LETTEREN EN KUNST. HET WERK VAN ROLAND HOLST. Schenking aan het Stedelijk Museum ie Amsterdam. Mevrouw de wed. H. Roland Holst-van der Schalk heeft aan de gemeente Amsterdam een aantal schilderijen, aquarellen, teekeningen, enz., uit de nalatenschap van haar echtgenoot, prof. R. N. Roland Holst, in leven hoogleeraar-directeur aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten, ten geschenke aangeboden. Deze collectie vormt, zooals B. en W. v&n Amsterdam uiteenzetten, een welkome aanvulling van de verzameling van het Stedelijk Museum. Zij stellen den gemeenteraad dan ook voor, deze schenking onder betuiging van bijzondere erkentelijkheid jegens de schenkster, te aanvaarden. AANWINST VOOR HET HAAGSCHE GEMEENTEMUSEUM. Dr. H. E. van Gelder schrijft ons: Een belangrijke gift van een Hagenaar, die voor zijn stad voelt, maar die ongenoemd wenscht te blijven, maakte het mij mogelijk voor de historische afdeeling van het Gemeentemuseum een tweetal fraaie 17de eeuwsche portretten te verwerven, die daar wel uitermate goed op hun plaats zullen zijn. Vooreerst om den schilder, die ze in 1643 conterfeitte; het was de uit het Haagsche schildersgeslacht Mijtens, geboren Daniël (1590—1647), wiens werk hier te lande zeldzaam is, omdat hij van 1614 tot 1635 in Engeland werkte aan het hof van Jacobus en Karei I. Op Hampton Court vindt men naast koningsportretten ook zijn zelfportret. In 1635 kwam hij in Den Haag terug. Men kent geen werk uit zijn Haagschen tijd, behalve dan deze beide portretten; dat hij ze schilderde is begrijpelijk, als wij weten, dat hij de oom was van den voorgestelde: Thomas Cletcher, sinds 1641 gehuwd met Anna Hoeufft. Maar niet deze verwantschap interesseert ons vooral, meer het feit, dat Thomas Cletcher in het Haagsche leven een belangrijke rol heeft gespeeld. Zijn beroep was goudsmid en juwelier en als zoodanig was hij in 1631 gildedeken en heeft • hij bijvoorbeeld belangrijke bestellingen aan Frederik Hendrik geleverd. Voorts was hij van 1647 tot 1659 afwisselend lid van de Haagsche Schepenbank en burgemeester. In een tijd perk van bloei en uitbreiding — zoowel aan Boschkant als aan de Prinsegracht — had hij dus belangrijk aandeel in het beleid der stad. Portretten van Haagsche Magistraatspersonen — in het algemeen zelfs van Haagsche burgers uit de 17de eeuw — zijn zeldzaam. Het is ook daarom een geluk, dat ons Museum er een paar heeft kunnen verwerven, welke in niet mindere mate gewaardeerd kunnen worden als voortreffelijke stalen van onze 17de eeuwsche Haagsche portretschilderkunst, welke inderdaad een eigen, zich van de Amsterdamsche en Haarlemsche duidelijk onderscheiden karakter vertoont. KURZAAL-BERICHTEN. Woensdagavond staat het concert onder leiding van Carl Schuricht met als solist den violist Fritz Kreisler. Het programma vermeldt dien avond het vioolconcert in D gr. t. en de Symphonie no. 1 in c kl. t. van J. Brahms. Donderdagavond heeft er een concert plaats door het Residentie-orkest onder leiding van Ignaz Neumark en Richard Tauber. Vóór de pauze dirigeert Ignaz Neumark met als solist Richard Tauber die een aria uit „Rienzi" van Wagner, een aria uit „Mignon" van Thomas en een aria uit „Der Freischütz" van Weber zal zingen. Tevens zal vóór -de pauze de Serenade voor 13 blaasinstrumenten van Strauss worden uitgevoerd. Na de pauze dirigeert Richard Tauber o.m. de Suite „L'Arlésienne" van Bizet. Voorspel tot de 2e acte „De juweelen van de Madonna" van Wolf-Ferrari en Symphonisch intermezzo, uit de Opera „Der singende Traum" van Richard Tauber. Vrijdagavond 4 Augustus staat het symphonieconcert onder leiding van Carl Schuricht. Op het programma staat o.m. de Symphonie No. 7 in A gr. t. van L, van Beethoven. DE GUIDES NAAR DEN BOSCH. Een ooncert van een der beste militaire korpsen. Men schrijft ons: Zondag 6 Augustus a.s., des avonds van half zeven tot half negen concerteert op het tentoonstellingsterrein van „Ideaal Wonen" te 's-Hertogembosch, een der beste militaire harmoniekorpsen van