De nachtposttrein, welke gewoonlijk te 2.25 De nachtposttrein, welke gewoonlijk te 2.25 uur ons Ochtendblad naar plaatsen in de Noordelijke provinciën van ons land vervoert, is voor heden uit de dienstregeling vervallen. Dientengevolge kan dit Ochtendblad eerst mét de vroegtreinen borden verzonden, zoodat de bestelling op sommige plaatsen iets later dan gewoonlijk geschiedt DE DIRECTEUR EXTRA - EDITIE van Maandag 2 Augustus. --- De Europeesche Oorlog. De eerste jaardag van den oorlog. — De activiteit der vliegers op het Westelijk oorlogsterrein. — Op het Oostelijk oorlogsterrein hebben de Duitschers in Juli 171.055 Russen gevangen genomen. — Een toespraak van Keizer Frans Jozef. De groote kruiser „Hindenburg" van stapel geloopen. w oor de laatst ingekomen telegrafische berichten zie men de rubriek LAATSTL OOKLOGS1ELEGKAMMEN DE OPERATIES IN BELGIE EN FRANKRIJK BERLIJN, 1 Augustus. (W.B.) Het communiqué van het groot hoofdkwartier meldt: De Engelsche aanval op onze nieuwe stelling bij Hooge is "volslagen mislukt. Even weinig succes hadden nachtelijke uitvallen der Fran'schen tegen Söuchez. In Argonne een hevig ariillerie-gevecht. 1 In den laten avond werden onze stellingen pp den Reichsackerkopf in de Vogezen aangevallen. De vijand werd teruggeslagen. De actie in de lucht was ook gisteren- zeer groot. Het Engelsche vliegkamp van St. Pol bij Duinkerken hebben wij met 30 bommen bestookt. Het Duitsche vliegkamp bij Douai werd zonder resultaat door een vijandelijk lucht-eskader aangevallen. Een van onze vechtvlicgers scriool Ijier een vijandelijke vliegmachine naar beneden. Het Fransche vliegkamp' bij Nancy werd hedenmorgen met 103 bommen bestookt, er zijn 18 treffers in de tenten geconstateerd. De opgestegen vijandelijke vliegers konden den aanval biet verhinderen. Zes Duiisehe vliegmachines vielen boven Chateau Salins 15 Fransche aan. Na een gevecht !van drie kwariier werden verschillende vijandelijke vliegmachines tot noodlandingen gedwongen. Toen de vijand een nieuw eskader in de lucht bracht, trokken zich onze vliegers zonder verlies terug. Ten Noorden van Savegemftiind moest een Fransche vliegmachine landen. De inzittenden zijn gevangen genomen. In de gevechten in Argonne van 20 Juni tot 20 Juli namen wij 123 officieren en 6110 tnan gevangen. iVViij veroverden 52 machinegeweren en zeer veel ander oorlogsmateriaal. PlARIJS, 1 Augustus. (HAVAS.) Het ïlamlddag-communiqué meldt: In At-tois van Angres tot Atrecht de gewone activiteit der artillerie. Rondom Souchez werden enkele aanvalspogingen der Duitschers met Handgranaten gemaickehjK afgeslagen. Een vèrdragend kanon wierp negen granaten op Compiègne. Slechts materiele schade werd geconstateerd. Een begin van brand werd spoedig gebluscht. In Argonne in de streek van Fontaine-auxCharmes en Four-de-Paris wordt het bombardement van weerskanten bijna onafgebroken Voortgezet. In het Rois-le-Prêtre een zeer hevige kahonnade. In de Vogezen bombardeerde de vijand de Fransche stellingen ep hoogte 627 te Fontebelle en het dorp Metzeral. Te middernacht Van 31 Juli op 1 Augustus vielen de Duitschers ronder succes de Fransche stellingen op den Reichsackerkopf en bij Schratzmannele aan. Zij leden zware verliezen. £nkele~ bommen werden door een Duitsch Vlieger op Duinkerken geworpen. De schade is onbeteekenend. In den morgen van 31 Juli bombardeerden zeven Fransche vliegers het station en de fabrieken van vliegtuigen te Freiburg-in-BreisgauEen van hen moest op den terugweg door een defect aan den motor, binnen 3e Fransche linies landen. fn den loop van den dag op 31 Juli wierpen Fransche