UIT HET BUITENLAND TREINRAMP 80 DOODEN. — 100 GEWONDEN. 7 HOLLANDERS GEDOOD. Men meldt ons uit Oldenzaal: Hedennacht tusschen drie en vier uur is ie trein D 10 van Keulen en D 138 van Dresden tusschen Wunstore en Hannover verongelukt. Bijzonderheden ontbreken nog. De trein, dde aansluiting geeft op Holland, is ongeveer vier uur verlaat. De trein, die om 10 uur te Oldenzaal moest arriveeren, wordt eerst in dei middag verwacht. Men seint ons nader uit Oldenzaal: Hedennacht om 3 uur 30 moest de trein D 138, van Dresden naar Amsterdam, bij het station Salsen voor onveilig signaal stoppen. De trein D 10, van Berlijn, reed in volle vaart op den stilstaanden trein, waarvan drie wagons vernield zijn. Ongeveer 80 personen zijn gedood, o.w. 7 Hollanders, waarschijnlijk uit Zandvoort; 100 personen zijn min of meer ernstig gewond. 45 Minuten later arriveerde op de plaats der ramp een hospitaaltrein uit Hannover, die de dooden en de ernstig gewonden opnam. De toestand werd nog verergerd door het ontbreken van verbandmiddelen. Ook was er geen medische hulp aanwezig. Met zakdoeken, sjaals, enz., werden de gewonden voorloopig verbonden. De minder ernstig gewonden konden de reis na 4 uur voortzetten. De reizigers waren, toen zii te Oldenzaal aankwamen, zeer onder den indruk der ramp. De laatste wagon van den trein is geheel uitgebrand. De oorzaak der ramp is zeer waarschijnlijk het gevolg daarvan, dat de machinist van den trein voor Ham het onveilig signaal niet heeft gezien, door den stoom der stilstaande locomotief. DRIEVOUDIGE MOORD. Op het Beiersche riddergoed München— ïenth nabij Plauen heeft Maandagmorgen een '.egentienjarige schaapsherder drie personen, o.w. baron Heinz von Ferlitzsch, die allen ongewapend waren, na een hevige woordenwisseling met een mes doodgestoken. De dader, die ruzie gezocht had, wijl hij ontslagen was, is in hechtenis genomen. RAB1UM-HOUDENDE BRONNEN. Uit Kopenhagen wordt gemeld: Op Barisholm zijn nieuwe radium-houdende bronnen ontdekt. De hotelbezitters hebben maatregelen getroffen om het water naar de hotels te leiden, waar het ter beschikking der gasten <:al gesteld worden. EEN GRIEZELIGE VONDST. Volgens een draadloos bericht van het Japansch stoomschip „Karachi Maru" heeft men midden op zee in één der ruimen een lijk gevonden van een onbekend werkman. Vermoedelijk is deze in Hamburg, waar hec schip gelost had, ongemerkt in het ruim gevallen er. aan de gevolgen overleden. Het lijk zal te Londen worden ontscheept. --- NEDERLANDSCH OOST-INDIË. DE POSTBOND. WELTEVREDEN, 5 September. (ANETA.) Volgens het Bat. Nieuwsblad zijn controleurs en hoogere ambtenaren, die zich niet kunnen vereenigen met het beleid en financieel beheer van liet hoofdbestuur van den Postbond, voornemens een aparte vereeniging op te richten. De uitnoodigingen voor de oprichtingsvergadering zijn reeds verzonden. --- INGEZONDEN. (Buiten verantwoordelijkheid der redactie.) WAAK HET OM GAAT. Nu het ambtenaar-schimmenspel zich voor zooveelste maal in werking heeft gezet en . enerzijds — en m. i. terecht — wrevel, anderzijds een soort leedvermaak zich heeft meester gemaakt vaa zeer velen, nu kan men zich verlustigen (?) op een pennenstrijd, welke ni. i, is: beneden peil. Wat door een ambtenaar J., een zakenman of wel door een zekeren mijnheer Y. wordt gezegd kweekt bitterheid in een toch al zoo droevig tijdsverlogp. Verwijten dat de ambtenaren schuld dragen van alles of wel de handelaar baten hier niets. Noch dezen, noch genen worden hierdoor één cent rijker, o£ worden daardoor uit hun zorg gered. i^eker! In een onaangenaam o ogenblik grijpt men naar papier en pen, met het voornemen het den vermeenden zondenbok eens duchtig in te peperen, om dan het product van wrevel in datzelfde. tempo op te zenden naaiden redacteur, welke het met een schouderophalen wellicht, door zal zenden ter plaatsing, de vrijheid van het woord ter wille. Dóch met dat al worden de feiten „w aar het om gaa t", voorbij gezien. Het zij mij dan als ambtenaar vergund de onderhavige aangelegenheid eens nader te belichten, daardoor de