Buitenland. POLITIEK OVERZICHT. Veel nieuws en toch weinig nieuws "it Marokko. Nu omtrent krijgsverrichtingen, plannen van generaal Drude, samenscholingen van fanatieke stammen, ballonCa Ptif-opla'ingen, kruiser-manoeuvres, Pretc nden t-tro epe n - be wegingen en z. "iets te vermelden viel, heeft een correspondent van Reuter op 'n andere panier voor oopy gezorgd. Hij is naar fabat gegaan en heeft daar op 'ri kamertje — waarin niets anders was dan drie stoelen — 'n onderhoud gehad met den officieelen en oenigerkenden sultan van 't Marokkaansche rijk. Een ellenlang verslag van dat onderhoud in al z'n détails heeft hij overgeseind, waterig nieuws-soepje met maar weinig vet-oogjes erop! Sultan Abd-El-Aziz maakte op hem den indruk van een energiek man, wiens oogen bij 't vertellen telkens schitteren, alleen wat oud voor zijn 25 jaren. Hij heeft een donker uiterlijk en draagt 'n klein baardje; als de eenvoudigste van zijn onderdanen is hij gekleed, — 'n grooie tulband zakt hem bijna itot over zijn oogen. Aan al hetgeen de correspondent met den sultan bepraat heeft, ontkenen wij alleen hetgeen Abd-El-Aziz over den huidigen toestand van zij rijk beliefde te zeggen. Hij verklaarde, dat htij bedroefd was over die onlusten en hij "hoopte dat de rust spoedig terug 1 zou keeren Dan zou de sultan een aanvang maken met het invoeren van de hervormingen die door de onlusten waren uitgesteld Over de voorvallen bij Casablanca was de sultan zeer ontdaan, maar hij wilde het niet wagen, vast te stellen,, welke personen verarïtwoordelijk zou den moeten gesteld voor wat daar ge beurd is. Met betrekking tot Moei ai Hafid zieide de sultan, dat hij hem niet vreesde. De ster van Mo*lai Hafid is aan bet tanen,. Hij zou het niet wagen tegen den sultan op te trekken, nu de zaken van Marokko in handen van de diplomaten ge steld zijn. Op de vraag of de stammen om Casablanca vredelievend zouden blij ven, antwoordde de sultan, dat a's de Franscben Casablanca zouden verlaten hij, sultan Ebd-El-Aziz in zou staan voor de vredelievendheid df Tsja oea's. Als de Fransdbën mochten blijven, dan vreest de sultan', dat de onlusten daar zullen voortduren/. : Toen de correspondent den sultan vroeg, wat hij dacht van de voorwaarden tot invrijHeidstelüng van Mac Lean, kreeg hij ten arite.'oord: „de voorwaarden doen er heel e maal niets toe. Mijn wensdh is, Mac Lean weer te zien." De sultan gaf tijdens het gesprek herhaaldelijk te kennen^ dat hij 1 veel sympathie had voor de Engelschcn. De meest interessante opmerking bijna nog maakte de sultan, toen de correspondent hem vroeg of hij hem kieken modrt. Abd-El-Aziz vond het dadelijk goed met de typisehle bemerking: „Neem er maar 'twee of drie, want bet lot van fotografieën is ai even onzeker als dat van keizerrijken" • Een andere stem dan die van AbdEI-Aziz klinkt nog uit Marokko, een stem die de Fransche iiegeering' heel wat vriendelijker nog in de ooren klinken zal. De bekende Marókko-reiziger, maikies de Segonzac publiceert in de ,,Echb de Paris" een artikel, waarin hij Frankrijk opwekt om te handelen, voor 't gunstige oogenblik voorbij is. Hét psychologische moment is aangebroken, zoo klinkt z'n woord, nu moet er gehandeld. Door den hopelcos-finantieëlen toesland, waarin Abd-El-Aziz verkeert, geen cènt meer in de schatkist en 'n hoop beeien ook nbg: — is Frankrijk, zoo zegt de schrijver meester van den toestonid. De sultan zelf richt zijn blikken naar Frankrijk, het Magjhzien verwacht alles van Frankrijk — Zaterdag hadden Regnault en Ben Slirnan een onderhoud voornamelijk over den geldnood van het Maghzien — met vier of vijf m liioen voorschot aan den sultan zou Frankrijk de voorwaarden kunnen stellen, die het z)elf goed vond. Ofschoon persoonlijk meer gentegenbeid gevoelend voor Moelai-Hafid gelooft de Segonzac, dat handhaving van Abd-El-Aziz en bet Maghzien de eenige mogelijkheid is. ZeJf hadden de sultan en hlet Maghzien) hem verzekerd, schrijft bij, dat zij Moelai Hafid zijn oproerigheid zouden vergeven. De vreugde