TWEEDE KAMER. In elen nota naar aanleiding van Eet verslag omtrent het wetsontwerp tot verbooging, verhoogimg en aanvulling, aan"mLMng en verhooging, wijziging en verhooging en andere verhooging en aanvulling van hoofdstuk V A, VIIB, VllI, X en X A der Staatsbegrooting; van de begrootingen der Staatsbedrijven, der Algemeen® Landsdrukkerij, der Artillerie-inrichtingen en van bet Staatsinun tbedrijf, alle voor het dienstjaar 1920 zegt de Begeering dat de afwijking van de door de Commissie van Advies voor de arbeidsvoorwaarden van Bijkswerklieden voorgestelde looncijfers hierin bestaat dat voor ongeschoolde vrouwelijke werkliedén a ?n plaats van een uurloon van 45—50 cent> een uurloon van 40—45 oemt is vastgesteld. De Begeering vindt geen aanleiding op de dets^jj^ genomen beslissing terug te komen, Zij is van oordeel, dat voor de werkvrouwen een loon van f 18—f 20,26 bij een 46-urige werkweek, eventueel vermeerderd met kinderbijslag, geen onvoldoende bezoldiging is te achten. Voor de ongeschoolde vrouwelijke werklieden, (werkvrouwen enz.) bedraagt bet uurloon, 40—45 cent; voor de «enigszins geoefende (strijksters enz.) 45—50 cent en voot de meer geoefende (1ste keukenmeid enz.) 60—60 oent. Het is duidelijk, zegt de Begeering, dat bij verhooging van het uurloon van eerstgenoemde groep ook bet uurloon voor de beide andere grepen verhoogd zou moeten worden. Ook daartoe bestaat geen aanleiding. Voorts deelt de Begeering o-a. nog imede dat een spoedige invoering van de algemietene loonregeling in de klinieken der Rijksuniversiteit te Utrecht mag worden tegemoet gezien» SCHRIFTELIJKE VRAGEN. Schadeloosstelling Zuiücrzcc-visschors. Van den heer Van de Bilt aan Sein Minister van Waterstaat: 1» Wil de Minister ook mededeelen of 't rapport der commissie uit den Zuidenzeeriaad, betreffende de schadeloosstelling aan viBsdhers en najveren, reeds is ingekomen, en zoo ja, of dat rapport zal worden gepubliceerd 1 2. Acht de Minister het naet gewlenscht, reeds nu voorstellen te doen teneinde ook die houders van een bedrijf door een renteloos voorschot te helpen, opdat zij dat bedrijf langzamerhand kunnen omzetten. 1 ! Prov. personeel in N.-Holland. Van den heer Duys aan den Minister van Bdmnenlamdschie Zaken: Is het juist, dat door bet college van Gedep. Staten van Noord-Holland reeds geruimten tijd geleden ter goedkeuring aan de Begeering is opgezonden het door de Staten dier |provtincie vastgestelde ïeglemenrt betreffende den rechtstoestand van het personeel in dienst dier provincie 1 Zoo ja, is de Begeermg bereid mede te deelten, de redenen waarom tot heden nog geen goedkeuring door haar is verleend, en of ten spoedigste die goedkeuring kan worden tegemoet, fooien ¥ --- LAND- EN ZEEMACHT. Bij beschikking van den Minister van Marine a. i. zijn de luitenant ter zee der 2de klasse H. T. de Moulin en de officier van gezondheid der 2de klasse H. H. van der Meer geplaatst aan boord van Hr. Ms. Schorpioen. Bij beschikking van dien Minister van Marine ai. is de buitengewoon adelborst marine-reserve W. A. Deberts met 1 Juni 1921 geplaatst aan boord Hr. Ms. Atjeth en is de luitenant ter zee der 2de klasse marineresorve H. J. Bouman, thans geplaatst aan boord Hr, Ms. Z 2, eervol van die plaatsing ontheven. --- LAND- EN TUINBOUW. LANDBOUW-STUDIEBEURZEN. De vereenigingen, die zich ten doel stellen aan on- of minvermogende jongelieden den _ geldelijken steun te verleenen ter voortzetting van hun studie aan de Land boawhoogeeohool te "Wiageningen, of