SPORT EN SPEL. OM HET SCHAAKKAMPIOEN. SCHAP VAN NEDERLAND. De wedstrijden te Amsterdam. DE PARTIJEN VAN DEN TWEEDEN DAG. Wit: Br, M. Euwe. Zwart: S.- Landau, D4-opening (Stonewall). 1. 02 —d4, d7—do ; 2. Pgl—f3, Pg-S—£6; 3. e2—e3, e7—d6: 4. Rfl—d3, c7—c5; 5. b2—b3, Pb8—c6; 6 0—0, RfS—d6; 7. Rel—b2, Dd8—e7.; 8. I'£3—e5, 9 - e3 Xd4. De7—c7; 10. f2—f4, Pc6—b4 11. RdS—b5f, Rc8—d7; 12. Pe5Xd7, Pf6X7, Ta8—b8r 18. Pc3—e4, Dg5—h4; 19. Pe4—d'6 CB), b8Xb7; 20. Pd6Xb7, Ke8—c6; 21. Tf3—b3, Dh4—e4; 22. Ddl—f3 (C), De4Xd4f; 23. IDf3—f2, Dd4Xe5; 24. Tal—el, De5—do; 25. Pb7—cö, Ph6—f5; 26 Pcö—e4, AfS—d8 (D); 27. Df2Xe7, h7—h6; 28.'Tb3—b8, Td8Xb8; 29. Da7 XbSf, Kg8—h7; 30. Db8—b3, Dd5—d4f; 31. Pe4 —f2, g7—g6 (E); 32. Db3—c3, Dd4—d5; 33. Pf2 —e4, Ddö—d4f; 34. Dc3Xd4, Pf5Xd4; 35. Pe4 —c5, Rc6—d-5; 36. a2—a4, Pd4—c6; 37. Tel—al. Zwart geeft op. CA). Dit paard staat buiten het spel en doet voorloopig ook niet meer mee. (B). Nu heeft wit op fraaie wijze een pion veroverd, doch zwart vermeende nu door de volgende combinatie in het voordeel te kunnen komen. (C). De eenige zet, die mai of stukverlies verhindert. (D). Beter was a7—a5; nu gaat er nog een belangrijke pion verloren. CE). De beste zet was hier nog Rc6—dó. Wit: Dr. A G. Olland. Zwart: K. Geus. Scandinavisch. 1. e2—e4, d7—d5; 2. e4Xd5, Pg8—f6; 3. d2—d4, Pf6Xd5; 4. c2—c4, Pdö—b4?; 5. a2— a3, Pb4—a6; 6. Pgl—f3, c7—C5; 7. d4—d5, e7—e6; 8. Pbl—c3, e6Xd5; 9. c4Xd5 (A), RfS—dS; lfr. Ddl—c2r Pa6—c7; 11. Rfl—d3, h7—h6;„12. 0—0, 0—D; 1T. Rel—e3, Rc8—g4; 14. Pf.3—d2, b7—b6; ln. Pd3 —c4, Pc7—e8 CB); 16. f2—f3, Rg4—c8 (C); 17. Pc3—e4, Rc8—a6; 18. Tal—dl, f7—f5; 19. Pe4 Xd6, Pe8Xd6; 20. b2—b3, Dd8—f6; 21. Re3—cl, Pb8—d7 ; 22. Rel—b2, Df6—g6; 23. Tfl—el, Ra6 Xc4; 24'. b3Xc4, Ta8—eS; 25. Dc2—c3, Pd7—f6; 26. Tel—e6, Te8Xe6; 27. daXé6, Pf6—e8; 28. Dc3—e5, Dg'6—f6; 29. De5—e2, Df6—e7; 30. Rd3 —02, PeS—c7; 31. De2—d3, Tf8—d8; 32. Rb2 —e5 CD), Pd6—b7; 33. Dd3Xf5, Td8Xdlt; 34. Rc2Xdl, De7Xe6; 35. Rdl—c2, Pb7—dS (E); 36. Df5—h7f, KgS—f8 ; 37 Dh7Xs7f. Zwart gaf op. (A). Deze pion is een leelijke sta in den weg. Het geheele spel door heeft zwart er last van. CB). In schakerstermen noemt men dit „wuiv man". Zwart heeft feitelijk geen positie en moet naar zetten zoeken. Merkwaardig blijft het ondertusschen dat wit er niet meer uit kan halen. CC). Nu zijn alle kindertjes weer thuis. CD). Het net wordt voortdurend dichter getrokken, maar toch weet zwart nog steeds door de mazen te sluipen. {E). Ben blunder. Dameruil was hier het eenige om direct verlies te voorkomen. Wit: H. Weenink. Zwart: E. Mulder. Aljechin-verdediging. ,1. e2—e4, PgS—f6; 2. e4—e5, Pf6—d5; 3. d2—d4, d7—d6; 4. c2—c4, Pd>5—b6; 5. e5Xd6, c7Xd6: 6. Pgl—f3, g7—gf6; 7. Rel—e3, Rf8—g7; 8. Ddl —d2, Pb8—c6; 9. h2—h3, 0—0; 10. Re3—h6, d6—d5; 11. Rh6Xg^. KgSXgT; 12. c4—c5, Pb6 —d7.;.13. Pbl—c3, Pd7—£6; 14. Rfl—d3, Pc6—b4; 15. Rd3—bl, b7—b6; 16. a2—a3, Pb4—c6; 17. b2—b4, b6Xcö; 18. d4Xc5, d5—d4; 19. Pc3—e2, e7—e5 CA); 20. 0—0, Ta8—b8; 21. Pe3—g3, Tf8 —e8; 22. Pf.'i—go, a7—a5 (B); 23. Tg3—e4, a5Xb4; 24. Pe4—d6, Te«—e7; 25. a3Xb4, Tb8 —b4 (C). - 26. Tal—a8, Tb4—b8; 27. Ta8Xb8, Pc6Xb8: *28. f2—f4 (D), eó—e4?; 29. Dd2Xd4, Pb8—c6; 30 Dd4—c3, Rc8—a6 (E); 31. PgS Xe4, Te7Xe4; 32. RblXe4, Ra6Xfl; 33. Re4Xc6, Rfl—a6; 34. Pd6—e8f. Zwart geeft op. (A). Nu krijgt- zwart een sterk centrum en is zijn positie niet slechter dan die van zijn tegenstander. CB). Uitstekend gespeeld. Wit verliest nu een pion. (C). Hiér was PS6—b4 de juiste voortzetting geweest. Wit had dan niet Tal—aS kunnen spelen. Bovendien had dit paar via d5 naar c3 kunnen gaan, waarna zwart overwegend spel had' gekregen. CD). De tegenstoot, die zeea ; moeilijk te pareeren bltjkt(E) Hier was e4—e3 nog te probeeren geweest. Wit: 'R. J. Loman. Zwart: Jhr. Mr. J. H. O. v. d. Bosch. Falkbeergambiet. 1. e3—e4, e7—e5; 2. f2—f4, d7—d5; 3. e4Xdó, e5—e4; 4 Ddl—e2, PgS—f6; 5. d2—d3, Rf8—cö; 6. d3Xe4| 0—0; 7. Pbl—c3 (A), Dc5Xffl: 8. ThlXgl. Pf6Xe4; 9. Pc3Xe4. Tf8—e8; 10. De2 —e4 (B), b7—b5; 11. Dc4—d3, Rc8—f5; 12. Rel —e3, Rf5Xe4; 13. Dd3—d2, Rc4Xc2 (C); 14. Ddi2Xc2, Te8Xe3f: 13 - Kei—f2, Te3—e8; 16. Tal—dl, c7 —c6 /D); 17. Rfl—e2, Dd8—b6f; 18. Kf2—g:3, c6Xdó; 19. TdlXd5?, Db6XëTl (E). Wit geeft op. CA). Nu is wit wel is waar twee pionnen voor, doch zün spel is onontwikkeld. In plaats van den tekstzet had hij Pgl—f3 moeten spelen. (B). Veel beter was Rel—e3. CC). Praa; gespeeld, doch Loman had nu zich ook niet onbetuigd moeten laten en R£lXb5 moeten antwoorden. (D). Dreigt DdS—b6f met verlies van Tgl! (E). Zonder dezen blunder had zwart waarschijnlijk toch nog wel gewonnen. SCHAAKKAMPIOENSCHAP VAN NEDERLAND. OEEINEMERS Olland IA 3 9 CO f 0 1/1 re ■d > Muider Landau ff V» 0 5 3 UJ Weenink Loman g t/i '> «3 O TOTAAL — c*i cö iri tó roa n ö 1. Dr. A. Olland X 1 1 Va IV. 2. K. Geus 0 X 1 *1 0* 3. Jhr.v.d. Bosch X I ! * 1 1* 4. E. Mulder X 0 0 0 5. S. Landau * 7s 0 V* 6. Mr. E. Straat 7* * 0 V. 7. Dr. M. Euwe 1 1 X 2 t. H. Weenink * 1 X 1 1* 9. R. J. Loman * 0 *. X 0* KT. J. Davidson 7*1 1 ! t* 172 * is afgebroken partij. WATERPOLO-COMPET1TIE. De resultaten van gisteren zijn: 2e klas dames: Zwemlust—S. H. V. 0—2. 3e klas lieeren: Waterratten—Zian 1—4. Res. 3e klas: Heemstede XI—Zian II 2—4. CONCOURS VOOR AUTO-KOETSWERKEN. Het bestuur van de Koninklijke Nederlandsche Automobiel Club hééft op Zaterdag 10 Augustus 1929 des namiddags te twee uur in het Gemeentelijk Sportpark te Hilversum een poncours voor koetswerken uitgeschreven. Dit concours is in twee afdeelingen gesplitst: de eerste voor koetswerken, welke niet in serie vervaardigd worden, de tweede voor koetswerken welke wel in serie vervaardigd worden. De producten van den Nederlandschen koetswerkbouwer kunnen namelijk die, welke niet in serie vervaardigd worden, den toets met het buitenland goed doorstaan en rustige vergelijkingen zijn dan ook op dit concours mogelijk. Vandaar, dat het bestuur van de Koninklijke Nederlandsche Automobiel Club de komende gebeurtenis in aller belangstelling aanbeveelt. --- BENDER Laat in de vacantie Uw instrument eens grondig reinigen en nazien. Schrijft ons voor een gratis onderzoek EENDER AMSTERDAM - ROTTERDAM . ARNHEM . BREDA ■ LEIDEN --- PASTOOR PLASSART. EEN BEELDHOUWER BIJ GODS GENADE. door CHARLES GéNIAUX. (Geautoriseerde vertaling). 