Eerste Blad. BELEEFD VERZOEK. Wij '.eraoefcen onzen grachten abonné's buiten Rotterdam ons vóór 25 Maart a. S. den abonnementsprijs per postwissel te zenden. Waaneer allen dit doen, wordt ons veel geld, dat beter aan (le verbetering van de couiaai grimmig koud. Een hevige stormwind blies ous oi» de ooren, een geweid makend als het loeien der zee, en wij beiden spraken zoo weinig mogelijk met elkander, wijl het toch bijna onmogelijk was, elkander te verstaan. Aan beide zijden vloog alles, wat wij ontmoetten, voorbij; als bliksemflitsen kwamen en verdwenen huisjes en boomen; wij stormden steeds langs de gladde rails, zoodat wij nauwelijks bemerkten dat wij vooruitgingen. Sommige oogcn'olikkeu slechts schudde een bons, een heftiger cf langzamer beweging ons de leden door elkander. De locomotief stormde vooruit, zuchtend en zingend, hartstochtelijk voortgejaagd in wilden galop door het landschap, dat voor ons, naast bns en achter ons lag, zwarter dan ik hst ooit des nachts gezien had. Wij vlogen het station M. voorbij en naderden K. reeds, toen plotseling de stoker op ruwen toon tot mij zeide: „ Gij weet, dat ik ontevreden over u ben." Ik zag hem verwonderd aan. In zijne oogen schitterde een onheilspellend vuur, doch in 't eerst begreep ik hem niet. „Wat is er dan, Hendrik?" vroeg ik hem. Hij kwam dichter naar mij toe; zijne gestalte scheen nog grooter te worden, en met verhefiiug van stem riep hij: „Ja, ik weet het, dat gij er met Johanna van door hadt willen gaan." Joiiaisna was zijne vrouw, en het was bekend, dat hij zeer ijverzuchtig was. „Ik? -— Gij schijnt te willen schertsen." En ik reide de volle waarheid. Ik vond zijne vrouw heel lieftallig, maar nooit in mijn leven was de gedachte in mij opgekomen, zulk een sleohtheid te begaan. „Ik scherts niet," riep hij uit; „is heb het wel bemerkt en wilde het u reeds lang in het gelicht zegden." Ik haalde de schouders op en antwoordde: „ Zwijg en val mij met zulke praatjes niet verder iasti?; g;j weet niet, wat gij zegi; let liever op je vuur, dat is veel beter." Daarna draaide ik hem den rug toe. Plotseliug kreeg ik ten geweluigan vuistslag in den ne :, dis mij bijaa tegen den grond had geworpen. Ik maakte esu sprong terug; de toorn wilde mij overmasnen, maar het gelukte mij, mij zeiven meester te fdijvcn. „Luister, Hendrik," zeide iï tot hem, en mijne stem sidderde: „gij zult mij genoegdoening geveu. Wees blijde, dat wij niet op deu vasten grond staan. Maar ik waarschuw je, raak mij niet weder aaa, anders vliegt gij naar buiten." Nauwelijks had ik deze woorden gesproken, of hij stormde op mij los; het rumoer der locomotief en het gehuil vau den wind overschreeuwend, riep hij: „Nu moet gij er aan gelooven." De strijd begon. De machine, die hare gewone snelheid reeds overschreden had, stormde vooruit. Het eene na het andere station verscheen en verdween. Bij den schijn van hst licht las ik op de stationsgebouwen namen en tijd. Wij worstelden verder iu ds duisternis. Hij beproefds, door mij aan de bcenen te trekken, mij op den grond te krijgen, maar ik hield mij met de ee?.e hand aan de verbindingsstang vast, terwijl ik hem met de andere beproefde af te weren, zonder hem leed te doen. Nogmaals wilde ik hem overtuigen, doch tevergeefs. Hij scheen niet eens te tiooren, wat ik zeide; de woede verteerde zijne bleeke trekken, waarop nu en dan de schijn der helopflikkerende vlammen viel; bet witte schuim stond hem op den mond. Reeds had hij mij in dea hoek gedreven, waar de werktuigen lagen; blijkbaar wilde hij zich van do vuurschop meester maken, nm mij daarmede de Hersens in te slaan. Ik verdedigde mij, zoo goed