vliegers 30 granaten op het vliegkamp te Dalheim nabij Morhange. Ook werden granaten geworpen op een militairen trein labij Chateau-Salins. VAN HET OOSTELIJK OORLOGSTERREIN i PETROGRADO, 31 Juli. (WESTNIK). Het communiqué van den grooten generalen £taf meldt: Tusschen de Duna en den Njemen ondernamen de Duitschers in den nacht van 30 Juli en in den morgen van denzelfden dag vruchtelooze aanvallen op Bauske. Meer ten Zuiden op het front KonstantinowiKrintschin-Subotsch-Traschkuny dreven wij de vijandelijke voorhoeden terug. Ten Westen van Kowno verdreven wij s in |den avond van 29 Juli den vijand d° or een iverwoeden bajonetaanval uit verscheidene stellingen, die hij in den morgen genomen had. ' Aan de Na'rew zetie de vijand öp 30 Juli jnet kleine troepenmachten zijne pogingen yoort om 'nabij de monding van de Schkwa naar den linkeroever der rivier over te steken en ten Oosten van Roshan ondernam hij plaatselijke aanvallen in de streek der dorpen Jabine en Rembischen. Wij hebben ons oude front behouden. Op den linkeroever van de Weichsel Sloegen l*vij op 30 Juli een vijandelijken aanval ten jNoord-Westen van Blonie aï. ! De vijand, die op het front Magnuschew-Kojsenizy over de Weichsel was gedrongen, werd ïnet kracht door ons in den loop van den dag (aangevallen. In den sector stroomafwaarts van (de monding van de Radomka verdreven wij den ivijand en wierpen hem pp de eilanden en de banken in de Weichsel terug. Langs den bovenloop van de Weichsel houdt de vijand stand k°a. DE EERSTE JAARDAG VAN DEN OORLOG. Een rede van kardinaal von Hartmann. KEULEN, 1 Augustus. (VAN ONZEN CORRESPONDENT) Bij gelegenheid vau den jaardag van het begin van den oorlog heeft kardinaal von Hartmann hedenmorgen in de kathedraal een plechtige Pontificale Hoogmis opgedragen om God voor de verleende hulp te danken en Zijn Zegen voor het nieuwe jaar af t® smeeken. In de kathedraal waren alle officieren van het garnizoen van Keulen aanwezig. Het was een aangrijlpend beeld. Een onafzienbare menigte van duizenden veldgrauwen vulde da wijde hallen van den dom. Ook alle gewonden uit de Kculsche lazaretten, die naar de kathedraal konden )oopen, waren daar tegenwoordig. Na het evangelie sprak de kardinaal de aanwezigen toe en wees er op, dat Duitschland, niefcj tegenstaande de offers, welke de oorlog reeds gekost hééft, God moet bedanken voor de verleende hulp. Ons gebed, aldus de kardinaal, moet nog inniger en vuriger worden, opdat God ons de eindoverwinning verleene. De kardinaal spoorde de soldaten aan om niet alleen trouwe strijders des keizers te zijn, maar ook trouwe soldaten van Christus. Dan zullen zij niet alleen in aardsche veldslagen de overwinning behalen, maar ook het eeuwige rijk des hemels veroveren. Toen de kardinaal den dom verliet, was het geheele domplein met soldaten gevuld. De kardinaal zegende, nogmaals allen vanuit het domportaal. Een proclamatie vaa keizer Wilhelm. BERLIJN, 1 Augustus. (W. B) De keizer heeft de volgende proclamatie tot bet Duitsche volk gericht: Een jaar is verloopen, sinds Ik het Duitsche volk onder de wapenen moest roepen. Een ongehoord bloedige tijd is over Europa en iie wereld gekomen. Voor God en de geschiedenis is mijln geweien rein: Ik heb den oorlog niet gewild. Na tien volle jaren van voorbereiding meende het verbond der mogendheden, voor wie Duitschland te groot geworden was, dat het oogenblik gekomen was om het trouw naast zijn OostenrijkHongaarschen bondgenoot staande rijk te vernederen of In een overmachligen strijd te verpletteren. i ! ; j _ ; 7 1 Geien lust naar veroveringen heeft ons, zooals ik voor