LIKEUR LIKEUR Recl. 1764 10 --- DE A.S. CONFERENTIE TE ROME. Voorbereidend werk in het Foreign Office. Ook toenadering tusschen Rome en Parijs ? LONDEN, 7 Augustus (HAVAS). Sir Eric Drummond, de Britsche ambassadeur te Rome, verlaat vandaag Rome, om een maand of twee vacantie in eigen land te gaan doorbrengen. Hij zal van zijn verblijf in Engeland gobruik maken, om met Chamberlain en Eden van gedachten te wisselen over het resultaat van de gesprekken tusschen Rome en Londen, welke op de briefwisseling tusschen Mussolini en Chamberlain zijn gevolgd. Men meent in welingelichte kringen te weten, dat de eigenlijke Italiaansch-Britsche onderhandelingen niet voor einde-September zullen beginnen, in ieder geval eerst na Drummond's terugkeer te Rome. ROME, 7 Augustus (D. N. B.) In politieke kringen te Rome wil men weten, dat de Britsche ambassadeur sir Eric Drummond zich levendig voor de Italiaansch-Engelsche toenadering interesseert en voornemens is, de volgende weken tot het voeren van persoonlijke besprekingen in het Fore+gn Office te Londen te blijven Ter voorbereiding van de a.s. conferentie van Rome zullen n.1. te Londen alle ter sprake komende kwesties worden bestudeerd. Het zelfde zal te Rome het geval zijn en daar zal Grandi, de Italiaansche ambassadeur te Londen, tijdens zijn vacantie aan de besprekingen deelnemen. De voorbereidende werkzaamheden zullen zeker verscheiden weken in beslag nemen en wel niet voor de September-zitting van den volkenbond kunnen worden afgesloten. Als voornaamste resultaat van de verandering in de wederzijdsche verhouding van Engeland en Italië, waarvan de beteekenis intusschen voorloopig nog op psychologisch terrein ligt, noemt men de tastbare ontspanning, welke in de géheele Europeesche situatie sinds €^nige dagen merkbaar is. PARIJS, 7 Augustus (HAVAS). De Italiaansche gezant Cerutti, die een bezoek aan den Franschen premier Chautemps heeft gabracht, heeft daarbij, volgens de „Echo de Paris", verklaard, dat zijn regeering van oordeel is, dat een toenadering tot Engeland vanzelfsprekend moet leiden tot toenadering tot Frankrijk. HITTE MAAKT SLACHTOFFERS TE LONDENLONDEN, 7 Augustus (D.N.B.) Tengevolge van In Engeland heerschende buitengewone hitte zijn vandaag in Londen drie menschen door de warmte bevangen, op straat ineengezakt en gestorven. --- HANDELS-INSTITUUT HANDELS-INSTITUUT „„ ROOMS-KATHOUEKEN Dag- en Avondschool. Coolsingel 23 Opl. Secretaris(esse)-Correspondent(e) Steno-typist (e) TELEFOON 13625 Recl. 38330 10 --- Zweden, het „paradijs''. „De socialisten treft geen schuld". (Van onzen Scandinavischen correspondent). De zomer begiftigt Scandinavië met een overdadig heerlijk klimaat, dat voortdurend gelegenheid en aansporing tot zomergenoegens en zomersport geeft. Het wemelt er van toeristen van alle werelddeelen en van congressisten, die het aangename met het nuttige vereenigen. Noorwegen is een sprookjesland, dat door zijn afwisselende prachtige natuur lokt en boeit; Zweden trekt de aandacht door zijn welvaart, waar men in de algemeene depressie elders verlangt kennis mee te maken, en Denemarken is als de drempel tot het hooge Noorden. Tot hiertoe gold het zomertoerisme alleen als tijdverdrijf en verademing of versterking van hoofd en longen; er schijnt nu, als men sommige Zweden gelooft, een geheel ander toerisme bezig zijn te groeien, dat zich niet tevreden stelt met natuurschoon te genieten en andere menschen eens van nabij op te nemen, maar bij voorkeur „studeert". Het zijn vooral eenige sociaal-democraten, wier borst zwelt van voldoening óver den materieelen welstand, dank zij de kinderloosheid van velen en het toevallig aanwezig zijn en duur. worden van grondstoffen, die hoog opgeven van de intelligente scharen, die economische wijsheid in Zweden komen opdoen. Het is interessant na te gaan, hoe sommigen aan economie doen. Men overvalt een toeristenboot, plukt er eenige menschen uit, die in hun land wat naam en faam hebben en vraagt hun opvatting over Zweden. Vinden zij die niet direct, dan souffleert men tegelijk met een behendige vraag een passend antwoord en de wijsheid uit Oost en West staat 's anderendaags in de krant. Op deze wijze is men er achter gekomen, dat men in Zweden de