AMSTERDAMS MODERNSTE BRUG. De modernste brug van Amsterdam ligt over het Amstelkanaal. Op de vier hoeken staan winkels. --- AMSTERDAM. KUNSTAGENDA. 17 Dec.: Concertgebouw Ckl. zaal), Pianoconcert (Francis Nash), 8 uur. — Stadsschouwburg, Men trouwt geen meisjes zonder geld (Rott. Hofstadtooneel), 8J4 uur (voor volwassenen). 18 Dec.: Muziek Lyceum, Kamermuziekuitvöering (Kamerorkest o. L v. Willem van Warmelo), 8Y t uur. — Stadsschouwburg, Nummer zeventien (Nw. Neerlandsch Tooneel), &'/ t uur (voor volwassenen). — Carré, Lohengrin (Ital. Opera), 8 uur (voor volwassenen). — Concertgebouw Peterquartet, 8% uur — Concertgebouw, ledenconcert Apollo, o. L v. Fred.Roeske, 8 uur. 21 Dec.: Stadsschouwburg, De Groote reis, (Ver. Tooneel), 8 uur (voor volwassenen.) 22 Dec.: Muziek Lyceum, 3e Abonnementsconcert, (Budapest-trio), 2J4 uur. OageHlks: Grand Theatre. Rose Mar> Operette). 8'4 uur (voor volwassenen ) — Centraal Theater, Flierefluiters oponthoud. Gezelschap Nap de la Mar), 8 uur (voor volwassenen). — Carré, Lach en Vergeet (StappersRevue), S uur (voor volwassenen). Bioscopen: goedgekeurde programma's tot en met Donderdag 19 Dec mter in: De Üitktjk; Rembrandt-Theater (voor volwassenen). Tentoonstellingen: Sted. Museum, tensteljing A.. S. B. van architectuur, schilder- en beeldhouwkunst — Amsterdainsche Ateliers voor binnenhuiskunst. Westeinde 25, tentoonstelling van werken door J. Bilibine (tot 23 Dec.) — Kunsthandel Niekerk-Coupil, Heerengracht 437, tentoonstelling van schilderijen en beeldhouw«trken dooi prof. Ciprianno en Valmore GemingMii — St. Bernuiphushuis, tentoonstelling van iattkribben. AGENDA VOOR KATHOLIEK AMSTERDAM. DINSDAG 17 DECEMBER St. Josephsgezellenver. Verg. voor oudere leden, Stadhouderskade 55. 8% uur. R.K. Jongemannen-ver. Gezelle-herdenking. Spr.: Bernard Verhoeven. Declamatie van Mevr. Maria Slraphie. Parkzicht. 8 >4 uur. R.K. Middenstandsver. Ir F. Begemann over: „Rationalisatie in de bedrijven", Parkzicht, 8uur. Oostelijk Kruisverbond en ilaria-ver. „St. Gerardus Majella en St. Bonifacius". Verg. i. h. St. Bavo-Patronaat. Spr.: Pater J. M. Weellink, 0. F. M., 8V 2 uur. A. R. K. Prop.-Club „St. Willibrordus" in het St. Willibrordus-patronaat. Pater H. de Greeve S. J., over: „Communisme". 8V4 uur. WOENSDAG 18 DECEMBER. Alg. R.K. Prop. Club .„St. Willibrordus". Lezing: Het Middenstandsvraagstuk, Willibrordus-Patronaat. 8 uur. R.K. Amst. Volksbond, Kring „De Krijtberg". H. L. W. Voorhuijzen over „De Ziektewet". Ingang zaal: Heerengracht, naast no. 425. R.K. Volksbond. Kring Lowdes. Derde ontwikkelingsavond. Patronaatsgebouw, 8% uur. Lezing met lichtbeelden, Kapelaan Ulleman : Pelgrimsreis naar het H. Land. Kath. Kring „St. Willibrordus''. Spr.: Kap. W. Bosch over zijn Rome-reis, Willibrordus-patronaat. SV 2 uur. Kruisverband „St. Gregorius". Spr.: Kap. J. P. van Houten, tooneelzaal v./h. St. FranciscusLiefdewerk. 8% nur. DE AMSTERDAMMER PRAAT: (over den pratenden Amsterdammer.) Het is om den drommel nog niet altijd gemakkelijk om te praten, want om dat te kunnen moeten een heeleboel voorwaarden vervuld zijn en een heeleboel omstandigheden gunstig zijn. Op het gebied van praten maken de Hollanders nog wel een kleine uitzondering op den internationalen regel, dat het praten een gezonde en aangename bezigheid is, die niet mag worden verwaarloosd. Het is echter een troost dat de Amsterdammers eerder geneigd zijn de internationale praatgewoonte te volgen door de nationale gewoonte van te zwijgen. Maar dit wil nog niet zeggen dat praten en vooral praten op het papier, iets is dat je nu om zoo te zeggen ieder oogenblik van den dag en van den nacht kunt doen. Het is maar een geluk, dat de Amsterdammers ook nog wel eens praten