mogelijkheid scheppende, dat geen verkeerde meeningen zich nog zullen gaan vestigen ten opzichte van den toch al niet zoo gunstig aangeschreven ambtenaarsstand. In het rampzalig tijdsverloop der oorlogsjaren — het is ieder bekend — heerschte in ons klein Nederland een ongekende welvaart; werden er tonnen gouds verdiend en o p g egaard. Eerlijke handelaars en sjacheraars baadden zich in weelde en met geen hiogelijkheid waren de winsten binnen bepaalde grenzen te hemden,. zoodat iedereen welke zich in handelszaken begaf, overtuigd was van gunstig slagen. Prijzen werden bij het koopen niet gevraagd, er werd betaald wat werd gevraagd, zonder meer. Een winnende hand maakt mild en als gevolg daarvan stroomde het geld. Dank zij het financieel krachtig, koopgraag publiek en mede door de enorme vraag werd een duurte geschapen, als nooit te voren. De particuliere bedrijven, gezien de enorme prijsstijging en ook omdat het verkrijgen van werkkrachten niet zoo vlot meer ging, gaven hoogere loonen, duurtetoeslagen enz., zoodat niet enkel bij den werkgever, maar ook bij den werknemer een zekere welstand werd waargenomen, met uitzondering echter van den rijksambtenaar! (Te controleeren gevallen zijn bekend, dat in 1917 nog ambtenaren zijn aangesteld op een maandsalaris van nog geen f 100). Wel werd de ambtenaar ten laatste ook gesteund door een duurtetoeslag, doch dit toeslagje was niet in staat het reeds (altijd) beslaande' te kort te dekken. De zorg werd niet minder bij het steeds stijgen der levensbehoeften. Eindelijk dan toch zou in 1920 (ja zetter het is goed, in 1920) een gebeuren plaats grijpen, wat voor de ambtenaren een uitkomst zou zijn. Na het niets om het lijf hebbende salarisbesluit van de commissie Stork, was in genoemd jaar de volksvertegenwoordiging er diep van doordrongen dat afdoende moest worden ingegrepen. Het gebeurde,... doch helaas, -voor velen reeds te laat!... In een Kon. besluit werden de salarissen vastgesteld, welke in doorsnede wel goed, doch verre van abnormaal hoog waren te noemen. Kennelijk met het doel, om de ambtenaren schadeloos te stellen is, in de uitvoering deiwet onder artikel 40 vastgelegd, dat bij terugkeer van meer normale tijden, de salarissen zouden kunnen worden herzien, met handhaving echter van verkregen rechten. Wanneer nu op 1 Jan. 1924 deze verzekering ongedaan wordt gemaakt, dan dringen bij mij twee vragen naar voren en zal men zich de hersenen pijnigen naar een motief te zoeken op grond waarvan het te billijken is, dat het waarachtig, krachtens Kon. besluit gegeven arfoeidsloon der arnbte ii aren en andere landsdienaren moet dienen als stopstuk van oen te kort op de staatsbegrooting 1924. De tweede vraag: Waarom moeten wij den belastingdruk van andere medeburgers door zulk een zwaar offer onzerzijds, ont1 ci s t e xi ? Hoe ik ook zoek — en met terzijdestelling van persoonlijke belangen -— de billijkheid kan door mij niet worden achterhaald. Van welken kant ik deze aangelegenheid ook beluik, is machtsmisbruik het eenig te vinden motief, welke wordt uitgeoefend door den drang van een ja, ik weet niet we^ke macht, maar zeker een, welke zich lijnrecht heeft geplaatst tegenover de belangen van den ambtenaar ln het algemeen. Was dit niet zoo. dan zou een andere oplossing worden gezocht, zonder aan dat gewraakte artikel 40 te tornen. Men zou — in dit geval de regeering natuurlijk — kunnen bepalen als dan beslist een weg gezocht moest worden, ter verkrijging van meerdere inkomsten dat een korting in eens van de ambtenaren en een verzwaring deT lasten van de andere, medeburgers (geen ambtenaar zijnde) zoude plaats hebben. Dat mag echter niet, want daarmed.e zou de beperkte rechtspositie van den ambtenaar worden gehandhaafd. Ik voeg hieraan toe nog een vraag, n.1. of de maatregelen, welke zullen getroffen worden wel evenredig zijn aan de moeilijke tijdsomstandigheden waarin, laten we zeggen, de handelaren (er, allen, die direct uit den handel hun inkomsten putten) verkeeren? Mijn bescheiden meenin? is: neen. Wanneer immers het kortingsproces voor den ambtenaar heeft plaats gehad, dan zal voor hem het verlies nooit meer hersteld worden, terwijl de handel het zij laat, moge het sipoedig zijn, zich zal herstellen. En dan?... Ja dan is het voor den ambtenaar een schrale troost, n.1. te weten, dat hij zijn recht heeft opgeofferd voor een ander deel van zijn medeburgers van het ons zoo dierbaar Nederland. Ten slotte: Hoè komt de verhouding te staan der directe lasten van den ambtenaar ten opzichte van den medeburger, niet-anrbtenaar zijnde, m. i. zeer scheef. Luister slechts: Boven-de belasting van, naar ik verneem. 