Eigendomsrecht. I. Dit nummer bestaat uit twee bladen * Yi * « EERSTE BLAD ROTTERDAM, 26 April. De schrijver noemt in zijn inleiding de vraag naar het recht op privaat bezit de „question bruiante van den dag." Terecht. Daar is geen punt der economie, dat zoo wordt aangevochten, of welks - verdediging aan zooveel eritiek wordt onderworpen, dat ook door sommigen zoo averechts verdedigd wordt, dan deze allerbelangrijkste kwestie. Prof. Aengenent, hoogleeraar in de ethica aan het Seminarie Warmond, heeft in dit vlugschrift een duidelijke uiteenzetting gegeven van den stand van het vraagstuk op heden en tegelijk met de weerlegging der andere systemen, die een oplossing voor de vraag aangeven, de zgn. economisch-natuurrechtelijke theorie als de eenig ware bewezen. Wij willen, in net kort, den inhoud van deze brochure samenvatten. • * • Twee hoofdrichtingen zijn aan te geven in de velschillende theorieën over het eigendomsrecht. I. Het Communisme vooreerst, dat in ruimeren zin genomen alle stelsels omvat, die op een of andere wijze gemeenschap van goederen Willen doorvoeren. Tot deze stelsels behoort allereerst het communisme in engeren zin genomen, nl. het stelsel, dat het recht op allen persoonlijken eigendom loochent. Aan allen is alles gemeen, Üat is het princiep van dit systeem. Het telt tegenwoordig bijna geen aanhangers meer. Maar daarnaast staat het positieve communisme, dat den Staat eigenaar verklaart van alle goederen. Tot deze stelsels behooren voorts het anarchisme en het socialisme, gematigde vormen van het communisme, aangezien zij alleen de productiemiddelen (die zaken, welke dienen om nieuwe voort te brengen: grónd, machines, verkeersmiddelen enz.) aan het privaat-bezit willen onttrekken. Een verkapt socialisme is verder ook de landnationalisatie (akkersocialisme) dat alleen het grondbezit aan de gemeenschap wil trekken. II. Tegenover de communistische stelsels staan verschillende theorieën, die het privaat-bezit verdedigen als geoorloofd en noodzakelijk. De argumenten echter, die daaryoor worden aangevoerd verschillen, naar gelang de systemen, waarin zij worden aangevoerd, verschillen. In hoofdzaak zijn die theorieën ook weder in tweeën te verdeelen, of liever verschillen de overige (Wetstheorie, Verdragstheorie, Arbeidstfoeorie, Persoonlijkheidstheorie, Cccupat'etheorie, Histoiisch-oecomomisch theorie) van de oeconomisch-natuurrechtelijke theorie hierin, dat terwijl deze laatste de argumenten der andere min of meer tot de hare maakt, zij daarenboven het natuurrecht beschouwt als den primairen rechtsgrond van het privaat-bezit. De overige theorieën, aan modern.wijsgeerige stelsels ontsproten, érkennen het natuurrecht niet, en bouten daardoor op los zand. • * • Het bewijs voor deze laatste bewering wordt geleverd in het tweede hoofdstuk der brochure, waar de verschillende systemen, die het privaat-bezit verdedigen aan eritiek worden onderworpen en hun grondslag als onvoldoende wordt afgekeurd. Het derde hoofdstuk is dan gewijd ,aan het bewijs voor de economischnatuurrechtclijke-theorie, waarbij tegelijkertijd de communistische stelsels, die haar tegenover staan, nader worden onderzocht en afgewezen. De economisch-natuurrechtelijke theorie leert, dat de mensch van nature het recht heeft, om de goederen dezer aarde in privaten eigendom te bezittel], maar tevens ook, dat privaateigendom noodzakelijk is voor de instandhouding en ontwikkkeling van de maatschappij. Dat de mensch het recht heeft op privaat bezit wordt in de brochure als volgt bewezen. „Leo XIII heeft in zijn Encycliek „Rerum Novarum" op glasheldere 'vvijze de argumenten hiervoor uiteengezet. Het eerste bewijs is ontleend aan het feit, dat de mensch een redelijk ■wezen is. Welnu, dat feit, dat de mensch een Wezen is met verstand begaafd, geeft hem recht om goederen in privaten eigendom te nemen. Als verstandelijk wezen immers heeft de mensch het in zijn macht om de toekomst in te zien. Terwijl het redelooze dier zich vergenoegen moet met het genieten van de tegenwoordige goederen, overziet de mensch den stroom van den tijd, werpt zijn blik Verder, en gevoelt den plicht *) Sociale studiën, Eigendomsrecht door ]■ D. J. Aengeraent, uitgevers-vennootÈtr hap „Futura", Leiden, om voor de toekomst te zorgen. Zijn rede dus zegt hem, dat het niet voldoende is om zijn lichamelijke behoeften van h et oogenblik te verzadigen. De blik in de toekomst doet hem in voortdurende onrust leven, als niet voor die toekomst voldoende