OCHTENDBLAD. TWEEDE BLAD De oorlog tusschen Italië en Turkije ITALIAANSCHE GRUWELEN. Het is wel opvallend, dat ijaa gelijktijdig jiiet het bericht van den Italiaanschen gezant te Berlijn omtrent Tnrksclie gruwelen. £gn me* dedeelins aepubliceerd wordt van den Turkschen gezant daar ter stede, die ïnelding maakt van wreedheden, door de Italianen in Tripoli bedreven. De mededeeling luidt als volgt: Uit de verklaringen van ^lanzur Pacha^ die in tegenwoordigheid van den met hem naar Consiantinopel teruggekeerden afgevaardigde van Benghasi gedaan zijn, blijkt, dat de Italianen nog steeds voortgaan in Tripoli gruwelen te bedrijven. De commandant der Turksche troepen in Tripoli zendt het volgende telegram: „De Italianen hebben uit hun aëroplaan twee bommen op ons hospitaal in Ain Zara geworpen, ofschoon de hospitaalsvlag geheschen was. Ze hebben het daarop beschoten. De scherven der bommen zijn bewaard. De bevolking, van Menchvi had de wapens neergelegd; toch hebben de Italianen ze over de kling gejaagd om de nederlaag der bersaglieri op haar te wreken. Op de verdedigingslinie, die de vijand moest verlaten, hebben wij een groot aantal lijken gevonden van vrouwen en kinderen, wien men den hals had afgesneden en wier armen waren samengebonden. Uit de mededeelingen der gevangen Italianen is gebleken, dat dit op bevel van hun officieren is geschied. Wij zijn bezig, de lijsten der slachtoffers op te stellen. Den 22sten November hebben de Italianen het Turksche hospitaal van Sui el Dsuma voor de tweede aanval beschoten." Naar de Turksche gezant verder jneedeelt werd een jonge man uit Derna, dien men gevangen genomen had. omdat hij eenige patronen bij zich droeg, op de plaats doodgeschoten. Om de maat der gruweldaden vol te maken hebben de Italianen de oude moeder en den gebrekkigen vader van den ongelukkige gedwongen de „terechtstelling' van hun eenigst kind bi] te wonen. Om dezelfde reden zijn twee andere personen bij de kazerne van Berghe doodgeschoten Behalve deze misdaden begaan de Italianen nos alle soorten gruweldaden, die de bevolking der streek met ontzetting vervullen. Zoo wilden bewoners der stad, die het toon cel, dat zoo even beschreven is, bijgewoond haddén, in massa's naar een andere streek vertrekken. Zulks werd hun echter belet. Evenzoo hebben alle personen, die zich tot de Italianen gewend hebben om verlof tot emigratie steeds een weigerend antwoord ontvangen. De Italianen zijn zoo ver gegaan, dat zij door publieke plakkaten den verkoop van stukken grond verbieden en zoo de ongelukkige bevolking een der meest onbetwistbare rechten ontnemen hebben. Naar de „Agenzia Stefani" voorts nog meedeelt hebben berichtgevers van Italiaansche en buitenlandsche bladen aan generaal Caneva verlof gevraagd een beschrijving te mogen geven aan hun bladen, van de gruwelen, die de Turken op de Italiaansche soldaten, die den 23sten October sneuvelden of gewond werden, hebben bedreven, en photografische opnamen je poeen te maken om bewijzen te hebben. De leider van de tabak-agentuur in Zuara, — zoo luidt het belicht der „Agenzia" verder een Engelsch onderdaan, werd door de Turken gedwongen Arabische kleeding aan te trekken en tegen fle> Italianen te vechten. Het is hem gelukt naar Tunis te deserteeren. Hij berichtte, dat de beschieting van Zuara door de Italianen succesvol geweest is. Van de inwoners werd niemand gedood. HET BOMBARDEMENT VAN AKABAH. Volgens de „Frankf. Ztg." worden tussehen de mogendheden onderhandelingen gevoerd over de oprichting van een Turksch-Ita'iaansche commissie, waarbij zich. vertegenwoordigers der groote mogendheden zullen aansluiten, met het doel een onderzoek in te stellen inzake het bombardement van Akabah. Zouden de in het Turksche protest vervatte beweringen waar blijken, dan bestaat het plan, Italië wegens schending van het volkerenrecht officieel verantwoording te vragen. SHEIKH SAID EN MOKHA. Zooals reeds gemeld, is het fort van Sheikh Said, een stad aan de Arabische kust, langs de straat van Bab el Mandeb, ongeveer twee mijlen ten Oosten van Perim gelegen, en dat van Mokha, door de Italianen gebombardeerd We laten hier eenige bijzonderheden over beide oorlogshavens volgen: Shiekh-Said is een natuurlijke haven, tegenover het eiland Perim gelegen, en is bij verscheidene gelegenheden door Frankrijk opgeëisclit. De haven werd in 1869 door de firma Bazin uit Marseille aangekocht . Maar het Arabische opperhoofd, Ali labat, was ontevreden met den verkoop der haven en deed een beroep op de Turksche regeering, welke tusschenbeide kwam, en de haven versterkte. De eischen van Frankrijk zijn sindsdien steeds een geschilpunt gebleven. Mokha,i n het meest Zuidelijke deel der Roode Zee, nabij de straat van Bab el Mandeb, is een versterkte haven van de provincie Yemen in Arabië. Do haven heeft een groot deel harer belangrijkheid verloren sinds de plaats heeft opgehouden het middelpunt te zijn van den koffiehandel. De bevolking bedraagt thans ongeveer 5000 zielen. --- BUITENLAND. ITALIË. MONTE CASSINO. (Van onzen bijzonderen correspondent.) Rome, 23 November 1911. Geen Nederlander die Monte Gassino zal zien /onder aan zijn eigen Rolduc te denken. Daar is groot verschil maar desondanks toch zooveel overeenkomst, dat de vergelijking vèr kan worden doorgevoerd. Beiden op de hoogte gebouwd, leiden door schoone legenden ombloeid, door heiligen gesticht, beiden