TOONEEL EN FILM. ITALIAANSCHE OPERA. Eerste voorstelling met „Nabucco" te Amsterdam. In het driedeelige feestspel, dat elk jaar de seizoensopening van de Italiaansche opera is. vormde Amsterdam Zaterdagavond de derde en laatste plaats van de handeling. Het tooneel was opgeslagen in het Theater Carré en het was er bijna een al te luidruchtige feestavond geworden: boven het theater ronkten de motoren van vliegmachines, die in de zwarte lucht gevangen zaten in de vangarmen der zoeklichten, het geschut donderde en dat alles ging aan de bezoekers in de zaal, waar het gordijn aanstonds voor den Hebreeuwschen tempel vaneen moest splijten, niet ongemerkt voorbij. Omgelegde tramlijnen, eindelooze files van auto's en de stroom van nieuwsgierigen, die zich naar de Amsteloevers spoedden, droegen er voorts het hunne toe bij om het den vreedzamen operazangers uiterst moeilijk te maken Carré te bereiken. Velen kwamen te laat. Het werd bij half 9 voor de voorstelling 'n aanvang kon nemen en menigeen is er maar niet eens aan begonnen zijn weg naar De Italiaansche te zoeken. Er moeten langs den Amstel een dertig duizend toeschouwers van het schrikkelijk luchtfestijn .geweest zijn. Allicht zijn daar eenige honderden onder geweest, die zich anders aan het Italiaansche kunstgenot overgeleverd zouden hebben. De zaal, ofschoon lang niet onbevredigend bezet, was toch niet zoo vol als zij onder betere omstandigheden geweest zou zijn. Maar de onmetelijke engelenbak van Carré zag toch bèhoorlijk zwart, hetgeen overigens slechts een beeldspraak is en in het geheel niet wil zeggen, dat de engelenbak door „les anges noirs" bewoond zou worden. Maar toen dan eenmaal de zaken op gang gekomen waren, had men alle inconvenienten ook spoedig vergeten onder den indruk van een voorstelling, waarmede de Italianen het seizoen waardig ingezet hebben. Zij kon misschien hier een iets gaveren indruk maken dan in den Haag, omdat men sinds de Haagsche première alweer geleerd heeft. Niettemin was men op het tooneel in den aanvang niet vrij van zenuwen, maar ook dat euvel verdween, naarmate de voorstelling vorderde en men zich beter bewust werd van Maestro Edmondo de Vecchi's zaakkundige en zekere leiding. Men heeft zich dan ook in niet geringe mate verheugd over het weerzien van den dirigent, aan wiens hoede de artistieke gang van zaken uitstekend toevertrouwd is. Ook het orkest was op dezen avond reeds heel goed op dreef. Over de vocale krachten heeft Amsterdam al evenmin reden gehad zich te beklagen. Luigi Montesanto gaf een sonoren en soepelen zang, alsmede een pakkende dramatische uitbeelding aan de Nabucco-rol en ook de andere artisten, wier prestaties in het Haagsche verslag reeds uitvoerig besproken werden, wekten uitstekende verwachtingen. Vooral Maru Falliani en Silvio Costa Lo Giudice, maar daarnaast ook Clara Jacobo, Andrea Mongelli en Carlo Ulivi. De liefhebbers van groote solonummers moesten echter nog wat geduld oefenen. Solozang i s bij Verdi nooit hoofdzaak geweest en bij deze partituur valt de nadruk al bijzonder op het ensemble en vooral op het koor. Aan dit laatste was voor de opvoering buitengewoon veel zorg besteed, zoodat het koor een belangrijk aandeel in het succes had. Het beroemde „Va, pensiero, suil' ali dorate" moest na het einde van de finale der derde acte herhaald worden. Overigens hebben alle uitvoerenden ovationeel applaus in ontvangst mogen nemen. Maëstro de Vecchi opende de voorstelling met het Wilhelmus en de Giovinezza, de laatste voorafgegaan door de Marcia reale. Turandot. Het is al weer negen jaar geleden, dat wij in deze kolommen zeer uitvoerig het werk Turandot, den zwanenz-ang van Giacomo Puccini mochten inleiden. Er ware thans