BINNENLAND. Eerste Kamer. In de zitting van Zaterdag is de wet ep de Kerkfabrieken aangenomen met 25 tegen 4 stemmen: de heeren Beerenbroek, Villers, Hengst en Michiels. De Vesting- en Ooriogsbegrooting is aangenomen respectievelijk met 2i tegen 6 en 18 tegen 9 stemmen. De beiwarei der tegenstemmers berustten op het definitief karakter dezer begrooting en het hoog eindcijfer. Benige ondergeschikte wetsontwerpen zijn mede aangenomen. In eene Limburgsche correspondentie der N. R. 0, wordt de Maas en Roerbode het orgaan genoemd van »DEN HEER f J. A. PAREDIS" ! Die geestige scliryfwyze was zeker voor het spotblad van de pers van Nygh bestemd. De deftige redacteuren der N. Rotterdamsche hebben echter gemeend: «Zoet is het op zya tyd voor gek te spelen." De liberale bladen plukharen onderling over de vraag, of er nu een liberaal ministerie moet optraden. Past op , heeren 1 Gelieven mogen kijven, De liefde moet toen blijven! Naar men weet, klagen de liberale bladen, vooral de N. R. Ct., niet zeiden over den onbeschaafien toon, welken de conservatieve en Katholieke bladen aanslaan. Nu hoore men eens den zoogenaamden Italiaanschen correspondent van de N. R. Ct.: y>In Frankrijk , in Duitschland , in België moge men al SLANGEN, TIJGERS, VOSSEN ( vooral VOSSEN) in de clericale partij ontmoeten — in Italü zijn wij beter bedeeld. De Italiaansche clericaal gelijkt het meest op den KREKEL. . . . Zij zingEM[1] druk, dat is waar, maar ook alleen wanneer men ze geheel met rust laat"! Wij gelooven, dat de bedaarde Guizot bij het lezen van die straattaal nog eens in verontwaardiging z« u herhalen: Maljaiteurs d' écritoire, bandits de 1» plume! I En dezer dagen nam de Leidsche Maatschappij van Letterkunde een der redacteuren van de N. R. & ouder hare leden op!! Waarlyk, 't bleek reeds vroeger en nu weer, dat men te Leiden met aanneming van nieuwe leden vrü luchtig omspringt! Naieve bekentenis. Venezuela is door de schatten, die uit zijn bodem' e trekken zijn, onmetelijk rijk, maar het land is nooit rustig. Want elk bestuur zuigt ten eigen bate 't volk uit el wordt daarin benijd door de overgroote massa naijverige egoïsten, die ook watertanden naar den buit. Zoo leest men heden in de N. R. Ct. Maar de oorzaak van dien rampzaligen toestand, wordt er bij gevoegd; achter de woorden »elk bestuur" leest men tusschen twee haakjes deze eenvoudige maar welsprekende woorden, zonder commentaar: »'t is een republiek." En de republiek (openlijk of vermomd), de regeerifo van het vok door het volk is het ideaal en het doet der z. g. liberale politiek van de N. R. Ct. c. s. Ergo (DagW-) sMaar wil men óver machteloosheid van conservatief regeerkracht spreken — zegt het Dagblad tot de iv R. Ct., die deze bewering onbeschaamd voorop stelde "~ dan diende toph in elk geval één zaak daarbij vas * f! staan: dat een conservatief Kabinet zyn regeerkrach had beproefd. »En dat heeft niet kunnen plaats hebben, omdat ef geen eigenlijk conservatief ministerie heeft bestaanVVy doen een beroep op ons verleden, om te dat wij het nu demissionair Bewind nooit als zoodafls hebben kunnen erkennen. Wy hebben naar waar» geschat de conservatieve elementen, welke er in wat® opgenomen y maar een conservatief kabinet W d en zin des woords heeft niet bestaan, en niemand wa ' ze ]f s beweren, dat dit ministerie ooit reden heeft k an e n tot de bewering, dat het slechts beproefd heeft gjjf conservatief Bewind zich te doen gelden." „Zooals nu in België het stemrecht geregeld is, zijn A pi e n van het land aan elkander gekoppeld, die gef e p l verschillende belangen, behoefte en wenschen hebe Aan de zijde waar het overwicht gelegd is, vindie belangen, behoeften en wenschen bevrediging; aar aan de andere zijde blijven zij onbevredigd. Is "nik een toestand houdbaar?" Dus de N. Rott. Ct. in een binnenlandsch entrefilet. Men weet, dat het stokpaardje