NEDERLAND. KONINKLIJKE BESLUITEN rechterlijke macht. Bij Kon. besluit is benoemd tot raadsheer I in het gerechtshof te 's-Gravenhage, m r. L. | A. M. S a s s e n, thans rechter in de arronI ii'ssementsrechtbank te Amsterdam. gemeenten. Bij Kon. besluit is met ingang van 1 April 1922, aan H. A. Musquetier eervol ontI slag verleend als burgemeester der gemeente fr Schipluiden, onder dankbetuiging voor de I langdurige en goede diensten door hem als burgemeester van die gemeente bewezen.. onderwijs. By' Kon. bsluit is aan G. W e r n e r, geboren Bougenaar, geboren te Bameveld (Gelderland) die door haar huwelijk met den Duitscher H. Wemer het Nederlanderschap verloreif heeft, vergunning verleend tot het geven van middelbaar en lager onderwijs, mits zij overigens voldoet aan de daartoe bij de wet gevorderde eischen. leger en vloot. Bij Kon. besluit zijn benoemd bij het reserve-personeel der landmacht, tot reserve-eerBte-luiter.ant, bij hun tegenwoordig korps: a. gerekend van 15 December 1921, bij d< infanterie der landweer, de reserve-tweede luitenant J. f. van Herwaarden, van het 33ste bataljon; b. gerekend van 3 Januari 1922, bij het wapen der infanterie de reserve-tweede-lui tenant J. Visser, van het 16e regiment. is benoemd bij het reserve-personeel der landmacht, bij het personeel van den genees kundigen dienst, tot reserve-officier van ge zondheid der 2de klasse, de heer J. C. B. Si m o n s, arts. Bij Kon. besluit is aan den reserve-eerste luitenant S. T. Boehma, van het 16de re giment infanterie, op het daartoe door hem gedaan verzoek, een eervol ontslag uit den militairen dienst verleend. is aan den reserve-eerste-luitenant A. _ H o u c k, van het regiment grenadiers, op het daartoe door hem gedaan verzoek, een eervol ontslag uit den militairen dienst verleend. posterijen en telegrafie. Bij Kon. besluit zijn, met ingang van Maart 1922, de commiezen der posterijen en telegrafie H. Schipper, s. Tiemers m a, J. H. A. Israël, A. Kuiler, C. Brug j z n., R. Dekker en W. van Guldener bevorderd tot hoofdcom mies der posterijen en telegrafie. HOOGE RAAD VAN ARBEID. Bij Kon. besluit is met ingang van 4 Februari 1922, aan den heer Paul N ij g h, te Rotterdam, op zijn verzoek, eervol ontslag verleend als lid van den Hoogen Raad van Arbeid, onder dankbetuiging voor de door hem in die functie bewezen diensten. STAATSBLADEN. Den lOen Februari 1922 zijn afgekondigd de Staatsbladen: No. 31. Besluit van den 26en Januari 1922, tot verlenging van de schorsing van het besluit van B. en W. der gemeente Oud-Beijer land van 27 Juni 1921, om afschrift te verstrekken van een advies van B. en W. dier gemeente, d.d. 16 Mei 1918, betreffende wij len den ontvanger der gemeente P. Hoogenboom aan diens zoon D. Hoogeboom te Zandvoort. No. 32. Besluit van den 26en Januari 1922, regelende de kosten van bewaking van goederen en vervoermiddelen ten behoeve van de heffing der invoerrechten en accijnzen. No. 33. Besluit van den 28stén Januari 1922, bepalende de bekendmaking in 't Staatsblad van het op 1 December 1921 te 's-Gravenhage tusschen Nederland en de Republiek Oostenrijk gesloten verdrag, waarbij — in afwachting van de totstandkoming van 'n nieuw uitleveringsverdrag tusschen beide landen — het op 24 November 1880 (Staatsblad 1881, no. 43) met de voormalige Oostenrijk-Hongaarsche Monarchie gesloten uitleveringsverdrag tusschen Nederland en genoemde Republiek toepasselijk wordt verklaard. No. 35. Besluit van den lsten Februari 1922, tot wijziging en aanvulling van het Koninklijk besluit van 23 Januari 1920 (Staatsblad no. 37). AUDIëNTIES. De gewone audiëntie van den Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel zal op Woensdag 15 Februari a.s. niet plaats hebben. EERSTE KAMER. De leden van de Eerste Kamer der StatenGeneraal zijn thans tegen Dinsdag 14 Febr. des avonds half negen ter vergadering opgeroepen. COMMISSIE VOOR DE ZEEOORLOGSSCHADE. Bij beschikking van den Minister van Buitenlandsche zaken, is professor mr. dr. J. H. W. Verzijl, hoogleeraar aan de Rijksuniversiteit te Utrecht, benoemd tot lid van de commissie voor zeeoorlogsschade. GEORG. OVERLEG AMBTENAREN RIJKSVERZEKERINGSBANK. In de bijzondere commissie voor georganiseerd overleg in zaken, rakende de ambtenaren der Rijksverzekeringsbank zijn als lid aangewezen door de Centrale van Hoogere Rijksambtenaren: D. Brocx, controleerendgeneeskundige bij de Rijksverzekeringsbank te Amsterdam; door de Centrale Vereenigingen van personeel in 's Rijks dienst J. F. O. Karres, commies bij de Rijksverzekeringsbank te Amsterdam. GEBOORTEN EN STERFTE. In een bijvoegsel, tot Stct. no. 30 behoorende, is een overzicht opgenomen van de statistiek der geboorten, der huwelijken en van ds sterfte naar den leeftijd en de oorzaken van den dood in Nederland, over December 1921, bewerkt door het Centraal Bureau voor de Statistiek. journalistiek. De hoefijzer-correspondent