ik kon, en worstelend, stompend, steunend geraakten wij op het smalle platform; onze schoenen gleden uit op de met olie bedekte, vetacht:ge ijzeren platen; wij vielen op de vuurplaat, die door het vuur sterk verhit was. Ik gevoelde, hoe mijne kracSten verminderden, want mijn ?ijand was jonger en sterker dan ik. Plotseling flikkerde links van mij een rood lieht, een flikkering, die slechts een oogenblik duurde, die mij het bloed in de aderen deed stollen: het sigïiaal onveilig. Ingrijpt gij, mijnheer... het signaal, tot stoppen." De weg was niet vrij. En ik, vastgehouden, omklemd door de ijz.:ren armen van mijn tegenstander, zonder eene beweging te kunnen maken, zoudrr de machine tot stilstand te kunnen brengen! Zijne warme adem drong mij ais eeu glllucht ia mond, neus cn ooren. Daar kwam mij voor den geest, hoe miin trein ontsporen moest, hoo hij op eerx andereu suet, ik zag de conducteurs eu remmers verpletterd, bebloed, verscheurd, lichaamsdeeleu aan beide zijden van den weg, de wagons in stukken, de uiacmne in deu grond gehoord en mij daaronder met verpletterde ledenmaten. Nooit! Ik spaude mij in de augst, verdubbelde mijne krachten! Mij bukkend stak ik mijn hoofd tusschen zijne knieën en mij opbeurend maakte ik met een ijzeren greep de viugers, die zich iu mij» vlsesch geboord hadden, los en slingerde hem met eene laatste krachtinspanning in de zwarte ruimte. Ik hoorde hem niet eeus nedervallen. Dan wierp ik mij op den regulateur, dien ik sloot. In wsiaige seconden kou ik de rem aanhalen, en rte wagens tot stilstand brengen. Hij was ten hoogste tijd! Tien meter voor de machine versperde een ontspoorde tender den weg. Goeae God! Vijftien jaren ziju sinds verloopen, maar nog breekt het. zweet mij uit, wanneer ik er aan denk.... vroeg hem • ,, Ln de Sioxer t Zijn voorhoofd was omwolkt, toen hij zeide: „Verloren, gedood de ongelukkige! De hersenpan verpletterd! Ik werd voor het gerechtshof gebracht maar, daar ook uit andere omstaniigheaen zijn w»aüzin werd vastgesteld , vrijgesproken. Maar dat maakt niets uit, feitelijk heb ik toch een mensch vermoord. Een mensch, kunt gij u daar ren begrip van vormen?! Doch genoeg, wat geschied is, is geschied. En dan... Doch daar is uw trein, mijnbeer, pleiïierige reis." --- BINNENLAND. Wij ontvingen voor de ongelukkige kinderen, voor welke een geestelijke te dezer stede de hulp der liefdadigheid vraagt: van N. N. f 2, tot zekere intentie, ter eere van den H. Joseph. Wij ontvingen voor de slachtoffers der verschrikkelijke slachting door de Turken in Armenië: van N. N. f 1, tot zekere intentie. Bij Kun. besl. is de lieer E. Roie erkend als c.od au 1 van Duitscliland te Soerabaija; is W. G. Eyck van Zuylichem benoemd tot burgem. van Nijeveén, met eervol ontslag als burgem. van Schiermonnikoog; is aan N. E. Fatton, geb. te Eplatures (Zw.), vergunning verleend tot het geven van ra. e. hier te lamle; is benoemd tot technisch opa der visscherijen op de Schelde en Zeeuwjche Stroomen J. M. Bottemanne, te Bergen-opZoom; is aan den ontv. der dir. bel. en ace., P. E. H. Leendertï te Wijhe, op zijn verzoek, eervol ontslag verleend, met aanspraak op pensioen. Onderscheidingen. Bij Koninklijk besluit zijn de lste-luit. der artillerie P. M. Vis en de officier van gezondheid 2e kl. J. J. Koumans alsnog ter zake van de krijgsverrichtingen tegen Lombok in 1894 benoemd tot ridder 4e kl. in de militaire Willemsorde. Geen samenwerking? Van een gezelschap, anders van goede trouw, ondervinden wij eene onheusche behandeling. Gehuld in ouden oorlogsroem, plaatst de Standaard zich op een zeer uitsluitend standpunt, of wel belust op overheerschen