van die zijde sinds ren is geweest, hier te lande het zoogenaamd »inteli ct" der steden van het platteland los te maken. De aanduiding van hetgeen in België verkeerd is, «rhii"t voor 's hands voldoende. Zoodra de gelegenheid schoon is, zal men wel tot ^ aantooning van de onhoudbaarheid ook voor Nederland overgaan. ( Dagbl.) Op verzoek plaatsen wij hier de namen van de leden der Kamer, die voor en tegen art. 1 van demilitiewet stemden, na welks verwerping de wet door de regeering ingetrokken werd. Vóór hebben gestemd de heeren: Luyben, Van der Schrieck, Godefroi, Saaymans Vader, Begram, Bastert, Schimmelpennick, Storm van 's Gravesande, Van Vaamen van Eemnes, Van Wassenaer van Catwijck, Nierstr asz, Wintgens, De Jonge, Stieltjes, de Casembroot, Tnsinger, Schimmelpennick Van der Oije, Bichon van llsselmonde, Van Kappard, Van Eek, Van den Berch van Heemstede, Van Heemstra, Messchert Van Vollenhoven, Des Amorie van der Hoeven, A. Mackay, Van Zinoicq Bergmann, Corver Hooft, Fabius, Van Asch van Wijck, Teding van Berkhout en Heydenrijck. Tegen hebben gestemd de heeren: Van Baar, De Roo van Aklerwerelt, De Vries, Van Houten, De Lange, Tak van Poortvliet, Kerens de Wijlre, Bergsma, Hingst, Van Kerkwijk, Mirandolle, Geertsema, Wybenga, Van den Heuvel, Cremers, Arnoldt?, Mackay, De Bruyn Kops, Kappfyoe van de (Joppello, Van Nispen tot Stjveuaer, De Ruiter Zylker, Smidt, Oldenhuis Gratama, Mees, Gevers Deynoot, Bredius, Smitz, Moens, Veruiers van der Loeff, De Jong, Rombach, Van Harinxma thoe Slooten, Fransen van de Putte, Haömans, Lambrechts, Viruly Verbrugge, Idzerda, Sandberg, De Bieberstein, Lenting, Bluste, Schepel en de Voorzitter. Van de Kath. leden waren afwezig de heeren Borret en Verheijen. " 1 - """ Eerstdaags zullen drie geestelijken uit Limburg, thans aan het Amerikaansch College te Leuven, als missionarissen naar Amerika vertrekken. Het zijn de eerw. henren J. Gijsen van Blerik r.aar het diocees Buffalo (New York), A. Habets van Hulsberg naar het diocees Richmond fVirginië) en A. Schaeken van Weert naar het diocees Newark (New Yersey.) Donderdagavond is te Harderwijk een koloniaal ten eevol»e van het overmatig gebruik van sterken drank plotseling dood gebleven. In een paar uren tijds had hij ruim 30 glazen jenever gedronken. De beschonken kolonialen, die men te Harderwijk ziet, zijn ontelbaar ; doch als iedere heiberg wat wil verdienen — en zij verdienen veel — is dit geen wonder, daar men er tegenwoordig 120 kroegen be"^ r l^elk getal ruim een jaar geleden nog 80 was. De justitie van Maastrich' -';eeft zich naar Beek begeven, ten einde een onderzoek in te stellen naar een in die gemeente gewoed hebbenden brand, welke was uitgebroken op de kamer van zekeren S. aldaar. Naar men zegt, is een kist in beslag genomen met verdachte voorwerpen. Te Bom (Limburg) heeft zich een geval van hondsdolheid voorgedaan; de hond is onmiddellijk afgemaakt. De rechtbank te Middelburg heeft uitspraak gedaan in de bekende aanvaringszaak van de Phönix. De eisch van schipper de Bruin om schadevergoeding is toegewezen, en de gezagvoerder van de Phönix veroordeeld in alle kosten van het geding. Sedert eenige dagen houdt men zich in den omtrek van Zwolle bezig met het snijden van grasbloempjes in de weilanden, die, zooals men zegt, door eene fabriek in het buitenland tot of bij het vervaardigen van manufacturen gebezigd worden. Er zijn menschen, die met genoemd snijden het ongeloofelyk daggeld van f 10 a / 12 verdienen. (N. IJsselb.) De prijs, door de Rotterdamsche Liedertafel behaald, bestaat m een gouden medaille en f ^00; de tweede, die Apollo te Amsterdam verwierf, in een verguld zilveren medaille en f 100; de derde, die de Nationale Zangschool voor handwerkslieden te 's Hage kreeg, in een verguld zilveren medailje. De tweede afdeeling bestond uit liedertafels, die reeds vroeger bekroond