van het „Hbld." verneemt, dat „De Nieuwe Courant" eerlang waarschijn.ijk uit de Nederlandsche journalis' verdwijnen. Met ingang van 1 April gaat het blad over m eigendom aan de Nieuwe Rotterdamsche Courant", en vermoedelijk £1 u ' VeI het be ,'? m van h et einde zijn van let bestaan van dit Haagsche orgaan. Volgens het „Vad." heeft de redactie van de irfïwr met 1 ; 4pnl ontsla K gekregen met uitbetaling van salaris tot 15 Mei. LUCHTPOSTDIENST OP DUiTSCHLAND GESTAAKT De luchtpostdienst naar Duitschland wordt met ingang van heden gestaakt. HET IN BRUIKLEEN GEVEN VAN RIJKSPAARDEN. Bij de eerstdaags vanwege het Ministerie van Oorlog te nemen .maatregelen als gevolg van de te wachten invoering van de Dienst plichtwet zal het in bruikleen geven van Rijkspaarden eindigen. De noodige bevelen daartoe zijn reeds gegeven. de binnenscheepvaartunie en het ontwerp binnenvaartwet. De Binnenscheeptvaart-Ünie, ten deze vertegenwoordigende tal van Kamers v. Koophandel, Vereenigingen, Bonden, Handelsondernemingen en Industrieeelen heeft aan de 1 weede Kamer een adres gezonden in verband met het ingediend Ontwerp van Wet ter vaststelling van bepalingen met betrekking tot Binnenvaart. In het jaar 1921 was langzamerhand Binnenvaart zich aan het herstellen van ernstige ontwrichting, die tijdens den crisis tijd ten opzichte van dezen tak van bedrijf volkomen doelloos getroffen Regeeringsmaat regelen hadden met zich gebracht. Algemeen achtte men dan ook in alle bij dit bedrijf betrokken.kringen — zoowel in die van Handel en Industrie als in die der reederijen, der schippers en der scheepsbevrachters — het oogenblik aangebroken, waarop het Staats gezag de Binnenvaart zoude vrijlaten en be hoorde te ontslaan van alle regelingen, die in het afgeloopen jaar nog slechts gestrekt had den om van dit bedrijf een zware belasting te heffen, die dan dienen moest om een groep ambtenaren en tevens voor deze ambtenaren benoodigdo bureoux enz. te betalen. Deze Rijks-regelingen bestonden volgens adressante nog slechts op papier en de voormelde ambtenaren, zonder voor dit bedrijf of het algemeen belang ook maar iets nuttigs te praesteeren, hadden alleen tot taak voormelde belasting van de schippers te heffen, terwijl de regelingen, die zij geacht werden te handhaven slechts bouwhallen waren, wier kostbare bewaking voormeld corps ambtenaren vormde, doch die zelf voor de practiijk en het leven als onbewoonbaar worden gemeden. Door het indienen van voormeld wetsont werp No. 390 vreezen thans alle bij de Binnen vaart betrokken kringen, dat op duurzame wijze: le. op dit bedrijf zal blijven drukken eene belasting, die zonder eenig redelijk doel — immers het bekostigen van het Bureau Vervoer en zijn ambtenaren wordt dezerzijds niet zonder meer als zoodanig erkend — een ernstige onbillijkheid beduidt; 2e. allerlei volkomen doellooze maatregflen (de registratie der schepen en de controle daarover) een administratieven, noodeloozen rompslomp zullen medebrengen; 3e. aan allerlei kwaadwillige elementen uit da schipperswereld een wapen zal in de hand gedrukt worden om door het uitlokken van stagnaties in het vervoer, de toepassing van artikel 19 van dit Wetsontwerp af te dwingen, waardoor de chaotische toestand van een van boven af geregeld vervoer te water, die in crisistijd het land in rep en roer bracht, wederom'noodzakelijk zoude worden; 4e. aan den Minister slechts een in de praktijk volkomen onvoldoend gebleken vorderingsrecht van schepen ten dienste zoude komen te staan, dat bij eenmaal gerezen moeilijkhe den, — die door deze Wet n.b. zelve worden uitgelokt, — ten eenenmale te kort zou schieten; 5e. het Bureau Vervoer, dat in crisistijd en daarna duidelijk heeft doen blijken, de aan dit Bureau opgedragen taak niet bevredigend te kunnen uitvoeren, als een latent Crisisinstituut zoude blijven gehandhaafd, waarbij steeds het gevaar blijft dreigen, dat voormeld Bureau Vervoer om eenigermate den schijn van zijn noodzakelijkheid te bewijzen, zou pogen in het binnenvaartbedrijf in te grijpen, hetgeen blijkens de opgedane ondervinding automatisch wanorde ten gevolge heeft. Om deze grieven te staven treedt adressante terug in de historie der Binnenscheepvaartquaestie en van het bij de Kamer ingediend Wetsontwerp Binnenvaartwet. Resumeerende worden de volgende feiten vastgesteld: le. de chaotische tostand, waarin tijdens den crisistoestand de Binnenscheepvaart kwam te verkeeren is het gevolg geweest van het toen en steeds tot mislukking gedoemde pogen der Regeering, om dit bedrijf van boven af te willen regelen. De Regeeringsmaatregelen sinds 16 Óctober 1917 getroffen zijn door het terrorisme van een organisatie van schippers (ondernemers), begunstigd door zeer bijzondere tijdsomstandigheden en bijzondere crisisvervoeren, afgedwongen. Indien de Regeering aan de willekeur en het trrorisme van dezen Bond paal en perk gesteld