BINNENLAND. Z. M. heeft, op zijn verzoek, eervol ontslagen, behoudens aanspraak op pens., G. Z. A. De Jongh van Arkel, commies titulair bij de algem. rekenkamer, en bij genoemd college benoemd tot adj.-comm. W. De Lorm , thans eerste klerk. Z. M. heeft aan mr. D. Everwijn, HD. min.-resid. te Lissabon, vergunn. verl. tot het aann. van het grootkruis der Christusorde, hem door Z. M. den koning van Portugal geschonken. Z. M. heeft ingetrokken de benoem, van den kol. der genie II. J. Enderlein, tot lid van het coll. van regenten over het huis van arrest te Gorinchem, en benoemd tot lid van dat coll. J. A, Schuurman, majoor der genie. Z. M. heeft benoemd, bij het pers. van den geneesk. dienst der landra., tot off. van gez. 3de kl., de stud. voor dien dienst (artsen) IV. H. L. Borgerhoff Mulder en A. A. J. Quanjer; tot luit.-kwartierm. bij den dienst der mil. admin. van het leger hiertelande J. F. Lotechius, thans ambt. bij de Maatsch. tot Expl. van Staatsspoorw., en C. A. Bekker, A. J. A. F. Eerdmans, J. F. Le Roux, H. T. Hendriksz en J. C. Rijk. Z. D. Hoogw. de bisschop van Haarlem heeft benoemd: tot rector van het Beggijnhof te Amsterdam den zeereer w. heer M. Bernsen; tot pastoor van Haastrecht den zeereerw. heer W. A. Putman: tot pastoor te de Rijp den zeereerw. heer P. M. H. Finkenflilgel; tot pastoor te Middelharnis den zeereerw. heer A. R. G. Feijen; tot kap. der 8t. Jacobus-parochie te 's Hage den weleerw. heer A. J. Callier ; tot kap. der parochie van O. L. Vr. Onb. Ontv. te Amsterdam den weleerw. heer G. F. D. Bekker, en tot kap. te Vogelenzang den weleerw. heer J. Van Erven Dorens, op 15 Augustus jl. priester gewijd. Altoos hatelijk! Zelfs in het verslag, dat de N. R. Ct. geeft van het Nederlandsch taal- en letterkundig Congres, te Maastricht onlangs gehouden, moest wat laffe spot en eene gemeene insinuatie gemengd worden. De nabootsing van de grot van Lourdes op Slavante heeft den man in zijne devotie van «aardsche geneugten" ijselijk gehinderd, en hij dacht maar weer aanstonds aan eene speculatie op de zakken der bezoekers van dit eenvoudig bidplaatsje. De penny-a-liner heeft het te Maastricht veel te goed gehad om zoo ondankbaar te wezen. Maar liberaal en dankbaar rijmt ook al niet! De fameuse «litterator" der N. R. Ct., de zoogenaamde Italiaansche correspondent, vermeldt, dat te Custozza «eenzelfde knekelhuis de beenderen van Italianen en Oostenrijkers zal bevatten," en voegt er bij: y>Zóö behoort het. Na den dood heeft alle vijandschap een einde." Is 't waar? Waarom liggen dan zooveel liberalen als hyena's op de graven der ultramontanen ? De man vergat zijne eigene nachtelijke excursies. Onder hare Spaansche berichten verhaalt de N. R. Ct., dat de bisschop van Urgel een priester heeft vermoord, maar dat het proces wel in den doofpot zal gestoken worden. 't Zou jammer zijn; een bisschop, die moordenaar is, moet gestraft worden. De ultramontaansche wetten eischen zelfs de strengste straf. Exceptioneele wetten zijn alleen voor liberale Joden en ongeloovige liberalen! De liberale Italiaansche bladen verwijten den II Vader dat hij in de Turksche zaken intervenieert, omdat hij de Katholieken in Turkye zou bevolen hebben den gestelden machten te gehoorzamen. Ons Vaderland weet intusschen, verhalen dat de Italiaansche priesters den opstand spoedig gedempt wenschen te zien, omdat zij volop Turksche fondsen zitten. De mannen van het Haagsche blad schijnen dus een blik geslagen te hebben in de kassen der Italiaansche priesters. In haar nummer van Dinsdag 11. gaf de N. R. Ct. het volgende bericht: «Gisteren in den vroegen ochtend trachtte te Tilburg eene non het klooster te ontvluchten, hetgeen haar aanvankelijk gelukte, maar aan het spoorwegstation werd zij aangehouden en weder naar het klooster gebracht." Een weggeloopen non! Welk een hapje voor een weggeloopen dominé! Gisteren bevatte het Handelsblad het volgende schrijven: Het bericht, dat te Tilburg eene non uit hel klooster gevlucht, doch