moeten dus ongehoorzaam aan den Paus geworden zijn. Dat is dan ook het geval volgens de Amsterdammer, en zijn tweede motief is het volgende: De Katholieke bladen spreken echter eene dergelijke uitlegging bepaald tegen. Zij betoogen, dat de » getrouwen " zich zeker aan de voorschriften van den Paus, ten opzichte der onthouding aan de verkiezingen, zullen blijven houden. Of eene zekere Katholieke fractie zich werkelijk daarbij zal nederleggen, valt evenwel te betwijfelen; er doen zich toch symptomen voor, die er naar wijzen, dat tegenwoordig in Italië vele, anders toch strenge, Katholieken gevonden worden, die niets liever zouden wenschen, dan dat er eene betere verhouding tusschen het Vaticaan en het Italiaansche gouvernement totstandkomt. Daarom ook willen zij door het deelnemen aan de verkiezingen een bewijs van toenadering tot de regeering geven, want dat zij in elk geval niet op de candidaten der oppositie-partijen zullen stemmen is zeker; zulks bewijzen de gehouden verkiezingen te Milaan en Brescia voldoende. De vraag is nu maar te weten of het initiatief van die conciliante houding uitgaat van bisschoppen in de bisdommen, waar zij zich heeft geuit, of wel of zij het Vaticaan tot bron heeft, dus in een woord, dat de Paus, zooals men beweert, eene dubbele rol speelt door in het geheim de hand te reiken aan de Italiaansche monarchie, terwijl hij toch officiëel blijft protesteeren tegen den tegenwoordigen staat van zaken in het koninkrijk. Laat ons er dadelijk bij aan teekenen, dat er voldoende grond bestaat om aan te nemen, dat Paus Leo XIII dien argwaan en die beschuldiging van dubbelzinnigheid volstrekt niet verdient. Hij is toch op zulk een leeftijd gekomen , waarop men zijne staatkundige beginselen niet meer verandert. Iets anders is het, dat er misschien in zijne omgeving invloedrijke prelaten gevonden worden, die het wenschelijk zouden achten, dat de streng Katholieke partij zich in de aanstaande verkiezingen zullen mengen, om zoodoende een einde te maken aan de vijandschap, die er tusschen hen en de patriotische partij bestaat. En op deze beweging kan niet genoeg de aandacht worden gevestigd, omdat zij van zoo groote beteekenis voor Italië kan worden. Ook hier mag gevraagd worden, of zulke redeneering plaats verdient in de kolommen van een ernstig blad. Wanneer het waar is, dat de Katholieke bladen in Italië de bewering van den Amst. tegenspreken , en zij volhouden , dat de Katholieken zich ook thans aan het voorschrift van den Paus zullen houden, dan is, zou men zeggen, de quaestie uit, want die bladen zullen toch wel op de hoogte zijn. Is er eene fractie onder de Katholieken, die in casu de gehoorzaamheid aan den Paus wil opzeggen, dan moet de Amst. haar aanwijzen. Of is zij niet bekend? Zoo neen, hoe weet men dat zij bestaat? In den verkiezingsstrijd komen de geheimste gedachten des harten te voorschijn, maar de Katholieke bladen in Italië vernemen van zulk een fractie niets. Een blad te Amsterdam ziet haar echter wel, maar noemt haar niet. Is dat geen comble? Er zouden menschen zijn, die de Italiaansche regeering door deelneming aan de verkiezingen een bewijs van toenadering willen geven. Aangenomen, maar waar zijn die menschen? Hoe heeten ze? Wie zijn hunne aanvoerders ? De Katholieken hebben Zanardelli belet in den gemeenteraad van Brescia te komen, zij zullen hem niet beletten naar de Kamer van Rome te gaan. Ze zullen hem niet helpen, zegt de Amst , en dus niet stemmen op de candidaten der oppositie-partij Zeer juist, maar zij zullen hem ook niet bestrijden; zij gaan niet naar de stembus Of het initiatief tot de „conciliante" houding, waarvan de Amst. schijn noch schaduw weet aan te wijzen, van den