8.) Daar het lot hen heel na tot elkaar had gebracht liepen de oude Boban en Marturine Glone samen temidden hun kudde gelapte kinderen. Kwikstaart, die zich op zijn gewone plaats onder den triomfboog genesteld had, bedankte telkens met een snoeksprong van zijn mismaakt lichaam, als een liefdadige ziel. hém een sou gaf. In den open klokketoren bimbamden de klokken opgewekt over de heuvels en hutten de goede tijding dat het Offer voltrokken was. Tegen het knekelhuis hielden enkele bebrilde notabelen zware disputen, zonder zich ook maar in het minst te laten storen door de doodshoofden die rond de reliquiekast lagen. Enkele meisjes, met lange achteruitstaande rokken, wandelden langs de zerken en de heuveltjes, terwijl ze aan koeken knabbelden, die een landelijke banket bakkersvrouw' onder de dooden uitventte. Heele families zaten op de grafsteenen van hun voorvaderen als op gemakkelijke rustbanken den stand der gewassen te bespreken. Alain genoot opnieuw met smaak van dit tooneel. Heel ver in zijn jeugd terug vond hij de flauwe herinnering terug. Nu zag hij het met andere oogen aan. Voordat ze jjet kerkhof gingen verlaten, kwamen de drie dames Lescope naar hem toe. Hun hoeden hadden zich vereenigd tot één heel groot blok. Ze moesten allemaal even hun eigen meeningen ten beste geven. Hij groette ze eerbiedig, maaide vrouw van den postmeester, die meende dat het voor haar bedoeld was, antwoordde met een diepe buiging. Toch had hij geen lust meer pm te glimlachen. Hij kreeg tegelijkertijd een gevoel van voldoening en tegenzin. Hij voelde geen enkel punt van overeenkomst meer met deze menschen. Groepjes slenteraars bleven hangen in de blauwe schaduw van hun kerk. Eiken Zondag brachten de bewoners op deze wijze hun bezoek aan de overledenen. Het was een oud gebruik, en heel wat jonge luidjes waren verliefd geworden tusschen de graven. HOOFDSTUK I\. Met al den omhaal van een provincie-dame, die weinig gewend is om te ontvangen, verzocht madame Hellin met een kleine buiging haar neef aan haar rechterhand plaats te nemen. Toen liet ze haar oogen gaan over de tafel; haar onderzoek stelde haar gerust. Onmiddellijk toonde ze zich van haar beminlijkste zijde zoover de strakke uitdrukking op haar gezicht, en haar lang opgerichte gestalte» die stijf tegen de leuning van haar stoel was geplakt, dat veroorloofden. Alain bewonderde de pyramiden pruimen, kersen en aardbeien, die alle tinten rood wierpen temidden van het blauwgeruite tafelkleed. — Ze zijn uit onzen eigen tuin, sprak ze met trots. Met wangen, die gloeiden van de vele uren voor het fornuis, bracht Marie een heerlijk gebruinde kip binnen. Ze kon haar vreugde niet inhouden en riep: Van een goed gebraden kip moet de huid van de boutjes of van een vleugel, glimmen als koper. En kijk eens aan! Dat doet ze ook! - Marie, jij beleedigt dien haan, verklaarde Alain, dien mag je niet met koper vergelijken, je zou denken dat hij van goud was! ■ Ik heb werkelijk lust om hem te sehilderen. — O! Meneer, meneer, juichte het goede kind. — En denk je dan eens in, Marie, dat ik in Parijs haantjes moest eten, die zoo bruin gebrand waren als oud koper. — Ojch arme, meneer, dan hebt u maar goed gedaan met die slechte stad te verlaten! Maar wij zullen u hier wel goed verzorgen, hoor. Allé, mademoiBélle, bedien uw neef toch eensl Evette en Alain begonnen te lachen. Familiaar begon ze met hen mee te lachen. Maar de wenkbrauwen van madame Hellin trokken zich reeds samen. Bij elk gebaar van de vrije dienstbode, gingen haar schouders met een onrust naar boven, die zoolets beteekende van: ze haalt weer een of andere dwaasheid uit! Om haar rijke saus door Alain te laten bewonderen, reikte Marie de sauskom zoo ruw over, dat ze op het vloerkleed morste. Met een ijskoude stem zei madame Hellin: — Je zult altijd een dwaas blijven! Marie keek naar den grond waar ze met schrik de saus zag stollen. Wanhopig vluchtte ze weg. — O mama, wat bent u toeh hard voor dat goede meisje, zei Evette, wier oogen tintelden van vreugde. Nou zit ze den heelen Zondag te weenen, en wil ze niet uit gaan. — Waarom laat ze me dan ook altijd zoo schrikken met haar onhandigheid hernam de weduwe met een zeurstem. Met een bloedrood gezicht antwoordde haar dochter: — Kunt u zich druk maken om dergelijke nietigheden, arme mama? Madame Hellin schudde met een loom gebaar haar hoofd. — Ik zal die saus even opnemen, en alles is afgeloopen, stelde Alain vriendelijk voor. Zij protesteerde met opgeheven handen en stond al gereed om hem bij zijn mouw te pakken. —• Maar! stel je voor! Alain! Mijn neef! Huilerig kwam Marie het nagerecht opdienen, en dank zij de kleine troostende gebaartjes? van Evette stelde ze tenslotte 'n poging in het werk om te glimlachen. Madame Hellin rolde een deegballetje. De levendige gebaren van haar dochter, herinnerden haar aan de tooneelen met Emile. Ze kneep haar lippen op elkaar, toen Evette haar plotseling een zoen kwam geven. Ze wierp het deegballetje weg en hervond haar kalmte weer. — En beste Alain, wat ben je van plan, nu je weer opnieuw contact met Penlan gekregen hebt? Denk je er te blijven wonen? Evette keek naar haar