Zij, die zich met 15 Juni Zij, die zich met 15 Juni a. s. op onjuist" was; het commissielid Euler was er vóór en stemde ook in dien zinl De heer Wasserburg, die het voorstel ontwikkelde , wees er dan ook op, dat elk rekwest van een gendarm, die met zijn pensioen ontevreden is, vlugger wordt afgedaan dan dit, door vjjf leden van den Landdag onderteekende, voorstel. Minister Finger antwoordde daarop bits, dat zulk een rekwest hem ook dringender toescheen dan het voorstel!! In weerwil van Wasserburg's prachtige rede ten gunste der Jesuïeten — hij eindigde met, wijzende op de socialistische afgevaardigden, uit te roepen: iZij zullen degenen bekeeren, wier leiders hier reeds zitten 1" — had hij geen succes. Minister Finger verklaarde, dat, zelfs als de Bondsraad de intrekking der Jesuïetenwet goedkeurde, Hessen nog de vestiging der Jesuïeten binnen zjjne landspalen zou verbieden. De uitslag was, dat het Centrumsvoorstel werd verworpen door de liberale meerderheid; vóór stemden de Katholieken, radicalen en socialisten. In zooverre was deze uitslag verblijdend, dat er nu 17 voorstanders van de opheffing der wet waren; de vorige maal slechts 5. Uit het bovenstaande blijkt voorts, dat de Duitsehe Staten, al vormen zij te zamen het groote Duitsche rijk, nog zeer sterk staan op hun recht van zelfbeheer in eigen kring. Dit is nog veel sterker en onder een opmerkelijken vorm aan den dag gekomen bij gelegenheid der kroningsfeesten van den Czaar. Aan het feestmaal, door de Duitsche kolonie te Moskou gegeven, en waarbij prins Heinrich van Pruisen en de overige Duitsche prinsen aanzaten, stelde de voorzitter Camesarca een dronk- in op prins Heinrich en alle prinsen, die in het gevolg van dezen vertegenwoordiger van den Duitschen keizer te Moskou verschenen waren. Onmiddellijk stond prins Ludwig van Beieren op, om verzet aan te teekenen tegen de uitdrukking » gevolg." » Wij zijn geen gevolg," zeide hij, ï geen vazallen, maar bondgenooten van den Duitschen keizer. Als zoodanig stonden wij, zooals keizer Wilhelm I altijd erkend heeft, 25 jaar geleden den koning van Pruisen ter zjjde; als zoodanig zullen wij weer naast elkander staan, als Duitschland wederom in gevaar verkeert. Mogen de Duitschers dat overal bedenken en naast hun groote vaderland ook de aanhankelijkheid aan hun eigenlijken geboortegrond en aan hun oude vorstengeslachten niet verliezen!" De Fransche radicalen en socialisten hebben gisteren weer een neerlaag in de Kamer geleden. Geërgerd, dat minister Méline hen links laat liggen en op de liberalen steunt, de hulp der Katholieken niet versmadend, dienden zij eene motie in, waarin zij verlangden, dat de regeering op ï de republikeinsche meerderheid" zal steunen. De motie werd echter met 312 tegen 255 stemmen verworpen, nadat de regeering verklaard had, dat ze niets met de socialisten wil te maken hebben, en de Kamer ging tot de orde van den dag over. gfafie. Encycliek. De encycliek over de eenheid der Kerk en het primaatschap van Rome, dat de Paus vooral met het gezag der Grieksche Kerkvaders en Oostersche liturgie bewijst, zal binnenkort verschijnen, denkelijk omstreeks St. Petrus en Paulus. Het Latjjnsche document is reeds gereed; men wacht sleehts op de vertalingen in verschillende levende talen, om deze tegelijk met den oorspronkelijken tekst openbaar te maken. Exemplaren der encycliek zullen aan alle vorsten en aan alle metropolitanen van schismatieke kerken worden gezonden; de Paus doet op alle mannen van goeden wil een beroep om tot da hereeniging mee te werken. g>pcmje Dynamietaanslag. De mislukte aanslag op de kathedraal te Barcelona is door een veel verschrikkelijker gevolgd. Zondagnamiddag, terwijl de processie ter gelegenheid van den Zondag onder het octaaf van H. Sacramentsdag door de straat Nuevos Cambios trok, ontplofte eene bom onder den stoet. Ken ontzettende verwarring volgde; acht personen bleken gedood te zijn, 32 gewond. De straat vertoonde een vreeselijk schouwspel: overal lagen bloedende en verminkte roenscheljjke ledematen rondgeslingerd. De meeste