DE GEWIJZIGDE ARBEIDSWET. 3 vorig artikel over de gewijzigde Wet"~ e schreven wij, dat een der voornaam^rbeteriagen in den bestaanden toestand & 'f ! . moes t worden in het nieuwe art. 28 lid jjeze toevoegingen wordt immers de ikheid geopend, den werktijd te verzoodat het niet meer noodig is ' c!lU e j] C voorkomend geval een overwerkverÜÜ&iag aan te vragea " De mo selijkheid wordt f^gebonden aan „overleg". e ^ en dit beginsel bestaat onzerzijds niet algeen enkel bezwaar, doch — integendeel aC hten deze manier van wetgeving de ^ WV ^2 juiste. % vraag is echter, of dit overleg zoo bekt moet worden opgevat, als thans wordt wjygfisteld' Bet la^ zich immers denken, dat dit overleg beeft, ondernemingsgewijs en bedrijfs'mj& Beide vormen van overleg vinden in land toepassing, voornamelijk in de grooti^ustrie. By tal van onderwerpen is het plevan overleg tusschen de vakorganisaties ^ werkgevers en werknemers niet wel moe lijk, wanneer n.1. dat overleg een interne 'abrieksaangelegenheid — als stukwerk-tarieven, e, d, — tot object heeft. Gewoonlijk is jan'ia de fabriek een z.g.n. „kern" of „fabrieksraa( j» aanwezig, die dergelijke zaken met de directie bespreekt en waarin zeer zeker ook de jrganisaties der arbeiders in vele gevallen invloed uitoefenen. In deze kernen hebben uit jen aard der zaak alleen arbeiders uit de eigea ; 3 briek zitting. De groote lijnen van de loonpolitiek worden — volkomen terecht — behandeld tusschen de organisaties der werkgevers en die da werknemers en meermalen is het afsluiten vaa een collectief contract daarvan het gevolg. Nu rijst echter de waag, welke wijze van overleg -plegen in deze Wet moet worden voorgeschreven — gesteld al, dat inderdaad eenige bepaalde wijze moet worden verkozen. De kwestie der werktijdverschuiving betreedt uit den aard der kwestie een terrein, dat zoo vel op het werkgebied van de kern als van de vakorganisatie kan liggen. Tevoren is eigenlijk niet te zeggen, welke wijze van overleg het meest geëigend zal blijken voor het doel, dat ut 28 sub 7-9 wil nastreven. Wij nemen enkele voorbeelden. Het zou kunnen voorkomen, dat in een vakvereeniging van «•eiigeverc ondernemingen als lid zijn aangesloten, die dusdanig van de rest verschillen, dat de werktijdregeling niet zonder meer aangepast kan worden aan die van de overige Men der organisatie. In ons land heeft zich het verenigingswezen der werkgevers nu eenmaal aldus ontwikkeld, dat in één organisatie, b.r. in de textielnijverheid, alle branches zijn opgenomen: wol, katoen, linnen, tapijten, jute, weverijen, spinnerijen, enz. De regelingen, die door de werkgeversorganisaties worden gemaakt, hebben, daarom in zoo'n geval een algemeen karakter, waarbinnen de mogelijkheid van variëteiten en afwijkingen geopend blijft. Daarnaast bestaan evenwel ook fabrikantenvereenigiagen waarbij uitsluitend één bepaalde soort vaa industrieelen zijn aangesloten, b.v. in de sigaren-industrie. De loonregelingen die door die organisaties worden gemaakt, zijn meermalen zeer gedetailleerd. Het spreekt vanzelf, dat het overleg, bedoeld in art. 28 sub 7-9 der Arbeidswet met de» omstandigheid rekening moet houden. Een tweede overweging, die gelden moet, is, dat somtijds in een industrietak het aantal georganiseerde werknemers zeer gering is en dat ia een bepaalde fabriek slechts een luttel getal (^organiseerden werkzaam zijn. Is het billijk, dat in deze gevallen het overleg per se langs de organisaties in het bedrijf moet gevoerd worden en dat welliciht goed georganiseerde falriekskernen worden gepasseerd? Bovendien laat zich zeer goed een situatie denken, waarbij — om redenen van politieken ® anderen aard — de vakbeweging zich verzet tegen werktijdverlenging, terwijl het belang «ener fabriek en dat der daarin werkzame arbeiders mede zou brengen, dat die verlenging w el werd toegestaan. Ket Wets-ontwerp stelt nu het overleg tussen in het bedrijf bestaande vakvereeniginWj de werktijdverlenging voorop, o. L 'Oikomen terecht; doch alleen wanneer geen ^akvereetiigingen in eenig bedrijf bestaan, fordt genoegen genomen met een andere be; p. _ 1 > i * . . Oilijke vertegenwoordiging der belangheib benden. Naar onze meening is op dit punt het ont,Ser P onnoodig stroef. "jj erkennen zonder voorbehoud de geH enschtheid, om de regeling van het overleg ■ dusdanig- te maken, dat de partijen bij dat Verleg haar krachtigste zijde kunnen vertoo t " a ' doch i dit geval zou het meer soepel^en van de manier, waarop overleg moet ^°rden gepleegd, aan dit beginsel geen afbreuk doen. Ifflniers, de controle over de vraag of het ov erieg inderdaad volkomen is geweest, berust ontwerp toch