zjjn. In deze atd. werd de eerste prijs, een gouden medailje met ƒ 400, Dehaald door Cecilia te 's Hage, de tweede , een verguld zilveren medailje met f 200, door Rotte's Mannenkoor te Rotterdam en de derde, een verguld zilveren medailje, door Oefening en Uitspanning , te s Bosch. Rotte's Mannenkoor heeft, naar men zegt op advies van deskundigen, besloten den prijs niet aan te nemen. Of de jury gelijk heeft of de deskundigen kunnen wij natuurlijk niet beoordeelen; zeker is het intusschen dat dergelijk feit voor jury en Rotte's Mannenkoor beiden zeer onaangenaam moet zyn en, als het meer plaats had, het menigen deskundige zou afschrikken lid eener jury te worden. Overigens weten wij niet of men wel recht heeft het oordeel eener jury te wraken, nadat men, door aan den wedstrijd deel te nemen, zich feitelijk bij voorbaat aan dat oordeel onderworpen heeft. Wat beleekent het voor eene jury te zingen, als men zich alleen aan de uitspraak onderwerpt, wanneer die mgt eigen meenjng overeenkomt? De derde afdeeling bestond uit buitenlandsche mannenzangvereenigingen. 1ste prys goud. med. en f 500 behaald door \Villems Genootschap te Gent in België, 2de prijs goud. med. en / 250 behaald door Orphéon wi aubeugeois te Maubeugen en 3de prijs verg. zilv. med. en f 150 door de hönner Menner Gesangverein te Bonn. - . _ Daarop streden de liedertafels, die in iedere ald. den eersten prjjs behaald hadden, om d«n eereprys, bestaande in een gouden medailje en zilveren lauwerkrans; deze werd behaald door Cecilia van 's Hage. Eindelijk werd in de 4e afd. gestreden om den prijs van uitmuntendheid voor alle binnen-en buitenlandsche zangvereenigingen, bestaande in een gouden medailje en f '1000. Dtze werd behaald door de Société Royale des Artisans réunis te Brussel. Echter werd aan de Kölner Sangerkreis , die met glans tegen de Brusselscüe Liedertafel had gezongen, bekend gemaakt dat de Commissie voor haar een tweede gouden medailje had beschikbaar gesteld. De laatste uitspraak der jury viel eerst na middernacht. Heden middag ten ruim 1 uur arriveerden alhier per Rijnspoorweg de heeren zangers van de ,/Rotterdamsche Liedertafel," welke zooals wij in ons vorig nummer reeds gemeld hebben, te Amsterdam een eersten prijs behaald heeft, die haar door de jury van beoordeeling met algemeene stemmen werd toegekend. Zij werden aan het station door eene commissie uit de contribueerende leden opgewacht. Nadat de voorzitter dier eommissie, de heer Wn. J. Oats een kort woord gesproken had, werd door de jonge juffrouw Theodora Smits aan den directeur C. C. A. De Vliegh een prachtig bouquet aangeboden, en door den heer Oats een lauwerkrans aan net vaandel der liedertafel gehecht, waarna de heeren zangers en vele aanwezigen, waaronder leden van ae Vereeniging «.Oefening baart Kunst'', de ^Harmonie" van Delfshaven en andere belangstellenden, voorafgegaan door muziek der artillerie uit Delft, in optocht de stad doortrokken naar dc Societeit Harmonie, die met eenvoudige maar nette, decoraties prijkte. Daar aangekomen, nam de heer Oats het woord om de Vereeniging geiuk te wenschen met de behaalde overwinning, niet alleen, maar ook vooral den heer Directeur, terwijl hij eindigde met een toast te wijden aan den bloei van de Rotterdamsche Liedertafel onder haren Directeur den heer C. O. A. De Vliegh. Daarna nam de heer R. P. Van Beckum, president der Liedertafel, het woord, om allen den dank te betuigen der werkende leden, die, zooals hij zeide, zulk eene schitterende ontvangst niet hadden verwacht. Vervolgens werd nog het woord gevoerd door den heer F. Van Dieren, die wtei op hetgeen Dr. Wap als het ware voorspeld had, den president der vereeniging ,/Oetening baart Kunst," den voorzitter van de liedertafel «Amphion," die allen van hunne deelneming deden blijken. Te half drie ure kwam ook nog onze geachte Burgemeester, de heer