TOONEEL EN FILM. CONSTANT VAN KERCKHOVEN BIJ „DE ROTTERDAMMERS". De directie van „De Rotterdammers" deelt ons mede, dat zij, voor de voorstellingen van het miieuwe Engelsche Blijspel „Zijn mannen geen beesten", welk stuk van 2 December af in den Tivoli-Schouwburg wordit gegeven, heeft geëngageerd den heer Constant van Kerckhoven. 25-JARIG TOONEELJUBILEUM JULIA DE GRUYTER. Vlaamsche voordrachtavond. Ter gelegenheid van haar 25-jarig tooneeljubileum zal Julia de Gruyter Dinsdagavond in den Grooten Schouwburg te Rotterdam een Vlaamschen voordrachtavond geven. Het repertoire zal bestaan uit werken van Herman Teirlinck, dr. Ernest Claes en Félix Timmermans. Na de pauze geeft de jufeilaresse tezamen met Rien van Noppen een reeks dialogen uit „De Witte" van dr. Ernest Claes. --- RHEUMATIEK PAS OP! Er is een\$i in de maand de van EUMATIEK Rheumatische pijnen kwellen Uw lichaam —. ze dooden Uw werklust, ze vergallen Uw leven en dat van Uw huisgenooten. Ze maken U humeurig en oud vóór Uw tijd en als ge niet tijdig Uw maatregelen neemt wordt ge voorgoed gekluisterd aan Uw stoel of bed.... Waarom dan dat alles? Waarom niet de kwaal in haar oorzaak bestreden? Dat kan toch! In negen van de tien gevallen zijn Rheumatische pijnen een gevolg van onzuiver bloed. Doe eens een bloedzuiverende kuur! Neem Kruschen Salts! De aansporende werking van Kruschen's zes minerale zouten op lever, nieren en ingewanden, hergeeft deze organen weer hun jeugdige kracht. Ze doen dan hun werk weer net als vroeger en filteren al het overtollig en schadelijk zuur uit Uw bloed. Al dat pijnverwekkend overtollig urinezuur, dat zich vroeger vastzette in Uw weefsels en gewrichten, en dat de oorzaak was van Uw pijnen, wordt nu afgevoerd langs zuiver natuurlijken weg. Met den dag groeit Uw levenslust en bij een trouw en regelmatig gebruik — eiken morgen na het opstaan — voelt ge U allengs een herboren mensch.... De Heer W. H. v. d. Z. te Rotterdam schrijft: „Met deze wil ik U mijn oprechten dank betuigen voor de heilzame werking van Kruschen Salts. Gedurende een tiental jaren had ik vreeselijke Rheumatische pijn in mijn rechterknie.... totdat een mijner kennissen mij adviseerde om Kruschen Salts te probeeren. Ik kocht een flacon.... ben steeds doorgegaan met innemen en heel langzaam is de pijn uit mijn knie zoo goed als verdwenen.... met loopen gaat het bijzonder" Kruschen Salts, verkrijgbaar bij apoth. en drog. é ƒ0.40, ƒ0.75 en ƒ1.60 (extra groot pak). Fabr. E. Griffiths Hughes Ltd., Manchester (Engeland). Opgericht 1756. (Adv.) --- KERKELIJK LEVEN. EEUWFEEST ST. LOUIS TE OUDENBOSCH. Op 1 Maart 1940 zal het honderd jaar geleden zijn dat de congregatie der Eerw. Broeders van St. Louis te Oudenbosch werd gesticht. Daar evenwel deze jubileumdatum in den vastentijd valt zal de feestelijke herdenking in de week na Paschen, en wel vermoedelijk op den 2den of 3den Paaschdag plaats hebben. Van Z. H. Exc. mgr. P. Hopmans, bisschop van Breda, heeft de algemeene overste van St. Louis reeds de welwillende toezegging ontvangen, dat mgr. bij die feestelijke gelegenheid een Pontificale H. Mis zal komon celebreer en. Plannen zijn in voorbereiding tot het organiseeren van een reünie van oud-leerlingen uit het geheele land. LICENTIAAT KERKELIJK RECHT. De Weleerw. pater N. Onstenk M.S.C., slaagde te Rome voor het licenciaat kerkelijk recht (Cum laude). --- „MOOR" MOOR 8perhcv? SamenjDIe Sen-Sei^ïs^tocfi een' renze ontdekking! Eén ol twee pastil»na een sigaret "óf borrel en i adent fau-weeiTieerlfifc frlsch t apothekers err drogisten pakjes a tilkdoosjes a J5i)£ ♦ §EN-§£N ♦ VOOR LADIES EN GENTLEMEN JJMP-JL TJEN