nog altijd bij den '•sister. Het laatste woord der werktijdverientri». .. , .. s Wordt niet gesproken door de partijen d \ j iet overleg, maar door den Minister. En nu %t de vraag- — die wij bevestigend wenschen ^antwoorden — of 't niet beter ware, een_ dig te bepalen, dat — wanneer behoorlijk ^ Er ' e o is gepleegd over een werktijdverlenging ^ Minister bevoegd is de resultaten daark sanctionneeren. mul ' J Vreezen > dat, zooals de zaak nu gefor* s > wederom teleurstellingen niet zullen '«ven. D es te meer zou dit te bejammeren ° rCt ^ deze mislukking aan het sympa6 ® beginsel schade zou kunnen berokkenen. n tw eede punt, dat wij nog even willen ^ s chou! h& u ^en, is de kwestie der „voorwaarden , 411 n overwerkvergunning verbonden kun, !Vw V ' "den. Men herinnert zich, dat over die wanneer zij op de loonen ^ hadden, veel te doen is geweest. Er n ''dachten vernomen, -die ia vele ^ev^'ien gegrond zijn bevonden en nadien is zeer zeker veroetering te bespeuren, althans aan ons zijn geen klachten van recenten datum bekend. \an werkgevers-zijde is aangedrongen, uitdrukkelijk in de Wet te bepalen, dat de voorwaarden, welke aan het verleenen van een overw erkvergunning verbonden kunnen worden niet oetreKküig mogen hebben op de loonen. Dit verzoek is blijkens het Ontwerp van Wet niet ingewilligd. Wij betreuren dat. Van den anderen kant heeft de Minister echter getracht, door een betere regeling van het hooger beroep, de rechtszekerheid beter te waarborgen. In vele gevallen toch zal in het vervolg de vergunning tot overwerk gegeven kunnen worden door den Directeur-Generaal van den Arbeid, terwijl het hooger beroep bü den Minister kan worden ingesteld. Volgens de oude Wet kreeg men wel sterk den indruk, dat de hoogere instantie niet verschilde van de lagere en dat zij beide praktisch in één hand waren. Thans wordt de scheiding meer effectief. De vraag is echter, door welke afdeeling in het Departement dit hooger beroep zal worden behandeld. Uit den aard der zaak was vroeger de dienst der Arbeidsinspectie de aangewezen ad. , . , , , viseui des Ministers; doch hienn komt volgens de nieuwe regeling verandering. Is echter het Departement voldoende geoutilleerd om een behoorlijke procedure mogelijk te maken ? De vraag verdient wellicht overweging, bij dit beroep de organisaties van belanghebbenden in te schakelen, ofschoon ook hier wel moeilijkheden blijven bestaan. KORTENHORST. --- HOMERUS HOMERUS 12,6.15. Keel. D949 --- † EEN VERGELIJKING. Alle vergelijkingen gaan mank, dus natuurlijk ook de volgende, omdat er tal van factoren zijn, waarmede ook rekening gehouden zou moeten worden. Toch kan het zijn nut hebben om zoo'n vergelijking eens oi> te stellen. De heer Marchant, de groote leider van de kleine vrijzinnig-democratische Kamerfractie. wil het kader uitbranden en tabula rasa voor de militaire luchtvaart door de vermindering van dezen begrootingspost met meer dan een derde of een millioen. Het kan daarom zijn nut hebben om tegenover de bedragen die op onze begrooting voor 1922 gevraagd worden voor de militaire luchtvaart en die beneden de 3 millioen blijven, die van onzen Zuidelijken buurman te plaatsen. Gaan wij daar de verschillende begrootingen na, waarop gelden voor de landsverdediging voor 1922 aangevraagd worden, dan vinden wij daaronder voor de militaire luchtvaart de volgende bedragen: in de gewone begrooting voor landsverdediging in hoofdstuk VI 12,5 millioen francs, in hoofdstuk X 9,1 millioen francs; in de buitengewone uitgaven voor landsverdediging vinden wij de posten: 7,4 millioen francs voor voltooiing van vliegkampen en voorloopigen aankoop van nieuwe terreinen, alsmede 8,1 millioen francs voor aanvulling van materieel voor de bestaande vredeseffectieven en voor den aankoop van 4 nieuw op te richten vliegtuig-eskadrilles. Totaal zal België aldus in 1922 37 miLUoen francs aan de luchtvaart besteden. We erkennen, er valt moeilijk te vergelijken, maar toch is het voor de Kamer niet vruchteloos deze bedragen eens nader te bekijken voor zij zich scharen achter den afbrekenden heer Marchant. --- † DE VRIJHEIDSBOND IN 'T NAUW. Het militaire vraagstuk is niet opgelost al heeft de Dienstplichtwet in het Staatsblad gestaan. Bij lederen uitvoerings-maatregel en de oorlogsbegrooting ontbrandt de strijd opnieuw. De wijze waarop de wet tot stand is gekomen maakt dit voor ieder duidelijk. Waar bij deze oorlogsbegrooting eigenlijk nieets anders dan de gelden gevraagd worden om de Dienstplichtwet uit te voeren, daar zouden consequent doorredeneerend, ook zij die, hetzij uit zuinigheids- of ander beginsel, tegen deze wet gestemd hebben, ook tegen deze begrooting moeten stemmen. De heer de Muralt voelt dit en heeft vooralsnog ernstige bezwaren om zijn stem te geven aan deze besrrooting, maar hij zal nader overwegen. Hoe zou het ook anders kunnen in het gezicht van de verkiezingen en na ter verantwoording te zijn geroepen door de officieren, die zich als zelf-verklaarde intellectueelen vrijheidsbonders voelen. Deze heeren zouden in staat zijn, bij een stemmen tegen de begrooting, zich zoo te verlagen, dat ze hun stem niet meer aan de partij van het intellect zouden geven, een partij, die hun _? - — _ J 4. M-TV.