KERKNIEUWS. Schiedam, 17 Juli. Op plechtige wijze had gisterenmorgen de teraardebestelling plaats van het stoffelijk overschot der Eerw. zuster Emilia. Achter den lijkwagen sloten zich de heeren leden van de St. Vincentiusvereeniging aan als dragers; iu twee volgkoetsen namen plaats eenige Eerw. heeren geestelijken en familieleden. Op de begraafplaats verrichtten de Eerw. paters Winkelhage, Langewen en Paap de laatste plechtigheden. Onder de belangstellenden en toeschouwers bemerkte men eenige mannen, vroeger weesjongens, die hunne eerste opvoeding aan Zuster Emilia hebben te danken. — Begeleid door hunnen Eerw. directeur, vertrokken Zondagmorgen ruim 200 mannen, leden van de Congregatie der H. Familie, naar het Martelveld te Brielle, ter vereering der H. Gorcumsehe Martelaren. JVoordwijk, 15 Juli. Mevrouw Everwijn alhier heeft de welwillendheid gehad aan de bedevaartgangers, die de relikwieën van den H. Jeroen komen vereeren, goedgunstig toe te staan, op haar buitenverblijf Calorama de plek te komen bezoeken, waar volgens de overlevering de H. Jeroen zoude gemarteld zijn. Waspik, 16 Juli. Naar men verneemt, is het thans zeker, dat op het gehucht Moer, zijnde een gedeelte van de gemeente Loon-op-Zand, door Mgr. Van de Ven eene parochie zal worden opgericht onder patronaat van den H. Joachim. Het benoodigde kapitaal voor deze stichting moet door den Weleerw. ^eer A. Kamp e. s., thans kapelaan te Lage Zwaluwe, zijn toegezegd. Wij wenscben den jeugdigen priester op deze sehoone onderneming Gods besten zegen toe. --- LETTEREN EN KUNST utrecht, 16 Juli. Op den len Zondag yan den Advent van het jaar 1869 kwamen ingevolge oproeping van den Zeereerw. heer G. W. Van Heukelum, destijds conservator van het aartsbisschoppelijk museum alhier, thans pastoor te Jutfaas, een tiental kunstenaars en kunstvrienden bijeen en besloten op zijn voorstel een nieuw gilde te stichten onder bescherming van St. Hernulphus. De Zeereerw. heer Van Heukelum werd tot deken benoemd, wat hy gebleven is tot op dezen dag. Dit gilde, waarvan geestelijken en leeken, kunstenaars en kunstvrienden, zoomede beoefenaars der kunstnijverheid lid kunnen zijn, stelde zich bevordering der kerkelijke kunst ten doel. De middelen tot bereiking van dat doel waren samensprekingen, voordrachten, kunstreizen, het uitgeven van het gildeboek enz. Het doel is ten volle bereikt. De kerkelijke kunst, die geheel in verval was geraakt, is tot nieuwen bloei en krachtige ontwikkeling g. komcn, en het St. Btrnulphvsqilde, met zijn waardigen deken aan het hoofd, die te recht de ziel der beweging kan genoemd worden, heeft aan die beweging een belangrijk deel. Gisteren werd het zilveren feest van het gilde gevierd. Het werd geopend met een plechtige Mis in de kathedrale kerk van St. Catharina aan de Lange Nieuw - straat. Daarna werd een dejeuner gebruikt in het aaitsbissehoppelijk museum. Vervolgens begaf men zich naar de bovenzaal van den heer Okhuyzen. Ilier prijkte de beeltenis van den H. Bernulphus, getooid met bloemen. Ook de zetel van den gildedeken was met groen versierd. Dr. A. Schaepman, secretaris van den Aartsbisschop, las een schrijven van gelukwensen voor van Z. D. II., en deelde mede, dat het Z. H. den Paus behaagd had pastoor Van Ileukeluin te benoemen tot zijn prelaat en geheimkamerheer. I)r. H. J. A. JI. Schaepman hield daarna een feestrede. Hij verklaarde de beteekenis van het getal 25. liij viering van Christelijke kunst dient de symboliek besproken. Symboliek is overal te vinden, door alle eeuwen werd zij gehuldigd: zij vierde echter haar hoogsten triomf in de gothiek der middeleeuwen. Gothiek is bovenal de kunst der Kerk, gelijk Latijn bovenal de taal der Kerk is. Dr. Sehaepman hield een lofrede op de Gothiek. Ilij heidacht den toestaSd der symboliek in de kunst, zooals die was vóór 25 jaren. Hij herdacht daarbij tevens den arbeid van pastoor Van Heukelum , die door geduld, geloof en geestdrift anderen in hem deed gelooven en medesleepte. Hij bood hem uit naam van het gilde een prachtige verguld zilveren gildeketen aan. Eenige leden werden benoemd en tevens tot eere-leden benoemd pater Beissel S. J. te Baxum, en ter eere eener gebeurtenis, die met gouden letteren in de geschiedenig der R.