Joost Van Vollenhoven zijne nulde brengen aan de L ieder tafel, en haren genialen Directeur. ZEA. wenschte beide geluk, doch gaf de hoop te kennen, dat de //jeugdige Vereeniging" niet overmoedig zou worden. De heer Van Ëeckum beantwoordde de toespraak van den heer Burgemeester en wees er op, dat hij overtuigd was, dat de gegeven wenk in acht genomen zou worden, waarna de heer Van Dieren nog een woord van dank richtte tot den Burgemeester voor zijne welwillende belangstelling. Nadat ZEA. door den heer Cats was dank gezegd en met fanfares en onder het zingen van het Wien Neerlands bloed was uitgeleide gedaan, werd door den heer Van Beckum nog kortelings het woord gevoerd om vooral de commissie, die zich met de ontvangst belast en zich waarlijk uitmuntend van hare taak gekweten heeft, en de contribueerende leden, alsmede alle andere belangstellenden hartelijk dank te zeggen, en hiermede was ae plechtige ontvangst afgeloopen, die zeer zeker nog lang in veler herinnering zal voortleven. Ook wij voegen onze gelukwenechen bij de vele, die wij heden gehoord hebben, en hopen dat de thans nog jeugdige doch reeds met lauweren gekroonde liedertalel nog lang moge bloeien en voorspoed genieten, met en onder haren verdienstelijken directeur, den heer C. C. A. De Vliegh. BERKENRODE, 24 Juni. Woensdag 11. herdacht de Zeer Eerw. Herder dezer parochie den vijferi twintigsten verjaardag zijner heilige priesterwijding. Bij die gelegenheid hebben Heemstee's Katholieken, onder de leiding vaa den ijvervollen kapellaan Meijs, het bewijs geleverd, hoezeer zij hun nieuwen pastoor achten en beminnen. Van af den vooravond bij de luisterrijke ontvangst, tot dat het feest gesloten werd met een schoone illuminatie en een prachtig vuurwerk, heerschte er letterlijk een wedstrijd tusschen de parochianen, om aan pastoor Kerlen blijken van eerbiedige hoogachting en innige toegenegenheid te geven. Na aankomst van vele genoodigde vrienden droeg de Jubilaris des morgens ten 10 ure zijn plechtig dankoffer aan God op, geassisteerd door pastoor v. Houten als diaken, kap. Van Halen als subdiaken, past. Peeperkorn en kap. v. d. Horst als cantoren, — allen zonen der parochie, — terwijl de WelEerw. heer Rutten, vroeger kapellaan alhier, als caeremoniarius fungeerde. Heel Berkenrode scheen bij dat Offer tegenwoordig te zijn: zoo gevuld met geloovigen was de prachtig en smaakvol versierde parochiekerk. — Op zeer verdienstelijke wijze werd door het koor de Mis van Heinze uitgevoerd, en na het Evangelie beklom de WelEerw. heer Sloots, pastoor van het Hoofddorp te Haar'emmermeer, den kansel, om op de hem zoo eigene manier een woord uit het hart, maar ook tot het hart, over het feest tot de feestvierende gemeente te spreken. Met welsprekende trekken tèekende ZEerw, het beeld van den priester, als plaatsbekleeder van Christus op aarde, dat aller gemoederen aangreep en wel niet licht uit het geheugen zijner hoorders gaan zal. Hooggestemd verliet men na het H. Misoffer het kerkgebouw, om den dag verder in feestvreugde door te brengen. In naam van de gansche parochie werden aan den beminden herder door verschillende corporaties de hartelijkste gelukwenschen en kostbare geschenken tot blijvend aandenken aangeboden, terwijl de Eerwaarde Zusters van het Liefdegesticht met de kinderen der school nog afzonderlijk op eigenaardige wijze den luister van het feest verhoogden. Met erkentelijkheid moeten we ook vermelden, dat de WelEd. Achtb. Heer Burgemeester der gemeente zijne byzondere deelneming in het feest van den pastoor heeft willen betoonen. Wy eindigen ons verslag met den innig geineenden wensch van den feestredenaar, dat pastoor Kerlen nog jaren lang als herder van Berkenrode zijn zilveren jubilé moge overleven, en dat er weldra door zijne ouvermoeide zorgen een heerlijke tempel ter eere van St. Bavo vemjze, die als een duurzaam