Europa, n.1. het muziekkorps der Guides onder leiding van commandant Prévöst, dat 88 leden telt en uitsluitend gerecruteerd is uit studenten van de Belgische conservatoria, die met een eersten prijs hun einddiploma behaalden. Wie bedenkt dat het ensemble 28 clarinetten, 4 ho'boisten en de overige blazers naar verhouding telt — onze Kon. Militaire Kapel telt 48 leden — krijgt een denkbeeld van het klankvolume, dat de Guidës kunnen ontwikkelen. Het concert in Den Bosdh, waarvoor de consul-generaal, de heer J. Dony, zich zeer interesseert, moet op een vroeg avonduur vallen om de Brusselsche musici in staat te stellen nog voor den nacht dn (hun woonplaats terug te keeren. Niet op het feestterrein, maar op het tentoonstellingsterrein zullen de Guides hun program afwerken. Een program werd samengesteld van serieuze en toch bevattelijke muziek, waarnaar leek en muziekkenner met belangstelling luisteren. Vooral de vele Brabantsohe dilettant-musici zullen veel kunnen leeren. Het programma luidt als volgt: Intrede van de goden in het Walhalla van Wagner, Oberon-ouverture van Von Weber, Peer Gynt-suite (morgenstemming, Ases' dood, Anitra's dans en In de grot van den bergkoning), Noorsche rapsodie van Lalo, Spaansche suite van Albeniz, Intermezzo van de Eerste Symphonie van Widor, Dansen uit Prins Igor van Borodine. Het comité, bestaande uit de heeren P. Martens, Wililem Mulders en Hub. van Rooij mag men een compliment niet onthouden voor de energie, die zij hebben aangewend om de Guides naar Den Bosoh te krijgen. RICHARD TAUBER NOG ONGESTELD. De concerten van Richard Tauber in de Kurzaal te Scheveningen op Donderdag 3 en Zaterdagavond 5 Augustus, zullen eenige dagen worden uitgesteld, omdat Taubers geneesheer hem nog niet toestaat op te treden. Donderdagavond a.s. zal nu de film MarieAntoinette vertoond worden en Zaterdag a.s. treedt de Spaansche danseres Manuela del Rio" op. TOURNÉE MATROZENKOOR UIT DEN HAAG. Het Matrozenkoor uit Den Haag zal op 8, 9 en 10 Augustus in Stans en Engelberg zingen en op 14 en 15 Augustus in Einsiedeln, waar wegens het feest van Maria Hemelvaart duizenden bedevaartgangers samenkomen. Andere concerten zijn in voorbereiding. Op den terugreis naar Nederland zal nog worden opgetreden voor Radio Strasbourg op 25 Augustus 13.05 (Holl. tijd 13.025) tot 13.25 (Holl. tijd 13.45). TENTOONSTELLINGEN. Men verzoekt ons te melden, dat de tentoonstelling van werken door Kees van Dongen bij den kunsthandel Gebr. Koch te Rotterdam, wegens groote belangstelling tat 31 Augustus geopend blijft: --- v. ROSSEM 's POORTERS-TOEBACK 20,25 en 30 Cts. v. ROSSEM 's POORTERS-TOEBACK 20,25 en 30 Cts. --- Rumoer rond Rosalind. Geautoriseerde vertaling naar het Engelsch van GEOFFREY CLAYTON. 39) Het beteekende ófwel, dat er een smerig zaakje dreigde. En wanneer het op smerige zaakjes aankwam, wilde mr. Trotter die het liefst zelf uitvoeren, óf althans minstens volledig op de hoogte zijn van wat er te gebeuren stond. Neen, de situatie was lang niet mooi en Belle Warren maakte zich dienovereenkomstig bezorgd. Zij kon slechts hopen, dat iemand — een van de bedienden misschien — het snoer gevonden had en nu wachtte op het slaan van het eerste groote alarm. En miss Warren was er zich maar al te duidelijk van bewust, dat zelfs dat funest zou zijn. Zij zuchtte. Er zat nu eenmaal niets anders op dan af te wachten en er het beste maar van te hopen; en inmiddels besloot de dame zich de luxe te gunnen van in haar eigen kamer te ontbijten. Na al de schokken, welke zij had moeten doorstaan, was het tenslotte begrijpelijk, dat een meisje niet al te vroeg voor den dag kwam en het zou Drogo mogelijk een beetje vuriger naar haar doen verlangen- Men zegt, dat afwezigheid vaak een dergelijke uitwerking heeft. Opstaande, drukte miss Warren op de bel. Zoo kwam het, dat de wijzers van de klok reeds bijna het middaguur aanwezen, toen Belle, die er in haar gestreepte zijden jurk en smetteloos witte schoenen heerlijk-koel en aantrekkelijk uitzag, juist