Zij, die zich met 1 Febr. Zij, die zich met 1 Febr. a . s. op de Maasbode abonneeren, outranden de vóór <*an ka?' men zich nu reeds ongevaer voorstellen, welke uitvallen tegen het Vaticaan bij de behandeling dezer interpellatie in Montecitorio zullen weerklinken. Maken wij thans nog terloops melding van hetgeen de Weener bladen aangaande lord Rosebery's verklaringen, in zijne toespraak te Chatham, berichten. De Neue Press is van gevoelen, dat den Britten niets anders meer overblijft dan bjj hen net militarisme in te voeren. Eeu kabinet Rosebery vormt zich reeds ongetwijfeld zonder weten van het zoo zwaar beproefde kabinet lord Salisbury, om bq de natie met een gewijzigd militair program voor den dag te komen. Doch het Fremdenblatt vraagt zich af: zal de Britsche natie zich wei voor den verplichten dienst laten vinden? 't Is vooralsnog onmogelijk hierop te antwoorden, doch buiten kqf zou zulk een maatregel geheel in strijd zqn met de Engelsche gewoonten. Van 't hoogste gewicht blijft het nochtans, volgens laatstgenoemd blad, dat zulk een groot staatsman als lord Rosebery zich zoo openljjk heeft durven verklaren voor de ook zqns inziens zeer wecschelqke hervorming. ^De overige Weener-bladen drukken zich nagenoeg in gelqken geest uit. Italië. Uit het Yaticaan. De hoffotograaf van Z. H., de heer De Federicis, zal op het eind van dit jubeljaar aan den H. Vader een reusachtig gedachtenis-album aanbieden, bestaande uit verscheidene boekdeelen, waarin de fotografische groepen worden opgenomen van alle pelgrimages, die dit jaar naar Rome komen. Deze groepen worden iands- en dioceesgewqs ingedeeld, en bjj de fot>'s van elk land wordt een hulde-adres aan Z H cevoegd, gesteld in de taal der natie en onderteekend door de leiders van eiken pelgrimstocht. — De Paus heeft bevolen, dat in de kerken van Rome gebeden moeten worden verricht met het oog op de influenza. die in alle groote steden van Italië hare slachtoffers eischt. De Tribuna zegt, dat eergisteren het cqfer der zieken te Rome dat van 30,000 te boven ging. De epidemie heeft echter geen kwaadaardig karakter. — Z. H. de Paus ontving dezer dagen graaf Pianciani, generaal van het ontbonden Pauselijk leger, die jaarrapport kwam uitbrengen over de verstrekte pensioenen en tevens Z H. met de jaarwisseling gelukwenschte namens de oudofficieren en manschappen van de troepen, alsook namens luitenant-kolonel De Charette en zqne buitenlandsche zouaven. De Paus schonk den apostolischen zegen aan al zqne getrouwe militairen en hunne huisgezinnen. Fran kryk. Kardinaal Richard en de Assnmptionisten. De kardinaal-aartsbisschop van Parijs heeft zich gisterenmorgen naar de bureaux der Croix, in de rue Francais I, begeven, om den paters zqn leedwezen over de rechterlijke beslissing te betuigen Z Em. werd ontvangen door de pater Bailly en Picard en vervolgens door alle vertrekken des huizes rondgeleid. In het redactie-bureau schonk de kardinaal-aartsbisschop allen redacteurs zijnen zegen, en liet daarop de vermaning volgen: «Volhardt met nederigheid en standvastigheid in uwen arbeid I" De paters Assumptionisten zqn voornemens op het vonnis der negende correctioneele rcchtbank beroep aan te teekenen. Duitschland. t D# hertogin van Sleeswij k-Holstei», Gistermorgen is het keizerlijke Huis door een smartelijk verlies getroffen, het overlijden der hertogin von Scheswig-Hclstein. De ontslapene is de moeder van keizerin Augusta Victoria. Zq bereikte den ouderdom van 65 jaren. Keizer en Britten. Uit Natal heeft keizer Wilhelm, die eere-kolonel van het Engelsche regiment »Konickl. Dragonders" is, het volgende telegram ontvangen van den commandeerenden overste van dien troep: »De Royal Dragoons zer.den hun eerbiedige gelukwanschen op den geboortedag van hun kolonel." Waarop de keizer, die