neef; haar mond stond even open, haar oogleden knipperden. — Och tante, dat kan ik niet ineens besluiten. Ik reken er voorloopig op, dat ik veel zal kunnen werken in Penlan, maar ik moet me eerst weer 'ns geheel thuis voelen. De drie jaren in Abd-el-Kif, onder het verblindende Afrikaansche licht, hebben me ontwend aan de delicate Bretonsche atmosfeer. Voordat ik de groote decoratieve compositie zal uitvoeren, die ik in mijn gedachten heb, moet ik er eerst een beetje in komen, alles bestudeeren, vooroefeningen maken. Evette werd getroffen door de laatdunkendheid van haar neef. Reeds verschillende malen had zij zich verwonderd over 't bittere in zijn houding. Soms dacht ze dat Alain, die vroeger zoo enthousiast kon zijn geheel ontgoocheld was. Was dat mogelijk? Als men terug kwam naar zijn geboortegrond, bijna als een beroemd man? O, ik zal hem klein krijgen. Een veel grootscher doel dan een eenvoudige trek naar zijn dorp heeft hem hierheen gebracht, dacht ze. Toch kon Evette niet verhinderen dat ze ondanks de pogingen om zich te bedwingen, bij de woorden van haar neef hevig bloosde. Haar oogen vlamden van vreugde, bij de gedachte aan een lang verblijf te Penlan. Zij wachtte nu op een warme instemming van haar moeder. Toen madame Hellin dan ook bleef zwijgen, kwam er een rimpel op haar hoog voorhoofd. Het sloeg één uur op Saint Ronan, daarna in enkele huizen. Uit een naburige herberg kwamen enkele werklieden, die hun voeten over de steenen sleepten met den tragen gang van weldoorvoede menschen. Een brik, waarin acht boeren, met de ruggen tegen elkander zaten gepakt, rammelde met de ijzeren wielen over het hobbelige plaveisel. De acht gezichten, die juist zoo hoog keken dat ze door het open venster in de eetkamer konden zien, keerden zich gezamenlijk naar de tafel. Er lag zoo'n komisch verlangen in, om ook plaats te nemen rond de koffietafel, dat madame Hellin, haar dochter en haar neef gezamenlijk in lachen uitbarstten. Eiken Zondag na de lunch was het bij goed weer de gewoonte, om onder de rij boomen te gaan zitten, die de straat wat kleur gaven eu van waar men de voorbijgangers kon zien. Onder voorwendsel dat haar huiselijke bezigheden, haar weer riepen blies madame He"in den aftocht. Neef en nicht gingen op de ijzeren stoelen zitten. Kleine, bolle wolkjes trokken over de kopergroene daken voorbij. Enkele oude vrouwen, wier handen met purperen aders waren bezet, begaven zich reeds naar de vespers. Evette bracht haar stoel wat dichter bij dien van Alain. Schouder aan schouder, geleund op de kroonlijst van 't balkon, keken ze een tijdje voor sich uit zonder te spreken. Een keurig en kokette jonge man, zette angstig zijn nieuwe bottines op het plaveisel. Telkens keek hij naar zijn, grijze zijden sokken, die onder den zoom van zijn hoog opgehaalde broek zichtbaar waren. Elk oogenblik wreef hij met een geschoeide hand, de haren van zijn ooren naar zijn nek, waar de scheiding nog doorliep en gaf hij zijn hals, die in een belachelijk hooge boord schuil ging een zetje. — O, ik geloof dat ik den eleganten Giraud herken, den ontvanger van de registratie. Zou hij niet een beetje verliefd op jou zijn, Evette? Onder de Hoogmis heb ik hem verschillende keeren naar jou zién gluren. Giraud lichtte juist zijn oogen tot ben op. Toen hij Lenalle naast mademoiselle Hellin ontdekte, veranderde zijn genoéglijke glimlach in een bitter grimas. ïfij gaf zich een houding, groette het jonge meisje en liet met welbehagen zijn blik op haar rusten, als nam hij bezit van iets goeds. Evette's gezicht was van het karmijnrood der. aardbeien veranderd in het wit der magnolia-bloemen. Inplaats van antwoord te geven op Alain's vragen, bestudeerde zij haar neef met zoo'n onverholen bewondering, dat hij : het belachelijke van zijn toestand inzag en naar een .uitweg zocht. — Ha, daar hebben we de eerbare familie Lescope. Waarom ben ik toch niet de echtgenoot van een der drie meisjes We zouden eiken avond domino spelen en zwarte-bessenwijn drinken. De vijf breede en korte menschen besloegen, de geheele straat, van bet eene trottoir tot het andere. Midden in liep notaris Lescope, met zijn platneus, steunend op zijn stokken; mada« me Lescope en haar drie dochters, met haar overtollig gefriseerde haren, trippelden alïf makke hondjes mee. — Hou je stil. Ik houd van mijn vriendinnen Lescope en geloof me, je zou niet eens zooi slecht af zijn, als jij wel denkt. — Het zou in ieder geval zeer economisch: en prettig zijn. De meest ideale vereeniging voor een schilder: de echtgenoote en het inspireerende model aan huis! Ondanks haar groote vriendschap voor da Lescope's, kon Evette zich niet weerhouden otq te glimlachen bij Alain's grappige toespelingen op de schoonheid der drie dochters. De klokken van Saint Ronan begonnen wee? te kleppen. Vanaf hun plaats kon de schilder ge door de galmgaten zien bewegen. Een groep kerkgangers die voornamelijk bestond uit vrouwen en oude mannnen, wandelde naar het lof. Rond Penlan, in het veld, weerklonken andera klokken. Van den eenen oever der Bretonsche zee naar den anderen, zag Alain op dit oogenblik, in zijn verbeelding, de uittocht der parochianen naar hun door een kerkhof omlijste kerken en hij herinnerde zich de sombere doeken van den grooten schilder Charles Cottet. Daarna zijn blik weer op Evette vestigend, glimlachte hij haar eens toe en dacht: — Wat ziet ze er lief uit! Wel jammer, dat ïij zoo antiek gekleed is. Die vreeselijke japon maakt een grootmoeder van d'r. Menschlieve, als je dat eens vergelijkt met het delicate werk der Parisiennes, wier vindingen nooit stilstaan! Evette voelde zich verlegen worden door deze nauwlettende studie, van haar toilette en stelde Voor: — Wil de