óf wel deemoedig de overheerschers huldigend, — op elk geval post vattend, ver van vrienden, die hem gul de hand boden, en zich verschuilend achter onoverkomelijke vrees voor bisschoppenoverheersching. Het zij aan den Standaard, zich in de onafmeetbare gevolgen zijner daad in al hare vertakkingen in te denken. Tegen het denkbeeld van een Boerenbond heeft het blad niets. «Eenigszins vreemd klinkt het echter, dat men ten deze spreekt van een Christelijken boerenbond." Waarom met ophef wordt verkondigd, dat de weerloosheid van Duitschland's boeren loffelijk gebaat werd door boerenbonden , ook op Christelijken grondslag, terwijl dit »ten deze" niet de goedkeuring mag wegdragen? Daarvan wordt de reden aangegeven. Die reden is eene bedenking; zij gelijkt een kinderspel. De keus der benamiüg Christelijk, met insluiting der Roomschan, lacht het blad niet toe. Men stemme voor splitsing: Roomsch of niet-Roomsch. En waarom? Pretentie. De Standaard-partij bedingt de benaming «Christelijk" voor zich en omvat daarbij niet de Roomschen. Het hindert den Standaard, dat dit nu anders wordt bedoeld. Wij moeten niet lieden zijn van éene leest; niet dat de anti-revolutionnaire redactie laag op ons valt, maar vermits een mecanisme, als door ons bedoeld, over te stroeve schijven zou loopen. Daarin willen deze heeren zich niet voegen. «Tweeërlei is ons mogeHjk: óf met allen saamwerken , öf gesplitst optreden. «Doch treedt men gesplitst op, gelijk hier bedoeld wordt, dan handhaven wij ons recht op zelfstandige formatie." De wenken der historie worden gewezen van de hand. Wat in Duitschland gedijde, mag hier niet gezaaid. Het zal dus beter zijn, in laffe werkeloosheid toe te zien, dan eendrachtig de hand te slaan aan den ploeg? Het kan beter door den beugel: Joden en socialisten binnen te halen in den bond, en het gejuich der landbouwers dra in tranen te ■versmoren, dan ridderlijk samen te gaan met de Roomschen? Met hen afzonderlijk in den pas loopen wil de Standaard nu niet. Dan moet het Janhagel meeloopen, — dat gezelschap is beter. In Duitschland mocht het vaarwater met Christelijke omlijning afgebakend zijn, — hier mag dit niet. Hier moeten geen bakens zjjn, loodat men zich dood zeilt, of de bakens moeten zoo nauw insluiten, dat er voor eene vloot geen plaats is. Dat is zoo beter. 0 Maar het hart wil een klager hebben. Wij klagen over deze kleingeestigheid, die een groot goed benadeelt. Wij klagen over deze onredelijke vrees voor bisschoppen-overheersching. Wij klagen over deze onheuschheid na ons vriendschapsbetoon. Wij klagen over deze lichtzinnigheid, die spot met de historie Duitschlands. ■ s Wq klagen over deze ontijdige oprakeling van oude grieven. Wij zijn geen zieltjes zonder zorg. Deze grootsche onderneming kan enkel slagen door grootsche eenheid; als de Christelijke vaandragers niet meêwerken, wordt het werk onnoodig bemoeilijkt. Wij verzoeken den Standaard zijn qdele vrees te laten varen; de bisschoppen en de geestelijken z\jn evenmin als de overige Roomschen in Nederland op een andere leest geschoeid dan in Duitschland. Mocht de boerenbond daar, zonder gevaar voor de Protestanten, het woord christelijk in zijn vaan schrijven, het zal hen hier niet als een spookschrift behoeven te verschrikken. En daar is ook in zich geen aanleiding toe. Maar socialisten en Joden moeten ons verbond niet kunnen vaneenrijten. Zij passen in een boerenbond als een vuist op een oog. Daarom zouden wij met leede oogen zien, als de Standaard nog weder goedvond te schrijven : öf wij er uit, öf zij er ook in. Dit alternatief is ongepast en verderfelijk. Ongepast om onze blijkbare