De crisis aan Marine. wij liet eens voor liet zeggen r,Irtl daa zouden wij de oplossing van de Ie"' Marine waarschijnlijk hebben gef .^gf.n samenvoeging van het DeparterMarine met dat van Oorlog. Evenr Va °t Kabinet heeft anders beslist, d^ "U<* 1 •ri e is ad interim naar Binnenlandverhuisd. Zonder bet&ekenis is k lissing niet, zij wijst er misschien 'dat het Kabinet gaarne een afwach"h iding aanneemt doch ook een samen■ „ met Oorlog van veel te duidelijken '"ht n.1- veel te zeer gelijkend op een Ulde 'beslissing in het defensievraagIjt zou fcting immers eenigermate gaan in de waarvoor de heer Bomans dat van 1 gepleit, die van meening is, dat, van lanaen betreffend groote-schepenbouw 1 mag worden afgezien. Wanneer nog • reserve wordt gemaakt ten aanzien "fndië, dat misschien bijzondere eischen dan 'lijkt ons voor dit standpunt veel te irPfl. 'iter het. Kabinet volgt nog voorzichtidoor de oplossing waarbij Binnen'dscue' Zaken, overigens weinig aangewe' v00 r defensie het beheer neemt. Zulb beheer zal wel tot een minimum beperkt zoodat het program voorloopig schijnt eijn: afwachten. Zoude nu het Kabinet „ en besluiten om inmiddels het vraag: van den bouw van op stapel staande «ie kruisers voor Indië nog eens afzonIj* te overwegen, al was het maar om itvraagst.uk van een koopmansstandpunt bezien, dan zou dit wellicht bevrediging nen wekken. Moeilijk zal het wel vallen een geschikt luister van Marine te vinden. Wel hebben den naam van Rambonnet weder liooren luiken, doch het wil ons toch voorkomen, in dien naam te veel resoluuts klinkt, trelk niet past bij dezen weifelenden tijd, jarin afwachten, zelfbeheersching en- gejd noodig zijn. Boschwachter te zijn van een bosch, dat leeds meer slinkt en nauwelijks meer heit, is niet aantrekkelijk. Evenmin is het esterschap over een vloot, waarover een ''"initenlandsch zeeofficier slechts onbedaar"lijklachen kan, aanlokkelijk. Michiel de inyter zou er wellicht voor bedanken. Einlelijk is het vlootvraagstuk, vooral als .een olitiek van afwachten moet worden gevolgd lijna uitsluitend een vraagstuk van persoleel en misschien zou het een zegen kunnen fljn, indien een Minister van Binnênlandsche Jaken eens een anderen geest aan het Departement zou kunnen inblazen. --- KAMEROVERZICHT. TWEEDE KAMER. Vergadering van 20 Februari 1919. | DE SCHEURWET. — BEGROOTING VAN ARBEID. Als een. Minister belangrijke mededeelingen te doen heeft, dan kan hij daarvoor allerlei gelegenheden te baat nemen, zelfs een lijmige, langdradige interpellatie van het onhandigste aller Kamerleden, den heer Otto. Toch zuilen de boeren wel blij zijn, dat deze interpellatie de aanleiding geworden is tot de mededeeling, dat de, scheurwet tot het najaar zal worden geschorst en voorloopig dus al de scheurellende uit de wereld is. Hoogstwaarschijnlijk is thans voorgoed afscheid genomen van de scheurwet. Want de omstandigheden moeten al heel ernstig zijn om tot een maatregel te besluiten, waarbij, zoo weinig nut staat tegenover zooveel laM en schade. Hoeveel last en nadeel de Scheurwet wel meebracht, heeft de heer Otto in geuren eu kleuren geschilderd Men slaagde er niet genoeg in de vier soorten van grond naar gelang van geschiktheid als bouwgrond goed te onderscheiden. Vervolgens werd er sterk gesjacherd met het afkoopen van den scheurplicht. Ook de opbrengst van het gescheurde land viel dikwijls niet mee, vooral als men het in de peulvruchten probeerde. Waarvoor nu al die ellende, die rompslomp, die schade, indien de vooruitzichten zoo goed zijn als die welke ons land thans toelachen! Voor dit laatste argument bleek de Minister wel het gevoeligste te zijn. Inderdaad zijn de vooruitzichten niet slecht, maar men heeft geleerd den dag niet te prijzen, voordat het avond is, en daarom wil de Regeering geen maatregelen nemen om de Scheurwet ingetrokken te krijgen, maar liever alleen de uitvoering der wet schorsen, om aldus zekerheid te hebben, dat men in het najaar de wenschelijkheid van nieuwe uitvoering nog eens kan overwegen. Als eenige donkere plek aan den horizont merkte de Minister aan de moeilijkheid met de kolen, waardoor scheepsruimte noodig wordt om kolen te halen. Dit intermezzo over de Scheurwet had heel wat. korter kunnen duren, zoodat men spoediger had kunnen overgaan „tot den eigenlijken begrootingsarbeid, en wel tot de begrooting van Arbeid. Daarover heeft men verscheidene sprekers gehoord, zonder dat het daarom een interessante middag werd. Zoo langzamerhand begint de heer Staalman, de christen democraat, aan prestige te verliezen, doordat hij te dikwijls de aandacht der Kamer vraagt en het er steeds veel te dik op legt. Van geest is hij allerminst