vermaarde kunstenaar onzen tuini niet eens zien Ik ben gewoonweg doodop van al dat stilzitten. Hij was nauwelijks opgestaan, of zij stak met een plotseling gebaar haar arm door den zijne, en sleepte hem naar de lanen, die met klimplanten afgezet waren. (Wordt vervolgd). --- LUCHTVAART. DE AUSTRALISCHE VLIEGERS NAAR AMSTERDAM. VRIJDAG IN DE HOOFDSTAD VERWACHT. Hun historische vlucht over den Stillen Oceaan. — Recordvlucht Australië—Engeland. Zooals reeds in het kort gemeld, komen de Australische vliegers Kinesford-Smith, Ulm, Litchfield en Williams, op uitnoodiging der Fokkerfabrieken een bezoek brengen aan Amsterdam, bij welke gelegenheid zij feestelijk op Schiphol ontvangen zullen worden. In de luchtvaartwereld zijn vooral KingsfordSmith en Ulm reeds oude bekenden door da successen, welke zij speciaal op lange afstandsvluchten hebben behaald. Hun grootste prestatie was wel de eerste vlucht over den Stillen Oceaan van Amerika naar Australië, in 3 etappen. Dezen tooht ondernamen zij in gezelschap van de Ame rikanen Harry Lyon en Jim Warner, de eerste als navigator, de tweede als marconist. Kingsford-Smith en Ulm liepen reeds jarenlang met het plan rond, de vlucht over den Stillen Oceaan te ondernemen, doch voordat zij daarin zouden slagen moesten nog heel wat moeilijkheden van teehnischen en financieelen aard overwonnen worden. Toen eindelijk de financieele zijde der zaak in orde was, moest de keus van het toestel gedaan worden. Een studie der verschillende geslaagde groote vluchten bracht de conclusie, dat daarvoor slechts een Fokker in aanmerking kwam. Geld voor een geheel nieuwe machine hadden zij niet en boven dien was de levertijd voor zulk een toestel vrij lang. Zij traden in verbinding met Sir George Wilkins, den Noordpoolreiziger, en kochten van hem een drie-motorigen Fokker, welke in 1925 gebouwd was en waarmede "Wllkïns reeds vele vluchten in Alaska had ondernomen. Ten gevolge van de moeilijke terrein-omstandigheden werd dit toestel zwaar beschadigd en naar de Vereenigde Staten teruggezonden. Na reparatie begonnnen Kingsford-Smith en Ulm met de proefvluchten voor hun grooten tocht. Deze proefvluchten (waarvan enkele met een overbelasting van meer dan 100 pet werden uitgevoerd !) waren tevens pogingen om het wereldduurrecord zonder bijvulling te verbeteren. Hoewel zü daarin niet geheeil slaagden, vestigden zij daarbij toch een duurrecord voor drie-motorige vliegtuigen, door meer dan 50 uur in de lucht te blijven. Na drie van zulke pogingen en een groot aantal andere proefvluchten, vertrokken zij met hun Fokker, die „Southern Cross" gedoopt was, og 31 Mei 1928 van San Francisco. De afstand San Francisco naar Honolulu, die 3875 K.M. bedraagt, werd afgelegd in 27 uur en 27 minuten. De tweede etappe had Suva op de Fidji eilanden als doel. Dit traject is niet minder dan 5060 K.M. lang en werd afgelegd in 34 uur 33 minuten. Op 8 Juni vertrok de „Southern Cross" voor het laatste gedeelte, n.I. van Suva naar Brisbane. Vooral op deze etappe hadden de vliegers mee zeer slecht weer te kampen, waardoor zü ca. 150 K.M. uit den koers raakten en bij Ballina de Australische kust bereikten. In rechte lijn was deze etappe 2888 K.M. lang en werd afgelegd in 21 uur 25 minuten. In totaal hadden zij dus voor het overvliegen van den Stillen Oceaan, een afstand van 11.823 K.M., 83 uur en 25 minuten noodig. Hun volgende vlucht deden zij in Augustus 1928 dwars over Australië van Sydney via Melbourne naar Porth, een afstand van 3220 K.M., dien zü in 23 uur 24 minuten aflegden. Deterugreis werd eveneens non-stop gevlogen. . . De Tasman Zee, die Nleuw-Zeeland :van Australië scheidt en nog nooit per vliegtuig overgestoken was, kwam nu aan de beurt. Op 3 September startte Kingsford-Smith van Sydney en landde den volgenden dag te Wigram bij Wellington. HU deed over den afstand van 2290 K.M. precies 14 uur. Enkele dagen later vloog de „Southern Cross" weer naar Sydney terug. De regeering van Nieuw-Zeeland schonk hun voor deze prestatie een prijs van ƒ 24.000 Op 30 Maart 1929 verliet de „Southern Cross" Sydney weer, om te trachten het recox-d SydneyLonden te verbeteren. Na ongeveer 3600 K.M. over de binnenlanden van Australië te hebben afgelegd, moesten- Kingsford-Smith en Ulm, die ditmaal in gezelschap waren van Litchfield (navigateur) en McWilliams (marconist), wegens benzinegebrek een noodlanding maken in de wildernis. Na 12 dag^n zoeken werden zij eindelijk gevonden, uitgeput van vermoeienis, de verzengende hitte en de insectenplaag. Hun voorraad drinkwater was zeer beperkt en was onvoldoende om het nog een paar dagen te kunnen uithouden. Het vliegtuig, dat hen vond, voorzag" hen van levensmiddelen en benzine en nadat zjj wat bijgekomen waren, slaagden zü er inderdaad' in weer te starten. Zü vlogen naar Sydney terug alwaar zü op 27 April aankwamen. Op 25 iuni d.a.v. werd- de vlucht opnieuw ondernomen. Zü bereikten op 26 Juni Derby en vertrokken vandaar op 27 Juni naar SingaporeHet record Australië—Engeland, dat met l&'/y dag op naam stond van den bekenden Engelschen vlieger Bert Hinkler, werd door KingsfordSraith en Ulm gebracht op 14 dagen. Wanneer men bovenaangehaalde afstanden, welke grootendeels over zee werden gevlogen, eens vergelijkt met de breedte van den Atllantischen Oceaan, tusschen New Foundland en l£TIand (3380 K.M.), springt duidelük in het oog dat de vliegprestaties vap Kingsford-Smith en zün makkers geweldig zün. De navigatie moest daarbü in de puntjes verzorgd en in handen zün van een bekwaam vakman. Men bedenke slechts, dat b.v. op het traject San Francisco-Honolulu een afwüking van 7 graden, dus 3% graad aan iederen kant van den koers, noodlottig had kunnen zün, omdat de vliegers dan