op tijd in de hall verscheen om een groote auto voor het huis te zien stoppen. Er sprong een meisje uit de auto, dat ietwat kalmer gevolgd werd door een oudere dame. Het meisje keek belangstellend om zich heen. — Maar moeder, riep zij uit. het is hier allemaal heel anders dan ik gedacht had! Haar oogen gleden bewonderend over de fraaie tuinen. Het is geweldig! Bassett, die op zijn gebruikelijke manier uit het niet scheen op te doemen, was met den chauffeur in gesprek over de bagage, waarvan een verrassende hoeveelheid aanwezig bleek te zijn. — Zeker madam. Hoffelijk wendde hij zich tot de oudere dame. Neen, alle kamers zijn nog niet bezet. Maar ik vrees, dat wij U geen kamers met eigen badkamer kunnen aanbieden. Maar overigens vertrouw ik, dat alles volkomen naar Uw genoegen zal zijn. Lovejoy zegt U? Dank u zeer, madam. Hierheen madam, als U zoo goed wilt zijn. Maxine en haar moeder volgden hem in de hall en Drogo Henderson Catchpole, die op dat oogênblik uit de zitkamer te voorschijn kwam, stak haastig iets in zijn zak en bleef dan als verstomd staan bij het zien van zooveel schoonheid. Drommels, welk een schat! Drogo staarde haar gefascineerd aan. Hier stond nu dat schepseltje, alleen en onbeschermd, en met uitzondering van Bassett,' den chauffeur en de dame, die er uitzag als haar moeder, met niemand om op haar te passen en niemand om voor haar te zorgen. Daar behoorde terstond iets aan gedaan te worden. Verdraaid, het meisje kon wel bang en zenuwachtig zijn, zoo alleen in een vreemd huis. Dat hadden meisjes wel meer, meende Drogo ervaren te hebben. Maar had hij, overigens, geheel afgezien van zijn eigen, persoonlijke wenschen en verlan* gens, niet zijn plicht te doen jegens zijn gasten? Drogo trok zijn das wat recht. — Drommels, wat ik zeggen wil, begon hij. Goeden morgen en zoo, als U begrijpt wat ik bedoel. Mrs. Lovejoy, wier aandacht op de achterzijde van Bassett's hoofd was geconcentreerd geweest, draaide zich met een ruk om bij het vernemen van dezen stroom van zinledige woorden. — Wat zei U? informeerde zij. Er speelde een lachje om de hoeken van Maxine's mondje en er ontstonden wonderlijke kuiltjes in haar wangen. Zij keek Drogo vol belangstelling aan. — Ik zei „goeden morgen" herhaalde de jongeling. U begrijpt natuurlijk wat ik bedoel. Mrs. Lovejoy onderwierp den spreker aan een nauwgezet onderzoek. — Ja, zei ze eindelijk, ik begrijp je. Goede morgen. — Ik, verklaarde Drogo met een gebaar, dat alles wat zichtbaar was, scheen in te sluiten, ben een van de — eh — de eigenaars van dit huis. De derde firmant zoudt U mij kunnen noemen. — O, is het toch waar? Mrs. Lovejoy's stem registreerde nu belangstelling. Dan bent U zeker mr. Ridgeway. Drogo schudde het hoofd. — Niet Ridgeway. Mijn naam is Catchpole, vertelde hij haar. Drogo Henderson Catchpole. — In 's Hemels naam! mompelde mrs. Lovejoy. — En, .indien ik er op welke wijze ook toe kan bijdragen om Uw verblijf alhier geriefelijker of gezelliger te maken. — U blijft toch logeeren is het niet? Zijn blikken zwierven eerst naar den stapel bagage om zich dan vol spanning op Maxine te richten. Haar moeder herkende de symptomen; het zou ook moeilijk zijn om met iemand als Maxine de wereld rond te trekken en de symptomen dan niet te kennen. — Wij hadden er over gedacht in ieder geval een poosje te blijven, antwoordde zij voorzichtig. Het zal er heelemaal van afhangen, hoe het ons hier bevalt. — Ik zal er wel voor zorgen, dat U zich hier volkomen op Uw gemak gevoelt en U nog kostelijk amuseert bovendien, beloofde Drogo vol enthousiasme! Indien er iets is, dat.U mocht wenschen, — hij richtte zich nu tot Maxine — zal ik het op prijs stellen, indien U het mij wilt laten weten. Ik ben altijd in de buurt. — Daar ben ik zeker van, meende mrs. Lovejoy droogjes. Miss Warren, die op de eerste tree van de trap was blijven staan om dit tafereel te aanschouwen, glimlachte een tikje cynisch. Ook zij herkende de symptomen en hier deed zich een gelegenheid voor om niet