-K. Kerk zal worden geboekstaafd — de vestiging van een leerstoel voor de wijsbegeerte van St. Thomas van Aquino te Amsterdam — de door het episcopaat tot dien leerstoel benoemde pater De Groot. Er zal een gedenkpenning worden geslagen. Bij het einde der vergadering trad de president van het Gregorius-gilde te Londen de zaal binnen. --- ONDERWIJS. De Trov. Staten van Utrecht hebben aan de ambachtsteekenseliool te Woerden f 100 subsidie 's jours, voorloopig gedurende 3 jaren, toegestaan, onder voorwaarde, dat in elk dier jaren minstens 7 leerlingen uit de prov. Utrecht van die school gebruik maken, dat de minvermogenden uit Utrecht kosteloos schoolgaan en de betalenden niet meer betalen dan die uit Zuid-Holland. Notaricele examens. In de vorige week zijn geslaagd voor het eerste gxleelte de heeren: E. N. van Ammers te Medemblik, jhr. B. Ph. S. A. Storm van 's-Gravesande te Meppel, C. J. A. Boom te Groningen, J. A. Biermasz te Heerde, W. G. Pauwels te 's-Gravenhage; en voor het tweede gedeelte de heeren: I. A. Swane te 's-Hertogenbosch, E. P. van Steenbergen te Goor, J. Hofman te Weert, D. F. van Zetten te Oud-Beijerland, W. G. Koch te Leeuwarden, II. W. J. Upmeijer te Amsterdam. --- POSTERIJEN EN TELEGRAFIE. De Directeur van het Postkantoor te Rotterdam vestigt de aandacht der belanghebbenden op de gelegenheid tot verzending der correspondentie naar New-York (via Rotterdam), door middel van het stoomschip Veen dam. De laatste busliehting aan het Postkantoor is bepaald op 17 Juli a. s., des namiddags ten 10.30 ure. De wijze van verzending behoort duidelijk op het adres vermeld te worden. De Directeur van het Postkantoor te Rotterdam vestigt de aandacht der belanghebbenden op de gelegenheid tot verzending der correspondentie naar New-York (via Rotsterdam), door middel van het stoomschip Rotterdam. De laatste buslichting aan het Postkantoor is bepaald op 21 Juli, des namiddags ten 1 ure. Dè wijze van verzending behoort duidelijk op het adres vermeld te worden. De Directeur van het Postkantoor te Rotterdam vestigt de aandacht der belanghebbenden op de gelegenheid tot verzending der correspondentie naar Bergen (Noorwegen), door middel van het stoomschip Inyerid. De laatste buslichting aan het Postkantoor is bepaald op 19 Juli a. s., des namiddags ten 5.30 ure. De wijze van verzending behoort duidelijk op het adres vermeld te worden. De Directeur van het Postkantoor te Rotterdam vestigt de aandacht der belanghebbenden op de gelegenheid tot verzending der correspondentie naar de Westkust van Afrika (Akassa, Pram Pram, Chama, enz.), doormiddel van het stoomschip ! 'alemba. De laatste buslichting aan het Postkantoor is bepaald op 19 Juli a. s., des namiddags ten 7.30 ure. De wijze van verzending behoort duidelijk op het adres vermeld te worden. --- Correspondentie. Men vraagt ons om Freyburgsche loten en zal na ontvangst postwissel zenden. Aan dit verzoek is het ons onmogelijk te voldoen. Wij kunnen • alleen loten verzenden na ontvangst van het bedrag. --- ALLERLEI. De Bred. Ct. verneemt, dat de toekomst van de weduwe Koetier, wier man bij het bekende spoorwegongeluk is omgekomen, financieel verzekerd is, dank zij den goeden zorgen en de loyauteit der Maatschappij tot exploitatie van staatsspoorwegen. Te Akkerwoude in de gemeente Dantumadeel viel het 3jarig dochtertje van den chichoreifabrikant Annema Vrijdagochtend spelende in de zoogenaamde wasch. De moeder, het ongeval ontdekkende, sprong te water om het kind te redden, met het droevig gevolg, dat beiden in de diepte verdwenen en na eenigen tijd levenloos werden opgehaald. Aan het grenskantoor te Vaals is aangehouden eene kar met 3000 kilo lythotriet, dat zonder verlof en zonder de noodige voorzorgsmaatregelen uit Verviers ingevoerd en bestemd was voor de mijnen te Kerkrade. Kar en inhoud zijn onder bewaking der marechaussee gesteld, in afwachting, dat nader over de vernietiging dezer ontplofbare stof zal zijn beschikt. Men vormt te Middelburg plannen tot het organiseeren van een geïllumineerden gondeltocht ter gelegenheid