hun doel voorbij gevlogen zouden zün en ten slotte op zee hadden moeten dalen wegens benzinegebrek. Hoe minutieus deze vluchten waren voorbereid blükt b.v. uit het feit, dat Kingsford-Smith in den vleugel een waterdistilleerapparaat, een droge batterij met een kleine zendinstallatie, levensmiddelen en enkele metaalzagen had ondergebracht. Moesten de vliegers op zee dalen, dan zouden zü den romp en de motoren van den vleugel losgezaagd hebben en zou de bemanning op den houten vleugel als een soort reddingsboot kunnen blüven drüven en hulp kunnen afwachten. Capt. Charles E. Kingsford-Smith werd geboren bü Brisbane (Australië) in 1897. Van 1915 tot 1918 diende hu bü het Australische leger in Egypte, in Gallipoli en in Frankrük. Daarna ging hü over naar toet Royal Flying Corps en onderscheidde zich al spoedig als een bekwaam vlieger. Bü een luchtgevecht van man tegen man werd hü gewond en daarop voor herstel naar Engeland gezonden. Zoodra hü beter was werd hü tot instructeur benoemd en na den oorlog ging hü in de handelsluchtvaart. Hij verliet den dienst met den rang van kapitein. Zün woonplaats is Sydney Austrailië. Capt. Charles T. P. Ulm werd in 1898 te Melbourne Australië geboren. Hü werd 3 maal in dén wereldoorlog gewond. Na den oorlog ging hü eveneens in de ihandelsluchtvaart. Evenals Capt. Kingsford-Smith woont ook Ulm te Sydney. Over den navigateur H. A. Litchfield en den radio-expert McWilliams zün nog geen nader bijzonderheden bekend. de huldiging tegenwoordig zün, o. a. van de De ontvangst op Schiphol belooft zeer hartelijk te worden. Verschillende autoriteiten zullen bü militaire luchtvaart, marine luchtvaart, handels luchtvaart, de bekende Indië-vliegers v. d. Hoop, Van Weerden Poelman, Geysendorffer, Scholte, Aler eji vele andere bekenden. De „Southern Cross" zal tegen 11 uur op Schiphol landen. PROEFVLUCHTEN VAN DE DoX. FRIEDRICHSHAFEN, 18 JulL (H.N.) Het nieuwe groote Dornier-vliegtuig „Do. X" heeft gisteren den geheelen dag opnieuw proefvluchten gedaaii, die des morgens om 10 uur begonnen en tot den avond werden voortgezet. Bü een dezer vluchten bleef het vliegtuig ruim een half uur in de lucht en werd een hoogte van 5 & 600 meter bereikt. Aan boord bevonden zich weer ongeveer 25 personen, Onder wie de Italiaansche onderstaatssecretaris voor de luchtvaart Balbo, generaal Coecco, benevens verscheiden andere officieele Italiaansche personen. Dr. Dornier zelf was even eens aanwezig. Des middags ongeveer half 5 verscheen het vliegtuig boven Friedrichshafen, waar iederéén het met bewondering gade sloeg. Het invliegen van de Do X zal de volgende dagen volgens het vastgestelde programma worden voortgezet. Balbo was zeer geestdriftig over do vlucht gestemd en sprak voofal zün bewondering uit over het gemakkelüke manoeuvreéren en uitstekende bestuurbaarheid van het vliegtuig. --- ONDERWIJS. EINDEXAMENS H.B.S. BERGEN OP ZOOM, IS Juli. (Rijks H.B.S.) Geslaagd de tfanies: C. B. J. Bruseker, Halsteren, A. Censen, Tholen, B. de Hes, Bergen op Zoom; J. Molendijk, Bergen op Zoom; B. J. J. Nieuwenhuis, Gorinchem en de heeren G. A. Dolman, Wouw; G. M. van Dort, Bergen op Zoom; H. P. Kanter, Leiden; J. E. v. d. Maas Tholen; A. Noorduin, Oud-Vossemeer; J. Meerman, Tholen; M. Rijnberg, Oud-Vossemeer; J. M. v. d. Velde, Tholen; P. Vermeulen, Roosendaal; J. v. d. Vlugt, Bergen op Zoom. ENKHUIZEN, 17 Juli. Afd. B. Geëxamineerd 10 candidaten. Geslaagd de heeren: B. Crevecoeur, T. Rinnertsma, G. Stelling, T. Ie Coultre, F. van Dam, A. H. R. Bouma, G. M. Beekhoven, W. Kroese, allen Enkhuizen; C. Scheer, Andijk; mej. J. Bosman, Enkhuizen. GORINCHEM, 17 Juli. Geslaagd de heeren: J. Avegaar!, A. Baars, W. R. F. K. von Bojan, D. J. du Croo, G. van Doesburg, allen Gorinchem; C. L. van der Heiden, B. W. den Hartog, Meerkerk; J. A. van Huls, Sliedrecht; F. W. Klaarenbeek, Leerdam. Afgewezen 2 candidaten. ROTTERDAM, 17 Juli. (Chr. H.B.S. afd. A.) Geslaagd mej. J. van der Lugt en de heeren: F. A. F. Boot, H. W. Borst, A. Hartman, J. J. Hoogendorp, B. Lengbeek, M. van der Lugt, G. van der Neut, W. Notenboom, J. F. Reitsma, A. J. Schouwenaar, P. H. de Slegte, J. Burger, L. Dérks, M. Groenewegen, J. L. F. van der Grijp, O. R. Locker de Bruijne, J. Postma, P. Punt, L. J. Schreuders, P. Smit, H. J. Veenendaal, G. Verschoor en J. Vonk. Afgewezen 3 candidaten. Xle INTERN. CONGRES VOOR MIDDELBAAR ONDERWIJS. De openingsplechigheid te 's-Gravenhage. REDE MINÏSTE R WASZINK. Hedenochtend te ruim half tien is in de Ridderzaal het Xle congres international de l'Enselgnement secondaire (Xle Int. congres voor middelbaar onderwijs) plechtig geopendTot de aanwezige gasten behoorden vele leden van het Corps Diplomatique met den Deken van dat corps, den heer Adlercreutz, gezant van Zweden, de Commissaris deiKoningin in Zuid-Holland, Jhr. mr. dr. van Karnebeek, dë burgemeester van 's-Gravenhage en Rotterdam, mr. Patijn en mr. Droogleever Fortuyn, de heer Pelt namens den Volkenbond, wethouder v. d. Meulen (onderwijs) en prof. van Poelje^ chef van de afd. onderwijs in deze gemeente. Op de galerij bevindt zich de Kon. Mil. Kapel, : die, terwijl de Minister van Onderwijs, gunsten en Wetenschappen, mr. Waszink, het spreekgestoelte betreedt tot het'uitspreken Van de openingsrede, het Wilhelmus laat hooren. Minister Waszink houdt daarna de vólgende rede: „Dames en heeren, De uitnoodiging van het comité ad hoe om dit congres van het Bureau International des Fédérations Nationales du Personnel . de 1'Enseignement secondaire Public te openen, waaraan ik volgaarne gevolg geef, verschaft mij een zeer gewaardeerde gelegenheid om u namens de Regeering van H. M. de Koningin hartelijk welkom te heeten. Niets is der Regeering aangenamer, dan