een jaar verklaarde, lot den oorlog gedreven. Toen in de dagen van Augustus alle dienstplidhtigen naar de wapens grepen en de troepen uittrokken voor den verdodigingso orlog, voelde iedere Duits cher op den aaidbodem op het eenstemmig voorboejd van den rijksdag, dat voor do hoogste goederen der natie, haar leven en haar vrijheid»-moest gestreden worden. Wat ons te wachten stond, als vreemd geweld el in slaagde het lot van Europa en ons volk te bepalen, hebben de rampen van mijd geliefde provincie Oost-Pruisen getoond. Door het bewustzijn van den opgedrongen oorlog werd het wonder volbracht; het politieke mceningsversohil verstomde, oude tegenstanders begonnen elkaar te begrijipen, een geest van trouwe gemeenschap vervulde het geheele volk. Vol dank kunnen wijl heden zeggen: God was met ons. De vijandelijke legers, die er zich op beroemden, dat zij' binnen weinige maanden Berlijin zouden binnenrukken, zijn met geweldige slagen in het Westen en het Oosten ver teruggedreven. Tallooze slagvelden in de verscheidenste streken van Europa en zeegevechten aan nabije en verre kusten toonen wat Duitsche verwoedheid bij de verdediging en Duitsche krijgskunde vermogen. Geen verkrachtingen van het volkenrecht door onze Vijanden waren in staat om de economische grondslagen van onze oorlogsvoering aan het wankelen te brengen. Staat en gemeenten, landbouw, industrie en handel, wetenschap en techniek wedijverden om den oorlogsnood te lenigen. De noodzakelijke maatregelen in het vrije liandelsverkeer volkomen begrijipend en vol zorg voor de broeders in het veld, spande do bevolking in het land alle krachten in om het gemeenschappelijke gevaar af te weren. Met diepe dankbaarheid gedenkt heden het vaderland Zijln strijders, die vol doodsverachting den vijland weerstand bieden, of gewond en ziek terugkeerden, of in vreemden bodem of in de diepte der zee van den strijd uitrusten. Met de moeders en vaders, de weduwen en weezen gevoel ik de smart om de geliefden, die voor het vaderland gestorven zij'n. De innerlijke sterkte en een eendrachtige nationale wil in den geest» van de scheppers des rijks waarborgen de overwinning. De dijken, welke zij' opgeworpen hadden in hot vooruitzicht, dat wij' nog eens zouden moeten verdedigen, wat Wij' in 1870 veroverden, hebben den grootsten stormvloed der wereldgeschiedenis getrotseerd. Na de voorbeeldelooze bewijzen van persoonlijke dapperheid en nationale levenskracht koester ik het blijlde vertrouwen, dat hot Duitsche volk, de loutöriiig van den oorlog in zieh opnemend, op de oude beproefde en in vol vertrouwen gekozen nieuwe banen rustig zal voort gaan om zich verder te vormen en te vervolmaken. Grootsche gebeurtenissen maken groot en krachtig. In heldendaden en lijtien zullen wij zonder wankelen volharden, tot de vrede komt — een vrede, die ons de noodi^e militaire, poflitieke eni economische zekerheden voor de toekomst biedt en aan de voorwaarden voor een ongehinderde ontplooiing van onze scheppende krachten in het vaderland en op de vrïjte zee voldoet. Zoo zullen Wij' den grooten strijd voor Duitschland's recht en vrijlheid, hoe lang hij ook duren moge, met eere volhouden en voor God, Die onze wapens ook in de toekomst zegenen zal, de overwinning waardig z'ij'n. Uit het groote hoofdkwartier 31 Juli 1915. WILHELM, J. R. Een dagorder van den tsapr. PETROGRADO, 1 Augustus. (WESTNIK)). Biji gelegenheid van den jaardag van den oorlog, heeft de tsaar een dagorder aan Jegar en vloot uitgevaardigd, waarin bijl o.m. zegt: Niettegenstaande) de geweldige krachtsinspanningen, welke onzte vaandels met nieuwen roem