had, ware er van een vervoercrisis nimmer sprake geweest; 2e. het vorderingsrecht gelijk dit in de Binnenscheeptvaartwet (No. 234 1918|1919) was neergelegd en gelijk dit in het onderhavige ontwerp Binnenvaartwet (No. 390 1921|1922) blijft gehandhaafd, is in de practijk tekort geschoten en zal in de practijk te kort schieten; • 3e. in het jaar 1921 heeft — behalve de voormelde belastingheffing buiten den fiscus om — practisch geen enkele regeling en dus weer vrijheid in de Binnenvaart geheerscht en alle betrokkenen bij 't Binnenscheepvaartverkeer verlangen ontslagen te zijn van da extraheffingen en wenschen dezen tak van bedrijf bevrijd te zien van iedere Staatsbemoeiing. Inmiddels heeft de Minister het Ontwerp Binnenvaartwet (No. 390 1921(1922) ingediend. Deze wet schept volgens adressanta feitelijk slechts een latent crisisinstituut ten koste van dit bedrijf. Adressante treedt dan vervolgens in breede beschouwingen over de volgende onderwerpen, welke het wetsontwerp bevat: le. een verplichte registratie van alle Nederlandsche schepen (art. 1 tot en met 8); 2e een handhaving van sommige beurzen, met het recht de daarvoor noodige administratieve regelingen te treffen, alsmede het aanleggen van een aanmeldings- en afmeldingsregister (art. 9 tot en met 13); 3e. een bepaling dat niét in café's mag worden bevracht (art. 14); 4e. een verplichting voor de scheepsbevrachters om op de beurs te bevrachten (art. 15 en 16); 5e. eene mogelijkheid op de beurs door afroeping te bevrachten (art. 17); 6e. een bepaling betreffende de verplichte assurantie met betrekking tot de beurtvaart (het collivervoer van geregelde beurtlijnen) (art. 18); 7e. een crisisregeling, ingevolge welke de Minister het vervoer te water in Nederland geheel of gedeeltelijk langs bepaalde banen dwingen kan en waarbij den Minister het recht wordt toegekend binnenschepen te vorderen (art. 19 tot en met art. 24); 8e. een bepaling ingevolge welke ongelimiteerde heffingen, ter dekking van kosten kunnen worden geheven (art. 25); 9e. een aantal strafbepalingen (art. 26 tot en met 36). Op grond van die beschouwingen verzoekt adressante aan de Tweede Kamer der StatenGeneraal het daarheen to willen leiden, dat het ingediende Ontwerp Binnenvaartwet No. 390 der zitting 1921—1922 niet krijge kracht van wet. Het adres is geteekend door M. J. van Löben Seis, Voorzitter, A. H. v. Hardenbroek v. A., 2e Voorzitter, E. F. Botma, P. A. van Dongen, J. A. van Loon, J. M. Meihuizen, L. C. van der Meulen, J. Terwindt, D. H. Wicherson, C. H. B. van den Boom, Secretaris, Wijnhaven 87, Rotterdam. ONTGINNING VAN HEI DE-GRONDEN. Het militaire oefeningsterrein nabij Speuld. Op de viagen van den heer van Rappard betreffende de beschikbaarstelling van sedert 1858 in erfpacht uitgegeven gronden in de buurtschap Speuld, gemeente Ermelo, aan die gemeente, heeft de heer van Dijk, Minister van Oorlog het volgende geantwoord: Ad 1. Het is ondergeteekende bekend, dat met ingang van 1 Januari 1858 aan wijlen Z. M. Koning Willem lil door de gemeente Ermelo voor een tijdvak van 99 jaar een oppervlakte van omstreeks 600 H.A. heidegrond in erfpacht is afgestaan om te dienen vooroefeningsterreinen voor troepen, gelegerd in de legerplaats bij Milligen. Erkend wordt, dat sinds 1858, als gevolg van veranderde omstandigheden, de behoefte aan bouw- en weidegronden in de gemeente Ermelo allengs zeer is toegenomen, in verband waarmede, voor zoover het Rijksbelang zich daartegen niet bepaaldelijk verzette, meermalen gevolg isgegeven aan gedane verzoeken om gronden uit de erfpacht te lichten. Zulks kan blijken uit een in 1909 genomen gunstige beschikking op een aan H. M. de Koningin gericht verzoek van Jhr. Sandberg van Leuvenum te Apeldoorn tot ruiling van gronden, terwil in de jaren 1909 en 1910 eveneens in gunstigen zin werd beschikt op verschillende verzoekschriften van inwoners van Speuld, strekkende om stukken van bedoelde erfpachtsgronden te mogen ontginnen. Voorts is het ondergeteekende bekend, dal de raad der gemeente Ermelo in October 1915 en op 18 April 1918 een verzoekschrift tot H. M. de Koningin heeft gericht, om eenige laag gelegen, overigens niet nader aangeduide, gronden in de buurtschap Speuld uit de erfpacht terug te ontvangen, welke verzoeken echter, gelet op de belangen van het leger, niet konden worden ingewilligd. Van de naar aanleiding van laatstbedoeld verzoek verleende vergunning voor een jaa r tot het bebouwen van den grond werd geen gebruik gemaakt. Ad 2. De ondergeteekende is, hoezeer overtuigd van de wenschelijkheid om pogingen tot ontginning van heidegronden zooveel mogelijk te steunen, van meening, dat de legerbelangen zich ook thans nog verzetten tegen het verkleinen van het militiaire oefeningsterrein nabij Speuld. Ad 3. Op grond van het vorenstaande kan ondergeteekende, zoolang de legerplaats bij Milligen voor legerdoeleinden bestemd