%ir. Ir llfAl TAAI I I ln+- rl A «Avirl eigen standje afbrak, wel foeil Dat de bond bierdoor in het nauw gedreven wordt is te begrijpen. De .,N. R. C." heeft .ïchter nog een uitwegje gevonden en is zoo vriendelijk om in haar avondblad van 20 dezer, dat den heeren te wijzen. Men moet bij deze oorlogsbegrooting niet kibbelen over het recht van het spel en er wordt een prachtige vergelijking in elkander geschroefd om tot de slotsom te komen dat het beter is een stuk met dezen Minister mee te wandelen. Natuurlijk moet onderweg geen ruzie worden gemaakt en over de twistpunten gezwegen. In het algemeen is het waar, dat zonder strijd geen vooruitgang mogelijk is, hier is volgens de „N. R. C." een geval dat strijd ons in den put helpt. Mond houden, geen strijd en het vraagstuk onopgelost laten, dat is het middel voor den vrijheidsbond om uit het nauw te komen. De VrijneiUSUUIlU UIIl Uil UCI *i«»uw awirc 14. A/C j, eeren zullen wel zoo vriendelijk zijn dit paadje te volgen, het zou ons al erg tegenvallen als het niet zoo ging. --- NEDERLAND. TWEEDE NEDERL. KATHOLIEKENDAG. Naar wij vernemen, zullen aan den Tweeden Nationalen Katholiekendag te Nijmegen alle Katholieke Gezellenvereenigingen uit Nederland deelnemen. TH. G. M. PETERS tIn het St. Elisabethsgasthuis te Arnhem is gisteren, voorzien van de H. H. Sacramenten der Stervenden, overleden de heer Th. G. M. Peters, lid der Prov. Staten van Gelderland, te Ossenwaard bij Lobith. ELECTRiSCHE CENTRALE VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN DE EERSTE STEENLEGGING. Hedenmiddag had de eerste steenlegging plaats voor de Eerste electrische centrale van de Prov. Zeeuwsche Electriciteitsmaatschappij, bij verkorting genaamd P.Z.E.M., welke centraale geheel Zeeuwsch-Vlaanderen van electrischen stroom zal voorzien en welke staat aan heit kanaal Terneuzeti—Sas van Gent in de gemeente Westdorpe. Als gastheeren fungeerden de leden van den raad van commissarissen, de heeren J. A. van Rompu, mr. P. Dieleman, mr. F. J. Sprenger, mr. A. A. de Veer en D. W. Lindenbergh, M die vergezeld waren van den secretaris, den heer J. F. Magendans, Genoodigd waren behalve de Commissaris der Koningin in Zeeland, de heer jhr. mr. J. W. Quarles van Ufford, die de eerste steenlegging zou vervullen, de leden der Prov. Staten van Zeeland, de gemeentebesturen van de 35 gemeenten in Zeeuwsch-Vlaanderen en enkele andere autoriteiten. Zeer velen hadden aan de uitnoodiging gevolg gegeven. De extraboot van den Prov. Stoombootdienst op de Westerschelde, die te 9.10 van Vlissingen was vertrokken met de gasten van boven de Schelde en die te Temeuzen nog verschillende heeren had opgenomen, kwam tegen half twaalf op de plaats der plechtigheid aan. Toen allen zich naar de in aanbouw zijnde centrale hadden begeven, werden zij daar verwelkomd door den president-commissaris der maatschappij, den heer J. A van Rompu, die zeide dat dit tijdstip in de geschiedenis der maatschappij niet zonder beteekenis zal bliji^ en te zijn, die na de doorworstelde jnoeiliikheden thans zoover gevorderd is, dat zij het a gebouw harer centrale kan gaan optrekken. Spr. wees er op, dat men gemeend heeft de leden der Staten te moeten uitnoodigen, die de maatschappij financieel tot dezen bouw in staat stelden, en de gemeentebesturen uit dit deel van Zeeland, die, naar spr. vertrouwt, straks de stroomafnemers zullen zijn en propagandisten voor het bedrijf- Spr. wees er op dat het leggen van een eersten steen van een lang gewenscht gebouw steeds een plechtige handeling is, die de betrokkenen met vreugde vervult. Aan deze eerste steenlegging wordt een bij-zonderen glans gegeven, omdat zij door den Commissaris der Koningin zal worden volvoerd. Spr. vroeg den heer Quarles thans tot die handeling over te gaan. De Commissaris der Koningin hield nu een redevoering, waarin hij het een vreugde noemde zijne daadwerkelijke medewerking te verleenen aan de oprichting van een bouwwerk, hetwelk licht en kracht aan een groot gedeelte van de provincie en zijn bewoners zal brengen. Spr. ging