van het bezoek der Koninginnen aldaar. Terwijl men bezig was zand te plaatsen tegen den tuinmuur van de R. K. pastorie te NoordwijkBinnen , viel de muur om, waardoor een drietal kinderen, juist daar passeerende, onder het puin bedolven werden. Twee er van kwamen met meer of min ernstige kwetsuren vrij, doch de derde, een jongetje van 12 jaar, W. W., is aan de gevolgen overleden. De assistent aan het Staatsspoorstation te Nieuwer§luis is eergisteren, toen hij over de baan een trein tegemoet ging, door een uit de tegenovergestelde richting komenden trein omver geworpen en over de beide beenen gereden. Hij everleed kort daarna. Vrijdag zullen de leden van den Ned. Brood-, Koek- en Banketbakkersbond de distilleerderij , gist- en spiritusfabriek van Van Meerten & koon te Delft bezoeken, en des middags te Scheveningen dineeren. Een Engelschman, boekbinder van beroep, die van Londen over Rotterdam naar Amerika wilde emigreeren, kwam te Vlissingen in kennis met iemand uit de buurt van Kapelle-Biezelinge, dien hij bij zijn verblijf aldaar gedurende eenige dagen herhaaldelijk ontmoette. Woensdag wenschte hij naar Rotterdam te vertrekken, waarbij de Kapellenaar zijn reisgezel was. Aan het station Biezelinge maakte de laatste den Engelschman wijs, dat hij te Rotterdam was aangekomen, waarna zij beiden den trein verlieten. Er werd heel wat gedronken, met het gevolg, dat de Engelschman buiten westen geraakte en den volgenden dag zijn geldswaardig papier en andere zaken miste. Hij keerde daarop naar Middelburg terug en gaf van een en ander kennis aan de politie en de justitie. Dadelijk werd een onderzoek ingesteld en men vermoedt den dader van den dietstal op 't spoor te zijn. Als bewijs voor de snelheid, waarmede onze Nederlandsche booten tegenwoordig de post vervoeren , kan het volgende dienen: De Ned. mail, die 12 Juni van Batavia en 13 Juni van Tandjong Priok vertrok, arriveerde te Rotterdam den 12 Juli des n.m. 12.28. Op denzelfden dag des v.m. 9.36 kwam hier ook de Engelsche mail aan, welke echter dateerde van 7 Juni, een tijdverschil dus van 5 dagen in het voordeel der Nederlandsche mail. Er is dus inderdaad geen reden meer voor de voorkeur, die men tegenwoordig nog aan de vreemde stoomvaartlijnen geeft. Wij lezen in het Utr. Dbl. : Het visschen met kruisnetten is in de laatste dagen in onze grachten weder in vollen gang. Als het weer zoo »drukkend" is, beweren de deskundigen, dan » loopt" de paling, en het schijnt wel dat de deskundigen dezen keer gelijk hebben. Want de twee menschen, die achter zoo'n net gewoonlijk staan of op het eene of andere voorwerp — omgekeerde emmers of aschbakken doen zelfs dienst — zitten, zijn één en al bedrijvigheid. En dat steekt zeer af bij hun 'gewone manier van doen, want het is onmogelijk zich een lustéloozer houding voor te stellen, dan die menschen aannemen, wanneer zij naar den top van hun kruisnet zitten te staren. De een, die met het ophalen belast is, telt, zooals men aan de prevelende beweging van zijn lippen kan zien, van één tot duizend, om althans een geregelden termijn te hebben, op welken hij zijn net optrekt, en de ander, die het schepnetje in de hand heeft, draait dat stil voor zich uitziende om en om, en kijkt zoo somber in het donkere water, alsof hij peinst over een zelfmoord. Het zijn dan ook in den regel slechts de echte liefhebbers, die het de moeite waard achten om hun gang even af te breken en »eens een trekje te zien." Maar nu is dat gehe*l anders! Aan beide zijden van de gracht zijn de balies dicht behangen met de nieuwsgierigen, die naar het visschen en de visschers kijken. En de beide visschers glimlachen en spreken van tijd tot tijd een woord tot elkander. Die aan het touw trekt, is buitengewoon royaal met zijn tabak, waarvan hij een kolossalen greep uit zijn ijzeren tabaksdoos neemt en in zijn mond steekt. En die met het schepnetje haalt zoo dikke rookwolken uit zijn pijpje, dat hij soms als in een nevel zit. Van één tot, duizend tellen is nu ook afgeschaft. De man haalt nu maar op, op het gevoel, en dat gevoel is het ware , dat bedriegt hem nooit, als de paling sloopt." Hij trekt op, als hij denkt