11 of 12 pet., wordt hem van zijn eenmaal netto salaris bovendien nog S% pet. gekort voor het pc— l -~nfonds, wat met — naar wordt beweer' ~\pct. kortlcg op het eens wettig / verkregen en door den Staat der Nederlanden gegarandeerd (rijksspaarbank kan nog geen kwaad) salaris, eene directe last bedraagt van 40 pet. van zijn eenig- inkomen. Is het niet genoeg-? Spreek slechts, zoodat wanneer stralss de volksvertegenwoordiging artikel 40 ongedaan zal hebben gemaakt, bij elk plaats hebbend te kort op onze staatsbegrooting. wederom een korting kan worden voorgeschreven opdat het U allen wel zal gaan. En als een schim trok een vermeende zeer beperkte welstand ons geestesoog voorbij. I". Eerwaarde redacteur, voor de plaatsing dankend, Uw dienstvaardige --- REDE DR. DE VISSER. Waar is de tijd gebleven sinds de ure, waarin hier ter plaatse door wederzijdsche eedverbintenis tusschen Koningin en volk, het oude verbond tusschen Oranje en Nederland wérd vernieuwd? Die vijf en twintig jaren geleken een bijkans onafzienbaar tijdperk, toen wij er vóór stonden, en heden zijn zij, naar het klassieke woord, „als de dag van gisteren-, als hij is voorbijgegaan en als eene nachtwake." Personen, die toen jong waren, kwamen , z«nder dat zij het zelf kunnen begrijpen, op 's levens middaghoogte en die toen stonden in volle kracht, kunnen het zich niet voorstellen, dat hun levenszon ter kimme daalt. Hoevele mannen en vrouwen, die hier op dien blijden Septemberdag van 1898 tegenwoordig #aren, zijn bovendien reeds heengegaan — en vergeten! Zóó is het leven in den tijd, en zóó vlecht zich van zelf, bij ieder gedenken, een draad van heiligen ernst door onze feeststemming. Elke vreugdevolle herinnering wordt een wijle geschokt door de macht der vergankelijkheid van al wat leeft. Maar juist daarom danken wij te vuriger voor wat God ons liet. En ik denk hierbij niet alleen aan de personen zelf, wier kostbaar leven werd gespaard, maar ook aan hunne daden, voor zoover zij kiemen van blijvende waarde bevatten. Want dit ié één van die grootste lichtzijden van dit vergankelijke leven, dat de mensch daarin zaden kan uitstrooien, wier kracht en beteekenis nooit teloor gaat.Terwijl dit wordt gezegd, gaan Uw aller gedachten reeds naar onze geëerbiedigde Koningin en Haar huis. Dankbaarheid vervult ons allereerst, waar Gods trouwe Vaderland de Koningin en de Koningin-Moeder, die beiden hier vóór 25 jaren samen waren, nog altijd onder den indruk van het verlies van haar onvergetelijke vader en echtgenoot, in het leven heeft bewaard. Die dankbaarheid wordt verhoogd, nu wij naast Hare Majesteit zien den Prins, die zijn leven aan Haar en ons volk verbond, en wij in de jeugdige prinses de hoop van staat begroeten mogen. Maar bovenal stijgt een danktoon omhoog, omdat, gelijk in het verleden, ook in deze jaren zulk een rijke zegen van het Oranjehuis is uitgegaan. Traditie is veel; een constitutioneele monarchie heeft groote waarde, maar meer dan dit alles beteekent een Vorst, die de macht niet kent als doel, maar als middel tot vervulling Zijner hooge roeping; die het gezag hoog houdt als schild voor de vrijheid; die medeleeft met en een voorbeeld is voor zijn volk, omdat geen smet kleeft op het vorstelijk gewaad. Welnu, wanneer in deze woeste tijden de troon van Oranje vast is blijven staan, dan is dit 0! voorzeker mede te danken aan wat Oranje door alle tijden voor Nederland was en deed, maar komt daarvan allereerst de eere toe aan Haar, die tijdens Hare 25-jarige regeering