reden te over om nogmaals in beschouwingen omtrent de aesthetisohe waarde van het werk te t.iden en uit te weiden over den eigenaardigen verschijningsvorm van dit laatste werk van den grooten componist. Zooals men weet, heeft Puccini het niet kunnen voltooien. Toen hij naar Brussel ging in 1924 ten einde de keeloperatie te ondergaan, die met zijn dood zou eindigen, nam hij de hem zoo dierbare partitie van zijn fantastisch werk mee, waarbij de schetsen van de scène na den dood van Liu; hij heeft noch die scène kunnen uitwerken nóch het geheel kunnen retoucheeren, iets wat hij zeker nog gedaan zou hebben. Want het is zonder twijfel te hooren tijdens de uitvoering, dat Puccini menig moment zich heeft laten gaan op den sterken stroom zijner fantasie zonder daarbij zijn concept aan de klinkende werkelijkheid te kunnen toetsen. Ondankbaar heet het werk voor de zangers en inderdaad terecht. Vooreerst moeten zij hun stemmen veel in forteregister plaatsen en dan nog hebben zij vaak moeite om over het zwaar geschreven orkest heen te komen. Fantastisch is het werk buitengewoon en het is of Puccini alle overdaad van licht en kleur die het oog hier te zien krijgt ook in zijn muziek heeft willen overbrengen. De partituur is wat het orkestraal gedeelte betreft buitengewoon forsch en overtreft zelfs doorgaans de sterkste pasfeages van zijn werk Tosca. Puccini heeft zijn gevoel voor sterk melos geen geweld aangedaan doch den teugel gevierd. In hoever de componist zich speciaal in dit werk heeft laten meevoeren op den sterken stroom van Wagnerepigonisme, zou een breedvroeger beschouwing verdienen, waartoe ons thans wel de ruimte en de tijd ontbreken. Enkel op grond van enkele leidmotieven kan men die bewering evenwel niet voldoende staven. Herhalingen uit zijn vroeger werk als Butterfly, Boheme en Tosca zijn ook vrij gemakkelijk te onderkennen. Maar alle mogelijke zwakheden verhinderen niet den indruk te vestigen, dat Puccini met overtuiging en groote liefde aan zijn fantastisch epos dat de Turandot worden moest, heeft gearbeid. En de uitvoering van gisteravond in het zeer goed bezet Gebouw voor K. en W. in Den Haag heeft zulks terdege beves' : ~i. De indruk die de Nabucco-uitvoering Oi.itrent het ensemble maakte is danig versterkt. Het gold hier een serie solisten die er mochten zijn en die hun zware opgave volkomen meester waren. Clara Jacobo in de veeleischende titelrol zong krachtig en buitengewoon mooi; ook haar spel was vorstelijk. Antonio Melandri als prins Calaf beeft een tenorstem die men niet genoeg kan prijzen; dat hij dus waarschijnlijk het geheele seizoen hier zal blijven stemt tot verheugenis. Zijn timbre is dat echt typisch Italiaansche, krachtic; en week tegelijk, prachtig geëgaliseerd in alle registers; zijn voordracht is voornaam. Andrea Mongelli als de oude Timur was imposant zooals hij ook was in de rol van den priester in Nabucco. Maria Laurenti gaf de sympathieke partij van Liu eep uitstekend relief; haar sterfscène was indrukwekkend. Goed was over het algemeen het drietal comische figuren van Ping, Pong en Pang, waarbij Melchiorre Luise uitblonk. Dat de Vecchi het klaar zou spelen binnen zoo korten tijd een dergelijk resultaat met het orkest in deze opera te bereiken, hadden wij nauwelijks kunnen denken; een eeresaluut voor den maestro en eveneens voor het orkest. Er kan natuurlijk nog het een en ander geretoucheerd worden, doch nu reeds was het een prestatie die eerbied afdwong. Het koor, dat ook in deze opera heel wat te doen heeft, hield zich zeer goed. Aan het z.g.n. „kijkspel", dat deze opera geeft, kwam men niets tekort; het was fantastisch en een kleurenspel dat bewondering afdwong. Het publiek was zeer