Feuilleton. IJsland's bekoring. Novelle van WILHELM POECK. 10) -♦♦♦,,Ik heb nog een gedicht. Ik heb dat bedacht, toen ik vanmiddag aan zee in het gras lag en naar den blauwen Hemel keek. De wolken gleden als witte zeilschepen langs het firmament en trokken met een schare zwanen beneden hen naar het mooie Zuiden. Maar onze rotsen bleven staan, somber en treurig verhieven zij zich in de lucht. Het gezang der zwanen stierf over de bergen weg en toen was alles stil. Geen gekwinkeleer van vogels meer in het dal — slechts een dom schaap kwam naderbij en besnuffelde mij en riep „mèh". ,,En moest je toen dichten?" vroeg Aslaug lachend. „Het groote verlangen kwam over me, zooals dat ook menigmaal over jou komt. O, ik heb dieper in je hart gekeken dan je wel denkt. En toen dichtte ik, als je het zoo noemen wilt, alsof 't als 't ware uit jou hart kwam. Wil je het hooren?" ,,Waarom niet?" Mar keek naar Finnur en zag dat zijn Oogleden gesloten waren. Hij boog zich naar voren en begon, met zachte, trillende stem: Het ijs drijft in het fjord uiteen, Naar 't Zuiden haast zich de. zeevaarder heen. Zingende zwanen trekken de zon tegemoet ; Daar groenen de wouden, staan de rozen in gloed. Baersdochter, wat peinst gij ? Vorstreuzen smijten hun ijsprojectielen alom, Nevelwijven volgen in dichten drom — Op de gletschers vlammen des Noorderlichts stralen, Poolvossen huilen heesch in de dalen. — JBaersdochter, wat peinst gij ? De vorstreuzen vlieden. De zomer daalt neer. Zijn hemelsch zwaard doodt het nevelenheir. Baldur's oog blinkt in den middernacht Als het vuur van de Hekla in een ijzige schacht. Baersdochter, wat peinst gij ? En de bekoring van IJsland spreekt op fjord en alm, Op des jökull's troon, uit des geyser 's walm. Sterker dan woud en rozen in zomerdos, Spreken: „Mij behoort gij, maagd, en ik laat u niet los!" — Baersdochter, waar is uw hart? Finnur was boven de courant in slaap gevallen, Aloör snurkte reeds lang. Mar keek Aslaug, die diep adem haalde, met oogen vol liefde aan en herhaalde, op elk woord den klemtoon leggend: Baersdochter, wien bemin je?" „Jou niet", zei Aslaug opstaande.. „Jammer", zei Mar. „Het zou zoo'n mooie gelegenheid voor mij zijn geweest om solide te worden." VI. Aslaug's overleden moeder, de Deensche, had dadelijk na haar huwelijk met Finnur verscheidene dingen op de groote IJslandsche hoeve afgeschaft of anders ingericht. In de eerste plaats het schoonmaken der etensnappen door de honden, ten tweede dat de ramen der hoeve van scharnieren werden voorzien, zoodat ze geopend- konden worden en ten slotte, dat het dienstpersoneel afzonderlijke slaapplaatsen kreeg. Het slaapvertrek der meiden bevond zich nu in "het derde huis, naast de kamer, waarin Aslaug en Aloör sliepen, terwijl de knechten in het aangrenzende vierde waren ondergebracht. Wellicht was die omstandigheid een geluk voor Aslaug, want door het houten beschot kon zij het gesprek der meiden heel goed verstaan. Sinds Mar's aanwezigheid op de hoeve kenmerkten zich die gesprekken door groote levendigheid, want zij interesseerden zich alle zeer voor den eigenaardigen man. Overdag lieten zij daarvan natuurlijk mets merken, om het met de knechten niet aan den stok te krijgen. „Lig toch stil, Ranka." — „Lig stil, Gudrun." — „Zij heeft geen rust, zij moet steeds aan Mar denken." — „Rii moet drie vrouwen hebben, een in Groenland, een in Kopenhagen en een in" - „Heeft hij je dat verteld?" — „Hoe kom je er