over dingen, die buiten de grenspalen der gemeente gebeuren, want anders zou je gevaar loopen op een gegeven moment uitgepraat te zijn en wat een gewoon mensch geoorloofd is, n.1. om zijn mond te houden, dat is nu eenmaal den journalist niet gegund. Maar hierover beklaag ik mijzelf niet, wel echter over het feit, dat het je soms zoo verschrikkelijk moeilijk wordt gemaakt om te praten. De lezers, die 's avonds de krant openvouwen en met spanning het dagelijksche praatje lezen (men vergeve mij de ijdelheid) beseffen eenvoudig niet wat het een moeite kost zoo'n praatje te maken. Niet omdat het op zichzelf zoo'n heksenwerk is, maar wel, omdat er zooveel omstandigheden zijn, die je beletten te praten. Als 'n journalist twee regels van een praatje heeft geschreven, rinkelt gewoonlijk de telefoon al en komt er iemand vertellen dat er een juffrouw in het water gevallen is. Dit is natuurlijk van veel belang, maar probeer nu maar eens je gedachten te houden bij een praatje als er om de drie minuten een juffrouw in het water valt en daardoor ook het praatje in het water dreigt te vallen. Een oogenblik later komt iemand vragen of de journalist ook weet in welk nummer van de krant een berichtje heeft gestaan, dat drie maanden geleden is ingezonden. Is zoo iemand geholpen, dan verschijnt er iemand tep tooneele, die dolgraag een artikel geschreven wil hebben over de uitvinding van synthetische Edammerkaas. Is ook zoo'n uitvinder tevreden gesteld met de belofte dat er binnenkort wel een mooi opstel over zijn wereldschokkende ontdekking zal worden geschreven en zet de journalist zich met een zucht weer aan zijn praatje, dan krijgt een vlieger een ongeluk, ergens tusschen Peking en de Niagarafalls en belt Reuter op over de openingskoersen van de Berlijnsche beurs. Weer 'n minuut later komt er 'n dame vragen of je haar ook kunt helpen aan een huishoudster, die onmiddellijk in dienst kan tredgn. Zoo'n dame is dan in letterlijken zin aan het verkeerde kantoor en je moet al je best doen, om haar dit aan het verstand te brengen. En zoo gaat 't door. En juist als je den pakkenden slotzin hebt gevonden en dien wil neerschrijven, waarschuwt de politie, dat er in de Watergraafsmeer brand is uitgebroken. Je schiet letterlijk in je jas en je rent, rijdt of vliegt naar het tooneel van den brand, waar blijkt dat de brandweer juist vertrokken is. Op zoo'n middag zoek je je suf naar dien mooien slotzin van het praatje, dien je door al de gebeurtenissen vergeten bent en dien je maar niet terug kunt vinden. O, het lezen van een praatjesmakenden jour nalist is Daar gaat de telefoon ! Vult ü zelf maar het laatste woord in. R..K. BROODBAKKERSPATROONSVEREENIGING „ST. CLEMENS" De R.-K. Broodbakkerspatroonsvereeniging „St. Clemens" belegt haar jaarvergadering in het café-restaurant „Krasnapolsky" in de Warnioesstraat, des avonds te 8 uur. VAN WATER EN BRUGGEN. De stad der grachten. YENETIE VAN HET WESTEN. Amsterdam, stad van grachten en bruggen. Het is d§ karakteristiek van het levend wezen, dat Amsterdam is. Stad van het raadselachtig zwarte water, waarin zich roerloos deftige oude patriciërshuizen staan te spiegelen, hun gevels half verscholen achter dichte boomkruinen, als een vrouw ln feestgewaad, die steels achter een sluier haar eigen schoonheid in den spiegel bespiedt. Stad van het woelige golvende water, het water waarin jachtende motorbootjes diepe voren trekken, die met schimmend gegolf weer sluiten, het water, dat lui uiteen schuift voor den romp van oceaanreuzen, die traag naar zee glijden, het water, dat niet wijken wil voor de diep geladen, platte zolderschuiten, het water, dat zich heel den dag in een altijd bezige ledigheid her- en derwaarts rept, het altijd