UIT DE PERS. HET TWEEDE KAMER-INCIDENT. Omtrent het heftige incident, dat zich gistermiddag bij de behandeling der Marine* begrooting ter Tweede Kamerzitting voordeed, schrijft de Kameroverzichtbchrijver der liberale „N. R. Ct." o.m. het volgende: Men heeft ons eens verteld van een Kamerlid, dat zich erop beroemd had, niet een draaiorgel van een oorlogsschip te kunnen onderscheiden, en dat zich nochtans geroepen achtte, over de marinebegrooting het woord te voeren. Vermoedelijk zal de maritieme kennis van den heer Duys wel iets grooter zijn, maar de toelichting van zijne amendementen droeg stellig het tegendeel ' van een technisch karakter. Nu was dat te begrijpen hij een afgevaardigde, voo.- wieu de zaak eigenlijk reeds uitgemaakt was door de regeeringsverklaring van 15 Januari en die bovendien als „nihilist op militair gebied" alle oorlogsschepen en vliegtuigen uit den booze acht. De heer Duys trad evenwel nogal eens in de pas beëindigde algemeene beschouwingen terug, wat hem in zooverre ook al weer vergeven kan worden ^.uuveue uur», ai woei vcigcvcn «vuiucu als bij onderlinge afspraak replieken daarbij achterwege waren gebleven, maar hetgeen begrijpelijkerwijze den voorzitter een paar keer den wensch deed uiten, dat de spreker zich zou bepalen tot het onderwerp, waarmede hij bezig heette te zijn. Toen nu de heer Duys opnieuw afdwaalde door van de oud-gepensionneerden te spreken, voor welke pas iets gedaan kan worden als er een sluitend budget is bereikt, herinnerde de voorzitter hem er voor de zooveelste maal aan, dat hij op dit oogenblik tot toelichting van wijzigingsvoorstellen aan het woord was. Toen de heer Duys zich hiernaar niet onmiddellijk wilde voegen en tot bescheid gaf, dat hij den voorzitter een vraag wilde stellen, werd deze kregelig. „Het heeft mij al een half uur verveeld!", beet mr. Kooien den sociaal-democratischen afgevaardigde toe. Hinc lacrymae! Toen waren poppen aan terzijde, de Vrijheidsbonders en een deel der vrijzinnig-democraten hielden zich kalm; ook de plattelanders (van welke later de heer Braat in hevige woordenwisseling met den heer Duys geraakte) schreeuwden niet mede; doch van de overige Iva.nerleden maakte ieder afzonderlijk lawaai voor tien. Wij zeiden reeds, dat door een kort woord van leedwezen van den voorzitter, voorafgegaan door een psychologische verklaring van zijn lichte aberratie, de gemoederen aanstonds bedaard werden. Waren zij wel ooit héusch in opstand geweest! Zeker, de voorzitter moet zich van subjectieve uitingen onthouden, maar dan is toch stellig duizendmaal erger wat de heer Duys ettelijke keeren lieden binnen en buiten de . Kamer naar het hoofd heeft geslingerdzonder dat de heeren J. ter Laan, Itleerekoper en Ketelaar, mej Groeneweg en zoovele anderen paroxysmen van drift simuleerden. Was het niet de heer Duys, die zich er over verbaasde, dat Frans Rosier niet tot voorzitter van den Hoogen Raad benoemd werd (grievende beleediging van den toenmaligen minister van justitie en van de rechterlijke macht!) ? Sprak hij niet spot tend van „de leege hulzen aan de overzijde van het Binnenhof? Beging hy niet nog deze week de ongepastheid, den heer Van Vuuren, die zijn rede opende met een woordje over de vele dokters, welke over het postbedrijf hun hoofden schudden, toe te roepen: „Ja, en daarom komt er nu nog een kwakzalver bij?" Waarom schaterlachten toen dezelfde leden, die thans den voorzitter wel schenen te willen bestormen? En