de Veeartsenijkundige Hoogeschool te Utrecht, dreigen in het gedrang te komen. Wat toch is de zaak? Op de Landbouw-begrooting voor 't dienstjaar 1921 staat een bedrag van ƒ 35-500 uitgetrokken voor „Bijkslbeurizen en -toelagen en verdere uitgaven ter tegemoetkoming in de kosten van land- en tuimbouwonderwijs aan jongelieden van goeden aanleg, subsidiën aan vereenigingen, welke zich het verleenen van geldelijken stenn aan jongelioden van goeden aanleg, die land- of tuinbouwonderwijsinrichtingen wenschén te bezoeken, ten doel stellen, zoomede bosten van leermiddelen voor kosteloos toegelaten leerlingen aan de Middelbare Landbouwscholen en de Rijks- land- en tuinbouwwintersicholen.'' In de toelichting op dezen post zeide de Minister van Landbouw, dat 1 ij dit bedrag aanvroeg in verband met den door enkele leden der Kamer in het Verslag betreffende het wetsontwerp tot aanvulling en verhooging van het tiende hoofdstuk der Staatslbegrootdng voor het dienstjaar 1918 (verschillende onderwerpen) te kennen gegeven wensch en mede ter voldoening aan de door hem in de vergadering der Tweede Kamer van 2 Juli 1020 gedane toezegging, in antwoord op een te dezer zake door het Kamerlid dr. Deekers gestelde vraag. Het was een edel en uitstekend denkbeeld van den Minister, om die prachtige vereenigingen, waarvan hier sprake is, met een subsidie te steunen. Blijkbaar dachten de Kamers daar ook zoo over, want de post ging er met vlag en wimpel door. Het soheen zóó van zelf te spreken, dat zulke vereenigingen met iets meer dan een' woord van lof en erkentelijkheid moesten worden aangemoedigd, dat er geen woord tegen den post werd ingebracht. Zelfs de heer Marcbant, die in die diagen alle posten, speciaal van de Lamdlbouwbegrooting, met zijn soalpeer-mes te lijf ging, liet dessen post met rust. De betrokiken vereenigingen konden dus rekenen op subsidie voor het studiejaar 1920—1921. Maar niet voor bet geheele studiejaar. want dit valrt niet geheel samen me* het begrootingsjaar. Het eerste loopt van de opening der colleges tot het sluiten daarvan, dus van September tot September en het laatste loopt van 1 Januari tot 31 December. Voor één ktwartaal, du» van September 1920 tot 1 Januari 192(1, moest bij suppletoire begroeting voor het dienstjaar 1920 nog een vierde gedeelte van bet toe te kennen subsidie worden gevoteerdOp het wetsontwerp tot aanvulling en' verhooging van het Xe Hoofdstuk der Staatsbegrooting voor het dienstjaar 1920 (verschillende onderwerpen), ingediend bij Koninklijke Boodschap van 1 April 1921, komt dan ook een aanvullingspost voor van ƒ 16-000 voor het hierboven aangegeven doel. Nu was het niet anders te verwachten dan dat ook deze suppletoire post er zonder vlag of stoot door zou komen — al was het maar alleen, omdat dit niet meer was dan een b zeggen, nadat men a gezegd had. Maar...» er kwam roet in de pap! Uit het Voorloopig Verslag op dit wetsontwerp blijkt dat „verscheidene leden" bezwaar hadden tegen dezen post. Zij aohtten zich — aldus het V- V. — niet gebonden door de toezegging van den Minister aan een lid der Kamer gedaan, waarmee in de Memorie van Toelichting die post wordt gemotiveerd. Dat laatste, dunkt ons, is duidelijk. Men zou echteT kunnen vragen otf die leden zich ook niet gebonden achten door het feit, dat ze zelf driekwart van het voor subsidie bestemde bedrag reeds hebben toegestaan? Het is, zoo wil 't ons voorkomen, toch wel een ietwat zonderlinge handelwijze om de hier bedoelde vereenigingen voor drie kwartalen subsidie te geven en ten aanzien van het resteerende eene kwartaal • ineens de hand terug te trekken. Welke motieven helbben nu deze leden, om positie g3:, dan Da6j- gevolgd door Da2:) Do7 dreigende Tc3 een geweldigen aanval krijgt. Ook 28 To6 zal nu onzen lezers duidelijk zijn. 00 Dd3—bl Wit kan alleen nog afwachtende zetten doen, daar zwart het spel geheel beheerscht. 