dermate eerbied en aanhankelijkheid bij het Nederlandsche volk heeft verworven, dat trouwer lijfwacht dan ooit zich schaart om dien troon. De lofzangen mogen, onder den druk der tijden, minder luid klinken, maar de verhouding is teerder, inniger en vaster geworden. Het saamgedragen leed moge den feesttoon meer gedempt doen zijn, echter een ware feeststemming, in den zin van intense vreugde en dankbaarheid was er zelden meer dan nu. Zij is het kostbaarst geschenk, dat heden onze Koninsrin wordt aangeboden. Zij maakt beiden gelukkig, Haar, die het ontvangt en hen, die het geven! Hoe geheel anders en opgewekter had onze feestviering kunnen zijn, als de vreeselijke oorlog met zijne gevolgen geen schaduw over alles had geworpen! Want het ging in ons goede land in velerlei opzicht zóó mooi. Er had zelfs een opleving plaats, als zelden was aanschouwd en die de schoonste beloften voor de toekomst bevatte. Vóór 1914 kwam ons letterlijk van alle zijden een lentelucht tegen. Ons volk toonde opnieuw zijne groote bedrevenheid op het gebied der practyk en de krachtige, germaansche geestesvlucht bleef hem eigen. Oude roem werd gehandhaafd, nieuwe roem werd verworven. Zoet hoe Nederland op vreedzame wijze zijn grondgebied uitbreidde door ontginning en bebossching, waardoor geheele streken als uit den doodslaap werden opgericht- Let eens op al die nieuwe aderen van verkeer, die door ons nijvere volk werden geopend; op de verspreiding onzer wakkere handelsmannen over de wereld tot het aanknoopen van internationale banden; op het zich vormen der koopvaardij tot een geheel nieuw bedrijf. Gaat eens aandachtig na tot welk een hoog peil zich de nijverheid, ondanks de industrieele armoede van onzen bodem, verhief, hoezeer de productie van den bodem werd verhoogd en de eigen mijnbouw zich ontwikkelde. Ik stip dit alles slechts aan om u een kijk te geven op het aan alle zijden uitbottende leven van ons volk gedurende de regeering onzer Koningin- Veel van dit alles, was zeker vóór dien reeds gezaaid en geplant, maar de volle ontplooiing kwam in dien tijd en middelerwijl ging met stoere volharding het zaaien en planten voort. Het was een veelszins mooie tijd' Ook wat het geestelijk leven van ons volk betreft. Of behaalde de wetenschap niet voortdurend nieuwe triomfen ? Nam de letterkunde geen breede vlucht? Herleefde niet de scheppende toonkunst? Wedijveren niet onze schilder* e \ beeldhouwkunst m^t het beste in het buitenland? Spreekt men zelfs, op grond van dit alles niet van een nieuwe, Nederlandsche cultuur? En wat de waarde van dit alles verhoogde, was de in steeds breeder kringen doordringende erkenning, dat het geestelijke leven, dat bij wetenschap en kunst object bij uitnemendheid is, niet ontstaat en sterft als plant en dier, maar tot een andere, eene hoogere orde der dingen behoort- De vruchten daarvan bleven niet uit. De w;j .-begeerte rees in waarde; de kunst spande ? t ' , i in docr de bijkomstigheden der werkelijkheid tot haar wezen door te dringen; eene verrassende belangstelling openbaarde zich in allerlei kringen onder jong en oud voor vraagstukken van godsdienstigen aard. O, die eerste zestien jaren van de regeering onzer Vorstin waren een bloeitijd voor ons volk! En practisch als ons volk huwde het ook liier de daad aan het woord. Scharen van mannen en vrouwen trokken uit om het verlorene en afgedwaalde te zoeken; de duivels van prostitutie en drankmisbruik te knevelen; bethels te bouwen voor armen en ongelukkigen- De kerken ontwikkelden nieuwe kracht; de zending nam een vlucht als nooit te voren. Het licht van wat goed en schoon en edel is, brak zich in talrijke kleuren, en niet het minst werkten vn .wen, vrijer geworden dooide machtige vrouwenbeweging, hiertoe medeDit alles nu vond voortdurend meer steun bij de georganiseerde gemeenschap, den staatWij allen denken hier aan de sterke pogingen om door middel der sociale wetgeving het evenwicht te herstellen tusschen individualisme en socialisme; aan de wetten ter bescherming van het kind; aan al wat van Rijkswege gedaan werd tot moreele