gezorgd is. En dat kan alleen geschieden, doordat hij zich goederen in privaten eigendom toeëigent. Wij kunnen dus volgenderwijze redeneeren: De mensch, die een redelijk wezen is, mag zijh leven volgens die natuur inrichten. Welnu, die redelijke natuur zegt hem dat hij voor de toekomst moet zorgen. Dus mag hij' zich goederen blijvend toeëigenen. „Het recht om iets als persoonlijk en bijzonder eigendom te bezitten — aldus Rerum Novarum — is den mensch van nature geschonken 1 . Zonder twijfel bestaat er onder dit opzicht tusschen den mensch ën de redelooze dieren een groot verschil. De dieren toch kunnen zich zelve niet besturen, maar worden bestuurd en geleid door een tweevoudig natuurlijk instinct. Eensdeels zet het instinct hen aan tot instandhouding van het eigen leven, anderdeels tot instandhouding der soort. Beide doeleinden bereiken zij door hét genot dier zaken, die zij in hunne nabijheid en omgeving aantreffen; verder gaan kunnen zij ook niet, omdat zij alleen door de zintuigen en door de voorwerpen, met de zintuigen waargenomen, gedreven worden. Doch gelieel anders is de natuur van den mensch. Ook in hem is wel de volheid en volmaaktheid van het dierlijk leven, en in zoover is dan ook aan hem, zeker in niet geringere mate dan aan eenige diersoort, het genot der stoffelijke goederen toegekend. Maar het is er zoover af, dat de natuur van het dier, hoe volmaakt dan ook bezeten, de natuur der menschen evenaart, dat zijn daarentegen ver beneden, deze staat en bestemd is om haar te gehoorzamen en te dienen. Wat het eerste en voornaamste is in den mensch, wat hem mensch doet zijn en geheel en al onderscheidt van het dier, is het verstand of de rede. Hierom alleen reeds, wijl de mensch met rede is begaafd, moet hem het recht toekomen niet alleen om de zaken te gebruiken, iets wat aan alle dieren gemeen is, maar ook ze met blijvend en duurzaam ( recht te bezitten; en dit geldt niet alleen van die zaken', die door het gebruik worden verteerd, maar ook van dezulke die na het gebruik blijven. Dit blijkt nog duidelijker, als wij een dieperen blik slaan in de natuur der menschen op zich beschouwd. De mensch immers omvat met zijn verstand ontelbare zaken, en weet met het tegenwoordige de toekomst in verband te brengen ; daarenboven is hij eigen meester zijner handelingen eni kan diensvolgens, in ondergeschiktheid aan de eeuwige wet en aan de almacht van Ood, die alles met de grootste wijsheid regelt, naar eigen voorzorg en beleid zich zeiven besturen. Om al deze redenen is hij "in staat om te kiezen, niet slechts wat hij voor het oogenblik, maar ook wat hij voor de toekomst het nuttigst oordeelt. Hieruit volgt, dat de mensch niet alleen het beheer over de vruchten der aarde, maar ook over de aarde zelf bezitten moet; want hij weet, dat zij' bestemd is om hem door hare voortbrengselen voor de toekomst de middelen tot levensonderhoud te waarborgen. De behoeften van iederen mensch keeren voortdurend terug, zóó dat zij, heden voldaan, morgen nieuwe bevrediging vragen. De natuur behoort derhalve den mensch een blijvende en niet uit te putten bron ter voldoening dier noodwendigheden te hebben geschonken!. Welnu zulk een onuitputbare bron kan slechts de grond wezen met hare blijvende vruchtbaarheid." Het tweede bewij's voor de stelling, dat de mensch goederen in privaten eigendom mag bezitten, ontkent de Paus aan aller overtuiging, dat de mensch recht heeft op de vruöht van zijn arbeid. Hierbij moeten wij evenwel in het oog houden, dat deze titel natuurlijk eerst dan kracht heeft, als in het algemeen waar is, dat de mensch privaatbezit verwerven mag. In die veronderstelling nu — en deze is bewezen, in het bovenstaande eerste argument — vindt het recht van privaatbezit een nieuwe bekrachtiging in ieders natuurlijk recht op de vrucht van zijn arbeid. „De aarde — aldus Rerum Novarum — levert wel is waar in grooten overvloed alles op, Wat tot instandhouding en vervolmaking van het leven noodig is, maar zij zou dat niet kunnen geveni uit zich zelve zonder den arbeid en de verzorging door den mensch. Daar dan de mensch aan de ontginning van den grond geestelijke arbeid en lichamelijke krachten besteedt, maakt hij 1 zich daardoor het bebouwde deel tot eigendom; daarop drukt hij als het ware Ihfet stempel van zijn persoon, zoodat het volgens alle recht betaamt, dat hij het door hem bebouwde land voortaan in eigendom bezitte, en het niemand geoorloofd zij zijn recht te schenden". Ten derde: Heeft de