het ontstaan na van de P.Z.E.M., waarvan de provincie 1996 van de 2000 aandeelen bezit en waarbij vooral het doel voor oogen stond het platteland van Zeeland aan electrischen stroom te helpen. Spr. wees er vervolgens op, dat wij nog leven onder ernstige tijdsomstandigheden en de vraag, of er wel aanleiding bestaat om van provinciewege de groote offers, welke dit werk zal vorderen, bijeen te brengen, moest met ernst onder de oogen worden gezien. Zouden de Zeeuwen, terwijl in nagenoeg alle provincies de hand aan den ploeg wordt geslagen, en van de ontwikkeling der electrotechniek partij wordt getrokken, rustig en kalm stil blijven zitten, waar het geldt de uitvoering van een werk, waarvan de noodzakelijkheid en de wenschelijkheid niet in twijfel kan worden getrokken? Wij leven thans in het tijdperk der electriciteit en zouden door uitstel achteraan komen en dan in landbouw, industrie enz. niet. meer kunnei ... _ wedijveren met de buren in binnen- en bui- | tenland. Zich wendend tot de gemeentebesturen van Zeeuwsch-Vlaanderen wekte spr. hen op tot krachtigen steun aan het werk der P.Z.E.M., om vervolgens het groote nut aan te toonen van de electriciteit voor den landbouw, de industrie, de polderbemaling, de drinkwatervoorziening, enz. Daarna bracht spr. hulde en dank aan de commissarissen en oud-commissiarissen der P.Z.E.M., aan den directeur en zijn personeel, aan sprekers ambtsvoorganger, mr. H. J. Dijckmeester, voor alles wat zij reeds voor het tot stand komen van de maatschappij en van dit eerste gebouw hebben gedaan om er ten slotte op te wijzen, dat deze plechtigheid juist valt op 21 Maart, den dag, waarop er weer een nieuwe lente begint en de hoop uit te spreken, dat dit moge zijn een bonum omen voor de P.Z.E.M. Moge evenals het jonge groen, dat zich weldra een weg aal banen door de knoppen, welke het omhullen, ook deze jeugdige maatschappij zich krachtig ontwikkelen en weldra een bron van voorspoed en welvaart zijn voor heel Zeeuwsch -Vlaanderen, ja voor heel Zeeland. Hierna werd de eerste steen ingemetseld, Deze is van blauw hardsteen met een opschrift in verzilverde letters. Met den steen werd een in een looden koker vervatte oorkonde ingemetseld. DE OPLEIDING DER NED. JURISTEN DE STUDIE VAN HET GRIEKSCH. Naar aanleiding van het aanhangige wetsontwerp op het Middelbaar Onderwijs, waartegen kort geleden 36 Amsterdamsche professoren een waarschuwend woord hebben doen hooren, circuleert, naar het Haagsche Anetaa ■ i- iUMMM 4-AM X _ V •' J AW kantoor verneemt ,thans ter teekening bij den Hoogen Raad en andere rechterlijke colleges, onder de leden der rechterlijke macht een adres van den volgenden inhoud, gericht tot den Minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen en tot de Tweede Kamer der Staten Generaal: „Ondergeteekenden, leden der rechterlijke macht, kennis genomen hebbende van het aanhangige wetsontwerp op het middelbaar onderwijs, waarbij de studie van het Grieksch voor toekomstige juristen niet langer verplichtend wordt gesteld, en de voor de vorming van rechtsgeleerden onontbeerlijke klassieke opvoeding in haar bestaan wordt aangetast; van meenbig, dat het onderwijs in het Latijn en Grieksch in de voorbereidende opleiding van den jurist niet kan worden gemist en dat niets behoort te worden prijs gegeven van de eischen tot op heden in ons land aan die opleiding gesteld, spreken den wensch uit, dat ten "allen tijde, overeenkomstig de eeuwenoude traditie van ons vaderland, in de studie der oudheid en der klassieke talen de noodzakelijke waarborgen zullen worden gezocht voor de beschaving en ontwikkeling der beoefenaars van 't recht." NIJMEGEN, 21 Maart. B. en W. stellen den Raad voor in beginsel te besluiten tot het in eigen beheer nemen van het vervoer van het huisvuil, straatvuil en fabrieksafval. Zoolang de tegenwoordig*, vaalt in gebruik blijft, zal door verwezenlijking van bovenbedoeld voorstel volgens de becijferingen van den directeur dar gemeentereiniging een besparing verkregen worden van ƒ25.670 per jaar. Mochten echter het vorig jaar aangekochte terreinen aan den Graafschen weg nabij het Maas- en Waalkanaal als vaalt in gebruik worden genomen, dan zou het verschil tusschen toepassing van het thans geldende systeem van aanbesteding cn autokracht in eigen beheer, per jaar berekend ƒ 43.670 bedragen. DE MALAISE IN DE INDUSTRIE I landsche nijverheid, DE VALUTA-CONCURRENTIE. Een noodkreet uit Eindhoven. Het Plaatselijk comité der K.S.A. te Eindhoven heeft aan den Minister van Binnenlandsche Zaken, tijdelijk voorzitter van den Ministerraad een adres gericht, waarin het comité, begaan met het