over die woorden van de Segonzac zal te Parijs nog verhoogd worden door het bericht uit Londen, dat zooals te verwachten was die bek'e afgezanten van MoelaiHafid niet op bet ministerie van buitenlandscbe zaken ontvangen zijn. Een vriendelijkheid je van minister Grey tegenover die Marokkaansche heeren zou in Frankrijk heel wat opwinding veroorzaakt hebben! In Servië is gisteien de skoeiptsjina bijeengekomen. Niet orJder heel ge lukkige omstandigheden: Het nrnisterae Pasjits, het gehate kabinet der koning-moordenaars, dat zich door de bekende bloed-gebeur tenis met c'e gebroeders Novakovitsj in de gevangenis te Belgrado nog meer impopulair gemaakt heeft, zal in bet parlement een hevige oppositie tegenover zich vinden.. De jong-radicalen en de andere oppositie-partijen hebben besloten tegen de regeering obstructie te gaan vo ren. Nadat giste.en de oüd-radicaal Lieura Sowanovilsj tot voorzitter ge koien was, begon het verzet ontnid del lijk. Bij den aanvang van de zitting legde cie jong-radicaal Pasjits telkens in c'e rede gevallen door de meerderheid, een verklaring af waar in hij gewaagde van het bloed dat onlangs vergoten is. Hij eindigde mei den uitroep: „Weg met den mi nister van b : nir.enlandsche zaken, dien moordenaar!" Zoodra minister Pasjits aftreedt hebben de jong-radicalen beloofd geen dwarsdrijverij meter te zullen voeren' FRANKRIJK. VAN HET RADICALEN-CONGRES. De radicale b oe leren hebban te Nancv naast de verklaringen tegen 't anti-militarisme, die zooals m-ri weet heel de beteeken is van d P bij eerikomst bebeersCht hebben, ook nog enkele andere besluiten genomen. Zoo heeft men besloten de regeering uit te noodigei, het vraagstuk van de beperking der oorlogslasten, overeenkomstig de door d'e vredesconferenties van 1899 en 1907 uitgesproken wens dien, te bestudeeren, en gunstig te antwoorden op het door Eng eland in den Haag gedane voorstel betreffende een gedadïtenwiss^ ling tussdhen de mogendheden over een vermindering van de wapening. DUITSCHLAND. DASBACH f. Met den bekenden. Gentrums-afgevaardigöe, wiens overlij den wij gisteren meldden, is een man van arbeid en opoffering heen gegaan, een priester en menschen vriend, wiens ijver en zelfverloocb;-' ning aan het ongeloofelijke grensden. Reeds als jeugdig kapelaan te Trier ontvouwde hij neven zijn zielzorg een buitengewone werkzaamheid op sociaal gebied en als •schrijver, zoodat hij spoedig verre over de, grenzen een vermaardheid in dit opzicht verkreeg. Ten jare 1875 stichtte hij liet ,St. Paulinusblatt", dat spoedig een wijden lezerskring verwierf en nu nog geldt a's eten der beste en meestgezochtie pobtieke Zondagsbladen. Ook stichtte hij een. aantal politieke dag-; bladen, o. a. de „Trierische Landeszleitung", een der meest verspreide en invloedrijkste organen in de Rijnstreek, de ,,St Johann-Saarbriicker Volkszeitung," de ,,Neunkirchenter Zeitung" en de , Rhein uud Wiedzeitung". Al deze blae 'en hebben tijdens den cul uur-kamp de Katholieke zaak iro iw gediend en zich in dat opzicht buitengewone verdiensten verworven. Ook op sociaal gebied beeft Dasbach met vrucht gewerkt. Vooral was hij zeer ge'.ukkig in dit opzicht met zijn strijd tegen eten woeker, waaronder landelijke bevolking der Rijnprovincie zwaar te lijden had. De vele leen- en credietbariken, onder de boa renbevolking opgericht, waren alle zijn werk. * ♦ ♦ Volge hier nog een klei ris leve'issdne?s: G F. Dasbach werd 9 Dec. 1864 te Horhausen geboren en in 1871 priester gewijd. Aanstonds werdde jonge prester als kapelaan geplaatst aan de St. Gervasius te Trier, waar hem in 1875 door de regeering om zijn me'Jbode van godsdienstonderricht de uitoefening van zijn bediening werd verboden'. Van 1889—1898 vertegenwoordigde Dasbaoh in het Afgevaardigden-huis het district Hünfeld—Gersfeld; daarna het district Trier. In 1898 werd hij door bet district Aken naar dien Rusdag afgevaardigd, in 1.903 en 1907 met overweldigende meerderheid door het district Daun-Prüm-Bitburg. * * * Hedenmorgen had te Trier