bij, Sigrid. Ik spreek immers in 't geheel niet met hem." — „Neen, maat hij met jou." Gegichel. „Hij trouwt toch niet met je, Ranka." — „Ik wil hem ook in 't geheel niet hebben." — „Mij durft hij niet "oo in de wangen te knijpen." — „Hij heeft me niet in de wang geknepen." — „In den muur van de schuur is een reet, weet je dat wel, daar waar het spook in en uitkruipt? Men kan er goed door heen kijken." Luid gelach. „Je moet je stilhouden, Jorunn. Knijpen is nog geen kussen." — „Wacht, jij heks. Als je mij stompt, stomp ik weer." — ,,Hij kan wel met onze dochter trouwen." — „O, die, die wacht op den prins uit Deneïïiarken." — „Die kust immers niemand anders dan haar eigen beeltenis in den spiegel." Druk gegichel. „Wie zou ook iemand tot man willen hebben die alles verdrinkt en op eiken hoek van IJsland een liefje heeft." — „Een echte minne kerel." — „Maar een knappe." — „Hoor, Katla komt. Zij zal dadelijk kloppen." — „St, laten we gaan slapen!'' Zoo Mar niet zoo'n slechte reputatie had gehad zou Aslaug hem misschien niet zoo bruusk hebben afgewezen. Want al had Jens Nielsen haar blos, toen zij Björn's dronk beantwoordde, zeer terecht als een teeken van haar vriendelijke genegenheid voor den jongen visscher beschouwd, zoo zweefde dit gevoel toch slechts boven haar hart. Daarin was de ruimte nog vrij en van al degenen, die daartoe toegang trachtten te verkrijgen, had nog geen enkele Aslaug grootere onrust bezorgd, dan bijvoorbeeld een wachtende gevoelt, wanneer er zachtjes tegen de deur wordt geklopt. Er waren reeds velen geweest, die hard geklopt hadden — namelijk aan Finnur's deur. De zoon van den Sysselman(*), boeren uit het Bronnendal en van het fjord — maar Aslaug had er niet toe kunnen komen, haar vader te zeggen, dat hij moest open doen. Waarom zou zij trouwen, als haar hart op dat kloppen geen antwoord gaf ? (*) Districtshoofd. (Wordt vervolgd). --- INGEZONDEN. (Buiten verantwoordelijkheid der Redactie) Melk. Mijnheer de Redacteur. Ver "jn ons voor onderstaand, een p 1 —je m uw blad. Bij voorbaat onzen dan': Waar het tegenwoordig nog al eens vo >rkjmt, dat de melk schift of zooals •men 't meestal noemt, doorloopt bij 't koken, wordt d kwij'.s door melkleveranciers den raad gegeven, de melk ongekookt te gebruiken, wat o. i. een zeer on verantwoordelij ken raad is, aangezieifr er reeds typhusgevalien bekend zijn, tengevolge van 't gebruik van ongekookte melk en ook met 't oog op 't voorkomen van mond- en klauwzeer in den omtrek, 't m'ddel hier erger dan-de kwaal kan blijken te zijn. Waarom wij er dan ook niet genoeg op aan kunnen dringen, in geen geval de melk ongebukt te laten Het Bestuur der Ned. Vereent zing van Huisvrouwen, Afd. Delft. Toelichting. Mijnheer de Redacteur, In uw blad van j.1. Zaterdag, onder de rubriek Briefwisse-ing, is de vraag gesteld of hier ter stede bouwcoöperatie.3 bestaan, waarop u eenige bestaande vereenigingen opnoemde, waaronder ook de Chr. coöp. bouwvereenigiing „Ons huis". Daarvan is echter niet de heer Kuppens, Westerstraat, secretaris, doch ondergeteekende. S. P. v. d. FEIJST Jr, Simonsstraat 51. Candidatuur Dijkshoorn. Geachte heer Redacteur! In de „Delftsche Courant" van gisteravond, 26 Maart, . heeft u een opmerking gemaakt bij cie candidaten-i lijst voor de a.s. gemeenteraadsverkiezing van den Vrijzinnig-Democratischen Bond. Mag ik naar aanleiding daarvan even opmerken, dat artikel 23 der Gemeentewet niet verbiedt, dat een