lichtbaken door da Jeuwen heen en nog in het heden voortzettend hunne roemrijke traditiën, schatkamers en wetenschaptempels van vroomheid en van kunst. Het is eene weldaad voor da ziel van den beschouwer, in het vreemde land verbaasd staande voor schoone, groote dingen, zich te herinneren dat het eigen lieve land, hoe klein het daar ligt ju de verte, zijn eigen grootheid en schoonheid heeft, met die van breeder gebied etl rijker streek te vergelijken. Rolduc op den heuvel bij de Duitsche grens het uiterste Zuiden, gelijk een steenen kroon Jeslagen om den groenen heuveltop, is bij geringer oppervlakte maar met fijn gesneden torens omgeven, veel sierlijker van vorm; het steekt 'ijne vleugels uit met zwierige statie. Op de wgkruin, vijfhonderd negentien meter in de ucht opgevoerd, bestrijkt de abdij van Cassino e t wijd-om liggende land gelijk een stoere, sroeve vesting. Rolduc betredend bevindt gij 111 cetl klooster, met kloosterkerk en binnenhoven daaraan grenzend, met kloosterlijke kruisgangen daaromheen. Maar de abdij van Monte Cassino schijnt een koninklijk paleis. Hier geen kloostertuinen meer met mystiek geschemer onder zwijgend groen en eene sobere uitgelezenheid van symbolisch gebloemte, maar eene opeenvolging van pleinen, van paleishoven, met plavuizen belegd, met open booggangen omringd, door terrassen beheerscht, en na een rij van vorstelijke trappen een andere voorhof met koningsbeelden in marmer rondom en zuilen van graniet geschaard in rijen voor het kerkportaal, .als soldaten in gelid. Monte Cassino is eene vorstenwoning Bramanto teekende er de plannen voor, dat wil zeggen dat de abdij die wij bewonderen niet ouder is dan dö zestiende eeuw, en dat de binnenhoven, drie vierkanten naast elkander door open gaanderijen omsloten, gekenmerkt zijn door de weidsche, rustige pracht, die den bloeitijd der Renaissance kenmerkt. Het midden van het middelste plein wordt ingenomen door een monumentalen waterput. Bij den voet der trappenrij die vandaar, breed als dat binnenplein zelf, omhoog voert naar de voorhal der kerk, staan de twee reusachtige beelden van Benedictus en Scolastica. Dat is het eenige religieuze in deze paleishoven. Over de arkaden heen die de middelste ruimte omringen, loopen de breede terrassen, in verbinding staande met de zuilengang die voor de kerk carré vormt. Deze terrassen heeten het Paradiso, wel ge naamd. Een verrukkelijk gezicht vandaar over de delling met de breede vlakte en de bergkammen die uit de diepte daarachter opdringen Rechts rijst grijzig blinkend, boven het groen der eiken en olijvenhoven uit, de barre kruin van den Monte Cairo. Links in de laagte ligt de treinlialte van het stadje Cassino. 's Avonds vonkelen er de lampen als verre glimwormen In den morgenstond zag ik er het dal als besneeuwd; de lage wolken dreven diep beneden en het was alsof bun wollig wit de vlakte dekte. Zij bleven aan de bergtoppen hangen en bewogen niet in hun zweven over de kruinen der boomen, over de huizen en de tuinen. Dan smolten zij voor den zonneschijn Van het Paradiso ziet men het schouwspel van den zonsondergang. Dan wordt het terras als eene koningsloge in den schouwburg, terwijl de lucht het treurspel speelt boven de purperige bergkammen van kwijnend licht en stijgende duisternis. In den helderen maannacht is het Paradiso als eene brug, gehangen over de diep© donkerte daar beneden, gelijk de loggia van een betooverden koningsburciht, wiens witte gevels tot de sterren zijn opgebouwd, zóó hoog boven de bewoonde wereld alsof zij op wolken «weefde. Gij moet dit geheel van pleinen en terrassen zien, des morgens vroeg op Zondag, wanneer de bewoners van ver uit den omtrek er ter misse pelgrimeeren, schilderachtig in hunne hoerendracht; de vrouwen met witte mouwen aan hel witte jak dat uit het bonte corset te voorschijn komt, met witte doeken over het hoofd geplooid, die langs den rug even afhangend en zwierig, den hals vrij laten. De mannen dragen hunne jassen over een schouder heengeslagen; als de meeste Italiaansche bergbewoners binden zij ruw geitenvel met riemen als eenig schoeisel onder den voetzool. De breedgerande hoed laat zwarte krullen vrij om het bruin verbrand gelaat, waarin de zwarte oogen schitteren. Zij leunen tegen de muren, hurken onder de gaanderijen neer in bonte groepjes en scholen samen op de breede trappen. Er gaan voortdurend menschen voorbij, maar zelden monniken. Vreemdelingen wandelen boven over de terrassen heen en weer: Monte Cassino is nooit zonder gasten. DAn is het een zwerm studenten die de stilte vroolijk maakt met jeugdige stemmen, — want Monte Cassino heeft eene kostschool binnen zijne muren; dan gonst een drom getoogde jongelingen voorbij, ook kleine ventjes in priestertoog met purperen gordel, zoaals dat in Italië gebruikelijk is: want Monte Cassino bezit een seminarie. Monte Cassino is eene abdij w r aaraan een geheel bisdom onderhoorig is. Dan luiden de plechtige klokken. Daar ziet gij de metalen kerkdeur, waarop te lezen staat, met zilver ingelegd, hoeveel bezittingen de abdij telde in het jaar 1066. Dan treft u de rijkdom van het inwendige van het kerkgebouw. Het geheel is bedekt met marmer langs de wanden en'de pijlers, alle trappen en den vloer. Alles bont marmer, en marmer in marmer ingelegd, bloemen en schelpen en grillige figuren: één groote onrust van kleuren, één wilde gejaagdheid van