de plechtige teraardebestelling plaats van iet stoffelijk overschot. ZUID-AFRIKA. HET HOLLANDSCH. Door bet Transvaalsohe departement van Justitie is ten rondschrijven aan de politie uitgezonden, waarin wordt aangezegd, dat de politiedienaren Hoilandsch zullen moetien kennen, op straffe van ontslag. GEEN VERBASTERING. De „Vriend des Volks" van Bloemfontein teekent in een hoofdartikel den huidigen staatkundigen toestand in ZuidAfrika aldus: „Dat er in den laatsten, tijd op alle gebied door Afrikaners een ernstige poging gedaan wordt om zelfstandig te ontwikkelen, schijnt onzen jingo-vrienden met Lord Milner aan bet hoofd in den krop te stetcen. Dat er 'n einde gemaakt is aan noodelooze Engelsche diensten,, dat er zulk een activiteit ach openbaart op taalgebied, dat in de politiek de Hollandsdhe Afrikanei een besliste houding begint aan te nemen» wordt kortweg bestempeld met den naam van disloya'itcit, ruziemakerij of onverzoenlijkheid." En verder: „De geschiedenis bewijst ten duidelijkste dat, daar waar wij bezig waren te verbasteren en uit den bepaalden weg te glijden, er altoos weer een of andere gebeurtenis plaats had, die ons terugdreef in het rechte spoor. Niet het minst is de jongste oorlog een geweldige factor geweest om den Afrikaner Afrikaansdh te maken." En dan Zijn er nog die meenen dat de Zuid-Afrikaners verbastenen : VAN HIER EN DAAR. — Rocfcefelier beeft aan de universiteit van Chicago weer eens 330.000 dollars gegeven; nu voor 'n bibliotheek. Je moet 't maar kunnen doen • — Die toestand van keizer Frans Josiaph was gisteren onvoorwaardelijk gunstig. — De prins van Wales heeft den' Franscben diabolo-kampioen, Meunier, bij zich ontboden. Voor hem en de prinses heeft de man z'n kunsten vertoond, mei kolossaal succes' — Een speciale commissaris en 400 infanteristen rukten gisteren op naar St.-Pol-de-Leon,.... om d|e zustersUrsulimen uit haar klooster te verdrijven. Wat helden! — De juweelen van den sultan moeten nu te Londen zijn, waar men ze probeert te verpanden. Een bank Wil er 3.125.000 gulden op geven. Het maghzien wil edhter 'n leening sluiten van 12.500.000 gulden. Er zullen dus nog heel wat juweelen gestuurd moeten worden. o—o --- Binnenland. KON. BESLUITEN. Leger. Benoemd is: tot direeleur der Hocgcre Krijgsschool, de luit.-kol. H. L. van Oardt, van den generalen staf, toegevoegd aan den chef van den generalen staf, tevens leeraar aan voornoemde inrichting. Diplomatie. Aan jhr. mr. A. F. de Savornin Lohman, lid van de Commissie, belast met het afnemen der diplomatieke examens, is, op zijn verzoek, eervol ontslag ais zoodanig verleend, onder dankbetuiging; benoemd is tot lid van voornoemde Commissie: de heer mr. J. W. H. M. van 'dsinga, lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal; herbenoemd is tot lid van meergenoemde Commissie de heer G. H. Hintzen, te Rotterdam. Onderscheiding. H. D. J. van Schevichaven, archivaris der gemeente Nijmegen, en bestuurslid der Vereeniging .Getre", te Nijmegen, is benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Gemeenten. Benoemd zijn: tot burgemeester van Beek en Donk, Ch. Verïaak; van Bokhoven, J. Versteeg, secr. dier gem.; van Hooge- en Lage-Mierde, F. L. Tillieu; van Weesperkarspel, J. C. F. Bletz, seor. dier gem; van Oosterland, C. van der Have; van Haarzuilens, Oudenrijn en Vleuten, G. Hondelink, secr. dier gemeenten; van Dwingeloo, F. E. B. van den Biesheuvel Schiffer, secr. dier gem.; van Eelde, mr. J. Tonckens Jzn., secr. dier gem.; van Amby, A. H. Hennus. Marine. De luit. t. z. 1e kl. J. Tissot van Patot is eervol ontheven van de waarneming van het bevel over Hr. Ms. instructieschip voor de werfdivisie „Van Speijk" en dit bevel is opgedragen aan den luit. t. z. Ie kl. J. Soutendam. O n d e :r w ij s. De heer G. Brouwer, hoogleeraar aan de Technische Hoogeschool te Delft, is benoemd tot lid der Commissie bedoeld bij art. 7 der Stoornvvet. Met „St.