alleen mogelijk een deel van het verloren terrein te herwinnen, maar om die nieuws gasten meteen voor eens en voor goed duidelijk te maken, hoe de zaken er voor stonden. Haar stem verheffend, begroette zij den derden firmant. — Goeden morgen, Drogo! riep zij, de hall betredend. Drogo keek op. — O, goeden morgen, miss Warren, antwoordde hij haastig, waarna hij zich direct weer tot het meisje aan zijn zijde wendde. — Ja, alles wat in ons vermogen is, vervolgde hij op bijna smeekenden toon. U behoeft het maar te zeggen. Belle Warren beet op haar lip. Hoewel gewend aan een leven, waarin ongezouten waarheden een groot deel van de conversatie vormden, was dit juist een tikje teveel. En integenwoordigheid van derden nog wel. Het was een volslagen klap in haar gezicht. Heel goed, dat zou zij later wel in orde maken, wanneer zij Drogo voor zich alleen had. Het had geen zin in dit stadium een scène te veroorzaken. Het antwoord inslikkend dat haar naar de lippen drong, stapte zij met opgeheven hoofd en twee vurige blosjes op haar wangen langs het overige gezelschap, nagekeken door de lichtelijk-geamuseerde Maxine. — Iemand schijnt een tikje op haar teentjes getrapt, meende het meisje. Zij keek Drogo met ondeugend-schitterende oogen aan. Behoort u er niet aan te denken om iets te doen, om haar verblijf hier aangenaam en gezellig te maken? Er verscheen een beantwoordend lachje in Drogo's oogen. — U zult wel bemerken, dat dat best in , orde komt, meende hij. Ik kan daar tenslotte altijd later voor zorgen. — Wel, het spijt mij te vernemen, dat de professor ziek is, zei mrs. Lovejoy, terwijl Bassett en zijn onderhoorigen zich verdienstelijk maakten met het serveeren van de lunch. Ik hoop echter maar, dat hij weer beter zal zijn, alvorens wij hier vandaan gaan. Vreemd, dat hij niemand bij zich wil toelaten! — Hij schijnt heel beslist op dat punt, zei Rosalind. Hij wilde zelfs mij vanmorgen niet in zijn kamer hebben. Rosalind Remberton had de nieuwe gasten met open armen verwelkomd. Op de eerste plaats gaven zij haar te veel werk om te denken op een tijd, dat zij er naar verlangde zoo weinig mogelijk te denken, terwijl zij haar ook schitterend hielpen bij het ten uitvoer brengen van haar vaste voornemen om Alan Ridgeway te ontwijken. Wat dezen ongelukkigen jongeling betreft, hij zat naast zijn vader, bezig een zalm-mayonnaise te verwerken, terwijl hij er ongeveer even vroolijk uitzag als een humorist in den stoel van een tandarts. Rosalind wendde zich tot mrs. Lovejoy. — Ik begrijp er niets van, vervolgde zij. Het is zoo heelemaal niets voor vader. En het geheimzinnigste van al is wel, dat hij gisterenavond laat nog iemand heeft meegebracht, een man. En deze gedraagt zich al precies eender. Hij blijft in zijn kamer, waarin niemand wordt toegelaten. Zij wendde zich naar het tafeltje, waar de heeren Trotter en Swan hun plicht en méér dan hun plicht deden. U zei toch, dat U hem gisteravond gezien hebt, niet waar? Mr. Trotter knikte. — Het zal best met hen in orde komen, verzekerde hij. Zij zullen alle twee over een paar dagen weer in orde zijn. — Welken indruk maakte hij op U? informeerde de professor's dochter. Mr. Trotter dacht ernstig na; hij voelde er niets voor om in al te veel details af te dalen omtrent de gebeurtenissen van den vorigen avond. Het eenige, dat hij verlangde was, dat de majoor weer spoedig tot het witte ras zou gaan behooren, waarna hij dan, minus zijn cheque, in de vergetelheid zou kunnen verdwijnen. Hij wendde zich tot zijn ondervraagster. — Hij leek me aardig blauw, toen ik hem zag, meende mr. Trotter. Rosalind knikte. — Arme schat, hij heeft den laatsten tijd veel te hard gewerkt. Wat.voerde hij uit? — Hij was — eh — verdiept in een van zijn experimenten, antwoordde mr. Trotter droogjes. — En die vergen heel. wat van hem. Zooveel hersenwerk, sympathiseerde Rosalind. — Ja, hij leek gisteravond in tamelijk „diep water", gaf mr. Trotter nE^ar waarheid toe. Maar ik ben er zeker van, dat hij over een paar dagen