dat men het Nederlandsche grondgebied kiest voor de bespreking van vraagstukken, welker oplossing van zoo groot belang zijn, dat men in de onderscheidene landen de behoefte gevoelt om dienaangaande met elkander van gedachten te wisselen, teneinde, eigen ervaring aan die van anderen toetsende en elkanders inzicht overwegende, tot de beste resultaten te geraken. Bijzondere reden tot erkentelijkheid bestaat er voor de Regeering in dit geval, nu het geldt een congres van een bureau, wiens doelbewust en energiek nastreven van zijn Idealen eerbied en bewondering afdwingt en wiens keuze van onderwerpen bijzonder gelukkig kan worden genoemd. Al vermeldde het programma geen ander punt dan het middelbaar onderwijs voor meisjes, dan rpeds stond bet nut van dit congres onomstootelijk vast. Met recht mag men ten deze van „une question brülante" spreken. Immers de enorme verandering, welke de laatste decennia in de maatschappelijke positie der vrouw hebben gebracht en de daarmede verband houdende toenemende behoefte aan middelbaar onderwijs voor de vrouwelijke jeugd, dwingen ons de vraag onder de oogen te zien of het middelbaar onderwijs, zooals dit zich onder andere omstandigheden ontwikkelde, nog wel voldoet aan de eischen, welke de vrouwelijke psyche stelt. Van hoeveel beteekenis voorts de houding is, welke het Bureau zal innemen ten aanzien van het Roode Kruis der Jeugd en den Volkenbond, de organisatie, waarop de oogen van ntillioenen in hope gevestigd zijn, behoef ik u niet te schetsen. Welke wijde perspectieven openen zich, wanneer men op de keuze der onderwerpen lèt ! Hetgeen de Regeering intusschen het meest tot dankbaarheid stemt, is hefe feit, dat van dit congres geen enkel land meer uitgesloten is. Mijn vaderland, dat steeds bereid is, de vredesgedachte te bevorderen, verheugt zich in dit geval zeer bijzonder, omdat gij, dames en heeren, krachtens uw ambt, dat u dagelijks in aanraking brengt met het opgroeiende geslacht, apostelen kunt zijn van datzelfde vredes-ideaal. Overtuigd ais de Nederlandsche Regeering is, dat de gemeenschappelijke belangen der volkeren de tegenstrijdige — zoo die er al zijn — in beteekenis verre te boven gaan, juicht zij iedere poging van hun vertegenwoordigers om op steeds uitgebreider gebied aansluiting bij elkander te zoeken, van harte toe. Het gebouw, waarin wij ons thans bevinden, werd gesticht in een tijd, toen de onderscheidene deelen van het kleine Nederland elkander vrij geregeld plachten te bevechten. Thans is er tusschen hen een besef van eerbied gegroeid, zoo groot, dat de stoutste verbeelding uit die dagen ze naar het rijk der fabelen zou hebben teruggewezen. Zoo zal, naar de vaste overtuiging der Regeering, ook de tijd aanbreken, dat de volken van Europa, ja van de gansche wereld, zich hun saamhoorigheid zullen bewust worden en een eenheid zullen vormen, die zich door niets laat breken. Op welke wijze gij, dames en heeren, bij de jongere generaties de liefde voor dit ideaal zult kunnen aahkweeken. is niemand beter dan u zeiven bekend. Met den wensch, dat het dat ideaal, hetwelk opdoemt in het verschiet, eenigermate zal helpen nader brengen, open ik dit congres". De redevoering van den Minister werd uitgesproken in de Fransche taal. De voorzitter van het organiseerend comité^ de heer L. C. Buurveld uit Rotterdam, sprak eveneens in het Fransch woorden van welkom namens de Alg. Vereeniging van Leeraren bij het middelbaar onderwijs en het Genootschap van Leeraren aan Nederlandsche Gymnasiën. Spr. herinnerde eraan, dat in 1913 voor het eerst een congres van het Bureau International te Gent bijeenkwam. Kort daarna belemmerde de' wereldoorlog het onderhouden der internationale relaties, doch in 1920 werden deze hervat. Er kwam een verlangen op naar verdieping van het geestelijke leven en een geloof, dat niet alleen langs den weg van het intellect, de groote problemen van dezen tijd tot oplossing kunnen worden gebracht. Naast tal van paedagogische problemen waa na den wereldoorlog nog een andere taak voo? de leeraren en onderwijzers weggelegd. Toonaangevende staatslieden uit verschillende landen, die de volkenbonds-idealen waren toegedaan, ja het hoogste lichaam van den volkenbond, dé Assemblée zelve, deden een beroep op de opvoeders der jeugd tot het kweeken van een nieuwe mentaliteit, zonder welke geen verbetering in de verhouding tusschen do volkeren mogelijk is. De Regeeringen kunnen de kracht van het nieuwe niet geheel meer miskennen en schrijven de kennis van de Volkenbonds-ideeën voor haar middelbaar onderwijs voor. Aan de leeraren dé taak, deze voorschriften te benutten tot het scheppen van een gedachten -sfeer, waarbij het verlangen naar het scheppen van een rechtsorde tusschen de staten een der eerste plaatsen inneemt. Spr. dankte de Regeering, die heeft willen toestaan, het congres in de historische Ridderzaal te ontvangen, en wees erop, dat Den Haag tevens de zetel is van de stichting van Andrew Carnegie. Nog bracht spr. het groote werk van Hugo Grotius, den grondlegger van het Volkenrecht, in herinnering. Laten wij, zoo eindigde spr., beseffen, dat ook wij onze plichten te vervullen hebben aan den opbouw van een nieuwe internationale samenleving, die zich het recht tot. grondslag kiest. Ten congresse zijn 23 landen vertegenwoordigd. De heer Pelt, vertegenwoordiger van het secretariaat-generaal van den Volkenbond, bracht eveneens de groote beteekenis van da rol ter sprake, die de leeraren bij het gymnasiaal en middelbaar onderwijs hebben ta vervullen bij de opvoeding der jeugd ten opzichte van de internationale gedachte en van de Volkenbonds-idealen. Vervolgens voerden, nadat telkens de Kon. Mil. Kapel onder leiding van luitenant Boer