-Gt." no. 241 zijn verzonden de afdrukken van de akten betreffende de volgende naamlooze vennootschappen: Cultuur maatschappij „Gogo-Niti", te Amsterdam; Cultuur maatschappij „Kemanglen", te Amsterdam; Maatschappij tot expnoitstie van het ijzeren paviljoenschip „Firma Jacques Krijger", te Krabbendijke; Atgemeene Stotbestrijding Maatschappij, te Utrecht; Maatschappij tot exploitatie der ondernemingen nagelaten door mr. W. A. baron Baud, te 's-Gravenhage; dagblad „De Rotterdammer", te Rotterdam; Bouw exploitatie maatschappij „Constantia", te Amsterdam; Cultuur maatschappij „Moedja Moedjoe", te Amsterdam; Zuid-Nederlandsche Bank, te Eindhoven; Maatschappij mc-iorboot „Elisa lacoba", te Deventer; Heerlensche glasverzekering maat schappij, te Heerlen; Maatschappij tot exploitatie van Rijnsleepbooten, te Rotterdam; Importmaatschappij „Tokio", te Amsterdam: Nedcriandscne maatschappij voor Monierwerken „De Amstel", te Amsterdam; Rijnstoomsleendienst „Wodan", te Rotterdam; Maatschap van het ha pp ij tot exploitatie Rijnsleepschip „Neder-Schelde", te Amsterdam; Maatschappij voor Radiote:egrafie, te Amsterdam; Tankschip „Assain I", te Amsterdam; Broekman's adminsitratiekantoor, te Amsterdam; Handelmaatschappij „Deli-Atjeh", te Amsterdam; Handetsvereeniging voorheen Reiss & Co., te Amsterdam; Koninklijke Paketvaart Maatschappij, te Amsterdam; Cultuur Maatschappij „Bajabang" (Société de Cultures Bajabang), te Amsterdam; Maatschappij tot exploitatie van onroerende goederen „Presejo", te 's-Gravenhage. Ouderdomsverzekering. L. en V. meldt, dat dezer dagen het wetsontwerp op de ouderdomsverzekering de Tweede Kamer bereiken zal. Men verzoekt mede te deelen dat de wetsontwerpen over Grondwetsherziening met memorie van toelichting en bijilagen, thans door de regeering ingediend, bij de algemeene landsdrukkerij verkrijgbaar zijin tegen betaüng van 22 cents per com pleet exemplaar. Zij worden franco toegezonden bij inzending van dit bedrag per postwissel. Eveneens wordt vermeld dat van het rapport der staatscommissie nog exemplaren beschikbaar zijm (prijs 50 cent). De herstemming in Schiedam. Door het »Comité van voorstanders der candidatuur-Idenburg* te Vlaardingen is aan het bestuur van de Antir. Kiesvereeniging »NederIand en Oranjec aldaar het volgende schrijven gericht, dat door »De Rotterdammer* wordt openbaar gemaakt: Zaterdag 12 October vergaderde het •Comité van voorstanders der candidatuur-Idenburg«, ten einde een samenspreking tehouden over de herstemming tusschen jhr. de Qeer en den heer Versteeg op 22 October a. s. Het comité, staande buiten de organisatie der antirev. partij als zoodanig, meende, dat het allereerst op den weg ligt der plaatselijke kiesvereeniging, de gedragslijn voor de herstemming aan te geven, om eerst dan, wanneer het zich daarmee eventueel niet zou kunnen vereenigen zijn eigen houding te bepalen. Het comité kan wel verklaren dat het, tenzij dit opnieuw onmogelijk werd gemaakt door de houding der chr.-hist. het liefst zou zien, dat het kon adviseeren tot steun van den chr.-hist. candidaat. De actie hunnerzijds bij de eerste stemming was een protest tegen de houding der chr.-hist. in eersten termijn, en een opkomen voor het recht en de zelfstandigheid der antirev. partij. Het comité zou gaarne zien, dat van chr.-hist. zijde nu blijk werd gegeven, dat daar het recht der antirev. partij werd erkend. Met opmerkzaamheid heeft het comité gelezen het „ingezonden stuk" van den heer M. de Heer, voorzitter van „Nederland en Oranje", in de „Vlaardingsche Courant" van 12 October, en speciaal de in dat schrijven voorkomende zinsnede: «Misschien weten zij (n.1. de chr.-hist.) vóór de herstemming nog wel een middel aan de hand te doen, om een oplossing te vinden, die aan de antirev. partij voorlaan recht en billijkheid verzekert, door de christ.