JiERKEJ, * HILVERSUM. Recl. 3655 34 --- TENTOONSTELLING VAN FRIESCHE KUNST. De twee Fryske Selskippen „Nocht en Wille" en „It Heitelan", beide te Hilversum, zullen van Zaterdag a s. tot en met Zaterdag 25 November een tentoonstelling organiseeren van Friesche kunst in de Oude Raadhuis te Hilversum. Burgemeester Lambooy zal de tentoonstelling openen. Op deze tentoonstelling zullen 40 Friesche schilders vertegenwoordigd zijn met een of meer van hun beste stukken. Verder wordt nog beeldhouwwerk geexposeerd van Tjipke Visser en zijn dochter Marijke, terwijl er ook nog lectuur verzameld is van de jongste schrijvers en dichters op Friesch gebied. MUZIEK IN DEN HAAG. De eerste avond, dien Kunomi, de verkorting voor den naam van het Comité voor het geven van kunstavonden ten bate van ontspanning voor militairen, in de zaal Diligentia gaf, was jammer genoeg slecht bezocht. De presidente mevr. M. J. Roovers opende den avond met een woord van welkom tot de aanwezigen, in het bijzonder tot de auto riteiten. Hierna was het muzikale woord aan het Zepparonikwartet dat een programma ver klankte uit het repertoire van Haydn, Schubert en Malipiero, hetzelfde programma waarover wij onlangs nog relateerden toen zij het in Kasteel Oud-Wassenaar vertolkten Ook nu was hun prestatie zeer lofwaardig en het succes bij het auditorium groot en verdiend. Met een krans werd het kwartet gehuldigd. Donderdagavond 23 November om 8 teur zal 't Symphoriie-orkest „Monteverdi-Sweelinck' onder leiding van Leo van der Tand in Pulchri Studio een concert geven met den tenor Henk Viskil als solist. Het programma vermeldt werken van Gluck, Mozart, Beethoven, Grieg, Schubert en Wagner. TENTOONSTELLINGEN. Gisteravond werd onder groote belangstelling in de kunstzalen Leffelaar, Wagenweg te Haarlem een tentoonstelling geopend van schilderijen door den heer J. Schrijnder, burgemeester van Grootebroek. De heer Gratema, directeur van het Frans Halsmuseum, sprak het openingswoord. --- HET KORTE VERHAAL DE MULDER HAD TROUWPLANNEN. Jaan Okkers was het met zich zelf eens geworden. Hij zou hertrouwen op zestig jarigen leeftijd, een groot molenhuis bewonen en geen aanspraak hebben van iemand, die een beetje verstand van het leven had, dit kon hij niet meer verkroppen. Aan Jans. zijn dienstmeisje, die pas zeventien was, had hij niets. En bij een van zijn kinderen inwonen, of een van hen met het heele gezin in •huis nemen, daar paste hij voor. Staaltjes genoeg gezien van zulke inwoning. Haalde nooit veel uit. De vrouwen speelden dan den baas. Zijn dochters waren bovendien nog al erg voor het nieuw-modische en hij juist heelemaal niet. Daar hadt je nu dien verdraaiden boord weer. Zoo'n zwart frontje, zooals hij vroeger droeg, was toch veel gemakkelijker. Nu zat hij den heelen Zondag met zoo'n stijf kraakding om z'n nek en bij de minste beweging, die hij met z'n hoofd maakte, piepte dat ding, of hij het pijn deed. „Meej die nuuwmodische fratsen allemol", mopperde de mulder. Maar toen dacht hij er aan, dat wijlen de man van Trui, die hij een huwelijksaanzoek wilde gaan doen, ook altijd Zondags een wit boord droeg, dus kon hij niet anders dan op zijn paasch'best bij haar verschijnen. En heel zorgvuldig legde hij de paar haren, die hij lang had laten groeien, over zijn kalen schedel. Als Trui hem zou vragen, of hij een boterham bleef eten, dan moest hij natuurlijk eerst een vader ons bidden en dus zijn pet afzetten. Zoo met die haren viel zijn kaalheid niet zoo op. Trui, ze was een jaar of tien jonger dan hij, zou er misschien niet op letten, maar het kon soms toch om een kleinigheid afspringen, want haar man-zaliger had een geweldige