lot van duizenden werkloozen in deze stad en niet minder betreurend den toestand van vele industrieën, waarvan de malaise blijft aanhouden, zóó, dat het geldelijke verlies niet meer te schatten is, wendt zich eerbiedig tot de hooge Regeering met het dringend verzoek ten spoedigste maatregelen te willen voorstellen ter bevordering der NederVóór den oorlog een kleine en welvarende stad, waarvan de H.O. niet boven een zeer laag percentage uitging, is Eindhoven thans èn ter oorzake der annexatie èn tengevolge der aanhoudende malaise in handel en nijverheid eene gemeente geworden, waar de gevolgen van den oorlog zich zeker wel in deze provincie het pijnlijkst doen gevoelen. Het is nu het oogenblik om snel en doortastend in te grijpen, wil ten slotte Eindhoven niet voor een finantieele ramp komen te staan, waarvan de gevolgen niet te overzien zijn. Wat baat het, — aldus het Comité, — dat afgewerkte fabrikaten, kleeren, meubels, sieraden, enz., tot lagen prijs worden ingevoerd, wanneer ten slotte de werkloosheid eene zoodanige verhouding aanneemt, dat de finanti eele lasten niet meer te dragen zijn en de belastingen niet meer kunnen worden opgebracht en aanleiding zijn, dat de meergeffoeden den Nederlandschen bodem verlaten om zich in an dere landen te vestigen. Den uittocht van een zevental der lioogst-aangeslagenen naar Bel gië en Frankrijk begrooten wij op een verlies van circa ƒ 125.0G0 voor den H. O. en nóg houdt de uittocht niet op, zoodat het vooruitzicht allerbedroevendst is te noemen. Uit een enkel voorbeeld moge de tegenwoordige wantoestand wel duidelijk blijken, n.1., dat meubels worden ingevoerd, die minder kosten dan de prijs, welke hier voor het ruwe hout moet betaald worden, en dat sigaren worden ingevoerd tot een lageren prijs, dan de hier ter plaatse geldende loonen. Hetzelfde geldt voor schoenen en andere artikelen. Hoe dit alles terugslaat ook op den zwaar gedrukten middenstand, die met leede oogen de koopers naar 't buitenland ziet trekken, vooral in grenssteden als de onze, behoeft geen betoog. Wij nemen dan ook eerbiedig de vrijheid, de hooge Regeering met aandrang en diepen ernst te vragen, aan dezen onhoudbaren toestand te pogen een einde te maken, vóór dat het te laat is en Eindhoven tot armoede zal zijn vervallen. Dankbaar voor al hetgeen deze regeering gedaan heeft in de meest moeilijke tijdsomstandigheden, vertrouwen wij, dat zij ons verzoek, dat weerklank vindt in de harten van duizenden Nederlanders, in welwillende overweging zal willen nemen en dat een wetsvoorstel tot behoud van onze Nederlandsche nijverheid, zoo gedrukt thans, vooral ter oorzake der valutaconcurrentie, spoedig de Kamers moge bereiken, opdat aan de langdurige werkloosheid paal en perk worde gesteld. HET DRANKGEBRUIK IN 1920. De sterke toename van de openbare dronkenschap in de jaren onmiddellijk op den oorlog volgend werd vrij algemeen op rekening gesteld van den meerderen vrijen tijd en de hoogere geldloonen, die de arbeiders kregen. Op verzoek van den Minister van Arbeid stelde | f ] e Nationale Commissie tegen het Alcoholisme in samenwerking met de vijf vakcentrales een onc i er zoek terzake in. Het eerste deel van dit | onc ierzoek, een enquête onder alle vakvereenlgingen en hare afdeelingen, wees geen oorzakelijk verband aan. Van het tweede deel, een studie van de accijnscijfers, werd onlangs den Minister een rapport aangeboden, dat wij hieronder verkort laten volgen. Met medewerking van het Centraal Bureau voor de Statistiek zijn de cijfers van het hoofdelijk gebruik van gedistilleerd nagegaaan in onderscheidene gemeenten en groepen van gemeenten, die ten opzichte van arbeidersbevolking en arbeidersvoorwaarden in uiteenloopende omstandigheden verkeeren. De keuze geschiedde in overleg met den Directeur-Generaal van van Arbeid. Vergeleken werd het drankgebruik in 1913 (het laatste jaar vóór den oorlog) en in 1920 (het jaar waarin men meer drankgebruik meende op te merken). In het oog valt te houden, dat de belangrijke accijnsverhooging, die 1 Januari 1921 inging, in December 1920 aanleiding gaf tot zeer aanzienlijke, vervroegde veraccijnzing. Het gevolg hiervan was, dat het officieele verbruikscijfer ongeveer 6 % hooger is dan werkelijk in 1920 werd verbruikt. In dien dus het verschil-in-meer tusschen de cijfers van 1913 en van 1920 niet boven 6 % stijgt, kan inderdaad niet van een meerder gebruik gesproken worden. De uitkomsten in de verschillende groepen zijn da volgende* A. Landbouwgemeenten. Het gemiddeld gebruik daalde van 2.942 op 2.143 per hoofd der bevolking. Dus een zeer belangrijke afname van 27 %. In deze gemeenten