menSch reeds als alleenstaand wezen het recht op privaten eigendom, dat recht toont zich nog scherper, als wij den mensch beschouwen in betrekking tot zijne familie. „Het eigendomsrecht — aldus Leo XIII — ; dat, gelijk wij aantoonden, door de natuur aan bijzondere personen is geschonken, moet thans worden uitgebreid tot den mensch, in ioo verre hi} is hoofd des huisgézins; ja, dit recht is des te sterker, omdat zijn perspon zich in zekeren zin met zijn huisgezin verbindt. Allerheiligst is de wet der natuur, dat de vader des huisgézins door voedsel en onderhoud zorge voor zijn kinderen; eveneens uit de natuur vloeit voor den vader de plicht voort om voor zijn kinderen, die in zekeren zin zijn persoon voorstellen en doen voortbestaan, de middelen te verzamelen en te bewaren, waardoor zij zich in dit onzekere leven voor ellende kunnen vrijwaren. Maar hoe zal hij dit doen, tenzij door zich een eigendom te verzekeren van vruchtbare dingen, om deze bij erflating op zijn kinderen over te dragen? Gelijk de staat, zoo is ook het huisgezin, naar wij boven aanstipten, inderdaad een maatschappij, die door eigen ge- ig, het vaderlijke n.1., wordt bestuurd. Daarom, altoos binnen de grenzen, welke het doel des huisgézins er aan stelt, heeft het in de keuze en het gebruik der middelen tot bestaan en vrije ontwikkeling minstens gelijke rechten als de staat". Uit deze drie argumenten, volgt zonneklaar, dat er niets onnatuurlijks in ligt, dat de mensch privaten eigendom bezit, maar dat integendeel zijn redelijke natuur hem aandrijft om goederen voor zich in bezit te nemen", o—o t Opgewarmde kost. Er zijn veel onbegrijpelijkheden op de wereld. O. a. deze, dat een volbloed Marxist, iemand die den socialistischen catechismus op zijn duimpje kent, met een effen gezicht beweren kan, dat godsdienst en socialisme best samen gaan. Te meer wordt dit onverstaanbaar, daar de socialisten al tot vervelens toe met uitspraken van hun eigen aanvoerders op dit punt zijn weerlegd. De heer Frans van der Goes heeft de poging nog eens gewaagd, de goê gemeente in deze een rad voor de oogen te draaien. Hij heeft over dit punt gedebatteerd met ds. Rudolph en »Het Volk* geeft een verkort verslag uit de brochure, waarin de redevoeringen der beide debaters werden afgedrukt. De heer Van der Goes zegt daarin o. m.: Gij hebt nooit van hen (de christelljken) gehoord, dat wij diefstal aanprijzen, of bedrog of doodslag of overspel verheerlijken; daarom wordt ons verweten dat wij in eerbied voor den eigendom en in eerbied voor het gezag te kort schieten en dat verwijt wordt dan gebruikt om het socialisme in strijd met den godsdienst te verklaren. Maar deze nieuw uitgevonden deugden hebben niets bijzonder christelijks; de vroegere christenen kenden zj niet en hebben er nooit naar gehandeld. Met dit citaat voor oogen, wordt het duidelijk, hoe mannen van het socialistisch dogma deze absurditeit kunnen verkondigen en blijven verkondigen: Christendom en Socialisme strijden niet tegen elkaar. Het Christendom toch van den heer v. d. Goes is iels heel nieuwmodisch, waarin alvast van het Vlle en IVe der tien geboden geen jota is overgebleven. Eerbied voor het goed van anderen en gehoorzaamheid aan het gestelde gezag zijn «nieuw uitgevonden deugden" !!! En «het Volk" zegt van zulken onzin, dat het de «eenstemmig door de partij gedeelde opvatting" is. We gelooven nu gaarne, dat zulk Christendom (??) niet in conflict zal komen met de leeringen van Marx. ■ Q—O——­ --- Uit de Pers. OVER EENE BEKEERING. Wij lezen in de „Java-Post": Zooals men weet, is de toekomstige bruid van Spanje's koning, prinses Ena van Battenburg, van het Protestantisme overgegaan tot de Katholieke Kerk. Dat heeft natuurlijk, vooral bij vele „vrijzinnige" heeren mitsgaders bij vele „vrijzinnige" dames afkeuring gewekt. Consequent volgens de leer der „vrij gedachte"? Ja, zoo ze maar van Katholiek Protestant was geworden, ot van Protestant Russisch, misschien zelfs Mohamedaan of Boeddhiste, nu ja.... dan Was het zoo erg niet; maar Roomsch worden... gut, zou dat wel gemeend zijn? Toen prinses Dagmar het Russisch geloof omhelsde om Czaar Alexander 111 te kunnen huwen, dacht er niemand aan, haar een verwijt te doen. Het Luthersche Denemarken was trotsch, toen het aan de orthodoxe natie een keizerin mocht schenken. Evenmin werd er een afkeurend woord gerept, toen een Hessische prinses hart en hand aan Nicolaas 11 schonk. Afgezien van Wat geschreven is, dat prinses Ena al een tijd