waarom onthouden die afgevaardigden zich dan niet van die pijnlijke, hoonende interrupties, waarvan meer dan één minister zou weten mede te spreken ? Zoo is welbeschouwd die hevige verontwaardiging van enkele seconden bijkans een compliment aan het adres van den voorzitter, wien de ketelmuziek-specialiteiten èn met het oog op zjjn hooge positie èn wegens zijn rustige persoonlijkheid nimmer ook maar een zwakke imitatie van hun eigen loslippigheid en gemis van zelfbeheersching hadden toegedicht en die dus als een boosdoener moest worden uitgejouwd, toen hij zich heel even vergat, — wat de tierende schare zelf eenige keeren per dag op veel ergerlijke wijze pleegt te doen. Als intusschen dit incident er toe bijdraagt, dat de heeren en dame na den president op hun manier mores te hebben geleerd, ook de hand in eigen boezem steken, kan het zijn voordeelen hebben gehad. Het prestige onzer volksvertegenwoordiging zou daardoor stellig gebaat worden. Het Haagsche „Vaderland" oordeelt in gelijken geest: Dat de amenaementen-Duys, die allen aanbouw willen beletten, met groote meerderheid verworpen zijn, zal niemand verwonderen- Het eenige merkwaardige daarbij was, dat mevrouw Bronsveld en mr. Bomans zich aan deze stemming door een kortstondige vlucht onttrokken en dat de heer Duys bij de verdediging van zijn amendementen zóó prikkelend optrad en telkens weer in de algemeene beschouwingen teruggreep, dat voorzitter Kooien zich een onvriendelijkheid liet ontvallen, welke hij, toen het geweldige kabaal bedaard was, ruiterlijk terugnam. Merkwaardig overigens, hoe de socialisten, die dikwijls zoo grof naar alle kanten uitvallen, terstond aan de „heiligste" verontwaardiging ten prooi waren, toen mr. Kooien, een der hunnen toevoegde, dat hij hem nu al zoo lang verveeld had (door zijn terugkomen op de algemeene beschouwingen). De heeren Duys en Kleerekooper schreeuwden boven alles uit en de trombone van den heer J. ter Laan benevens het lieflijk stemgeluid van mej. Groeneweg steunden den „beleedigden" partijgenoot uit alle kracht. De heer Braat vond het obstructie en een oude bediende van een der journalisten kwam er zóó van onder den indruk, dat hij de politie wilde opbellen; men bracht hem echter weldra aan het verstand, dat men dit niet pleegt te doen bij oneenigheid in de Tweede Kamer der Staten-Generaal... --- NEDERLAND. DE UITVOERING VAN DE WONINGWET. Het ketenbesluit 1924. Bij Kon. besluit van den lCden M!aart 1924, (StaatsM. r.o. 117) zijn, bij algemeenen maatregel van bestuur eischen gesteld met betrekking tot de oprichting, vernieuwing, uitbreiding, het gebruik ■ en dei instandhouding van ter tijdelijke 'bewoning 'bestemde loodsen, keten, tenten en andere soortgelijke inrichtingen. We ontleenen er het volgende aan: 1. De tot tijdelijke bewoning bestemde inrichtingen als bedoeld 'bij artikel 55, eerste lid, der Woningwet worden voor de toepassing der volgende bepalingen onderscheiden in: a. verblijven bestemd tot tijdelijke huisvesting van personen, die werkzaam zijn bij de uitvoering van een grond-, bagger-, bouwwerk of eenig ander soortgelijk wsrk, of wel seizoenarbeid verrichten in veenderij, landbouw, boschlbouw of eenig ander bedrijf; b. alle niet onder a. begrepen ter tijdelijke bewoning bestemde loodsen, keten, tenten en andere soortgelijke inrichtingen. 