welwillendheid. Verderfelijk voor de zaak. Ter aanvulling van het in een vorig no. medegedeelde omtrent de ingediende wijzigingen der gemeente- en der provinciale wet, moge het volgende dienen. Van het wetsontwerp tot wijziging der gemeentewet luidt art. 2: Art. 5 (der gemeentewet) wordt gelezen als volgt: De leden van den raad worden gakozen in kiesdistricten door hen, die, volgens do in art. 8 der kieswet bedoelde lijst, tot het kiezen van leden van den raad bevoegd zijn. De districten, waarin de gemeenten Amsterdam, Rotterdam cn 's-Gravechage verdeeld zijn voor de verkiezing van leden van de Tweede Kamer der Stateu-Geueraal, zijn tevens kiesdistricten voor de verkiezing van leden van den gemeenteraad. In elk dier districten worut een gelijk getal leden van den gemeenteraad gekozen. De gemeente Utrecht wordt voor de verkiezing van leden van den gemeenteraad in kiesdistricten verdeeld in dier voege, dat elk der districten, waarin die gemeente is verdeeld voor de verkiezing van leden van rie Tweede Kamer der Statcn-Generaal, wordt gesplitst in twee kiesdistricten. l)e overige gebeenten van boven de 15,000 zielen worden voor de verkiezing van leden van den gemeenteraad in drie kiesdistricten gesplitst. Behoudens het bepaalde bij het tweede en inefc inac jtneramg van het bepaalde bij het derde en vierde lid, regelen Gedeputeerde Staten, den raad gehoord, de veraeeling der kiesdistricten en het getal der in elk district zoo in het geheel als bij elke periodieke aftreding te kiezen leden. Zij torgen hierbij, dat in de kiesdistric'en zooveel mogelijk een gelijk getal leden gekozen w orde en dit getal ia behoorlijke evenredigheid sta tot de bevolking vao ieder district. Is het noodig dat iu een der distrieten een lid meer of minder ^e'ioz.n worde dan in de andere, loo wordt hiervoor het district aangewezen, waar.an de bevelking het meest ef hei minst talrijk i«. Do regeling, in i.et vorige lid bedoeld, geschiedt opnieuw, zoodra volgers het bepaalde bij art. 4 (der gen < -utcwel) vermeerdering of vérrr.iadeimg van het getal leien run den raad uoolig is. Gemeenten van 15,000 zielen of minder vormen ééii kiesdistrict. Verder kunnen de kiesdistricten bij plaatselijke verordening in stemdistricten worden verdeeld. Zooals men weet, wordt, volgens art. 50 der voorgestelde kieswet, alleen gestemd over die candidaten, die opgegeven zijn door ten minste 50 kiezers of door den voorzitter en den secretaris eener erkende kiesvereeniging, die den candidaat gesteld heeft bij meerderheid en met ten minste 25 stemmen van kiezers, leden der vereeniging, of, indien deze eene centrale kiesvereeniging is, van de vereenigingen, die daarvan deel uitmaken. Die regeling zal gelden voor de verkiezingen van leden der Tweeda Kamer. Met het oog op kleinere gemeenten is nu voor de gemeenteraadsverkiezingen voorgesteld, dat, in afwijking van het bepaalde in art. 50 der kieswet, in kiesdistricten met minder dan 2000 kiezers voor den gemeenteraad, de candidaatstelling door ten minste 'Aio gedeelte van het aantal dier kiezers vereischt wordt. Is het aantal dier kiezers minder dan 120, dan wordt de candidaatstelling door ten minste 3 kiezers vereischt. Voor de candidaatstelling voor de Provinciale Staten wordt voor alle kiesdistricten van minder dan 2000 kiezers het getal van ten minste V40 der kiezers vereischt. Als dag der gewone verkiezingen wordt nu, evenals voor de verkiezing voor de Tweede Kamer, ook voor die voor de Provinciale Staten en voor den gemeenteraad de eerste Dinsdag der maand Juni voorgesteld. Dat op die wijze de verkiezingen voor de verschillende vertegenwoordigende lichamen kunnen