slachtoffers behooren tot de volksklasse. Onmiddellijk was de politie bij de hand. De staat van beleg is afgekondigd. Tal van huiszoekingen zijn gedaan. De liberale pers tracht haren lezers diets te maken, dat men hier niet met een aanslag uit geloofshaat te doen heeft; ze wil het doen voorkomen als een politieken aanslag, gemunt tegen een generaal, die in de processie meêliep. Hoe onjuist dit is, blijkt wel hieruit, dat de bom juist neerkwam achter den priester, die het H. Sacrament droeg en gelukkig niet gedeerd werd. De bom is waarschijnlijk van het balkon van een naburig huis geworpen, dat onmiddellijk door de politie werd afgezet, zoodat er niemand uit kon, en onderzocht werd. Velen zijn gearresteerd. De politie trok ook naar het lokaal der anarchistische karrevoerders, dat 's Zondags bjjna geregeld vol volk is en nu, merkwaardig genoeg, geheel leeg was. De voornaamste anarchisten z^jn ingerekend. Men vreest, dat er veel meer gekwetsten zijn, dan wordt opgegeven; velen dergenen, die gewond werden (het gebeurde juist, toen de processie in de Santa Maria-kerk terugkeerde, en het volk neerknielde om den zegen te ontvangen), zijn in naburige huizen ondergebracht. De bom was van het Orsini-model en had meer dan 23 rookgaten. gtrcmftrijft. Jules Slmon -J-. Op 82jarigen leeftijd is de bekende senator van dezen naam gisteren te Parijs overleden. Simon was in zijn jeugd professor aan de Sorbonne en een echt republikein. Zijn opkomst als politicus dateert van het jaar 1848, toen hij tot Kamerlid werd gekozen. Daar trad drie jaren later Napoleon III als keizer op; Jules Simon werd ontslagen als professor, en hq verloor zijn Kamermandaat. Eerst in 1863 kwam hij weder in de Kamer, nu meer gematigd — hij protesteerde tegen den oorlog met Duitschland — maar liberaal genoeg om een der grootste bevorderaars te zijn van het ongodsdienstig onderwijs en van de afschaffing der doodstraf. Onder Thiers, na den val van Napoleon, werd hij minister van onderwijs; in 1876 werd hij minister-president doch viel reeds het jaar daarop. Sinds dien werd hij gematigder; aan zijn verzet was het te danken , dat Jules Faure's voorstel om den Broeders en Zusters het recht te ontzeggen van onderwijs te geven, werd verworpen. In zijne laatste levensjaren ijverde hij sterk, om de antipathie zijner landgenooten tegen de Duitschers te verzachten ; hij heeft keizer Wilhelm II meermalen bezocht en dezen geadviseerd in zake de sociale kwestie, terwijl hij ook met den keizer trachtte beide volken tot ontwapening te brengen, wat de Fransche patriottenliga verijdelde. Keizer Wilhelm heeft dan ook een telegram van rouwbeklag aan president Faure gezonden en zijne condoleances aan de weduwe Simon doen overbrengen door den Duitschen gezant. Een bijzonder afgevaardigde zal den keizer op Jules Simon's begrafenis vertegenwoordigen. Processiën. Zondag zijn allerwegen de H. Sacraments-processiën door de straten der steden getrokken. Te Brussel liepen o. a. in den stoet de echtgenooten der ministers De Smet de Naeyer, de Favereau en De Bruyn. Terwijl de zegen op de Grand' Place werd gegeven, speelde de beiaard van het paleis een Alleluja, en bliezen de trompetters den veldmarsch. Te Antwerpen bewezen twee compagnies voetvolk de militaire eer; een stafmuziekkorps der artillerie trok in den stoet mede. De zegen werd op het plein de Meir gegeven. Zoo ging het overal. In de plaatsen, waar garnizoenen zijn, namen dezen eraan deel, el ders de gendarmerie en politie in groot uniform. De burgemeesters en overheden liepen in den stoet, de huizen waren gevlagd, versierd en verlicht, kortom het is feest in het land geweest. Processies. De openbare processiën op H. Sacramentsdag door Karlsruhe en Mannheim, hoewel de Katholieken daar nog niet de helft der bevolking uitmaken, hadden het schoonste verloop. De andersgezinden gedroegen zich zeer waardig. De Evangelische opperkerkeraad te Karlsruhe heeft zich tot de Badensche regeering gewend met het verzoek, het houden van zulke processiën te verbieden, doch het verzoek werd afgewezen. ---