weer geheel de oude zal zijn. Een minuut of twintig later stond mr. Ridgeway niet zonder moeite van tafel op. — Ik ga mijn koffie buiten opdrinken, verklaarde hij. — Een goed idee, meende mrs. Lovejoy. Indien U er geen bezwaar tegen hebt, denk ik, dat ik U gezelschap zal houden. Zij liet haar stem een weinig dalen. Ik zou graag enkele zaken met U bespreken. Vol belangstelling staarde mr. Ridgeway de lang niet onknappe dame aan, die er naar scheen te verlangen hem met h'aar vertrouwen te vereeren. Met een opgewekt gebaar trok hij zijn das wat rechter. Zijn figuur mocht dan al niet ideaal zijn, maar — verdraaid nog toe ! — alles bij elkaar mocht hij er toch nog zijn. Vaag begon hij zich af te vragen, of hij misschien al niet te lang weduwnaar gebleven was. Met de beste imitar tie van een buiging, welke zijn figuur hem toestond, begaf hij zich in de richting van de openstaande tuindeuren. — Zal me een waar genoegen zijn! antwoordde mr. Ridgeway galant. (Wordt vervolgd.) --- TOONEEL EN FILM. HET RUIJS-ENSEMBLE. In varband met het in de pers verschenen bericht als zou Cor Ruijs voor het aanstaande seizoen een nieuw gezelschap hebben gevormd, schrijft men ons, dat zulks niet juist is. Het nieuwe ensemble zal niet onder leiding staan van Cor, doch van Anton Ruijs. Wel zal Cor Ruijs als regisseur en karakterspeler aan het ensemble medewerken. „THE LITTLE PRINCESS". De eerste film van Shirley Temple in haar nieuwe lervensphase, „The Little Princess", als steeds een product der 20th Century-Fox, dodh thans geheel in toleuiren opgenomen, beleeft haar Nederlandsche première op 4 Augustus a.s. in het Grand theatre te Rotterdam. --- HET KORTE VERHAAL EEN ONVERGETELIJKE REIS. Zóó deed kapitein Clackson zijn verhaal: — 't Zal 'n jaar of veertig geleden zijn. Ik voer op de „Winnipeg", voor die dagen een geweldige kast. We waren naar Amerika geweest en eindelijk weer van den pier in Hoboken losgekomen. Ik stond op de commandobrug en was in m'n schik, dat alles geklopt had als 'n bus. Toen kwam er een van de matrozen en gaf me een kaartje. Of ik de dame te woord wilde staan, 't was zeer dringend. „Dórothy Yellow" stond er op het kaartje. En daaronder: gevolmachtigde van de firma Thomson. Ik wist dat Thomson een van de grootste detective-bureaux was in de Vereengde Staten. Maar vrouwelijke detectives heb ik nooit kunnen lijden. Ik zei dus tegen den matroos: „Zeg aan miss Yellow. dat een kapitein kort na het vertrek uit New-York nog wel wat anders te doen heeft. Als het werkelijk zoo dringend is, kan ze me over twee uur in mijn hut vinden". Toen ik naar beneden kwam, stond ze al te wachten. Ze ging tegenover me zitten en deed nogal nerveus. Ze was de vrouwelijke chef-detective van Thomson, vertelde ze, en ze had een zeer gewichtige opdracht uit te voeren. Aan boord bevond zich een .beruchte dief. Ik sloeg een afwerend gebaar. — Vertel maar niets meer! zei ik. — Altijd hetzelfde liedje. Nog nooit heb ik een reis gemaakt, of iemand vertelde me dat er een kerel aan boord was, die -tijdens den overtocht zijn slag wilde slaan. — Geloof me, verzekerde miss Yellow, dezen keer is het raak. Hij staat op de passagierslijst als mr. Kennedy uit Detroit. Om' zeker te zijn dat de knaap me niet ontglipt heb ik een aardig plannetje bedacht. Mijn patroon heeft me een geweldig kostbaar en in het oog loopend sieraad meegegeven. Hier is het! Ze liet me een etui zien met een groote ster op een gouden ketting, die zoo kwistig met fonkelende steenen bezet was, dat 't er even onecht uitzag als een klungel van de kermis. — Hoeveel denkt u wel, dat dit collier waard is? vroeg miss Yellow. Wist ik veel. —' 3000 dollar 5000 misschien! Heesch van Innerlijke opwinding klonk de stem van Dorothy Yellow, toen ze repli -J ceerde: — 5000? Good heavens! Tachtig duizend! Kennedy zal dat met den eersten blik zien. Daarop heb ik mijn plan de campagne ontworpen. Van den derden avond af zal ik het collier dragen. U zal zien, dat Kennedy dan bijzonder belang in me gaat