samenvallen, levert geen bezwaar op, omdat, volgens het voorstel der regeering, de dag der verkiezing slechts is de dag van de inlevering der namen van de candidaten, waarover zal gestemd worden. Deze stemming zelve beeft later plaats. In de gemeenten, waar tegen het samenvallen van de dagen van stemming of herslemming voor de verschillende lichamen bezwaar zou kunnen bestaan, kunnen de gemeentebesturen daarvoor verschillende dagen aanwijzen. (N. R. Ct.J Het hedendaagsch tooneel. De heer J. H. Rössing, de bekende tooneelrecensent van het liberale N. v. d. D. , schrijft onder den titel »Een schandaal," naar aanleiding van een voorstelling van Lugné Poé met het Thédtre l'Oeuvre in het Grand Thédtre te Amsterdam het volgende: Lugné Poé heeft nü afgedaan, afgedaan voor goed. Wat hij Donderdagavond den abonnenten heeft durven aanbieden — abonnenten, met moeite geworven, omdat onder de circulaire leden en bijna het geheele bestuur van het kunstgenootschap Arti en ik meen zelfs een man als mr. J. N. van Hall, wethouder van onderwijs,'te Amsterdam, hun naam ter aanbeveling hadden gezet — is zoo onbehoorlijk, dat het volkomen verklaarbaar zij, dat, dames plotseling en te gelijk opstonden om het Grand-Théatre A. van Lier te verlaten en Lugné Peé den rug toe te kèeren, verontwaardigd en beleedigd. Lugné Poé heeft den naam en den persoon van de onderteekenaars der circulaire misbruikt. Hij heeft gesproken van het tbéatre, dat het ideeaal, het hoogere, het zieleleven voor oogen zou houden, en hij geeft de allerlaagste kunst die denkbaar is. Eoei! voor een stuk als La peur des coups. Aan La peur des coups was voorafgegaan Rafaël, almede een akelig ding. Late men niet zeggen, dat 't realistisch zij. Geenszins! 't Ziju door een ziek brein uitgedachte gevallen, om een verworden, misselijk' geslacht te doen grijnslachen. Maar het geslacht is niet zoo geworden. Dat zijn slechts enkele akelige- clubjes mannekens, die de pen kunnen voeren of een potloodstreep zetten, of door brutaliteit op een tooneel komen praten, en door geschreeuw, lawaai en reclame hun vuil en vies doen als „de kunst, die- komen zal", proclameeren, en het goede, ware en schoone, dat toch werkelijk de wereld niet uit is, willen overschreeuwen. Er mott tegen deze jonge uitgeleefden front worden gemaakt. Eigenlijk moest met talhouten op. hun broos, naar lichaam worden ingehouwen. Want zij zijn zielbedervers en zielverkoopers van zoo menigen jongen man en zoo menig lief, onschuldig meisje. Ernstige tijdschriften zijn te geduldig geweest en hebben alles toegelaten. Aan deze de schuld, dat het zoo ver gekomen is. Lugné Poé en de zijnen hebben daarvan geprofiteerd. Steeds is Lugné Poé gekomen met iets buitenuiiddelpuntigs, niet reclame, met iets schreeuwerigs! Doch de. vertooning van dozen avond heeft de kroon op alles gezet. Aan dit oordeel over het hedendaagsch tooneel iets toe te voegen, is geheel overbodig. Een scherper veroordeeling is bijna niet denkbaar. Gisteren vergaderden in de Tweede Kamer nog enkele commissiën van rapporteurs voor laatstelijk in de afdeelingen onderzochte wetsontwerpen, 0. a. dat tot wijzigir g der onderwijswet met betrekking tot de vrije- en ordeoefeningen. De vorst en de vorstin Von Wied — prinses Marie der Nederlanden — vieren 18 Juli hun zilveren bruiloft te Neuwied. Het huwelijk werd 18 Juli 1871 te Wassenaar voltrokken. De keizer van Duitschland zal het zilveren feest bijwonen. Gisteren bood baron Von den Brincken, Duitsch gezant aan ons Hof, den commandant van het te Rotterdam liggend Duitsch oorlogsschip Storch, kapt.