verheffing yan ons volk- Zoo werkten gemeenschap en enkelingen in die jaren heerlijk samen tot den verhoogden bloei van ons volk- Het nationaal gevoel werd versterkt, terwijl een onberispelijke internationale, politiek werd gevoerdIk herhaal: een veelszins schoone tijd! En in het middelpunt daarvan stond onze geëerbiedigde Koningin. Met opzet zeg ik: in het middelpunt dier samenleving van gemeenschap en enkelingen- W ant zoowel in Haar hoedanigheid van Staatshoofd als door spontane, geheel persoonlijke bemoeienis had Hare Majesteit het voornaamste aandeel aan dien bloei- Een ontelbaar aantal dier bewegingen en corporaties danken aan Hare Majesteit's initiatief of steun haar welvaartNooit werd tevergeefs eeh beroep gedaan op de Vorstelijke hulp, als het 't belang- der natie gold- Steeds bewaarde onze Koningin het streng Nederlandsch karakter van ons volksleven en eerde bovenal onze rijke Nederlandsche taal. En wat het allermeest tot bewondering stemde ^ en eerbied afdwong, was de schoone harmonie, die bewaard bleef tusschen der Koninginne streng constitutior.eelen zin met scherpen blik op de fijnheden van dat stelsel, en Hare sterke persoonlijkheid. Want met ijzeren hand werd al die jaren vastgehouc.den aan de eenige voorwaarde, waaronder ons volk zichzelf kan z?jn, dat is zijne vrijheid- Vrij als geen natie ter wereld, bleef de onze, dank zij Oranje's schild- Ook daann bleek opnieuw de onschatbare waarde onzer dynastie, die in ons volk geworteld, den volksgeest verstaat en eert. Zóó onder den sceptei van Oranje zich één en veilig voelend, kon het Nederlandsche volk in, die jaren rustig voortweven aan de taak, die de Almachtige het heeft toebedeeld, en als dan ook later de geschiedschrijver Hollands bloeitijd schildert van 1898—1914, dan kan hij daarboven geen beter opschrift schrijven dan den bij eiken rechtgeaarden Vaderlander zóó dierbaren naam: „Koningin Wilhelmina"Hoe schril steekt tegenover die bloeiperiode het tijdvak der laatste negen jaren af! Eerst de oorlogschok met al de daaruit voortvloeiende gevaren; toen het nijpend voedselvraagstuk en de klimmende woningnood; vervolgens de moeilijkheden der langdurige mobilisatie, eindelijk de stijgende malaise op economisch gebied en de daarmede gepaard gaande werkloosheid. En naast dit alles de schier onhoudbare toestand van 's lands financiën. En alsof dit alles niet genoeg ware, werkte de mentaliteit van velen eer tegen dan mede. waar het de ontwarring dier knoopen geldt. Hier een uitspanningszucht, die in gewone tijden slechts met een minachtend schouderophalen zou worden opgemerkt, maar die thans grenst aan het misdadige; daar een boosaardigheid, als gevolg van verbittering onder 's levens zorgen, waartegen niets baat; ginds een illusionisme met dogma's, die hun oorsprong vonden in de desillusie door den wereldbrand. O! soms scheen het wèl eens in die dagen, alsof de nuchtere, gezonde burgerzin van het Nederlandsche volk bezig was plaats te maken voor cynisme, terrorisme, illusionisme, als waarvan de natie nooit. wist. Overdrijf ik, als ik de eerste dier laatste negen jaren met hun geestelijken en stofferken neerslag in scherpe tegenstelling zie met de daaraan voorafgegane 16 jaren van lentelucht en zomerwarmte, al erken ik, dat toen ook zaden werden gestrooid, die in den door Woed gedrenkten bodem welig konden ontkiemen' Geen ernstig mensch, die dan ook bij den blik op dit alles en op het geheele wereldleven. niet gedurig in.spanning verkeerde en de klacht van dien ziener uit de oudheid op de lippen neemt: „Wachter, wat is er van den nacht ?" T 0C ii — het zij mei groote dankbaarheid ge^ tuigd — schitterden en schitteren ook dien nachtelijken hemel starren van trouw, de starren der hoop. Want wü z«n dan toch de schrikkelijke oorlogsjaren zelf heerlijk doorgekomen, zooals bijna geen volk van Europa. Het leger en de vloot deden hun plicht; de orde ln de samenleving werd gehandhaafd; onze internationale positie werd eer sterker dan zwakker; het particulier initiatief deed, vooral op het gebied der liefdadighed, wonderen voor landgenoot en vreemde. Zelfs in die moeilijke jaren aan Gods werden hooge cultuurbelangen niet loosd en ons stoere volk was er Ve!