monument aan latere tyden zal herinneren, wat de thans feestvierende herder en feestvierende gemeente met vereenigde krachten tot stand hebben kunnen brengen. --- BUITENLAND. Frankrijk. De commissie uit deu Senaat belast met het onderzoek van het ontwerp* Wat^ogton, heeft Kolb-Bernaiu ( tot voorzitter, Fournier tot secretaris gekozen, beiden van de rechterzijde. Zij is daarop uiteengegaan zonder te hebben bepaald, wanneer zij weer vergadeaen zal. — Laatstleden Donderdag heeft van 4 tot 5 en van 7 tot 10 uur des avonds een verschrikkelijk onweder over Parijs gewoed. De donderslagen duurden van vijf tot zes seconden, en het geheele uitspansel werd voortdurend phantatisch verlicht door de felste bliksemschichten. Stroomen regen, een ware zondvloed, vielen neder. Merkwaardig is het, dat geen daling van den barometerstand aan het onweder voorafging, en dat de bui niet uit het zuid-westen, zooa's meestal boven Parijs het geval is, maar uit het zuid-oosten is komen opzetten. De bliksem sloeg in de Levalois-Pirret, te Batignolle, en in de rue du Chateau des Remtiers zonder veel schade of ongelukkken te veroorzaken. In de avenue de Clicy.werd de heer Jongleux, in zijn huis, door den bliksem getroffen. Hij geraakte buiten kennis maar kwam weer tot bewustzijn ; geen enkele kwetsuur had hij te betreuren. De regen viel bij zulke stroomen neder, dat b. v. van de hoogten te Montmartre watervallen liepen, die zoo snel langs de rioolopeningen gingen, dat het water er langs in plaats van er in liep. Kieine meeren onstonden overal. In de rue des Martiers was het verkeer gestremd; in de rue des Piossonnières werd een 50 meter plaveisel weggespoeld. Ongelukken zijn niet vermeld. België. Met bitteren spijt verhaalt het Journal de Grand dat terwijl in vroegere jaren de hemel boven het H. Sacrament bij de processie op H. Sacramentsdag te Dinant gedragen werd, door jongelieden uit de lagere klasse, deze taak ditmaal verricht werd door de heeren Bribosia, vice-president van de rechtbank van Dinant, Limelette, substituut van den procureur des Konings, Bertrand, rechter, Pierlot, oud-burgemeester van Dinant, Incoul, kantonrechter , Bertrand, griffier, Pernelle en Dubus, advocaten. Dat moet inderdaad een liberaal blad wel doen razen. Doch men hebbe slechts geduld; het liberalisme zal nog wel andere dingen zien , eer het voor goed de oogen sluit. Engeland. {Particuliere correspondentie.) Men schrijft ons uit Londen dd. 22 Juni: Eene processie met het Allerheiligste, wel te verstaan buiten de muren van het kerkgebouw, mag zeker een feit van beteekenis genoemd worden, wanneer zuiks te Londen plaats heeft. Te Notting-hill, nog binnen den kring gevormd door den spoorweg van de Londensche metropolis, bevindt zich het collegie van den H. Carolus Borromeus, eene zeer bloe ende inrichting, waar èn leeken-onderwijs gegeven wordt èn jongelieden voor den geestelijken stand worden opgeleid. Hier is den 19 dezer (zijnde Maandag in het Octaaf van den H. Sacramentsdag) een processie gehouden in de open lucht, waaraan behalve door deu ttector, de professoren en 140 studenten, door een gro tt getal Katholieken deelgenomen werd. Onder de aanwezigen werden opgemerkt: de markies van Ripon, de graaf van Denbigh, Lord en lady Petre, de markiezin van Londonderri, de Eerw. Lord Archibald Douglas. Lady Howard van Glossop, de heer O wen Lewis, lid van het Lagerhuis, en vele andere van de aanzienlijkste Katholieken. Het Allerheiligste werd gedragen door Z. Em. den Kardinaal-Aartsbisschop van Westminster, geadsisteerd door Z. D. Hoogw. Dr. Weathers, bisschop van Amycl > i. p. i., door den Rektor van het College, den Eerw. heer Manning, een bloedverwant van den Kardinaal en een talrijke schaar van geestelijken. Uitgaande van de kapel van het College trok de processie eerst door de gangen van het gebouw. Vooi op ging het Kruis. Hierop