ingenomen met de vertooning en heeft de uitvoerenden en vooral maestro de Vecchi menigmaal teruggeroepen voor applaus. J. K. HOFSTADTOONEEL GEEN VASTE BESPELER KONINKLIJKEN SCHOUWBURG. Ingrijpen in artistieke leiding. De directie van het Ver. Rotterdamsch-Hofstadtooneel deelt ons mede, dat zij op 2 October een schrijven heeft ontvangen van de commissie van beheer van den Koninklijken Schouwburg te 's-Gravenhage, waarin haar werd gevraagd of zij bereid was onderhandelingen te voeren over de verlenging van de in Mei 1938 afloopende verbintenis inzake vaste bespeling van den Koninklijken Schouwburg. Naar aanleiding van dit schrijven heeft de directie geantwoord, dat zij voor een verlenging van deze verbintenis de verantwoordelijkheid niet kan aanvaarden. Zij heeft aan de commissie van beheer als volgt geantwoord: „Mijne heeren. Wij bevestigen goede ontvangst van uw van 2 dezer en namen kennis van de ons gestelde vraag, waarbij wij niet willen verhelen, dat de vorm, waarin u gemeend heeft deze te moeten stellen, ons pijnlijk heeft getroffen. Alvorens tot beantwoording over te gaan, hebben wij de aangelegenheid uitvoerig in haar geheelen omvang met onzen raad van bijstand besproken. Wellicht ten overvloede — naar wij meenen te mogen veronderstellen — zij voorop gesteld ons rechtmatig beroep op de critieken in de pers en de waardeering van het publiek voor de beoordeeling van het door ons gedurende vele jaren gebrachte repertoire. Wij hadden er bovendien steeds :naar gestreefgd de Hollandsche tooneel-schrijfkunst krachtdadig te steunen, getuige de meer dain 100 Nederlandsche stukken, .welke wij successievelijk ten tooneele brachten. De eischen, welke aan het repertoire van het eerste gezelschap van 's-Gravenhage mogen worden gesteld, hebben wij kunnen bevredigen. In dit verband meenen wij te magen zien de omstandigheid, dat ofschoon wij sedert 1923 als vaste bespeler van den Koninklijken Schouwburg optreden, er zich gedurende de eerste elf jaren tusschen u, resp. het gemeentebestuur en ons geen geschillen van beteekenis hebben voorgedaan, sedert 1935 echter is een sfeer ontstaan, waardoor de goede, — en o. i. eenig juiste — verhoudingen op bedenkelijke wijze zijn verstoord. In genoemd jaar tooh heeft het vriendschappelijk overleg ( dat vroeger bovendien slechts sporadisch behoefde te wórden gepleegd) plaats gemaakt voor een ingrijpen in de artistieke leiding van ons gezelschap, waartegen wij meenden te moeten opkomen. Deze o.i. zeer ongéwenschte toestand is naar onze overtuiging nog verscherpt door het feit, dat in de alom erkende verwarring van onzen tijd, bepaalde geestesstroomingen en factoren van politieken en/of anderen aard, zich ook op het gebied van de tooneelspeelkunst trachten te doen gelden, met als gevolg, dat langzamerhand niet in de allereerste plaats de tooneelstukken naar hun waarde, als zoodanig, in het licht der beoordeeling komen te staan. Ook al is het ons zelfs de laatste twee jaren mogen gelukken ons repertoire op peil te houden, zoo maakt de wijze, waarop te uwent sedert eenigen tijd in bovenbedoelden gee§t in de artistieke leiding van ons gezelschap is inbegrepen, ht ondergeteekende onmogelijk de verantwoordelijkheid voor die leiding opnieuw op zich te nemen. Tot ons groot leedwezen moeten wij u daarom als resultaat van het overleg met ónzen raad van bijstand en in antwoord op uw vorenvermeld schrijven mededeelen, dat wij de verantwoordelijkheid, die het sluiten van een nieuwe overeenkomst ons zou opleggen, niet kunnen aanvaarden". (w-g.) VAN DER LUGT MELSERT. MARATHONDANS. Om tegemoet te komen aan vele desbetreffende verzoeken zal mevrouw Charlotte Kohier op Zondag 7 November a.s. des middags 2Vi uur' in