was geen . „.meerdering van vrijen tijd, wel van loonen. B. Industriegemeenten. Textielindustrie: gemiddelde afname 5 %; metaalindustrie: gem. afname 17 %; scheepsbouw, gem. afname 30 %. C. Mijnwezen: gem. toename 6.08 %. Dit wijst niet zonder meer op 'n schandelijken invloed van hoogere loonen en minder arbeidsuren. Van invloed in deze gemeenten is zeker ook het frauduleus uitgevoerde, maar op rekening van de gemeenten gestelde, gedistilleerd geweest. Turfbereiding: gem. toename % fr. D. Groote steden. Amsterdam: toename 17 ; Rotterdam: afname 1% %. Gem. toename 8.9 %. E. Plaatsen met vreemdelingenverkeer. Baarn: afname 10 %; Zandvoort: toename 25 %; Gem. toename 4.3 %. By al deze cijfers moet dus in aanmerking genomen worden, dat de toename feitelijk 6 % lager, de afname 6 % hooger is. Men is geneigd de toename van Amsterdam en Zandvoort met elkaar in verband te brengen, daar dieze plaatsen in nauw contact met elkaar staan. Het verschil tusschen Rotterdam en Amsterdam wordt hieraan toegeschreven, dat Rotterdam de stad is van den arbeid, A'dam die van den arbeid en het uitgaan. Zoo, in dit verband gezien, is zelfs uit de cijfers van de groote steden niet een ongunstigen invloed van de verbeterde economische omstandigheden der arbeiders op het drankgebruik aan te wijzen. HAARLEM, 21 Maart. Door de vijf plaatselijke vakcentrales is aan den gemeenteraad verzocht de uitkeering door het Burgerlijk Armbestuur aan de z.g. „uitgetrokkenen" te doen verhoogen. Ze bedraagt thans ƒ 12, plus ƒ 1.50 voor elk kind, tot een maximum van ƒ IS. MAASTRICHT, 21 Maart. In de bestuursvergadering van de afdeeling Maastricht van den R. K. Bond voor Groote Gezinnen werden de functies als volgt verdeeld: J. Regout Jr., voorzitter, P. Ramaekers secretaris, L. de Nerée tot Babberich, penningmeester. Verdei' werden sub«car»missies ingesteld. HET ONTWERP KAASWET HET MERKENVRAAGSTUK. Op 22 November van het vorig jaar zond de Ned. Vereeniging van Kaashandelaren een verzoekschrift aan den Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel, inzake het ontwerp-Boter- en Kaaswet, waarin werd betoogd, de ondeugdelijkheid van het kaasmerk en gewezen werd op de kosten aan de Rijksmerken verbonden. Thans zendt genoemde vereeniging ons een betoog, waarin hare bezwaren uitvoerig worden omschreven en toegelicht. Hoewel in de Memorie van Toelichting van het wetsontwerp werd beweerd, dat, ten aanzien van het verbeterde kaasmerk „bij de ter zake kundigen volkomen gerustheid heerscht", zegt het jaarverslag van de Vereeniging „Het Kaasmerk" over het jaar 1921 o. m., dat het aanvankelijk den schijn had, dat het merkenvraagstuk voorgoed was opgelost, dank zij een belangrijke wijziging in de behandeling van de grondstof. Doch in den loop van den zomer en voornamelijk tegen den herfst doken er weer klachten op; inzonderheid in de provinciesFriesland, Zuid-Holland en Utrecht bleek men althans voor de volvette kaas op den duur aan merken, bereid volgens de vroeger gevolgde methode, de voorkeur te geven. Wat de kosten, aan de Rijksmerken verbonden, betreft, betoogt de Vereeniging van Kaashandelaren o. m. het volgende: Voor rekening van den producent komen de kosten van het merk, benevens die van de controle-stations; de begrooting van de Vereeniging „Het Kaasmerk" alleen, wijst reed-3 een bedrag aan van ƒ 250.000, terwijl de kosten ten behoeve der controlestations zeer aanzienlijk zullen zijn. Deze gezamenlijke kosten moe ten dus den boer door extra kaasprijzen vergoed worden, of, indien zulks door de concurrentie van andere kaassoorten niet mogelijk is, door den boer zelf gedragen worden. Voor rekening van den handel zullen komen, alle onkosten van overheidswege, voortspruitende uit de controle in de pakhuizen en de schade, die het gevolg zal zijn van alle maatregelen, veroorzaakt door de toepassing der controle. Hoeveel al deze kosten, enz., wel zullen bedragen, durven wij zelfs niet bij benadering schatten; voldoende is het echter te constateeren, dat deze som door den handel op den kooper ,of ,indien zulks ondoenlijk blijkt, op den inkoopprijs moet worden verhaald. Wat nu de ondervinding ten opzichte van het Rijksmerk van den kant van den kaashandel betreft, die is nog steeds als voorheen, onbevredigend. Niettegenstaande den voor het drogen van de kaas gunstigen zomer en nazomer heeft men in de pakhuizen voortdurend te kampen met loslaten en geheel of gedeeltelijk onzichtbaar worden der merken. Wettigt de vrees voor knoeierijen in den handel de ontzettende kosten aan de Rijkscontrole verbonden en zal de som aan die controle besteed, doeltreffend zijn ? Ons antwoord hierop