opgewonden water, met nijdige drukke golfjes groote slierten olievlekken op hun ruggen en in de dalen meedeinend. Maar karakteristieker zijn voor Amsterdam toch de stille grachten, die als groote rimpels over een oud gelaat liggen. Want Amsterdam, hoe volop levend en zich verjongend ook is oud. Maar zij lacht wat ironisch om haar ouderdom: zij verstaat als weinig andere steden de kunst om het oude en het nieuwe in zich vereenlgd te houden. Amsterdam bezit nog een overvloed van plaatsen, die van oude historie spreken. Daar zijn de oude koopmanshuizen uit den tijd van Amsterdam's opkomst. Eenvoudig, een weinig stroef en gedrongen rijen ze zich aaneen, als zinnebeelden van een tijd, waarin de bewoners wisten mee te spreken van een strijd om het bestaan, waarin ze langzaam, maar steeds met succes hun goede plaats bevochten. Ze bouwden hun huizen aan den wijden waterplas, die kooplieden, omdat het dit water was, dat de bron van hun bestaan vormde. Dan, later in den gouden eeuw, komen de deftige patriciërsbehuizingen, in den tijd, dat Amsterdam aanstalten ging maken om te teren op haar rijkdom. Het zijn de statige grachtenhuizen, waarin de Amsterdammer zich terugtrok voor het gewoel aan den waterkant, waar zijn koopvaardijschepen af- en aanvoeren en het lied van den arbeid steeds luider zong. Maar de rijk geworden kooplieden konden het lied van den arbeid in hun ooren, die verwend waren geworden met het welluidend getink van het clavecimbel, minder goed verdragen. Zij trokken zich terug op zoek naar een plaats, waar de voorname stilte in de gangen van hun woningen, achter de zwijgende, koele gevels, niet gestoord kon worden. En zij vonden deze plaats op de grachten, waar zij zich gingen vestigen. Hier werd het soepele buigzame water heel stil. Het verloor zijn woeligheid, het liet zijn driftige beweginkjes varen en het legde zich zacht, als een fluweelen gordel om de rustige burgwallen heen. En het water sloot Amsterdam in, beschermde haar en drong in de stad binnen, het werd één met liet leven van Amsterdam. . . . * * Zoo is het lang gebleven tot de expansiedrang de waterkringen doorbrak en zich voortplantte, ver de polders in. Een stad is een levend wezen. Van haar hart uit trilt de levensstroom door al haar geledingen; een stad groeit, beweegt zich, ontgroeit aan de omvattende zorgzaamheid, van een ouden wachter en zij grijpt steeds meer land om zich heen met haar sleenige armen. Amsterdam heeft zich aan het water onttrokken, het is vrij het land ingegaan, over het beschermende water heen, dat niet mee kon, maar slechts uit de verte het nieuwe leven bleef voeden met de welvaart, die toch van het water kwam. Doch er is wat veranderd in het Amsterdam buiten de singelgrachten. Het lijkt of de stad hier het tintelende en smeuige van het leven in haar oude buurtjes verliest, terwijl ln de plaats daarvan het strenge en zakelijke treedt. Er komen dozijnen lineaal-rechte "zijstraten of kaarsrechte hoofdstraten. In deze straten staan platte gevels, dezelfde hoogte, dezelfde breedte, dezelfde versiering. Het worden huizenblokken, stratenblokken, wijkblokken. Amsterdam wordt met mathematische zekerheid in grootere en kleinere vakken verdeeld, in ieder vak zitten weer kleinere vakjes, in al die vakjes nog kleinere en daarin zitten menschen. Maar de zachte welving in de lijnen van straten en grachten ontbreekt, het logisch verloop van den stedebouw, waarin alles tweeërlei functie had: de functies van nuttigheid en van schoonheid, beide, deze zinvolle harmonie, die heel het leven van Amsterdam vervulde en de diepere oorzaak is van de bekoring, die Oud-Amsterdam nog op Amsterdammers en vreemdelingen van onzen tijd uitoefent,, deze harmonie is in het nieuwere