2. Gedeelten van verblijven als in het eerste lid, onder a. bedoeld, welke dienen tot huisvesting van een gezin, moeten voldoen aan de bepalingen, die voor de in dat lid onder b. bedoelde inrichtingen gelden. Vermeld worden de formaliteiten welke vervuld moeten worden ter verkrijging der vergunning tot oprichting van eene inrichting als boven bedoeld. Indien de aanvrager niet aannemelijk maakt, dat de inrichting slechts voor tijdelijke bewoning voor niet langer dan vijf jaren bestemd geacht moet worden, wordt de veigunning geweigerd en worden de voorschriften der plaatselijke bouwverordening toegepast. Alle gebezigde materialen moeten deugdelijk zijn, de deuren en ramen moeten goed gangen sluit'baar zijn, ales ten genoegen van B. en W. De buitenwanden en de dakbedekking moeten zijn warmtekeerend, waterdicht en tochtvrij; de binnenafseheidingen -an eene constructie ten genoege van B. en W. 1. De bovenkant van den vloer moet ten minste 0.15 M. boven het omliggend terrein zijn gelegen. Dit terrein moet afwaterend zijn aangelegd. 2. De vloer moet doorgaan onder kasten, slaapplaatsen en andere ruimten. 3. De vloer van eene inrichting als be doeld in artikel 1, eerste lid, onder a, moet bestaan uit hout of steen, die van eene inrichting als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder b, uit hout. 4. Is de vloer van hout, dan moet hij bevestigd zijn op liggers. Het besiuit bevat vervolgens verschillende bepalingen betreffende de staande wanden, de ramen enz. Voor de bewoners moet deugdelijk drinken werkwater in voldoende hoeveelieid in de onmiddellijke nabijheid 'beschikbaar zijn. Als niet deugdelijk wordt aangemerkt, regenwater, afkomstig van daken, anders dan met pannen gedekt, eveneens welwater uit een put, die minder dan 5 Meter van een privaat of minder dan 100 Meter van eene waterplaats is verwijderd. Eene inrichting als bovenbedoeld, moet bevatten een dag- en een daarvan gescheiden nachtverblijf, uitsluitend dienende voor de huisvesting van personen van gelijk geslacht ten getale van ten hoogste 20. Zijn aan eene zoodanige inrichting woningen voor gezinnen verbonden, dan mogen deze met het overige gedeelte niet verbonden zijn anders dan door een portaal. In het nachtverblijf van eene dergelijke inrichting, moet per persoon eene slaapplaats zijn in eene vrije ruimte van ten minste 7 MnscncLi _ vraagt instemming met een adres Koningin, in welk adres verzocht een wetsontwerp in overweging te waarin nadrukkelijk wordt vastge^dat de Nederlander nimmer anders . en voor den universeelen Volkenbond l',gehoeven te strijden. Weinigen, ook ven de dertig jaar, zal voor oogen staan, lV zU uj ee n wetsontwerp er eigenlijk zou f . jea uitzien. Weinigen ook zullen be" wa t het aannemen van zulk een .-ontwerp aan de internationale vérliouB en aan de positie van Nederland in verhoudingen, zou kunnen verbeteren, r-tisch heeft deze demonstratie dus geen ,-dech iedere uiting van jongeren is voor e nooit zonder beteekenis, waar zij er fic toe bijdraagt om licht te werpen op de waringen des tijds. Evenwel: „De Tijd . een gevaar in zulk eene betooging. En het blad tevens er naar streeft, deze .jjonstratie te zien als een symptoom van algemeener verschijnsel, daar gevoelen ons gedrongen tot enkele kantteekéninomdat een andere zienswijze omtrent it algemeene verschijnsel — niet zoozeev enover als wel naast die van „De Tijd" — jff-üjk schijnt. Wij geven eerst het woord tnonzen geachten confrater om zijne beroet) tegen zulk eene demonstratie uiteen jetteji: .Natuurlijk — aldus „De Tijd" — kan het enkwaad als kinderen naar de maan