Paus of de bisschoppen uitgaat, weet het blad niet. De Paus is zoo gelukkig van buiten het spel te worden geplaatst, maar in zijne omgeving leven misschien prelaten , die enz. En op de beweging van die prelaten, die misschien bestaan, kan niet genoeg de aan dacht gevestigd worden, Zou het mogelijk zijn nog gekker dingen neer te schrijven? Verliest men dan, als men radicaal is, zijn verstand geheel en al ? Op een meeting van socialisten wordt nog zoo dwaas niet geredeneerd. Met dat al zijn deze dwaasheden niet nieuw. De vrienden van den Amst in Italië en elders hebben ze ruim 25 jaar lang gedebiteerd, en daardoor niets anders getoond dan hun vurig verlangen naar de deelneming der Katholieken aan de politieke verkiezingen. Lieten deze zich er toe verleiden , dan kreeg de heiligschennende roof, op de Kerk gepleegd, haar beslag van de zijde der Katholieken zeiven, en het revolutionnaire koningschap van Italië, de roovermonarchie zou verzekerd geacht worden. Of de Katholieken meestemden in overeenstemming met den Paus of tegen zijn voorschrift in, dat zou voorloopig van geen beteekenis zijn. Was Z. H. maar eenmaal voor een fait accompli geplaatst, hij zou wel moeten toegeven Zoo luidt de niet uitgesproken redeneering. Maar als een Tantalus-pijn foltert bij elke nieuwe verkiezing het Ne eletti ne elettori der Pausen. De revolutionnairen snakken naar verlossing, maar eindeloos weerklinkt in hunne ooren het vreeselijk woord, dat hun straf is en hun ondergang zijn zal. Gaat een protest slapen en ten slotte voorgoed verstommen, dan kan het onrecht zegevieren, en zelfs allengs een recht geboren worden, maar tegen het eindeloos protest kan geen onrecht het uithouden. Zoolang de Paus de Italiaansche Katholieken van de stembus verwijderd houdt en aldus op de meest evidente wijze tegen de revolutie, welke hem zijne Staten ontnam, protesteert, zoolang zinkt de monarchie van den zoon des Rooverkonings al dieper en dieper, tot zij eindelijk van de aarde, waarvoor zij een vloek geworden is, verdwijnt. Schrijft de Amst. nog meer artikelen als het nu geleverde, hij zal er slechts het bewijs door leveren, dat ook hij lijdt onder de kastijding, bij elke verkiezing door den Paus aan de Italiaansche revolutie toegediend. --- FEUILLETON. DIONYSIUS EN DE SIBYLLEN. [«] Spelend en als in een liefelijken droom verzonken, ^schouwde de herstellende liet bloeiende landschap, aan d eil heker, dien hij in de hand hield, en in brak ^^ oe ^ roo ^ en inhoud, de stralen der zon zich Plotseling werd het lieht verduisterd, de straal *; a ngen. Paulus zag op, en ziedaar! in het ,. ® e a der deur stond een groote zwarte, eerwaarva 61 j sc ' lreeuw van bewondering ontging de lippen dea jongen man; het gevoel van vreugde en Silfn 0Terwe ldigde hem. „ Moeder, daar is de y'le!" was alles, wat hij zoggen kon. Hais op, en was niet minder verwonderd Vajj ^aar zoon : zij zou het eigenaardige wezen, waari . tJionyaius en zijn vriend zoo vaak gesproken van nabii kunnen zien. .,We- - - - - - s %lle. ees gegroet!" klonk het van de lippen der i!" hernam Aglais. gestal naar het bed. Wti ^ on ' tere gestalte trad in de kamer en liep de " 0ok ik groet u vol dank en vereering," sprak jr e strekte zijn rechterhand uit. h eia a ®j r ^plaats deze te grijpen, ontrukte de Sibylle oa der k na ^ U '^ ' er en ^ eza g c ' eze een w ijle "^ toni ter rechter tijd, mijn zoon," sprak zij; niet het leven, maar de dood zelf is in dezen beker. Ook hebt gij geen geneesmiddelen meer noodig: het bloed der gezondheid welt weder in uwe aderen en zal uwe wangen kleuren, nog eer de dag is verstreken. De vrouw, die u bedroog, de vrouw met de dubbele stem, die in Let verborgene booze plannen smeedde, is