volgden negen geestelijken in koorkappen, negen sukdiakens in tunieken, drie diakens in dalmatieken en vier en twintig priesters in kasuifels. Daarna kwam de kardinaal, dragende het Allerheiligste, voorafgegaan door het kardinaalskruis en omgeven door de assisteerende geestelijken. Het was een schoon gezicht die lange rei van priesters en leeken langzaam te zien voortbewegen, met brandende waskaars in de hand en de onderscheidene banieren wuivend boven hunne hoofden, terwijl de heerlijke tonen weerklonken van het »Pan ge lingua", het »Jesu dulcis Memoria" en het Magnificat. In de open lucht was een altaar opgeslagen, waar d or Z. Em. de zegen met het Allerheiligste gegeven werd, waarna de processie in dezelfde volgorde naar de kapel terugkeerde. De »hemel" boven het Allerheiligste werd gedragen door vier soldaten van de Garde, en tot sleepdrager had Z. Em. bij deze gelegenheid een kleine page , den zoon van den graaf van Bayona, een knaapje van weinig meer dan zeven jaren oud, gekleed in middeneuwsch costuum. De Daily Telegraph van Dinsdag 11. bevatte een ver.-lag van de plectitigheid ter lengte ongeveer van een kolom. Aan het slot daarvan gewaagt de correspondent van een gesprek, hetwelk hij had met den Cicerone, die hem bij deze gelegenheid was toegevoegd. Deze laatste a's een »volbloed ultramontaan" geïntroduceerd, betreurde het, dat het militaire element bij deze plechtigheid niet sterker vertegenwoordigd wa-s, en ging op dit thema door zeggende: »Gij moest dit eens zien, zooals ik het gezien heb in Spanje!" Waarop de correspondent aldus zijn verslag eindigt: Wie weet of niet de luchtkasteelen van deu vurigen Kathol ek, op een niet ver verwijderd tijdstip, zullen verwezenlijkt worden, zelfs in de nu nog kettersche omgeving in Notting-hill ? De tijd is voorbij, waarop eene plechtigheid als die, waarby ik tegenwoordig was, een onmogelijkheid was in een voorstad van Londen gedurende het Octaaf van Corpus Christi. Wij gaan vooruit — of liever zeker iemand gaat vooruit — met snellen pas, en werkelijk, men kon niet zien dat het iemand hinder deed." Deze laatste woorden van een onbevooroordeeld man mogen alle processiehaters van het vasteland als aan hun adres gericht beschouwen. Wat moet de excarmeliet Loyson inwendig wel gevoeld hebben, toen de Anghcaansche bisschop van Winchester hem verleden week bij een talrijk Protestantsch publiek, jn St. Gtorges-Hall, introduceerde met woorden: Gij kent zijne geschiedenis!" Vooral als men bedenkt dat mevrouw Loyson mede het Kanaal overgestoken en onder het geiioor aanwezig was. Hoe goed deze introductie van de zijde des Anglicaanschen bisschops ook moge gemeend zjjn geweest, toch kon het wel niet anders of zy moet den afgevallen priester minder aangenaam in de ooren hebben geklonken. Met voordacht of niet, Loyson heeft op zijne beurt deu bisschop een fijn complimentje gemaakt, toen hij in zijne eerste voordracht »over de toekomtt van het Christendom" zeide: dat de Roomsch Katholieke Kerk, welke hare dwalingen en misdaden ook waren, zich nooit zoo verre verlangd had, van zich te onderwerpen aan den Staat. Als men zich herinnert dat in de Anglicaansche Staatskerk de koningin , bijgestaan door het privy council, een raad bestaande uit zes rechtsgeleerde leden, in iaatste instantie uitspraak doet in geschillen van zuiver kerkelijken aard, dan is het voor een ieder duidelijk dat deze woorden van den ongelukkigen Loyson voldoende waren om den aanwezigen staatsbisschop en de staatsdekens van geraaktheid te doen opspringen, indien de omstandigheden hen niet hadden genoodzaakt om dezen harden pil voor lief te nemen van den man, dien zij verheerlijken lo. omdat hij zijne overheid de gehoorzaamheid heeft opgezegd en 2e. omdat hij eene vrouw getrouwd heeft, Deze twee omstandigheden schijnen een afvallige terstond het karakter van »hervormer" te geven, maar