woningkwestie heeft opgelost, de democratie heeft veilig gesteld, de juiste opvatting van den volkenbond heerscht, een wonderbaarlijke volkseenheid in den rooden smidshaard gesmeed heeft en een nieuw economisch systeem heeft geschapen, dat het gelukkige midden houdt tusschen socialisme en kapitalisme. In den regel schrijft men al deze gelukkige dingen op rekening van Zweden, maar somwijlen loopt de mond van den overvloed der hartewenschen over en dan schrijft en praat men van studie en bewondering van „onze", dat wil dan zeggen: socialistische voortreffelijke prestaties. Zonder deze te kleineeren, voor zoover zij werkelijk van beteekenis zijn, kan men zonder vrees voor tegenspraak zeggen, dat de sociaal-democratie niet minder dan Zweden zelf profiteert van een toevallige hoogconjunctuur, die hoofdzakelijk aan een abnormale opleving der oorlogsindustrie te danken is. Men behoeft slechts de stijgende cijfers der duizenden ton ijzererts maandelijks te zien rijzen, om daarvan zonder verderen uitleg overtuigd te worden. Ik geloof, dat nadenkende socialisten het graag niemand kwalijk zullen nemen, als men zegt, dat zij aan de opleving van Zweden werkelijk geen schuld hebben ... Maar iedereen is niet even nuchter en bescheiden en daarom maken er sommigen met hun roode trommen wat erg veel gerucht met hun reclame voor het „roode paradijs, het roode Scandinavië". Dat lawaai is hinderlijk geworden. Het hindert ten eerste de propagandistische kracht van het socialisme, die in een paradijsstemming danig verslapt; luxe is altijd een bron van innerlijk bederf geweest. Bovendien irriteert men critische geesten, die de schaduwzijden van het nieuwe paradijs 'in het zonnetje zetten en dat is geen kunst in een land waar het socialisme slechts kort regeert en dus feitelijk nog niet veel bijzonders heeft kunnen presteeren en waar andere partijen en denkrichtingen de crisislasten gedragen hebben het land op- en uitgebouwd hebben en alleen aan hun verdeeldheid te danken hebben, dat zij nu niet van de gunsten der hoogconjunctuur als een product hunner staatsmanswijsheid kunnen opgeven. Om het hinderend lawaai wat te dempen, heeft men den indirecten weg gekozen. Het ééne persorgaan na het andere geeft de buitenlandsche pers en „deskundigen" de schuld ervan. Hielden zij toch maar eens op met hun onbezonnen lofuitingen, heet het met het strakste gezicht van de wereld en als er iemand een strak gezicht kan opzetten, dan is het een Zweed; daar kan menige Fries, die van oudsher daarvan beticht wordt, nog heel wat van leeren. Oprechte Scandinaviers zuchten altijd over het naieve onverstand van vreemdelingen, die de Scandinavische hoffelijkheid voor werkelijke genegenheid opnemen. Een Scandinavier simuleert en dissimuleert gaarne en gemakkelijk, waarschuwt man onder vier oogen. Dat is inderdaad eenigszins zoo, al moet men dat niet zoo onverdrijvén, als welmeenende Scandinaviers het bij hun buitenlandsche vrienden doen, om ze van alle ontgoochelingén te vrijwaren. Als de buitenlandsche persmannen en „studeerenden" den mond te vol genomen hebben over het Noordsche paradijs, dat plotseling door het socialisme hier neergetooverd zou zijn, dan is dat natuurlijk te wijten aan „simulatie en dissimulatie", waarvan zij hier het slachtoffer geworden zijn, en misschien zij niet alleen, want het is immers bekend, dat een gewoonteleugenaar zijn eigen leugens gaat gelooven en een simulant van natuur of professie zijn eigen fantastische constructies. Wie vraagt, waaraan deze dan te danken zijn, krijgt antwoord van een Zweedsch verontwaardigd professor in de economie, die zijn geduld en mond niet langer kon bedwingen en zijn landgenooten op onbarmhartige wijze hekelde wegens hun zelfvoldaanheid, die zooveel onwaarheden en fabels in de wereld gebracht heeft. Als wij ergens een huizengroep gebouwd hebben, die van behoorlijke straten voorzien is geworden, sleepen wij er wat buitenlanders heen om hun te toonen, hoe wij het woningvraagstuk „opgelost" hebben, zei de professor, maar daarbij zeggen wij niet en denken wij er zelfs nauwelijks aan, dat meer dan 50% van ons volk niet meer dan een kamer en één keuken tegen hooge huur tot hun dagelijksch verblijf rekenen: Het is zonder twijfel