aan het station aangehouden en wederom naar het klooster teruggevoerd is, heeft als een vliegend vuurtje de ronde in de pers gemaakt. Uit eene correspondentie, voorkomende in uw nummer van heden, blijkt dat eenige brieven bij u zijn ingekomen, waarin de schrijvers lucht trachten te geven over hunne verontwaardiging over dit drama. Toen ik het nieuws in Couranten las, had ik van de aanleiding tot deze geschiedenis niets vernomen. Ik wist ook vooraf, dat er niets van bestaan zou, wijl van ontvluchten uit het klooster geen sprake kan zijn, daar het den ganschen dag aan verschillende zijden openstaat en elk bewoner het, des verkiezende, ieder oogenblik vrijelijk kan verlaten. Van aanhouden en terugvoeren aan het station kan geen quaestie zijn, wijl vooral daar onder 't oog van het publiek en der politie dergelijke geweldpleging — aangenomen zelfs dat men het zou willen beproeven — niet zou geduld worden en ook tot de onmogelijkheden behoort. Uit het ingesteld onderzoek, wat tot deze geschiedenis aanleiding kon hebben gegeven, is het volgende gebleken: Een der liefdezusters uit het klooster alhier, die nu en dan blijken gaf wat zwak van hoofd te zijn, verlangde, tot herstel harer gezondheid, eene bedevaart te doen; zij verlaat stilzwijgend het gesticht, wandelt te voet naar 's Bosch (vier uren van hier) gaat daar een paar uren in de St. Janskerk bidden en bezoekt vervolgens hare te 's Bosch wonende ouders; deze geleiden haar naar de aldaar gevestigde afdeeling van het liefdegesticht alhier; den volgenden morgen komt de Tilburgsche non, vergezeld van ééne Bossche non, per spoor terug; beide begeven zich hier naar het gesticht, waar de o«»n + A moHornm i*Tr»»«r1+ npgonnmon o« woormpflft HP gphpplp. affaire is afgeloopen. Een bloot verhaal van het wezenlijk gebeurde kon, dacht mij, zijn nut hebben. Beleefdelijk noodig ik u, Mijne Heeren, derhalve uit bovenstaande regelen wel in uw veelgelezen blad te willen opnemen. Met achting heb ik de eer te zijn, Uw dv. dienaar. JANSEN. Burgemeester van Tilburg. Van den brief van den burgemeester van Tilburg geeft de N. R. Ct. toch een klein uittreksel. Zij is zoo zeldzaam rechtvaardig, dat wij met vreugde het feit vermelden. Nu nog een klein verzoek. Zou zij niet zoo goed willen zijn het Handelsblad aan een harer knechts ter lezing te geven? Zij weet wel wien wij bedoelen. Het schepsel is zoo woedend over die Tilburgsche geschiedenis. Als hij tot bedaren komt, kan hij weer rustig zijne vertaling van Baedeker voortzetten, welke onder den titel van Italiaansche reisbeschrijving de Nederlandsche litteratuur verrijken zal. In de parochiekerk te Gilze had verleden Zondag de plechtige ontvangst plaats van Angelina De Jong, die hare spraak heeft wedergekregen in het beroemde Kevelaar. Tegen 10 ure vereenigden zich aan de pastorij de leden der harmonie, eenige netgekleede maagdekens, de Broedermeesters der Bredasche processie om Angelina ter kerk te geleiden. Voor het beeld der H. Maagd in het priesterkoor, dat fraai was versierd, nam de genezene met vele oor- en ooggetuigen plaats. De plechtige Hoogmis werd opgedragen door den weleerw. heer M. Verhoeven, kapelaan, geassisteerd door den zeereerw. heer J. Van den Bosch, pastoor, de weleerw. heeren H. Gillis en J. B. Brouwers, theologanten. Na het H. Evangelie beklom de zeereerw. Pastoor den kansel en sprak tot de ontelbare aanhoorders een zalvend woord over de machtige voorspraak der H. Maagd en wekte in allen een zichtbaar gevoel op van vast betrouwen op den krachtigen bijstand der Moeder Gods. Nadat het plechtig Te Deum was geëindigd, trok de stoet in treffende orde uit de kerk en vonden velen de gelegenheid om zich te overtuigen, dat Angelina De Jong nu zeer duidelijk kan spreken. Tegen den avond brachten de leden der Bredasche processie haar terug bij de gelukkige ouders en naastbestaanden. Dagelijks komen ontelbare belangstellenden haar geluk wenschen en zich overtuigen van die zeldzame genezing. Wat nu misschien een