Amsterdam, met het achterlaten van het water verdwenen. Lang, heel lang heeft Amsterdam een overgangsperiode doorgemaakt, waarin ze leek op het product van een enorme steenen bouwdoos. Steenen wijk rijt hier aan steenen wijk en dit alles kan ook zijn eigenaardige bekoring hebben en er zijn plaatsen, waar men de problemen van de steenen architectuur op merkwaardige wijze tot oplossing heeft gebracht, maar wie de volle schoonheid van Amsterdam's eersten aanleg in waterbouw heeft gezien, die voelt het scherpe onderscheid tusschen Amsterdam binnen en buiten de singels, die begrijpt ook, dat het water, waar het toch nog in de buitenstad mocht doordringen, de steenblokken als flitsend blauw staal middendoor snijdt. • * * Maar daar zijn de bruggen, die even onmisbaar zijn in het stadsbeeld als de grachten. Ze zijn haast even oud. als Amsterdam. Mleeu in het allereerste begin, toen de eerste visschershuisjes op het, oudste plekje, dat boven den Amstel uitstak, bij elkaar getroept stonden, toen waren er nog geen bruggen, maar toen de dam vol was en Amsterdam zieh langzaam aan verder ging voortplanten, toen kwamen zij. Ook de bruggen hadden twee functies: de expansie en de verbinding, de geest van ontwaking en groei en de geest van behoud. De bruggen zijn de banen, waarover de geest van Amsterdam triomfantelijk heentrok naar het onbekende van den anderen oever om er jong leven te gaan wakker roepen.. Uit het hart van Amsterdam kringde het leven aan alle zijden uit. Telkens wijder werden de cirkels, telkens strekte Amsterdam haar gebied over een grootere oppervlakte uit, maar telkens ook stroomde het leven verder uit het hart weg. Er was geen water breed en diep genoeg, dat het tegen kon houden; Amsterdam's ondernemingsgeest moest naar buiten treden en hij sloeg zich bruggen, waarover het leven voortging met niet te remmen vaart. Zoo zijn de bruggen in Amsterdam geworden het verbindingsteeken tusschen twee werelden, draagsters van den vooruitgang en bewaarsters van eenheid en saamhoorigheid. Zonder bruggen kan niemand zich Amsterdam als stad denken; laat het water desnoods weg en Amsterdam zou een stad zijn met diepe spelonken, als ware een reus er aan het ploegen geweest. Maar denk u eens in: Amsterdam zonder bruggen en Amsterdam zou geen stad zijn, maar een eilandenwijk. waarvan de bewoners nauwelijks van eikaars leven afweten. De bruggen zijn wonderlijke plaatsen in het leven van de straat. Het leven er op is maar oppervlakkig, we zweven over een dun dek, maar daaronder is het eigenlijke, het geheime leven van het water, dat ergens in het duister onder de bogen begint en ophoudt, we weten niet waar. . . . Maar de bruggen geven aan Amsterdam een sfeer van luchtigheid, van het transparante. Ze zijn ajour tusschenzetsels in massieve blinde wallen en straatdijken. Uit het kwistig, goud-plassende zonlicht zien we in de mysterieuze schemering, die altijd onder de bruggen heerscht en daarachter verschijnt in donkere booglijst een tafereel vol kleur en beweging. Het is dit blijde en opene, dat 't doet voorkomen alsof Amsterdam slechts luchtig op de aarde rust. En het is ten slotte dezelfde geest van onbezorgde openhartigheid, zonnig en naar den lichten kant van het leven gekeerd, ondanks allen ernst en zin voor het reëele, welke daaronder schuilen, die de Amsterdamsche mentaliteit kenmerken. ZILVEREN JUBILEUM VAN , PATER FABIANUS. Pater Fabianus O.M.C. jubileert. Deze jubilaris werd geboren 5 April 1881 te t'denliout. Op 3 October 1897 in de Kloosterorde \an den H. Franciscus te Babberlch opgeauuieu, werd hij op 17 December 1904 tot priester gewijd. In 1924 vertrok hij naar IJmuiden, waar hij als defi-nitor van 1924 tot 1927 fungeerde. Amsterdam heeft