-hist. en haar hoofdbestuur». Zulk een middel ter oplossing zou ook door het comité wenschelijk geacht worden, »De Standaard» ontkende dezer dagen het recht der anti-rev. op den Schiedatnschen zetel op dezen grond:, »Uitruiling van diensten tegenover Leiden kan evenmin gelden dit zou alleen zoo zijn, zoo te Leiden de afspraak was gemaakt om, kwam er van chr-hist. zijde een zetel open, dien aan ons af te slaan. Nu er geen regeling getroffen is ontbreekt ook hier het recht». Welnu, het comité zag gaarne, dat er nu wel een regeling getroffen werd, en het hun op die wijze mogelijk werd gemaakt te adviseeren tot steun van de^ chr.-hist. candidaat bij de hersfemm in opdat de zetel voor Rechts behoudf biijve. Daarom wendt het comité zich tot u, als bestuur van de plaatselijke organisatie der antirev. partij, me£_ het voorstel, dat uwerzijde eventueele pogingen van chr.-hist. zijde, om lot een vergelijk te komen, worden gesteund, of zoo noodig pogingen in dien geest worden gedaan van uw kant, opdat aan de antirev. partij die plaats worde toegekend waarop zij krachtens haar positie recht heeft. Het comité behoudt zich voor, zijn houding nader te bepalen, bijaldien pogingen in die richting andermaal mochten falen, maar meende met dezen voorslag te moeten komen in het belang van de antirev. partij en de samenwerking met de andere chr. partijen. Indien u op dit voorstel wenscht ia te gaan, zag het comité gaarne, dat het resultaat van uw bemoeiingen zoo tijdig ter zijner kennis wordt gebracht, dat het in een vergadering, uiterlijk a. s. Vrijdag te houden, daarvan mededeelina kan doen. Dit schrijven is niet als vertrouwelijk bedoeld. Door u kan daarvan een zoodanig gebruik worden gemaakt, al* u in het belang der zaak goeddunkt. Het partijbestuur der S. D. A P., de Kamerfractie en de redactie van „Het VOlk" zullen — blijkens bet Verslag van die vergadering van liet partijbestuur in „Het Volk" — een samenstpreking böuden over de Kegleering^voorstellen in zake Grond* wetsherziening. '' Uit onze West. Mr. C. J. Heylidy. De beer Mr. C. J. Heylidy, President van het Hol van justitie in Suriname, zal óp 12 November a. s. zijn vijftigjarig jubileum als Meester in de Redhten vieren. „Surinamer." Suriname-onderzoek, Van den heer C. H. de Goeje, leider der 5e Surinaamsche expeditie, is biji d« commissie'tot wetenschappelijk onderzoek, van Suriname, een schrijven ontvangen dd'. 2 Augustus, inhoudende een overzacht van de werkzaamheden der expeditie, welke door verschillende amstandiglieden vertraging ondervonden. De tocht gaat, blijlkens dit schrijven, naar Majoli, van waar uit de heer de Qoeje, voor het laatst nog bericht hoopt te zenden. O—0 , 's-GRAVENHAGE, 15 Oct. Naaf; aanleiding van het gfeterem bij den gemeenteraad van 's-Gravenhage irtgiekomen adres van de federatie van timmerlieden-Vereenigeingefni, daarbij eenige maatregelen ter bestrijding van de werkloosheid in overweging gevende, hebben B. en W. medegedeeld, dat r tekening zal worden gehouden met den wensdh om uitvoering! van voorgenomen openbare werken zoo spoiedig doenlijk tte doen plaats hebben. Met de voorstellen betrekkelijk de verzekering tegen werkloosheid zal zooveel mogelijk spoed wor- 1 den gemaakt. Door den Raad werden benoemd tot leden in de plaatselijke commissie van toezicht op het lager onderwijs de (heeren P. v. d. Esch, oud-hoorei; eener school en G. L van der Bdlt, hoogleeraar aan de Technische Hoo- 1 geschool; en bij het onderwijzend personeel W. C. Spruit, onderwijzer te Rotterdam; B. de Boer, te Noordwblde (Friesland); F. H. Reebeen, td Gouda; H. B. van Veen, te Drie 1 - bergen. Voor de behandeling van de Raads- 1 agenda was wederom niet veel tijd , overgebleven. Vooreerst was wed^r lang incidenteel beraadslaagd over de al- of niet-wenschelijkheid der s overplaatsing van schoolhoofden vanl de een naar de andere school en, kwam ' daarbij ook de vraag van het ambulantisme even te berde, maar dé beraadslaging over die punten keert principieel terug bij de Begrootingsbehandeling. Practisch gevolg voor de belanghebbenden had deze gedachten wisse ling overigens niet. En wijders werd weder drie kwartier geheime zitting gehouden. Met aanhouding van alle anderö punten werden de nog beschikbar© uren besteed aan de behandeling vani de vraag