dat overdrijving meer schaadt dan baat en daarom is het verstandig en prijzenswaardig, dat men er in Zweden genoeg van gekregen heeft. --- UIT SFEREN VAN RECHT. VERLOOCHENING VAN EEN CHAUFFEUR. /T Hij, die in dienst is van eene vennootschap onder firma, staat in dienst van ieder der vennooten persoonlijk. Zonder twijfel kent gij allen dat merkwaardige, ietwat-beklemmend, onzeker gevoel, dat een trouwe Duitsche herder, een ruige Airedale-terrier, een speelsche setter u op gezette tijden in een drukke straat plegen te geven. Het eene moment loopt gij naast uw hond met de kennelijke trots van den bezitter en laat uw oog met welgevallen, soms zelfs niet zonder teederheid, op uw geliefden métgezel rusten, het volgende moment, als hij plotseling in een smal gangetje schiet, en u daarna kwispelstaartend een doode kat voor de voeten legt, of als hij zonder zichtbaar motief eensklaps het pinchertje, poedeltje of leeuwtje eener oudere dame begint te maltraiteeren en tot coup de théatre de heldhaftig-gillende douairière zelf in het been hapt, ik zeg, het volgende moment spiegelt uw strakke gezicht slechts ééne, allesbeheerschende neiging: iedere relatie met dit woest ondier te loochenen. Uw hart mag hameren van emotie, zooveel het wil, uiterlijk wordt het masker uwer onbewogenheid hoogstens verbroken, doordat gij op een hautaine manier, waarin een wereld van verachtelijke verbazing ligt, uw rechterwenkbrauw optrekt om daarmee uit te drukken: „Wat moet dat onbeschaafde, vreemde beest hier, dat mijn schoenen likt?" Deze neiging aansprakelijkheden te verbloemen is menschelijk en verwondering kan het alzoo niet wekken, dat ook de man uit Enschedé, die tezamen met een compagnon een transportbedrijf exploiteerde, met haar behept was. Als zijn geval nochtans eenig verschil toonde met het normale, dan was het ten eerste, omdat niet een Airedale-terrier, maar de chauffeur van een vrachtwagen het object der verloochening was, ten tweede, omdat hier de verloochening tot voor den Hoogen Raad werd doorgezet en ten derde, omdat zij zich baseerde op een juridische theorie en dus eigenlijk een juridische verloochening moet heeten. Deze theorie zou men kunnen samenvatten in het woord, dat Arentstein eens in een wijsgeerige bui sprak: „Een en dezelfde persoon is niet altijd een en dezelfde persoon". De persoon in kwestie, Mantel géheeten, onderhield, zooals gezegd een expeditie-zaak en had daartoe met zijn compagnon een vennootschap onder firma opgericht; bij deze firma nu was de chauffeur in dienst, die op een prillen voorjaarsdag in den jare 1933 met zijn groote vrachtauto door onoordeelkundig en roekeloos passeeren den helderen vleeschwagen van een Nijmeegschen slager aan splinters reed. De slager liet dat natuurlijk niet op zich zitten en sprak uit art. 1403 B.W., dat meesters verantwoordelijk stelt voor de onrechtmatige daden van hun ondergeschikten, voorzoover in de hun opgedragen werkzaamheden begaan, den heer Mantel aan voor de schade van 238 gulden. Hadde hij de vennootschap voor den rechter getrokken, of van Mantel als lid dezer vennootschap betaling geëischt, dan was de zaak, — wanneer althans de schuld van den chauffeur vaststond —, waarschijnlijk zonder veel delibereeren beslist geworden, want in het Wetboek van Koophandel worden de firmanten uitdrukkelijk, ieder voor het geheel, voor verbintenissen der vennootschap aansprakelijk gesteld. Thans echter nu Mantel zonder meer als Mantel gedagvaard werd, meende hij een kans te zien, de zaak rustig te bemantelen. Hij hulde zich in een mantel van onwetendheid en veinsde den chauffeur juridisch niet te kennen. De chauffeur, redeneerde hij, is in dienst der vennootschap onder firma, waarvan ik lid ben, maar daarom staat hij nog volstrekt niet in mijn persoonlijken dienst, privé heb ik met dezen man niets van doen. Wil iemand mijn aansprakelijkheid, Uit mijn deelgenootschap der firma voortvloeiend, geldend maken, mij is het wel, maar dan zal hij dit in de dagvaarding moeten laten uitkomen. Doet hij dit niet dan mag ik, naar uw aller zede, mijn rechterwenkbrauw optrekken en mijns , weegs gaan. Zoo gesteld, hangt de kwestie samen met het beruchte twistpunt, of de vennootschap onder firma rechtspersoonlijkheid