gemeente-ambtenaar candidaat gesteld wordt voor den raad. Pas als hij (of zij) tot raadslid verkozen is, heeft hij den plicht als gemeente-ambtenaar te bedanken. Op de ledenvergadering van onze kiesvereeniging, waar de groslijst opgemaakt werd, heeft de betrokken candidaat zich df-n rtoe bereid verklaard. Onze candidatenlijst is dus volkomen in orde! Er komen glechts personen op voor, die bij mogelijke verkiezing bereid zijn in den raad zitting te nemen. Gaarne zou ik willen, dat u het bovenstaande in de „Delftsche Courant" van hedenavond 'opnam, om het misverstand dat er mogelijk bij uw lezers verwekt is, wieg te nemen. U bij voorbaat dankend voor de plaatsruimte, Hoogachtend, Ir. MARIE E. BES. Secretaresse van de Vrijzinnig, Democratische Kiesvereeniging. Bovenstaand schrijven ontvingen wij 27 Maart, op welken dag we het ingezonden stuk niet konden opnemen. Den 28en gewerd ons een tweede schrijven waarin aangedrongen werd op plaatsing en waarin o.a' stond: „Gaarne zou ik willen dat u uwe vergissing herriep." Van een vergissing is geen sprake. Het gemeente verslag vermeldt den heer Dijkxhoorn als agent van politie en art. 23 der Gemeentewet sluit gemeenteambtenaren cn beambten uit. Wie een candidatuur aanvaardt hoopt ook gekozen te worden en in het ondenkbare geval dat de heer Dijkxhoorn gekozen zou worden zou hij als raadslid niet toegelaten kunnen worden tenzij hij zijn betrekking van politie-agent opofferde voor zijn lidmaatschap van den raad. Red. --- SPORT. VOETBAL. Programma voor a. s. Zondajj: le klasse A: Hercules—V. O. C. Blauw-Wit—A. F. C. H. F. C—U. V. V, Sparta—Quick. H. B. S.—Ajax. le klasse B: A. F. C.—Hermes. Spartaan—Dordrecht. feyenoord—V. V. A. Concordia—'t Gooi. S. V. V.—D. V.J5. Reserve le klasse A: D F. C. II—Sparta II. H. V. V. II—V. O. C. II. 2e klasse C: Fortuna—D. H. C. C. V. V.—D. V. V. Neptunus—V. U. C. 3e klasse B: Gr. Willem II—Delfia. 3e klaese C: D. V. C—B. M. T. V. C. S.—Saturnus. Reserve 2e klasse A: U. S. C. II—D H. C. II. Concordia krijgt Zondag bezoek van 't Gooi, de vereeniging wie het mocht gelukken de kampioenen hun eerste nederlaag toe te brengen. De Gooïlanders hebben een stevig, hardwerkend elftal, waarvan vooral de achterhoede uitb'.inkt. De wedstrijd begint te 1 uur en staat onder leiding van den heer J. P. Allart. D. H. C., dat Witlox, die weer naar Groningen is, moet missen, zal tegen Fortuna in Vlaardingen geen gemakkelijke taak hebben. Toch achten we een Delftsche zege niet uitgesloten.. Delfia zal tegen Gr. Willem op Duindigt wel het onderspit moeten delven, terwijl D. V C. geducht wraak zal nemen op de i.1 Zondag tegen V. C. S. geleden nederlaag door nu B. M T. zonder de punten huiswaarts te zenden. Tenslotte moet D. H. C II van U. S C. II winnen om haar kans op de eerste plaats te behouden. --- DELFTSCHE COURANT van Zaterdag 29 Maart 1919. 78e Jaargang. No. 75. Derde Blad. Het bolsjewisme in Rusland. Jlen schrijft ons van Kussische zijde: Dat de bolsjewiki zullen worden overwonnen en vernietigd, lijdt geen twijfel en mijn optimisme in dezen begint in de gebeurtenissen van den dag steeds meer grond te vinden. De berichten uit Rusland doen steeds ineer blijken van den hoogst kritiekèn toestand, waarin zich de Sovjet-regeering bevindt; nog nooit hebben de Russische bolsjewiki zoo bewust, zoo scherp het einde van hun heerschappij, van hun ongestraften misd.idigen rooden terreur gezien als op het oogenblik. En niet zonder reden. De