allesbehalve gevleid is, dat hq 't eerecommando heeft van een troep, die tegen de Boeren en tegen zqn eigen onderdanen strjjdt, droogweg terugseinde: »De kolonel zendt den Royal Dragoons zqn besten dank voor hun wenschen." Bij Krnpp. Uit Berlijn wordt aan de Daily News geseind, dat de Italiaansche regeering in de fabriek van Krupp voor 50 millioen aan oorlogsmateriaal heeft gekocht. Men acht het niet oamogelqk, dat de Italiaansche regeering de rol van tusschen persoon bq de firma Krupp en het Engelsche departement van oorlog op zich zou genomen hebben. De plak in de Dnitsche scholen. Toen de minister van onderwijs Bosse de lichamelijke straf bq het openbaar onderwijs afschafte, verklaarden de onderwijzers, dat zij zonder de roede de tucht niet konden handhaven. Het meerendeel hunner weigerde het ministeriëel decreet te erkennen. Da minister moest dan ook eenigszins toegeven en in zekere gevallen lichamelijke straffen toestaan. De nieuwe minister Studt heeft nu alle bevelen van sqn voorganger opgeheven, zoodat de Pruisische paedagogen hunne strenge opvoedingsmethode weer kunnen toepassen. Oostenrijk. Dnel gestraft. De rechtbank te Budapesth heeft het Kamerlid Oscar Ivanka en eenen geheimraad veroordeeld tot tien dagen gevangenisstraf wegens het houden van een tweegevecht. Afrika. l)e oorlog. In Natal Elk lezer zal gisteren wel getwijfeld hebben bq de lezing van het telegram, dat Warren den Spionkop had vermeesterd. De Spionkop is de hoofdstelling der Boeren, en alleen reeds de zinsnede in Buller's telegram, dat de door Warren veroverde positie slechts door een klein getal Baeren bezet was, deed begrqpen, dat er eene valschheid in het telegram moest schuilen. Blqkbaar heeft Warren slechts een kleinen uitlooper, een minder beduidend topje of piaieau veroverd van de kluit heuvels en hoogten, die samen den Spionkop vormen. Die uitlooper was vermoedelijk slechts bezet door een »orand wacht", zooals de Boeren hunne voorposten noemen, dus door 25 of 50 man, wier eenige taak was, den vqand gade te slaan en bq zqne nadering dit te gaan berichten in het hoofdkwartier. Maar het Londensche departement van oorlog heeft gisteren het verminkte telegram wel moeten uitgeven, omdat het volk nagenoeg dol van onrust en opgewondenheid was. In angstige, woelige grospen gonsde het voor het ministerie van oorlog, luidop morrend tegen de aan den gevel aangeplakte kennisgeving: »Geen nieuws." Er moest nieuws zqn, werd er gezegd; Dinsdagavond zou Warren vechten, en als er nu — 't was Donderdagochtend — nog geen bericht werd aangeplakt, dan was het duidelijk, dat lord Lansdowne iete vreeselqfcs verborg. Toen verscheen het bericht.... En het groote Londensche publiek, schaapachtig en onnadenkend, juichte: Hoera, de Boeren ware» verslagen , ze zouden nu voorgoed worden verpletterd. De deskundigen zagen de zaak echter juister in, en de Daily Mail waarschuwde hare lezers, dat men niet aan een groote zege moest gelooven; 't kon niet anders dan een kleine schermutseling gegolden hebben.| Maar die schermutseling, klein wat den uitslag aangaat, zal hoogstwaarschijnlijk geducht aan gevolgen voor de Engelschen geweest zqn, omdat er een felle beschieting van de Britten uit de hoofdstelling der Boeren door werd uitgelokt. Bulier seint van »ernstige verliezen " Den 20 Januari seinde hq over » geringe verliezen," en die bleken uit 3 k 400 man te bestaan. Wat de «ernstige" dus wel zullen zqn? Hetzelfde woord gebruikte hq na den slag van Colenso, toen de Erjgelschen 1000 k 1100 man verloren. Neen, de positie van de Boeren is zoo bedenkelijk niet, als het Engelsche telegram gisteren wilde doen gelooven. Integendeel vragen we ons af, of de Boeren hunne meermalen toegepaste taktiek weer niet gevolgd hebben: een klein eindje terugtrekken, den Engelschen