den Stadsschouwburg te Amsterdam nog een matinee geven van haar voordracht „Marathondans". REINOUT VAN DER HILST Sr. f Op 72-jarigen leeftijd is te Amsterdam ov erleden de heer Reinout v an der Hilst Sr, een der veteranen van cj vroegere Kon. Ver. Het Nederl. Tooneel. KLEINKUNST-ENSEMBLE ALICE DORELL. Men schrijft ons uit Den Haag: Het Kleinkunst-Ensemble Alice Dorell, dat met zijn tweede programma in dit seizoen „Warenhuis" een doorslaand succes heeft, zal in het begin der maand een nieuw programma ten tooneele brengen onder den titel „Wereldstad . De teksten werden geschreven door Alice Dorell, Martie Verdenius en Will Wemerman. Ro van Hessen en Annie Waisvisz verzoigden het muzikale gedeelte. Annie Waisvisz zal tevens als begeleidster optreden. De decors zijn ontworpen en uitgevoerd door A. T. Nolthenius. De technische verzorging is in handen van Edon Beyens. DE JUBILEUMVOORSTELLING VAN OSCAR TOURNIAIRE. Changement bij open doek. Het gebeurt herhaaldelijk bij jubilea van tooneelkunstenaars, dat de jubilaris aan het einde van de laatste acte naar zijn of haar kleedkamer gaat om zich af te schminken en te verkleeden, ten einde, soms eerst na geruimen tijd, weer te verschenen om gehuldigd te worden. Al dien tijd zit het publiek eenigszins verveeld naar het gesloten voordoek te staren. Naar wij vernemen, zal dit bij het jubileum van Oscar Tourniaire op Donderdag 4 November a.s. in den Stadsschouwburg te Amsterdam worden vermeden: na het laatste bedrijf zal het tooneel bij open doek veranderd worden zoodat het publiek een kijkje krijgt op een onderdeel uit de theaterwereld, dat gewoonlijk angstvallig voor de oogen der bezoekers verborgen wordt gehouden. * » # Het uitvoerend comité voor het 40-jarig tooneeljubileum van Oscar Tourniaire, welk jubileum Donderdagavond 4 November a.s. in den Stadsschouwburg te Amsterdam zal worden gevoerd, verzoekt er de aandacht op te vestigen, dat bijdragen voor het aan den heer Tourniaire aan te bieden huldeblijk worden ingewacht bij den penningmeester van het comité, den heer H. D. van Dellen, De Lairessestraat 681 Amsterdam-Z., postgiro 178940. Het uitvoerend comité voor het jubileum van Oscar Tourniaire deelt ons mede, dat de senaat van het Amsterdamsch studenten corps zich bereid heeft verklaard, den jubilaris a.s. Donderdagavond om zeven uur van zijn woning P. C. Hooftstraat 114, af te haleoi en naar d?n Stadsschouwburg te brengen. Bij aankomst aan den Stadsschouwburg zal de jubilaris zich naar het door schijnwerpers verlichte peristyle begeven, om van daar af de hulde van het buiten wachtende publiek in ontvangst te nemen- Na afloop van de voorstelling recipieert Oscar Tourniaire in het American Hotel: daarna vindt in dit hotel een souper plaats. Zij, die hieraan willen deelnemen, kunnen zich opgeven bij den bureaulist van den Stadsschouwburg. RIKA HOPPER ZESTIG JAAR. Te Amsterdam is het feest van Rika Hopper's zestigsten verjaardag gisteravond herdacht. Na afloop van de voorstelling van „dr. Platon Kretsjet, chirurg", welke onder regie van Rob Geraerds stond, vond een huldiging plaats. De leider van de Nederlandsche tooneelgroep, Rob Geraerds, die Rika Hopper namens het geheele gezelschap toesprak, noemde haar „ het moedrtje van alle acteurs" van de tooneelgroep en deed deze woorden vergezeld gaan van een „collectief" cadeau. Voorts spraken nog de heeren Schults en Jac. van Hoven, alsmede een afgevaardigde van de inwoners van Deventer, alwaar Rika Hopper op het oogenblik is gevestigd. Behalve een groote schat van bloemen en een reeks telegrammen, was er ook een taart, waarop zestig kaarsen stonden te branden. In haar dankwoord, dat Rika Hopper tot het publiek en tot degenen die haar