bezit en dus een zelfstandig bestaan voert, ja dan neen. Sommige rechtsgeleerden meenen uit verschillende harer kenmerken en uit hare processueele behandeling deze rechtspersoonlijkheid (die trouwens in Frankrijk algemeen erkend wordt en in België zelfs wettelijk is gewaarborgd) te kunnen afleiden, anderen, en onder hen de geleerde juristen, .die ten onzent de hoogste rechtspraak uitoefenen, zijn van meening, dat de vennootschap onder firma niets anders is dan een verkorte benaming der gezamenlijke vennooten. De rechtbank te Almelo helde klaarblijkelijk naar de eerste leer over. Zij legde den slager te bewijzen op, dat de chauffeur werkelijk in dienst van den gedagvaarden Mantel stond, en toen, na bijna twee jaren, dit bewijs niet geleverd bleek, ontzegde zij hem de ingestelde vordering. Het was wel te voorzien, dat de Hooge Raad deze redeneering niet zou aanvaarden en des expediteurs juridische vesting zou ontmantelen. De slager heeft in geenen deele noodig, sprak de Hooge Raad tot Mantel, een beroep te doen op uwe hoofdelijke aansprakelijkheid als lid uwer firma. Naar een vaste jurisprudentie immers heeft de vennootschap onder firma géén zelfstandig bestaan, doch is de benaming van hare gezamenlijke leden in hun vennootschappelijk verband. • De leden persoonlijk zijn het dus, die als dragers van.de rechten en verplichtingen der vennootschap beschouwd moeten worden, bij overeenkomsten door de vennootschap zijn de leden persoonlijk partij. Wie derhalve een arbeidsovereenkomst met een vennootschap onder firma aangaat en in haren dienst heet te zijn, is in werkelijkheid in dienst van ieder der vennooten. Ten onrechte dus heeft de rechtbank den Nijmeegsehen slager te bewijzen opgelegd, dat de chauffeur in Mantel's persoonlijken dienst stond, door diens erkentenis dat de chauffeur bij de firma in dienst was, is de persoonlijke dienstverhouding van zelf gegeven. Noch het interlocutoire vonnis, noch het daarop steunende eindvonnis der rechtbank zijn daarom aanvaardbaar en zij zal, met inachtneming van ons arrest, de zaak opnieuw hebben te behandelen. De slager is dus nu precies even ver als in 1933, maar Mantel is veel armer, want hij heeft veel meer proceskosten betaald, dan de vordering tegen hem bedroeg. En wij? Als wij op een onzaligen dag in dienst treden eener vennootschap onder firma weten wij* waar wij aan toe zijn, dat is te zeggen, wij weten, dat wij in 't geheel niet weten, waar wij eigenlijk aan toe zijn. Want wij staan in den persoonlijken dienst van misschien twee of drie of vier verschillende heeren en alle deze heeren zullen wij hebben te dienen. Is het wonder, dat deze tijd van verscheurdheid der geesten spreekt? v. D. --- LAND- EN TUINBOUW. NEDERL. LANDHUISHOUDKUNDE CONGRES. Het 89ste Nederlandsch landhuishoudkundig congres zal op 14 en 15 September a.s. In den schouwburg „Casino" te 's-Hertogenbosch worden gehouden. De volgende punten zullen op dit congres worden ingeleid: 1. Hoe moet de plattelandsjeugd haar vrijen tijd gebruiken? Inleider: ir. C. van Meel, consulent voor de jonge boeren van den N.C.B. te Tilburg. 2. Welke situatie is er, nu de suikerconventie in Londen is gesloten, voor de Nederlandsche suikerbietenteelt ontstaan? Inleider: dr. P. J. H. v. Ginneken, te Bergen op Zoom. 3. Welkerl invloed hebben de crisismaatregelen gehad op de verbetering van den hoenderstapel. Inleider: ir. J. G. Tukker, rijkspluimveeteeltconsulent te Beekbergen. 4. Welke vraagstukken treden bij de zaaizaad- en de pootgoedvoorziening in Nederland naar voren? Inleide:' fr. J. Siebenga, secretaris van den Nèd. Alg. Keuringsdienst ts Wageningen. Op 14 September zullen de congressisten ten gemeentehuize door het gemeentebestuur van 'a -Hertogenbosch worden ontvangen, terwijl op 15 September de Coöp. handelsvereeniging van derj N. C. B. te Veghel hen zal ontvangen voor een bezichtiging van haar gehouwen. --- De Katholieke Universiteit steunen is Do Katholieke Universiteit steunen ls een praktisch apostolaat en een ware Kruistocht voor wetenschap en geloot --- EXAMENS. NOTARIEEEL EXAMEN. 