ontbloot; hij kent het klappen van den zweep, maar in trucs, die op vergaderingssucces berekend zijn, munt hij iets te veel uit. Laat ons volstaan met mede te deelen, dat hij over de gedwongen winkelnering waarnaar hij zelt indertijd officiee een onderzoek heeft ingesteld, het een en an ei in het midden bracht, constaterende dat zy aoo steeds niet is uitgeroeid. Bovendien is zijn algemeen program: diep ingrijpende sociale maatregelen niet vragen naar de kosten. Hierbij vergeleken' was de oude socialist Helsdingen, die eenige bedaarde woorden in het midden bracht ten gunste van den achturigen werkdag van rijkswerklieden, bijzonder mak. Ook de Katholieke spreker, dr. Nolens, bracht er het vuur niet in. Zijn beschouwingen hadden een zeer schematisch karakter, zoodat men voortdurend den indruk kreeg, wel het menu te zien, maar niet den maaltijd, of: wel de opsomming van de hoofdstukken van eeu boek, maar geen kijkje- in het boek zelf. Vooral voelden wij dit sterk bij dc vermelding van de publiekrechtelijke bevoegdheid aan organisaties te verschaffen. Dien term kent men langzamerhand algemeen. Doch de bijzonderheden van de verordenende bevoegdheid, daarover bestaat nog veel onzekerheid, zoodat dr. Nolens misschien goedgedaan had daaromtrent eenige detail^ aan te geven. Vermeld zij, dat deze Katholieke spieker gaarne» den termijn, waarbinnen het . ontwerp op den achturigen arbeidsdag moet worden ingediend, nog iets bekort zag. Zelfs verklaarde hij openhartig eenigermate teleurgesteld te zijn en hij gif tusschen de regels te verstaan, dat de Minister niet al te veel overwegen moest, te meer waar verschillende bijzonderheden aan algemeene maatregelen van bestuur zullen worden overgelaten. Hij hoopt ook, dat de Minister bij zijn verschillende wetgevende^ maatregelen er op bedacht zal wezen, dat deze een plaats innemen in één raam, opdat allengs aldus ontstaan zal het wetboek van arbeid, waarvan hij het eerste deel, evenals dat bij den code du travail in Frankrijk het geval is, zou willen bestemmen voor het arbeidscontract, hetwelk de basis is van de positie des arbeiders. Er kwam wat leven in de brouwerij, toen de heer Duys een robbertje ging vechten met de communisten, en met verschillende citaatjes ging. aantoonen, hoe dom, oppervlakkig en dwaas de Russische en Nedeiiandsche Bolsjewieken wel zijn. Als wij het voor het zeggen hadden, dan lieten wij Duys in de kleine gemeenschap welke Kamer heet, bij voorkeur zulk werk van openbare reiniging doen, want nu en dan moet het toch ook eens geschieden; voor de andere leden is het wel wat te min, Duys doet het goed en verlaagt er zich niets mee. Als slot van de vergadering bezorgde de heer Van de Laar, die zich tot de rechterzijde rekent, aan de Kamer een rede vol van pathetische ontboezemingen. Naar onze wijze van zien hebben verschillende van die ontboezemingen weinig van elkander weg, ja, strijden zij zelfs met elkander. Zoo is de heer Van de Laar geweldig voorstander van sociale wetgeving, maar zeer schuw van dwang Zelfs de gehuwde vrouw uit de fabriek weren, gaat hem te ver. Bovendien raakt hij in zijn ijver, om vooral de productie niet te drukken, verzeild in het schuitje van diegenen, die van sociale wetgeving het minst moeten hebben. Hij was overigens vrij goed op de hoogte met de sociale litteratuur, doch maakt te zeer den indruk, geen stelsel te hebben, maar een politiek van invallen te volgen. Laat ons hopen, dat morgen de Minister van Arbeid aan het woord kome, opdat hij spoedig daarna toekome aan de daad. --- Het weer van heden. Avondbericht van het Kon. Ned. Meteor. Instituut te De Bilt van 20 Februari 1919, namiddags, 8.35 uur. a , Verwachting: Meest matige, tijdelijk wellicht toenemende Zuid-Oostelijke tot Zuid-Westelijken wind, betrokken tot zwaarbewolkt, waarschijnlijk regenbuien, des ochtends zachter. Zon op 7.07; onder 5.21. Maan op 12.—; onder 8.50; \ --- Naar den Vrede. De aan-slag op Clemenceau. — De toestand in Duitschland. Een formeele slag ontbrand. — Polen en Duitschland. — De economische toestand in Duitschland. — De actie der boischewisten. DE VREDESCONFERENTIE. DE OORLOGSKOSTEN. PARIJS, 20 Februari. (H.N.) De vertegenwoordigers van de geallieerde Europeesche mogendheden hebben gezamenlijk een draadloos telePn gericht tot president Wilson op de „George Washington", betreffende hun aanspraken om Duitschland en zijn vroegere bondgenooten de tolale oorlogskosten te doen betalen. Gelijk bekend, was de president indertijd een teenstander van dit plan, toen het in den oppersten oorlogsraad ter sprake werd gebracht. J'i motiveerde zijn standpunt door te zeggen, het onmogelijk was, dat zij een dergelijk