ongeregeldheden in Petersburg nemen een zeer ernstig karakter aan en dezer dagen kwam (uit bolsjewistische bron) het bericht, dat de arbeidersstakingen te Petersburg voortduren en onder het garnizoen der hoofdstad opstand komt. In de straten — aldus berichten de telegrammen wordt voortdurend geschoten ; de fabricatie van oorlogsmateriaal is gestaakt moeten worden wegens het gebrek aan zuren. Zeer kort geleden werd gemeld, dat ï" burgers, die werden beschuldigd van te hebben deelgenomen aan de „EngelschFransche organisatie", zijn doodgescho, *en. Een ander bericht verluidt, dat in de gouvernementen Wjatka en Tambowa bloedige boerenopstanden plaats hebben, omdat de bolsjewiki den heel geringen voorraad landbouwprodukten willen requireeren Om de opstanden te onderdrukken en de stemming van de roode-gardisten wat te verlevendigen, gaat de volkscommissaris voor militaire zaken, Trotsky, voort, met zijn ,{bevelen", uit te deelen. Er komen berichten over een nieuwe mobilisatie (hoewel er niemand meer te mobiliseeren is) en gelijktijdig over overwinningen, die op den ,,vijand" zouden zijn behaald. Wè.t voor overwinningen? De bolsjewiki zelf berichten de volgende gebeurtenissen, door hen als „overwinning" gestempeld. De ,,Krasnaja Gazeta", bet officieele orgaan der bolsjewiki, van 31 Januari bericht, dat de bolsjewiki den ,,vijand" (de Oekrainers) hebben overwonnen en de stad Charkow hebben genomen; onmiddellijk na de vorming van een sovjet-regeering, heeft de heer Rakfski .de vertegenwoordiger van Lenin in Ukrajina, bevolen, 300 politieke personen in Charkow en Jakaterinodar te fusilleeren; verder werden alle banken en industrieele ondernemingen geconfisceerd en „genationaliseerd" en bovendien aan de bourgeoisie een contributie opgelegd van 40 millioen roebel. Ziehier waarin de „overwinning" van de bolsjewiki op hun „vijanden" bestaat. Maar een kwaad, erger dan alle andere dingen is: de honger. Ten-gevolge van het gebrek aan brood, en in 't algemeen van levensmiddelen van welken aard dan ook, hebben voortdurend stakingen, opstanden en straatgevechten plaats. Als gevolg van dezen wanhopigen toestand zijn de fabrieken van Sormowo, Kolomenski, Poetilofski en verschillende andere van de grootste fabrieken in Rusland gesloten. lederen dag gaan duizeuden arbeiders zonder brood en zonder kleeron de straat op, terwijl thuis niet de minste brandstof is om de ergste koude te kunnen verdrijven. De boeren beginnen zich steeds energieker te verzetten tegen de graanrequisities. Volgens de courant „La Cause Commune" zijn verleden jaar in 74 steden en dis. trikten van Rusland opstanden van boeren en werklieden tegen 't Sovjetistische beheer geboekt en allen zijn met 'n wreedheid ronder gelijke door Chineezen, Lithuaniers en Duitsche deserteurs, die in bolsjewikischen dienst waren t verpletterd geworden. De spoorwegen liggen absoluut stil en wanneer het nog gelukt twee a drie treinen per dag te doen rijden, dan worden deze nog uitsluitend benut voor militaire doeleinden. De terreur was aanvankelijk gericht tegen de kapitalisten, daarna tegen de intelligentie en op het oogenblik ricLt zij zich, in den wildst-denkbaren vorm tegen de arbeiders en boeren. De financieels toestand. Wat betreft de financieele toestand van het bolsjewikisch gouvernement, die zich in een deerniswekkenden staat bevindt, zal ik mij veroorloven eenige cijfers weer te geven volgens het verslag van den Commissaris van