dat er wel wat in zijn net zal zijn, en als hij het net bijna boven water heeft, dan kan hij zich het genot niet ontzeggen om de kuil nog even in het water te laten hangen, zoodat hij zelf door de onzekerheid nog een oogenblik in spanning verkeert, wat de vangst wel zijn zal. Maar daaraan maakt de man met het schepnet spoedig een eind. Met een zeer nadrukkelijk woord, dat hij op »komaan" doet volgen, spoort hij zijn metgezel tot spoed aan, en terwijl hij zelf het kruisnet aan een kant vastgrijpt en naar zich toe trekt, schept hij er met zijn netje behendig de palingen uit, terwijl hij daarna naar de toejuichende jongens op den wal kijkt met een voldoening, alsof hij zich zeer verdienstelijk jegens de maatschappij had gemaakt, 't Is alles paling wat zij vangen, en die smaken wel een weinig gronderig, »maar dat proeven ons soort menschen toch niet." Wie geen gronderige paling lust, moet ze maar bij Engelman koopen. Die heeft den tijd om de beesten te »spenen," tot welke bewerking hij hen eenige weken in de vischkaren aan de Tolsteegpoort bij het Ledig Erf bewaart en hun zoo de gelegenheid ontneemt om aan hun natuurlijke neiging te voldoen en in de modder te kruipen. Als hun daar dan zoo gedurende geruimen tijd het frissche Kromme Rijnwater om de » heupen" heeft gespoeld, dan zijn zij gespeend en hebben hun grondigen smaak verloren. » Maar als je mij nou vraagt," zegt de man met het schepnetje, » dan lust ik een paling zoo versch uit de gracht veel liever!" Te Alphen a/d. Maas ontstond Zondag, even na het middaguur, door een onbekende oorzaak brand in het achterhuis van den heer Chr. M. op Greffeling, waardoor diens pand en dat van zijn buurman, bakker N. S., grootendeels afbrandden. Van genoemden M. kwamen een zeug met 12 biggen in de vlammen om, terwijl ongeveer 20.000 pond best en goed ingeoogst hooigras in de asch werden gelegd. Een en ander was tegen brandschade middelmatig verzekerd, de varkens zeer laag, zoodat hij daarin een belangrijke schade lijdt; juist Maandag meende men de biggen ter Tielsche markt te verkoopen. Een tijdje, misschien eenige minuten voordat de vlammen uitsloegen, dreef een zware onweersbui over Greffeling heen. Dat tengevolge van het verbod van invoer van Nederlandsch vee in Duitschland de prijzen van het vee zouden dalen, was bij menigeen zoo zeker als tweemaal twee vier. De ondervinding leert nu, althans in Friesland, het tegendeel: de prijzen zijn na het verbod veeleer gestegen dan gedaald , niettegenstaande , vooral op de Zwolsche veemarkt, gewoonlijk veel Friesch vee voor Duitschland wordt opgekocht. De oorzaak, dat dit verbod zijn invloed op de veeprijzen in Friesland nog niet heeft doen gevoelen, ligt in het volgende: Toen het weder koud was , en dit met de rups den grasgroei in de weiden erg tegenhield, had de Friesche boer al spoedig te veel vee en zette hij af, om niet te veel monden te hebben voor de schraal voorziene tafel. Nu echter het weer in den laatsten tijd uitstekend was voor het groeien, de eerste snede binnenlandsch hooi binnen is, en de gehooide landen al weer volop gras hebben, bemerkt ' de boer, dat hij te weinig vee heeft overgehouden. Hij gaat nu weer aankoopen, en daar het getal koopers groot is en over de geheele provincie verspreid, was er in de provincie zooveel handel met zoo goede prijzen, dat het verbod van uitvoer naar Duitschland tot nog toe nog niet op de prijzen inlluenceerde. Of dit zoo blijven zal, moet de tijd leeren. Het dalen der prijzen zal dan eerst die der kalve-koeien gelden, want deze vooral werden naar Duitschland uitgevoerd. Ofschoon het verbod nog niet is ingetrokken , wordt door Duitsche kooplieden reeds weder Friesch fokvee gekocht, naar mén wil, voor Duitsche »boerenvereenigingen , aan wie — zoo zegt men — de invoer gemakkelijk gemaakt wordt." (N. v. d. D.) Te Haulerwijk is een jongeling van 17 jaren van schrik plotseling gestorven, omdat een neef in 't water lag, die echter spoedig werd gered. Een drama, dat onlangs in Kathiawar afspeelde, bewijst, hoe na het moderne Indië nog der oude wereld staat. Onder de door den tijd eerwaardige gebruiken der Hindoes zijn er eenige manieren