is beslist ontkennend! Nooit zal een klein plaatje op de kaas, dat door den grossier of winkelier in het buitenland zoo gemakkelijk kan verwijderd worden, voor den consument een voldoenden waarborg opleveren, dat hij het artikel koopt, waarop hij recht meent te hebben. Vervolgens wijst de Vereeniging op de overschatting van de waarde van het Rijksmerk voor kaas. Herhaaldelijk ontvangt de handel berichten uit het buitenland, waaruit blijkt, dat de koopers het Rijksmerk voor een kwaliteitsmerk in plaats van een vetgehaltemerk aanzien; en niets is toch minder juist dan dit, want elk vakman weet, dat een kaas van lager vetgehalte beter kan zijn dan een van 10, ja zelfs dan een van 20 % meer! Het gevolg hiervan is, dat, op markten, waar de kaas voornamelijk in consignatie wordt verkocht, de minste partijen in kwaliteit den prijs bepalen, terwijl voor partijen van 'tzelfde vetgehalte, doch van veel beter kwaliteit, geen hoogere prijs te maken is, hetgeen o. i. niet in het voordeel van het merk pleit en zeer zeker ten nadeele is van den producent, die voor een veel betere kwaliteit dan die van zijn collega met denzelfden prijs moet genoegen nemen. Het komt ons verder voor, dat de Regeering, te oordeelen naar den ijver, waarmede zij dit Rijksmerk pousseert, overdreven verwachtingen koestert, wat de prijzen aangaat voor de kaas in het buitenland te maken. Het kan toch aan de Regeering niet ontgaan zijn, dat voor onze kaas de hoogste prijzen gemaakt worden en dat deze alleen onderdoen voor die van Zwitsersche kaas, waarvan de fabricatie ook veel kostbaarder is. Wij gelooven, dat voor vrijwillige controle wel plaats is, doch dan met goed onderscheid tusschen de verschillende vetgehalten. Gelet echter op de regeling van den uitvoer van kaas met verbod tot uitvoer van ongestempelde kaas, meent de Nederlandsche Vereeniging van Kaashandelaren het ontwerp ten sterkste te moeten ontraden. DE TWEEDE KAMERVERKIEZINGEN LIJSTEN S. D. A. P. De uitslag van de stemming over de groslijst der S. D. A. P. te Amsterdam is, volgens „Het Volk" als volgt: le. mr. P. J. Troelstra, 2e. J. v. d. Tempel, 3e. A. H. Gerhard, 4e. Jos. Loopuit, 5e. Ed. Polak, 6e. mr. G. v. d. Bergh, 7e. mevr. Pothuis—Smit, 8e. J. F. Ankersmith, 9e. E. Boekman, 10e. J. v. Zutphen, 11e. J. H. Huybers, 12e P. Voogd» De candidaten voor de officiëele Amsterdamsche lijst zijn de nummers 1 tot en met 10. De uitslag van de stemming over de groslijst der S. D. A. P. in Overijsel is, naar „Het Volk" meldt: le. J. W. Albarda, 2e. W. v. d. Sluis, 3e. mevr. Leendertz—Lalenius, 4e. B. H. van Ruyven, 5e. J. Bevers, 6e. H. J. J. Eichelsheim, 7e. A. Teesink, 8e. J. F. Tijhof, 9e. ir. Cramer. DE VRIJDENKERS-LIJST. Op de lijst der Vrijdenkers, die in alle kieskringen zal ingediend worden, krijgt de heer J. Hoving te Amsterdam de eerste plaats. Verder worden genoemd de heeren dr. J. v. d. Brink en H. Croiset. DE LIJST-KOLTHEK. De heer Hovers, voorzitter van „De Dageraad" te Den Haag en brde van de coöperatie „De Volharding", komt als nr. 2 op de lijst der. Socialistische Partij (S. P.), tot dusver alleen door den heer Kolthek in de Kamer vertegenwoórdigd. DE INNEMING VAN DEN BRIEL. Geen Roomsche viering te Enkhuizen. Men meldt ons uit Enkhuizen: In de R. K. Kiesvereeniging „Recht en Orde" alhier werd door den voorzittel', den heer H. F. Fluitman, medegedeeld, dat een aantal hee- j ren tot verschillende godsdienstige en Staatkundige richting behoorend, door het gemeentebestuur van Enkhuizen waren bijeengeroepen, om over een feestelijke herdenking van j de" inneming van den Briel besprekingen te houden. Hierbij was echter gebleken, dat men zich alleen kon vereenigen met een huldiging van het Koningshuis en de onafhankelijkheid, terwyl de oorspronkeiijjj» aanvragers bij het ge- j meentebestuur meer de „godsdienstvrijheid" wilden herdenken. Hieraan konden de katholieke heeren niet medewerken en er werd besloten, dat elk in ' zijn eigen milieu zich nader aangaande een eventueele feestviering zou beraden. Daarvan maakte nu de voorzitter gebruik de kwestie in de R. K. Kiesvereeniging ter! sprake te brengen. Het gevolg was, dat de druk-bezochte vergadering eenstemmig besloot dit jaar niet aan een dergelijke viering mee te doen, dodh zich voor te bereiden om in 1923 van harte ■ mee te vieren het zilveren regeeringsjubilé van H. M. de Koningin. DE LEVENSMIDDELENPRIJZEN. Te Amerongen en te Leersum is de melkprijs gedaald tot 11 cent per liter. De bakkers te Langendijk hebben den brood-> prijs met 2 cent verhoogd. ! HET ONTWERP VLOOTWET DE BEHANDELING IN DE KAMER. Het bericht in ons ochtendblad ontleend aan