30 Db6—b4 31 Kfl—gl Onmiddellijk Db2 was in ieder geval beter. 31 a7—a5! Lasker zelf zegt bij dezen zet-: „Dat is de kroon op het werk. Nu wint zwart zeer fraai. Van hier tot het slot speelt zwart met onwankelbare consequentie. De logica van de nu volgende manoeuvres spreekt voor zich zelf. Oommemtiaar is overbodig." Wij zijn 't met Lasker eens, doeh zullen toch hieT en daar nog een enkele verduidelijking plaatsen. 32 Dbl—b2 a6—a4 33 Db2—d2 ..... Es is niet beter. Op 33 Tbl kan'volgen a3; 34 Dal, Tc2; 35 Tel, Dd2 en wint. 33 Db4Xd2 34 TdlXd2 a4Xb3 35 a2Xb3 Tc6-b6 36 Td2—d3 Tb6—a6 Waarom speelde hij niet ineens Ta6, zal menigeen vragen. Omdat wit dan den goeden zet Tb2 hail kunnen spelen; na 35.... Tb6 ging dat niet, omdat zwart dan door 36.... Tb4 een pion had gewonnen. Nu Tb2 niet meer kan, gaat de zwarte toren naar de begeerde a-lijn. Dit is nu een goed voorbeeld van de uiterst nauwkeurige wijze, waarop positievoordeel in een eindspel moet worden vastgehouden. 37 g2-g4 h4Xg3 e.p. 38 f2Xg3 Ta6—a2 39 Pe2—c3 Ta2—c2 Dreig Pd4: Td4: Tc3: 40 Pc3—dl Pffi>—ie7 41 Pdl—e3 Tc2—elf 42 Kgl—f2 Pe7—e6 43 Pe3—dl Tol—bl 44 Kf2—e2 ' Deze zet is oorzaak geweestf dat men aanvankelijk meende, dat Lasker, deze partij door een blunder had verloren. Niets is minder waar. Praai is Ke2 niet, doch pion b3 was altijd verloren door Pa5. TblXbS door Pd4:f nog een pion ver44 45 Ko2—e3 Na Tb3: loren. 45 Tb3—b4 Capablanca deukt er niet over zijn zooveel sterker staand kasteel af te ruilen tegen deu witten toren die haast geen speelruimte heeft Bovendien de zwakte d4 is er altijd nog! 46 Pdl—c3 Pc6—e7 47 Pc3—e2 Pe7—f5f 48 Ke3—f2 g6—g5 Om zoowel Pfi als g4 gevolgd door g5 te beletten. 49 g3— g 4 Pf5-d6 50 Pe2—gl D oot Pg3 is Pelf niet te beletten, daar zwart dan 50.... Tb2f speelt waarop ofwel de koning voorgoed naar de le lijn wordt teruggedrongen wegens het dreigende verlies van pion h3 ofwel het paard naar e2 terug moet. 50 Pd6—e4j51 Kf2—fl Tb4—blf 52 Kfl—g2 " Tbl—t>2f 53 Kg2—fl Tb2—f2f 54 Kfl—ed TÏ2—a2 't Lijkt alles zoo eenvoudig en toch is het zoo fijn. Zwart heeft nu zijn toren op a2, zonder dat wit een willekeurigen zet kan doen. Td3 mag niet van de d-lijn, daar dan Talf het paard gl wint. Alleen de koning kan dus spelen, wil pion h3 niet verloren gaan. Deze zwakke broeder zou reeds gesneuveld zijn, indien wit op 50... Pei-f 51 Ke3 had gespeeld en wel door Tbl en Thl. 55 Kei—fl Kg8—g7 56 Td3—e3 ..... Het eenige wat wit notg spelen kan. Tb3 of Tf3, dan Pd2f; Tdl, dan Pg3t, Kei Tg2 en wint. 56 Kg7—g6 57 Te3—d3 f7—f6 58 Td3—e3 Kg6—f7 59 Te3—d3 Kf7—e7 60 Td3—eö Ke7—d6 Ö1 Te3—d3 Stelling na 61. T3e—d3 Nu schijnt alles voor e6—e5 gereed en toch hapert er nog iets aan. De witte toren moet nl. op e3 staan, als e6 wordt gespeeld. Dit bereikt zwart nu wederom door oen tempowinstmanoeure. 61 62 Kfl—el 63 Kei—fl Ta2—f2+ Tf2—g2 Tg2—a2 Dezelfde steUing, maar wit aan set 64 Td3—e3 " ' 65 Te3—d3 eb -«8 Nu moet wit dezen zet spelen en heeft v"' halve geen gelegenheid om nog iet 8 is t . beproeven. üe, *l j, 65 66 Td3Xd4 67 Td4—dl 68 Tdl—olf Lasker gaf op. Alleeen door Tdl kaa v.T d-pion ophouden, doch dan volgt Pg3+ ^7 ton en wint. Tg Een moderne pTachtpartij! ■fs DAMMEN. De uitslag van de eerste drie partijen den zeskamp, te Wormerveer gespeeld ^ P. Blees 2—0 G. Fris, P. Kleute Jr. Bos, H. de Jongh (is im de plaats ~ > van A. Visser) 2—0 G. Beets. 