-ter-zee Thiele, en diens officieren een diner aan in het Hotel des Indes te 's-Gravenhage. H. M. de Koningin-Regentes heeft den kapt. ter zee Thiele ten gehoore ontvangen. De kapitein werd aan Hare Majesteit voorgesteld door den Duitschen gezant bij ons Hof. De* voorzitter van den Alg. Ned. Zouavenbond zond Dinsdag 3 Maart onderstaand in 't Fransch gestelde telegram in naam zijner wapenmakkers aan hunnen Paus Koning Leo XIII. Kardinaal Rampolla, Yaticaan, Rome. De Nederlandscho Pausselljkc Zouaven hebben de err aan Z. H. den Paus-Koning Leo XIII, bij de gelegenheid van den verjaardag r.ijner kroning, hunne geluk*enschen cn da betuiging hunner gevoelens van toewijding en liefde aan te biedeu. J. j. Küppers, Zomaf, Ridder in de orde v. d. H. Syhester, Voorzitter. Het antwoord luidde: Den Heer J. J. Küppeus, President der Pauselijke Zouaven , Roermond {Holland). De II. Vader, getroffen door de gevoelens uitgedrukt in uw telegram, heeft de?$lve met vo'doening aanvaard en zegent met vaderlijke genegenheid den waardigen president, en de leden der Vereeniging der ond-Zouavcn alsmede huu families. Kardinaal H ampoua. In de maanden Juli en Augustus zal examen worden gehouden voor toelating als cadet bij de Koninklijke Militaire Academie te Breda. Voor dit examen worden opengesteld 101 plaatsen, verdeeld als volgt: 51 ten behoeve van de Cadettenschool, 50 ten behoeve van andere adspiranten, en wel wat de laatsten betreft: bij het leger hier te lande : 19 voor de infanterie, 3 voor de cavalerie, 8 voor de artillerie en 2 voor de genie; bij het leger in Nederlandsch-Indië: 10 voor de infanterie, 2 voor de eavalerie, 5 voor de artillerie en 1 voor de genie. Staatscourant no. 63 bevat nadere bijzonderheden. Hr. Ms. korvet Alkmaar, onder bevel van den kapitein: luitenant ter zee A. W. F. C. van Woerden, is in den voormiddag van 13 dezer van Malta vertrokken, ter voortzetting van de terugreis naar Nederland. Hr. Ms. instructieschip Nautilus wordt op de marinewerf te Hellevoetsluis met spoed in gereedheid gebracht voor de gedurende dezen zomer te houden oefeningstochten in den Atlantischen Oceaan. Uuiformveranderiag. Met zekerheid deelt men aan het Hbl. mede, dat er binnenkort eene belangrijke uniformverandering bij het leger zal plaats hebben. Da modellen moeten reeds in gereedheid zijn. De onlusten op Borneo. Omtrent de onlusten in de Westerafdeeling van Borneo verneemt de J.-B. nog de volgende bijzonderheden: Raden Pakoe is iemand, die met de Sintangsclie vorstenfamilie schijnt vermaagschapt te zijn en in vroeger tijd aan het gouvernement verschillende diensten hoeft bewezen. Desniettemin stond hij bij het binnenlandsch bestuur niet erg goed geboekt, en was hij met den Panembahan van Sintang minder wel. Hij werd, waarom is ons niet bekend, door den resident Tromp te Pontianak geïnterneerd en onder toezicht gesteld, terwijl zijn vrouw en kinderen te Sintaflg bleven, met verplichting voor den Panembahan aan hen een som van f 25 's maands uit te betalen. Ecmige maanden geleden vroeg en verkreeg Raden Pakoe verlof naar Sintang om zijn familie te bezoeken en bevond deze, dat de Panembahan zijn verplichtingen niet was nagekomen, zoodat zijn vrouw naar haar negorij aan de Melawi was vertrokken. Vreemd was het niet, dat hij haar achterna reisde en aan den controleur liet weten, dat hij niet van zins was terug te komen. Hij schijnt aan de Melawi veel invloed te hebben, zoodat twee groote Dajaksche stammen zijn partij hebben gekozen en in vollen opstand zijn. De resident, van Sintang terugkomende, wilde er 25 man heenzenden, maar het gevolg van een overleg met het militair commando was, dat er ten spoedigste 75 man heen gingen met een veldstukje. Behalve de resident en majoor Le Feber gingen mee kapitein Prakken van Sintang, luitenant Van Teijn en dokter Tamson van Pontianak. Intusschen bleek het al heel gauw, dat er meer los was dan men dacht, zoodat herhaaldelijk versterking gevraagd werd. In het begin van Febr. waren er zoowat 250 man, met 1 majoor, 1 kapitein, 5 luitenants (w. 0. 