sedrag zouden kunnen betalen, en dat bovenn de wapenstilstandsvoorwaarden Duitschland '"een bonden om de aangerichte schade te eerstellen. De overige geallieerden echter beweren, 'dat 1 dit een verkeerde interpretatie is van de Ka Penstilstandsvoorwaarden. Zonder eenigen twijfel is dit een van de moei'Jkste kwesties, die voor de conferentie zullen wdej gebracht-. Indien men over deze kwesovereenstemming zou kunnen komen, zou tot m «i een heel eind verder zijn opgeSchof a A ' s een resultaat van de gisteren gehouden t lpP r ekingen kan worden gemeld, dat alle ge'eerden, het er over eens zftjn, dat de vredesƒ handelingen moeten worden bespoedigd en het geheele schema reeds is geformuleerd. d e aanslag op clemenceau. 20 Februari. (W.B.) Naar aanleiding r " aanslag op Clemenceau zegt de „Vorrts ", dat de politiek, welke Clemenceau voorj?' het grootste gevaar is voor de vreedzame jjj. 01Bs t van Europa, wat ook door de de Frang t j 9 Gillisten 'wordt erkend. De aanslag op den staatsman, onverschillig van welke zijde y ^ 6r d bedreven j is echter geen-middel om den |oly C ' 1 *°t verwezenlijking te brengen, dat de g et 'ek van Clemenceau tot de wortel wordt uitlij Veeleer moet men vreesen, dat daardoor if 9 ° a 'i°naUstische stemming in Frankrijk nog do 0 '. aail gewakkerd. Het F-ransche volk kan, Ui ' ' nv loed uit te oefenen op de openbare meeIjJ' een omkeer in de politiek bewerken. Helaas } 00t ^et daartoe tot op heden nóg geen neiging U e i . getoond. Een aanslag is niet geschikt zulke ^ lll gen op te wekken of te versterken. tl en) 'Deutsche «Allgem. Ztg." zegt, dat, al is la n< j 0! '^eau een groot tegenstander van Duitschliet'.f ® een aanleiding mag zijn den aanslag a ^huwelijk te vinden. «!an AIUj ' S ' 20 Februari. (DRAADLOOS.) De aanletw.P ^emtnseau heeft in het Fransche par^ard' . Vau( ^ aa g algemeen afkeuring en veront6r 0 o t "° lö S gewekt. In de kamer waren e§n jj. a an ! al afgevaardigden aanwezig. «a a , [ lriara van het land bracht de voorzitter Sade r ; C!nence au de beste wenschen der ver■ Rel" °^ er - Met smart, zoo Seidc hij, heeft Au ,. ni ' Cele land den aanslag op Clemenceau, ^'ictUen leider der regeering vernomen. S^aar ]- rau ^ r 'j' i ' s over de snoode daad ver'^t 'ëd. Fit naam der kamer wensch ik, hem spoedig hersteld mogen zien. Se«s bracht de voorzitter hulde aan . . op heden nog geen neiging ïiincr i K ui At ffösr.hikt ziüke Clemenceau voor zijn aandeel in de overwïnnig en zijn ijveren voor, eeu vrede, die' de gebrachte offers waardig was. (Applaus.) Renaudel .(socialist) betuigde vervolgens zijn instemming met de woorden van den voorzitter. Ofschoon tegenstanders van zijn politiek zoo zeide hij. hopen wij zijn spoedige genezing en keuren openlijk de misdaad af. Tenslotte verklaarde de minister van marine, onder voortdurende toejuichingen: De hulde, door het geheele land aan Clemenceau gebracht, zal dezen diep treffen. Laten wij hopen, dat alle duistere elementen door de hier uitgesproken woorden mogen getroffen worden, opdat nog niet meer edel bloed vergoten worde voor de zaak der vrijheid dan reeds door onze soldaten gestort is. t DE TOESTAND IN DUITSCHLAND. EEN SLAG BEGONNEN. BERLIJN, 20 Februari. (EIGEN BERICHT.) Do strijd tusschen de Spartacisten en de regceringstroepen, die in het vorige» telegram als voor de deur staand gemeld werd > schijnt in het Roergebied reeds in vollen gang te zijn. Op het oogenblik komen in Berlijn slechts korte berichteri^binnen, die van zeer hevige botsingen op verschillende plaatsen melding maken. Bijzonderheden ontbreken echter nog. Juist komt uit Dostrop, in liet Roergebied, de tijding, dat daar een formeele slag aan den gang ia. De strijd schijnt voorloopig met een nederlaag der regeeringstroepen geëindigd te -zijn. In ieder geval bevindt zich op het oogenblik de plaats in handen der Spartacisten. Het raadhuis is geheel verwoest. ESSEN, 20 Februari. (W.R). Op de mijn „König Ludwig" in Recklingshausen, heeft een deel der arbeiders, waarbij zich ook de arbeiderscommissie heeft aangesloten, van de directie onder bedreiging van de werkplaatsen terstond te i zullen verwoesten, een aantal concessies afgedwongen. Een uit de arbeiders gekozen commissie van 7 personen zal naar eigen goeddunken in de woningen der ambtenaren een onderzoek naar levensmiddelen instellen. Ér valt niet aan te twijfelen, dat de sinds lang met zorg voorbereide algemeene staking mislukt is. Het aantal stakers bedraagt ongeveer 25 percent van alle arbeiders. Daarbij valt nog op te merken, dat het grootste deel der stakers wel wilde werken, maar daar iedere bescherming ontbrak, zich door enkele meestal uit de arbeiders