lang neiging voelde tot het Katholicisme, zal toch een van de twee waar zijn: ot prinses Ena is uit overtuiging Katholiek geworden, öt ze is het niet geworden uit overtuiging. Is ze het geworden uit overtuiging, wie mag haar dan zoo iets kwalijk nemen? Is zij 't niet geworden uit overtuiging, dan zal niemand dien stap meer veroordeelen dan de Katholieken zeiven, ^ want wij beschouwen zoo iets zelfs als heiligschennis. Maar wie zal mogen beweren, dat ze het niet uit overtuiging deed? N e m o malus nisi probetur, d. W. z.: niemand houde men voor slecht tenzij na deugdelijk bewijs 1). Maar blijken soms die om 'n huwelijk gedane bekeeringen later niet onoprecht? Zeker daar zijn er, die wij geneigd moeten zijn van onoprechtheid te beschuldigen, vooral in ons Indië, waar vaak zoo uiterst lichtzinnig geoordeeld wordt over de hoogst ernstige zaak van den godsdienst. Dat leert ons zeer voorzichtig te zijn; maar leert ons dat ook alle zulke bekeeringen te veroordeelen ? Goddank, tegenover zulke treurige bekeeringen staan ook andere verblijdende, oprecht gemeende zooals een later dóór en dóór Katholiek leven ten duidelijkste bewijst. Hoe dat kan? Wijl die menschen niet enkel van geloof veranderen om het huwelijk (er kan immers dispensatie gegeven worden om geloofsverschil), maar wijl dat aanstaande huwelijk hun een gelegenheid werd, om eens de waarheid te hooren omtrent de Katholieke Kerk. Want waarlijk, met de kennis van den Katholieken godsdienst is het bij de groote massa van andersdenkenden zeer treurig gesteld. Nog herinner ik me — 't is al een 25 jaar geleden, — een gesprek met dr. Schaepman over deze zaak. Onbegrijpelijk — zei de doctor — wat je op dat punt soms kunt beleven. Zoo kwam bij mij eens een Kamerlid (zijn naam wil ik niet noemen) heel geheimzinnig me vragend, ot 't mij geoorloofd zou zijn, hem eens de decreta Conc i 1 i i T r i d e n t i n i (de besluiten van de kerkvergadering van Trente) te leenen. „Maar denk je dan wezenlijk — hernam de doctor — dat wij die wegstoppen als een Talmud?" Ja, dat had hij gemeend. Loop dan maar naar den eersten den besten flinken boekhandelaar en je zal dan zien dat je 't mis hebt." En toch — sprak Schaepman — zou je verbaasd staan, als ik u den naam noemde. Voorwaar geen domoor." Een andere keer moest in de commissie ad hoe benoemd, een geval onderzocht worden van schending van neutraliteit: een onderwijzer had zich namelijk dom en voor de Katholieken grievend, uitgelaten over de aflaten. Geen van de andersdenkende Kamerleden zag er 't minste in. 't Was immers zóó als die Onderwijzer gezegd had. „Zouden de heeren — aldus toen Schaepman, — mij 't plezier willen doen, om een minuut ot tien even voor Roomsche catechismuskinderen te willen fungeeren? Dan zal ik de eer hebben uw pastoor te zijn. Goed ?" Dat vonden ze heel kuk dat idee. Schaepman begint en nauwelijks heeft hij de ware Katholieke leer uitgelegd over de aflaten, of den heeren ging een licht op. „O, was dat de leer van de Katholieke Kerk 1" Een paar voorbeelden uit de duizenden. De groote reden van afgekeerdheid van de Katholieke Kerk zijn maar al te vaak onkunde, vooroordeelen en lasterpraatjes. Gaf men zich eens de moeite de Katholieke Kerk te leeren kennen, zooals ze Wezenlijk is, dan zouden er bij velen, die 't goed meenen, heel andere denkbeelden beginnen te heerschen. En zoo'n gelegenheid om de Katholieke Kerk goed te leeren kennen, is nu en dan voor andersdenkenden een voorgenomen huwelijk met 'n Katholiek(e). Zeker heeft het prinses Ena .niet aan voorlichting ontbroken en ontwikkeld genoeg is ze trouwens, om zich van de waarheid te overtuigen, gelijk zich zoovelen onder de andersdenkenden van de waarheid des Katholieken godsdienst overtuigd hebben. Merkwaardig o. a. het feit, nog onlangs in Duitsche bladen vermeld, dat van 1800 tot 1872 in Duitschland (om van Engeland niet eens te gewagen) veertig Duitsche predikanten Katholiek zijn geworden, meestal te voren streng orthodoxe Lutheranen ; en ook merkwaardig het feit, dat wat zich onder de ontwikkelden tot de Katholieke Kerk keert gwl. menschen van goed leven zijn ot goed van leven worden, terwijl wat zich afkeert van de Katholieke Kerk, slecht van leven was ot wordt. Vandaar dat teekenend gezegde zelfs van een Protestant: als de Paus zijn tuin wiedt, dan gooit hij 't onkruid bij de Protestanten. Om op prinses Ena terug te komen: heeft de overtuiging — en geen reden om daar aan te' twijfelen — haar de groote gave van 't