lijnen. De rondingen van bogen en gewelven zijn bezet met gipsfiguren, verguld, en witte engelen-beelden. Pendentifs en gewelfsvlakken zijn beschilderd met allegorische voorstellingen en tooneelen uit Benedictus' leven. Het geheel doet aan Sint Pieter te Rome denken, maar er is noch de stemmige toon, noch de grootschheid daarvan hier. Het almaar gekronkel en gekrul en het gespartel van engelenbeenen, tegen het gulden gipsgewelf vermoeit, verwart, verbijstert en doet behoefte geboren worden naar koele rust, naar schoone stilte, naar diepe verinniging. Zoo hebt gij de crypte vooraf gevoeld: „onder het triomfwerk der wilde doorelkander mengeling van veelsoortige, vreemde marmers, het stille zalige heiligdom van vroom gebed en biddende kunst. Doch er is nog een ander heiligdom in het ruime Cassino-klooster, waar de mijmering van vrome monniken in de nieuwe kunstvormen eener zuiver kerkelijke schildering hare bepeinzingen wisten uit te spreken. Na een langen tocht door de ruime abdij wordt gij eindelijk ook daar heen gevoerd. Dan hebt gij er heel de Renaissance doorloopen van de kerk met hare prachtige koorstoelen uit 1696 tot de sacristie met hare schatten, van de doeken van Solimena tot de fresco's van Luca Giordano; van dè pinacotheek met hare oude doekjes 1 tot de archievenzaal met de kostbare perkamenten, de bibliotheek met hare oorkonden en handschriften achter glas, onder groene gordijntjes. Wat de abt hiervan inzond, op de laatste tentoonstelling in het vaticaan, vormde er de rijkste verzameling. Met een innig genot weidt de blik over de dierbare bladzijden waar de miniaturen bloeien in het geschitter hunner verven, blauw en rood en groen en goud, uit de diepte van den tekst gebloeid, alsof de woorden van den sehrijver er tot bloemen verkeerd waren. Daar zijn er uit de zesde eeuw, eene vertaling door Rufinus van Origenes' commentaar op den brief aan de Romeinen; uit de twaalfde eeuw het visioen van broeder Alberick, dat Dante zou gebracht hebben tot zijn hoofdwerk, waarvan een veertiend' eeuwsch exemplaar aanwezig is. Een eigenhandig geschreven werk door den H. Thomas van Aquino. Wie noemt ze allen, die er de achthonderd oorkonden van keizers en koningen gezelschap houden, met de rij der pauselijke bullen die op Monte Cassino betrekking hebben, sinds de elfde eeuw bewaard. Doch dan voert men u naar „den toren. Dit is 't oudste gedeelte van t klooster. Een zoete wierooklucht geurt u tegen bij de ingangsdeur. Dat is het heiligdom van Benedictus. Hier leefde de vader der monniken. Dat is het gedeelte, dat te midden van al de stormen die over de abdij heengingen, toch gespaard bleef en tegen den veertienhonderdsten verjaardag van den stichter in eere hersteld, tot een rij van kleine kapellen en vrome zaaltjes van meditatie werd herschapen. Hier, v\aar Benedictus zijn cel bezat, en in de onderkerk, waar zijn gebeente rust, naast dat zijner tweelingszuster Scolastica, zegeviert de kunst van Beuron. In de stilte dezer schemerige ruimte kan men zich eindelijk herinneren, wat in de leege, klare gangen, in de weelderige kerk, in de wereldsche prachthoven van de zeventiende ca achttiende eeuw niet mogelijk is. Hier leefde Benedictus, met zijn eerste jongeren, Maurus en Placidus, nadat de afgunst van een slecht mensch, den priester Florentius, hem verdreven had uit de heilige vallei van Subiaoo. Na de primitieve kunst van het Gothieke en Giotteske Subiaco met zijn spitsbogen, de zachtgetinte heiligdommen, de steengelijnde schoonheid van 't Monte Gassino der meditatie, der ingetogen vroomheid, der vrome vereenzaming. In deze stille crypten wordt eindelijk de droom van 't middeleeuwsche klooster aan de grens der Abruzzen weer opgenomen, voortgezet op den hoogon berg, in 't bergslot Cassino, waar Benedictus zijn leven besloot. Hier eindelijk herleeft men dan in deze schatkamers der kunst en devotie, de crypt en den Benedictustoren, de levende legende, het legendarische leven van den heiligen patriarch. Hier voerden engelen hem heen, met zijn beide kinderlijke leerlingen; hier had de hemelsche ontmoeting plaats tussehen den vader en zijne zuster Scolastica. Hier zond Totila een dienaar tot Benedictus, in zijn koninklijke wapenrusting om den heilige te beproeven, die 't bedrog doorzag: hier kwam Totila de koning zelf en knielde vol vereering, ofschoon de stem van den monnik dreigend over hem uitklonk. Hier stierf de orde -vader, staande te midden zijner zonen. Er gaat een wijde horizont van roemrijke geschiedenis hier voor uw blikken open. Robert Guiscard, de brander, de schender, der eeuwige stad, bracht hier schatting. Hier kwam Gregorius VIII voor wien Hendrik IV te Canossa barrevoets gestaan had als een smeekeling en zocht er rust na zijn geduchten strijd, 't Was de abt Desiderius van Mont» Cassino die paus werd als Victor III en er de heilige stilte weer opzocht om er te sterven, terwijl zijn laatste handbeweging een gebaar van wijding was over het oord van vrede. Hier rijst Thomas van Aquino voor ons op, de jonge landgraaf uit het naburige vlek, die er aan de zorgen van zijn oom abt Landenulfus Sinnibald werd toevertrouwd en er 't eerste gloeien in zijn ziel voelde opgaan van die zon der wijsheid die van hem uitgestraald is. Zoo heeft ook Subiaco zijn groiotsche herinneringen, maar Monte Cassino heeft er meer. Monte Cassino is 't vorstelijkste onder de kloossters. Doch