behoorende Spartacisten had laten dwingen. Fit een door de arbeiders in 't geheim gehouden stemming is gebleken dat niemand voor staking was of slechts een enkele. En ook de arbeiderspers deelt méde, dat op geen enkele mijn de meerderheid voor staking is. HAMBURG, 19 Februari. (W.B.,) De c®nfe< rentie van den soldatenraad van het 9de legercorps, die op het oogenblik in Altona gehouden wordt, heeft haar standpunt ten opzichte van de gebeurtenissen in Bremen en de onlusten te Hamburg bepaald. Vastgesteld werd, dat op de op 31 Januari gehouden vergadering van gedelegeerden van het corps door de onjuiste voorstellingi van den werkelijken toestand in Bremen tegen de regeering van Noske en Bremen stelling werd genomen. Feit is, dat het geheele oproer van de communistische partij uitging die systematisch het volk heeft opgehitst. Daar de soldaten er geen erg in hadden en politiek niet rijp waren, deden de meesten mede. Daaruit blijkt, dat een deel van den soldatenraad geheel onbekwaam is. Het is dus noodig de vraag te stellen of de soldatenraad van het 9de legercorps ook in de toekomst nog op haar plaats kan blijven. Verdere besprekingen werden tot morgen geschorst. Uit een interpellatie bleek, dat het höofdcommando van het 9de legercorps reeds morgen van Altona naar Schwerin wordt overgeplaatst, ELBERFELD, 20 Februari. (H.N.) Bij de botsingen tusschen de Spartacisten en regeeringstroepen op het hoofdstation in Elberfeld, zouden de Sparta-cisten 17 dooden en 38 gewonden verloren hebben, terwijl van de zijde der regeeringstroepen slechts 1 man het leven liet. De strijd breidde zich ook in de stad zelf uit, Tusschen de Spartacisten en regeeringstroepen gehouden onderhandelingen leidden tot het resultaat dat de volgende overeenkomst getroffen werd: 1. Dadelijk ophouden met schieten. 2. De onmiddellijk vorming van een vrijwillige veiligheidsweer tot handhaving van rust en orde. 3. Verwijdering uit de Stad van die elementen, dio in het onrechtmatig bezit van wapenen zijn. 4. Terugzending van de van buiten gekomen veiligheidstroepen. Na het nakomen van deze bepalingen, uiterlijk tot 20 Februari 9 uur 's morgens, zullen de regeeringstroepen alleen het hoofdstation en het gebouw der spoorwegdirectie bezet houden. Verder wordt gemeld, dat de spoorwegdirectie het geheele bedrijf heeft stilgelegd. De Spaitacisten hebben doorgezet, dat de bladen niet verschijnen. POLEN EN DUITSCHLAND. BERLIJN, 20 Februari. (W.B.) De Polen beweren voortdurend dat fle onlusten in Posen op 27 December door Duitschers zijn uitgelokt. De feitelijke toedracht is als volgt geweest. Paderewski had een vrijgeleide over Thorn naar Warschau; zijn aankomen te Posen werd een uitdagende zegetocht van het station naar het hotel, midden door een volksmenigte, welke zich getooid had met nationale kleuren, en waaronder door Poolsche geweerdragende soldaten in Duitsche uniform de orde bewaard werd. Voor een venster van zijn hotel heeft Paderewski een toespraak gehouden, waarin hij, dankend voor de hem gebrachte ovatie, zeide, dat het Pool.sche volk hopen kon op de vervulling! zijner wenschen. Deze beloften werden uitgelegd als een bekendmaking dat de vervulling der wenschen reeds werkelijkheid was; de Poolsche leiders echter waren door Paderewski's woorden, \jj^lké , g eeil besliste verzekeringen inhielden," niet opg e ( 0 g en 0 e Polen hebben van d» gelegenheid van Paderewski's aankomst gebruik gemaakt, om zich met geweld in liet' bezit van de stad en dc provin ie Posen te stellen, waartoe reeds voorbereidingen getroffen waren. De Engelsche overste Wade misbruikte de hem van Duitsche zijde verleende gastvrijheid, door de bij de ovatie door mevrouw Paderewski in het Poolsch uitL geroepen woorden: ,,Leve Polen!'" eveneens in het Poolsch te herhalen: Dit wekte ergernis bij de Duitschers, die nieltemin rustig bleven. Des middags kwam er een telefonische order in de kazérnes, om met de weinige daar aanwezige soldaten een militairen marsch door de stad te maken. I In de straten, waar de kleine troep soldaten doortrok, werden plotseling Fransche en Italiaansche vlaggen uitgehangen, welke de DuitSche soldaten verwijderden. Nadat de troep, waarbij zich ook D" ;t *ehe schoolkiuderea hadden aangesloten, ontbonden was, weerklonken in de Wilhelmstrasse schoten, waardoor een geweldige schietpartij ingeleid \verd. De Polen, onder wie zich veel opgeschoten jongens bevonden, schoten in den blinde. De door den Duilschen arsolraad gekozen Duilsche polilie-president Spitz, later door de Polen doodgeschoten, omdat zijn» getuigenis lastig zou kunnen worden, commandeerde tot herstel van de orde twinlig man op, die door de Polen bescheten