overdekken, is de y$jand nog niet verpletterd. Onze troepen moeten den moed niet verliezen tegenover de nieuwe offers en beproevingen, welke noodig zullen zijta om Rusland 'tot de overwinning t« voeren. De afgunst van andere landen heeft van Rusland vaak zware offers gevergd, meer telkenmale is het var derland met nieuw leven en nieuwe krachten uit den strijd gekomen. De tsaar spreekt ten slotte zijtn vast vertrouwen in de eindoverwirining uit en roept Gods zegen over de Russische legere machten af. i •- i i i Een Duitsoh oorlogsovoraioihÜ BERLIJN, 1 Augustus. (W. B.). De bladen pujblioooren de volsjoode statistiek De centrale mogendheden bezmlten op 't oogenSblik van de vijandelijke landen: van België 29.000 vierk. K.M., van Frankrijk 21.000 vierk. KM, en van Rusland 130,000 vierk. KM., te zamen 180 .000 vierk. KM. Daarentegen hoeft de vijland in zijn bezit van den Elzas 1050 vierk. KM. en van Galicië 10.000 vierk. M., te zamen 11.050 vierk M, Het aantal krijgsgevangenen bedroeg op den lsten Augustus in de Duitsche gevangenenkampen en lazeretten 898.869. Onderweg naar de kampen zijn 120.000 man. In het geheel zijn dus 1.038.809 krijgsgevangenen in Duitschland. In OostenrijkHongarije zijn ongeveer 636.531 krijgsgevangenen. In het. geheel dus 1.095.400. In Duitschland alleen zijn 5.630 Russische officieren en 720.000 Russische onderofficieren en manschappen; in Oostenrijk-Hongarije 3190 Russische officieren en 010.000 Russische onderofficieren en manschappen. Een groot deel daarvan is (door Duits olie troepen gevangen genomen Het ^gezamenlijk aantal gevangen genomen Russische krijgsgevangenen bedraagt 8790 officieren en 1.330.000 onderofficieren en manschappen. Aan oorlogsbuit waren tot Juni in de verzamelplaatsen 5834 buitgemaakte kanonnen en 1556 veroverde machinegeweren geteld. Een veel grooter aantal buitgemaakte kanonnen en machinegeweren is niet terugzonden maar bloef bijl de troepen om tegen den vijand gebruikt te worden. !De geheele oorlogsbuit wordt op 7000 üi 8000 kanonnen en ,3000 a 3000 machinegeweren geschat. < Berpijin in het oorlogsjaar, BERLIJN, 1 Augustus (W. B.). Burgemeester Wermuth geeft in de „Voss. Ztg." oen overzicht over Berlijln in het eerste oorlogsjaar. Een der eerste plichten der stad was de verzorging van de families der soldaten. Alleen voor dat doel gaf Berlijn tot dusverre 46 millioeii uit. Verder ondersteunde ide stad bijl het begin van den oorlog de werkloozen. Dank echter aan de schitterende sucteessen der Duitsche legers en aan de innerlijke gezondheid van het economisch leven veranderde de werkloosheid spoedig in liet tegendeel. Zoo is het getal werkloozen in Juli 1914 voor ihel uitbreken van den oorlog ongeveer 15.000 gedragende op 3354 geidaa]|d. Het aantal bezoekers bedraagt slechts een tiende van do vorig© jaren. Een teeken van den gunstigen stand va a het economisch leven is nog het feit, dat da Berlijtasche spaarbanken sinds Januari van dit jaar 40 millioen meer ontvingen dan terugbetaalden. , In de levensmiddelen-voorziening greep de gemeente in (door de invoering van brood- en meelkaarten en door deelneming aan da Kriegsgotreide-Gesellsdhaft. Ook voor vleesCti- en aaidappelvoorraden voor de bevolking werd gezorgd. Irf het geheel besteedde Berlijln ruim 50 millioen voor (do levensmiddelen-voorziening. Wermuth besluit met de aansporing om voor de dapperen te velde en yoor de behoeftigen in (de stad te blijven zorgen. Allen moeten met den wensch bezield blijven, en zijn dat ook om het vaderland te dienen in alles, wat b®t van zijn burgers in dezen wereldoorlog verlangt. EEN BEDE