daarom voelt de vreemdeling er zich minder thuis. Hij verdwaalt in die uitgestrektheid. hij loopt verloren in die ruimte, in dien doolhof van gangen en trappen. Ook blijft hij een vreemde, daar de gemeenschap der monniken eene beslotene is. De studenten van ' t huis vormen er eene familie afzonderlijk, de eetzaal der monniken blijft voor deze uitsluitend, stil en gestreng; de gasten vormen er een derden kring in den vleugel die hun is aangewezen. Doch gaat gij er rond met een heimweevolle herinnering aan de mystieke poëzie van Scolastica te Subiaco, telkens keert gij hier dan weer terug tot de schemerige verblijven om Benedictus' cel en de geheimnisvolle onderkerk,. waar gij vertroost wordt door de zoete betoovering der kunstschool waaraan de orde der Benediktijnen hare krachten heeft gewijd en haren naam gegeven. FRANKRIJK. DE STAKING DER CHAUFFEURS. De staking der chauffeurs, die Maandag jl. begonnen is, heeft tot nu toe een buitengewoon kalm verloop. Nog eergisteren hielden de stakers twee vergaderingen, zoowel de sprekers als alle aanwezigen waren eenparig van meening, dat de staking nu tot het einde toe moest worden doorgezet De weinige auto's, die het werk hervat hebben, zullen geen invloed hebben op de staking. Nu wordt weer gemeld, dat geen der groote auto-maatschappijen van plan is de chauffeurs uit te sluiten. Deze maatschappijen wachten eenvoudig tot de stakers weer aan het werk willen gaan. Wanneer het gebrek aan voertuigen evenwel aanleiding tot stoornis zou geven, dan zouden de Parijsche autoriteiten tusschenbeide komen en zou een scheidsrechter benoemd worden, die, zoo mogelijk, aan het conflict een einde zou maken. CHINA. DE OPSTAND Naar Duitsche bladen mededeelen zullen de 200 man Duitsche troepen, die, zooals reeds gemeld, bevel hebben gekregen naar Tientsin te vertrekken, daar heen gaan met het doel om voor een eventueele versterking der Duitsche bezetting in Peking spoedig manschappen bij de hand te hebben. De compagnie zal vervoerd worden op het transportschip „Titania" van het Oost-Aziatische eskader. Na aankomst der compagnie in Tientsin zullen m het geheel 225 man Duitsche troepen ter beschikking zijn, daar nog 25 man in garnizoen liggen van het Oost-Aziatische marine-detachement Consulaire berichten uit Hankau melden, dat de onderhandelingen tussehen de keizerlijken en de revolutionairen nog voortduren. De revolutionairen trachtten zich de hulp te verzekeren van de vreemde consuls en marine-autoriteiten. Naar verluidt beraadslaagt de Engelsche regeering met den Britschen gezant te Peking of het aanbeveling verdient Engelsche troepen te ontschepen. Voor het oogenblik echter is er geen reden om te vreazen, dat de toestand, wat de veiligheid der Europeanen betreft, verergeren zal. KORTE BERICHTEN. DE UITVINDER VAN HET PORTLANDCEMENT. Isaac Charles Johnson, die in Januari van dit jaar zijn honderdsten verjaardag vierde, is Donderdag te Gravesend gestorven. De Portland cement-industrie heeft haar ontstaan aan hem te danken, want hij heeft deze soort van wment uitgevonden. Johnson werd geboren uit ouders, die tot den werkenden stand behoorden. Hij werd beschouwd de oudste geheel-onthouder te zijn en leerde op zeven-en-tachtig-jarigen leeftijd nog fietsen. GENERAAL TOUTÉE. [Volgens de „Excelsior' is kapitein P&ndori Dinsdag j.l. in hechtenis genomen. Hij werd beschuldigd de som van 20.000 francs verduisterd te hebben uit het douane-kantoor te Oedjda, op de grens van Algiers en Marokko. Door de onverwachte inspectie der boeken van het douane-kantoor, op last van generaal Toutée was deze zaak aan het licht gekomen en had men bevolen Pandori gevangen te nemen. EEN ONTPLOFFING. Uit Toulon wordt gemeld, dat door een ontploffing op een stopmboot van het linieschip „Voltaire" één persoon der bemanning gedood en verscheidene zwaar gewond werden. EEN ZESVOUDIGE MOORD. Vaar uit New-York geseind wordt heeft zich in de w'ijk der Italianen aldaar een afgrijselijk familiedrama afgespeeld. Een w r erkman„ Ignace Ploscia genaamd, die in zeer benarde omstandigheden leefde en met zijn gezin slechts één kamer bewoonde, kon niet langer in het levensonderhoud van zijn gezin voorzien, daar hij een groot gedeelte van zjjn verdiensten verbraste. Zijn vrouw die eveneens den kost moest verdienen, en dikwijls door haar man mishandeld werd. wilde hem verlaten. Ploscia werd over dit besluit zoo vertoornd, dat hij haar met een revolver doodschoot. Vervolgens doodde hij ook zijn beide kinderen, zijn schoonmoeder en zijn beide nichten, die bij hem inwoonden. Ten slotte pleegde hij zelfmoord. '■ STATEN-GENERAAL. TWEEDE KAMER. (Vergadering van 1 'December, (vervolg.) STAATSBEGROOTING 1912. Algemeen debat. De heer ROODHUIJZEN teekent krachtig protest aan tegen de dezer dagen te Utrecht gehouden vergadering van Roomsch Katholieken, waarin het kabinet prijsbekroond is geworden voor zijn sociale werkzaamheid, terwijl het tegendeel waar is en dit Kabinet de grootste tekortkomingen heeft op sociaal hervormingsgebied. De sociale hervormingen beperken zich tot dusver tot de Steenhonwerswet, terwijl de Bakkerswet meer en meer aan den gezichtseinder verdwijnt. Do geheele Utrechtsche vergadering is z. i. niets geweest dan een experiment om te bemantelen het weinige dat de regeering op sociaal gebied heeft voortgebracht. Het is een politiek bedrog in den ergsten zin des woords, dat alleen deze goede> zijde heeft, dat het een gemakkelijke voorbereiding is voor de liberalen van hun stembusstrijd in 1913. 