'S-GRAVENHAGE, 7 Augustus. Geslaagd voor deel I: J. G. Kottman te den Helder. EXAMEN FRANSCH M- O AUTRECHT, 7 Agustus. Geslaagd de heerenG. Braam. Amsterdam, A. Brak, Meppel, T. ij' Eradus, Hilversum. EXAMEN DÜITSCH M O A'S-GRAVENHAGE, 7 Augustus. Geëxamineerd voor de huisakte 5 eandidaten, geslaagd mevrouw A. A. E. Denijs-Klipp te Haarlem, afgewezen 4 eandidaten. EXAMEN ENGELSCH M- O- A. UTRECHT, 7 Augustus. Geslaagd de dames: M. K. Corfe Vreede, Amsterdam, B. Klein Lankhorst, Apeldoorn, Th. c. M. v. d. Meer, Haarlem, en de heeren: R. Helmer, Bergen op Zoom, T. H. de Jong, 's Gravenhage, H. Tuyn, Scheveningen. EINDEXAMEN H B S EXTRANEÏ•s GRAVENHAGE, 7 Aug. Geslaagd R. Franken, J. P. de Jong. W. Latenstein van Voorst, N. J. J. van der Maat, S. J. Mantel, D. Spier, A. J. Terveen, Tj. Veltman, A. H. de Vries, J. cle Wit. Teruggetrokken 2, afgewezen 13 eandidaten. De examens zijn afgeloopen. EXAMEN HOOFDAKTEAMSTERDAM, 7 Augustus. Geëxamineerd 8 eandidaten. Geslaagd de heeren K. Rossenbroek, J. H. Perey, A. Verkerk en mej. H. G. de Vries na her-examen. ARNHEM, 7 Augustus. Geëxamineerd 8 eandidaten. Geslaagd de heeren A. Bouw, Voorthuizen; J. M. Jansen, Arnhem; J. J. Siebols, Zevenaar; C. C. Eugster, Nederhemert. BREDA, 7 Augustus. Geëxamineerd 8 mnl. eandidaten. Geslaagd de heeren P. J. Aarden, Dinteloord; T. J. Seegers, Eersel. 'S GRAVENHAGE. Geëxamineerd 8 eandidaten; toegelaten de dames S. Hoekstra, J. Gouka en J. S. B. J. in 't Velt, allen te 's Gravenhage; en de heeren E. J. Stoffels en J. J. C. Helder, beiden te 's Gravenhage. Afgewezen werden 3 eandidaten. GRONINGEN, 7 Augustus. Geëxamineerd 8 vrouw, eandidaten. Geslaagd mej. G. T. Mensema, Noordwolde. LEEUWARDEN, 7 Augustus. Geëxamineerd acht mnl. eandidaten, geslaagd K. Bonnema Schalsum, A. Wielenga Ried. ROERMOND, 7 Augustus. Geëx. 2 v,rw. en 6 mnl. eand. Geslaagd mej. G. J. A. M. Peeperkorn, Maastricht; en de heeren P. J. H. Penders, Evgelshoven; A. L. Thissen, Maasniel; J. D. Ubaghs, Berg en Terblijt; P. J. Neutelings, Maas. tricht; P. J. E. van den Broek, Helmond; J. F. J. Perry, Helmond. ROTTERDAM, 7 Augustus. (Commissie I). Geëxamineerd 8 eandidaten. Geslaagd: Mej. J. G. Th. Derks en de Heeren: P. Boerdam, A. v. Driel, B. Kruit, J. L. Labots allen te Rotterdam. ROTTERDAM, 7 Augustus. (Commissie II). Geëxamineerd 6 eandidaten. Geslaagd de dames: H. C. Spruyt, Gouda, G. B. Akkerman, Vlissingen, C. M. de Smit, Ooltgensplaat, M. d. Kam, Grijpskerke. UTRECHT, 7 Augustus Geslaagd de heeren J. C. J. Kuiper, A. C. van Schaik, F. P. Pastoors. EXAMEN FRANSCH L- O. UTRECHT, 7 Augustus. Geslaagd de heeren: L. Buning 's Gravenhage, J. G. F. Charisius, 's Gravenhage. W. G. van Dissel, Bodegraven, J. T. van Ilroffelaar, Oegstgeest, J. van Duuren, Vleuten, ir. van Dijk, Zeist, G. van Dijk, Rotterdam, J. Eelkema, Gouda, H. Th. Jansen, Bergen op Zoom, H. P. G. de Kuyer, Volendam, D. J, M. H. A. Metzemaekers, Nijmegen, H. A. G. Seesink, Voorburg, J. J. Verbakei, Schiedam. EXAMEN DUITSCH L- O 'S-GRAVENHAGE, 7 Augustus. (Voormiddag). Geslaagd: de heeren A. Heemskerk, Voorburg, H. Tense, Groningen, R. de Jager, Eindhoven, J. Leeuwenburg, Rotterdam, A. van Loon, Lisse, E. v. d. Zee, Rotterdam, B. Breukers, Millingen, G. van Loo, Waarder (Z. H.), J. Nagelsmit, den Haag, A. Neefjes, Amsterdam, en de dames: J. Weber, Rotterdam, G. Noorthoven, Rotterdam en M. Smits, Amsterdam. EXAMEN ENGELSCH L- O UTRECHT, 7 Augustus. Geslaagd de dames: E. C. Groot, Enkhuizen, C. A. W. Hop, Amsterdam, C. Veniet, den Haag, M. Linzel, Soest, A. P. Wezenbeek, Rotterdam, A. C. Ziermans, Leerdam, en de heeren: F. J. de Bruyn, den Haag, D. T. van Vulpen, Doorn, J. de Weerd, Dinteloord, A. Bakker, "Rotterdam, G. Swart, Amsterdam. EXAMEN NIJVERHEIDSONDERWIJS' •s GRAVENHAGE, 7 Augustus. Akte N u. Geslaagd H. J. Bal, Winterswijk, Ph. Noot. Emmen; H. Nederveèn, Goes, zonder de verklaring voor voldoend paedagogisch inzicht. 'S GRAVENHAGE, 7 Augustus. Akte N. II b (lynteekenen, handteekenen en decoratief teekenen). Geslaagd de heer A. Stoelwinder te Terneuzen. Akte N IX a (handteekenen en decoratief teek,ener/L Geslaagd de heeren A. van den Bos, Utrecht; M. J. H. Duijs, Maastricht en H. Franz te Haarlem. 