VAN KEIZEBi FRANS JOZEF. |WjEENEN, 1 Augustus. (C.B.) Toen het Tiroolsche keizerlijke jagerregiment den 18den Juli op weg naar het Zuid-Wiestelijk oorlogstooneel door iWeenen passeerde, nam de keizer deze gelegenheid te baat om dezen dapperen troepen, die in tallooze veldslagen getuigenis afgelegd hadden van bun moed, zijn keizerlijken groet aan le bieden. Het regiment trok het slot van' Schoenbrunn binnen, waar de keizer bij stroomenden regen in gezelschap van den troonopvolger van man tot man ging en tafrijke söldaten aansprak. Tot de officieren hield de keizer de volgende toespraak: Ik dank u voor jjwen heldenmoed en voor uw offervaardige dapperheid. Ik betuig u mijn volle tevredenheid en bewondering. Mijn vurigste zegewenschen mogen u op uwen 'nieuwen weg begeleiden. En hierbij beveel ik u aan God aan. [ , DE „HINDENRUB*}" VAN "STAPEL r GELOOPEN. | | BERLIJN, 1 Augustus. (\Vi.B.) De heden op de keizerlijke werf te Wifhefmshaven van slapel geloopen groote kruiser, ter vervanging van de „Hertha" zal op bevel van den keizer en koning „Hindenburg" genoemd worden. BUSLANDi EN JAPAN. | | LUZERN, 1 Augustus. (VAN ONZEN C.-CORRESPONDENT.) Door een redacteur van het „Giornale d'Italia" ondervraagd over het gerucht van een samenwerking der 'JapanschRussische troepen, verklaarde de Russische gezant von Giers, dat hij hierover geen 'enkel positief bericht ontvangen had. Daar een dergelijke eventualiteit bovendien een zuiver militair karakter draagt, ontbrak 'hem, naar fiij zeide, ook alle bevoegdheid om daarover te oordeelen. ■ EEN RUSSISCHE J>AGORJ>EE. KRAKAU, 1 Augustus. £G.R.) De Poolsche bladen publiceeren de volgende geheime dagorder van den gewezen Russischen minister van binnenlandsche zaken Maklakow: In verband met bet manifest van grootvorst Nicolajewitsj heeft men mij gevraagd, hoe de bevolking van het iWeichsel-gebied (Congres-Polen) moet "behandeld worden. Hierbij deel ik den gouverneur mede, dat het bovengenoemde manifest geen betrekking heeft op het WeichseTgetned, maar alleen op de Poolsche landen, welke niet tot het Russische rijk behooren, en welke de grootvorst in den loop van den oorlog veroveren zal. Zoolang dit geen feit is. zal geen verandering in den rechtspoIiiieSien toestand van het iWeichselgebied komen. Alleen zal de Poo,sche bevolking binnen de perken van de bestaande wetten met alle voorkomendheid behandeld worden. . i i, i TEGENSPBAAK. v LUZERN, 1 Augustus. (VAN ONZEN C.-CORRESPONDENT.) Het in de buitenlandsche pers verspreide gerucht, als zou de Oostenrijksche keizer den Paus bij gelegenheid van Diens naamfeest njet gelukgewenscht hebben, wordt vanuit Rome absoluut tegengesproken. DBA ND TB CONSTA NTINOPEL. SOFIA, 31 Juli. (R.O.) Berichten uit Constantinopel melden, dat den 27en Juli aldaar een groote brand is uitgebroken, waardoor tn de wijk Fyndykli 18 huizen Imj de Duitsche ambassade zijn verbrand. De ambassade zelf is bedreigd geweest, doch. bet vuur is gebluscht. Men schat, dat ia het geheel 1500 huizen vernield zija, '3 --- Bondsvergadering van „Jong Limburg" Roermond, 1 Augustus 1915. Om half twaalf werd hier in hel bijzijn van den bondsredacteur, pater Germanus, door den voorzitter, den heer Van Lier. de huishoudeljjke vergadering geopend. Spr. deelde mede dat verleden jaar niet vergaderd werd wegens den oorlog. Verder zeide spr. dat versterkiag van den Bond noodig was naar binnen en naar buiten. ,.Jong Limburg ' geniet veel belangstelling, doch mist meer belangstelling hij meerderen. Zedelijke steun is noodzakelijk naast financieele. Spr. hoopt op een nieuw leven in den Bond. Aanwezig waren