3 Spreker zet uiteen dat thans de basis van de sociale wetten is geworden z iekteverzekering en dat door het verband dat het kabinet in dien zin gelegd heeft tussehen de sociale wetten, de invaliditeits- en ouderdcmsveivefejrjfig naar den achtergrond is gedrongen. Verder sluit spreker zich aan bij de klacht van den heer Drucker, dat op onderwijsgebied niets gedaan wordt en critiseerde de aanstelling te Den Helder van een arrondissements-schoolopziener, die nog niet eens bekend is met de eersté beginselen van spelling, lezen en schrijven. Ten slotte dankte hij den heer Drucker voor diens peroratie betreffende de democratische vrijzinnige beginselen. Samenwerking achtte spreker onmogelijk met hen, die de gezonde democratie niet aauve arden De heer BRUMMELKAMP wijst er op, dat de schrale s.ociale oogst voornamelijk te wijten is aan de slechte werkwijze der Kamer. Ons parlement is bezig zijn eigen kracht en beteekenis te verkleinen, eensdeels door te veel gepraat, anderdeels door te groote detailleering te brengen in de wetgeving. De schrale oogst is aan alle partijen dus te wijten, niet eenzijdig, zooals de heer Roodhuyzen deed aan het kabinet en de rechterzijde. Eene zelfherziening van het parlement is urgent. Nadat gebleken was dat er geen sprekers meer waren ingeschreven, de Minister Heemskerk nog niet het woord wilde voeren en de voorzitter daarom het algemeen begrootingsdebat reeds wilde sluiten, stelde de heer SCHAPER voor de vergadering te verdagen tot a.s. Maandag. Hiervoor stemden 30 en tegen 19, zoodat de vergadering onvoltallig bleek en dus verdaagd moest worden tot Maandag half twee. --- ROTTERDAM. JUBILEUM H. P. v. VLIET. Gisteren herdacht de heer H. P. v. Vliet den dag, waarop hij voor 25 jaren in dienst trad bij de firma Ph. v. Ommeren. Als jongste bediende in betrekking gekomen, is de heer v. Vliet reeds verschillende jaren procuratiehouder. Daar de heer v. Vliet een groot vertrouwen 1 en aller achting geniet, werd zijn jubileum onder groote belangstelling gevierd. Zijn patroons wenschten hem hartelijk geluk en ook het overige personeel bleef niet achter. Rijke geschenken en een groote bloemenhulde werden hem aangeboden. Vooral van de handelswereld ondervond de heer v. Vliet groote belangstelling. VEILING ZUIVELPRODUCTEN. In een der bovenzalen van he'. gebouw „de Vereeniging", Sehiekade, had Donderdagavond een druk bezochte vergadering plaats van winkeliers in zuivelproducten en eieren, die hunne inkoopen hoofdzakelijk doen aan de veiling der vennootschap tot het exploiteeren van veilingen, directer d eheer Joh. M. Hannik, Wee na plein 9. De vergadering werd, op verzoek der kooplieden, gepresideerd door den heer N. v. Santen. Spreker wees in de eerste plaats op de doelmatige inrichting, welke in vergelijk met andere in Nederland bestaande, een unicum genoemd mag worden. De vergadering besloot het gemeentebestuur te verzoeken toestemming te willen verleenen tot het plaatsen van wagens op het plein voor de inrichting gedurende den verkoopdag, als zijnde dit in het belang van neringdoenden. De vergadering verzocht tevens den heer Hannik pogingen in het werk te stellen, ten einde zooveel mogelijk kaas aan zijn veiling te doen aanvoeren, voorzien van het Rijksmerk. De heer Hannik deed de verrassende mededeeling, dat weldra door hem zal worden georganiseerd een tentoonstelling van zuivelproducten en eieren, alle voorzien van de letters R. V. en zijne koopers in de gelegenheid stelt gratis voor dit doel zijne lokalen te kunnen gebruiken, terwijl voor het bezoeken dezer tentoonstelling niet de minste entree zal worden geheven. Na dank gebracht te hebben aan de aanwezigen voor hun opkomst, sloot do voorzitter, na uitdrukkelijk er op gewezen te hebben, dat de veiling vanaf Dinsdag a.s. precies te 11 uur aanvangt, de vergadering. OVERHEDEN. Donderdagmiddag 6 uur is in de Eerste Weenastraat de 74-jarige G. M. W., wonende Zwartjanstraat, overreden door een vrachtwagen. Een wiel ging den man over het linkerbeen, waarin dr. de Ridder een bloeduitstorting constateerde. De grijsaard is per rijtuig mar zijn woning overgebracht. ONGELUK. In het ziekenhuis is ter verpleging opgenomen do 22-jarige los-werkman, J. S., wonende Leeuwenstraat, die in een danshuis aan de Zandstraat v.an een trapleer gevallen was en het linkerbeen gebroken had. OPLICHTING. Weer een nieuwe manier van oplichting! Bij een boekhandelaar hier ter stede heeft zich een als heer gekleed joingmensch vervoegd, die opgaf student te Den Ha.ag voor acteFransch M. O. te zijn. Hij vroeg een aantal op een lijst geplaatste boeken, waarvan hij de helft medenam en de rest thuis liet bezorgen. Aan het opgegeven adres bleek daarvan echter niets bekend, zoodat men dus waarschijnlijk met'n oplichter te doen heeft. Het is een jonge man van 18 & 19 jaar, als heer gekleed met donkergrijze jas en een lorgnet dragende. Hij doet zich zeer beschaafd voor. --- 's-GRAVENHAGE. EEN VIJFJARIGE. 