> i uit om, waar bestaande handeisbe+ rSto1111 door den oorlog niet konden word* ^ haafd, nieuwe te zoeken en te onen geh i kern, ja de groote meerderheid der vaardde berustend haar kruis 2 in soberheid en eenvoud. ' ° e fei En als ik dit uitspreek, herhaal it straks zeide: Ook van dit alles tv, ^ v| ning-in het middelpunt. Haar hof Nederlandsche volk het voorbeeld va i aan voud, die zelfs nu bij de feestvier! 6,1 , worden in acht genomen. Haar iniH fhet Koninklijk Steun-comité in het 1 de nood lenigde in duizenden g-ezinn erschijning in het leger hield er bii 7'^ nen grootendeels de courage in. Ha!a • 6 ^ zette staatkunde tegenover het Bui o' i" 8 "*® dikte net best onze absolute neutralij ■ t: l medeleven met de natie bewaarde in nml : 1 # schild en " trouwen", waarna dr. de Visser mei. ^ spreken van een zegen de gedac besloot ^ ONTHULLING VAN DEN GEDT'M^ Alvorens het kerkgebouw doof l 'eri ^ aan .den Dam te verlaten, ; a>» steen onthuld, welke ter herinnering ^ jubileum in den zijmuur bij (.^n 121 - aangebracht. ye ; ^ ! Nadat de met de nationale kleuren werd «lijnen waren terzijde geschoven, bezichSLje de Koninklijke Familie met de grootste langstelling den Gedenksteen Deze is door den heer Lion Cachet ontwore] j door den beeldhouwer van Zijl in wit Jfaderd marmer uitgevoerd. De steen heeft heel den vorm van een Gothisch kerkraam ^ meet 3.73 M. bij 1.54 M. In den puntboog een lauwerkrans in den steen gebeiteld daarin de jaartallen 1898 6 Sept. 1923. Langs de boogranden zijn rond den lauwerkrans de woorden gebeiteld: Gedachtenis aan 5 t 25 -jarig regeringsjubileum. Oneer den krans lezen we in regels over Ag geheele breedte van den steen: Hare Majesteit Koningin Wilhelmina. Aan 't met der J, eren Heer gesloten Trouwverbond hield Zij ] 00 vig vast en nu en 't aller stona. Daaronder prijkt ten slotte het Rijkswapen et de Koningskroon. De steen wordt door een zwarten drempel afgesloten. Vermelden we nog, dat Hare Majesteit een fraai door den heer Lion Cachet ontvangen en in wit perkament met gouden stempel uitgevoerd program van den dienst werd aangeboden. De druk was uitgevoerd in Nassau-blauw op Japansch papier. De dienst werd o.a. bijgewoond door de Indische Prinsen met gevolg, door de leden der regcering, den burgemeester van Amsterdam, j C n commissaris der Koningin in Noord-Hol]and den vice-president van den Raad van State, en den Sultan van Boeloengan. jjog waren aanwezig de te Amsterdam woonachtige leden der Staten-Generaal en der prov. Staten. Dr. de Visser droeg niet zijn ambtsgewaad, doch was gekleed in rok met witte das. Om tien mimi ten over elf werden de vleugeldeuren der Nieuwe Kerk aan de zijde van den Dam geopend, de dienst was ten einde. Hare Majesteit de Koningin, link? ter zijde gegaan door H. M. de Koningin-Moeder, schreed over de „kleine steentjes" naar hat Paleis. H. M. drceg een lila satijnen mantelcostuum, rijk met kant gegarneerd, met bijpassende hoed van lila satijn met struisveer jn dezelfde kleur en een witveeren boa; voorts droeg H. M. bruin peau de suède-schoenen. H. M. de Koningin-Moeder droeg een helder lila mantel met zwarten hoed, waarop een witte veer. Het Prinsesje was geheel in het wit gestokan; zij droeg een witten mantel, witte kousen en schoenen. Prins Hendrik, die zijn dochter begeleidde, was in admiraalsuniform. Juist liepen de deelnemers der aubade met honderden, meest schooTj5ngens alsmede groote groenen weesmeisjes aan, die do Koninklijke Familie een hartelijker! ochtendgroet brachten, alsmede het door de muziek der eere.wacht ingezette „Wilhelmus" luid medezongen. Voor den ingang van het Paleis bleef de Kon. Familie eenige oogenblikken de juichende kindermenigte gadeslaan en groette deze vriendelijk terug. --- LAATSTE BERICHTEN. HANDELSBERICHTEN. (H. N.) LONDEN, 6 September. METALEN. Ie noteering: Koper standaard loco 61.7/6, id. 3 mnd. 65.2/6, id. electrolitisch 69.10/0, tin loco -'01, id. lev. 202 lood loco 25.18/9, id. lev. 25.13/9, zink loco 33.17/6, id. lev. 33.10/0, kwikzilver 10, zilver loco 31% d., id. lev. 313/16 d. FINANCIEELE BERICHTEN. WISSELKOERSEN. LONDEN, 6 September. (H.N.