grija. De inspanning komt mogelijk hun harnelijke ontwikkeling en hun gezondten goede. Maar als intellectueele jonnen en ouderen, door instemming of svmithie met deze op zich zelf vrij onschuldige #rt te betuigen, aan groote kinderen, ude massa suggereeren, dat de maan :m ons bereik ligt, speelt men een ge rijk spel. Want die groote kinderen Bu dan gauw gelooveri, dat zij de maan kt krijgen, niet omdat ze buiten ons bereik maar omdat de groote heeren in Den lag zc ons niet cadeau willen geven. Eu dan leidt de suggestie der idealisten ieen dwaas geloof bij de massa; het geloof it overtuiging en die overtuiging — orn»rij op een valsch geloof rust — is een itionaal gevaar. Prof. Struycken zaliger gedachtenis heeft ajo politiek testament de diagnose van ! wik zuiver gesteld: wij lijden aan T erdreve,n idealisme. Ons volk is ziek. 'lijdt aan demonstratie-waanzin. En het :lj l motie-, resolutie-, congressen- en 'sen-maniakken is vooral in de laatste fa onder de intellectueelen onrustbarend gnomen. Zóó, dat onze caricaturisten ümanier tot het voorwerp van hun spot :;m gemaakt" mag misschien worden gesteld, geachte confrater de beteekenis van ■fa voor het zieleleven der jeugd niet *®ig onderschat. Desnoods wil hij het W® naar de maan van belang achten ' ^lichamelijke opvoeding dèr kinderen. "thien is het grijpen naar hooger, zelfs ^ onbereikbare idealen niet zonder betee' b ,0or het opgroeien van de rekkende "^kende ziel. Een zieleleider kan wel ian een vurige, naar 't groote hakende De\ het om üte v oor haar nog onbereikbare voorzoo het hoogst mogelijk bereik•^wezenlijken. Doch de schrijver in '1 zou hier toch kunnen opmerken, at Seldeu kan ü# in het bovennatuurlijk nif ' zonder gevaar kan worden toe°P het natuurlijk leven — en het is j at een gemis aan onderscheiding heel wat wijsgeerig en ander gebrouwen. En dan zal de ® het Amsterdamsche orgaan er js Un nen beroepen, dat een idealisme, lou d vooralsnog onbereikbaar is, i( j^d en ontwikkelend kan werken >>, tt ^'8e ziel, doch dat hij zich verzet ,i,„ gevaar, dat noodwendig ontstaan ^ er zulke hoog vliegende en ook °°g-vliegerige idealen voor het "orden ' e d ( te ' 6 ' den " AUeen bekruipt ons bij . c ' e waarschuwing van onzen zal n V' Seval, op sommigen den ^ ^ eu van ' let afvuren van een 1r nité va an ° n °' 1 een muschjo. Want wat '''ijk j n n |° n 8o menschen wiklen moge ^et) i) 1 do Practijk zijn om to zetten: Za digd plan, indien we andere wilde idealen in verband met den wereldvrede in de vergelijking betrekken. Hier geen Zadelhoffsche lierzangen. Hier geen: „breekt de wapenen over de knie" of „regimenten gaat uiteen." Wanneer wij hier spreken moeten van een nationaal gevaar, dan lijkt ons di t symptoom niet zoo bedenkeliik, en wanneer ons volk waarlijk ziek is, dan zal 't dit verschijnsel toch te boven komen. Wij kunnen ons moeilijk een massa-suggestie voorstellen, die dwingen zou om een wetsontwerp, waarin nadrukkelijk wordt vastgelegd, dat de Nederlander nimmei anders dan in en voor den universeelen Vóh kenbond zal behoeven te strijden. Doch dit — goedgunstige lezer — is liet geval zélf, en we willen u liever bezighouden met het algemeene verschijnsel. W. N. --- TAMINIAU's JAM Taminiau s JAM --- TRIOLIN TRIOLIN J Wordt als Linoleum in banen gelegd. Levering in diverse kleuren. Bestand tegen water, zuren en alle desinfocticmiddelen Meer dan MilHoen meters geleverds WRaaGT PnjJS.Eg RTOSilSTERSlj OEBRs. \im W0EÜK0M SCHIEP Mi ---