ot ambtenaren van de gasfabriek betaald zullen worden voor al het overwerk dat zij verrichten of wel alleen voor het extra-overwerk. In laatstgemelden zin werd ten slotte besloten, maar tevens met de bepaling (door B. en W. uit een voorstel van den heer Edersheini overgenomen), dat binnen zekeren tijd een voordracht tot regeling van de Rechtspositie ook voor de ambtenaren in het algemeen, den Raad zal worden gedaan. --- FEUILLETON De laatste Wil eener moeder. - - NOVELLE - — v an Johannes Maijrhofer S. J. J 2| iJ' ar j>M had met allen kennis gemaakt, n|( j" »et middaguitstapje maakie hij toch taid m u e ' vee ' meer de gclegenV( benut om onder een aannemelijk t re / Wen dsei zich on zijn kamer terug te j" Ken , eu daar zich wat te verdiepen t) aa er ' nuttige en onderhoudende lectuur. b en r TP^e hij zich echt in zijn element en Da' e jï noc h z 'j n oom, noch Eugene noch God? ' r ' noc ' 1 een an( ï eren sterveling op UiW ^fdbodem om diens vreugde en ^aaningen. was zoodoende al vrij goed '''ijti °* en " sne ' en on g em erkt zooals aiic ,' ni Wanneer het ons naar wensch gaat, "i'dmu 3 -' va " vergeten wordt, om een Er i. ^ van Schiller te gebruiken. aan c ' e c ' eur S^lopt en zonder lieitjip ^ af te wachten trad Eugene Tann0|j naastig binnen. De hoed vloog 0n e " n en zijn bezitter op de sofa, die "terU neer hoog onder den plotseling jenden last. riep berg niet tot den profeet komt," "aa r c |' Ja chend, „moet Mohammed wel "°ii ( , " er g komen. Maar wat ben jij u ' is kuikenl Donders! Om je bij C< ^'ce3 er ' 1 ' cr °P te sluiten en oude "iet j« s * e snuffelen, in plaats van je e «ns zjg!l 00le mc ht bezig te houden. Laat "■ wat heb je daar nou voor gewichtigs? Dreizehnlinden? Nou ja, daar zijn toch waarachtig nog wel interessanter dingen." „Best mogeiijk," antwoordde Harald een weinig versloord, „voor mij is 'tin ieder geval interessant genoeg." „Nou, nou. we zullen daarom geen ruzie maken," vergoelijkte Eugene, zijn pinoenez recht zettend, „ik meende maar dat dit episch-lyrisch geknutsel...." „Hohol Spreek alsjeblieft wat met meer eerbied over zaken, die in een ommezientje honderd uiigaven beleefden, al hadden ze het ongeluk, van de hand te zijn eens Katholieken schrijvers." „Zeer goed, Harald! Je bevalt me> als zoo'n edele toornvlam je ontsteekt! Ik zie met genoegen, je kunt heel bekoorlijk zijn als je maar wiit. Bliksems! Je zoudt een prachtige cherubijn geweest zijn bij de poorten van het gesloten paradijs." „Och, wat een gepraat! Men kan ook geen verstandig woord met je spreken." „Dat doet me pleizier. Zie je, met verstand zou ik je ook niet kunnen ontwapenen. Je hebt voor je jaren toch al te veel eetlepels daarvan ingenomen. Ik hou meer van een lolletje en om eens uit den band te springen, wat het leven zoo jolig maakt. Waarom moet alles ook met zoo'n dooien ernst worden besmet? A propos, weet je waarom ik hier eigenlijk ben binnengerold? Ik wilde je uit je kluis halen, om je weer eens een mensch te laten zien. Leg je Weber nou maar in een hoek en kom mee. Anders gaat het met jou nog net als met dien ouwen Socrates. Je weet wel, die dwaze kerel kon den heelen dag op dezelfde plaats staan en 's nachts er bij, terwijl de verstandige Atheners onder de woi kropen." „Ot die nou wel zoo erg dwaas was ?" „Ik kan den kerel niet uitstaan; hij is beslist de absoluut muzieklooze filosoof, moet je weten! Maar daar begrijp je weer niks vanl" Trotsch keek de declamator naar Harald, om het succes van zijn laatste gezegde te genieten. „Heb jij die uitdrukking gevonden?" „Natuurlijk; wie zou ze anders gevonden hebben?" Maar hij w ist zeer goed, dat ie ze pas 's morgens gelezen had. Doch de uitdrukking stond niet in „Dreizehnlinden", daarom kon hij ze zonder gevaar als hoogsteigen maaksel „loslaten". „Je bent anders nog een groot uilskuiken," ging hij voort, „wat boven de verbeelding van je derdeklassershersenkast uilgiat, dat kan ook iemand onzer, denk je, niet presteeren. Nee, mannetje, zulke geestesproletariërs zijn we dan