financiën der bolsjewiki, Goukowsky: De uitgaven van het Bolsjewikische gouvernement beloopen gedurende het tweede semester van 1918: 17 milliard 602 millioen roebels, terwijl de inkomsten slechts 2 milliard 852 millioen 727 duizend roebels bedroegen, zoodat het tekort van de begrooting gedurende deze zes maanden 14 milliard 750 millioen roebels bereikt. Ten overvloede deelt de Commissaris der bolsjewiki ons mede, dat er tot 1 Januari 1919 bankbiljetten gedrukt zijn tot een bedrag van 30 milliard roebels, behalve de valsche biljetten, waarvan het aantal niet te berekenen is. De voornaamste uitgaven van de bolsjewi. kische regeering zijn die van den o rlog; zoo zijn in zes maanden 17 milliard 600 millioen roebels gebruikt voor het onderhoud en het vervoer van 600 000 man, het roode leger vormende. Indien wij in aanmerking nemen, dat de Russische Regeering in 1916: 15 milliard 260 roebels uitgaf voor het onderhoud en transport van een leger van 10 millioen man, voor de kanonnen, mitrailleuses en ander oorlogsmateriaal, voor den aanbouw en herstel van oorlogsschepen, ep ten slotte om den groo. ten oorlog te leiden, dan worden de uitgaven der bolsjewiki fantastisch, maar... het is de Commissaris der bolsjewiki zelf, die de verklaring aflegde, welke in het officieele orgaan der Sovjets „Isvestia" is opgenomen. Ik kan mij voorstellen, dat menig lezer mij de vraag zou willen voorleggen : „Hoe komt het dan dat het bolsjewistisch bewind nog altijd niet omvergestooten is?" Ik zal probeeren of ik de oorzaken hiervan duidelijk kan maken. Heel in het begin van. de bolsjewistische beweging vonden de bolsjewiki hun agitatie hoofdzakelijk onder de arbeiders en beloofden hun alles wat de meest fantastische verbeeldng zich slechts zou kunnen voorstellen; de arbeiders wien door de bolsjewikische propaganda het hoofd op hol was gebracht, kwamen tot de tijdelijke Regeering met den geheel onverwachten eri onmogelijken eisch, dat alle fabrieken en industrieele ondernemingen in hun bezit, althans onder hun beheer zouden komen. Het spreekt van zelf, dat de Tijdelijke Regeèring aan dit verlangen der arbeiders niet kon voldoen, terwijl de bolsjewiki, die niets te riskeeren hadden en niet de minste verantwoordelijkheid ten opzichte van het Vaderland en het Russische Volk gevoelden, den arbeiders beloofden, dezen eisch onvoorwaardeli'\ te zullen inwilligen. Op die manier ontvingen de arbeiders, te voren, op bolsjewistisch spoor gebracht, toen de bolsjewiki zich van de macht meester hadden gemaakt, het bestuur van de Russisöhe nijverheid in handen «n mochten dat voeren precies zooals het hun goed en mogelijk leek. De bolsjewistische leerstelling van „nationalisatie" der nijverheid en haar overgave in handen van het proletariaat, bleek een diepe, en noodlottige theoretische dwaling, want de arbeiders ontwrichtte!' en vernietigden onbestraft de nijverheid. Toen het zoover gekomen was brachten de leiders der bolsiewistische beweging in allerijl een rood leger op de been, samengesteld uit de onderste en meest gemeene lagen der maatschanpij: misdadigers, dwangarbeiders *) en Chineesche arbeiders, die aan den straatweg door Moerman werkten, en uit een troep Lettische schavuiten. Uit deze elementen een „rood lesrer" sr°vormd hebbende, begonnen de bolsjewiki een systemati schen terreur te eren de arbe : d<>rs en boeren, die hun ontevredenheid over het bolsjewistisch régime 'te kennen gaven. Ik moet nog