eerst een schijn van succes geven en ze daardoor overmoedig maken, om hea dan des te gemakkelijker ten onder te brengen in eene zoogenaamd veroverde positie, die ten slotte een hinderlaag blqkt De omstandigheid, dat Warren's troep den geheelen Woensdag ontzettend onder vuur is gendmen op het bezette brokstukje van den Spionkop, zet nog meer nadruk aan die vraag bq. (Zie Tel) Zóo zqn de Boeren bq Magerfontein en bq Colenso ook teruggetrokken; men kent den uitslag. En als men nu vraagt, hoe het mogelqk is, dat Warren zich evenzeer als Buller, Methuen en Gatacre laat verschalken, dan is er slechts éen antwoord op: de Engelsche generaals schijnen blind te zqn voor de lessen der ondervinding. Hoe weinig de Boeren verslagen zqn, blqkt wel uit een telegram, door Daily Telegraph ontvangen. Men herinnert zich Buller's befaamden driehoek, welks basis, bq Chieveley en Frèra, door Barton zou worden bewaakt, terwql Buller over Colenso zou oprukken. Welnu, in plaats van een aanval der Engelschen op Colenso, is er uit Colenso een aanval der Boeren op Chieveley gedaan, waarbq de Britten een hevig artillerie-vunr moesten onderhouden om hen te weren en 11 man verloren, nl.: 1 officier en 1 soldaat gedood, 1 officier en 6 soldaten gekwetst, 2 man vermist. Te Londen verkeert men ook in onrust over de brigade van generaal Lyttleton, welke door Warren als verkenning en flankdekking werd gebezigd. Men vreest, dat de Boeren tusschen Lyttleton's brigade en Warren's divisie zqn ingedrongen en hen gescheiden houden. Hierover zqn alle berichten het eens: de posities der Boeren tusschen de Drakensbargen, Oliviershoek en Spionkop zqn ontzaglqk, en het aantal hunner kanonnen is heel wat grooter, dan den Engelschen lief is. Buller heeft in allerijl nieuwe versterkingen uit Kaapland ontboden. Maar dit zal generaal Warren voor het oogenblik niet uit de moeilijkheid redden. * • • Kolonel Wynnes, chef van den staf te Pietermsritzburg, heeft een dagorder aan de troepen uitgevaardigd, waarin het heet: >Wq gaan onze kameraden te Ladysmith ontzetten, die tien weken lang een moeilijk beleg uithouden tegen een slimmen, gewetenloozen en ialrqken vqand." Dan worden de troepen gewaarschuwd tegen de verraderlijke middelen van den vqand. »De Eagelsche troepen behooren geen parlementaire vlag te erkennen, tenzq de vqandea stilstaan, de wapenen nederleggen en de handen omhooghouden. De Boeren zullen ook trachten de Britsche troepen te misleiden door valsch hoorngeschal en valsche orders van terugtrekken en staakt vurin, maar de Britsche generaals geven slechts éen «rder, namelijk voorwaarts 1" De dagorder besluit aldus: »Deze oorlog werd ons opgedrongen met de laaghartigste drqfveeren. De vqanden zullen alle middelen, verraad, bedrog, samenspanning, gebruiken om hun doel te bereiken. Gedragen wij ons onze zaak waardig!" D .-ze laatste woorden zqn huichelarq. Immers, als het gebeuren zou, dat eene afdeeiing Boeren werd omsingeld ea zich wilde overgeven, zou ze volgens het oorlogsrecht eenvoudig de witte vlag opsteken, — niet wetende dat Wynnes heeft voorgeschreven, dat zq ook met de handen omhoog mosten gaan staan. En dan zouden zq onder de witte vlag door de Eogelsche soldaten worden neergeschoten. Dat is eene zoo afschuwelijke schending van het volkenrecht, dat alle mogendheden tegelijk Eogeland dergelqk bedrqf behoorden af te leeren. Als de Engelschen boven de Tugela zouden overwinnen, zou men een monsterachtig bloedbad zien aanrichten. Buller's soldaten toch hebben sedert een maand een oorlogslied geleerd > dat Ashantqnen of Dahomey-negers waardig zou zqn. Er wordt in opgehitst tegen de »verraders met de witte vlagen de Engelsche soldaten worden erin aangespoord om de Boeren te dooden, hun Iqken voor de honden en gieren te werpen en geen medelijden te