teekenen dan ook terzelfder tijd de ketterij in hare ware gedaante. In zijn eerste voordracht heeft deze geïmproviseerde apostel gesproken over de noodzakelijkheid van eene hervorming in de Latijnsche kerk; gisteren, in St. James-Hall heeft hij den aard, wel te verstaan van de door hem beraamde hervormingen behandeld en, in aanmerking genomen de belangstelling van het publiek, met andere woorden het materieel succes, zoo heeft hy tegen aanstaande week een derde en laatste voordracht aangekondigd, waarbij niet minder of meer dan de exminister Gladstone, al was het alleen uit haat tegen Rome, het voorzitterschap zal bekleeden. Wat den inhoud zijner redevoering betreft, het is der moeite niet waard om er een geregeld verslag van te geven; de verbeelding speelt er de hoofdrol in, en in op effect berekende declamatiën woi di n ideën aangegeven, die even dwaas als onuitvoerbaar zijn. Hieruit kan men gemakkelijk begrijpen dat de man niet den minsten invloed op een Èngelsch publiek kan uitwerken. En bovendien , het weinige goeds, dat hij gesproken heeft, staat zoo lijnrecht tegenover de beginselen van de Anglicaansche Staatskerk, dat het alleen uit beweegredenen van zuivere nieuw-g^erigheid moet verklaard worden hoe het mogelijk is dat zulk een talrijk publiek uaar hem komt luisteren. De voorzitter op de tweede bijeenkomst, de hertog van Argyll, zeide dan ook zeer naïef in zijne intioductie-rede, dat, mocht sprekers d ï kwijze niet de hunne zijn (van het gehoor), zij benoorden toch met deelneming te luisteren naar een zoo b gaafd man! Ook moet men niet vergeten dat de u.teilijke welsprekendheid in Engeland ver ten achter is vergeleken met die op het vasteland, en de Fransche declamatien daarom althans de charm der nieuwheid bezitten, zelfs voor een ontwikkeld Engelsch publiek. Ten slotte moet ter verklaring van den toeloop nogmaals herinnerd worden aan het feit van Loysons afval en van zijn zoogenaamd huwelijk hetgeen, zooals ik zeide, a leen genoeg is om hem in de oogen van een zeker publiek tot een groot man, tot een «hervormer" te maken. Hoe onbeduidend het practisch succes van dezen «hervormer" op dit punt moge geacht worden te zijn, «eker is het dat van den anderen kant het materiëei succes ten volle bevredigend zal kunnen genoemd worden. Duitschland. De Times meldt uit Berlijn van 23 dezer dat de regeering aldaar t zich voorstelt onmiddellijk eene 4% leening te fluiten ten bedrage van 5 millioen pond sterling. Waartoe moet dat geld dienen? Toch niet voor een oorlog, want hiervoor liggen 40 millioen te Spandau, of men moest aan deze som niet genoeg nebben. Voor binnenlandsche aangelegenheden dan? Maar is dan van de 5 milliards niets meer te vinden? — Waarom gaat vorst Bismark naar Kissicgen en vermijdt hij, zich op zijne reis derwaarts een oogenblikte Erns te vertoonen, daar nu toch een geheele diplomatieke wereld aldaar bijeen is en zeker over aangelegenheden zal spreken, die het Duitsche rijk betreffen? Heeft het spel van Bismarck in de Oostersche quaestie misschien zulk een vroegtijdig wederzien met Gortschakuff onmogelyk gemaakt? «Wanneer de diplomaten der verschillende volken," zegt de Pall Mali in een hoofdartikel, dat ten titel voert »De deelneming van duitschland aan de jongste gebeurtenissen," »zich eens konden verklaren, zouden wij algemeen erkend zien, dat de onderhandelingen en intriges der laatste zes maanden niet door Engeland alleen geleid en uitgesponnen zyn. Engeland zou nooit die politiek van verzet begonnen hebben, zou het niet geweten had, dat het ergens in Europa gesteund werd. Het vertrouwen van hei Engelsche ministerie op het welslagen van het ondernomen waagstuk, steunde op de betrekkingentusschen Duitsctiland en Rusland en op het bewustzijn, dat tiet eersie het laatste nooit met eigene hulp versterken en daarom nooit in zijne Oostersche politiek