stellen. En op zekeren dag zal het sieraad verdwenen zijn. Dat is het wat ik u wilde zeggen. U bent nu op de hoogte en kunt een oogje op Kennedy houden! Alles verliep volgens program. Bij het souper op den derden avond verscheen Doïbthy Yellow met haar 'ster, die natuurlijk -links en rechts bewonderd werd. Wat me ook opviel was, dat Kennedy zich van nu af opvallend druk met haar bezig hield. Mogelijk was er toch iets waar van het verhaal. Maar er gebeurde niets. Kennedy leek me een geschikte kerel. Hij nam iedere gelegenheid te baat om een paar woorden met me te wisselen. Dieven van professie plegen tamelijk uit de buurt van den kapitein te. blijven. Het was de dag voordat we in Engeland arriveerden. En dus het gebruikelijk afscheidssouper. Dat beteekende voor Dorothy Yellow de laatste gelegenheid om haar ster te laten stralen. Nadat iedereen zich had teruggetrokken werd er een uur later op de deur van mijn hut geklopt. Zoo kort voor de aankomst was ik natuurlijk op. Toch was ik verbaasd, toen opeens mr. Kennedy voor me stond. — Misschien kom ik 'n beetje ongelegen, 'zei hij, maar voor we aankomen, wil ik u graag in vertrouwen nemen. Precies als miss Yellow, die u terloops over mij heeft ingelicht! Ik stond er werkelijk van te kijken, maar mr. Kennedy vervolgde: — U hoort, kapitein, dat ik volkomen op de hoogte ben. Maar ik ben niet de beruchte dief, zooals miss Yellow me heeft afgeschilderd, maar eveneens een detective van. de firma Thomson. Er was ons alles aan gelegen het waardevolle collier veilig over te brengen. Het ergens te verstoppen leek ons te riskant. Dan was het nog beter het open en bloot te dragen. Daarom hebben we een dame met het transport belast. In het geheim werd ik evenwel meegestuurd, zonder dat ze het wist. Ze kent me natuurlijk niet, evenmin'als ik haar Maar om een oogje op het kleinood te houden moest ik veel in haar nabijheid zijn. Daarom werd voorgewend, dat ik een diet was. Erg scherpzinnig is miss Yellow echter niet, want ziet.... hier is de beroemde ster! Bij deze woorden schoof mr. Kennedy het etui uit zijn binnenzak. — 't Kostte weinig moeite het haar te ontfutselen! zei Kennedy. En toen hij mijn eenigszins verwonderden blik opmerkte, ging hij lachend voort: — Ziet u, kapitein, dat zijn handigheidjes, die bij het vak behooren. Hoofdzaak is, dat het kostbare collier veilig is overgekomen. Maar nu wilde ik u verzoeken er tot de aankomst op te passen. Bij u is het maar het veiligst. U blijft wakker, terwijl ik nog een paar uur ga slapen! Vervolgens overhandigde hij mij het etui en ging heen. In stilte verheugde ik me al op het oogênblik, waarop miss Yellow zou komen toesnellen, om over den diefstal te jammeren. Dat oogênblik kwam inderdaad, maar wel 'n tikje anders dan ik had gedacht. We waren al tamelijk dicht bij de kust, toen Dorothy Yellow op me toe kwam rennen: — De ster....de ster is gestolen! — Nou, weg is weg! zei ik lakoniek. Zij: — Laat direct bij mr. Kennedy een onderzoek instellen! Ik: — Denk er niet aan! Zij: — Bent u dan ? Ik: — Nee, dat ben ik niet. Maar Kennedy is ook geen dief, waarde miss Yellow. Hij is zelfs een collega van u. En opdat u zich het collier niet meer zal laten ontfutselen, heeft hij het mij in bewaring gegeven. Hier.... Met een waardigheid, die me nooit zoo goed afging als toen, haalde ik het etui te voorschijn. Maar nauwelijks had miss Yellow een blik op de ster geworpen, of ze viel als lamgeslagen in een stoel: — Die steenen zijn valsch! zei ze bijna toonloos, — een imitatie en slechter kon het al niet! Ze keek me grenzeloos minachtend aan. Kort en goed, we stelden onmiddelijk een onderzoek in. Kennedy was nergens te vinden. Daarop kwam me een klacht van een matroos ter oore, dat hij zijn pak miste. Nu werd het raadsel opgelost. In die dagen, toen er van draadlooze telegrafie nog geen sprake was, kwam ons bij het binnenkomen altijd een groote sloep met eenige heeren van de directie tegemoet. Dat had de schelm natuurlijk geweten en in alle vroegte, toen