oude geloot, dat onveranderd blijft zelfs in deze alles veranderende tijden, gelijk 't onveranderd bleef en zal blijven en door Christus verkondigd, ook moet blijven, geschonken, dan verdient de verloving van prinses Ena, zeker van onzen kant, een dubbelen gelukwensch I 1) De geschiedenis bevat merkwaardige besluiten, die. deze bekeeringen rechtvaardigen, zelfs van Protestantsche zijde. Toen in de zeventiende eeuw de prinses van Wolvenbuttel ten huwelijk werd gevraagd door een Katholiek vorst, raadpleegde haar vader, de hertog van Brunswijk, de godgeleerden der Protestantsche universiteit van Helmstadt, ot verandering van godsdienst in geweten is geoorloofd: de faculteit antwoordde in bevestigenden zin „aangezien men zijn zaligheid kan bewerken in de Roomsche Kerk." Henri IV ontving hetzelfde antwoord van de Calvinistische doctoren : „men kan in beide godsdiensten zalig worden." De H. Franciscus van Sales stelde de vraag aan Theodorus van Beza; en de opvolger van Calvijn gat ten antwoord: „Dat is bij ons een onbetwist punt; men kan in uwe Kerk zalig worden." Melanchton ging nog verder en ried zijn hoogbejaarde moeder Katholiek te sterven: „ons geloof is wel gemakkelijker, maar het oude is zekerder en veiliger." Zij is dan ook Katholiek de eeuwigheid binnengegaan. --- Buitenland. AMERIKA. De ramp in Caiïfornië Op den regen, die de slachtoffers van de ramp in hun luchtige „concentratie-kampen" wel erg ongelegen kwam, is nu Warm zonnig weder gevolgd. Daardoor is de toestand veel verbeterd. Ook de hulp-verschaffing, nu door majoor Kraukoff geleid, geschiedt veel vlugger en beter. Wagenladingen lakens en 'dekens zijn aangekomen en verdeeld onder hen, die tot dusver in de open lucht hadden moeten slapen, en andere wagens btu^di Zich- door de volgepropte parken, beladen met tenten, die worden opgespannen om den armen verdrevenen een eenigszins beter onderdak te verschaffen. Ten einde de verzorging met proviand met den vereischten spoed te doen geschieden zijn alle automobielen opgecommandeerd. De geruchten echter, dat men reeds begonnen was met hét wederopbouwen van de stad zij'n, naar eeni correspondent van de „Globe" aanzijn blad schrijft, ongegrond. Er worden eenige terreinen van puin ontdaan, en enkele slechts licht beschadigde gebouwen worden wat opgelapt, maar er zal nog eenige tijd moeten verloopen voordat met het eigenlijke bouwen een aanvang gemaakt kan worden, daar de bouwstoffen ontbreken. In plaats van generaal Funston, die tot dusver als commandant van de stad was opgetreden en door zijn krachtig ingrijpen uitstekend de orde heeft weten te handhaven te midden van de algemeene verwarring en zeer veel ten goede wist uit te werken, is nu generaal-majoor A. W. Greety gekomen. Omtrent het aantal slachtoffers schijnt deze nog al optimistisch gezind, een zeer nauwkeurig onderzoek, zoo seint de generaal, door kapitein Winn ingesteld, brengt, voor zooveel inlichtingen te verkrijgen zijn, het geheele aantal slachtoffers van de ramp te San Francisco op tweehonderd zeven en zeventig. Daarbij 1 zijn gerekend omstreeks 50 niet-herkende lijken die in verschillende deelen der .stad gevonden, en tijdelijk begraven zijn in Lombard street en Bay street en op twee pleinen. 40 lijken zijn uit het Valencia-hotel voor den dag gehaald; men vermoedt dat nog 56 menschen in de bouwvallen omgekomen zijn. De namen der 150 herkende dooden worden in de lïjlst vermeld. Hoewel deze opgaaf de doodenlijst van San Francisco aanzienlijk vermindert, zegt generaal Greely, dat men niet gelooft dat ze nog aangevuld zal behoeven te worden, tenzij met enkele slachtoffers uit de puinhoopen. Het verschil tusschen het eerst ge-' melde cijfer van 5000 en het gisteren nog gemelde getal van 1000 is nog al aanmerkelijk! Het is te hopen, dat de generaal bet bij het rechte eind Heeft. Bij den opbouw der stad zullen de handelaars in bouw-materialen een goeden slag kunnen doen. De staaltrust, bij het opbouwen van de huizen zal men zich vooral van staal bedienen, dat 'hiet beste weerstand blijkt geboden te hebben bij de ramp, kan in geen anderhalf jaar meer een belangrijke opdracht aanvaarden. De aanvoer zal dus grootendeels van het buitenland moeten komen. Reeds wordt er beweerd, dat het congres maatregelen zal nemen om tijdelijk de invoerrechten op de noodige bouwmaterialen op te heffen. Ook de Chineesche wijk 'zal wederom verrijzen, maar niet zooals vóór de ramp midden in de stad. De burgemeester heeft bepaald, dat zij herbouwd