'S GRAVENHAGE, 7 Augustus. Akte Ni (natuurkunde en mechanica). Geëxamineerd 3 eandidaten die werden afgewezen. Akte N p (schoenmaken) Geëxamineerd 1 candidaat, die werd afgewezen. EXAMENS HANDENARBEID Geslaagd de dames E. v. d. Burg; E. van Eekhout; A. C. v. d. Gaag; A. Krijgsman; A. C. Sterk; W. I. M. Vermeulen, 's Gravenhage; JE. M. Oppelaar, Rijswijk; C. Parlevliet, Katwijk aan Zee. Vijf eandidaten afgewezen. EXAMEN BELASTINGCONSULENTDe examens ter verEryging van het diploma ,,belastingconsulent" vanwege den bond van belastingconsulenten vonden plaats van 27 tot 30 Juli te 's Gravenhage. Geëxamineerd werden de vakken belastingrecht, privaatrecht, staatsrecht, economie en boekhouden. Voor deel I vaïl het examen slaagden vier eandidaten: het diploma van den bond kon worden uitgereikt aan de heeren A. V. Zemann te Groenlo en L* •?' Buitendorp te 's Gravenhage. --- „Kijk stommeling wat je gedaan hebt." „Kijk stommeling wat je gedaan hebt." --- HERLEVING IN HELLAS. Chronische en acute ziekte in Griekenland. Hoe de communistische kanker had ingevreten. ((Bijzondere correspondentie). Athene, Augustus 1937. Toen regeering en volk van Hellas zich gereed maakten om op 4 Augustus den eersten verjaardag van het nieuwe regiem te vieren, had dat veel weg van den zieke, die gaarne herdenkt, dat een jaar geleden een zeer gevaarlijke operatie met gunstig gevolg werd tot stand- gebracht. Geenszins beteekende het, dat de ziekte, die het heelkundig ingrijpen uiterst noodzakelijk maakte, volkomen was geweken, maar wel dat een algemeene „herleving" was ingetreden, waarbij geen enkele voorzorgsmaatregel overbodig blijkt te zijn. Een jaar geleden zag de toestand in Hellas er uiterst somber uit. In het heele lichaam brandde de communistische koorts en 5 Augustus 1936 was aangewezen als een dag van algemeene werkstakingen en, zooals duidelijk is gebleken uit communistische bronnen, als de geboorte van de roode revolutie. De meest kleingeestige partijpolitiek en het communistisch streven hadden bondgenootschap gesloten. In den historischen ministerraad van 4 Augustus werd toen, ten overstaan van den ernstigen toestand, door ministerppresident Joannes Metaxas besloten, de Kamer te ontbinden, de krijgswet uit te vaardigen en de stakers te mobiliseeren: feitelijk was van dat oogenblik af de dictatuur in Griekenland ingesteld. Wat was dan eigenlijk de chronische ziekte en de acute verergering, die deze wijziging van regiem tot redding van Griekenland hebben gemaakt? Om den ernst van die ziekte te begrijpen dient men zeer, zeer ver in de geschiedenis van het land terug te gaan, ja tot in de tijden, waarin het de rol van „wieg der Euijopeesche beschaving" speelde. Uit dit alles zal dan ten overvloede blijken, dat één jaar „herleving" slechts een uiterst kleine tijdspanne is, vergeleken bij 't ingevretene en het langdurige van de te heelen kwalen. Het heet soms dat het Zuiden af en toe een revolutie noodig heeft en de vele onlusten der 20e eeuw en vooral der laatste 20 jaar worden dan gewoonlijk door het „warm bloed" van het Zuiden verklaard. Dit opbruisend bloed is echter weinig meer dan de maatslag in het orkest, dat uit een groot aantal elementen bestaat. Wat Hellas bereft, dient men veel meer den nadruk te leggen op de twee historische kwalen of „kwaalcomplexen": de verdeeldheid op alle gebied en de afkeer voor de formeele wetsbepaling. Wie hiervan de ontwikkeling nagaat, zal duidelijk beseffen, voor welke zware taak de Grieksche „herleving" staat en waardeeren wat reeds in het eerste jaar werd tot stand gebracht. De liefde voor het kleine groepje en het kleine stukje hangt, veel meer dan elders, met het geografisch karakter van het land samen, dat, voor de uitbreiding van het modern verkeer sedert 1920, uit honderden kleine dorpsrepubliekjes bestond, die wel administratief verbonden waren, maar in sociaal opzicht weinig met elkaar te maken hadden. Men moet in die afgelegen dorpjes hebben gewoond, waarheen men slechts te voet of per muildier pelgrimeerde, om te beseffen wat het echte Hellas is geweest, zonder groote wegen, zonder verkeer, met groote wind- (en cultuur*) schermen van bergreeksen om de- vele huizengroepen tegen bergflanken en in de dalen. Zoo was het in de oudheid; in de zoo treurige Middeleeuwen van de vervolging, verdeeling en uitbuiting door de Westersche overheersching is hierin weinig verandering