hadden toegesproken, richtte, zeide zij hoezeer zij het óp prijs stelde naast een figuur als Marie van Westerhoven te mogen spelen. --- NIEUWE BOEKEN. BIJBEL-UITGAVEN. De Heilige Schrif t", vertaling uit den grondtekst met aanteekeningen in opdracht van de Apol. Vereen. „Petrus Canisius". „Het Oude Testament Deel I: De Geschiedkundige Boeken I". Uitgevers: R. K. Boek-Centrale Amsterdam, Paul Brand's Uitg. Bedrijf Hilversum en Dekker en van de Vegt, Nijmegen— Utrecht, (geb. ƒ 1.25). Het vierde, in volgorde laatste deel van ae nieuwe Nederlandsche vertaling van het Oude Testament, in opdracht van de Apologetische Vereeniging „Petrus Canisius" vervaardigd, bracht ons op het einde van het vorige jaar den tekst van de profetische boeken. Dat was de eerste vrucht van een wetenschappelijken arbeid, enkele jaren te voren naar een scherp afgebakend en wel overwogen plan begonnen. Thans is daarop het eerste deel van het Oude Testament gevolgd met den tekst van een reeks geschiedkundige boeken (Genesis-Rechters). Aan dit deel gaat een kort, zakelijk voorwoord vooraf, waarin de bewerkers opzet en uitvoering hunner Bijbelvertaling verantwoorden; voornamelijk wijzen zij daarin op hun vertalings-methode en techniek, die vanzelf de aandacht der lezers zullen trekken. Als doel der vertaling wordt daar onder meer aangegeven: „de meer ontwikkelde katholieken in de gelegenheid te stellen, Gods Woord in hun moedertaal te lezen, te smaken en te begrijpen". Het vorige deel heeft sommigen lezers wellicht eenige ontgoocheling gebracht. Dat lag volstrekt niet aan de vertaling, die duidelijk en nauwkeurig genoeg was; maar de aard der profetische geschriften, waarvan wij met onze begrippen zoo eindeloos ver afstaan, alsook het niet geringe tekstbederf in die boeken maakt de profeten tot zware lectuur, wat ook de zorgvuldigste vertaling niet kan verhelpen. In dit deel echter zullen de lezers den gewijden tekst in zijn nieuwe gedaante kunnen smaken. De inhoud van geschiedkundige boeken stelt geen belemmering aan het begrip van den lezer. En voor velen zal het gebruik van deze vertaling een geestelijk genot beteekenen. Want de twee vakkundige vertalers, die dit deel van het Oude Testament voor hun rekening namen, hebben uitstekend werk geleverd. Zij zijn er in geslaagd, om den eenvormigen, dikwijls onbestemden Hebreeuwschen verhaaltrant in een frisch en levendig Nederlandsch geschiedverhaal weer te geven. Zij vertaalden niet slaafsch maar toch juist; zij streefden naar een vloeienden zinsbouw, zonder daarbij!een enkel woord van het Hebreeuwsche orgineel op te offeren. Daarin schuilt de moeilijke, doornige taak van een Bijbelvertaling; zij eischt een meesterschap over de semietische gedachten-vertolking en tegelijk een zuiver taalgevoel, nauwlettendheid en goeden smaak bij den Nederlandschen stilist. We mogen getuigen, dat deze vertaling van de geschiedkundige boeken van het Oude Testament aan al deze eischen voldoet. Er blijven gevallen, waarin woord- of zinsverband in den grondtekst twijfelachtig is; dan zijn in de vertaling verschillende nuances mogelijk en moet er een gissing gemaakt worden. Wij stieten op enkele gevallen, waar de gekozen oplossing ons minder gelukkig voorkomt (bijv. Gen. 3,17 e en 18 b; Deut. 33,17 a; 34, 9-10: „zeker maar toch"). Gewoonlijk echter blijkt bij confrontatie van vertaling met grondtekst de oplossing een goede vondst. Evenzeer als i& den tekst der profetische boeken valt in dit deel der vertaling de natuurlijke, ongedwongen uitdrukkingswijze te loven. Daarin schuilt echter het gevaar, dat men de hedendaagsche volkstaal te dicht benadert en zoo uit den waardigen toon valt, die bij het weergeven van Gods woord gehandhaafd