werden. Het vuur werd beantwoord. Aan beide zijden vielen dooden en jjewonden. Er werd overeengekomen, dat 's nachts het schieten zou worden gestaakt. De Polen bleven borg dat hunnerzijds de openbare rust niet zou warden gestoord. Toch protesteerden des anderen daags leden van den oppersten Poolschen volksraad, in gezelschap van officieren van andere nationaliteiten bij het Generale Kommando tegen de zoogenaamd door de Duitschers begonnen schieterij, •welk protest de bevelvoerende generaal verontwaardigd afwees. De Engclsche overste Wade verklaarde dat hij niet meer met de Duitsche overheid onderhandelen wilde, maar het voorgevallene aan zijln regeering zou melden. De Polen vermeesterden, in strijd met het gegeven woord, in den voormiddag van 28 December alle openbare gebouwen, en verdeelden wapens onder de Poolsche bevolking. Een- algemeen rooven en plunderen begon. De gevaifgcnissen werden geopend en moordenaars vrijlgelaten. Bekend is, dat de Polen de synagoge beschoten, onder voorwendsel, dat daaruit geschoten was. Volgens uitlatingen van de Poolsche soldaten zouden de Joden vóór het einde van den dienst in de synagoge doodgeschoten worden. De Joodsche voorzanger met zijn beide zonen, die in de synagoge wonen, werden mishandeld. De Polen trokken verder naar do Evangelische kerk, doodden met machinegeweervuur verscheidene personen, sleepten de evangelische geestelijken door de straten naar het Poolsche hotel om hen daar een verhoor af te-nemen. Hierbij werd de onschuld i dezer personen vastgesteld. De pogingen van de Polen, om den "Duitschers de schuld aan te wrijven, zijn dus niets dan doorzichtige manoeuvres om ongegronde aanspraken ingewilligd te krijgen. ' , ; DE ECONOMISCHE TOESTAND VAN DUITSCHLAND. BERLIJN, 20 Februari. (EIGEN BERICHT.) De rijksminister voor de economische demobilisatie, Dr. K-oeth, ontving heden in Weimar een vertegenwoordiger der pers en liet zich tegenL over hem uit over den huidigen economischen toestand, de vooruitzichten in de naast© toekomst en het groote gevaar, dat de werkloosheid voor Duitschland oplevert. Hij wees op de drukkende economische boeion, die door de wapenstilstandsvoorwaarden aan de Duitsche staatshuishouding werden aangedaan. Duitschland heeft naar de mec-ning van den minister, zijn laagste punt nog niet bereikt, maar *t gaat voortdurend achteruit. Ook wat de binnenlandsche politiek betreft züb de moeilijkheden nog niet overwonnen, aooalg bijv. het vraagstuk der talrijke werkloozen. Ook de arbeidersonlusten nemen toe. *En ook al zou in bet voorjaar de kolenvoorziening beter worden, dan nog zou Duitschland lang niet alle moeilijkheden te boven zijn. Uit alle berichten van de handelskamers en demobilisatie-commissariaten komt een sterk pessimisme naar voren. Het aantal werkloozen in Duitschland bedraagt nu ongeveer een millioen, waarvan in Berlijn een kwart millioen. En deze toestand zal naar verhouding nog toenemen, wanneer de demobilisatie verder wordt voortgezet. Alles bij elkaar kunnen bij den landbouw en in de mijnen 2 a 300.000 arbeiders gebruikt worden eri bij de werken, begonnen om in den nood tegemoet te komen 500.000. ggrr PRINS JOACHIM. BERLIJN, 20 Februari. (EIGEN BERICHT). Bevestigd wordt, dat prins Joachim van Pruisen in München gevangen genomen is. De arres f -itie geschiedde op bevel van den min .-president.Eisner. Dat de prins aan de onlusten heeft deelgenomen is echter tot nog toe niet bewezen. DE BELGISCHE DEPORTATIES. BERLIJN, 20 Februari. (W.B.) Naar de „Vorwarts" schrijft, heeft Eisner te Bern aan de Duitschers liet. recht ontzegd om te protesteeren tegen de achterhouding en de behandeling van Duitsche krijgsgevangenen, omdat de Duitschers zich ook niet om de Belgische gedeporteerden hebben bekommerd. Als bewijs van het tegendeel stelde de .A orwfirts" twee brieven uit 1917 ter beschikking van dr. Hischfeld, die indertijd aan het Belgische gezantschap werkzaam was. In deze brieven heet het, dat, zooals de „Vorwarts" meent _ zonder overdrijving te kunnen zeggen, do opheffing van de deportaties inderdaad aan den invloed van de Duitsche vakvereenigingen te danken is. De generale commissie uit de Duitsche vakvereenigingen, heeft steeds met nadruk geëischt, dat de Belgische arbeiders onder do bescherming van de arbeidersorganisaties zouden wordon gesteld, niet onder slechtere loonsbepalingen zouden werken dan de Duitsche arbeiders. Na langdurig© onderhandelingen is het eindelijk gelukt deze eischen door het ministerie van oorlog en door de civiele gezaghebbers ingewilligd te krijgen. De Duitsche arbeiders hebben dus. volgens de „Vorwarts" met alle kracht voor de lotsverbetering van hun