pruik haar. En dan tegen een kalen knikker aan te moeten kijken, als ge zoo iets gewoon zijt.... Jaan Okkers stond in het dorp bekend als de mulder. Hij was molenaar geweest, maar zijn molen raakte in verval en toen een groep belangstellenden hem over den aankoop ervan sprak, had hij hem maar verkocht, vooral omdat hij er groote onkosten aan gekregen zou hebben, of den molen had moeten sloopen. Het speet hem wel erg, dat de molen nu stil lag en dat hij het suizen van de wieken nooit meer hoorde. In het begin was hij er compleet ziek van geweest en het had dan ook lang geduurd, eer hij er toe had kunnen besluiten, den molen te verkoopen. Maar zijn kinderen hadden er sterk op aangedrongen en toen gaf hij maar toe. Ruim tweehonderdvijftig jaar had de molen aan zijn familie behoord. „Dan maig hij nu wel rust hebben", hadden de heeren hem gezegd, toen zij wilden weten, hoe oud de molen was. Die rust had de molen dus gekregen, maar hij, de mulder, had hem willen gebruiken, tot hij zelf niet meer kon werken, want nu was zijn leven als gebroken. En meer dan ooit miste hij ook zijn vrouw, want aan wie kon hij nu zijn nood klagen Bij zijn kinderen moest hij er niet over 'beginnen. Ze riepen al dadelijk : „Der was toch niks mar meej te verdienen. Alles gao tegeswordig m,achenaol. En ge hetter toch in schoon som vur gekrege. We wilde dan no» meer " Maar Trui, die zooveel jaren op het molen* ■huis als meid gediend had, die zqu er nog wel over willen praten. En, als ze dan met hem wilde trouwen, dan konden zy het samen nog dikwijls over alles van vroeger hebben. De mulder was gekleed. Hij stopte zijn pijp en ving zijn tocht aan. Trui woonde in een nabijgelegen dorp. Ze stond aan de deur, tóen hij aankwam. „Kek, naauw toch is aon, die waor is", zei ze blij-verrast. „Ik wist irst nie, of gij 't wel waart, mar ge zeddet wezelik. Zit gaauw meej aon. Ik heb krek de koffie opgeschud en botterhamme gesneeje." „Wel, wel, dekkoe naauw thuLstref", deed de mulder verbaasd. „Ik docht zoo : ik gaoj mar is 'n bietje kuieren. As ge zoo Zondaags niks in den hof kunt doen, dan vervilt inne mins zich mar. En omdek naauw toch in de buurt was, docht ik : Ik zal is bij Truie ónstoke." „En hoe mokte gij 't zooal, meske " ,,'n Bietje harder wérken as toen Piete nog lééfde, war. Zettoe mar, baos, want ge zult wel muug zijn. 's Is 'n hil end van den meulen nor hier." Trui schoof een stoel bij, haalde een kom en een mes en schonk koffie in. „Nim ok innen botterham, baos, noodde ze. 't Is wel gin eigen baksel, mar de mik smokt toch goed.... Mar de?ge naauw is 'gekomme zijt, dé doe me echt plazier. En hoe ist meej Annas en meej Ketriene ? Hebben ze al veul keinder ? En hedde Peer, oewen hond, nog ?" „Irst efkes bidden", zei de Mulder. Denkend aan zijn dunne schedelbedekking lichtte hij zijn zwart zijden petje op alsof er een vo geitje onder zat en hij bang was, dat dit weg zou vliegen. Na zijn vader-ons begon hij haar vragen te beantwoorden. Trui knikte en wilde telkens weer iets weten. „En hoe ist naauw meej den meulen? Hij ligt hillemol stil, war? Piete zaoliger heej me dè nog verteld. Ik stond er van te kijke. Dé kunde denken. Witte nog, dè wij vruuger aaltij blij ware, aster veul weind was? En as die roeije dan zoo gonken en dè stof zoo uit de romkes kwaamp gestove.... Mij dunkt, ik heur ouw nog fïuite en zinge. En dan zei de vrouw aaltij: Heur de Mulder toch is. Ast mar waait, zeej ze dan. Mar ze vond het hil èèrig, detter bij ullie gin jonges ware. Naauw mostet aaltij meej innen knecht doen. Hoe zoot meej Kees zijn? Witte nog dettie ins in den meulen stond te simmen, omdè gij tegen um opspulde, omdettie ons peird te zwaor gelaoje haaj? En witte nog?.. En witte nog? Trui had zooveel te vertellen en zooveel te vragen, dat de tijd voor beiden omvloog en de duisternis begon te vallen, voor de Mulder er erg in had. Hij keek op zijn horloge en stond haastig op. „Al zoo laot, Trui? Heb ik zoo mijnen tijd verbabbeld? 