2e ronde: P. Kleute Jr. 2—0 H. de Jr, Bos 0—2 P. Blees, G. Beets 0—2 (J > 3e ronde: H- de Jongh 0—2 P. Blee. Beets 1—1 P. Kleute Jr., G. Fris 0—2 j g ' J. Bos 0—2 P. Blees, G. Beets 0—2 (J 'fvj^ • Ö. Stand: Blees 6 punten, Kleute 4, Bo« ^? Jongh en Fris 2, Beets 1. '' De wedstrijd wordt Zaterdag en Z te Zaandam voortgezet --- LETTEREN EN KUNST. DE WEEK DER KATHOLIEKE SCHRIJVERS. INTERNATIONALE TOENADERING. (Vam onzen eigen redacteur). Parije, 21 Mei 19^ De vijfde congresdag heette bestemd t« zijn voor de Katholieke Internationale. Het bleek, dat ook hier de natuur sterker is de leer, zoo als de volksmond zegt, en het bedoelde onderwerp: de vraag wat de taai is der katholieke schrijvers in de toenadering en de samenwerking der volken, heeft het aangekondigde onderwerp terecht opzijge. drongen. Het bleek dat het niet ging om zekej vaag plan, na den oorlog opgeworpen en waarvan men sterk den indruk heeft dat hei meer een reactie dan een actie is en mai nimmer een duidelijke belijning heeft kunnen bespeuren. Over het denkbeeld van een katholieke internationale im een concreten organisatievorm denkt men hier als vrijwel overal en zeker preoies als bij ons. Het denkbeeld van eem machtige, over de geheele wereld zich uitspannende organisatie moge voor enkelen iets aanlokkelijks hebben gehad, vrij. wel algemeen ziet mem de bezwaren tegen iets dergelijks in en de behoefte „de Kerk te verdubbelen door een lichaam dat de moreel* belangen der christenheid door een wereldlijke organisatie zou moeten bevorderen wordt niet gevoeld. Van den anderen kant is het begrijpelijk, dat bij de grootere aanraking, die tusschen de volkeren plaats heeft, bij de ontwikkeling van de betrekkingen tusschen verschillende landen, die ook vam de katholieken een meer georganiseerd internationaal verkeer eisclxen, men zich gaat afvragen onder welke condities ziulke moet worden (bevorderd. Twee feiten staan voorop: op tal van mnten zijn „ententes" gewensoht, en: de katholieken van verschillende • landen zijn vaak te weinég bekend met wat buiten hun eigen lamd op het gebied van katholieke actie geschiedt. Veel grootere toenadering, uitgebreider kennis omtrent elkanders actie kunnen door bepaalde ontmoetingen en doo» sommige internationale verbanden worden verkregen. Doch zulks moet groeien, rustig f roeien vooral, en zich ontwikkelen binnen e grenzen der katholieke beginselen waarbij niet uit het oog mag verloren worden de natie, die uitbreiding van de familie, niet mag worden te niet gedaan door een soort super-staat De inleider, de heer Johannet, bekend om zijn werk over de grondbeginselen der nationaliteiten, heeft in boven aangegeven dn gesproken. Hij herinnerde aan de geschied «is van het denkbeeld om een soort „Internationale" te vormen, geschiedenis die samenvalt met die geweldige uitbreiding der relatie tusschen bepaalde volken en waarbij o_m m katholieken in tal van landen de behoefte hebben gevoeld het prestige hunner actie ia de maatschappij in aanzien te vergroot® door de banden te doen kennen die hen vMbinden met de katholieken van andere naties. De voorzichtigheid, welke op dit terrein boden is, heeft den inleider misschien weinig parten gespeeld Goed tot het fona