de „Tel.", als zou de voorzitter van de Tweede Kamer voornemens geweest zijn heden bij de regeling van werkzaamheden voo* te stellen het ontwerp-Vlootwet tegelijk met de begrooting van Marine te behandelen, vindt inzooverre geen bevestiging, dat een dergelijk voorstel eerst de volgende week te verwachten is. z HET REGISTRATIERECHT TOEPASSING OP DE VEILINGEN. De Tweede Kamer heeft heden de motieDuijs, waarin de wenschelijkheid wordt uitgesproken, dat veilingen van tuin- en landbouwproducten niet zullen worden getroffen door registratierechten, aangenomen met 46 tegen 36 stemmen. BELASTINGBETALING IN WEKELIJKSCHE TERMIJNEN. Door de gemeente Eindhoven was aan den minister goedkeuring gevraagd, dat de betaling der gemeentelijke, zoowel als der Rijksbelasting door de belastingbetalers zou kunnen geschieden in wekeljjksche termijnen, waarvan de Rijksontvanger de grootte zou bepalen voor ieder af zon ierlijk, die er Dm vroeg. De minister heeft thans op dit verzoek goedgunstig beschikt. STEEDS MEER INTERPELLATIES. De heer Duijs heeft in de heden gehouden lang der Tweede Kamer een interpel'atie aangevraagd in verband met de hou'.'ug der Sovjet-regeering jegens een aantal socialistische en sociaal-revolationnairp gevangenen, die met executie worden bedreigd. GEMEENTERAAD VAN BR^DA. Maandagmiddag vergaderde de gemeenteraad van Breda onder presidium van burgemeester van Sonsbeek. Besloten werd 30 % van het te veel geheven bedrag der heffingen der plaatselijke inkomstenbelasting over 1921—1922 aan de inwoners terug te schenken. Het raadslid Hornix stelde eenige vragen aan den burgemeester betreffende de houding der politie op een der Carnavalsnachten in Concordia, toen om 2 uur in de stad de zalen moesten ontruimd worden, waarbij de dienstdoende inspecteur verzuimde te bedenken dat het in Concordia soeiëteitsbal was, dus een hal „und kein Ende". De heer Hornix had zijn vragen nogal gewichtig gesteld en zelfs getracht aan te toonen, dat Breda door het gebeurde in dien nacht in een belachelijk daglicht was gekomen. De burgemeester was in zijn antwoord kort en zakelijk en wees er op dat de fout den volgenden morgen was ingezien en direct ter plaatse verontschuldigingen waren aangeboden. Toen, zou men denken, was de storm in het glas water geluwd- Maar neen, de socialisten sprongen direct den heer Hornix ter zijde eti deden een aanval op den burgemeester als hoofd der politie, waarbij zich de heer Cohen geweldig weerde, maar da burgemeester wierp den hamer neer, terwijl d socialisten nog met armen en beenen stonden te gesticuleeren. waardoor zij den Bredaschen raad en zich zelf andermaal in een belachelijk daglicht stelden. GEMEENTERAAD VAN EINDHOVEN Maandagavond kwam de gemeenteraad V£n Eindhoven bijeen onder voorzitterschap vaa den burgemeester, den heer A. Verdijk. Na eenige discussie werd voor kennisgeving aangenomen een mededeeling van B. en W., dat zij voornemens zijn aan de St. Josephsvereeniging ƒ 76.118.75 uit te keeren voor een op te richten R. K. Jongensschool te Strijp. Na debat besloot de raad overeenkomstig het rap­ ' port der raadscommissie ad hoe om het Huisvan Best in eigendom te behouden en te doen betrekken door gemeente werke» en andere lakken van dienst, nadat het oude raadshuis van Stratum, waarin gemeente werken thans gevestigd zijn, zal zijn verkocht. De oude openbare school te Strijp zai in bruikleen worden afgestaan aan de St. J osephs-vereenigïng. Aan de R. K. Typ. Studieclub werd ƒ 130 subsidie verleend. Vastgesteld werd een verordening op de schoolgeldheffing voor het lager, uitgebreid onderwijs en de openbare vervolgcursussen. Een verordening cp de leges werd aangenomen, lichtelijk gewijzigd, nadat de raad met groote meerderheid verschillende amendementen verworpen had om geen leges te heffen voor hulp door gemeentewerken aan bouwers verleend. Een. interpellatie van mr. Pastoors had tot resultaat, dat een raadscommissie van 5 leden benoemd ia om art. 5 van het reglement op de Arbeidswet te interpreteeren en eventueel met een gemotiveerd voorstel tot wijziging te komen of met gemotiveerde interpretaties, waaruit de raad dan een keus kan doei-.. --- Advertentie iVm&SÏ, 'VAN Vfltt _ BESCHUIT ÏOVEDAL VEBKR&3BAAR. | |NV NI-VAN VELZEN*5 BESCHUITFABRIEK JKANTOOR CUILSTRMTIOJ !■< Recl. 1*703 36 SCastnep J&utopiano VOOR HET ZUIDEN ALLEEN BIJ GOOSEN & SWAGERMAN VUCHTERSTRAAT 17 WILHELMINAPLEIN 9 - DEN BOSCH - EINDHOVEN Vroagt Catalogi, Prijs &n Conditie. Keel. 62782 14 --- Maart doet wat hij wil, Maart doet wat lijj wil, en April roert zijn staart. De Abdijsiroop wil XJ helpen en kan U'dadeiijk genezen. ltecl. 15609 4 ---