1. v. d. artillerie) en 1 dokter, en den 6den zouden er weer 25 man en eenige officieren heengaan, benevens 100 kettinggangers. Ook zijn onze vroegere vijanden, de Tebidah-Dajaks, door den resident opgeroepen om onder den controleur Westenenk als hulptroepen dienst te doen. Volgens het algemeen gevoelen te Pontianak is de toestand allesbehalve mooi. 't Is kwaad vechten in een rimboe als die van Borneo, vooral als de vijand zich rückwarts konzentriert! Men schijnt nu overal posten te willen opstellen om den boel daardoor in te sluiten. De controleur zal waarschijnlijk de omtrekkende beweging moeten uitvoeren. Het succes is echter nog allesbehalve verzekerd. De grootste geheimzinnigheid wordt door alle autoriteiten in acht genomen. Aan den Rus Maligan is, volgens de Soer. Ct., eindelijk de sluiting van de instructie beteekend. Hem is 14 dagen tijd gelaten, om een memorie van suggestie in te dienen, teneinde de verwijzing naar de openbare terechtzitting te voorkomen. Waarschijnlijk zal hij daarvan wel het nuttelooze inzien. Men weet, dat hij het eenvoudiger vond om te ontvluchten, maar den anderen dag weder gevat werd. Gond ep Celebes. Dezer dagen namen wij uit het Soer. Hbl. een paar berichten over betreffende goud, waarin het vermoeden werd geuit, dat de mijnconcessie Soemelatta in Gorontalo door eene Australische maatschappij zal worden geëxploiteerd. De Straits Times sprak van eene Engelsche maatschappij. Beide meeningen zijn, naar de J.-B. meent te weten, onjuist. De heeren Bauerman en Parmentier hebben hunne concessie ingebrracht in eene te Amsterdam opgerichte naamlooze vennootschap met een kapitaal van f 1.500.000 en een geleende som van ƒ300.000. De inbrengers krijgen ƒ 1.300.000 in aandeelen en f 150.000 in obligaties. Is uit de winst de leening afgelost, dan krijgt iedere houder van eene obligatie twee aandeelen van f 250 van de inbrengers, die daarna voor hun inbreng een millioen in aandeelen zullen hebben gekregen. Voor de exploitatie rekent men aan de f 150.000 geleend geld genoeg te hebben en de overblijvende f 200.000 aandeelen worden nog niet uitgegeven. Bij winning van 3000 ton erts rekent men op f190.000 netto winst. Directeur is de heer H. J. Bauermann, commissarissen zijn de heeren M. J. Ëoissevain, W. Hulshoff Pol, H. von Oven, C. J. van Schelle en J. G. van Hemert. De inlanders hebben in deze streek reeds jaren lang goud gewonnen, doch moesten bij gebrek aan goede werktuigen aan de oppervlakte blijven. Sca proces tot in hoogste instantie over 32 centea. Een koopman te Tilburg, die eene partij bloera van meel in door vocht beschadigden toestand ontving, stelde deswege een vordering tot schadevergoeding in tegen de naamlooze vennootschap » Stoomtramweg Tilburg—Waalwijk," die zich met liet vervoer had belast. Zijne vordering werd door de rechtbank te Arnhem toegewezen, maar in hooger beroep door het Hof ontzegd, op grond dat, hoezeer de Tramwegmaatschappij volgens de wet moest instaan voor alle schaden, deze woorden niet zóo moeten worden opgevat, dat daaronder zou vallen iedere schade, zelfs de meest nietige, doch alleen zulk eene, welke weigering tot in ontvangstneming rechtvaardigt en de waarde van het goed eenigszins merkbaar doet verminderen. Nu was in deü eene schade van /' 0.32 door deskundigen geconstateerd. Het Hof oordeelde, dat deze schade de weigering van het goed niet rechtvaardigde en dat dus de kosten van deskundig onderzoek overeenkomstig art. 94 van het Wetboek van Koophandel bevolen, ten laste van den geadresseerde moesten komen. Deze kwam van die beslissing in cassatie en namens hem werd voor den Hoogen Raad 's Hofs beslissing door jhr. mr. E. N. de Brauw bestreden, als zijnde daardoor, ia strijd met de bepaling van art. 91 Wetboek van Koophandel, eene willekeurige onderscheiding aangenomen tusschen groote en kleine schaden. Jhr. mr. W. Th. C. van Doorn pleitte voor de Tramwegmaatschappij. Het openbaar Ministerie vereenigde zich met de ziensw.yze van den eisch,er en concludeerde dus tot vernietiging van 's Hofs arrest en bevestiging van het vonnis der Rechtbank. Uitspraak 24 April. Boskoop, 14 Maart. Voor de boomkweekers is het thans een drukke tijd. Ofschoon 't weder dezen winter bijna altijd geschikt was orn in de kweekerijen te kunnen werken, kon men zich toch niet met de groote verzendingen naar binnen- of buitenland bezig houden. Nu er minder gevaar voor strenge vorst meer bestaat, is men daarmede begonnen. Honselersdijk, 14 Maart. De afdeeling der vereeniging Westland alhier heeft met algemeene stemmen de wenschelijkheid uitgesproken , om de veilingen niet langer in een herberg te houden , en daarom in beginsel besloten , te trachten, zoo mogelijk een eigen lokaal te verkrijgen. Brielle, 14 Maart. De vereeniging Floralia, in 't jaar 1894 alhier tot stand gekomen, heeft een inderdaad fraaie tentoonstelling van vooral door schoolkinderen gekweekte tulpen en hyacinthen gehouden. Welk een invloed tot veredeling daardoor wordt uitgeoefend, moge hieruit blijken, dat de geringste woningen in onze gemeente de aandacht trekken van eiken voorbijganger door de vaak schoone bloemen, die voor 't raam prijken; terwijl de plantsoenen, die nu verscheidene bloembedden vertoonen, als geschenken van sommige burgers, tegenwoordig bijna geen politie-toezicht vereischen, omdat de jeugd zelve er voor waakt. Op dezelfde tentoonstelling vond men ook allerlei voorwerpen van hout en biezen, welke de jongens, die de hier onlangs opgerichte school voor huisvlijt bezoeken, gedurende de winteravonden vervaardigden. Ook die nuttige instelling belooft veel. Neemt men in aanmerking, dat Brielle de laatste jaren sterk achteruitgegaan is, dan mag men met eenig recht wijzen op het feit, dat de energie onder haar burgerij nog niet is uitgedoofd. Hellevoetsluis, 14 Mrt. De jaarlijksche promotie onder het personeel, bij de verschillende vakken van 's Rijkswerf te Hellevoetsluis werkzaam, heeft voor dit jaar weder plaats gehad. Nieuwe Tonge, 14 Maart. De Raad dezer gemeente heeft in zijne jongste vergadering besloten, geen subsidie te verleenen aan de Rotterdamsche Tramwegmaatschappij voor het in kaart brengen van eene tramlijn door Flakkee, van Goedereede tot Ooltgensplaat, in verbinding met Numansdorp, op grond, dat de gemeente noodlijdende is en als zoodanig een jaarlijksche bijdrage ontvangt. Op de ljjst, vanwege den Raad aan de ingezetenen aangeboden, is evenwel voor een bedrag van f 50 geteekend. Utrecht, 14 Maart. De spijskokerij der Vereeniging van den H. Vincentius k Paulo is dezer dagen gesloten. Bijna zeventigduizend portiën werden dezen winter aan de behoeftige armen uitgereikt. Kampen, 13 Maart. De Kath. Kiesvereeniging besloot in haar gisteren gehouden vergadering bij de herstemming van een lid voor den gemeenteraad, tusschen de heeren R. C. C. van Hasselt (lib.) en H. de Groot (anti-rev). zich van aanbeveling te onthouden. ---