moet blijven, tot zijn leedwezen zijn medewerking niet verleenen om de perceelen sectie D, nos. 1078, 1079, 1080 en 1082 uit -de erfpacht te lichten. De perceelen sectie D, nos. 726 en 727 kunnen evenwel — op grond de bepalingen deiakte aangaande de onverwerpelijke erfpacht — doo r de gemeente desgewenscht aan de erfpacht worden onttrokken. R. K. GEMEENTE-POLITIEK. Het bekende periodiek „R. K. Gemeentepolitiek" verscheen dit keer — 9 Februari — gereorganiseerd. Het staat thans onder hoofdredactie vait den heer M. J. M. van Poll met vaste medewerking van de heeren mr. G. Kropman en A. B. Michielsen. Het verschijnt om de veertien dagen. Naast losse artikelen en de bestaande rubrieken worden verschillende nieuwe speciale rubrieken bijgehouden als Gemeente-financiën, Onderwijs, Openbare Werken, Woningbouw en Woningtoezicht, en Volksgezondheid, elk onder een terzake kundig medewerker. Ook zij die in 1921 bijdragen afstonden staan als medewerkers genoteerd. VLEESCHINVOER UIT LANDEN WAAR TONGBLAAR HEERSCHT. Op de vragen van den heer Braat betreffende het sluiten onzer grenzen voor den invoer van vleesch uit landen, waar tongblaar heerscht heeft de heer van IJsselsteijn, Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel het volgende geantwoord: Het is ondergeteekende bekend, dat in Denemarken mond- en klauwzeer heerscht en eveneens, dat (sedert 1920) de grenzen van Zweden en Noorwegen voor vee en vleesch uit Denemarken gesloten zijn. Ook vernam hij, dat in Antwerpen genoemde ziekte is geconstateerd bij vee, uit Denemarken ingevoerd. Op grond daarvan heeft België den invoer van levend Deensch vee verboden. Hierbij zij opgemerkt, dat de invoer van levend vee in Nederland in het algemeen verboden is. Ondergeteekende acht het, in het belang van den Nederlandschen landbouw, niet noodzakelijk onze grenzen voor den invoer van vleesch uit landen, waar tongblaar heerscht, te sluiten, aangezien de mogelijkheid, dat ons vee, door middel van dit vleesch, door monden klauwzeer zou kunnen worden besmet, practisch uitgesloten is. GEMEENTERAAD VAN EDAM. In de gemeenteraadszitting van Edam, wees de voorzitter in zijn nieuwjaarsrede op den toestand der visschersbevolking te Volendam, die zeer veel zorg baart. Een extra-steunverleening moest worden verstrekt, om vele gezinnen voor rampspoed te bewaren. In totaal werd tusschen Kerstmis 1920 en Maart 1921 ƒ 27.054.57% uitgekeerd. Handel en industrie ondervonden vele moeilijkheden, het marktwezen stond geheel stil; voor landbouw en veeteelt was het afgeloopen jaar slecht. De werkverschaffing kostte aan de gemeete ƒ 2569.45, door het Burgerlijk Armbestuui werd pl.m. ƒ 13.000 uitgegeven. Om aan de werkloosheid tegemoet te komen werden voor de gemeente verschillende buitengewone werkzaamheden verricht. Alle belastingen zijn verhoogd en nieuwe heffingen werden ingevoerd. De opbrengst der plaatselijke belasting is geraamd op ƒ 168.000, waarvan slechts ƒ 35.000 door de bewoners van Volendam zal worden bijgedragen. De bevolking vermeerderde met 76 zielen en bedraagt thans 7488. Na behandeling der ingekomen stukken wordt besloten, om — noodgedwongen — toe te treden tot de regeling inzake werkloozenuitkeering, zooals die laatstelijk door den minister van Arbeid is vastgesteld bij circulaire van 5 December 1921. In verband hiermede wordt een adres behandeld van den Edamschen BestuurderSbond en de afdeeling Volendam van den R. K. Transportarbeidersbond „St. Bonifaeius". Wat de in dat adres genoemde verzoeken betreft, staken de stemmen over het verzoek om bij de regeering aan te dringen om de tot 1 Januari j.1. geldende uitkeeringsbedragen wederom vast te stellen voor 1922. Besloten wordt, niet te voldoen aan het verlangen van adressanten, om, zoolang de regeering in gebreke blijft deze bedragen wederom vast te stellen, het nu minder uitgekeerde uit de gemeentekas bij te passen. Bij de regeering zal aangedrongen worden op het vervallen van de bepaling, dat 78 dagen gewerkt moet zijn, alvoreas weder recht op uitkeering l;an gelden. Een voorstel van B. en W. om het betonwerk aan den Speeltoren ondershands op te dragen aan de Maatschappij Wittenburg te Amsterdam, wordt verworpen. Besloten wordt, behoudens goedkeuring van Gedeputeerde Staten, tegen de N. V. „Centraal Verrekenkantoor voor Brandstoffen" te procedeeren of eventueel tot eene dadingsovereenkomst toe te reden. De gasprijzen worden verlaagd en gebracht op 16 cent per kub. M. voor gewoon gas en op 17 cent voor muntgas. Eindelijk wordt besloten, een gedeelte van de openbare lagere school beschikbaar te stellen voor' de R. K. Jongensschool. KERKRADE, 10 Februari. Met voorbijgaan van de door B. en W. opgemaakte alfabetische aanbeveling, bevattende de namen van de heeren W. II. van Son, secretaris en ontvanger der gemeente Stoppeldijk (Z.) en L. E. van Oppen, oud-burgemeester van lieer (L.), thans te