-) Opening: Amsterdam 11.51%, Berlijn 125.000.000, Parijs 81.10, Brussel 98.95, Kome 10611/16, Madrid 33.71, Ziirich 25.10, Kopenhagen 24.80, Stockholm 17.04, Christiania 27.90, New-York 4.52, Praag 151%. LONDEN, 6 September. (H. N.) 1 uur: Amsterdam 11.52%, New-York 4.5J%, Parijs 81.35; Brussel 99.05; Italië 10654; Berlijn 151)000000, Wecnen 323000, Praag 151%, Stockholm 17.06, Kopenhagen 24.S2, Ohristiania 27.92, Zwitserland 25.11. Finland VM'/i, Madrid 83.74, Boedapest 85000, Montreal 4 62%, Buenos-Ayrt.s 39 5/16. ROEMENIë. In de Mon du Pétrolo Boumain van 1 dezer lezen wij o.a.: Uit de petroleumindustrie valt niets bijzonders te melden. Alles verloopt normaal. Opnieuw kon worden geconstateerd dat de exploitatie hoe langer hoe kostbaarder wordt in verband met de voortdurende prijsstijging van de materialen voor het boorbedrijf enz. benoodigd. De toestand is inderdaad verontrustend temeer daar het onmogelijk is hierin te voorzien aangezien hier internationale economisch factoren in het spel zijn, waarin men geen verandering kan brengoji. De totaal-productie blijft zich op 425—410 wagons ner dag- bewegen. Tot dusverre is de — in verband met de verhoogde activiteit terecht verwachte — stijging van beteekenis nog niet ingetreden De verwachtingen ten aanzien van de terreinen Stanopoleas-Moroni-Noord, waar o.a. ook de Astra Komana en do Phoenix belangen hebben, zijn gunstig. Men gelooft hier een werkterrein te bezitten, dat voor de toekomst der Roemecnsche industrie van vitaal belang kan worden. Wat do Astra Romana betreft wordt met ongeduld het in productie treden van ndc no. 20 op het terrein Baicai-Ferbatori tegemoet gezien, waarvan naar verwacht wordt, een krachtige prikkel zal uitgaan voor de "uitbreiding ciei- werkzaamheden in dit gebied. De priis voor ruwe petroleum is zwak. Het «•eldgobrèk, waaraan hot geheels land — en dus tok do "petroleumindustrie — lijdt, oei'ent op de petroleummarkt een ongunstigen terugslag uit. Hierbij komt. dat de vraag in het huidige seizoen geringer is. De prijzen ziin dan ook in de algeloopen 14 dagen teruggeloopen. Ook de uitvoer is afgenomen, vooral die naar het Oosten, terwijl ook hier do prijzen omlaag zijn gegaan. MARKTBERICHTEN. HOORN, 6 September. Kaas. Heden worden alhier aangevoerd 11 stapels fabiiekskaas ƒ •«, 23 stapels boerenkaas ƒ 51.50, i stapels iabriekscommissie f 14, 37 stapels boorencoinmissie ƒ -18, totaal gewicht 41.487 kg. Handel goed. ZEETIJDINGEN. TE ROTTERDAM VERWACHTE SCHEPEN. THEANO, Troon pass. 5 (11 v.ni.) Lizard. --- RETRAITEN. RETHAITENHUIS UDEN. 10—13 Sept. Leden van de Derde Orde van den fl i 7 _ 31 Sept.: Gehuwde Dames van den deftigen "22—25 Sept.: Meisjes van den werkenden stand. 3—29 Sopt.: Gehuwde Dames van den nudaen"1ÏI4 Oot.: Ongehuwde Dames van den midden'5—8 Oot.: Meisjes van den werkenden stand. 9—12 Oct.: Meisjes van den werkenden stand 16—19 Oct.: Huismoeders van den werkenden and.^ q c ,_. M e ,i s jes van den werkenden stand 31 Oct"—3 -Nov.: Meisjes var. don werkenden stand (3 9 Xov : Meisjes van den werkenden stand. 16—19 Nov: Meisjes van don werkenden stand 2 4 27 Nov.: Meisjes van den werkenden stand 10—13 Dec.: Meisjes van den werkenden stand. 15—18 Dec.: Meisjes van don werkenden stand. 27—30 Dec.: Gereserveerde retraite. RETRAITEHUIS O L. VROUW VAN BET CENAKEL TE TILBURG. 10 13 Sept.: Ongehuwde dames middenstand 15—IS Sept.: Maria retraite. 18—21 Sept.: Leden van den R K. Vrouwenbond uit Udenhout. 22—25 Sept.: Retraite voor Emdnoven. 2 5 28 Sopt.: Gehuwde dames middenstand. 2 9 Oct.: Zesdaagsche retraite voor dames dextigen stand , _ 9—13 Oct.: Gehuwde dames deftigen* stand. 13 16 Oct.: Zelatricen van den Retraitepenning 10 20 Oct.: Ongehuwde dames deitigen stand. <13 27 Oct.: Dames deftigen stand. 1 4 Nov.: Meisjes gewonen stand.. 5 9 Nov.: Ongehuwde dames deftigen stand 9 12 Nov.: Meisjes uit Tilburg. 