Belgische broeders gewerkt en zij hebben succes gehad. DE ACTIE DER BOLSCHEWIKI. Men bericht, uit Rusland, dat de strijdmacht der bolschewiki 750.000 man bedraagt, waarvan 250.000 man geoefende troepen. Volgens berichten uit Stockholm hebben de bolschewiki het plan een groot voorjaarsoffensief te openen om de revolutie uit te breiden naar Bohemcn, Slavonië, Hongarije en Oostenrijk. Tegelijkertijd zal een offensief geopend worden tegen Polen en Oost-Pruisen. De munitiefabrieken. in Rusland werken met koortsachligen haast. Voorts meldt men, dat bijzonder handige agitatoren naar Engeland gezonden zijn om aldaar onder de arbeiders, die aan de unies zijn aangesloten, en die niet tot bolschewisme geneigd zijn propaganda te voeren. DE LEVENSMIDDELENVOORZIENING VAN DUITSCHLAND. De onderstaatssecretaris von Braun, de voorzitter van de Duitsche commissie voor den leven^middeleninvoer en de financieering. doet in de „Deutsche Allgem. Ztg." nadere mededeeling omtrent de onderhandelingen in Spa en ta Trier. Tot een definitief resultaat zijn deze bespre-, kingen niet gekomen, hoewel een overeenkomst gefloten werd, voor de levering van 50.000 ton vei en spek en 250.000 kisten gecondenseerde mt'k, waarvoBr de betaling in goud of in vreemde. wissels moet worden toegelegd. De vervulling van deze overeenkomst werd door de env ten te-onderhandelaren afhankelijk gesteld van de ter beschikkingstelling van de Duitsche handelsvloot. Inzonderheid de Engelsche gedelegeerden verklaarden, dat er geen sprake hon zijn van een levering van levensmiddelen op crediet. • Naar aanleiding hiervan schrijft von Braun, dat Duitschland voor de dekking der fevensmiddelenvoorziening grootendeels op crediet aangewezen is en dat volgens art. 26 vau het eerste wapenstilstandstractaat van 11 Nov. j .1. werd vastgesteld, dat levensmiddelen aan Duitschland zouden- geleverd worden, hetgeen bovendien nog eens uitdrukkelijk vermeld werd in de beschikking waarbij de uitlevering der Duitsche handelsvloot werd vastgesteld. Wanneer nu het crediet niet kan worden toegestaan, blijft voor Duitschland slechts over de handelsvloot terug te eischen, om zich de levensmiddelen uit andere landen te verschaffen. DfJITSCH-OOSTENRIJK EN DUITSCHLAND. De Duitsch-Oostenrijkschc Staatskanselier, dr. Renner, verklaarde aan een vertegenwoordiger van het Boedapester blad ,,'A Vilag", dat het parlem ïit zeker een aansluiting van DuitschOostenrijk aan Duitschland zal eischen. De vraag hoe en wanneer moet nog behandeld worden. De aansluiting zal zoo plaats hebben, datDuitschCostenrijk met die volkeren, met welke het tot dusverre samengeleefd, ook in de toekomst in vrede en vriendschap zal kunnen leven. ' —— KORTE BERICHTEN. De Hessische volkskamer heeft een noodgrondwet aangenomen. Het ministerie heeft zijn functies in handen van de volkskamer gelegd. * * « Bij de staking der arbeiders in de m ij nen ij z e r i n d u s t r ie van Boven-Hongar ij e hebben zich ook de arbeiders in de tabaksfabrieken aangesloten. De stakers uit de omgeving van Ra'ssa hebben in hun bondsgebouw aldaar een vergadering gehouden, waaraan ook talrijke Tsjechische soldaten deelnamen die hun wapens wegwierpen en een hoera op de stakers uitbrachten. • * * Fransche en Engelsche officieren, die de Saksische steden bereizen, bestellen op Duitsche rekening vruchtboomen'voor het Sorfim e-g e b i e d,. opdat de verwoeste boomgaarden weer zullen kunnen worden hersteld. » • » Uit Detmold wordt gemeld, dat op haar slot den 19den Februari de vroegere prinses van L i p p e, B e r t h a tengevolge van longontsteking is overleden. • * B De nieuwe Duitsche gezant te Kopenhagen, freih. von Neurath is Woensdag daar aangekomen. • • ■ De regent van Finland, generaal Mannerheim, is naar uit Kopenhagen gemeld wordt. naar Finland vertrokken. * » » • Het Zweedsche C o m i té in Zweden heeft 207000 kronen, verzameld voor de noodlijdenden in België. 1 Maart ingevoerd. word^ de zomert ij d in België --- TWEEDE KAMER. iVergaderipg van 20 Februari. (Vervolg:) De heer OTTO (U.