niet meer hier; ik heb haar voor eenigen tijd ontmoet. De wagen voerde haar snel langs mij, maar ik wist, vanwaar zij kwam, en wat haar hierheen had gevoerd. Wat de geest mij niet verraadt, verraden de mensehen zelf, trots voorzichtigheid, trots verkleeding. Maar er is niets, wat zijn loon ontgaat Nu verstaat gij dit niet, doch weldra zult gij mijne woorden begrijpen! „Nu echter niet talmen," wendde zij zich tot Aglais. „Gij moet nog heden van hier, gij en uw zoon. Men heeft u noodig in Home. Wacht geen half uur, maar breekt snel op! De leeuwin heeft haar jong verloren, en zelfs de Cesar kan het niet in zijne netten vangen. Vertrek spoedig! Onderweg hoort gij meer. Vaartwel!" „Wat!" riep Paulus, „wilt gij ons reeds verlaten, eerwaardige vrouw, nu wij u nog nauwelijks gezien hebben ? Mijn vriend Dionysius, die u wenscht te spreken en ons van uwe openbaringen verhaald heeft, is hier, maar wil nog heden naar Rome terugkeeren." „Vertrekt toch snel!" gebood de Sibylle op droeven toon. „Maar waarom gebruikt gij woorden van een eeuwig afscheid?" vroeg Aglais, terwijl zij de oude eerwaardige trekken der Sibylle bezag. „ Dionysius!" herhaalde de profetes langzaam , en denkend richtte zij de oogen op een onzichtbaar voorwerp. Op hetzelfde oogenblik ging de deur open, en Dionysius trad binnen. Zwijgend boog hij voor de de Sibylle en ging naar het bed van zijnen vriend. ,Daarom," sprak de Sibylle, als antwoord op Aglais' vraag, „daarom, wijl gij mij niet meer zult zien. Niemand hier zal mij nog zieu. Mijn tijd is gekomen: ik reis naar een heilig land, ■— het heilige land. Daar wellicht zal het mijnen oogen vergund zijn Hem te zien, van Wien de profeten en wij hebben gezongen, den Held zonder smet, den Zoon der Maagd, den Vader der toekomende eeuwen. Maar Rome heeft ons niet begrepen, de wereld heeft ons niet begrepen, zooals zij ook Hem niet zal begrijpen. Hij zal in haar zijn, maar zij kent Hem niet. Zijn eigen volk kent Hem niet. Daarom gelooft men ook ons niet. Gij hebt onze woorden als waanzin, onze hoop als een droombeeld bespot...." „Ik niet, Sibylle!" viel Dionysius haar in de rede. „ Gij niet, mijn zoon!" riep zij, en hare stem nam een hoogeren toon aan. „ Hoor, wat ik u zal zeggen, en onthoudt het, gij allen, die mij hoort!" En zij zag rond zich, en vervolgens weder naar den Griek. „TJw naam behoort nu reeds , tot die der schoone en glorievolle stad, welke het sieraad en de koningin der oostelijke wereld is. Gij zijt Dionysius van Athene, van Athene, de lichtster van Europa. Maar in het westen van Europa staat een volk op, dat eens het uwe in glans en roem zal overtreffen, en welks hoofdstad gij de uwe zult noemen boven alle steden der aarde. En als meer dan vijftig geslachten over uw graf zullen zijn heengegaan, zal een krijgshaftig volk uwen vreedzamen naam in nog onbekende taal tot zijn krijgsschreeuw kiezen en met uwen naam op de lippen sterven of overwinnen. Als een zon, die hare schitterende stralen van het Oosten naar het Westen spant, zal uw aandenken, als de liefelijke Aurora in bet Oosten opgaand, de einden der wereld met elkaar verbinden en in het Westen in de zielen van millioenen ongeloovigen een glorievolle rustplaats vinden voor alle tijden. Als de zoon van hen, die hunnen naam met den uwen verbinden, zult gij de vader, de held en beschermer, het voorbeeld der anderen worden, der benijdenswaardigen, die in hunne talrijke tempels Hem zullen bezitten, van Wien het arme Athene slechts een afbeeldsel vereert, den onbekenden God. Hij is gekomen, mijn zoon! Hij is voorwaar gekomen!" Terwijl zij deze woorden sprak — de laatste met zachte, geheimzinnige stem -— straalde haar schoon, oud gelaat. Een