om den ongerechtige onder godsdienstigen drang tot het goede te brengen , afgescheiden van physieken dwang of tusschenkomst van menschelijke rechters. In de slechte tijden vóór het Engelsche bestuur, toen de zwakke tegen den sterke niets vermocht, en de wet meer een straf in de hand des boosdoeners was dan eene bescherming voor den verongelijkte, waren zulke maatregelen van godsdienstigen dwang dikwijls de eenige manier om recht te verkrijgen. De gewone vorm was, dat de lijdende partij aan den ingang van de tent of het huis van den verdrukker ging zitten vasten, om zoo het betalen van eene schuld of van eenen hooggeplaatst of prins herstel van onrecht te verkrijgen. Zoolang de eischer zich van voedsel onthield, was de schuldenaar of onrechtvaardige prins door de publieke opinie en het godsdienstig gebruik gedwongen, eveneens te vasten en zich van zijne gewone bezigheden of vermaken te onthouden. Stierf de eischer aan zijne deur, dan bleef zijn dood als eene zonde op den ongerechtige rusten. Deze godsdienstige rechtshandel kon onder het gezag der Engelsche wet niet meer gevoerd worden, en, daar het als een middel tot afpersing kon misbruikt worden, werd het strafbaar gesteld. Een andere maatregel, die nog meer in eere was, bleef echter bestaan. Publieke en belangrijke private of familie-overeenkomsten werden eertijds gewaarborgd door eene kaste van herauten , Charans, die met hun leven voor het nakomen der overeenkomst instonden. Engeland's oude verdragen met de Rajput prinsen werden op die wijze gesloten, en de bewijsstukken dragen nog het teeken van des herauten dolk, den dolk, dien de heraut, in het geval hij eene der partijen niet tot het nakomen harer verplichtingen kon bewegen, zich zelf in de borst zou stooten. De schuld en de schande om aldus den dood van eenen heraut te veroorzaken, werd langen tijd door Midden- en Westelijk Indië als de grootste waarborg tegen het verbreken der gelofte beschouwd. Niettegenstaande de Bombay'sche strafwet van 1827, is dit gebruik in verschillende vormen blijven voortleven, voornamelijk in de schatplichtige staten. Was de heraut bezorgd, dat zijn dood alleen den ongerechtige geen vrees zou aanjagen, dan begon de terechtstelling door het vrijwillig gebrachte offer van het leven van een geliefd en geëerd lid zijner familie of kaste. De laatste mail bracht tijding van een vonnis van de rechtbank van Kathiawar in een dergelijk geval. Een geldschieter had geld geleend aan een landbouwer in het binnenland , en daarbij de voorzorg genomen, zich op de schuldbekentenis van het merk van des herauten dolk te verzekeren. De landbouwer verschoof nu de terugbetaling, en toen de heraut bij hem kwam, lachte hij hem uit en verwees den schuldeischer naar den burgerlijken rechter. De heraut, die als publieke waarborg voor het terugbetalen van het geheele bedrag instond, besloot, nu de eer van zijne kaste er bij gemoeid was, die eer op te houden, wat het hem en zijnen dierbaren kosten mocht. Na plechtig eenige godsdienstige handelingen verricht te hebben, begaf hij zich, nu met eenen broeder en zijne oude moeder, nogmaals naar des landbouwers huis. »Wilt gij betalen of niet ?" vroeg hij den schuldenaar. Deze trachtte uitvluchten te vinden. De twee broeders trokken toen hun zwaard, en hunne oude moeder boog diep voor hen, haar hals voor den slag gestrekt. »Ik zal betalen, zoodra de tarweoogst binnen is," riep de verschrikte boer. »Wilt gij nu betalen, of niet ? " vroeg de heraut weer. De boer, door schrik bevangen, stamelde een onverstaanbaar antwoord. Met éen slag van zijnen arm scheidde de heraut het hoofd van zijne moeder van den romp'. Daarna vielen de broeders met hunne zwaarden op den ontrouwen schuldenaar. Zij verwondden hem, maar niet ernstig; toen sprenkelden zij het bloed van hem en van de doode moeder aan de gevloekte deurposten. De politie kwam en hield erger dingen tegen. De boer, onder de verachting van het volk en het schuldgevoel over den dood der vrouw, hongerde zich dood. Den broeders werd belet hun offer ten einde te brengen; hij, die de oude vrouw onthoofd had, werd voor zijn leven in gevangenschap weggevoerd. Maar