ti-. kwestie doorgedrongen is hij niet. "r® " pieël werd het vraagstuk eerst in het aeoa gesteld, doch ook nog maar in het vooropgaan. Zelfs hebben wij moeite gehad m 11 betoog vam den heer Johannet een bepas lijn te ontdekken, en van iemand die & 18 een nationaliteit zoo zeer als de auton cel vam de samenleving erkent, wel^J grond vam onze beginselen dezelfde vera ging moet vinden als de familie zelf, nau stellig moeten komen tot het afwijzen ^ den schijn zelfs van eem „intern ation • Evenwel geloofde hij dat zij haar nut hebben zoo zij zich voordoet als een , gesteldheid voor de christenheid. Maar dan ook weer niet naar een bepaalden, concreten vorm worden gevTaagdt Men niet zeggen, dat het debat aver deze q met veel duidelijkheid is gevoerd. Trou het is bekend dat zij, die aan het, deni eener internationale crediet hebben v6 z jj nooit geslaagd zijn duidelijk te maken , zich die „internationale", met als biJ T0 ^ naamwoord maar als zelfstandignaam voorstellen, 't Is echter overbodig Dfl ^ zaak lang stil te staan, want ook mw, \ als trouwens overal, loopt do discussi ^ ook over piet anders dan het vraags™: ^ onderlinge betrekkingen, der weder®! aanraking. Maar zou men dan niet Dew met het loslaten der — wat erg vl< l °naa® bleven — zelfstandigheid ook maar. den te laten rusten en het gebruik of j'^„.^1 zegd misbruik, over te laten aan de o ^ Veel verwarring zou op die wijze voor worden. _ s >sWat nu de toenadering, de on ^jfVaar' raking betreft, de kern der zaak d 11 ^ over de discussie loopt, zij wordt V ^ oogenblik beheerscht door de luaes^ ^ opportuniteit. Na het elkaar bekamp? ^ volken, zóó vreeselijk, als wi] M* y# moeten beleven, is het duidelijk dat nadering wordt gestreeft. Het mecmn^^j schil dat zich bij het debat voordeefl'^ jjl juist die opprtumteit. Het kwam het o v6) in het betoog van Mgr. Deploige er &< em het antwoord op dem inleider. u tff08 ti0 „Internationale" zelf, de principieel® ff0 of vondt Mgr. Deploige zeer gelukkig® ^ den. Hij wenschte dat men er maar n'VbeeW over sprak. Hij betoogde dat het de/ „internationale" volkomen b ea \j» aan de moderne phikxsoplhieën en ^ n torisch-materialistische gesohiedop vam Karl Marx en dat daaruit een ino ^ lisme voortvloeit dat familie en n» m uiteenvalleni. Wat nu de opportun'L ^ treft vam internationaal samenga^-n^ n ^ Deploige wil niet weten van samen? ^ j e ji de vijanden van gisteren. Hij zegt 1 n* te zijn door gevoelens van _haat, ^°?u 0 {ie^ dat een contact met de Duitsftbe eerst kan plaats hebben wanneer z.U ^ "bewezen dat hun hamdteekening n 101 chiffon do papier" is, wanneer zij zul. v' e bben afgekeurd den aanslag die op liet ' 6 %t heeft plaats gehad, wanneer zij zullen ^«roord geven op het schrijven der Belgi•Cbissohoppen, enz. enz. f e t wa ren nog al Belgen naar het congres toiuen ©n die entraineerden jammer genoeg f i heel wat Fransclien in het zeer demonatief applaus dat op deze woorden volgde. £J£j(laad zijn er hier ook nog velen die zulk ^ standpunt innemen en we moeten er tot ^ntsohuldiging bijvoegen dat inderdaad de Jmiteohe politiek jegens Frankrijk er wel pt - ^ om de gemoederen te verstoren. Hoe,jieper trof ons daarom het kordate antf noid van ^ 6a inleider Johannet die zich >Xant tegenover de meening van Mgr. nroloig 6 stelde. Tegenover de bewering van iter Deploige ^a.t m611 zioh nimmer zou kun™ 'vereenigen met lieden die de „Pacte ^jjmentaler" niet respecteeren, stelde johannet zij 11 behoefte om tot iets te komen, om verder te kome