gekomen en toen in Europa de geest van den modernen tijd groeide (vanaf de 15e eeuw) hebben de eeuwen der Turksche heerschappij Griekenland tot een land van Oosterschen slaap gemaakt, waarin vooruitgang en verkeer een gevaar voor den meester beteekenden. Tot 1830 was Hellas weinig meer dan een verzameling van honderden kleine dorpen met eenige groote dorpen, zooals Athene (dat toen 4000 zielen telde). Ieder had dus in de eerste plaats zijn dorpje, zijn „klan", zijn dal en zijn berg lief, waarin men zich „iemand" voelde. Die geest van „zich iemand voelen" is een stuk atavisme geworden, vooral nadat de treurige opeenvolging der vreemde, geharnaste of getulbande ras-, taal- en godsdienstvreemde roovers en plunderaars den geest van weerbarstigheid had gekweekt, het zich schrap stellen tegen alle decreten, die van hooger af kwamen. Tegen die vreemde, volksvijandige machten kon men zich op twee manieren te weer stellen: in openlijken opstand met buks en sabel (en hierdoor ontstond de volksgroep der „outlaws" of vogelvrijverklaarden: de klef ten" en „armatolen") of door sluwheid: wie niet sterk is, dient sluw te zijn, heettie het, en zijn tegenstander dient men voor zich te winnen, hetzij door het systeem der „baksjies" (fooien) of gewoonweg door het bedotten of om den tuin leiden. De held van het schaduwbeeldenspel Karagiosis, die het steeds wint op den Turkschen pasja, is eigenlijk het exponent van dit Helleensche geestelijk overwicht. Wie aldus deze eigenschappen bekijkt, die voor den Westerling vaak een steen des aanstoots zijn, wordt gauw heel wat milder in oordeel en veroordeeling en weet naar waarde te schatten wat reeds gedurende de eerste eeuw der Grieksche onafhankelijkheid werd tot stand gebracht. Maar de zwakke plekken zijn steeds gebleven en het heele ziektecomplex, het chronisch lijden van zooveel eeuwen, is vooral in de naoorlogsche periode in een zeer acuut stadium getreden. Nadat Griekenland door vier buitenlandsche en een binnenlandsche oorlog was uitgeput, had men in 1922 weliswaar een Groot .Hellas tot stand gebracht met evenveel inwoners als Nederland en vier maal de uitgebreidheid van grondgebied, maar het lichaam zelf was in politiek, sociaal en moreel opzicht veel zieker geworden. Geleidelijk sijpelde het communisme door. Men zegt niets te veel, wanneer men beweert, dat geen enkel land zoo rijp was voor het communisme als Griekenland. Hoe er met verdubbeide pogingen vanuit de groote communistische centrale werd gewerkt en hoe kameraad Dimitroff aan de touwtjes'trok, heeft de vroegere gezant der Spaansche regeering in Athene, de Nantouillet, die meer dan wie ook in de gelegenheid was alles na te gaan vanuit een diplomatieken uitkijktoren, duidelijk uiteengezet. (Zie Maasbode, 26 Mei 1937). De partij-politiek begon eerst in het geheim, dan in het openbaar te flirten met het communisme. De groei van dit communisme in Hellas dient echter veel dieper gezocht te worden: de diepe, oorzaak lag in de gewijzigde politieke, economische en maatschappelijke toestanden. Op politiek gebied verdubbelde Griekenland in uitgestrektheid en bevolking. Daardoor kwam kern-Hellas onmiddellijk in aanraking met het meer Balkansch georiënteerd element (Macedonië en Thracië). Na den rampspoedigen veldtocht van 1922 volgde de verdrijving van alles wat er nog in Klein-Azië aan Helleensche en Christelijke (dus ook Armeensche eh Christelijk Turksche) elementen leefde: een moderne volksverhuizing van anderhalf millioen menschen, meestal zonder middelen van bestaan, vaak werkzame en ijverige landbouwers en veetelers, maar ook wel losser van opvatting, vooral in sociaal en moreel opzicht. Men stelde zich mutatis mutandis, voor, wat het voor Nederland zou beteekenen, indien in een korte tijdsperiode twee millioen nieuwe volksgenooten: Vlamingen, Afrikaners, zich in Nederland zouden vestigen. In het heel wat armer Hellas vond deze exodus van verdrevenen en uitgeplunderden een gastvrij onthaal. Maar uit dit heele complex moesten noodzakelijk treurige sociale en economische toestanden ontstaan. Het maat schappelijk leven werd in een smeltkroes gegoten en het nieuwe Hellas ontstond geleide lijk uit de drie bestanddeelen: kern-Hellas (met zijn menigvuldige