bovennatuurlijke vreugde scheen haar geheele wezen te vervullen. Zij had zich hoog opgericht, bij de laatste woorden echter het hoofd als in godsvrucht en deemoed gebogen en de handen op de borst gekruist. Door heilige, nooit gevoelde bewondering vervuld, hingen hare toeschouwers aan hare lippen en meenden nog hare beteekenisvolle woorden te hooren, nadat zij reeds lang opgehouden had te spreken. Nauwelijks hadden zij tijd, zich van hun sohrik te herstellen, toen de profetes zich weder oprichtte en naar haren staf greep. „Nog eens, vaarwel!" zeide zij, allen achtereenvolgens aanziend, en nog eer men haar geantwoord had, was zij met weinige schreden uit de kamer verdwenen. Niet een waagde het haar na te zien. Zwijgend was Paulus in zijne kussens teruggezonken en zag naar den vriend, wien zulk een merkwaardige voorspelling geworden was. Zwijgend was Dionysius op den rustbank naast hem gevallen en scheen in een andere wereld te leven, zoo stil zat hij daar. Eindelijk nam Aglais het woord en vroeg, of men de waarschuwingen der Sibylle zou volgen. Dionysius zoowel als Paulus antwoordden bevestigend, en men besloot reeds aanstonds de noodige voorbereidselen te maken en op dezen dag nog met Dionysius de reis aan te vangen. Negende Hoofdstuk. De lezer zal zich voorzeker nog wel den ouden jood Josiah Machabaeus en zijn verstandige, lieve kleindochter Esther herinneren, die wij in het hnis van den ouden woekeraar Eleazar in de Suburra te Rome ontmoet hebben. Het is onnoodig te zeggen, dat de geldzucht van den laatste zich schandelijk bedrogen zag, en dat zijn gemoedsgesteldheid geenszins aan kalmte en goedheid had gewonnen sedert den merkwaardigen dag, Hij verklaarde, datLucius Piso niet meer waard was in geldzaken dan een zuigeling op moeders schoot; hij was niet eens goed voor straatroover. Hij, Eleazar, zou het bedrog wel bespeurd en er op in gehouwen hebben. Daar de oude niemand anders had, wien hij zijn slechte luimen kon doen gevoelen, waren zijn oude boekhouder en diens kleinkind dagelijks het offer ervan. Josiah, die met zijn verblijf te Rome slechts het doel had, zooveel te besparen, om zijn laatste dagen zonder zorgen met Esther in hun vaderland te kunnen doorbrengen en zijn kleinkind na zijn dood nog een kleine huwelijksgift te kunnen nalaten, — Josiah had reeds lang het tijdstip gekomen geacht, om zijn plan uit te voeren. De slechte behandeling, die hij en zijn kind sedert gezegden dag moesten verduren, rijpte eindelijk zijn besluit: den vorigen dag had hij Esther aangezegd zich gereed te houden tot de reia naar het geliefde oosten. --- BUITENLAND. Politiek Overzicht. Het kerkelij k-politiek geschil in Hongarije is van veel te ernstigen aard, dan dat wij eraan zouden denken, den toeleg der liberale partij in de hand te werken door de reeksen onbekookte berichtjes te helpen verspreiden, welke hare telegrafische agentschappen en dagbladcorrespondenten hunnen lezers opdisschen. Daar worden geruchten uitgestrooid, tegengesproken , weer opgezet en ingetrokken, dat het eind ervan weg is. Men wil doen gelooven, dat Mgr. Agliardi toch werkelijk als nuntius is teruggeroepen, dat graaf Kalnoky opnieuw zijn ontslag heeft aangeboden, en dat dit nu is aangenomen. Onjuist! Het eenige wat vaststaat, is, dat de Weener officieuze bladen het Budapesther bericht over de terugroeping van den nuntius logenstraffen, en de rest zijn tendenz-leugens. Men wachte zich te dezer zake vooral voor de .Reuier-telegrammen, die bv. de stemming, welke gisteren in de Magnatentafel gevallen is, trachten te omsluieren door het volgend nietszeggend verslagje: »De Magnaten-Kamer heeft een voorstel aangenomen, waarbij eenige artikelen geschrapt worden van het