het betreffende volkslied door de zaal had doen weerklinken, tal van afgevaardigden het; woord. Allen uitten in hartelijke woorden hun sympathie voor het congres, eenigen voegden daaraan woorden van lof aan Nederland en zijn Koningin aan toe, de afgevaardigde der Fransche Regeering legde den nadruk op de wenschelijkheid van internationale samenwerking, de Duitsche vertegenwoordiger, de heer Maier, uit Keulen, beantwoordde dat met het uitspreken van zijn vertrouwen, dat de Duitsche leeraren wel bereid zullen worden gevonden om, tot het Internationaal Bureau toe te treden. De voorzitter bracht daarop bij de sluiting der openingszitting dank aan den minister, de afgevaardigden en de Kon. Militaire Kapel (Applaus). Heden namiddag maakten de congressisten een excursie in autocars naar Leiden, ter be< zichtiging van het Cryógeen Laboratorium en de ethnografische en archeologische musea. Een ontvangst heeft plaats in de Rijksuniversiteit aldaar. De dag van morgen, Vrijdag, zal gewijd zijn aan een bezoek aan Amsterdam, waar in het bijzonder het Rijksmuseum en het Gebou» fan het Koloniaal Instituut in oogenschouw zullen worden genomen. De gemeente Amsterdani biedt de lunch en een autorit door de stad aan. studiefonds voor vlaamsche studenten. Wij ontvingen de volgende circulaire, aan Welke wij, met een krachtige aanbeveling onzer zijds, gaarne plaatsing verleenen. Nu het in de laatste tijden telkens weder blijkt, hoe slecht de meeningen en bedoelingen en heel het geestelijk leven van het NederlandBche volk in België, ook in het Vlaamsche gedeelte daarvan, bekend zijn, en tevens van hoe groot belang het is, dat geen dwaling te dezen opzichte blijve bestaan, hebben ondergeteekenden gemeend, 'dat een doeltreffend middel om hierin verbetering te bretigen en een geest van welwillendheid tegenover ons in .Vlaanderen aan te kweeken, zou zijn, op het yoorbeeld van het Studiefonds der NederlandBche Zuid-AfriEaansche Vereeniging, een fonds te stichten ten dienste van de versterking van den cultureelen band tusschen Noord- en ZuidNederland. Dit fonds is op 7 Januari 1928 bij notarieele akte gesticht, met de volgende doeleinden : < 1. beurzen te verleenen aan Vlamingen, die aan een der Belgische hoogescholen hebben gestudeerd, teneinde zich aan eenige Nederlandsche instelling van Hooger Ondearwijs verder te bekwamen; 2. toelagen te verleenen voor leergangen, aan Nederlandsche Hoogescholen voor Vlamingen in te richten; 3. aan de Belgische Universiteiten leerstoelen te stichten voor de geschiedenis der NoordNederlandsche beschaving, ook in verband met die van Zuid-Nederland; 4. datgene te doen, wat op ander, doch niet economisch of politiek gebied, in overeenstemming met het bovengenoemde doel zou zijn. Het zij ons veroorloofd deze wenschen iets nader toe te lichten. ad. 1. Dit is voorloopig het hoofdpunt van ons programma. Het is ons voorgekomen, dat personen, die een deel van hun studietijd in eenig land hebben doorgebracht, niet alleen het beste gezind maar ook het beste in staat zijn onjuiste voorstellingen omtrent dat land en de daar heerschende toestanden te bestrijden en recht te zetten. Daarnevens zullen zij, door de feiten zelve, het noodige gezag hiertoe bij hunne medeburgers bezitten. Dat het aantal der vrienden van Nederland buiten Nederland, ook in België en zelfs in het Vlaamsche land, nog veel te gering is, zal wel een ieder duidelijk zijn geworden. Wij meenen zulke vrienden te kunnen maken en hun in hun vriendschap meer invloed te kurnien geven, door hen in te leiden in de Nederlandsche maatschappij, haar studentenleven en haar wetenschap. ad. 2 Wij verwijzen naar het uitstekende slagen van den leergang in de maand April 1927 te Amsterdam, die door ruim drie honderd Vlaamsche studenten werd bezocht. Daar de wensch bestaat dergelijke leergangen in verschillende steden te herhalen, hetgeen groote kosten met zich zou brengen, meenen wij dat deze bepaling alleszins gerechtvaardigd is. ad. 3 Meer en meer gaan de verschillende landen er toe over de inrichting in den vreemde omtrent hun, volks- en beschavingswezen in eigen hand te nemen. Hetgeen thans reeds te New York en te Londen geschiedt, zal, naar wij vertrouwen, ook in België met de welwillende medewerking der universitaire overheden aldaar, kunnen worden tot stand gebracht. ad 4. Wij denken vooral aan het steunen van met ons doel strookende boek-uitgaven en ook aan andere takken en instellingen van onderwijs; zoo b.v. aan de kweekscholen voor onderwijzers. Einddoel van dit alles is derhalve al datgene te doen, wat een betere onderlinge waardeering en geestelijke toenadering tusschen Noord en Zuid kan bevorderen. De voordeelen die ook Vlaanderen uit een dergelijk fonds zou kunnen trekken, past het ons riiet hier uit te meten. Wij doen hierbij een dringend beroep op uw vaderlandsliefde en uw vrijgevigheid om ons hierin hetzij met een gift ineens, hetzij met een jaarlijksche bijdrage te steunen. Wil do uitvoering van ons plan doel treffen, dan zal een aanzienlijk bedrag beschikbaar moeten zijn. Half werk ware hier verkeerd werk. Die tot ons komen en die wij zelf uitzenden, moeten in staat worden gesteld meer te zien dan hun studiekamer en het gebouw der Universiteit. Hoogachtend, Professor Dr. H. Burger, voorzitter. Mr. A. J. M. VAN WESSEM, secretaris W. GOEDHUYS, secretaris. Dr. A. WELCKER, penningmeester Roemer Visscherstraat 21. Majoor H. R. BOEREE. Notaris C. F. J. BRANDS. Mr. P. W. DE KONING. Dr. H. W. E. MOLLER. Professor W. J. PONT. Professor Dr. A. A. VAN SCHELVEN. F. A. J. M. WIERDELS. Het secretariaat is gevestigd Heerengracht 410, Amsterdam. Het postgironummer van den penningmeester is 5476. Ondergeteekenden, hoogleeraren aan