een honderdtal leden van Roermond, Maastricht. Sittard, Heerlen, Weert, Kerkrade, Beek en Venray. Jhr. Ruys de Beerenbrouck en de uitgever Vianen te Heerlen, hadden bericht van verhindering gezonden. De waarnemende voorzitter van de afdeeling Roermond sprak daarna het welkom uit. De heer Van Lier leidde de bespreking in over inwendige bondsorganisatie. Spr. is van oordeel dat de bondsleden verplicht zijn alle maatschap pelijke vereenigingen: drankbestrijding, Derde Orde, pers. te steunen en zag de bondsleden gaarne in onmiddellijke aanraking met de arbeidersklasse. Spr. acht verder een jaarlijksche retraite gewenscht. Een afdeeling Gennep Is, naar verder medegedeeld wordt, in voorbereiding, terwijl shppen zijn gedaan tot het oprichten -van afdeelingen te Echt en te Venlo. Professor Van Gils deelt mede, dat een voorschotbank voor studeerenden wordt voorbereid, waarvan later de bondsleden kunnen prófileeren. Spr. wijst verder op het weinig volgen van Se R. K. leergangen te Sittard en acht ontwikkeling van het wetenschappelijk leven in Limburg van groot belang. Voorts wijst spr. op de bestaande sludentenclubs in Limburg. De voorzitter antwoordt, dat aansluiting voorbereid wordt tusschen deze en ,.Jong Limburg". Algonieene vergadering. Des namiddags werd de a'lgemeene vergadering gehouden, waarin ook Mgr. Schrijnen, bisschop van Roermond, aanwezig was. De voorzitter gedenkt in zijn welkomstgroet de werken van den bisschop tot heil der jeugd. Kapelaan Verheggen bespreekt daarna de inwendige organisatie der jeugdbonden. Organisa tie is noodzakelijk. Tegenwerking beslaat uit zucht naar onafhankelijkheid. De Katholieke zaak laat velen koud. Bij vele instellingen zijn de ouderen aanwezig en worden juist de jongeren gemist. Organisatiegeest aankweeken is Jong Limburg's hoofddoel. Einddoel is de jongelingen africhten tot sociale werkers. Daartoe is noodig een de gelijk bestuur, want dat is de ziel die allen smelt tot één geheel. Sympathieën bestemmen geen bestuurskeuze. Volgzaamheid is een plicht der leden; tucht is noodzakelijk waar leiding zijn moet. Ontaardt de leiding tot tyrannie dan ontstaat oproer. Daarom zij de leiding loyaal om anarchie te vermijden. Noodzakelijke vereischlen bij de bondsleden zijn zelfverloochening, beheersching, voorzichtigheid, bescheidenheid, eerbied, geduld, liefde en edelmoedigheid. , Het tweede streven is ontwikkeling van het verstand. Het allemoodigste materiaal is de eenvoudige catechismus, dje de kern aller groole vraagstukken omsluit. Op deze fundamenteele godsdienstkennis is de verdere studie te grondvesten. Erkent wat rechten gij' hebt, zeg spr. niet zonder te kennen wat plichten daar tegenover staan. Spr. beveelt samenwerking aan met de vereeniging ,,Voor Eer en Deugd". Werkt aan u .zelve, zegt hij om te komen tot organisatie van alle jonge Limburgers in Christus legerschaar. Worde de onafhankelijkheidsgeest van het socialisme verstikt en Limburg behouden voor God. Hierna nam Dr. Felix Ruiten het woord tot het uitspreken van de volgende rede: Monseigneur, Mijne Ileeren. Hoe zou degene, wion de eer te beurt valt, het woord te mogen richten tot een vergadering als deze, niet getroffen worden door de kleurenpracht van haar schitterend vertoon, alvorens door te dringen tot de gedachte die haar samen riep. en de ontroering to ondergaan van hare diepe beteekenis. Monseigneur, het is een treffend tafereel, dit vlagvertoon van Jong Limburg, samengekomen in uwe veste, de Gelderscbe hoofdstad van ons gewest, de stad der Madonna en der Limburgscbe martelaars, de stad die Leeuw eii Lelie in haar wapen