kmnen, geen genade, zelfs geen wet: Throw their flesh to the dogs, and the vultures' foul maw, B?yond pity, grace, pardon, or pale of the law. Een volk, dat weerlooze gevangenen vermoordt, gewonden doodsteekt, faun lijken in 't water werpt als krengen, vrouwed schendt, openlijk tot wetsschennis ophitst, bloeddorst predikt, — o, wees er zeker van: God zal het straffen I • • • De correspondent van de Times binnen Ladysmith vertelt van de teleurstelling, waarmede men in de belegerde veste van den mislukten aanval van Buller tegen de stellingen van de Boeren bg Colenso vernam. Mannen en vrouwen wenscbten elkander op straat geluk. Maar de stilte duurde rooit, ofschoon de belicgraaf onophoudelijk van de heuveltoppen flitste; bet gerucht ging echter zijn gang, en ruea vertelde van ten glansrijke overwinning, van deserterende Boeren, van vliedende Hollanders en geslachte burgers. Maar... niets uit het hoofdkwartier. Ben 16den was Dingaan's Dag. Met den opgang van ile son opende het groote kanon op Boelwanaheuvel een nijdie; vuur. Een en twintig schoten werden iu de stad gedaan. De Boeren hadden zich bet „saluut" herinnerd, dat wij hadden afgeschoten op den ve!jaardag van den prins »an Wales, en zij beantwoordden ru bet saluut. En met uitwerking, want er hielen drie aooJen. Nog altijd wen set)te het garnizoen zichzelf geluk. Dit salnut was, dacht men, slechts de zang van de stervende zwaan. In een opwelling van bravndo had de vijand op ons geschoten, alvorens hij zijn kanon weghaalde om den uit het zuiden oprukkenden Engelschen te ontkomen. De opwinding steeg, en een speculatief fotograaf liet bekend maken, dat, nu het beleg feitelijk ten einde was, hij gaarne een groote groep zou nemen van de inwoners, die het beleg hadden overleefd. Maar Zondagochtend werd de volgende dagorder openbaar gemaakt: „ De generaal, die het bevel voert over het leger te velde in Natal, betreurt het te moeten melden, dat generaal Buller er niet in geslaagd is, zijn eersten aanval op Colenso tot een goed einde te brengen; daarom zullen hier niet zoo spoedig versterkingen aankomen, als men verwachtte. Sir George White vertrouwt, dat het garnizoen de verdediging van Ladysmith op dezelfde krachtige wijze zal voortzetten al 5 tot dusver, tot de geceraal-opperbevelhebber in ZuidAfrika het ontzet." Het bericht werd met openlijke moedeloosheid ontvangen. De teleurstelling was overstelpend.... • ^ • Aan een particuliere correspondentie aan het Vaderland, uit Johannesburg, is het volgende ontleend: Den 6en Dec. tegen zes (onthoudt wel dit kleine aantal, waaide lezer) Boeren van het Wakkerstroomcommando op weg om een vrouw, die te Kalvaatje Drakenberg was, te gaan halen en bij haar familie te brengen. Ondeiweg ontmostten zij 100 Natal karabinieis, gewapend met twee maxims. Het spieekt als vanzelf, dat de Boeien niet het minste plan koesterden om een ontmoeting met zoo'n .ongelijke macht te ontgaan, en bijna onmiddellijk werd van leer getrokken, met het osgeloofelijk, ja, onmogelijk resultaat, dat... na een gevecht van vier uren de zes Boeren, tegen 100 karabiniers met twee maxims, de overwinning behaalden en de karabiniers met groot verlies terugjoegen. En bet mooiste van de zaak is, dat zelfs twee gevangenen, vader en zoon, Afrikaners, Meijer geheeten, die door de karabinieis waren buitgemaakt, door de zes Wakkerstroomburgers van den vijand afgenomen en bevrijd werden! De zes Boeren en de vrouw zijn thans in het Johannesburg lager (in Natal, Ladysmitb) en worden goed verzorgd door comiLandant Viljoen. Is dat geen stout, bijna oabestaanbaar waagstuk f --- FEUILLETON. GOUDEN HARTEN. Naar het Duitsch, 10] „ Kijk eens d»ar," de advocaat wees belijden naar ee>i dictttbegroeidea bosctiweg. „ Deze weg voert naar den Hertbagrond ea raar de Nixenbronnen. Dat