zal worden in het Hunter's Parks, aan het Zuidelijk eind van de baai, een aantal mijlen ver van de tegenwoordige stad. Alle Chineezen, die de stad hebben verlaten en thans terugkeeren, zullen op dit punt worden bijeengebracht of bij Fort Mason. ITALÏË. GOEDKEURING. Voor eenigen tijd reeds had Z. H. zijn volle goedkeuring uitgesproken over de statuten voor de Katholieke actie op drievoudig gebied, zooals ze door de heeren Medolago Albani, Pericoli en Toniolo waren samengesteld en voor eenige maanden op het congres te Florence gehouden, waren gewijzigd. In opdracht van den Paus heeft nu de staatssecretaris, kard. Merry del Val, een schrijven gericht aan het driemanschap, waarin hij o. m. het volgende zégt: „Z. H. heeft inzage genomen van de statuten voor den volksbond, de economische sociale unie en de kiezersvereeniging. De H. Vader wenscht, dat deze arbeid, de vrucht van overeenstemming en ernstige studie, afdoende zal wezen voor de algemeene organisatie van de katholieke actie in Italië, gebaseerd op de onfeilbare regelen van het Evangelie, overeenkomstig de behoeften van den tegenwoordigen tijd. De H. Vader heeft bovendien met groote voldoening gezien, dat de diocesane organisatie die het fundament is van de algemeene regeling der katholieke beweging in Italië, toevertrouwd is aan de hooge waakzaamheid der bisschoppen. Dit toch is een waarborg te meer om te verkrijgen, dat in de verschillende groepen geen katholieken worden opgenomen dan die in alls opzichten te vertrouwen zijn er dat buitengesloten zullen blijven alle elementen, die zich van de zaak alleen willen bedienen voor neven-bedoelingen of partij-inzichten. KONINKLIJK BEZOEK. Uit Rome meldt men, dat koning Edward van Engeland en koningin Alexar.dra de opening van de tentoonstelling te Milaan^ die zooals men weet wegens de uitbarsting van den Vesuvius tot den 2Ssten is uitgesteld, zullen bijwonen. De hertog van Aoste zal de koninklijke bezoekers te Milaan ontvangen; waarschijnlijk zal er wel een ontmoeting tusschen de Engelsche en Italiaansche souvereinen plaats hebben. SPANJE. EEN ASCHREGEN. Ook Spanje heeft gisteren een cadeautje gehad van den Vesuvius. Op meerdere plaatsen viel een dichte aschrcgen, die men als een nawerking van deni nu-gekalmeerden lava-steenen-asch uitwerper beschouwt. FESTIVITEITEN. Het programma der festelTk eden, die b'j het 1 uwe'ijk von koning Alfonso gevierd zullen: worden, is nu openbaar gemaakt. Het bevat in het algemeen drie gedeelten. De feestelijkheden op het paleis gevierd, die een intiem karakter zullen hebben. Deze zullen drie dagen duren en vóór het huwelijk plaats hebben.^ De plechtige en officiëele ceremonies zullen van vijf tot zes dagen duren na den huwelijksdag; daarbij zullen de buitengewone gezantschappen tegenwoordig zijn. De volksfeesten zullen zes volle dagen duren. -RANKR1JK. ABBÉ LtMlKn. Ondanks het verbod van den aartsbisschop van Kamerijk schijnt abbé Lémire nog niet van een candidatuur bij de algemeene verkiezingen af te willen zien. In eenige Rijsselsche bladen heeft hij tenminste' de verklaring gepubliceerd, dat hij niemand gemachtigd heeft bekend te maken, dat hij zijn candidatuur heeft teruggetrokken. Commentaar overbodig! In verband met dit bericht aan de „Kölrn Volksztg." ontleend, lezen wij in de „Univers", dat abbé Lémire zijn candidatuur niet zal hernieuwen wanneer hij' daardoor tegen de instructies van Rome in zou gaan. Maar wij' weten niet, voegt het blad er bij 1 , of dat inderdaad wel het geval zou zijn. DE MIJNWERKERS BEWEGING. De toestand in het Noorden' blijft nu stationnair. Er zijn nu ongeveer 40.000 stakers tegenover 14000 arbeidende mijnwerker directies hebben hunne \ ■ er-gedane voorstellen, waarin heel wat toegegeven werd, nog eens herhaald, maar weigeren absoluut verdere concessies. Zij stemmen er alleen in toe, dat het toegezegde salaris tot 1908 zal worden uitbetaald. Intusschen is men begonnen met het verhoor van de gevangen genomen roervinken. ENGELAND, DE KATHOLIEKEN EN DE SCHOOLWET. De aartsbisschop van Westminster heeft aan al de Katholieke leden van het Parlement een brief jgeschreven, waarin hij ben uit " noodi'gt tot een groote algemeene bijeenkomst, diej 5 Mei plaats zal hebben en waarin de nieuwe onderwijswet besproken zal worden. De aartsbisschop zegt in zijn brief o. m., dat de nieuwe wet de Katholieken in een zeer moeilijk parket brengt. SERVIË. DE OPLOSSING. Koning Peter heeft aan Pasitsj, een oud-radicaal, opgedragen het nieuwe