Nederlandsche universiteiten en hoogescholen, ondersteunen met warmte den oproep van het bestuur van het Studiefonds voor Vlaamsche Studenten. G. Ch. Aalders, Amsterdam; A. Anema, Amsterdam; J. G. Appeldoorn, Amsterdam; Th. Baader, Nijmegen; H. A. van Bakel, Amsterdam; L. Bellon, Nijmegen; C. L. van der Bilt. Delft; W. S. Boerman, Rotterdam; T. Brandsma, Nijmegen; A. J. P. van den Broek, Utrecht; G. Brom, Nijmegen; B. Brouwer, Amsterdam; H. Burger, Amsterdam; H. T. Colsnbiander, Leiden; P. A. Diepenhorst, Amsterdam; D. Franses, Nijmegen; H. Fryda, Amsterdam; E. G. J. Gimbrère, Tilburg; J. van Ginneken, Nijmegen; Th. Goossens, Tilburg; G. Gongrijp, Leiden; J. van der Grinten, Nijmegen; A. W. de Groot, Amsterdam; W. J. de Haas, Lelden; G. C. Heringa, Amsterdam; E. J. J. van der Heijden, Nijmegen; H. Hoogveld, Nijmegen; J. Huizinga, Leiden; R. L. Jansen, Nijmegen; H. Kaag, Tilburg; N. c. Kist, Delft; A. Klein, Groningen; Ph. Kleintjes, Amsterdam; P. D. c. Kleij, Delft; L. Knappert, Leiden; J. B. Kors, Nijmegen; Th. Limperg Jr., Amsterdam; P. J. L. Losecaat Vermeer, Amsterdam; J. W. Mul Ier, Leiden; W. Pompe, Utrecht; A. Pompen, Nijmegen; J. W. Pont, Utrecht; Ch. Raaymakers, Nijmegen; A. H. M. J. van Rooy, Amsterdam; G. Russel, Nijmegen; B. c. de Savornin Lohman, Utrecht; A. A. van Schelven, Amsterdam; J. H. Scholte, Amsterdam; J. C. Schoute, Groningen; A. Slijpen, Nijmegen; Z. W. Sneller, Rotterdam; P. V. Sormani, Nijmegen; S. R. Steinmetz, Amsterdam; A. e. H. Swaen, Amsterdam; J. Valckenier Suringar. Wageningen; C. A. Verijn Stuart, Utrecht; C. W. de Vries, Rotterdam; W. M. de Vries, Amsterdam; Th. Weevers, Amsterdam; P. van der Wielen, Amsterdam; W. M. Woerdeman, Groningen; N. Zernicke, Groningen; J. de Zwaan, Groningen; H. Brugmans, Amsterdam; G. M. Verrijn Stuart, Rotterdam; D. T. Volenhoven, Amsterdam; C. G. N. de Vooys, Utrecht. R. K. SCHOOL VOOR MAATSCHAPPELIJK WERK SITTARD. Men schrijft ons: Op 15 Juli vond de plechtige sluiting van 't schooljaar plaats, 's Morgens was er een H. Mis met toespraak door den Zeereerw. Moderator, pater Molenaar, in de huiskapel der Eerw. Zusters Ursulinen. Om 3 uur begon de diploma-uitreiking onder voorzitterschap van den Hoogeerw. deken Rhoen, in tegenwoordigheid van verschillende leden van de commissie van toezicht, van leeraressen en leeraren, van de heeren wethouders Beurskens en Corbey, van verschillende familie-leden van de geslaagden, en van andere genoodigden waaronder de Zeereerw. Aalmoezenier Eyssen. De Hoogeerw. heer Deken betuigde zijn groote tevredenheid over den ernstigen arbeid, die in 't afgeloopen jaar was verricht, en reikte onder toepasselijke bewoordingen 't einddiploma uit aan mej. J. van Basten-Batenburg uit , Tegelen, aan mej. J. van Erp uit Berghem, aan mej. H. Daalderop uit Nijmegen en aan mej. D. Spuizers uit Sittard. Daarna hield de directrice mej. W. Hillen een mooie toespraak, ook bracht zij dank aan mej. Ricardo, die met volkomen belangeloosheid 't jeugdhuis op Stadbrok leidt, waar de leerlingen onder haar geschoolde leiding praktisch werkzaam mogen zijn. Nog vermeldde zij hoe voor 't theoretisch eind-examen geslaagd waren: de dames M. Beekman uit Delft, N. Buskens uit Rotterdam, C. Croon uit Tilburg en m. Verwiel uit Waalwijk. Namens burgemeester Coenders, die wegens uitstedigheid afwezig was, werd het woord nog gevoerd door wethouder Corbey, die dank bracht aan de school voor hetgeen zij voortdurend doet in 't belang van de gemeente. Toen werd nog een keurig dankwoord gesproken door mej. J. van Erp, namens de leerlingen van 't derde jaar die nu de school gingen verlaten. Tot slot volgde 'n gezellige thee. De leerlingen wisten den avond verder op St. Katrien door' te brengen in een afscheidsfeest vol humor. KON. NED. TOONKUNSTENAARSVEREENIGING. Geëxamineerd : 33 candidaten. Afgewezen 22. Het diploma werd uitgereikt : voor piano, middelbaar, aan den heer J. Rodrigues, Amsterdam; piano lager, mej. C. e. Tenme, Rijswijk (Z.-H.) ; mej. m. H. Geldrop, Haarlem, mej. C .J. Hopman, Hilversum, de heer A. P. A. Koppes, Amsterdam, de heer Th. van Diest, Amsterdam (blind), mej. e. m. A. Wiercx, Breda ; voor viool lager, mej. N. T. Jager, Heemstede, Soeur m. m. A. J. Preusting, Bussum, mej. J. Ramaer, Wageningen; voor solozang, mej. A. C. ter Horst, Leeuwarden. De theoretische examens worden voortgezet. EXAMEN RADIOTELEGRAFIST. Bij het laatst gehouden examen voor het ver. krijgen van certificaten als radiotelegrafist zijn geslaagd: voor het certificaat le klasse de heer A. de Bruin te Rotterdam en voor het certificaat 2e klasse de heeren: A. J. van den Blink, Rotterdam; A. C. de Bruin, Schiedam; F. A. d Q Bruijn, Rotterdam; A. Bunschoten, Schoonhoven; J. B. Burchartz, Terschelling; J. P. D an . deij, Haarlem; J. W. van Doorn, Amsterdam;] K. H. M. Frantzen, Amsterdam; H. J. Jager' Driehuis-Westerveld; G. A. Kal, Rotterdam;* J. Kemp, Rordrecht; J. P. Kieft, Alkmaar; j. Kleve, Amsterdam, J. Koopman, Utrecht; j. m. Kuijsten, Rotterdam; O. P. A. Rikkert de Koe, Amsterdam; B. G. Roeterding, Rotterdam; L. ten Seldam, Amsterdam; C. W. van Staveren, Rotterdam; F. D. van Steijn, Amsterdam;! P. G. T. Tonnis, Amersfoort en R. Verhoeff, Rotterdam. NED. ORGANISTEN-VEREENIGING. AMSTERDAM, 17 Juli. Geslaagd voor het getuigschrift „kerkelijk orgelspel": de heeren I. van Noppen, te Middelburg ; J. W. D. Kamerling, te Geldermalsen en mej. A. A. Gerhard, te Amsterdam. Afgewezen : twee candidaten. --- „PASSING SHOW". „PASSING SHOW". Hospita van strandhotel (op den morgen van het vertrek van één van haar gasten) :| „Och mijnheer Smit, ik verkeer in zulke moeilijkheden, hebt u niet een flink groot stuto papier voor mij, om uw rekening op te maken. ---