is de parel des wonds, en als u die plaats eens wilt opcoeken ... maar aeen , ga daar niet heen ! " „Waarom nietf" Rnth scheen vergeten te lijn, dat rij stcli d>or niemand in de oogen zou laten ïien. Von Hellda's blik verdiepte zich daarin en scheen niet los te komen. „Van den H^rthagrond wordt eene treurige sage verteld, en wanneer men daar alleen komt, wordt men bevangen door een doodtrenrig verlangen en eene geheimzinnige vrees. De watersluier der Niisnbronnen omhullen gestalten en schaduwen en voor men er aan dtnkt, droomt de verbeelding een verrukkelijk tooversprookje. De Herthagrond is gevaarlijk, en daarom waarschuw ik u." De advocaat had in ernst gesproken. Zijne oogen vlamden op. Hij greep plotseling een van Ruth's lange zware haarvlechten, die in een struik was verward geraakt en maakte dien los; aarzelend liet hij den zwaren gulden vlecht uit zijne handen glijden. „ Mejuffrouw Ituth, u moest deze pracht los dragen, op Jat men ze dan naar behooren kunne bewonderen. Hoe leelijk deze gouden massa's in vlecnten saam te vatten." Uooge gloed vloog over de trekken van het jeugdige meisje. Verward schudde zij de vlechten in dea hals en bletf besluiteloos staan. „Wat loopt ge gauw, Ruth," klonk Alice's koele stem. „ Ik wilde je wat opmerken. Ik ben eigenlijk ontevreden erover, dat gij de dochters van Dolling met „je" wilt aanspreken en ook zoo door baar wilt aangesproken worden. Hoe onpassend! " „Maar het was de dames toch niet ocaangenaim stamelde Ruth verschrokken. „Ook verzocht ik dat maar aan Anna, omdat zij haast van gelijken leeftijd als ik is." „Toch paste het niet. In onze kleine stad moet onderscheid worden gemaakt tusschen vriendelijkheid en vrier dschap. Vindt u ook niet mijnheer Von Hellda?" „Zeer zeker," antwoordde deze, „maar mejuffrouw Ruth schrik niet zoo, de misslag was volstrekt zoo ernstig niet. De dames Dolling zijn zeer ontwikkeld , en juffrouw Eva vooral mag zicb verheugen in eene zeer fijne opvoeding zjoals in ons stadje door geen enkele andere dame werd genoten. Niettegenstaande dat wordt zij wegen» de eenvoudige betrekking baars vaders niet tot de haute-volée gerekend." Alice had zich bij de vermelding van Eva's opvoeding heftig op de lippen gebeten. Een toornige blik wierp zij naar den advocaat. „ Mejuffrouw Eva staat in den roep eenigszins geëmancipeerd te zijnzeide zij geërgerd. „Ah! mejuffrouw Stiller, de B sche dameswereld misgaat het meisje haar omvattende kennis en tracht van haar een carricatuur te maken. Eva Dolling is zeer ijverig en steekt alleen reedB door haren hoogen graad van ontwikkeling gunstig af tegenover onze tegenwoordige dames." Kalisch, die tot dusverre gezwegen had, bemerkte dat Alics zich gekreukt gevoelde. Hij trachtte de zaak bij te leggen. „ De geleerde vrouwen zijn mijn ideaal niet; zij gedragen zich als hebben zij de wijsheid met lepels gegeten. Ik wil volstrekt geen slecht oordeel vellen over mejuffrouw Eva, maar dat zij haar verstandelijk overwicht zoo openba»r toont, pleit niet voor haar. De mannen voelen zich daardoor teruggehouden , want nooit valt een geleerde vrouw in den smaak." „ Ik ben het niet eens met dese woorden en eene geleerde, dat is te zeggon eene gced opgevoede vrouw, te bezitten behoort tot mijre jeugdidealen. Mijoe meening is echter, dat de man haar minstens ia ontwikkeling moet gelijken, opdat een wederzijdsch begrijpen op het gebied van den geest besta. Daarom zou ik de Voorzienigheid danken, wanneer ik zulk een vrouw op mijn levenspad ontmoette." „Gij houdt van het buitengewone, mijnheer," bemerkte Alice. „Toch niet, juffrouw Stiller. U begrijpt mij in 't geheel niet. Ik bea eenigszins bouwkunstenaar, althans, ik bouw niet met baksteenen, maar met ondervindingen. Zie ik bijvoorbeeld een aantrekkelijk landschap, dan denk ik