moet worden. Het vierde deel is onder dit opzicht niet aan alle critiek ontkomen en wij vreezen, dat ook in dit eerste deel van het Oude Testament een of andere term als een dissonant zal klinken. Merkwaardig, hoe de twee competente vertalers van dit deel dat niet op dezelfde wijze aanvoelen, als b.v. blijkt uit de versohillende woorden, waarmede het Hebreeuwsche „pilègesh" in den Pentateuch en in Rechters wordt weergegeven. Maar we staan hier voor een kwestie van literairein smaak en misschien moeten we eerst aan de nieuwe Bijbelvertaling wennen, om haar billijk te beoordeelen. Als men de twee deelen, die nu van het Oude Testament verschenen zijn, aandachtig doorloopt, ziet men, dat aan het opgestelde plan der vertaling streng wordt vastgehouden, zoo streng, dat de, zeker in een Bijbelvertaling, gewenschte eenheid absoluut verzekerd is; de beknopte inleidingen, de opschriften, verdeelingen, trefwoorden, die den inhoud der pericopen aangeven, en de aangebrachte tekstverbeteringen zijn overal in denzelfden trant gehouden; alleen is men in het eerste deel wat vrijgeviger geweest met het plaatsen van kernachtige aanteekeningen onder den tekst: dit kunnen wij slechts toejuichen. Wat het eerste deel van het Oude Testament betreft, heeft deze Nederlandsche Bijbelvertaling zoodanige kwaliteiten, dat zij volkomen beantwoordt aan 't doel, dat de Apologetische Vereeniging er mede beoogde. W. VAN DE RIET. GESCHIEDENIS. „Geschiedenis van Nederland onder de regeering van Koningin Wilhelmin a", door prof. dr. H. Brugmans. — Schelteny & Giltay, Amsterdam. In 10 afl. a 60 ct., geb. ƒ 7.50. De uitgeverij Scheltens & Giltay vond prof. Brugmans bereid bij gelegenheid van het 40-jarig jubileum van H- M. Koningin Wilhelmina het bovengenoemd werk te schrijven, waarvan de eerste aflevering verscheen. Bij een 40-jarig, jubileum van een gelukkig nog steeds voortdurende regeering is zeker nog wel niet de tijd aangebroken, om 'n „Standaardwerk" in den eigenlijken zin te schrijven. Maar ongetwijfeld'mogen wij van den bekenden Amsterdamschen historicus toch een zeer hoogstaand, interessant en ook wel objectief werk verwachten, al blijkt uit den aard der zaak wel reeds uit de eerste aflevering, dat de schrijver sommige dingen anders ziet en zegt dan een katholiek dat zou doen. De eerste aflevering bevat hoofdstuk I „De Inhuldiging", met zoo verdiende waardeering voor wijlen Koningin Emma, en een nog onvoltooid hoofdstuk „Nederland bij den aanvang der twintigste eeuw". Prof. Brugmans erkent de verdiensten van de liberalen, maar is niet blind voor hun. tekortkomingen b.v. op het gebied van het onderwijs. Het zegt ons iets, dat hij de zuiging van de liberale beginselen zoo sterk noemt, omdat de opleiding aan de universiteiten in de juridische wetenschappen goedeels iin liberale handen was. Aan de sociaal-democratie wordt de erkenning van gunstigen invloed op' bepaald gebied niet onthouden maar een al te materialistische oriëniteering verweten. Een uitlating — op ander gebied — als: „Historisch is tegen dit alles niets te zeggen, de dingen loopen nu eenmaal, zooals zij moeten" is voor den schrijver zeer zeker karakteristiek. Het werk is rijk geïllustreerd. --- RIVIERTIJDINGEN. LOBITH, 31 October 1937. Gepasseerd en besterad voor: ROTTERDAM: stoomschepen; Greta; Flat Voluntas 13; idem 8; IJmir; Excelsior; Chriemhilde Etna; Ajax; Marie; Tireur; Fretta; Progres; Cornelia; Maria Cornelia; Harmonie 4; Hekla; VIgila; Gotterdammering, v. Loosen; Neptun 136, Gras; Rhenania 43, Gulicher; Atlas, Linkenbach; Köln Wellessen 8, Hertel; Berchheide, Brink; Horst Rudinger, Bilt; Luxor, Hengen; Gondel, Domsdorf; Ajadi, Verdoorn; Neptun 9, Kroth; Rheinfahrt 102, Horch; Badenia 