't Is pikdonker as ik thuis zijj en ons Jaans, ons meske, gewit wel, die heej ginnen sleutel. Dè vertraauw ik heur nie toe. Dè begrijp te wel. Zis nog zoo jonk en de jonge meskes den dag van vendaog..,. Ge wit er alles aaf, war? Nouw, Trui, haauwdoe, war?" „Ge mot nog is onkome, as ge in de buurt zijt," zei Trui. „Jao! jao!" riep hij en spoedde zich voort. „De complementen on Annas en Ketriene van mijn, war?". „Der zal nie on mekeere!". Onderweg schoot het den mulder plotseling te binnen: „Naauw heb ik der hille mol nie ongedecht, Truie te vraoge, of ze meej mij wil trouwe. Wel verdikkeme nog en toe! Hoe kan innen mins zoo kazjeweel stom zijn? Mar ik gao Zondag" vrom. Zoo as zij over onze meule kan praote en over alles van vruuger, dè kan ttiemes". Het zag er niet slecht voor hem uit, want Trui, die hem nagekeken had, had het hoofd geschud en gepreveld: „Wè is toch innen man alleenig en.... en in vrouw?" R. C. Nadruk verboden. --- WETENSCHAPPEN. Huldiging van dr. B. J. Hissink Afgetreden directeur van het bodemkundig instituut. Reeds is met enkele woorden gemeld, hoe dr. B. J. Hissink, de per 31 October j.L afgetreden directeur van het bodemkundig instituut, in hotel „Wittebrug" te 's-Gravenhage is gehuldigd. De voorzitter van het uitvoerend comité voor deze huldiging, ir. D. S. Huizinga, inspecteur van den landbouw en het landbouwonderwijs, heette bij den aanvang naast den heer en mevrouw Hissink (aan haar werd een bloemruiker aangeboden) in het bijzonder welkom ir. A. L. H. Roebroek, directeur-generaal van den landbouw en lid van het eere-comité, die namens den minister van Economische Zaken aanwezig was, oud-minister van Lidth de Jeude, voorzitter van het openbaar lichaam „De Wieringermeer" en van het eere-comité, en dr. J. C. Koningsberger, oud-directeur van 's lands plantentuin te Buitenzorg en oud-minister van koloniën. Hierna volgde een lange rij van sprekers. • Ir. A. L. H. Roebroek, directeur-generaal van den landbouw bepaalde zich tot hetgeen dr. Hissink gedaan heeft voor de ontwikkeling en de organisatie van het proefstationswezen in Nederland en voor de practijk van den Nederlandschen landbouw. Dr. Hissink's inzicht is voor de ontwikkeling van de proefstations hier te lande van de grootste beteekenis geweest en het is voornamelijk aan hem te danken, dat het bodemkundig onderzoek is geconcentreerd en samengebracht in het instituut te Groningen. De indeeling en benaming der grondsoorten het onderzoek van den Zuiderzeebodem, velerlei ontginningen werden door dr. Hissink geleid. Hartelijk hoopte spreker, dat dr. Hissink van diens otium nog vele jaren profijt mocht hebben. Spreker dankte dr. Hissink voor het door hem verrichte wetenschappelijke en practische werk en voegde hieraan woorden van groote erkentelijkheid aan het adres van mevr. Hissink toe. Namens de regeering deelde spreker zooals gemeld tenslotte mede dat het H. M. de» Koningin had behaagd, dr. Hissink te benoemen tot ridder in de Orde van den Nederlandschen Leeuw. Onder algemeen applaus speldde ir. Roebroek het onderscheidingsteeken dr. Hissink op de borst. Prof. dr. Reinders onlangs afgetreden hoogleeraar aan de Technische Hoogeschool te Delft, schetste de wetenschappelijke beteekenis van de door dr. Hissink gedane onderzoekingen. Prof. ir. J. W. Thierry, voorzitter