tegenstellingen!), Balkan-Hellas en overzeesch-Klein Aziatisch Hel las. En precies in - die jaren werd het land in een versneld tempo gemoderniseerd. Wanneer ik vergelijk wat het hier tien jaar geleden was met den toestand van heden, kan ik nauwelijks mijn oogen gelooven. De crisis lag voor een gedeelte daarin, dat de vooruitgang, moderniseering en mechaniseering in een te snel tempo optraden en dat dit gebeurde in een tijd van gisting en onzekerheid. Het vooroorlogsche Hellas met zijn overwegend landelijke bevolking, zijn netwerk van dorpsrepublieken, zijn gering verkeer, waarbij treinen beperkt, fiets onmogelijk, wegen slecht en het muildier vaak de snelheidskam pioen bleef, kreeg in de laatste vijftien jaar een totaal ander uitzicht: nieuwe wegen door berg en dal werden de touwen, die de dorpen naar elkaar toe en vooral naar de groote stad toe trokken; de agrarische blik werd veel meer technisch georiënteerd, het Oostersch tempo en de opvatting van het „geniet van den tijd en het leven" week voor de koortsige bedrijvigheid van het Westersche „Time is money"; de sfeer van rust, van eenvoud, van bescheiden levenseischen werd heel anders; de groote stad (vooral Athene-Pireus) werd de groote zuigpomp en bij den exodus werden dê boerenjongens tot chauffeurs en technischgebriënteerden omgetooverd. De levenseischen werden hooger en de nieuwe „technische geest" stelde de agrarische armoede nog meer in het licht, maar kon evenmin de nieuwe eischen van den arbeider bevredigen. De landelijke eenvoud van brood, olijven en een stuk kaas of visch was vaak de uitdrukking van den economischen toestand, die geen hooger eischen kon vervullen, ook al werden nieuwe en hoogere eischen gesteld. Waar de gelatenheid en tevredenheid verdween, kwam het bewustzijn van de armoede in alle naaktheid te voorschijn. Begunstigd door al deze omstandigheden, in de hand gekerkt door de verscheurdheid van den partijgeest en het vaak gewetenloos handelen der partijleiders, vrat de communistische kanker in en wie in de gelegenheid was met vertegenwoordigers uit alle lagen der bevolking het onderwerp aan te snijden, staat erover versteld, hoezeer de leer om zich had gegrepen. Het ergste van al was de mentalitiet van „laten wij het ook maar eens probeeren" en het idee, dat het hier slechts één van de véle partijstrevingen gold, niet beter of niet slechter dan de dozijnen experimenten, die de geest van politieke verdeeldheid in het zieke lichaam van Hellas had ingespoten. Metaxas, de Grieksche premier* --- OPROEP VAN CHAUTEMPS. „Het land mete de macht van zijn arbeid, zijn rijkdom en de weldaden van den vrede ...." MONTARGIS, 7 Augustus. (HAVAS). Camille Chautemps, de voorzitter van den Franschen ministerraad, presideerde vandaag in de onder-prefectuur van Montargis de onthulling van een gedenkplaat, gewijd aan de nagedachtenis van zijn broer, Maurice Chautemps, onder-prefect van Montargis, gesneuveld voor het vaderland in Lotharingen tijdens den wereldoorlog, op 22 Augustus 1914. Na afloop van het banket, dat op de plechtigheid volgde, heeft Chautemps een politieke rede gehouden, waarin hij, na een overzicht te hebben gegeven van het politiek en financieel beleid van zijn regeering, concludeerde: „Het begrotingsevenwicht is hersteld, het bedrag der gevraagde credieten teruggebracht tot een cijfer, dat door de schatkist te dragen is. De ontwikkeling van de financieele en economische situatie rechtvaardigt een gevoel van optimisme. De krachtsinspanning der regeering zal onverzwakt worden voortgezet. Frankrijk kan ons veilig zijn vertrouwen schenken en in dat vertrouwen den arbeid hervatten. Gezien de absolute belangeloosheid, waardoor ik mij bij mijn regeeringstaak leiden laat, meen ik niet onwaardig te zijn, een vurig en vriendelijk beroep op het land te mogen doen, opdat het mij helpe bij de zware taak, die ik in zijn naam vervul. Het land mete de macht van zijn arbeid, zijn rijkdom en de weldaden van den vrede, die. het bezit; het stelle weer vertrouwen in zich zelf en weldra zal het de blijde fierheid smaken, zijn lot weer volkomen te beheerschen . WARSCHAU, 7 Augustus (P.A.T.) De hertog en hertogin van Kent vertrekken heden uit Kattowitz per auto naar Weenen. ---