wetsontwerp betreffende de vrije uitoefening van alle godsdiensten. s Vervolgens werd het eerste artikel aangenomen van het wetsontwerp betreffende de gelijkstelling van de Israëlieten met de belijders der andere gezindten. Daarentegen werd het tweede artikel van dit wetsontwerp verworpen." Nu moet men weten , dat de eerste alinea het feit verhult, dat de Tafel alle bepalingen van genoemd ontwerp heeft verworpen, waarbij het atheïsme werd toegestaan (alsof dit ook al een godsdienst is!) en wel met 114 tegen 109 stemmen , zoodat het ontwerp opnieuw geamendeerd naar de Kamer terug moet. En wat het tweede ontwerp betreft: de Tafel bracht 107 stemmen voor en 107 tegen het in-behandeling-nemen uit, waarop de president van zijne doorslaggevende stem gebruikmaakte. Toen men echter aan art. 2 kwam, waarbij den Christenen de afval tot het Jodendom werd toegestaan , werd dit met 105 tegen 94 stemmen verworpen. keuter, die telegrammen zendt, als een of andere Fransche minister een zouteloozen toost heeft uitgebracht, glijdt over zulke gewichtige ' parlementszittingen als van het Hongaarsche Heerenhuis tersluiks heen , hopende de nederlagen van de liberalen te verbergen. Neen, de wind is niet gunstig voor de anticlericalen in Hongarije, evenmin als in Oostenrijk. In de hoofdstad van laatstgenoemd deel der , Monarchie heerscht groote verslagenheid onder de liberalen. Dr. Grübl, de liberale burgemeester, een fanatiek partijman, heeft zijn ontslag genomen, nu dr. Lueger, de Katholieke en anti-semietische leider, tot onderburgemeester is gekozen. Thans zal laatstgenoemde tot burgemeester van Weenen worden benoemd. De ongeloovige club zit in zak en asch. Blijkt hieruit het zedelijk verval van het liberalisme, het maakt in den laatsten tijd ook nergens heroveringen. Binnen acht dagen tijds heeft het zoowel in Engeland als in Duitschland en België een parlementszetel verloren. Gisteren had in West-Dorset weer eene verkiezing voor het Engelsche Lagerhuis plaats. Alle krachtsinspanning der liberalen, om zich van den zetel van den afgetreden conservatief meester te maken en tenminste eenigszins hun verliezen te vergoeden, is vergeefs geweest. De conservatieve candidaat won het met schitterende meerderheid. Omtrent de houding van Japan wordt uit St.-Petersburg aan de Frankfurter Zeitung gemeld , dat de interveniëerende mogendheden er bij Japan op hebben aangedrongen, dat het een datum zou vaststellen, waarop het de bezette streken van China zou hebben ontruimd. Japan weigerde en verklaarde het schiereiland Liao-Tung met de haven Port-Arthur bezet te zullen houden, tot China de helft der krijgsschatting zal hebben afbetaald, en de oorlogshaven Wei-hai-wei, tot de geheele schatting betaald is. Wat Korea betreft, dit zal eerst door Japan ontruimd worden, als de algemeene toestand zulks veroorlooft, en de onafhankelijkheid van dit land zal zijn gewaarborgd. M. a. w.: Japan zal ten opzichte van Korea dezelfde rol spelen als Engeland tegenover Egypte, nl. het protectoraat blijven uitoefenen onder allerlei voorwendsels, voor een onbepaalden tijd. gfafie. Mgr. Rinaldini. Volgens de Italië zou de Paus voornemens zijn, wegens den tusschen conservatieven en democraten heerschenden strijd onder de Belgische Katholieken, de benoeming van Mgr. Rinaldini (gewezen internuntius te 's-Gravenhage) tot nuntius te Brussel in te trekken, daar Z.Exc. te veel zou overhellen tot de democraten. Wij laten dit bericht natuurlijk geheel voor rekening van genoemd orgaan van 't Italiaansche ministerie van buitenlandsche zaken. Speelhol. De maatschappij, die de speelzalen van Monaco gepacht heeft, had het vorig jaar tot totaal-inkomsten een bedrag van fr. 19 millioen, dat