Valkenburg, heeft de raad gisteren met negen van de zestien uitgebrachte rtemmen benoemd tot gemeente-secretaris den heer L. J. Ragetli, hoofdcommies ter secretarie. NOORDWIJKERHOUT, 10 Februari. In de hedenmiddag gehouden zitting van den gemeenteraad werd goedgunstig beschikt op de aanvrage van het R. K. schoolbestuur in „De Zilk" tot uitbreiding der school aldaar met drie lokalen. Overeenkomstig het verlangen van Gedep. Staten worden de salarissen deiveldwachters bepaald op f 1900 inclusief kleedinggeld benevens f50 kindertoeslag per kind boven de twee. --- KAMEROVERZICHT. TWEEDE KAMER. Vergadering van Vrijdag 10 Februari. BEGROOTING VAN BUITENLANDSCHE ZAKEN. — DE INTERNUNTIUS EN HET, GEZANTSCHAP BIJ HET VATICAAN. — DE NOOD IN RUSLAND. — DE VOLKENBONDBEZUINIGING. Ook gisteren is de kwestie van den Internuntius weer ter sprake gekomen. Het ging nu echter meer tegen het gezantschap bij het Vaticaan waarbij de redevoering van den Pauselijken Internuntius door eenige anti-papisten als middel werd gebruikt. Wij schrijven „eenige anti-papisten" maar feitelijk moeten we zeggen „den" anti-papist in de Tweede Kamer, den heer v. d. Laar, terwijl eenige andere Protestanten van deze gelegenheid gebruik maakten om ook van hun beginsel te getuigen. Bij de replieken over de algemeene beschouwingen zette de heer v. d. Laar zijn „hetze" alvast in. Hij haalde de geheele rede van den Internuntius aan en ontdekte daarin verschillende vreeselijke dingen. De Pauselijke gezant had zich uitdrukkelijk aangediend als den vertegenwoordiger van den Plaatsbekleeder van Jezus Christus. — Nu, wat is daar tegen, merkte de socialistische heer Duys op. Dat is toch zijn kwaliteit! vervolgde zijn partijgenoot Kleerekoper. Ook het feit, dat Z. H. de Paus mgr. Vicentini vóór zijn zending naar Holland tot Aartsbisschop had verheven, was een doorn in het oog van den in anti-papisme geconfijten heer v. d. Laar. Ook wat deze opmerking betreft, moest hij van den heer Duys hooien, dat dit iets heel logisch was en dat men een eenigszins analoog geval had in België waar de groote mogendheden, om de dapperheid van België te eeren in plaats van gewone gezanten na den oorlog ambassadeurs, dat zijn de gezanten van den hoogsten rang, hadden gezonden! Maar deze opmerkingen waren voor den heer v. d. Laar slechts een inleiding tot zijn groot offensief nl. zijn amendement op de begrooting van Buitenlandsche Zaken om het t vorig jaar voor blij\end aangenomen gezantschap bij het Vaticaan weer op te heffen door schrapping van den betrokken post. Bestaat er wel iets meer onlogisch! De heer v. d. Laar voelde dit blijkbaar zelf ook wel en had overal gezocht naar een motiveering van zijn voorstel. En eindelijk had hij dan een motief (in zijn oog althans) gevonden nl. in de rede van den Internuntius. Vandaar zijn inleidend offensief reeds bij de replieken op de Algemeene Beschouwingen. In die rede had de Internuntius zich den vertegenwoordiger van den Plaatsbekleeder van Christus genoemd; dit nu was — let wel argelooze lezer! — een gevolg van het vaste gezantschap in Rome!! Dat was een novum in de gezantschapskwestie en daartfm wilde de heer v. d. Laar de Kamer door zijn amendement in de gelegenheid stellen zich opnieuw over het voortbestaan van het gezantschap uit te spreken. Minister van Karnebeek deed deze allerzonderlingste redeneering nog de eer aari er op te antwoorden. Hij trachtte den heer v. d. Laar aan. zijn verstand te brengen, dat hij met zijn amendement zijn doel, nl. het voorkomen dat een Internuntius zich ooit weer vertegenwoordiger van Christus' Plaatsbekleeder zou noemen, toch niet kon bereiken. Immers, een Internuntius was hier reeds vóór het gezantschap bij den Paus en er zal er hier een blijven, ook nadat eventueel het gezantschap bij den Paus zou zijn opgeheven en iedere Internuntius zou het recht hebben om op te treden, zooals deze Internuntius heeft gedaan! Tegen uitlatingen van toekomstige vertegenwoordigers van den H. Stoel is dit dus geen waarborg. De Minister bracht vervolgens den heer v. d. Laar de gevolgen van zijn plan onder 't oog door hem erop te wijzen, dat daardoor een diplomatiek incident van vrij verre strekking in het leven zou worden geroepen, waarvoor de Minister de verantwoordelijkheid niet kon aanvaarden. Maar hiervan trok de heer v. d. Laar zich niets aan en hij handhaafde zijn amendement. Toen kwamen van verschillende partijen de verklaringen los: de socialisten zouden vóór het amendementrv. d. Laar stemmen omdat zij principieel zijn voor scheiding van Kerk en Staat, de communisten waien er vóór, omdat zij een gezantschap bij den Paus overbodig achten, en de Christelijk-Historischen om de traditie van Lohman. De Anti-Revolutionairen verklaarden zich bij monde van den heer Rutgers ruiterlijk tegen het amendement, omdat zij niet ieder jaar weer opnieuw het vraagstuk willen apnhangig gemaakt zien! De