't Was Donderdagavond een vijfjarige die feest vierde in de zaal van het Kon. Zoöl. Bot. Ganootschap te 's-Gravenhage en in grooten getale had men zich opgemaakt om die vijfjarige, de ,,Nationale Vereeniging tot bestrijding van den woeker", te complimenteeren en te huldigen. Vroolijke muziek van hot Harmoniegezelschap „Sonorita" begroetten de binnenkomenden en vriendelijke jongedames legden dadelijk beslag op hen om een feestgave in ruil voor een programma te vragen, waarvan de opbrengst zal strekken om een fonds te stichten ter borgstelling van hen die geen borgen kunnen krijgen wanneer zij, door omstandigheden gedwongen, bij de vereeniging tot bestrijding van den woeker om hulp moeten aankloppen. De voorzitter van het hoofdbestuur mr. Johan J. Belinfante heette de aanwezigen hartelijk welkom en schetste de wording van de vereeniging naar aanleiding van een reeks pakkende artikelen van de hand van den heer H. Z. Zegers de Beijl geplaatst onder den titel „Schandelijke neringen" in het dagblad „De Avondpost". In zijn openingswoord herdacht de voorzitter o.a. mevrouw van Karnebeek, den heer Baron Mackay, voorzitter der Haagsche afdeeling en anderen die aan de vereeniging hun steun verleenden en bracht hij dank aan het Harmoniegezelschap „Sonorita" en de tooneelvereeniging „Kean" die den avond hunne medewerking verleenden bij de feestviering. Hulde bracht hij ook aan den len secretaris den heer J. M. Maury die het historisch overzicht der vereeniging gedurende haar vijfjarig bestaan had samengesteld en aan de moeder der vereeniging, mevrouw van Hogendorp, zoomede aan den Minister Heemskerk. Onder tuide bijvalsbetuigingen deelde hij mede, dat aan den heer Zegers de Beijl jonkvrouwe van Hogendorp en Minister Heemskerk het eere-lidmaatschap der vereeniging was aangeboden als blijk van waardeering voor hetgeen zij voor de vereeniging hadden gedaan. De heer Maury, op zijn beurt dein voorzitter mr. Belinfante huldigende, bood hem als een kleine attentie, namens het bestuur een sierlijk gemonteerden vulpenhouder aan, daarbij den wensch uitsprekende, dat nog menig pakkend artikel, ten bate der vereeniging, aan die pen mocht ontvloeien, voor welke attentie de heer Belinfante met een geestig woord bedankte. Daarna hield die heer Zegers de Beijl een feestrede. Is er reden tot feestviering? Deze vraag stelde spreker voorop en nagaande de ontwikkeling der vereeniging gedurende haar vijfjarig beslaan meende spreker dat de viering van het eerste lustrum volkomen rede van bestaan had. Een treffend beeld had hij zich gekozen om de wordingsgesch edenis der vereeniging te schetsen: „een treurig diep smartelijk ziekbed" de woeker, met zijn heilloozen invloed in het gezin waar armoede heerscht en dat zich om hulp gewend heeft tot den woekeraar, tot dien kanker, welke het gezin meedoogenloos ten gronde richt in den vorm van hulp. In levendige kleuren, echt pakkend, schetste spreker den heilzamen invloed der vereeniging bij de bestrijding van dien kanker. Langzaam maar zeker was haar voortgang, maar krachtig haar ingrijpen, alleen was het te betreuren, dat tengevolge van onbekendheid met het groote kwaad dat de woeker sticht het aantal leden nog niet grooter is tengevolge waarvan haar ingrijpen nog niet krachtiger kan zijn. Spreker wees er op dat ook in Indië de woeker nog welig tiert en op de slachtoffers, welke hij in sommige streken * van ons land nog maakt in den vorm van loon-brood-diefstal en gedwongen winkelnering. Drankmisbruik, prostitutie en huiselijke ellende, al die treurige gevolgen van het uitzuigingssysteem van den woekeraar schilderde de heer Zegers de Beijl op eene wijze, welke niet naliet grooten indruk te maken op zijn zeer talrijk gehoor. Hij eindigde met een krachtige opwekking om leden voor de vereeniging aan te werven teneinde den strijd tegen den woeker nog krachtiger te kunnen voeren. De voorzitter van de afdeeling Den Haag, Baron Mackay bracht daarna in de eerste plaats hulde aan den vader der vereeniging, den heer Zegers de Beijl en sprak ook zijnerzijds een woord om tot toetreding tot de vereeniging op te wekken. Niet op zijn Amerikaansch wilde spreker dat doen, n.1. door ieder een blanco briefje mee naar huis te geven om daarop een bedrag in te vullen, maar hij wees slechts op het inteekenbiljet aan het feestprogramma toegevoegd dat gelegenheid biedt om voor één gulden lid der afdeeling te worden. Hij herinnerde aan de beleenbank, welke de vereeniging hier ter stede (in de Rembrandtstraat) reeds heeft opgericht en aan het inlichtingenbureau (in de Anna Paulownastraat) waar mejuffrouw van der Maer iederen Dinsdagavond trouw op haar post is om hulpzoekenden kosteloos inlichtingen te verschaffen en uitte den wensch dat de vereeniging bij het vieren van haar tweede lustrum nog meer gelegenheid tot jubelen mocht hebben dan dezen avond. --- LETTEREN EN KUNST. ROTTERDAMSCHE LIEDERTAFEL. D« Botterdamsche Liedertafel geeft op 6 Dec. in den Grooten Schouwburg een concert, waarvan do Laten komen ten v oordeels van de Zuid-Hollandsche Maatschappij tot Redding van Schipbreukelingen. Dit concert zal niet zijn een liefdadigheids-concert in den zin zooals dit meestal wordt verstaan, doen er wordt getracht een artistiek goed verzorgde uitvoering te geven.. Als solisten treden op: mevr. Last, sopraan, den Haag; mej. Jeaime Kielburger, sopraan, Rotterdam; de heer Jac. v. Kempen, tenor, Bloemendaal; en de heer J. v. Duur en, bariton, Nijmegen. Ook zullen d.i heeren ?. de Waardt, Th. H. H. Verhey, G. J. Bezem-er en George Rijken zich op het klavier doen hooren, terwijl do Rotterdamsche Orkest-Vereeniginig de begeleiding heeft, «11 ten slotte mej. Lena de Jong de