is 3 millioen minder dan in 1893 en 5 milloen minder dan in 1892. Zij keert dientengevolge over het afgeloopen jaar slechts f 40 dividend aan haar aandeelhouders uit tegen fr. 65 het voorgaand jaar. Deze vermindering staat niet in verband met minder lust tot spelen, doch wordt meer toegeschreven aan de zeldzaamheid aan baar geld bij de Italianen , die het meest aan het spel deelnemen, voorts aan de concurrentie van verschillende zomerbadplaatsen, als Ostende en Dinant in België en Aix les Bains in Frankrijk. De maatschappij van Monaco zou dan ook van het denkbeeld zwanger gaan om des zomers haar speelzalen te sluiten. Sfrcmfirtjfi. f Abbé De Broglie. De politie-commissaris heeft zijn onderzoek over het drama geëindigd. Hij heeft de verschillende stukken geklasseerd en de aangeslagen voorwerpen verzegeld. Onder deze voorwerpen bevinden zich de effecten der moordenares, hare bebloede kleeren, de hoed, de paraplu en de bril van den Eerw. heer De Broglie, benevens vele brieven. Uit die brieven blijkt, dat abbé De Broglie nooit anders dan godsdienstige betrekkingen heeft gehad met mej. Amelot. In al zijne brieven spoorde hij haar aan om de lasten des levens als Christin te dragen en al hare smarten aan den voet des kruises uit te storten. Onder de aangeslagen stukken bevindt zich ook eene memorie van Maxence Amelot over haar leven. Daarin verhaalt zij hare droevige jeugd, klaagt over het slecht gedrag harer gezellinnen en prijst hare eigene deugd. Zij stort eenen vloed van beleedigingen uit tegen zuster Saint Augustin, de bestuurster van eene vereeniging van winkeljuffrouwen. Deze zuster heeft mej. Amelot eens uit de vereeniging willen schrappen, omdat zij nooit hare contributie betaalde. Op verzoek van abbé De Broglie liet de zuster haar blijven. Men denkt nu, dat haar inzicht was, die zuster te dooden. Vroeger kwam zij bijna nooit in het lokaal dier vereeniging, maar sedert de moeilijkheden ging zij er bijna eiken dag, steeds met haren revolver gewapend, en deed zichtbaar pogingen om met zuster Saint Augustin alleen te zijn. Op verschillende wijzen heeft mej. Amelot gepoogd haren haat tegen de zuster en tegen den priester te koelen, door het overhandigen van geschriften aan radicale bladen, het doen van klachten over onregelmatigheden in de vereeniging van winkeljuffrouwen, enz. Men zag echter spoedig, wie men voor had, en scheepte haar af. Mej. Amelot is de natuurlijke dochter van Josephine Amelot, die met hare zuster uit Marseille naar Parijs was gekomen, omstreeks 1840. Tot voor eenige jaren droeg zij den naam Matley, daar zij meende door haren vader, sergeant-majoor Matley, erkend te zijn. Toen zij vernam, dat zulks niet gebeurd was, nam zij onmiddellijk den naam harer moeder aan t waarop zij alleen recht had. De moordenares is klein van gestalte, mager, geel van vel, heeft kleine oogen, dunne blauwe lippen en een boozen blik. Alles duidt eene huichelares aan. Zij sprak weinig maar klaagde steeds over hare ongelukken en zag vijanden in hare grootste weldoeners. De geneesheeren hebben nog geen uitspraak gedaan over haren geestestoestand, zoodat men nog niet weet, of de zaak zal geklasseerd worden wegens onverantwoordelijkheid, ofwel of Maxenee Amelot voor de assisen zal verschijnen. Gisterochtend had de uitvaart van den abbé De Broglie in de St. Clotilde-kerk plaats. Eene ontzaglijke menigte menschen was toegestroomd. Men bezag met nieuwsgierigheid den broeder van het slachtoffer, den gewezen ministerpresident hertog De Broglie. Mgr. d'Hulst officiëerde. De Paus en de vervolging. Een redacteur van de Libre Parole heeft den Eerw. heer Lemire, die uit Rome is teruggekeerd, geïnterviewd. Deze zeide, dat de Paus