Kamer zou juist gaan stemmen toen de bode den voorzitter in het oor fluisterde, dat in de jassenkamer geen 50 hoeden meer te tellen waren, m.a.w. dat het quorum niet aanwezig was. De voorzitter stelde daarom de stemming over het amendement uit tot a.s. Woensdag na de pauze. Over de verdere debatten kunnen wij kort zijn. Bij den aanvang der zitting kwam er een motie van den heer de Jonge, waarin de wensch werd uitgesproken, dat door de Regeering maatregelen zouden worden genomen om den hongersnood in Rusland te lenigen en daarvoor één millioen gulden beschikbaar te stellen. Minister van Kamebeek had Donderdag medegedeeld, dat leniging van den nood in Rusland thans onder Binnenlandsche Zaken ressorteert. Hieraan herinnerde de voorzitter, toen deze motie in behandeling zou komen en stelde daarom voor ze bij de begrooting voor Binnenlandsche Zaken te behandelen. Na eenig heen en weer gepraat werd dit voorstel met 37 tegen 23 stemmen aangenomen. Bij de replieken kwam voorts de positie van den Volkenbond weer ter sprake. De heereh Dresselhuys en Schokking konden zich met het optimistische antwoord van Minister van Karnebeek niet vereenigen. Zij vonden de samenstelling van den Volkenbond nog te eenzijdig en zijn positie niet genoeg gerespecteerd door de groote mogendheden. Waarop de Mmister op teekenende wijze antwoordde: „De Volkenbond moet nog carrière maken", houdt uw kritiek dus nog wat in en geeft hem gelegenheid zijn mogelijkheden tot ontwikkeling te brengen! Bij den post salarissen-ambtenaren aan het Departement van Buitenlandsche Zaken wil de heer Dresselhuys zijn bezuinigingstactiek weer toepassen. Hij had echter op Minister van Karnebeek weinig vat en moest zich met de toezegging van den Minister, dat hij overleg zou plegen met de bezuinigings-commis-ie, tevreden stellen. --- TWEEDE KAMER. vergadering van Vrijdag 11 Februari. Geopend 1,10 uur. Voorzitter: Mr. D. A. P. N. KOOLEN. REGELING VAN WERKZAAMHEDEN. De VOORZITTER stelt aan de Kamer voor aan de agenda toe te voegen de interpellatieWijnkoop over het spoorwegpersoneel en eenige wetsontwerpen w.o. dat van de heeren Deckers c.s., en dat van den heer Braat over de afschaffing van den zomertijd. Met het oog op de opening van het Permanent Hof van Internationale Justitie op 15 Februari a.s. zal de vergadering der Kamer dien dag te 11 uur aanvangen doch te 3 uur eindigen. Dienovereenkomstig wordt besloten. STAATSBEGROOTING VOOR 1922. Aan de orde is de behandeling van hoofdstuk 3 (Buitenlandsche Zaken) van de staatsbegrooting 1922, waarbij tevens aan de orde is de interpellatie-van Ravesteijn nopens de houding van onze delegatie ter conferentie te Washington. De beraadslagingen worden voortgezet. De heer DE JONGE (S.D.A.P.) repliceert. Spr. is van meening dat de nood in Rusland dringend voorziening behoeft en hij dient de volgende motie in: De Kamer, overwegende dat maatregelen van regeeringswege moeten worden genomen om den hongersnood in Rusland te helpen lenigen, is van oordeel dat hiertoe uit de Rijksschatkist 1 millioen gulden beschikbaar moet worden gesteld. De VOORZITTER stelt in verband met de mededeeling, gisteren van den Minister, voor dese motie aan de orde te stellen bij de behandeling van de begrooting van Binnenlandsche zaken. De heer SCHAPER (S.D.A.P.) .protesteert tegen dit voorstel. ' De heer DRESSELHUYS (V.B.) wijst in verband hiermede op de late behandeling der begrooting door de Eerste Kamer. De heer KRUIJT (C.P.) is van meening dat deze kwestie nergens beter kan behandeld worden dan bij Buitenlandsche Zaken. De heer SCHAPER (S.D.A.P.) wijst er nog op dat in de motie niet wordt voorgesteld om een post op de begrooting te plaatsen. De motie staat geheel op zich zelf; het wordt aan den minister overgelaten haar uit te voeren. De VOORZITTER handhaaft zijn voorstel. Dit voorstel wordt hierna aangenomen met 37 tegen 23 stemmen. (De motie komt dus in behandeling bij de begrooting van Binnenlandsche Zaken). De heer DRESSELHUYS (V. B.) zegt in zijn repliek ten opzichte van de rede van den minister dankbaar te zijn maar niet voldaan. Zoo blijft spr. van meening dat de Opperste Raad der geallieerden best kan verdwijnen waar de zaken van wederopbouw zijn opgedragen aan den Volkenbond en aan den Volkenbond alleen. Ook acht spr. de conferentie van Genua in strijd met deze regeling. Eveneens in strijd met de opvatting van den Volkenbond is de te Washington door een niet-lid van den Volkenbond bijeengeroepen ontwapening-conferentie. Naar sprekers oordeel wordt de belangrijke taak van den Volkenbond veel te veel overgenomen door den Oppersten Raad. De grief van spr. tegen den minister is niet dat hij niet correct is opgetreden. De minister heeft correct gehandeld, maar zij is dat de minister niet voldoende is doordrongen van de omstandigheid dat de vredesgedachte van den Volkenbond alleen kan worden gedragen ''oor de