toch ook niet. Maar kom, ik ben edelmoedig, ik zal je ten souper geleiden." Hij stond op en inet komische grootheid legde hij zijn hand op Harald's schou>der. „Ik heb verbazend trek. Dat komt er van, als men den heelen middag praten en geestig moet zijn. Altijd geestig zijn, geen mensch kan zich voorstellen, wat een reuzenwerk dat is! Is dat weer niet knappies gezegd ?" iiarald volgde lachend zijn „opvoeder". Het leek hem wel of hij die wijzie woorden ook al eens meer gelezen or gehoord had. Maar hij durfde natuurlijk geen twijfel laten doorschemeren aan Eugene's gezag. „Zoo, nu kunnen wij naar beneden gaan," zei deze, toen ze aan de trajp stonaen „Het Is at tamelijk donker hier. Tel eerst je gebeente, Harald. Die verwenschte sloerie — hij bedoelde de dienstbode — heeft natuurlijk weer geen licht aangestoken." Nadat allle gasten aan een rijk avondmaal zich hadden te goed gedaan, bleef men nog een tijd lang bij elkaar in „gezellig samenzijn". In het eigenlijke salon zat de baron met z'n vrienden en sprak weer, zooals hij in de laatste maanden bij dergelijke gelegenheden gewoon was, over zijn Oostersche reis. In een kleinere kamer in de nabijheid had zich het jongere geslacht verzameld. Dagmar had ze uitgenoodigd om een nieuw fotografie-album met gezichten uit Zwitserland te bekijken. Maar dat was gauw geschied en nu moest er een nieuwe ontspanning gevonden worden. Otto Pardel deed het voorstel, een Starnbergermeer-rondvaart te doen; dat Was een gezelschapsspel, dat hij hier vaak in huis had meegespeeld en waarin hij altijd pleizier had gevonden, te meer omdat hij dan altijd gelegenheid had, allerlei ernstige en vroolij'ke avonturen uit een heusche reis naar Zuid-Beieren op te disschen. Op een groote kaart werd het schoone Stornbergerrneer geteekend met al de heerlijkheden van zijn omgeving; ook de Alpen met. de Zugspitze Waren daarop te zien. Een aantal tinnen scheepjes, voor iederen speler één, moesten nu een rondvaart beginnen, van Sternberg Schlosz Berg voorbij; verder en verder, tot ten slotte weer gelukkig in Sternberg geland werd. De vaart was echter niet zoo makkelijk, als men wel denken zou; want ieJer oogenblik deed zich een nieuWe hinderpaal op, die een of ander schip soms meerdere stations terugbracht of zelfs noodzaakte opnieuw te beginnen, of andere ongemakken, die op dit papieren meer konden voorkomen. De hoofdfaktor om vooruit te komen of vertraging te hebben was natuurlijk niet bekwaamheid in roeien of zeilen, maar de blinde willekeur der dobbelsteenen, die met koortsachtige gejaagdheid in hun leeren kokers werden geschud. (Dit spel was dus precies hetzelfde als ons eerbiedwaardig ganzenbord!) P arde I's voorstel werd door Dagmar en Harald gretig aangenomen; maar Herman, de broer van den voorsteller, verklaarde zich voor een domino. Ook deze Wensch vond een aanhanger in Egon, den zoon des boekhandelaars, maair in hem alleen. Eugène riep: „Domino? Wat een ouwe wij veninval I 't is om je dood te vervelen. Ik stel voor: pandverbeuren." „Ja, ja, pandverbeuren, dat is niet zoo eentonig," meende nu Otto, die liever zijn meerrondvaart liet schieten, dan het dooie Domino te moeten meespelen. „We kunnen ons ook verdeelen," merkte Herman op; „een partij kan voor mijn part wat anders doen, als maar... „Ja, ja, we konden ons verdeelen," riep Eugène daartusschen, „met de groote menschen wordt dan iets verstandigs op touw gezet, en de kleintjes kunnen dan met hun grooten teen spelen en dominosteenen opzetten." Sommigen lachten. Herman voelde zich beleedigd en zweeg, en zoo nam Eugène „de leiding" in handen, zooals hij 't noemde. „Zet jullie je nu eens netjes rond de tafel. Wij maken verzen, geen klassieke, en ook geen al te vrome, zooa',6 jij daarboven in Denemarken ..wendde hij zich tot Harald. „Is Harald dichter?" riep men nu van alle kanten. „Niet mogelijk! Och koml" De nieuw ontdekte dichter bloosde een beetje, dan zei hij lachend: „Een enkele poging! Anders niet." „Nee, nee," protesteerde Eugène, „nu moet ik hem