zijne gedachtenis zal nog lange jaren bezongen worden als van den held van de kaste der herauten in Gajurat. Volgens het Journal de Bruxelles zou het verslag der deskundigen in de geheimzinnige zaak Joniaux te Antwerpen (dat aan het einde dezer maand zal verschijnen) gunstig luiden voor de beklaagde. De experten zouden geen vergif hebben gevonden in de lijken van Leonie Ablay en Van den Kerkhove. Bij het lijk van Alfred Ablay is morphine in de ingewanden gevonden, maar de hoeveelheid kon niet worden aangegeven. De raadkamer te Antwerpen heeft inmiddels het beroep van mevr. Joniaux tegen het bevel tot voorloopige inhechtenisneming verworpen. Het aantal rampen, dat in dit jaar door drijvende ijsbergen op den Atlantischen Oceaan werd veroorzaakt, is buitengewoon groot. Reeds in Maart zakten er drijvende ijsgevaarten uit de Poolstreken af en bedreigden de schepen met de ernstigste gevaren. Het laatste ongeluk, dat vermeld wordt, is dat van den Amerikaanschen schoener Rose, die in een zwaren mist op een ijsberg stootte en terstond zonk. Twaalf zeelieden verdronken, de anderen, die op den ijsberg konden overspringen, werden van daar gered door den schoener Green. Een daglooner in de Fransche gemeeate Dorceau vond bij het maaien een kruipend dier, dat hij voor een hagedis aanzag. Terstond raapte hij het op om het de tong uit te rukken, die, volgens een daar heerschend volksgeloof , geluk aanbrengt. Wel werd hij daarbij tweemaal in de hand gebeten , maar dit belette hem niet, zijn voornemen ten uitvoer te brengen. De uitgerukte tong borg hij zorgvuldig in zijn portemonnaie, vervolgens maakte hij het dier af en wilde juist zijn handen gaan wasschen, toen hij, door hevige pijnen overvallen, ineenzakte. De vermeende hagedis was een adder van de gevaarlijkste soort, een zoogenaamde roode hagedis. De gemeente Pergine, ten oosten van Triëst in Oostenrijk Tyrol, heeft met betrekkelijk geringe kosten electrisch licht doen aanleggen. De machine daartoe werkt met meer dan 100 paardekracht. Voor gloeilichten van 5 kaarsen wordt slechts 2 11. 75 gerekend waarbij de gemeente ook nog voor de geleiding in de huizen zorgt. Een aantal boeren heeft zich dan ook reeds bereid verklaard, hun hofsteden electrisch te doen verlichten, hetgeen in den herfst gereed zal zijn. Een millionnair te St.-Petersburg zal onder curateele worden gesteld. De man had reeds giften van 400.000 roebels geschonken voor nuttige instellingen, maar zijn milddadigheid ging in den laatsten tijd zoo ver, dat hij een bediende, die een boodschap voor hem deed, met 2000 roebel beloonde; een brievenbesteller, die hem een brief bracht, kreeg 500 roebel, etc. Een jacht, dat uitgezonden was om tijding te verkrijgen van de Noordpool-expeditie der gebroeders Willman, is Zaterdag te Trornsoe teruggekeerd. Een der leden van de expeditie, den Noor Oyen, vond men op het zoogenaamde Deensche eiland, van waar hij later door het ss. der expeditie, de Ragnovald Jarl, zou worden afgehaald. Een schipper op de IJszee uitte het vermoeden, dat de Ragnovald Jarl door het ijs ingesloten was en in gevaar verkeerde. Oyen was van proviand voorzien. De IJszee-schipper zou op de terugreis het Deensche eiland aandoen om een onderzoek in te stellen naar Oyen's toestand. De Mygale, eene reuzenspin, uit Florida afkomstig, is tegenwoordig een der merkwaardigheden van den dierentuin te Antwerpen. De pooten, die kort en gedrongen zijn, meegerekend, is het insect ongeveer zoo groot als een duivenei. Hare donkere bruine huid is zacht als zijde , en men zou het dier zeker schoon vinden, als 't geen spin ware. Bij groote warmte verlaat de Mygale van tijd tot tijd haar nest, dat zij zelf uit wit dons heeft geweven. Wanneer er 's middags concert in den tuin is, begeeft zij zich naar dat gedeelte harer kooi, vanwaar de tonen het duidelijkst hoorbaar zijn. Volgens een Antwerpsch blad is dit feit reeds verscheidene malen geconstateerd. Over dag bekommert de Mygale zich weinig of in 't geheel niet om de wormen en insecten, die men in haar kooi werpt, slechts 's nachts gaat zij op haar buit uit. Haar steek is zeer gevaarlijk, ook voor den mensch. De