weende, toen hij de stemming der geestelijke orden vernam. Hij was voornemens Mgr. Ferrata, nuntius te Parijs, terug te roepen. Hij deed het niet om wille der missies, die er door zouden lijden, 't Was een indrukwekkend schouwspel dien heiligen grijsaard te zien weenen over de ondankbaarheid van Frankrijk. Indien men te Parijs wist, zeide Z. H., dat het drievoudig verbond mij voorstellen doet.... Hatelijk. De burgemeester der gemeente Héry, in 1' Yonne, heeft de openbare processiën verboden. En welk voorwendsel denkt ge, dat hij opgeeft ? Die processiën zouden de.. . paarden aan 't schrikken maken! Zou die dweper om dezelfde reden niet liever de spoorwegen zien afgeschaft? Lasteraar gestraft. Zooals wij gemeld hebben , had een schend blad, Le Bourguignon salé, beweerd dat een priester van de Cöte d'Or vervolgd werd wegens aanslag op de zeden, en dat daarop alle 32 priesters van die streek het met een lasterproces bedreigden, als het blad zijn leugen niet introk. Toen het blad zag, dat het ernst was, en wegens zijn talmen de aanklacht werd gedaan, heeft het haastig zijne bewering teruggenomen en de gemaakte kosten betaald, waarna de aanklacht werd ingetrokken. puifsd^Canb. 't Kanaal van Kiel deugt niet. Dat beweert tenminste het telegrafisch agentschap Ilavas, hetwelk meldt, dat verscheidene aardstortingen zich aan het Noord-Oostzeekanaal hebben voorgedaan. De ondernomen herstellingswerken zullen vóór de plechtige opening der doorvaart zijn hersteld, maar men vreest nieuwe instortingen , als het groote aantal schepen er dan doorvaart. Ja, de Duitschers zijn ook geen waterbouwkundigen als de Hollanders. g)0£fenrij&. Frans Jozef Pruisisch veldmaarschalk. Prins Albrecht van Pruisen is gisteren te Weenen aangekomen aan het hoofd eener deputatie officieren, om den Oostenrijkschen keizer den staf van Pruisisch veldmaarschalk te overhandigen. Hij werd met militaire eer ontvangen. De keizer, de te Weenen aanwezige aartshertogen en de leden van het Duitsche gezantschap wachtten den prins aan het station op, met wien de keizer zich vervolgens naar den Hofburg begaf. Joodsche bekeerlingen. In de Latijnsche kerk , genaamd van 't H. Land, te Damiate, in Egypte, heeft de plechtige afzwering van het Jodendom, de Katholieke geloofsbelijdenis en doop plaats gehad van een Israëlietisch huisgezin , bestaande uit moeder en drie zonen. De plechtigheid werd verricht door pater Josephus Hermo, Latijnsch curator der orde van den H. Franciscus, na een half jaar voorbereiding en proeftijd. Amerikaansche zeden. Te Little Rock, hoofdstad van Arkansas, heeft een zonderling gevecht plaats gehad tusschen den gouverneur van den Staat en een lid der wetgevende macht. Gedurende eene parlementaire zitting ging de achtbare Jone wat ver en noemde den gouverneur van den Staat ^moordenaar". Dat was wat al te erg, en daarom nam de gouverneur een snel besluit en zijn revolver, en ging zijnen beleediger opzoeken, dien hij ontmoette in den gang van het Glesson's Hotel. Mr. Jone weigerde een bijzonder onderhoud aan den gouverneur toe te staan, waarop deze laatste hem herhaaldelijk in het gelaat spuwde. De afgevaardigde betaalde den gouverneur met gelijke munt, met dit verschil, dat zijn speeksel met nicotine gemengd was, want hij was bezig met pruimen, toen de gouverneur hem aanviel. Toen zij daar eenigen tijd naar elkander hadden staan spuwen, kon de gouverneur niet meer, waarop hij zijn revolver uit den zak haalde. Maar nu kwamen de vrienden er tusschen. Tien minuten later was het hoofd van den Staat aangehouden en ook weer losgelaten , nadat hij zijn woord had gegeven te zullen verschijnen voor de rechtbank, die hem zal oordeelen wegens gewapenden aanval. ---