de sloep met de post aan boord weer vertrok, had hij in mitrozenkleeding zich uit de voeten gemaakt. ' f Maar nog altijd als ik aan miss Yellow denk timmer ik met de vuist tegen het voorhoofd en zeg: — Jij driedubbeldoorgedraaide ezel! (Nadruk verboden). JAME. --- „U begint het te leeren, juffrouw, vandaag „U begint het te leeren, juffrouw, vandaag bent u al eerder dan het paard thuis!" --- WETENSCHAPPEN. HEEMKUNDE IN LIMBURG. Sint Servatiuskamp te Nunheni, (Kloosterhof) op 7—12 Aug. Men schrijft ons: Behalve de zeer interessante en leerzame voordrachten, die des namiddags om 4 uur telkens beginnen, en 't kamp maken tot een korten „leergang" in practische Heemkunde (sommigen spreken van een „HeemkundeCongres"), zullen de Kampvuren des avonds tusschen 8 en 9 uur een meer populaire beoefening van dialect, folklore, lied, sage en geschiedenis enz. brengen. De eerste avond, Dinsdag 8 Aug., begint al met een korte herdenking van het 700jarig bestaan van 't voormalig klooster, thans kasteel „St. Elisabeth", waar de kampeerplaats is. In aansluiting hieraan krijgen we een fijn „Spel van S. Elisabeith" ge schreven door de Eerw. Zuster Magdala van Baexem, opgevoerd door eenige damesDe Sint Servaas-legenden worden natuurlijk niet vergeten, evenmin als de geschiedenis van 't voormalige klooster „Marien schoot" te Nunhem, waar de Zusters van Ommel het miraculeus Mariabeeldje jaren hebben bewaard. Maar dan komt ook „Bestemoeder" voor den dag met haar kleinkinderen, die ze ver telt van de sage van den Gravenberg, van Thorn, van Ensebroeck, de Heldin van Aldengoor, enz. Weer een ander verhaalt van „Het vurig ros van Ghoir", de sage van den Bedelaar, van Aldenigoor, van den Franschen tijd, enz. enz., terwijl „ne Boor, zoo vanachter de ploog",de „Aovermenkes heksen en weerwolf" doet herleven. Verscheidene eminente personen, die het kamp meemaken, zullen zich natuurlijk niet onbetuigd laten, zoo bijv. dr. Wim Roukens en dan Pater Jac. Schreurs, die o.a. vertelt van „Margreetje van Limburg' en mej. Toos Leurs uit Venlo, de bekende declamatrice, die gedichten van Limburgsche dichters en verzen in Venloosch dialect voordraagt. Er wordt bovendien aangekondigd: een wedstrijd in welsprekendheid! met prijzen! en een demonstratie van: „Wi men einen Hollender Venloos liert". Dat is zoo een en ander, voor wat we bij t kampvuur te verwachten hebben. Niet alles! En tusschen de bedrijven door een onbetaalbare Hansworst, ook wel clown genaamd. We zouden nog vergeten: „Hiemelkonzer" van Harie Loontjes, ter eere van pater JacSchreurs, den Limburgschen dichter, die 't kamp meemaakt en zich natuurlijk daar èn als dichter èn als volbloed Limburger niet zal verloochenen. En dan „De Bloedbijl", klucht op te voeren door de kellners en de koks. Om niet kans te loopen, 't verwijt te krijgen te provincialistisch te zijn, komt ook een Groot-Nederlander aan 't woord, en wel de vorst onzer dichters: Vondel. Dit alles n.1. voorzoover er tijd is. Want alles zal zéér vlot moeten verloopen, wil men deze stof kunnen verwerken, en dan moet er natuurlijk voor den zang van liederen tijd overblijven, en — daar hebben we nog niet over gesproken — worden twee avonden voor een deel in beslag genomen door prima uitvoeringen van volksliederen, en wel Donderdagavond door het Dubbelmannenkwartet uit Roermond onder leiding van den heer Tijssen, en Woensdagavond door het gemengde koor der universiteit van Bonn, dat ook reeds Woensdagnamiddag 5 uur zal optreden. --- DE NIEUW-GUINEA-EXPEDITIE. ANETA verneemt van den leider van de expeditie van het Koninklijk Nederlandsch Aardrijkskundig Genootschap naar NieuwGuinea het volgende: Op ?5 Juli is de luitenant ter zee Hagedorn met Mantri Hoeka van het Paniai-meer naar het Tigi-meer gevlogen met een maand vivres, zulks voor de kaarteering in aansluiting van het randgebergte met de Amera-, Charles Louis- en Weyland-gebergten. Ook is de heer Brouwer voor Anthropologische onderzoekingen onder de bevolking naar de Oeroemaka-rivier, het