Noord-Amerikaansche bladen beweren, dat men binnen een niet te lang tijdsverloop per telefoon tusschen New-York en Londen zal kunnen spreken. Tot nu toe stuitte men voor de telefonische verbindingen over grooten afstand op verschillende technische moeielijkheden, die onoverkomelijk schenen. Onder die moeielijkheden is ook de aard van den geleiddraad, bestemd voor de overbrenging van het geluid; het scheen onmogelijk dezen voldoende te isoleeren. Nochtans schijnt het, dat deze draad bestaat, en dat hij zelfs sedert een tiental jaren bekend is, maar dat men er nog niet aan gedacht had zich er van te bedienen voor de telefonische verbindingen over grooten afstand. Het is eenvoudig een stalen draad, bedekt door een omkleeding van koper, en sedert 1893 gebruikt door een telegraafmaatschappij voor de lijnen in het Westen. De directeur-generaal van de Metropol't an Telegraph and Telephone Co. , W illiam Eckert, is op het denkbeeld gekomen proeven te nemen met dezen draad voor de telefonische verbindingen. Hij heeft een telefoonlijn gelegd in den omtrek van Planfield (New-Jersey) ter lengte van 2 mijlen, door middel van een enkelen draad, zonder eenig isoleerend omhulsel, op een landweg, te midden van ijs en modder en gaande door een beek, die door dien ligt. Apparaten, gesteld aan de uiteinden van de telefoonlijn , hebben veroorloofd met zeer zachte stem te spreken, zonder dat éen wooi van het gesprek verloren ging. . Gedurende het gesprek ging een kar, zware steenen beladen, over den draad. daardoor nog dieper in den modder werd g e drongen; de regelmatige gang van het gesp r werd niet verbroken. . De heer Eckert is overtuigd, dat het ge nia kelijk is, aldus een telefoonlijn te legg eI ^ gaande onder den Oceaan en Europa 113 Amerika verbindende. . --- STADSNIEUWS. De schouw, welke op wegen , lanen, stra ^ '_' wateringen, slooten enz., die in eigendom ^ hooren aan bijzondere personen, in de Augustus moet worden gehouden, zal w "'' ^ gedreven: voor alle wegen, lanen, st ^ a ^ wateringen, slooten, riolen enz., ligg entl ® < westen van de Rotterdamsche Schie, de vest, de Schiedamsche Vest, de Scbeep^'j mermanslaan en de Veerkade, op Woensdag » Donderdag 2 en Vrijdag 3 Augustus, voor ul en de ten oosten van de Rotterdamsche c°hie en ten noort ' en van de Goudsche Vest, T i Oost-Vestplein en den Oost-Zeedijk, op n'nsdsg 7) Woensdag 8 en Donderdag 9 Augustus, voor die op den Linker-Maasoever op Vrijdag 10 Augustus 4894. Sedert de vorige vergadering van den gepenteraad, waarin het adres van de heeren r 'ns c. s., houdende het verzoek om de kramen de Botersloot te doen plaatsen met de voor°?j e naa r de huizen, was ingekomen, hebben een onderzoek ingesteld naar de plaatsing j e r kramen aldaar. Ons is gebleken, dat de kramen zijn geplaatst i. n crs de beide trottoirs met de voorzijde naar j tft r midden van de Botersloot. Ofschoon het dikwijls moeielijk is uit de vorm der kramen ze ] v e af te leiden, wat de voor- en wat de achterzijde is, meenen wij, dat lo. de wijze n uitstallen en 2o de standplaats van den verkooper en 3o. het verkeer der marktbezoej. ers aangeeft, wat voor de voorzijde moet worden gehouden. Wij zij 11 hierdoor tot de overtuiging gekomen, dat de uitstallingen en de stand der verkoopers zoodanig zijn, dat het verkeer der marktbezoekers noodzakelijk over het midden der Botersloot moet gaan. Daar de kramen, waarvan velen aan de huizenzijde door een zeil of door uitstallingen geheel gesloten zijn, aan beide zijden langs de trottoirs zijn opengesteld, meenen wij te mogen constateeren, dat in strijd met het raadsbesluit van 2 Oct. 1890 wordt gehandeld. Wij begrijpen niet, waarom het desbetreftende raadsbesluit aangaande de Botersloot nikt, en aangaande den Binnenweg wel gehandhaafd wordt. Ter toelichting van dit laatste dient, dat 31 Jan. 1889 de Raad besloot, om de destijds op den Binnenweg gehouden wordende Zaterdagsehe weekmarkt te verplaatsen naar het Bovmansplein. Meermalen hebben de markters van den Binnenweg, zoowel langs wettigen als fraudileuzen weg, getracht, het verloren terrein te herwinnen. Dit gelukte hen niet, vooral niet in den laatsten tijd. Om