van de sectie Nederland der internationale bodemkundige vereeniging, bracht hulde aan het internationale bodemkundige werk van dr. Hissink. Dr. J. J. L. van Rijn, eere-vice-voorzitter van het internationaal landbouwinstituut te Rome, dat thans 35 jaren heeft bestaan en waarbij 70 regeeringen zijn aangesloten, zeide, dat de arbeid van dr. Hissink voor het internationale wetenschappelijke landbouwonderzoek van groote beteekenis is geweest en hij bracht hem namens het I. L. I. voor diens toewijding hartelijk dank. Verder voerden nog het woord de heeren ir. R. de Kat, voorzitter van de geologische stichting, H. D. Louwes, voorzitter van de Groninger maatschappij van landbouw en voorzitter van het Koninklijk Nederlandsch landbouwcomité, ir. S. Smeding, directeur van het openbaar lichaam der Wieringermeer, dr. ir. C. K. van Daalen namens de landbouwconsulenten en de leeraren aan land- en tuinbouwwinterscholen, prof. dr. E. C. J. Mohr, oud-hoofd van het agrogeologisch laboratorium van het departement van landbouw, nijverheid en handel in Ned.-Indië, prof. dr. O. de Vries, hoofddirecteur van het rijkslandbouwproefstation te Groningen, die de leiding van het bodemkundig instituut te dier stede van dr. Hissink heeft overgenomen, W. F. J. M. Krul, directeur van het rijksbureau voor drinkwatervoorziening, voorzitter der commissie voor normalisatie van de classificatie en benaming van grondsoorten, ir. P. J. Mesu, directeur van den cultuurtechnischen dienst, ir. F. F. M. Witz, oud-directeur der gemeentewaterleiding te Rotterdam en voorzitter van de corrosiecommissie II, dr. B. R. de Bruyn, oud-directeur van het rijkslandbouwproefstation voor veevoederonderzoek en dr. J. van der Spek, scheikundige aan het bodemkundig instituut te Groningen. Dr. Hissink heeft daarna in welgekozen bewoordingen de sprekers bedankt. Spreker dankte H. M. de Koningin voor de hem verleende onderscheiding, de ministers van Economische Zaken en Waterstaat voor hun voordracht daartoe en verder ir. Roebroek en de overige sprekers, terwijl hij hulde bracht aan de nagedachtenis van prof. Treub, van dr. Breda de Haan, prof. van Romburgh, dr. Lovink en anderen. Het verheugde hem hier in ongebroken vitaliteit dr. A. J. Swaving, oud-raadadviseur van Economische Zaken, aanwezig te zien, zoomede den heer E. Tweer, oud-directeur van de Senembah-maatschappij, onder wiens directie spreker» in Ned. Indië indertijd heeft gearbeid. Tenslotte dankte hij de regeeringspersonen, die de gelegenheid hebben verschaft, waardoor het bodemkundig instituut te Groningen thans het beste instituut van dien aard in de wereld mag worden geheeten, met de leiding waarvan hij zijn opvolger veel geluk wenschte. Ir. D. S. Huizinga sloot het samenzijn met den wensch, dat mevr. en dr. Hissink bij hun verder verblijf, metterwoon, in Den Haag in alle opzichten daarmede ingenomen mochten zijn. Hierop volgde in de nevenzalen een receptie, waarbij de vele aanwezige dames en heeren den gehuldigde complimenteerden met zijn Koninklijke onderscheiding. --- CORRESPONDENTIE. W. P. U. — a. Vakblad voor den R. K. Nat. Klompenmakers-patroonsbond, Wed. A. Merkx, Veemarktstraat 10a, Tilburg, verschynt den eersten en derden Donderdag van de maand; b. Vakblad voor den houthandel, ultg. Moorman 's periodieke pers N .V., Zwarteweg 1, Den Haag, verschijnt iederen Vrijdag. H. O. te V. — Indien voor 1939/40 de officieele reclame termijn verloopen is kan van dit recht geen gebruik meer worden gemaakt. U kunt echter op grond van art. 109 ambtshalve vermindering bi) den inspecteur over genoemde jaren aanvragen met vermelding van de aanleiding van het verzoek. ---