voort, de rijke symbolen, — de stad van devotie en kerkelijke wetenschap, van kunst en artistieken zin, — uw zetelplaats, vereerde Kerkvorst, en daarom de geestelijke hoofdstad van ons dierbaar Limburg. En kome dan de jonga bond niet met vendelgezwier en vanenpronk, tóch heeft hij zijn veldteekenen en standaarden: zijn eigen geestdrift zwiert voor allen uit als een vlag, overtuiging en trouw zijn bun schilden, dia als zonnen branden, geloof is hun een fiere standaard en blijde hoop een banier, als een trophee omwimpeld met de kleuren uwer doorluchtigheid; en het koninklijke vendel dat voor allen uitzwiert in een brand van wit en rood, — de symbolische kleuren onzer gouwen, — de koningsvaan over hunne rangen golvend als een levende vlam, d&t is hun idealistische levensopvatting, hun hooggestemd ideaal. Uw purperen luister bestraalt het leest, en glanzender schittert het blanke schild van Jong Limburg's Bond tegen den paarsen achtergrond van uw doorluchtigen beschermheersmantel. Jong Limburg groet u, Monseigneur, Jong Limburg viert u en dankt u op dezen dag voor uw geestelijk vaderschap, — en het zal niet in het minst ook hierom zijn, dat de historie met haar gouden veder onder de titels uwer eere, ook deze zal opteekenen van: Vader der Jeugd. M. H. Vergaderen gelijk gij heden doet, is als het stijgen pp een berg en opklimmen tot een hoog uitstekenden post van waarneming. Het daagsche leven verglijdt in de dalen der gewone bezigheden, om té vaak te vervlakken in gedachteloosheid. Gedachteloosheid is duisternis. Maar in die duisternis is de vooruitziende waakzaamheid uwer leiders een levensvuur, en zijn hun woorden als lichtstralen. In het licht uwer voorlichters openen zich nieuwe vergezichten. Vereenigt gij u heden in het licht van hun woord, dan staart gij een ^ogenblik boven uwe kleine persoonlijke belangen uit, op de grootere belangen van een geheel van gemeenschap en maatschappij, van gewest of land, v,an een breeder heden en verder toekomen, — als zaagt gij van hooga toppen uit, over bosoh en akker henen, tot de kusten dier zee. Wanneef gij dus in ernstig nadenken een blik slaat in de toekomst van ons Limburg, dan vraag ik u: Staart gij op een verblijdend beeld? De nieuwe tijd is aangebroken en eindelijk straalt dan het licht in de duisternissen van ons uiterste Zuiden. Van de toekomst van ons gewest zijn de rookpluimen der Zwarte schouwen de ontplooide banieren. De ontginningen zijn begonnen en men voorspelt ons gouden bergen. Men benijdt ons om bet zwarte diamant. Niet wij gaan meer den vreemde in om werk; nu trekken wij op onze beurt de vreemde arbeidskrachten tot ons. Het arbeidsveld wordt geweldig uitgelegd. De oude . banen worden verbreed cd elk Laar brengt, nieuwe verkeersweceu^ Dn mijnen vermenigvuldigen zich en de bevolking wordt verdubbeld. Waar veld was, groeien dorpen. De dorpen worden steden. Ei wordt intenser geleefd en overvloediger. De «ooiuitgang viert hoogtij. De mijn triomfeert. De industrie plant overal zegevierend hare veldteekenen, en van haar onderaardsdhe loopgraven uit bedwingt zij het oud gewest. Nu wit ik juichen over de nieuwe woiv: ;;t over het stoffelijk rijker leven, over <;pkoins en bloei van handel en nijverheid,. o\lv aller vooruitgang ten goede; over Limburgs grootei aanzien en, de groeiende belangslelUng waarin liet zich verheugt bij de regeerenden en geldmagnaten. Doch waar Limburg herboren wordt tot nieu-> wen staat, daar sterft Limburg in zijn ouda schoonheid. En dit treft mij smartelijk in de ziel. Het vredige veld breekt langzaam zijn groene tenten op. De mijn vreet zich in den