het herstel van de markt op den Binnenweg te beletten, worden iederen Zaterdagavond door de politie strenge en uitgebreide maatregelen genomen. Waarom, vraagt men zich af, meet onze wethouder van financiën , tot wiens departement het marktwezen behoort, in deze zaak met twee maten. Gisteren was het een allergedenkwaardigste dag voor hetSt. Laurentius-jongens-gesticht aan den Binnenweg alhier. Namens Z. D. H. den Bisschop van Haarlem heeft de Zeereerw. deken Taverne heden de kapel van het gesticht gebenediceerd. Bij die plechtigheid werd Z.Z.Eerw. geassisteerd door de Zeereerw. heeren P. L. Poels, pastoor der St. Josephskerk en J. L. H. Stams, rector der kapel van het Allerli. Sacrament alhier, alsmede door den directeur der Broederscongregatie van O. L. Vrouw der Zeven Smarten, den Zeereerw. heer A. H. F. Wennen, rector van het St. Aloysius-gesticht te Amsterdam. Van die plechtigheid waren de gelukkige getuigen niet enkel de kinderen van het gesticht en de Eerw. Broeders, aan wie hun opvoeding is toevertrouwd, maar ook het bestuur van het gesticht, waarvan de Weled. heeren Wilh. J. Kraemer voorzitter is en F. E. C. Ooms, secretaris, alsmede de nieuw benoemde Overste van het gesticht, de Eerw. Broeder Adrianus en de Eerw. Broeder-overste van het St. Aloysius-gesticht te Amsterdam. Na de heilige handeling der inzegening richtte de Zeereerw. deken Taverne eenige hartelijke woorden tot de aanwezigen, bijzonder tot de Eerw. Broeders en kinderen en wekte hen op om door een vurig gebed altoos dankbaarheid te betoonen aan den goeden God en Zaligmaker voor de onschatbare weldaad, dat Hij zelfs voortaan in hun huis wilde wonen met hen, en bijzonder ook om in hun kapel altoos vurig te bidden voor de heeren bestnurders alsmede voor al de weldoeners van het gesticht. Na de toespraak werd het eerste H. Misoffer aan God opgedragen door den Zeereerw. heer A. H. F. Wennen, en ontvingen de Eerw. Broeders voor de eerste maal in het gesticht de H. Communie. 't Spreekt van zelf, dat heden de grootste en heiligste vreugde heerschte zoowel onder de heeren regenten, als onder de kinderen en vooral onder de Eerw. Broeders, en dat de geheele dag een ware feestdag was voor al de bewoners van het gesticht Toch was de vreugde niet algeheel. Zoo gaarne zouden èn het Bestuur èn de Eerw. Broeders en jongens den vorigen Overste, den Eerw. broeder Alphonsus — thans om ziekelijkheid ontslagen — heden in hun midden gezien hebben. God had het echter niet zoo gewild. Doch ongetwijfeld zal gebed van allen voor zijn herstel, zoo 't Gode behagen moge, ten hemel zijn opgestegen. Bijzondere en dankbare vermelding verdient het, dat de Rotterdamsche Vereeniging van het Allerh. Sacrament voor de versiering van arme kerken, op de meest onbekrompen wijze voorzien heeft in schier alles wat voor den Goddelijken Dienst van de arme kapel van het arme St. Laurentius-jongensgesticht noodig was , en vooral moet vermeld, dat door een der leden van het Bestuur een schoone zilveren vergulde kelk aan de kapel is geschonken, welke kelk heden voor de eerste maal in het H. Misoffer is gebruikt. Moge de Goddelijke Zaligmaker, nu persoonlijk wonende in het Gesticht, Zijn goddelijken zegen blijven schenken niet alleen aan deszelfs bewoners , maar ook aan al de weldoeners! Door de Kostelooze Spijsinrichting voor behoeftige schoolkinderen is heden aan 382 kinderen melk en brood verstrekt. — Eene commissie van vier leden van het Nut is gevormd, om te geraken tot de oprichting van een Volkshuis alhier, in den geest van het te Amsterdam bestaande. In den hoek van het Boymansplein, bij de Baan, waar nu het café Belvédère G. Wolhof staat, wil men het doen verrijzen; het gemeentebestuur is geneigd bevonden, mede te werken tot afstand van een stuk stadsgrond. De heer Henri Evers, architect, heeft reeds een monumentaal plan er voor ontworpen. In het Volkshuis zullen de bibliotheek van het Nut overgebracht, eene gaarkeuken, gelegenheid tot logies en lokalen voor lezingen worden gevestigd. Het groote bezwaar is tot dusverre, dat, na de gedane toezeggingen, nog eene halve ton gouds noodig is voor de uitvoering van het plan. ---