ondercteuuen zal. Eene overeenkomst tusschen het Duitsche kubinet en het Engelsche moge in dit opzicht bestaan hebben of niet, zeker is het, dat men te Londen het doel der Duitsche politiek kende, en dat was genoeg. Het zou met de politiek van Duitschland zeer strooken, Rusland zoo spoedig mogelijk verzwakt te zien. Een oorlog nu tusschen Turkye en Engeland van den eenen kant, en Rusland aan den anderen kant, zou iets voor den Duitscnen Rijkskanselier geweest zijn. Het doel van de alarmbei'icliten, welke de Bismarckiaansche correspondent van de Times uit Berlijn zond, was natuurlijk dezen oorlog te bevorderen." — Mgr. de bisschop van Ermland reist thans zyn bisdom door om aan de geloovigen het H. Vormsel toe te dienen. Zeer vele personen ontvangen dat H. Sacrament, en de Katholieken bereiden overal hun beminden herder een feestelijke ontvangst. — De pastoor van Brockscheid bezit een hond, die een hem aangeboden stuk vleesch verslindt, als men hem zegt: »'t is van den Paus," maar het weigert, als men hem opmerkt: »'t is van Bismarck." Voor die misdaad van zyn hond heeft de pastoor moeten boeten. Op aanklacht van den grooten Bismarck is hij voor den rechter gedaagd en tot drie maanden gevangenisstraf veroordeeld. — Onlangs werd het volgende Koninklijke besluit aan de schoolcommissie te Coblenz medegedeeld: «Overeenkomstig de beslissing def hoogere autoriteiten heeft de kon. regeering den 2 Mei 1876 bepaald, dat het schoolonderwijs op den dag der zoogenaamde «eeuwige aanbidding" niet mag worden geschorst, omdat die das niet tot de wettelijke feestdagen behoort." Katholieke ouders begrijpen zulk een verbo'l niet licht, omdat zij volgens oud gebruik met hunne kinderen op genoemden dag meer en langer dan op eenigen anderen feestda» in de kerk vertoeven; daarbij bedenken zij, dat de onderwijzer veelal ook koster is en op dien dag niet gemakkelijk een geschikten plaatsvervanger kan krijgen Voorts weten diezélfde ouders, dat op vele plaatsen dj schooltijd slechts een halven dag duurt, of omdat het aantal leerlingen te groot is, of omdat in een naburig plaats geen onderwijzer is; zij weten verder, dat er zeer dikwyls geen school gehouden wordt, dewijl de onderwijzer elders eene vergadering bijwoont of tot afwisseling een veertien dagen d arenden schietwedstrijd bijwoont, zonder plaatsvervanger te stellen. Dan komt het, even als op wereldlijke feestdagen, of bij gelegen, heid van volkstelling of dergelijke op een of meer dagen vacantie er niet op aan. Turkye. Een Parijsch blad La France, had gemeld, dat te Constantinopel groote gisting heerschte onder het ga r . nizoen. Dit wordt in een ofïiciëel bericht uit die stad tegengesproken. De vraag is waaraan meer gewicht moet worden gehecht: aan een bericht van de France of van de Turksche regeering. Wij weten het niet, maar andere berichten uit het Oosten doen vermoeden dat de France wellicht niet geheel ongelijk heeft Uit Belgrado tocti wordt gemeld dat een batterij veld-artillerie en vesting-artillerie naar de grenzen gezonden zijn en eene reserve van 6000 man opgeroepen is. Daarenboven meldt de Polit. Correspondenz datite Belgrado alle maatregelen genomen zijn om 't geheel» leger strijdvaardig te doen zijn. Als het tot een breul met de Porte komt, wat zeer waarschijnlijk maar geenszins nog onvermijdelijk is, zouden de bewegingen nau. welijks vóór de eerste dagen van Juli kunnen beginnen Daarentegen zou vorst Milan in het begin dezer week met eene proclamatie, welke met een oorlogsmanifest gelijk zou staan, van de hoofdstad afscheid nemen en naar het leger te Deligrad vertrekken. Plotseling is besloten geen uitvoering te geven aan de voorgenomen zendeng van Christics naar Konstantinopel," Deze Christics zou derwaarts gaan om vredelievende verklaringen aan de Turksche regeering te brengen, Dat hy niet gaat is dus geen vredelievend teeken. ---