opmerken, dat de bolsjewiki, om het aantal mansehapwn te vergrooten, een verdeeling der bevolking in katcrorieën ten onziehte van de levensmiddelen invoerden ; de eerste katesrorie ontviner een voldoende hoeveelheid levensmiddelen, de tweede kategorie bijna niets en de derde in het geheel niets. Levensmiddelen volgens de eerste kategorie ont*> Aan hot einde van de maand November 1917 heeft Trotsky in Moskou de dagorder No. 2 doen verschijnen, waarin hij het bevel gaf alle veroordeelde misdadigers in vrijheid te stellen, die in het roode leger wenschten dienst te nemen. vingen al diegenen, die waren ingeschreven in het roode leger en bereid waren naar het front te gaan; tot de tweede kategorie werden gerekend al die in dienst waren bij bolsjewiki; tot de derde kategorie de „bourgeoisie". Door dit systeem bsreikten de bolsjewiki: in de eerste plaats, dat hun politieke vijanden van honger omkwamen; in de tweede plaats, dat het aantal manschappen van het roode leger aanmerkelijk vergroot werd, want nu liet elk, die niet van den honger wilde omkomen of doodgeschoten worden als contra-revolutionnair, zich bij de roode garde inschrijven. Op die manier slaagden de bolsjewiki er in, een leger te scheppen, welks sterkte meer dan 450.000 man bedroeg, maar dat in 't geheel geen militaire bekwaamheden bezat, hoewel de organisatie van het leger plaats had onder onmiddellijke leiding van Duitsche instructeurs. Een gevolg van het systeem der productenverdeeling volgens kategorieën was natuurlijk, dat onder de roode gardisten talrijke elementen kwamen, die volgens hun politieke overtuiging fel anti-bolsjewistisch waren en de gelederen van het bolsjewistisch leger hielpen vormen, om niet van den honger te sterven en niet gefusilleerd te worden. Deze laatste omstandigheid was dan ook oorzaak van de ontzaglijke nederlaag der bolsjewiki bij Glasowo, waar de goed georganiseerde troepen van admiraal Koltsjak, hoewel ze slechts ^ van de sterkte van het bolsje wistische leger telden, de roode garde versloegen en 31.000 gevangenen maakten Het vrijwillige leger van generaal Denin kin, dat niet meer dan 150.000 man sterk was, versloeg bij Tsaritsyn een bolsjewis tisch leger van 300 000 man met 600 stukken geschut, veroverden de uit strategisch oogpunt zeer befangriike sfnd Tsaritsvn. en is nu meester van den Wolga. Den B ol tischen kant uit, versloegen de vrijwilligerstroepen, bestaande uit F.sthlan ders en Finnen, onder bevel van generaal Joedenitsj, een b ;: na vijf maal zoo sterk bolsjewistisch leger. Ziehier de feiten, die een bewijs keveren van de veronderstelling, dat de gelederen van het bolsjewistische leger worden ingenomen door personen, d e absoluut geen symiathie gevoelen voor de bols jewistisehe avonturen. --- ONS LAND IN DE OVERGANGSPERIODE. BELGISCHE DUBBELZINNIGHEID. Men schrijft van bevoegde zijde aan het „Hbd": Terwijl minister Franck zich onbezwaard vindt te deen gevoelen da,; h,t streven tot berooving van N ' -rlar.d door hem niet wordt gesteund, cn L. te Brouckère in „Le Peuple" ons verzekert dat noch de Belgische regeering, noch-de Belgische afgevaardigden ter vredesconferentie een d: breed Nederlandsch grondgebied gevraagd hebben, acht de Beigische mm ter-president, de heer Delacroix, het gewenfebt zijn mededeeling aan de Belgische Kamer, dat de opperste raad der geallieerden zich voor de herziening, der tractaten vano 1839 heeft uitgesproken, in een vorm te kleeden die