ruim 14 jaar van zijn priesterlijken arbeid kunnen genieten, in het bijzonder wel de Jordaan-bewoners en de R.K. georganiseerde arbeiders. Maar ook in 't Gemeentelijk Oude Armenhuis was hij ruim 12% jaar de trooster en wekker van levensblijheid bij de vele bewoners, die hier hun levensavond doorbrachten. Een volksvriend was hij bij uitnemendheid, en een waarachtig zoon van St. Franciscus van wien gezegd wordt, dat een innige blijdschap zijn onderscheidend kenteeken is. Maar niet alleen dat, hij was ook de priester-leidsman voor de georganiseerde katholieken. Het kloosterleven is rijk en ruimt plaats zoowel voor de rust der beschouwing als voor de meest krachtdadige werkzaamheid. De R. K. Bouwarbeidersbond, afd. Amsterdam heeft een 5 & 6-tal jaren van zijn liefdevolle en bijzondere verstandelijke begaafdheden kunnen profiteeren. Mede door zijn eminente gaven heeft hij deze organisatie tot grooten bloei gebracht. De leden van den R.K. Volksbond hier ter stede danken heel wat ontwikkeling aan zijn wijze lessen. Toen aan Benson (vader van den beroemden bekeerling) den ouden Aartsbisschop van Kantelberg eens gevraagd werd wat men voor Onzen Lieven Heer zou kunnen doen, gaf hij ten antwoord: „Ga daarheen waar Jesus niet is en neem Hem mede". Zoo ook heeft deze man Gods zijn parochieelen arbeid opgevat. Met een brandend verlangen meer geluk te brengen bij de misdeelden werkte hij met een ongekenden ijver in de volksbuurt van Amsterdam, in eenvoud en volharding. Dikwijls gehoond en bespot, arbeidde hij zonder moede te worden. Er is feeststemming over de geloften „armoede", „gehoorzaamheid" en „kuischheid", nu 25 jaar geleden door hem afgelegd, Apostolische armoede om anderen rijk te kunnen maken. Op dezen stonde juichen duizenden nijvere werkers biddend en wenschend, dat een gulden gloed van Gods zonneschijn, dit vruchtbare leven nog vele jaren moge beschijnen tot geluk van de velen voor wie hij werkt en bidt en tot vreugde van dezen kloosterling, die op zoo schoone wijze met de daad het voorbeeld heeft gegeven hoe men God moet dienen en daardoor de gemeenschap. R K. VOLKSBOND. Kring „St. Willibrordus en „St. Thomas van Aquino". Woensdag 18 December a.s. houdt de kring St. Willibrordus" en „St. Thomas van Aquine" van den R.K. Volksbond 'n ontwikkelingsavond in het St. Willibrordus-patronaat aanvang 8% uur. Als spreekster zal optreden mevr. Ellen Russe, die een populaire causerie over Vondel zal houden. Welwillende medewerking verleenen mej. C. Kuipers, piano, en de heer A. Dishoek, viool. R. K. BOND VAN TRANSPORTARBEIDERS „ST. BONIFACIUS". Onder leiding van den heer Jansen belegde de R.K. Bond van transportarbeiders „St. Bonifacius", afdeellng Amsterdam gisterenavond een ledenvergadering in het gebouw van den R.K. Volksbond, welke zeer druk was bezocht. Na de opening der bijeenkomst met den Chrlstelijken groet, sprak de voorzitter een kort openingswoord waarin hij allereerst memoreerde de acties door den bond in het afgeloopen jaar gevoerd en vervolgens met voldoening constateerde, dat in het afgeloopen jaar door de katholieken uit alle kringen en standen, volgens den wensch van Z.D.H. Mgr. J. D. J. Aengenent een sterke interesse werd getoond voor de groote sociale en economische vraagstukken van dezen tijd. Ten slotte spoorde spr. vooral de jonge arbeiders aan deel te nemen aan de ontwikkelingscursussen, hetgeen noodzakelijk is, wanneer men in de toekomst op den ingeslagen weg wil voortgaan en daadwerkelijk ook van arbeiderszijde wil medewerken aan een blijvende en in katholieken zin, goede oplossing van het sociale vraagstuk. Nadat de notulen waren voorgelezen en de voorzitter een groot aantal nieuwe leden had geïnstalleerd, hield de geestelijk