kabinet samen te stellen. Het ministerie zal de Skoeptsjina, die reeds na het aftreden van het vorig kabinet uiteenging, ontbinden en nieuwe verkiezingen uitschrijven. De oud-radicale partij zal echter 40 zetels mqeten winnen om: de meerderheid te verkrijgen. • —O—O --- Binnenland. De Meentquaestie. Gistermiddag vergaderde te Hilversum het hoofdbestuur der »nieuwe« partij der Erfgooiers, teneinde de houding te bepalen met de a. s. Schaardagen. Besloten werd op de Hilversumsche Meent niet op te treden en aldaar dezelfde Schaardagcn te houden als Stad en Lande. Voor de overige Meenten werden de Schaardagen vastgesteld op 27 April en 8 Mei a. s.; het voornemen bestaat aldaar wel te ageeren. * * * * Door de burgemeesters der onderscheiden Gooische gemeenten zijn maatregelen genomen om de wanordelijkheden die uit de actie der nieuwe partij zouden kunnen ontstaan, te beletten. Op de Huizermeent zijn door Stad en Lande 30 Wachters aangesteld om 15 hekken te bewaken. In Naarden en in Blaricum zijlni 20 rijksveldwachters aangekomen ter. bewaking der meent. Ook is de Naardermeent geheel afgerasterd. * * * * Naar men ons mededeelt fieboen eenige opposanten op de Hilversumsche meent weder hekken verbroken en vee gedreven op de melkkamp. Politie bewaakt nu de meent. * * * Voor de bewaking der Naarder en Blaricummer meent zijn 40 rijksveldwachters tijdelijk op beide gemeente gestationneerd. Door de gemeente Hilversum onderhandelingen gevoerd over den aankoop van het "Wilhelmina-hotel. De bedoeling is wijl het tegenwoordige gemeentehuis niet meer aan de behoefte voldoet, een gedeelte der gemeente-administratie naar genoemd gebouw over te brengen. Met name wordt bijv. genoemd het inrichten van de concertzaal tot trouwzaal, en het daar onderdak brengen van het bureau van den burgerlijke n stand. De; afdeeling van den Raad van State voor de geschillen van bestuur behandelde gisteren o. a. de volgende zaken: lo. Het beroep van den raad der gemeente Vianen tegen het besluit van öed. Staten van Zuid-Holland, waarbij goedkeuring is onthouden aan het besluit van dien raad, tot vast stelling van eene verordening als bedoeld bij art. 1 der Woningwet. Rapporteur óver deze zaak was de staatsraad mr. Asser. Het beroep werd toegelicht namens den raad door het lid van dat college, den heer J. Weener. Oed. Staten onthielden hunne goedkeuring aan het betrekkei• • i 1_L ^ An4- y-ïn lijk raadsbesluit, op grond dat de daarbij vastgestelde verordening niet voldeed aan de wet, in zoover geen afmetingen waren opgegeven voor sommige vertrekken van woningen, terwijl voorst ook té veel vrijheid werd gelaten voor de wijze van voorziening in drinkwater en den afvoer van huis- en menagewater 2o. De bezwaren, ingebracht tegen de door het departement van oorlog voorgenomen oprichting van eene patronenbergplaats in het kruitmagazijn op het exercitieterrein nabij de kazerne De IJzendoorn te Zutphen. Rapporteur de staatsraad mr. Huber. Na mens den minister van oorlog verstrekte de kapitein der genie A. D. J. Berkhout, te Zutphen, verschillende inlichtingen, waaruit bleek, dat het hier betrof de regularisatie van een reeds bestaanden toestand. 3o. Het beroep van moeder J. S. CLaeys, overste der Vereeniging Alles voor Allen te Breda, tegen de be schikking van den directeur der di recte belastingen enz. te 's-Hertogen bosch, tot afwijzing van het verzoek om vrijdom van personeele belasting voor de bij gemelde vereeniging in gebruik zijnde inrichting St. Elisabethsgesticht te Zundert. Rapporteur de staatsraad mr. Moltzer. Het be roep werd toegelicht door den heer Van den Biesen, die betoogde dat de onderhavige inrichting als inrichting van weldadigheid of ter verpleging van zieken of gebrekkigen op de lijst voor vrijdom behoort te wor den geplaatst, evenals reeds geschied is met eene soortgelijke inrichting van genoemde vereeniging te Breda. 4o. Het beroep van de wed. W. Kist en M. van Leeuwen te 's-Gravenhage, tegen üaet besluit van B, en W. dier gemeente dd. 2 Januari 1906, waarbij' werd ingetrokken en buiten werking gesteld de baj Kon. besluit van 31 Dec. 1885 voorwaarde iijk verleende vergunning tot oprichting van eene slachterij aan de Vol dersgracht. Rapporteur de staatsraad mr. Asser. De intrekking van de ver gunning geschiedde op grond dat in strijd met de voorwaarden eene doorgang is gemaakt in den schel dingsmuur tusschen de voor slachtplaat : igewezen ruimte en een aan gren, -ïid perceel. De prov. hoofdingenieur, over het beroep gehoord, gaf als zijn meening te kennen, dat van de gemaakte doorgang geen hinder te vreezen is, en Gedeputeerde Staten oordeelden dat in het maken van de doorgang in casu geen voldoende aanleiding bestond voor de intrekking van de vergunning. 