of ander ongeloovige of spotter met den godsdienst zeggen moge, dit is zeker, dat Angelina De Jong genezen is en zeer goed spreekt, wat zij in ruim 14 jaar niet heeft kunnen doen. Alle geloovigen zullen met de Gilzenaars God loven, die Zijne almacht in deze genezing weder getoond heeft. Mirabilis Deus in Sanctis suis. (Grondwet.) Een bijna nooit gekende overvloed van wild (inzonderheid hazen) is in de Over-Betuwe aanwezig; deze anders uit den aard schuwe dieren bezoeken thans de tuinen der landbouwers. Van de jongste raadsvergadering op Urk geeft de N. R. Ct. het volgende verhaal: «De zaal was gevuld met toehoorders, terwijl zich daarbuiten honderden menschen hadden geschaard. De voorzitter opende de vergadering en stelde aan de orde een adres van Geert Bakker, verzoekende schorsing van de raadsleden Hoekstra en Kramer, den eerste wegens levering van mutsjes, den tweede wegens levering van drie llesschen brandewijn, een en ander voor het kroningsfeest bestemd geweest, en waarvoor zij de gelden ontvangen hadden uit de gemeentekas. Overtreding dus van artikel 24 der Gemeentewet. »De voorzitter stelde voor, overeenkomstig het adres, de raadsleden Hoekstra en Kramer te schorsen. »De heer Hoekstra, het woord bekomen hebbende, zeide, dat als hij geschorst moest worden, artikel 26 ook op den Voorzitter behoorde te worden toegepast, daar deze wijn en banket heeft geleverd voor het kroningsfeest. Hij vroeg ook den Voorzitter of deze niet als president der feestcommissie bij hem gekomen was en, op het zien van een mutsje, niet gevraagd had: »zou u daar geen paar honderd van bestellen kunnen voor het kroningsfeest?" De spreker was mede lid der Commissie. «De Voorzitter antwoordde, dat hij wijn en banket van een leverancier had ontvangen en de rekening daarvan had overgelegd. De heer Hoekstra repliceerde: «Dat heb ik ook gedaan; ik heb geen cent daaraan verdiend." «De heer Kramer, vervolgens het woord bekomende, verklaarde, dat de drie flesschen brandewijn door een der kinderen ven den burgemeester bij hem gehaald waren, en toen hij den burgemeester gevraagd had om de gelden, denkende, dat ze door dezen gebruikt waren, antwoordde de burgemeester: Dat moet de ontvanger betalen; dient u de rekening maar in, dan zal ik een mandaat schrijven. «Ik verklaar ten aanhoore van het pnbliek (zoo ging de heer Kramer voort), dat gij, voorzitter, mij op een listige wijs hebt zien te vangen. Had ik dit ten vorigen jare geweten, ik zou geen letter voor u op papier gezet hebben om u te dekken in de hooizaak. Indien wij geen verklaring geteekend hadden, dan was uwe schorsing als burgemeester zeker geweest." De voorzitter repliceerde: «gij liadt mjj niet behoeven te dekken." «Hierop volgde eene scherpe woordenwisseling, waarbij de heer Kramer den voorzitter verweet, dat deze jaren achtereen art. 24 der Gemeentewet overtreden had, en insinueerde, dat de requestrant Geert Bakker door den burgemeester was opgestookt. Bakker, die zich onder het publiek bevond, mengde zich, door den voorzitter opgeroepen, in de discussie en verklaarde, dat de burgemeester niet bij hem was geweest, waarop Kramer hernam: «De burgemeester loopt het vuur uit zijn sloffen om met u te converseeren, ten einde mij te vangen; hij zal dus daarover ook wel by u zijn geweest." «Ten slotte ontstond er zulk een tumult, dat hooren en zien verging, waarop eerst enkelen en vervolgens allen de raadzaal verlieten." Naar aanleiding van de raadszitting te Urk vraagt het Vaderland: «Zou een dergelijke zitting mogelijk zijn, indien reeds in '57 overal voor goed en voldoend volksonderwijs gezorgd ware?" Wij vragen: Zou hier ook het woord van toepassing zijn: • Antwoord den dwaas niet op zijne dwaasheid, opdat gij licin niet gelijk wordet ? Nabij Bloemendaal is bij het tirailleeren in de duinen een soldaat van het 4e reg. inf. bij ongeluk doodgeschoten. Door de Commissie van Rapporteurs (de heeren Stieltjes, Bredius, Van Wassenaer, Verheijen en Van Rappard) is verslag