verklaarbare Nederlandsche gevoeligheden, door het optreden der Belgische annexiomsten opnieuw kwetst. De minister-president toch laat doorschemeren dat hij NederlandschLimburg beschouwt als „een Belgisch gewest, door de uitvoering van het verdrag der 4 artikelen van België afgescheiden." Tot wélk België, mag men vragen, heeft het gebed van Neder'andschLimburg dan behoord? Niet tot dat hetwelk bij tractaat van 15 November 1831 door Europa werd erkend; dit tractaat trekt de grens zooals die in 183& door Nederland is ingenomen. Tracht België nu zich te beroepen op ouder recht dan het uit zijne te Londen opgestelde geboorte-acte is toegekomen, dan heeft het geen keus dan tusschen het recht der Oostenrijksche Nederlanders en dat van het oproer van 1830. Het re~ht der Oostenrijksche Nederlanders sluit voor België een verhouding tot Duitschland in waarvan het thans gruwen zou, en een Scbelderegiem dat voor altijd heeft afgedaan Over het algemeen zou België" wee en schande-roepen zoo het tot de rechtspositie der Oostenrijksche Nederlanden werd teruggebracht. Gaat het dan a?_n die positie enkei terug te verlangen voor zoover zij België aanspraak zou kunnen geven op Limburgsch territoir dat bij de regelingen van 1831— 1839 niet aan het door Europa erkende Koninkrijk is toebedeeld? Doch welk Limburgsch territoir zou het in 's hemels naam zijn? De Oostenrijksche Nederlanden hebben in het tegenwoordig Nederlandsch-Limburg te nauwernood iets omvat dan een stukje van Opper-Gelder met Roermond; de Oostenrijksche rechtstitel heeft geen vat juist op het gebiedsdeel door het Belgische annexionisme thans begeerd; nóch op Maastricht, noch op Heerden, noch op Valkenburg, noch op Sittard. Een België dat het Nederlandsch bezit van Zuid-Limburg op historische gronden bestrijden wil, moet tot aan gene zijde van 1648 terug; het brengt m.a.w. niet Nederlands recht op Limburg alleen, het brengt het bestaan zelf van Nederland in het debat. Ziet de Belgische regeering kans een debat daarover te Parijs doen openen ? hê't beproeve die kans, onzentwege, gerust; n:et Nederland is bet dat bij ze foverschatting < van zijn zuiderbuurman het slechtst zal varen. Het beroep op den Oostenrijkschen rechtstitel leidt juist ten aanzien van Zuid-Limburg tot zulke absurditéfién, dat het wel niet anders kan, of het Be'gië dat 'Nèderlandsch-Limburg Belgisch noemt, is het België dar revolutie van 1830 Het recht van dit België nu is in zijn kracht en duur beperkt tot .kracht en duur dier revolutie zelve. Het ligt volstrekt buiten de-macht van het huidige. België den revoluticnnairen toestand, die :n . 1830 Nederlands recht op Limburg bedreigd beeft, te doen herleven, en recht eener revolutie is onbestaanbaar buiten hare feitelijke macht. Een België dat zich met een verzoek als dat van 1919 tot de mogendheden wendt, maakt de con=enuentiën van eigen revolutionair verleden aan het gemeen belang van Europa opnieuw ondergeschikt, en bande'* óf oneerlijk, óf kortzichtig, óf beiden, zoo het dit door dubbelzinnige red «voeringen voor binnenla.nd c ch gebruik zoekt te verbloemen. De Belgische Kamer moge zulk een dubbelzinnigheid vore v n->(r toejuichen te Parijs is men er peen dupe van, en Nederland, dat de stemming zrner Limburgers kent, zou er crri moo-en la.chen, als de lust daartoe bet n>et vereng bij de pedachte dat d't nu de houding is eener regeering waarm^'e bet gewichtige gemeene belaft in b-t vriendelijke had hopen te ---