-L.) vervolgt zijn rede. Spr. meent dat thans het tijdstip voor de intrekking der Scheurwet aangebroken is en .vraagt den Minister of het thans niet mogelijk is tot inUekking over te gaan. De MINISTER VAN LANDBOUW, de heer IJsselsteijn, erkent, dat de omstandigheden sinds de invoering der Scheurwet wel aanzienlijk zijn gewijzigd, maar de rede van den heer Otio was niet zoozeer gericht tegen de opportuniteit deiwet,' als wel tegen de welf zelf. Die bezwaren hadden dan ock geopperd moeten worden in Juni van het vorig jaar, maar toen stemde de heer Otto voor, niettegenstaande toen ook bekend was, dat aan de wet groote practische bezwaren kleefden. Tegen het- argument, dat wij de Scheurwet niet meer no.idig hebben, omdat de agreement-voorraden voortdurend worden vergroot, moet spr. zoo positief mogelijk opkomen. De gioote vraag is hier de scheepsruimte en deze kwestie beheerscht onze geheele voedselvoorziening, niet de voorraden in Amerika. Eu dagelijks ervaart spr. dat wij aan scheepsruimte gebrek hebben. lederen dag staat spr. voor de vraag of hij geen graanschepen voor het halen van steenkolen moet uitzenden. TOT IN 1'RE K KKING DER SCHEURWET KAN HIJ THANS DAN OOK NO»G NIET OVERGAAN. De vooruitzichten zijn echter niet zoo heel somber, er kamt wellicht mteer scheepsruimte vrij en daaioin WIL HIJ WEL ERNSTIG OVERWEGEN OM MET DE UITVOERING VAN DE SCHEURWET TE WACHTEN TOT HET NAJAAR. , Met Engeland worden thans onderhandelingen gevoerd tot teruggave van de door Engeland van ons gevorderde schépen. De uitvoering der wet is bovendien reeds geschorst sedert de jongste vorst. De eerste ojgst van het gescheurde land kan in den'herfst van dit jaar worden tegemoet gezien. Spr. is niet van plan te streven naar een volstrekte onafhankelijkheid vau het buitenland, want dit is niet vol te houden. Krachtens de wet zat de werkelijAe schade moeten worden vergoed aan eigenaar en pachter. Bij repliek verklaart de Minister nog dat de vrijwillige scheuring door kan gaan. De interpellatie w ! ordt hierna gesloten^ BEGROOTING VAN ARBEID. Aan de orde is hierna de verdere behandeling vau de begrooting van Arbeid. De heer A. P. STAALMAN (Chr.-Dem.) wijst er op, dat de sociale wetgeving door de rechterzijde dezer Kamer is tegengewerkt en gesabo.eerd eu deze nieuwe Minister zal da.i o k de tegenwe.king niet alleen moeten verwachten van de uiterste linkerzijde. Daartegen behojren echter de democraten, zoosvel van links als van.rechts, zich te weer te sle ^ ea - . De sociale maatregelen van den Minister zullen o„k niet mogen afstuiten op gebrek aan geld. De sabo.age tegen de sociale wetgeving weid aangewak.vC. d en verdedigd door de ,.Standaard", we.ke zich noia bene steeds tooide met den naam van het blad der ,,Kleine luiden". Hij ho.pt, dat de Minister er niet voor terug*' zal schrikken om, wanneer het noodig .is, diep iu te grijpen in hetjiardcutier bedrijf, vo.ral geldt dit voor het restaurant- en hotelbedrijf, waar het personeel, vooral het vrouwelijke, nog steeds wordt uitgebeuld. De beer HELSDINGEN (S.D.A.P.) vraagt den Minister of hij de pensioenkartingen der rijksambtenaren niet wil kwijt schelden. - De heer NOLENS (K.-K.) begioel ook met vreugde de instelling van een Departement van Arbeid hetwelk hij hier steeds heeft bepleit. De laatste 'ja. en is de i-ojdzakelijkheid-hiervan meer en meer gebleken.' Een zoa belangrijke tak van den Staatszorg, als de arbeidswetgeving, werd steeds stiefmoederlijk behandeld. Dan eens ressorteerde deze onder Einnenlandsche Zaken, dan «Landlbojw, later Financiën, te;wijl het den laatsten tijd bij Waiérsiaat was ondergebracht. Wan neer men mi de eischen hoort, welke aan dezen Minister wo.'deu gesteld dan zal hij, indien hij ten minste zijn eigen krachten niet overschat, wel do overtuiging heW)mi gekregen velcB te moeten teleur stellen. Alle belangrijke kwe?C ^ kunnen nu niet in een paar jaren worden opgelost. Dat de nieuwe arbeidswet pas over 6 weken het departement verlaat, heeft ook spr. teleur-' gesteld. Dit ontwerp moet zoo spoedig mogelijk wet worden en de Kamer moet hier eenige voortvarendheid betrachten. In geen geval mag hier-? bij sprake zijn van een behandeling, welke de wetten Talma ten deel viel. Wat het arbeidsrecht en de arbefdswetgeving betracht, spr. zal niet afdalen tot de systematiek daarvan. Spr. kan zich voorstellen, dat deze minister met zijn methodischen geest er wel toe zal kunnen komen een raam voor een wet-: boek van 'arbeid te maken, gelijk reeds-in Frankrijk is gedaan, waarvan liet eerste hoofdstuk gewijd zal-zijn aan het wettelijk arbeidscontract. i Er opent zich ook reeds een perspectief, waar-" door een deel van de regeling van de arbeids-toestanden verwezenlijkt zal worden buiten de Staat om. Uitvoerig toont spr. dit aan en wijst er op, dat het beginsel der organisatie steeds meer en meer veld gewonnen heeft op het beginsel der individualistische vrijheid. De staatsbemoeiing zal kunnen worden beperkt: ten eerste door verordende bevoegdheid te geven aan de bedrijfsorganisatie, ten tweede gevemen de bedrijfsorganisatie invloed bij de uitvoering van de arbeidswetgeving en ten derde kenne men deze organisatie de bevoegdheid toe van adviseur. Wat de Hooge Raad van Arbeid betreft, strikt genomen hooren hierin geen ambtenaren thuis, terwijl