gaarne: wat zoudt gij als kunstsieraad daarin opbouwen ? Het leven van een jongen hoopvollen man verlangt luik een toekomstbeeld en als schoonste sieraad daarin moet toch de vrouw plaats nemen. Nu heb ik een aangeboren afkeer van alles wat mij ia doezelige kleur of oednidelijken vorm wordt voorgesteld. Waaneer iets mijn hart wil bevallen, dan moot het daarin op vasten grondslag velgecs alle regelen der kunst worden op. gebouwd! Ik kan een landschap geestdriftig bewonderen, maar sleohts dan wanneer het in zijne grondlijnen op mij indruk maakt. Ik laat mij vervoeren door een drama, als het in zijn architectonischen bonw gelukkig is. Ik bei verrukt over eene muziek, die voortspruit uit eenige karakteristieke grondtonen, bij allen rijkdom van motieftoepassing eenvormig blijft, en zich voor het oor regelmatig vormt in plaats! van in een tonenzwelling te verdwijnen. Het gevoel dat eene mooie, doch halfontwikkelde vrouw in mij verwekt, handt geen stand tegenover deze eischen der kritiek, het is te onrustig, te onbestemd, te vaag, te veel kleur en te weinig fundament, te veel gevel en te weinig binnenbouw. Vergeef mij deze zuiver technische begrippen, ja, eene op de hoogte der ontwikkeling staar.de vrouw komt mij voor als een met schatten gevulde toren, die, al valt ook ds top met de jaren af, steeds meer nieuwe schatten in zijn binnenste toont, die niet verdwijnen dan bij het einde van zijn bestaan." Terwijl de advocaat sprak, had men het woud geheel doorloopen en was men in de eerste «traat der stad gekomen. Von Hellda was aan Ruth's zijde gebleven. „ü verlanjjt het hoogste en schosi:stezeide zij, zacht, en nadenkend. „Dat verlang ik, juffrouw Ruth, of ik het ook zal bekomen f " Von Hellda's vlammende blikken rustten op Ruths bleek kindergelaat. „ Ik boop hetantwoordde zij onbevangen , „want een oud eenvoudig spreekwoord, dat mijne zuster Anna steeds gebruikt, zegt: wat de mensch zoekt, dat vindt hij." „ Ja, wanneer wij uit de tegenovergestelde gevoelens in ons binnenste maar steeds het ware weten te vinden F Het komt mij voor dat juist wegens de zorg voor ons geluk, het gewichtigste verloren gaat." Het was niet ver van middernacht, reeds lang had de klok van den kerktoren half twaalf geslagen, toen Ruth op hare kamer een lang«n brief aan hare zuster Anna voleindigde. Zij kuste het papier en deed de enveloppe dicht. Toen blies zij de lamp uit en trad naar het venster. Zou er buiten haar niemand meer op zijn ? Ja toch ! Daartegenover haar in het huis van den opperhoutvester, welks gevel geheel door drie reusachtige kastanjeboomsn werd beschaduwd, scheen uit een breed hoekvenster links van den ingang een helder licht. Het venster moest open staan, anders waren wellicht de gordijnen neergelaten. Wie zou daar waken ? Misschien de opperhoutvester, zuu hij nog werken ? Men vertelde, dat hij een geleerde was en enkel voor zijne stnaiëa leefde. Hij zou weinig in gezelschappen komen, want hij was geen damesvriend, dat zeide hij zelf, had Alice dien dag verteld. Waarmede hield hij zich bezig P Wellicht was hij natuurvorscher, dat kwam het best overeen met zijn beroep! Ook aan den advocaat von Hellda moest zij denken Raadselachtig was ook zijn wezen. Zij had h&m voor een oppervlakkigen wereldman gehouden en had bij hem eene gevoelsdiepte gevonden, die haar aangreep. Een hoogrood vloog over Rutbs gelaat. Zij was een architecten dochter, Von Hellda's vergelijking bad hare sympathie gewonnen omdat bij zich met een bouwkunstenaar vergeleek, maar wanneer Von Helld» nu eens wist dat haar stiefvader een gewoon kastelein was in de voorstad van Berlijn en zij daar in zulk een mindere omgeving werd opgevoed f Ruth richtte zich opgewonden op. — Alice had gelijk, om harentwille zou zij in B niets laieu hooien, van hare betrekkingen. ---