55, Adler; Viola, Böhm; Boompjes, Jansen; Taling, Kesten; St. Antonius, Bonink; Magda, Mussig; Cito 111, Schot; Vita, de Vries; Richard 3, van Laak; Salvinia, Dekker; Dudolf, Ziss; Harpen 81, Pauly; Valencia, v. Drunen; Wilhelm Joseph, Fink; Hans, Haemlein; Wittekind, Schoning; Nassovia, Die Oder, de Haas; Unterwalden, Schoots; AMSTERDAM: st. Dya; Wijkdienst 32, Staal; Cem I, Zaal; Geertruida, Meüer; Nelly, v. Eek; ROTTERDAM: Hendrika Maria, Roelofs; LOBITH: Vier Gebroeders,. Botter; VLISSINGEN: Albert Cuyp, Cornelis; DEN HAAG: March. Nimpf, Jiskoot; GEERTRUIDENBERG: Johanna en Anna, Seheers; APELDOORN: Antonia Vegiena, Westerhuis; VLAARDINGEN: Antema, Baks; TARA Hermanspahn; HARLINGEN: Anlee, Groeneweg DELFZIJL: Gideon, Pot; VLAARDINGEN: Jaap, Nelis; DELFZIJL: Adjogre, Groenewold; DORDRECHT: Tonale, Reimer; Marienburg, Urmetzer; et. Moselle; st. Mazerin; st. La Place; st. Ebda; DEN HAAG: Alpina 5, Breitbach; ELST: Maria Louisa, Jonkman; VLIEREEDE: Bernhard, Esder; Prinsen, Bath; Tim, Schepers; BELGIë: st. Martin; Margaretha, Apallius; Acidius, Jongen; Johanna, Strooper; Marcel, Herbrugge; La Place, Eifter; Jessamina Bill, Joosten; Pittsburg, Pauwels; de Gids, Pauwels; Julia de Jonge; Primula, v. Zuethem; Celina 2, Schae-, per; Maria, Putten; Tolerant, Mechielsen; Antal, Haus; Onderneming, Hoogendoorn; Westfalen, Zyimans; Wajang, Lensen; Freija, Rechstein; Sulina, Schot; Verli, Bierem; Mildenburg 2, Gilles; Suzanna, Seeldraayers; Marcel, v. d. Boset; Eben Haezer, Strijdonk; Irma, Potter; Cornelia, de Clerck; Hannover 18, Weber; Dranaco 10, Ploegaert; Leonidas, Quernhout; Vertrouwen, Kerfel; Lydia, Schouten; St. Roch, Cloostermans; st. Ideaal,; Alidor, Cleerbout; Frangois, Ruytaara . LOBITH, 1 November 1937 Gepasseerd voor 's middags 12 uur en bestemd voor: ROTTERDAM: st. Saverne; at. Beta; st. Jean Millot; st. Modir; st. Fiat Vol. 2; st. ?'iat Vol. 11; st. Fiat Vol. 5; st. Fiat Vol. 15; st. Ba; ba; st. Johannes; st. Clara Elisabeth; st. Cornelis Adrianus; st. Nereus; st: Merkur; st. Har monie; st. Badenia 21, st. A.sjjard; st. Westin; st. Harmonie I; st. Sancfa Maria; st. Egidius; st. .Siegfried; st. Katla; st. 4 Gebroeders; st. Henrich; st. St. Odile; st. Annard; st. Willem Anton; st. Heny; st. Pulla; st. Rheiniahrt 11; st. Crefeld; Jason, Holthuizen; Walsum 23, Schreuder; de Gruyter, Heiberg; Rheinfahrt 00, Rapp; Gluck, Huisman; Ginther, Hoefnagel; Baden 14, Gries; Seam 15, Gast; Goverdina, Pahrion; Herman, Nollert; Atlas 4, Köhnen; Mannheim 169, Leutiner; Germania, Goldberg; Raab Ka;cher 66, Michels; Marcel Louis, Kiefer; Wil i, v. Strien; Wilemskade, Stuckenbroeck; Lohn, Stael; Fitlis, Koch; Walsum 14, Hagoovt, Suzanna, From; Hindrina, Janssen; St. Giiertruiüa Binne, Moray; Watteau, Wisse; Hooft, Hofmann; Tintoretto, de Jong; Maria Christin», Baks; Excelsior, v. d. Nijgaerdt; Anna de Fries; Isala I, Botslag; Grietheim. Hutflies; Alger, Boersma; Rhelnstroom, Fendee; Ceylou, Fendee; Mannheim, Buring; Bonne Esperame, Klops; Robert, Bell; Stuar, Arends; Olise Stichelhaus, Heekhof; Willemsbrug, v. d. Linde; Alexander, Lauw; God met Ons I, Wittman; Johan, de Bot; Hendrika, v. Loon; Emma v. Hob; s Telegraaf 5; sa Hermina; s. Amstel 6 en 7; Spe3, Dekker; Ispé, Klap; Egina, Reinhardt; Elisibeth, van Ee; Tonale, Reijniers; Bram, Kempeneesr; Mathilde, Kerseboom; Goeben, Schroot: Wilhelmina, Pender; 4 Gebroeders, Verkammen; Sari, Brcevaart; Maria Albertina, v. ... "veeken; Adma, Baardemans; Aube, Kooien; Irene, van Malder; Nadine, Boers; Gredi, van t Hof; Te~neuzen 1, Doorns; Anna, Minus; Elisaoeth, Lucas; Alsace, Schutte; Johannes Coi/ielis, de Ruyter; Primula, van Zuethem; Cap-dosa, Smedeman; Visscher 1, Fleerackers; Anta, Claus; Maria, de Putter; Maria, verhuist; 2 Gezusters, Steur; Hagen, Lederer; Broedertrouw 10, d e Jongh; Najade, Schuur; Hendrika Maria, Both; Frangois Celina, Bly weert; Marie, Wijckmans; Ideaal, Markus; Waltier, de Kimp^; Wifly Jeanne, Heyntjens; Cornelia Tonanna 2, v. d. Linde; Meeuw, van Breughel; i^abcr S9, van Overloop; Toleranz, Mechelen -, Moroni, Krauth; Eendracht, Faa-.se; Jelo, Wiiiems; F,.