uitgebracht over het wetsontwerp tot aanleg van Staatsspoorwegen. Het stuk is zeer uitvoerig het beslaat 22 bladzijden folio en gaat vergezeld van drie nota's van de heeren Stieltjes, Rutgers en van de heeren Van der Does en Van Zinnicq Bergman. De heer Stieltjes geeft in zijne nota een critiek van het regeeringsontwerp, dat hem zeer heeft teleurgesteld ; de heer Rutgers wijdt een nota aan de wenschehjkheid eener directe lijn Amsterdam—Leiden, door den Oostelijken Haarlemmermeer; terwijl de heeren Van der Does en Bergman door een landbouw- en nijverheidsstatistiek den aanleg aanprijzen van de lijn door de Langstraat. Hier volgt een kort overzicht van den inhoud: In de eerste plaats werd over de opportuniteit gehandeld; vele leden waren verwonderd, dat de Regeering eerst de indiening had afhankelijk gesteld van de regeling der exploitatie/ en ofschoon het overleg met de Exploitatie-maatschappij door de beslissing der aandeelhouders mislukt is, toch een ontwerp indient, waarbij, in strijd met hare vroegere houding, geenerlei zekerheid omtrent de exploitatie gegeven wordt. Waarom dan niet reeds in Februari een ontwerp ingediend, en dat va» den heer Kappeyne c. s. voorkomen? Ol' waarom thans nie' de indiening uitgesteld, tot de exploitatie geregeld zou zijBi daar de Regeering door de mislukking der gehoopte regeling/ ontslagen kon worden geacht van hare belofte, om nog in d eze zitting een voorstel te doen? Vele andere leden keurden echter de indiening goed, nj door het ontwerp-Koppeyne gebleken was, dat de Kamer oo» voor staatsaauleg is en de Kegeering belooid had een ontwerp voor te dragen. Het strekt haar tot eer, dat zij een beperkte! ontwerp, dat zij in 'slands belang wenschelijker acht, ing e ' diend heeft, ofschoon het uitgebreider voorstel der kamerleden zoo groote verwachtingen had gewekt. In eenige afdeelinï eB wenschte men een nadere verklaring van de woorden de= Ministers, volgens welke het voorstel-Kappeyne aan de ^ der Regeering schade had toegebracht. De voor- en nadeelen van Staatsaanleg kwamen weder ulï ' voerig ter sprake. O. a. werd de vraag gesteld, of het in* mogelijk ware, bepaalde regels te ontwerpen, volgens wel'® aan particulieren subsidie voor aanleg van spoorwegen z0 ') worden verleend. Hierdoor zou de aanleg werden bevorder" 1 en in het algemeen belang meer billijkheid worden betrad"' dan zonder zulke regels mogelijk is. Van verschillende zijden werd over de karige toelicbtiOfe geklaagd; men hoopte dat de Regeering in haar antwoor meer licht zou geven, zoodat de voordracht dadelijk 111 nieuwe zitting kon worden behandeld. Ook de keus der 1 voorgestelde lijnen werd niet gerechtvaardigd geacht; v0 ° n _ verbinding der eindpunten, voornamelijk met de seehay e * van staatswege is noodig, en dat geschiedt niet. Welk n heeft de Regeering voor de lijnen, die bij voorrang te m a zijn om tot een goed verzekerd algemeen Bpoorwegverke* geraken? Eerst moeten de karig bedeelde provinciën& e rot' worden en b. v. de lijn Amersfoort—Nijmegen uitgesteld/ ^ althans moet verklaard worden, dat later meer lijnen worden voorgesteld. Anderen spraken dit tegen; zij » j de toelichting voldoende en keurden de spaarzaamheid . nieuwe lijnen goed, vooral die, welke geen voordeel bij t tatie beloven; echter hadden ook deze leden gewensent, de Regeering eenige stappen verder ware gegaan. ^ De voorgestelde lijnen Zwolle—Almelo en Dordre gorinchem—Eist werden algemeen goedgekeurd; alleen over de richting was verschil van gevoelen. De lijn AmersfoortKijmegen werd door een aantal leden een lijn van weelde „enocnid; ook de richting over Wageningen in plaats van over Hhenen werd uit het oogpunt der verdediging afgekeurd. De lijn Zaandam—Purmerena—Hoorn—Enkhuizen werd bestreden e a verdedigd; de toelichting achtte men algemeen ontoereikend; de richting Purmerend—Amsterdam werd door eenjder leden minder dnur en minder nadeelig voor'de scheepvaart geacht. Ook over de lijn Nijmegen—Venlo (linker-Maasoever) waren