tegen zich zelf in bescherming nemen." „Heb je dan ook maar één regeltje van me gelezen?" „Is dat dan noodig? Uw oom heeft me genoeg verteld. Overigens wil ik u de eer om u te lezen ook nog aandoen." „Als ge tenminste Wat van me krijgt!" „Ja, dan houdt alles op! — Maar ilc wil nu niet met je kibbelen! Thans is 't geen tijd daarvoor!" „Maar ik zal diie gedichten toch zien te krijgen," liet zich nu Ella, de zuster der beide Pardel's, hooren. „Ik ben zoo kwaad, en ook zoo prozaïsch niet als Eugène." „Houd je snater, EllaI" riep deze; i,vveet ge dan niet hoeveel recensies ik al geschreven heb? En daar komt zoo'n piano", tingelende bakvisch...." „Foei, wat kunt ge toch ongemanierd wezen I" „Mijn mannelijk hart komt in opstand* ais die domme vrouwen zoo over de schoone kunsten wouwelenl" „Nou, hoe is 't. beginnen we nog; anders is het tijd om naar huis te gaan,' verklaarde Otto. „Very weii, vooruit een zakdoek!" commandeerde Eugene. Harald gat hem er een, die toevallig 1 met een gckleurden, geel en blauwen rand' was afgezet. „Weg met die zeerooversvaan! Hier eet. sneeuwwitte! Zoo hoort het tegenover ■ edele, kunstzinnige dames." --- De uitvoering van het decreet „Lamentabili". fWEEDE BLAD ROTTERDAM, 15 October fVKX de Congregatie van fïet H nftick aan " d ' e bisschoppen en yJoftkn van kerkelijke instellingen de Xende instructies gezonden tot uitvoering van 'bet decreet „La mentab'H" Het jongste decreet van de heilige _ n oregatie der Romeinsdhie ©n algemeene Inquisitie, van den 3den Juli T oietiteki „Lamentabili sane exitu" heeft c° n groot aantal ernstige dwaLo-en aar^gte wezen en veroordeeld, Hjc" onder 't schitterend voorgeven; van diepere wetenschappelijkheid versnréid verdedigd werden door sdirijvers, meegesleept door een ongebreideld verlangten naar vrije gedachte en vrij onderzoek. Daar het voorkomt, dat die dwalingen in het gleheim voortwoekeren n _ hetgeen zeer te bejammeren jj' _ de nog niet aan(gie taste geesten verleiden, vooral van jongelieden, waar rf: eï nmaal vastgegroeid, uiteet moeilijk verwijderd kunnen worden, ja ^Ifs waar zij na uitgerukt te zijn, weer opnieuw van zelf wortel schieten — hebben H. H. E. E. de kardinalen, evenals ondergdieekiende aloemcene inquisiteurs in zake geloof en" zeden, het noodig geoordeeld aan liet bovengenoemde decreet instructies to; te voegen, opdat bet doel, dat o:e H. Stoel zich voorgesteld h>;eft bij het veroordeelen van die dwalingen, meer ten volle en werkdadig zal worden bereikt Dat dan de belanghebbenden zich vooreerst herinneren, dat het noodzakelijk is, hetzij in de seminaries voor de wereld-geestelijken, hetzij in de soolasticaten voor ce religieuzen, hetzij in universiteiten, lycea, gymnasia, colleges en andere inriditing'en voor onderwijs, — de opvoeding der jongelieden te ontnemen aan leiders of leeraren, waarvan men zeker W-s^.t, of die men met grond verdenkt vin gehechtheid aan die dwalingen. Eveneens is bet noodzakelijk vooral aan de leerlingen op de seminari. s en in 't algemeen aan alle geestelijken, te verbieden zich te abonneren op periodieken, die openlijk d^ valscbe nieuwigheden verdedigen of heimelijk verbreiden of er de minste medewerking; aan verkenen. Dat men niet van dien regel aTwijke, zelfs niet om redenen, die ernstig schijn-ai,. zonder de goedkeuring van den bisschop. Ten slotte zal het wijs zijn 'de wijding uit te stellen of zelfs absoluut te weigeren van hen, die — hetgeen God n et behagen kan, — doordiongen zouden zijn van de nieuwe dwalingen en er niet in zouden to— stemmen zie te veroordeelen of eerlijk te verwerpen. Dat aan deze maatregelen de bisschoppen wèl zullen toevoegen' de raadgevingen en geneesmiddelen, welke den ijver, waarmede zij bezield zijn voor de kudde, die hun is toevertrouwd, hun zal ingeven en die zij in over: eis temming achten met de landen en t'e omstandigheden, — om geheel en al het onkruid uit te rukken uit den akker van den Heer. Gegeven te Rome, in 't paleis van het H. Officie. SÉRAPH1N, KARD. VANNUTELLI. —o—o­ ---