>rentinus, Segers: Elisn Maes; Julia, di» Roer -; Constance. Sterlin; Eben Haezer, vV'llemK; Beom 2, Molinard; Johanna. Kik; Verti n wen, Theunisse; Grasciol, v. d. Kaa; Suzanua, Seeldraayers; Marcel, v. d. Bosch; Labor S8, vatt Anker; Laboremus 17, v. Dyk. --- SUID-AFRIKA pID ö. N VAKAKS®-0^°||/ I Recl. 43206 15 --- KERKELIJK LEVEN. P. CANDIDUS VROOMANS O.F.M. In het klooster der paters Franciscanen te Weert is telegrafisch bericht ontvangen van het overlijden van den zeereerw. pater Candidus Vroomans O.F.M. in den ouderdom van 69 jaar te Divinopolis in Brazilië. De overleden was in het 51ste jaar van zijn religieus leven en in het 44ste jaar van zijn H. Priesterschap. BROEDERS-CONGREGATIE VAN O. L. VROUW VAN ZEVEN SMARTEN. In tegenwoordigheid van Z. H. Exc. mgr. J. P. Huibers, werd als algemeen Overste herkozen de Zeereerw. Broeder Caspar. Tot len assistent werd gekozen de Eerw. Broeder Tarcisius, tot 2den assistent de Eerw. Broeder Modestus en als admonitor de Eerw. Broeder Ildefonsus. EERSTE PLECHTIGE MIS. Zondag droeg den Weleer, r Dom Martinus Maria Vleugel O.S.E., da eerste Alkmaarsche Benedictijn sinds de r .ormatie, in de'kerk der St. Josephparochie te Alkmaar zijn eerste plechtige H. Mis op. Voor de plechtigheid bestond van de zijde der geloovigen een zeer groote belangstelling. Bij de H. Mis werd den neomist assistentie verleend door Dom H. J. Scheerman O.S.B. als diaken, door den Weleerw. kapelaan J. Dekker uit Poeldijk als sub-diaken en door den Zeereerw. Pastoor Hagemans O.P. als presbyter-assistens. Het mannen- en knapenkoor zong onder leiding van den heer Jac. Al een meerstemmige mis. Na het Evangelie werd door pastoor Hagemans de feestpredikatie gehouden. Om twaalf uur werd door St. Cecilia in den tuin van de pastorie aan den jongen priester een muzikale hulde gebracht. Des middags van één tot drie uur werd een receptie gehouden, welke zeer druk werd bezocht. Om half zeven des avonds werd door Dom Vleugel een plechtig Lof van dankbaarheid gecelebreerd. GOUDEN KLOOSTER.JUBILÉ. Onze Brusselsche correspondent meldt ons: Aanstaanden Donderdag, zal het vijftig jaar geleden zijn dat de eerwaarde pater Guido (in de wereld Jacobus Meyers), prior van de St. Bernardus-abdij der Cisterciënser-orde, te Bornem, zijn kloostergeloften heeft afgelegd. De gouden jubilaris werd op 13 April 1869 te Oud-Gastel (Nederland) geboren, welke parochie bediend wordt door geestellijken der abdij van Bornem. Pater Guido werd op 17 Juni 1892 priester gewijd. Hij studeerde o.m. aan de Hoogeschool van Leuven, waar hij den graad van baccalaureus in de Godgeleerdheid heeft bekomen. Daarna werd hij naar Bornem teruggeroepen, om er als professor werkzaam te zijn. Sedert 40 jaar is hij in dit dorp ook leider van een bloeiende jeugdcongregatie. Als prior heeft nij reeds 'n zilveren jubileum gevierd, daar hij sedert 1906 deze waardigheid bekleedt. De jubilaris, die in geheel de streek van Bornem zeer geliefd is, zal aanstaanden Donderdag in de abdijkerk een plechtige H. Mis van dankzegging opdragen, met pauselijke assistentie van den hoogeerw. abt, Dom Godefridus Indewey. --- Instantine \tJORon 3 en i e voelt je loom en je hebt hoofdpijn, dan helpt Instantine. Onthoudt daarom instant ine Instantine I stilt en voorkomt pijnen! Recl. 1121—5 30 ---