adviseur van den bond, de weleerw. heer van Houten een korte toespraak, waarin hij erop wees hoe noodzakelijk het is om zich te organiseeren en zich katholiek te organiseeren. Alleen een krachtige organisatie zal in staat zijn den arbeiders den invloed te geven, dien zij krachtens hun aantal kunnen hebben. Het organiseeren is niet alleen een recht, maar evenzeer een plicht in dezen tijd, waarin volgens het bisschoppelijke woord, de toekomst zal afhangen van de ontwikkeling van het organisatiewezen. Met een aansporing om getrouw de vergaderingen bij te wonen en steeds daadwerkelijk deel te nemen aan het vereenigingsieven, besloot spr. zijn toespraak. De voorzitter deed vervolgens eenige mededeelingen over de door den bond in samenwerking met de zusterorganisaties, gevoerde actie inzake de arbeidsover«enkomsten voor de arbeiders, werkzaam in het brandstoffen- en expeditie-bedrijf. Met een veertigtal handelaren in brandstoffen is thahs door de organisatie een collectief contract gesloten. Een dertigtal andere werkgevers was nog niet voor een overeenkomst te vinden. Wat de transportarbeiders in het expeditiebedrijf betreft, hiervoor Is door de samenwerkende organisaties een concept-arbeidsovëreenkomst ontworpen,' waarin het minimum werkloon voor de chauffeurs wordt bepaald op dertig gulden en waarin de duur der arbeidsweken wordt gesteld op vijf en vijftig uur, terwijl er een vacantietijd wordt gevraagd van zes dagen. Met van'Gend en Loos N.V. is na vele onderhandelingen een pensioenregeling gesloten, volgens welke het personeel en de directie ieder vier procent storten van het loon in het fonds. Tevens is bij deze regeling aan de weduwen een pensioen verzekerd, dat de lielft bedraagt van het pensioengeld, dat de man zou ontvangen. Om eenigszins tegemoet te komen om het geldelijk offer, dat de arbeiders moeten brengen bij het in werking treden van deze pensioenregeling, heeft de directie besloten de loonen van het personeel met twee procent te verhoos*en, zoodat dit practlsch slechts twee procent behoeft te storten in het pensioenfonds. Het totstandkomen van deze regeling is een mooi voorbeeld van hetgeen door de georganiseerde arbeiders bereikt kan worden. Vervolgens deed de voorzitter een mededeeling omtrent de ziektewet, die op één Maart 1930 in werking zal treden. Het hoofdbestuur is op het oogenblik bezig met de stichting van bedrijfsverenigingen. In zijn slotwoord bracht de voorzitter danl^ aan den eerw. geestelijk adviseur en zijn medebestuursleden en sprak' den wensch uit, dat het jaar 1930 zich zou kenmerken door een steeds hoogeren bloei van den bond en een toenemenden welstand van zijn leden. Na afloop der bijeenkomst werd een inzameling gehouden van gelden, bestemd voor een kerstgave aan de werklooze leden van den bond. EEN GESCHENK AAN DE PROVINCIE. Zooals bekend, wordt het gebouw aan de Paviljoenslaan te Haarlem, waarin gevestigd was het Koloniaal Museum en het Museum voor Kunstnijverheid, verbouwd tot Gouvernementsgebouw. Deze verbouwing geschiedt zoodanig, dat de Staten der Provincie, die thans buiten het Gouvernementsgebouw vergaderen, in het vervolg over een vergaderzaal in het nieuwe gebouw zullen beschikken. B. en W. meenen, dat de raad er prijs op zal stellen, aan de Provincie Noord-Holland een blijk van belangstelling van de zijde der Gemeente aan te bieden ter gelegenheid van het in gebruik nemen van het nieuwe gebouw. Dit blijk zou kunnen bestaan in een afzonderlijk geschenk onzer Gemeente, of wel in een bijdrage voor een geschenk, dat zij te zamen met andere gemeenten aanbiedt. Ten aanzien van de vraag, welke dezer beide vormen moet worden gekozen, dient rekening te worden gehouden met de eischen voor de inrichting