orgelpartij' in de Mis van Riga bedient. Voor dit concert vormde zich een eere-comité, bestaande uit de hoeren S. v. d. Bergh Jr„ P. Bredius, Dr. J. D. Daubanton, \V. J. Droogjeever Forluyn, F. \V. v. Panthaléon baron v. Eek, G. L. M. van Es, A. J. A. Gilissen, D. H. Havelaar, Jos. Jaoobson, C. Kolff A.Azn., Herman Kolff, W. Nooriluyn, G M. G. Obreeu, J. C Smalt, G .Sijthoff, P. Sclirameier Verbruglge, J. J. Polak en mr. P P. J. van Wijngaarden. Van Z. K. H. Prins Hendrik ontving het bestuur uit Dobbiu bericht, dat Z. IC H. tot zijn leedwezen verhinderd was, het conoert bij te wonen. INTERNATIONALE TENTOONSTELLING VAN CHRISTELIJKE MODERNE KUNST TE PARIJS. Aan een correspondentie uit Parijs in „Van Onzen Tijd" is het volgende ontleend: „Nederland is vertegenwoordigd door werken van Jan Broom: een prachtmonstrans, eenige liturgische vaatwerken, eenige bronzen altaren en het koorhek der Haarleansche kathedraal; Jan Dunselman met zijn gevoelig schilderwerk in kruiswegstatiën uit verschillende perioden, zeer belangrijk om nauwkeurig te beziein; Toorop is er met een paar werken uit zijn tijd van zoeken naar het thans door hem gevonden ideaal en met vijf der van de Amsterdamsche tentoonstelling bekende Apostelkoppen; Geuer en Jos. Cuypers geven ontwerpen voor glasschilderkunst, terwijl van den laatste vooral de aandacht trekt zijn majestueuze kathedraal te Haarlem, t Is opmerkelijk met hoeveel belangstelling en waardeering door de Franschen dit werk wordt bekeken en besproken en hoeveel meer men zich hier interesseert voor architectuur dan ten onzent. Deze belangstelling komt ook ten goede aan de overige Hollandsche architectuur, waarvan Buskens' St. Elisabethskerk te Rotterdam, van Gils' kerk te Delft, Jan Stuyt's kerk van St Antonius te Utrecht en Kropholler's kerktoren het meest de aandacht trekken. Maar alle deze onzer beste architecten zonden meerdere en vele bezienswaardige werken. Nog zijn er eenige beeldhouwwerken in gips van Jos. Cuypers en borduurwerken, o.a. een benedictie-velum, naar ontwerp van den jeugdigen Eloy Brom, van wien een gedreven zilveren kandelaar met ivoor en melachiet tot de best geslaagd© stukken der tentoonstelling wordt gerekend, en als zoodanig door het Bestuur van de „Union des Arts décoratifs" werd uitverkoren om in zijn maandschrift te worden afgebeeld.' In de Kath. Illustratie van 10 Sept. 1911 kon men lezen hoe 1'ater Allard op zijn gouden priesterfeest er zijn blijdschap over uitsprak, de volledige wsrken van Alb. Thym te kunnen aankondigen iu „De Studiën'', hoezeer het hem tevens Led deed te weten, dat Wet Boomsch publiek te weinig voelt voor dit monument van zoo'n groot kunstenaar. In de laatste zinsnede ligt eene vrees opgesloten, welke sinds werkelijkheid is geworden. Althans de uitgevers Langenhuysen en Nijhoff deelen ons Mede dat bij gebrek aan belangstelling, ondanks alle aanhoudende pogingen van hun kant, de uitgave der volledige werken van Alb. Thym vooriaopig zal worden geschorst. De reeds verschenen deelen zijn thans afzonderlijk verkrijgbaar gesteld, te weten: Vondel portretten" (1 deel). „Kunst en Oudheidkunde'' (1 deel), „Verspreide verhalen" (3 deelen). Mocht deze afzonderlijke verkrijgbaarstelling eenig gunstig resultaat opleveren dan zal waarschijnlijk de volledige uitgave nog worden voortgezet. De tentoonstelling, welke Maandag 4 December in de Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen te Rotterdam zal worden geopend, zal niet slechts langer duren en geheel iets anders zijn dan de Kerstmistenloonstellingen, waar deze Academie nu reeds sedert jaren zooveel genoegen van Leleeft, ze zal iets nieuws zij'n in ons land. Een daartoe, door hare decoratie, bijzonder wei passende zaal, is gevuld ïmet een twintigtal rui ma vitrines, in welke een schat van Grieksche en Roineinsche Kunstnijverheidsvoorwerpen is uitgestald, door enkele instellingen of vereenigingen en een aantal particulieren welwillend in bruikleen afgestaan en wetenschappelijk geschikt en gecatalogiseerd dooir den heer C. W. Lunsingh Scheurleer uit 's-Gravenhage* wiens eigen verzameling ten groot gedeelte der tentoonstelling vormt. De Directeur van 's Rijks Penning Kab-inet te 's-Gravenhage, de heer A. O. van Kerkwijk, hieeft het bijeengebrachte met een door hem geschikte collecth munten en penningen aangevuld. Bovendien is door do ruime inzendingen uit de groote collécliën van het Ganisius College en van den hoer G. M. Kam, beide te Nijmegen, de Romein> sche Kunstnijverheid zeer volledig vertegenwoordigd. Tilly Koenen heeft te Frankfurt a. M. een concert gegeven. De „Frankf. Ztg." schrijft over haar: „Ihr hinreiszendes Vortragstemperament, ilir voluminöses, klangvoll üppiges Organ interessieren und erfreuen stets aufs neue, namentlich bei solchen Stücken, deren Charakter eene geradlinige, monumental empfundene Wiedereabe erfordert." Het blad betreurt het slechts, dat Tilly Koenen slechts „altbekannten" liederen zong. W egens de voortdurende diefstallen van kunstwerken uit openbare verzamelingen heeft de Italiaansche minister van onderwijs en schoone kunsten bepaald dat de directies der musea indien naodig het toeziend personeel kunnen vermeerderen met stedelijke politie-beambtcn en gepensioneerde staatsiambtenaren, die vpor deze functie geschikt zijn. --- ONDERWIJS. Bij beschikking van den Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel^ is, met ingang van 1 December 1911. aan P. van der Goot, te Wageningen, op zijn verzoek, eervol ontslag verleend als assistent aan het instituut voor phytopathologie, verbonden aöet krachtwerktuig. « De Centrale Raad bevestigde de uitspraak. ' Hooger beroep van H. K., bootwerker te Zaandam!, tegen de uitspraak van den Raad van Beroep te Haarlem, houdende bevestiging dei' beslissing van de Bjjksverzckcringstank, waarbij da aan eischer toe(gekende rente naar 33, pet. invaliditeit ter zake van leen ongeval, waardoor hij fractuur van het rechterteen bekwam, waaruit hij heeft overgehouden vormVerandering van den linkervoet en de rechterknie, ia herzien en met ingang van 15 Mei 1911 teruggebracht tot «ene rente van f 0.521/2 naar 25 pet invaliditeit. De Centrale Raad bevestigde de uitspraak. Hooger beroep van de Rijksverzekeringsbank tegen de uitspraak van den Raad van Beroep te Leeuwarden, houdende vernietiging der beslissing van de Bank', waarbij met ingang van 1 Juli 1911 de in de onderneming van J. de J. te Huizura uitgeoefende bedrijven worden ingedeeld, wat het bedrijf van stoffeerder betreft, warmede het vervaardigen van stroomatrassen het meest overeenkomt, in klasse li toet toewijding van gevarendijfór 8 en, wat betreft het strciopersci sbedrijf in klasse 30, gevamidijfet' 30; de Raad verstond, dat in de onderneming worden uitgeoefend de bedrijven van a. stoffeerder en b. vervoer met licht voertuig, dite respectievelijk werden] ingedeeld in klasse 8, gevarencijïer 6 en klasse 25. gevarencijfer 25. De CentrUe Raad vernietigde de uitspraak, behalve voor zoover daarbij' de beslissing der Bank is vernietigd, verstond dat in de onderneming worjden uitgeoefend de bedrijven van a. strooperser, b. Vervoeren toet voertuig alleen geschikt voor zwaar Sin langzaam vervoer, c. stoffeerder, en deelde die bedrijven In in klassen 30, 45 cn 6, met toesviifcing IVan gevarencijfer 26, 53 en 6. Hooger beroep van T. K., werkman^eleclriciteitsH werk te Amsterdam, tegen de uitspraak van den Raad van" Beroep aldaar, houdende bevestiging fler beslissing van do Rijksverzekeringsbank, waarbij nvt herziening eener vroeger toegekende rente naar 75 pet. invaliditeit, aan eisdher met ingang van 22 (Mei 1911 is toegekend eena rente van f 0! 521/2 per Werkdag naar 30 fcpet. invaliditeit, ter zake van een ongeval, tenigevolga waarvan hij zijn linker ioog toist. De Centrale Raad bevestigde de uitspraak. Hooger beroep van de Rijksverzekeringsbank legen de uitspraak van den Raad Van beroep te Zutpben. iWaarbij' met vernietiging eener beslissing van de Bank die niet luerziening eener vroeger toegekende rentei jiaar 10 pet .invaliditeit, deze met ingang Van 21 Juni 1911 beëindigde, aan H. J. H., za&er te Aalten Is toegekend eene rtente ad f o.oè '/s P el ' werkdag paar 10 pet. invaliditeit, ter zake van een ongeval waaruit hij heeft overgehouden een misvormden gtijVen rechterduim 1 . De Centrale Raad bevestigde de uitspraak gedeeltelijk en yerstoiid, dat getroffene ook na 23 Juli 1911 recht heeft op eene rente naar 10 pet. invaiiditeit. Hooger beroep van de Rijksverzekeringsbank tegen de uitspraak van don Raad van Beroep te Groningen, houdende wijziging eener beslissing van de Bank jn zoover, dat door S. v. H. te Groningen ovei* liet tijdvak 1 Jjajiuari 1908—1 Januari 1910 nog verschuldigd was een premiebedrag van 1100l.47Va met X 63.221/2 interest, en niet, zooals door 't bestuur deiBank was bepaald, fllG8.60 premie met f 7-1.381/2 interest. De Cenlrale Raad bevestigde de uitspraak. Hooger beroep van de Rijksverzekeringsbank tegen de uitspraak van den Raad Van Beroep te Breda, •houdende wijziging der beslissing van de Bank, waarbij de onderneming van P. LL Jzn., te Lage-Zwaluwe, als wordende daarin uitgeoefend het bedrijf van hoepelmaker zonder krachtwerktuig, tot 1 Juli 1909 is Ingedeeld in klasse III, gevarencijfer 6 cn mict inging van 1 Juli 1909 in klasse 17, gevarencijfer 17, met verklaring dat in de onderneming reeds over meerdere betalingstermijnen het bedrijf is uitgeoefend. De Centrale Baad vernietigde de uitspraak en bievestigde de beslissing der Bank en verklaarde, dat In de onderneming het bedrijf reeds sedert 1 November 1908 wordt uitgeoefend. ' Hooger beroep van de Rijksverzekeringsbank tegen de uitspraak van den Raad van Beroep te Groningen, houdende vernietiging der beslissing van de Bank, waarbij) is vastgesteld, dat door het waterschap „Weerdijlt'' te Nieuwolda nog verschuldigd is over de tijdvakken 1 Juli 1906-1 Januari 1907, ï Juli 1907— ï Januari 1908, 1 Juli 1908—1 Januari 1909 cn ï Juli 1909-1 Januari 1910 een premiebedrag van 17.1572 met f0.621/a interest; de Raad stelde de verschuldigde premie vast op f 5.70 voor 1906, f 5.74 1 /» voor 1907, f6.03 voor 1908 en f 5.73'/2 voor 1909. De Centrale Baad bevestigde de uitspraak voorïoover daarbij 1 Is vernietigd de beslissing der Bank, doch vernietigde haar voor het overige. Hooger beroep van de Rijksverzekeringsbank tegen de juitspraak van den Raad van Beroep te Amsterdam, waarbij met vernietiging eener beslissing vRn de Bank, die schadeloosstelling weïgerde, aan J. de G., bootwerker te Amsterdam', over het tijdvak 19 April—16 Mei 1911 eene rente is toegekend van 11.571/2 per werkdag naar 100 pet. invaliditeit, ter zake van een ongeval waardoor zijn rechtervoet werd gekneusd. De Centrale Raad bevestigde de uitspraak. ---