propaganda. De heer VAN RAVESTEIJN (C! P.) repliceert eveneens. Spr. wijst erop, dat naar zijn -meening uit de rede van den Minister een totaal gemis aan hart sprak. De Minister weet o.a. dat de wederopbouw van Europa niet tot stand kan komen, zonder dat het vredesverdrag van Versailles wordt teniet gedaan. Ja, de Minister weet nog veel meer, maar hij durft dat alles niet uitspreken. Wat betreft de a.s. conferentie te Genua, waar zal worden gesproken ovër de reconstructie van Europa, merkt spr. op, dat deze conferentie reeds thans door de Fransche jonkers en imperialisten wordt gesaboteerd. Voorts constateert spr., dat het geheele Britsche Rijk in zijn vcegen kraakt. En ook ; n Indonesië heerscht evenzeer onrust. Alles wordt meegesleurd in den maalstroom naar een nieuwe wereldorde. Wat nu heeft onze Regeering gedaan te midden van die ontzettende gisting in dien chaos? Nederland heeft niets anders weten te doen dan zich te bewapenen. Doch aan daden heeft het onze Regeering ontbroken. De heer VAN DE LAAR (C. S. P.) merkt op, dat uit de bekende rede van den Pauselijken internuntius bleek, dat deze gezant zich aandiende als vertegenwoordiger van den Plaatsbekleeder van Christus. Dergelijke uitlatingen tegenover onze Protestrntsche Koningin, de vertegenwoordigster van het Oranjehuis, dat juist vroeger Rome heeft bestreden, zijn voor spr. een handeling, welke hij niet nader wenscht aan te duiden. De heer SCHOKKING (C.-H.) blijft betreuren. dat het advies omtrent de rede van den internuntius niet aanstonds is gegeven. De heer WIJNKOOP (C. P.) acht het optreden van den Minister misleidend. De VOORZITTER verzoekt den heer Wijnkoop dit woord niet te gebruiken. De heer WIJNKOOP weet hiervoor geen betere parlementaire uitdrukking. De heer BRAÜTIGAM (S. D.) begrijpt niet waarom de Minister niet5 gevoelt voor steun uit 's Rijks kas aan Rusland. Van de conferentie van Genua wil spr. alle goeds verwachten, maar hij merkt op, dat het nog niet zeker is, of deze conferentie wel resultaten zal afwerpen. De heer SCHAPER (S. D.) hoopt, dat Kamer en Regeering den steun aan Rusland los zullen maken van de redevoeringen van de communisten. De hongersnood en ellende zijn voor een groot deel de schuld van de bolschewister.. Maar wanneer we steun verleenen, dan. moeten we ook zorgen, dat het geld dien noodlijdenden ten goede komt. En daarvoor hebben we een uitstekende organisatie, die van het Roode Kruis. De VOORZITTER: Ik verzoek den heer Schaper, thans niet meer over deze steunverlening te spreken. De heer SCHAPER: Maar u heeft het den heer Wijnkoop ook laten doen, die altijd een pasje bij u voor heeft! (Luid gelach).^ Spr. dringt tenslotte bij den Minister nogmaals aan op het zenden van een commissie naar Rusland. De heer KRUYT (C.P.). is van meening, dat de Minister, in plaats van te verwijzen naar Binnenlandsche Zaken beter had gedaan door te erkennen, dat de particuliere steun aan Rusland onvoldoende was, en dat steun van regeeringswege dringend noodig was. Wat het verkeer met Rusland aangaat, zegt spr. dat het niet Rusland en niet de handel is, die niet willen, maar dat het de diplomaten zijn, die dit handelsverkeer tegenhouden. De heer DUYS (S.D.): Dus jullie komen op voor het Nederlandsch kapitalisme! De MINISTER-VAN BUITENLANDSCHF1 ZAKEN, de heer VAN KARNEBEEK dupliceert. In verband met de uitlating van den heeer van Ravesteijn merkt de minister op, dat de heer van Ravesteijn geen kijk op sprekers hart heeft. Waar het gaat om do ontzaglijke ellende in Rusland, gaat het niet aan om een odium hiervoor te leggen op andere landen, doch rijst eerst de vraag: Wat heeft Rusland zelf gedaan, om dit te voorkomen? Voorts vraagt spr. waarom men altijd voor gesloten deuren komt, wanneer men inlichtingen over Rusland verlangt. De heer WIJNKOOP (C.P.): Iedereen komt er in! (Gelach). De MINISTER, voortgaande, merkt ten aanzien van het verzoek van den'heer Brautigam op, dat ook bij hem reeds het zenden van een of meer deskundigen een punt van ernstige overweging heeft uitgemaakt. Wat de uitlatingen van den heer van Ravesteijn betreft over de conferentie te Washington, merkt spr. op, dat het niet aangaat, de daar bereikte resultaten, waarover we tevreden mogen zijn, af te breken. Aangaande de opmerkingen van den heer Dresselhuys zegt de minister, dat de Opperste Raad zich inderdaad heeft bezig gehouden met de economische vraagstukken, met de reconstructie van Europa. Maar, vraagt de minister, wat voor nut en wat voordeel zou de conferentie hebben opgeleverd, indien zij ware uitgegaan van den Volkenbond. Gelóóft de heer Dresselhuys dat daardoor Amerika dichter bij den Volkenbond zou zijn gebracht. En wat de cónferentie van Genua betreft, vraagt de minister of, waar het initiatief nu is genomen, en de voorbereidingen zijn getroffen, wij nu moeten weigeren deel te nemen, omdat de bijeenkomst niet van den Volkenbond