Tigi-meer en de I tod ah-hoogvlakte vertrokken. Op 28 Juli hebben de heeren IJzerman en Eyma de beklimming aangevangen van den 3500 meter hoogen Dejai aan den Zuid-Westhoek van het Paniai-meer voor geologisch en botanisch onderzoek. Op 30 Juli zal een aanvang worden gemaakt met het overbrengen van vivres naar het Oosten door de vallei van de Araboe voor den tocht naar den bovenloop van de Rouffaer-rivier. Men wacht een dag met mooi weer af voor een verkenningsvlucht naar het Oosten. Intusschen gaat men voort met lucht-fotografie rondom de meren. --- RECHTSWEZEN. ROTTERDAMSCHE RECHTBANK. Uitspraken. De rechtbank heeft veroordeeld: J. F., 35 jaar, loswerkman, gedetineerd, wegens oplichting subs. verduistering tot 4 maanden gevangenisstraf met aftrek van den tijd in voorloopige hechtenis doorgebracht. J. B., 46 jaar, hofmeester op de groote vaart, gedetineerd wegens bedreiging met doodslag althans zware mishandeling van zijn moeder, tot een gevangenisstraf van 9 maanden voorwaardelijk met aftrek van den tijd in voorloopige hechtenis doorgebracht en met een proeftijd van 3 jaar. Zijn invrijheidsstelling is gelast. I. V., 40 jaar, schilder, gedetineerd, wegens poging tot diefstal met valschen sleutel tot 1 jaar gevangenisstraf met aftrek van den tijd in voorloopige hechtenis doorgebracht, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. B. M. S., 49 jaar, incasseerder-meteropnemer te Brielle, gedetineerd, wegens verduistering in dienstbetrekking tot 8 maanden gevangenisstraf met aftrek van den tijd in voorloopige hechtenis doorgebracht. J. W. B., 46 jaar, broodbezorger, gedetineerd, wegens valsche munt, tot een gevangenisstraf van 5 jaar met aftrek van den tijd in voorloopige hechtenis doorgebracht. Heeft G. J. S. B., 47 jaar, koopman, gedetineerd, wegens het in betaling geven van een valsche munt, vrijgesproken. En heeft veroordeeld: Th. B., 43 jaar, constructiewerker te Schiedam, gedetineerd, wegens niet nader te noemen handelingen, tot 3 maanden gevangenisstraf met aftrek van den tijd in voorloopige hechtenis doorgebracht. In de zaak van J. Th. S-, 50 jaar, reiziger te Overschie, gedetineerd, die terecht heeft gestaan wegens poging tot, althans bedreiging met doodslag of zware mishandeling, is een nader onderzoek gelast. Verd. is in vrijheid gesteld. --- ERNSTIGE MISHANDELING VAN EEN BELASTINGAMBTENAAR. De Amsterdamsche rechtbank veroordeelde den Bussumschen expediteur H. van de B. wegens poging tot doodslag op een belastingambtenaar aldaar, tcit twee en een half jaar gevangenisstraf met aftrek van de voorloopige hechtenis. De officier van justie, mr. A. S. de Muinck Keyzer, had eenzelfde straf geëisoht. De verdachte was op procesverbaal van den ambtenaar tot twintig gulden boete veroordeeld. Hij was hierover zoo verbolgen, dat hij, toen hij hem tegenkwam, na een kort twistgesprek een mes trok, waarmede hij den ambtenaar twee steken in den schouder toebracht. Het mes klapte toen echter dicht en de ambtenaar kon ontsnappen. Hij bleek ernstig gewond en moest geruimen tijd in de Majella-stichting te Bussum worden verpleegd. --- NIEUWE BOEKEN. DE HOORN DER SCHELDE. In de serie Schijnwerpers, door de Uitgeverij Het Spectrum te Utrecht uitgegeven, zag het licht een nieuwe bundel Zeeuwsche Mijmeringen van dr. P. H. Ritter Jr. • „De Hoorn der Schelde", — zoo luidt de naam van dit nieuwe geschrift van dezen vruchtbaren auteur —, bevat een aantal mijmeringen en overpeinzingen over het Zeeuwsche land, het land dat de stille liefde en bewondering van dr. Ritter heeft. Speelsch en luchtig laat de schrijver het licht van zijn schijnwerper over het Zeeuwsche land gaan en zoo is er een boekje ontstaan, dat méér is dan een bundel reis-reportages. Het zal vooral van alle minnaars van het vaderlandsche schoon zeker de belangstelling verkrijgen, die het zoo volkomen verdient. SCHOOLUITGAVEN. Bij P. Noordhoff te Groningen verscheen de 8e druk van dr. P. Molenbroelt's „Leerboek der vlakke meetkunde", herzien door P. Wijdenes. ---