kostbaren akker in. Het landschap wordt geschonden. Iedere dag eischt nieuwe offers. Elke versiering in vreemden trant is een vloek in het aangezicht van ons eigen schoon. De ïandelijke dorpen brokkelen af, en vallen een verfoeilijke banaliteit ten prooi. Onze landbouwende bevolking, die zich tot nu toe wijdde aan den grootschen arbeid van den korenbouw, in vreedzame vergetenheid en landelijk heil, verandert plotseling van aanzijn. Het lokkend goud doemt ze tot den slaafschen arbeid, in onderaardschheden, waar de' zon niet sclijjnt. Het zou dragelijk zijn, wanneer de nieuwe tijd alléén onze eenmaal heldere wateren vertroew belde; doch is deze vertroebeling niet het symbool eener andere, veel erger, daar zij niet stoffelijk is, maar geestelijk? -j Wat zou het, ging het alleen maar om het verdwijnen van een teekenend volksgebruik, zoo dit verdwijnen maar niet het gevolg was van een verkankerde levensopvatting. Wat zou het, al geraakten al onze sagen in vergetelheid, indien wij daarmede tevens maar het goede niet aflegden, (dat er schuilt in onzen volksaard. Wat zou het, of ook alle boeren verder heeren werden, ging de eenvoud maar niet te loor en daarmede een levensgeluk, dat bestond in tevredenheid! Zoo het alleen maar ging om schildersmotieven en landschappen, het ware weinig inderdaad, en de kunstenaars die daarover klagen zouden, mocht gij langs den weg laten zitten, eenzaam met hun klacht Doch er sterft in Limburg meer dan het schil* derachtige schoon van hutten en de vruchtbaarheid van akkeiland. Limburg sterft, wanneer de besmetting, die in het landschap woekert, ook de zielen aantast, — de besmetting eener loutei material istische levensopva tting. Komt het dan zoo ver? Zoo ver is het reeds gekomen. Onder de fabrtekswolken aan onze kimi men ligt de vijand op den loer. Uit de mijndiepte delft Limburg het goud niet, zonder dén vloek van 'tgoud. En het booze dat zijn schaduw over Limburg werpt, vindt verraderlijke overloopers in de gebreken, die ons Limburgers van nature eigen zijn.... Moeten wij die ven verzwijgen? Wie blind is voor eigen feilen, is reeds verloren; en daarom noem ik ze luid, hoe smartelijk mij ook de lengte der opsomming valt: onze loszinnigheid, onze laksheid en halfheid, wispelturigheid en ondegelijkheid, ons gebrek aan ernst, ons misdadig zwak voor den humor, dat ons altijd naar de zijde der lachers drijft, onze ondoordachtheid, die ons het ver* wijt van onbetrouwbaarheid verdienen kon, onze plaagzucht, die ontaardt tot fronde, en onze laffe opposiüegeest! De lijn dezer volksgebreken van ons gewest duidt een helling aan, waarlangs- de moreele ondergang van Limburg op schrikbareudi Wijze kan bespoedigd worden. Is Limburg dan geheel verloren? Ja, Limburg zal geheel verloren zijn, —■ wanneer hpt niel tijdig gered wordt in de zielen der éigen Limburgers. „Limburg voor de Limburgers", was eenmaai 'de leuze, toen ons gewest "zien nog aigezonaera nieTa ln „een zerfvergenoega exclusivisme. Doch deze tijd heeft uit. De poorten van Limburg staan thans open, wagenwijd. (Wij viagen naar al jpeer verbindingen naar alle zijden 'heen. en een bevaarbare Maas wacht ons. |i Veranderd met de tijden is nu ook de leuze. Niet meer klinkt het voorlaan „Limburg voor de Limburgers", maar a'fs een noodkreet is het geworden: „Limburgers voor 'Limburg". Kweekt en Vereenigt Limburgers voor onze Heimat, —- jongens van kloeken zin, kweekt jongelingen vol edele offervaardigheid, mannen van moedige daad, karakters, menschen rijp en vast in schoone overtuigingen, door hooge denkbeelden geleid, die /even wïïlen cn wericen klinnen,