15 24 Nov.: Gereserveerd 24—27 Nov.: Meisjes gewonen stand. 7_10 Dec.: Meisjes gewonen stand. 15—18 Dec.: Meisjes gewonen stand. 24—27 Dec.: Meisjes uit Tilburg 27—30 Dec.: Ongehuwde dames middenstand. RETRAITEN VOOR DUITSCHE DAMES FN MEISJES. in het Moederhuis der Missiezusters, Klooster var het ff Hart te Steyl bij Venlo. Mon gelieve zich ongeveer 8—14 dagen voor het begin van iedere retraite aan bovenstaand adres aan te melden. KATHOLIEKE RETRAITEN VOOR NTET KATHOLIEKEN TE HUIZE OVERVOORDE RIJSWIJK (Z.H.) 22 29 Dec.- heeren Onderwerp „Kerstnachi Liclitnaeht", to heli ndelen door F. W Rempet er P H Padhers Voor aanmeldingen en inlichtingen wende men zich tot de secretaresse, mej. H. Julie Alma Swe "lïnckstraat 185, den Haag. Gedurende de maand Aug tot mej Maria Meertens, Huize Overvoorde. Rijswijk Z.H RETRAITENHUIS „ST. GERARDUS", SEPPE 10—13 Sept.: Meisjes. 17—20 Sept.: Gehuwde dames v. d deitigen stand 22—25 Sept.: Gehuwde heeren v. d. Middenstand 29 Sept—2 Oct : Heeren onderofficieren 8—11 Oct.: Ongehuwde damea r. d. deftigen stand. ST ALFONSUSRETR AITENHUIS. AMERSFOORT. 7—10 Sept.: Meisjes. --- AMSTERDAM HET REGEERINGSJUBILEUM VAN H. M DE KONINGIN DE NATIONALE GEDENKDAG KORAALMUZIEK. De tweede feestdag is hedenmorgen ingevet met de plechtige uitvoering van koraalmuziek op niet minder dan 19 plaatsen iu de stad. Tal van belangstellenden woonden in eerbiedige aandacht de uitvoeringen bij, welke tusschen half negen en half tien plaats vonden. AANKOMST DER DEPUTATIES. In de morgenuren was het Centraal Station het middelpunt der feestelijke drukte. Uit alle oorden des lands bracht het rollend materiaal de deputaties uit alle windstreken van ons ïand binnen. De uitgangen van het Centraal Station waren door en viertal cavaleristen afgezet, die de nieuwsgier; ge zingende feest.massa op afstand wist te houden. Op een vijftig meter afstand had zich een Duitsch muziekcorps opgesteld, welk met de gekefde muziek van „Van je hela hola, houdt er den moed maar in" er de juiste stemming wist in te houden. Precies-tien uur rolde een lange extra trein binnen en het toch -niet groot? derde perron was geheel met oranje getinte feestgangers gevuld. Even wat gedrang, doch spoedig was de orde hersteld. Op de voorpleinen van het station werd de reuzen stoet, bestaande uit deputaties van vereenigingen uit alle steden en dorpen van Zuid-Holland, opgesteld. We telden minstens 70 vanen er. banieren, terwijl zelfs een borstbeeld van Hare Majesteit in triumphalen optocht werd meegevoerd. Vooral Den Haag en Delft hadden een groot aantal banieren meegebracht. De bont-kleurige stoet bevatte vele zangvereenigingen, harmonieën en muziekkorpsen; de Gist- en Spiritusfabriek te Delft had zelfs haar geheel korps gezonden dat de rij opende. De brandweermannen van Wassenaar in volle uitrusting, de Katwijkers, mannen en vrouwen, in hun nationale dracht, de Rotterdamsche mariniers en Haagsehe grenadiers in uniform gaven den stoet een nog feestelijker aanzien. Ruim half twaalf vertrok de optocht van het Centraal Station met volle muziek der Delftenaren en omstuwd door duizenden hossende Amsterdammers. --- GEDACHTENISVIERING IN DE NIEUWE KERK Te tien uur had de plechtige gedachtenisviering in de Nieuwe Kerk plaats. Lenige rogenblikken voor tienen begaf de Koninklijke familie zich van het Kon. Paleis te voet naar de Nieuwe Kerk, waar Zij bij den ingang aan den Dam werd ontvangen door den voorzitter van de uit de Huldigingscommissie 1923 voorde Gedachtenisviering in de Nieuwe Kerk benoemde sub-commissie mr. dr. C. F. Schoch. Terwijl H. M. de Koningin zich naar haar plaats in de Koningsbank, de ronde bank cm de pilaar tegenover den kansel begaf, bespeelde de organist der kerk, de heer A. W. Rijp, het orgel. Nadat de Koninklijke Familie had plaats genomen, beklom Z.Exc. dr. J. Th. de Visser, Minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen, den kansel en sprak het Votum uit. Hierna werd door de aanwezigen gezongen Gezang 2 : 1 „Den Hoogen God alleen zij eer", waar na dr. de .Visser de volgende gedachtenisrede uitspraak. ---