uitgaat? Spr. erkent, dat er verschijnselen zijn, die erop wijzen, dat de Volkenbond nog niet het eenige middelpunt is, maar, vraagt de minister, had men bij de oprichting van den Volkenbond dit dan reeds zoo spoedig verwacht? Integendeel is hiervoor groote voorzichtigheid en groot beleid noodig. Ten slotte merkt spr. op, dat het nie$ do bedoeling van den Volkenbond is, om een scheiding te scheppen tusschen twee groepen van landen, neen we moeten een andere richting uit, los van het noodlottig verleden. En in het geleidelijk bereiken van dit doel heeft spr, groot vertrouwen. De beraadslagingen worden hierna gesloten. Art. 1 wordt z. h. s. goedgekeurd. Bij art. 2 maakt de heer DRESSELHUYS (V. B.) bezwaar tegen een post van f £9000 voor nieuwe ambtenaren, speciaal van 4 ambtenaren bij de afdeeling Economische Zaken. De MINISTER zegt, dat hij de fusie van de afdeeling Handel met die van Economische Zaken nauwkeurig onder de oogen heeft gezien, maar dat hij tot de conclusie is gekomen, dat deze hiet mogelijk is. Intusschen is spr. van oordeel, dat zooveel mogelijk moet worden vereenvoudigd en te dezer zake is dan ook overleg gaande tusschen de Departementen van Landbouw en van Buitenlandsche Zaken. Daarom zou spr. den heer Dresselhuys willen Verzoeken, hangende dit overleg, zijn vooroordeelen op te schorten. Indien mocht blijken, dat de ambtenaren niet noodig zijn, zal spr. ze gaame weer afstaan. De heer DRESSELHUYS zal met den post genoegen nemen, indien de minister de toezegging wil doen, dat deze ambtenaren niet zullen worden aangesteld, voordat de Bezuinigingscommissie hierover zich heeft uitgesproken. De MINISTER wil deze toezegging gaarne doen. Art. 2 wordt z.h.s. aangenomen. Bij art. 9 licht de heer «VAN DE LAAR (C.S.P.) een amendement toe, om Ons gezantschap bij het Vaticaan af te schaffen. Spr. wjjst nogmaals op het optreden van den internuntius, hetwelk met het oog op onze vaste betrekkingen met 't Vaticaan door vele leden is verdedigd. Doch spr. is van meening, dat juist daarom dit vaste gezantschap niet mag blijven bestendigd, en omdat het optreden van den internuntius een novum is, heeft spr. het recht, opnieuw bij de Kamer een beslissing over het gezantschap te vragen. Een andere reden voor de afschaffing van het gezantschap is het karakter van dezen diplomatieken post. En wanneer thans de anti-revolutionairen dezen post goedkeuren, dan handelen zij daarmede geheel in strijd met hun beginselen. De heer VAN RAVESTEIJN (C. P.) wijst er op dat er thans twee Turkije's zijn en hij vraagt, bij welk Turkije ons land nu eigenlijk geaccrediteerd is. Ten sloote steunt spr. den heer van de Laar. De heer SCHAPER (S.D.) verklaart, dat de sociaal-democraten thans nog voor het amendement-van der Laar zullen stemmen, doch dat er geen reden is om telken jare op een eens genomen beslissing terug te komen. De MINISTER merkt op, dat in het befang van ons gezantschap na de beslissing van het vorig jaar geen verandering is gekomen. Er is tusschen het Vaticaan en onze regeering geen conflict. Ook al werd liet amendement aangenomen, dan zou dit nog geen waarborg zijn voor de uitlatingen van eventueele nieuwe titularissen hier. Inzake Servië kan spr. nog mededeelen, dat de hervatting van de diplomatieke betrekkingen binnen korten tijd is te verwachten. Het wachten is slechts op de schriftelijke bevestiging van het telegrafisch bericht. De heer VAN DÊ LAAR repliceert. De heer RUTGERS (A.-R.) verklaart zijn stem niet aan het amendement te kunnen geven. Een dergelijke kwestie kan niet van jaar tot jaar vernieuwd worden. Er is geen reden om thans opnieuw een ba-, slissing te nemen, aangezien er geen veran dering in den toestand is gekomen. De heer SCHOKKING (C.-H.) heeft geen reden om op de kwestie zelf in te gaan. Z. i. bestaat er wel samenhang tusschen het optreden van den internuntius en ons gezantschap. Spr. zal vóór het amendement stem'men. De heer DUYS (S. D.) vraagt wat het gezantschap bij het Vaticaan te maken heeft foet de uitlatingen van den internuntius, j De heer van de Laar had de zaak van den forincipieelen kant moeten bekijken, maar zich jniet op een dergelijk klein standpunt moeten «plaatsen. De heer GERRETSON (C. H.) verklaart na een verwijt van den heer Duys, dat niémand Sn de Kamer is opgekomen tegen de uitlating van den voorzitter, dat de overleden Paus was de vertegenwoordiger van den Koning des Vredes, dat hij het niet eens was met deze woorden. De stemming over het amendement wordt aangehouden tot Woensdag a.s. na de pauze. Bij art. 18 vraagt de heer DE JONGE (S. D.) inlichtingen over de conferentie te Brussel. De MINISTER zegt, dat deze conferentie ten doel had een onderzoek in te stellen naar de toestanden in Rusland, doch dat bleek niet mogelijk. De stemming over de begroeting wordt eveneens aangehouden tot Woensdag. De vergadering wordt hierna te 4.35 gesloten. ---