het ook niet zonder bedenking is, dat de minister permanent voorzitter van dien f aad wordt. Hierdoor ontstaat het gevaar, dat deze raad een verlengstuk wordt van het departement. De heer DUI.JS (S.D.A.P.) bestrijdt uitvoerEg het betoog van den heer Wijnkoop. Deze wilde invoering van de dictatuur van het proleta-: riaat waarbij men tot arbeid gedwongen zou worden, dit beteekent dus niets anders dan een burgerlijke dienstplicht. Spr. bedankt voorlook 'pig voor die bolschewistische vrijheid. lOnder voortdurende interrupties betoogt spr. dat hij als sociaal-democraat l.et recht heeft aan de bourgeoisie eischen te stellen, ook al weet hij, dat deze niet ingewilligd kunnen worden. De heer MORALT (U.-L.) Dal is niets an< ders dan taktick. . ^ i De heer DUUS: Neea dat bewijst alleem uw onmacht, want het feit, dat uw kliek on-i machtig is, redelijke en billijke eischen in te willigen, ontneemt mij niet het recht om ze te stellen. Van verschillende zijden wordt geiiiterrunW peerd. " ~ De VOORZITTER: Ik zou de heeren toch willen verzoeken niet in hetzelfde euvel van. gisteren te vervallen. De heer DUIJS: De heer Wijnkoop bepleitte hier de vorige week een twee urigen arbeidsdag Maar wat zien wij in Rusland. Daar is door de Russische Sovjetrepubliek thans een 8-urige arbeidsdag ingevoerd met een 48-urigen arbeid in de week. Daar zijn nu ,al die moorden voor gebeurd daarvoor moest een chaotische toestand voor ontstaan, waardoor duizenden hebben moeten lijden. Een 48 -urige arbeidsweek, maar straks krijgen wij hier van een katholieken minister een 45 -urige arbeidsweek. Verder is een arbeidsverbod uitgevaardigd voor kinde* ren beneden de 14 jaar en een 6-urige arbeidsdag voor vrouwen. Dat zijn nu de resultaten van dat strijden met de wapenen der barbaren in strijd met de socialistische leuze, een 6-urige arbeidsdag, 't is mooi. Dan is er nog een uit-' buitdngssysteem ingevoerd op de fabrieken, dat ze hebben afgekeken van de artillerie-inrichlingen aan de Hembrug, de arbeidsvoorwaarden daar, zijn letterlijk overgenomen. De VOORZITTER: U hebt nog 10 minu-; ten, zoudt ge u eindelijk niet eens bepalen tot de Nederiandsche arbeidswetgeving. De heer DUIJS: De Russische toestanden zijn vah groote beleekenis voor ons land want de Russische tactiek is de dood voor een -socia-i lisatie der bedrijven, hun werk is uiterst reactionair en voert het proletariaat terug tot ^en naamlooze ellende. De heer v. d. LAAR (Chr. Soc. Partij) heeft met groot genaegen gezien, dat deze op sociaal en economisch gebied zoo deskundige minister is opgetreden als hoofd van het nieuwe departement van Arbeid, Komende tot de taak van dezen bewindsman wijst spr. er op, dat vooral de groote gezinnen door dezen minister moeten geholpen, worden. Het groote gezin moet van Overheidswege door spe:iale uitkeeringen worden ondersteund, want het groote gezin is een volks-: belang, dat aan onze volkskracht zal ten goede komen. Ook spr. vreest reactie op sociaal gebied van conservatieve rechtsche leden, maar - hij hoopt, dat de regeering dan niet alleen steun zal zoeken bij de vooruitstrevenden aan de rechterzijde, maar ook bij de democratie ter linkerzijde, zooals thans in Duitschland Centrom en Sociaal-Democrade samengaan.. Van den H. ft. v. A. Verwacht spr. veel voor een goede sociale wetgeving. Hij hoopt echter, dat deze minister niet /erder gaat in de lijn vaü minister Talma. door invoering van een , dwangsysteem, want daarbij kan de internatio-' nale concurrentiestrijd niet voldoende in het oog worden gehouden. Onze industrie mag ook niet gedrongen wor-' den in een keurslijf van een politieke econo-' mische bedrijfsorganisatie. ; Vrijheid en steun ziedaar het hoofdbeginsel van een goede sociale wetgeving. Zoo mag de Overheid arbeid . v0 x J°arb % e id vrouwen niet verbieden, ook a is eze te betreuren. Dit terrein mag 'e arbeidscontract heeft ontzagge-: lijk veel goeds, maar het is een volkomen iH lusie d3t deze ons de sociale vrede zal bren-' gen, deze zal niet tot stand komen, zoolang er een strijd van belangen blijft bestaan, zoo-: lang de arbeider gescheiden blijft van de proj denavond 8 uur. diictiemiddelen. De sociale vrede kan alleen tot stand komen, indien een deel van de winst aan de arbeiders ten goede komt, want dan alleen heeft men een belangeneenheid. De sociaal-democraten zeggen:, de klassestrijd kan niet opgelost worden, maar hier is dfe wensch de vader van de gedachte. De sociaal-democratie vindt haar grootsten steun in de klassenstrijd, maar dat kan voor spr. geen reden ziju om niet alles te doen, vyat dien klassestrijd kan beëindigen. • i' De vergadering wordt hierna yerdaagd tot k®* ---