5o. Het beroep van M. Mieras Jr. en anderen, allen werkzaam bij het openbaar lager onderwijs in de gemeente Beesd, tegen het besluit van Oed. Staten van Gelderland dd. 12 Dec. 1905, waarbij voor zooveel noodig is goedgekeurd de verordening, regelende de jaarwedde en andere toelagen van hoofden der scholen, onderwijzers en onderwijzeressen die de hoofden der openbare lagere scholen bijstaan, vastgesteld door den raad Üer gemeente Beesd. Rapporteur de staatsraad mr. Moltzer. Voor de appelanten trad op mr. N. P. C. van tWijk, advocaat te 's-Gravenhage, die o.a. betoogde, dat de verordening in strijd is met de wet op het lager Onderwijs en met de billijkheid in Zoover in die verordening bepaald is, dat bij het verleenen van verlof aan onderwijzers voor het vervullen van Werkelijken militiedienst, herhalingsoefeningen of andere oproepingenon der de wapenen, plaatsvervangers kun nen worden aangesteld indien het gemeentebestuur zulks noodig acht, met dien verstande, dat alsdan door de gemeente het salaris over het tijdvak gedurende hetwelk vervangen Wordt, wordt uitgekeerd niet aan den onderwijzer die vervangen wordt, maar aan den plaatsvervanger. De Koninklijke beslissingen worden later medegedeeld. Blijkens medegedeelde Kon. beslui ten is o.a. alsnog aan de firma S. Hartog te Helmond voorwaardelijke Vergunning verleend tot oprichting van eene bergplaats voor lompen, beenderen enz., alles verpakt in balen. o—o * SCHIEDAM, 26 April. In het gebouw van de Schiedamsche Spoeïingsvereeniging werd gisteravond ten 8 l /a ure door de vereeniging Schiedam Vooruit hare jaarvergadering gehouden. Door den directeur, tevens secretaris, den heer Loef de Meyer, werd het kort doch zaakrijk verslag uitgebracht over het afgeloopen jaar. Na eenige besprekingen dienaangaande was bedoeld jaarverslag vastgesteld. Het aantal leden op uit, Dec. jl. bedroeg 235. De rekening en verantwoording, Sluitende met een batig saldo van f 115.82 V j werd door de daarvoor aangewezen oommissie geheel in orde bevonden, met een woord van hulde « **»»| diens nauwkeurige en nette adminiDe heer D. L. Ingelse, als bestuurslid aan de beurt van aftreding, werd bij acclamatie als zoodanig herkozen. Door den voorzitter dén heer A. Gouka werd alsnu met nadruk gewezen op den financieelen; achteruitgang der vereeniging en achtte versterking der geldelijke middelen door aanmerkelijke vermeerdering van het .ledental en he ->-j ' , Van donateurs meer dan noodzakelijk, wil de vereeniging met krachtdadigen ijver en bij voortduring datgene bereiken, wat Schiedam Vooruit ziah heeft ten doel gesteld. Hij spoorde mitsdien aan tot onverpoosde propaganda. Van meerdere zijden werden daarop plannen ontworpen en voorstellen gedaan, welke getuigden van den lust en den ernstigen wil der leden om in deze het bestuur krachtig terzijde te willen staan. De voorzitter, waardeerende die blijken van belangstelling, beloofde een en ander op de eerstvolgende bestuursvergadering in behandeiing te zullen brengen, en sloot onder dank /1 11 f-ii'i'Ci i'ornronprJnrr de niet talrijke vergadering. * TIEL, 25 April. In de heden namiddag gehouden vergadering van den Raad der Gemeente benoemd tot tijdelijk leeraar in de Natuurlijke Historie aan de Hooger Burgerschool en het Gymnasium alhier mejuffrouw F. W. Andreae te Zuidhorn (tot einde kalenderjaar 1906). De jaarwedde voor de Hooger Burgerschool werd bepaald op f 900 terwijl deze vroeger voor het Gymnasium was vastgesteld op f 600 te samen dus f 15Ó0 voor 15 les-uren. De Voorzitter deelde mede dat door B. en W. thans is benoemd tot commies ter Gemeente Secretarie de heer W. R. Wanrooy te Terborg. Deze werd hierna met a.lge'meene stemmen benoemd tot ambténaar van den Burgelijken stand. Bij de rondvraag vestigde de heer Heuff de aandacht van Burgemeester en Wethouders op den ongeregelden toestand, die er bestaat op de bewaarplaats bij school C en gaf tevens in overweging daar ook een plaats af te zonderen voor de kinderen. Spreker meende, dat ook het hoofd en de onderwijzers dier school dat gaarne zouden willen. De voorzitter merkte op, dat er reeds eené beplanting is aangebracht en zou het geopperde bij het Dagelijksch Bestuur ter sprake brengen. Hierna sluiting. ---