van het gebouw. Mocht de raad deze zienswijze deelen, dan zullen B. en W. met den Commissaris der Koningin overleg plegen, omtrent de doelmatigste wijze, waarop Amsterdam in dezen van zijn belangstelling zal kunnen doen blijken. Voor het geschenk zouden B. en W. een bedrag van ƒ 10.000 beschikbaar wenschen te stellen. „ONZE VLOOT". Gisterenavond hield de Heer L. A. C. H. Doorman, luitenant ter zee eerste klasse een lezing over onderzeebooten. Na een kort openingswoord van den voorzitter, den heer E. Westerveld ving de heer Doorman zijn buitengewoon interessante lezing aan. Spr. begon met er op te wijzen, dat er reeds in 1624 op de Theems met een onderzeeboot werd gedoken, al was deze boot, wegens,de gebrekkige techniek practisch van geen nut. Mede door lichtbeelden gaf spreker aan hoe zich de onderveebooten hadden ontwikkeld tot wat zij nu zijn en hoe zij pas van practisch nut waren geworden, nadat men tot het bouwen van stalen Schepen was overgegaan en na het uitvinden van een andere voortbewègingswijze dan het roeien. Vooral 11a het uitvinden van den Dieselmotor maakte de onderzeeboottechniek snelle vorderingen. Na de pauze werden twee films vertoond. De eerste bevatte het vertrek van Hr. Ms. kruiser „Java" tiaar Oost-Indië en de aankomst te Tandjong Priok. De tweede was een opname van de gevechtsoefeningen, gehouden door Hr. Ms. kruisers „Java" en „Sumatra", in October 1927, ten Oosten van Madoera. Na een kort dankwoord fan den voor-".ter aan den heer Doorman voor zijn interes,, ito lezing en aan de aanwezigen voor hun belangstelling werd deze bijeenkomst gesloten. BURGERLIJKE STAND. Aangiften van 13 en 14 Decem'ber. BEVALLEN: G. Denye—Mans d. — H. van TUn—de Jong z.,— V. Schoute—Venema <1 A. Bok—Höpken z. — R. Moermans—Posthuma, z. — J. Berkelaar—v. Steenderen d. — P. de Graaf —van Bueren z. — J. Rijnbeek—Koppers z. — J. Wijr.ands—Rust z. — N. Huyer—Tromp d. — D. de Vos—Boersma z. — P. van Heivoort—Post z. — J. Laghuwitz—Heyselaar z. — N. Herkelma.n —Brendel z. — E. Luger—Toll z. — H. Bouwman —Frey d. — P. v. Vanderstappen—Colenbrander z. — H. Mulders—Stronk d. — S. Heppener— Hartog z. — C. Jansen—Jolderman 2 z. — A. Hazes—v. d. Hoorn d. — H. Kreymborg— BreyS d. — A. Muller—Hulsman z. — M. Zentveld— Louwen d. — J. v. d. Sluis—Westerhout z. — G. Lafeber—Buiten z. — A. Wals—Vos d. — N, Jiskoot—Friedli z. — W. v. d. Berg— Slokker z. — Th. Knaven—Lohnstein d. — A. Krul—de Moor d. — E. Blits—Kusheron d. — E. Roos— Lezer d. — A. Mordhorst—v. Anraad z. — T. de Jong—Roeli z. — A. Smid—Bartels d. — H. de Rofoy—v. Eisen z. — A. Peters—Goosem z. — K. v. Keulen—Doornen d. — C. Boszhard—Meerman z — R. Salenttjn—Steffens d. — A. Janssen—v. d. Heide z. — IC Olthof—Vlaar d. — D. Gonlag— Kelder d. — J. Mey—Koman z. — T. Groot—* Bernoski d. — H. Stokman—v. Dijk z. — A. Kommers.—Valkenburg z. — G. Jonkhoff— Stoelt d. — C. v. d. Velde—v. Voorst z. — L. SteendvjlC —de Clercq z. — H. Kuipers— Schröder z. — A. Nedderman—v. Welsenes z. — M. Eerdhuysen— Schotman d. — H. Sluis—Wormsbeeker z. — H. Post—Krijgsman z. — H. Lautenbach—W- immers z. — H. Lubbe—Wolters d. — H. DekkerEssen d. De laatste oud-Hollandsche ophaalbrug te Amsterdam. De brug over den Groenburgwal bij de Staalstraat. --- DE ROTTERDAMMERBRUG TE AMSTERDAM. üe Rotterdammerbrug voor de Nassaukade bij de Jacob Catskade is een uitheemIehe verschijning in Amsterdam. De brug werd in 1880 geïmporteerd uit Rotterdam, waar ze over de Koningshaven gelegen had. --- MOOI OUD-AMSTERDAM Een van Amsterdam''s mooiste hoekjes: de boogbruggen voor de Reguliersgrachté \ --- OSRAM IMeieb *££ehé 00U voorden borstboom / KERSTBOOHKAARSEN Geenbnzndgeuaarïffereedvoor aansliiUlm, hoi stopcoruacL aan Reel, 3617 * ---